மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.2

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

1.2.1

समन्तपञ्चकमिति यदुक्तं सूतनन्दन ।
एतत्सर्वं यथातत्त्वं श्रोतुमिच्छामहे वयम् ॥ १.२.१ ॥

சூதரின் மகனே, நீர் சொன்ன சமந்தபஞ்சகம் பற்றிய அனைத்தையும் உண்மையின்படி கேட்க நாங்கள் விரும்புகிறோம்.

1.2.2

शृणुध्वं मम भो विप्रा ब्रुवतश्च कथाः शुभाः ।
समन्तपञ्चकाख्यं च श्रोतुमर्हथ सत्तमाः ॥ १.२.२ ॥

அந்தணர்களே, நான் சொல்லும் சுபகதைகளைக் கேளுங்கள். சிறந்தவர்களே, சமந்தபஞ்சகம் என்ற இடத்தைப் பற்றி கேட்கத் தகுதியுடையவர்கள் நீங்கள்.

1.2.3

त्रेताद्वापरयोः सन्धौ रामः शस्त्रभृतां वरः ।
असकृत्पार्थिवं क्षत्रं जघानामर्षचोदितः ॥ १.२.३ ॥

த்ரேதா, த்வாபர யுகங்களின் சந்தியில், ஆயுதம் ஏந்துவோரில் சிறந்த ராமன், கோபத்தால் தூண்டப்பட்டு பலமுறை அரச க்ஷத்திரியர்களை வதைத்தான்.

1.2.4

स सर्वं क्षत्रमुत्साद्य स्ववीर्येणानलद्युतिः ।
समन्तपञ्चके पञ्च चकार रुधिरह्रदान् ॥ १.२.४ ॥

அக்கினியைப் போல ஒளிர்ந்த அவன், தன் வீரியத்தால் அனைத்து க்ஷத்திரியர்களையும் வேரோடு அழித்து, சமந்தபஞ்சகத்தில் ஐந்து இரத்தக் குளங்களை உண்டாக்கினான்.

1.2.5

स तेषु रुधिराम्भःसु ह्रदेषु क्रोधमूर्च्छितः ।
पितॄन्संतर्पयामास रुधिरेणेति नः श्रुतम् ॥ १.२.५ ॥

கோபத்தால் மயங்கிய அவன், அந்த இரத்த நீர்க்குளங்களில் இரத்தத்தால் பிதுர்களைத் திருப்திப்படுத்தினான் என்று நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்.

1.2.6

अथर्चीकादयोऽभ्येत्य पितरो राममब्रुवन् ।
राम राम महाभाग प्रीताः स्म तव भार्गव ॥ १.२.६ ॥

அப்போது ரிசீகர் முதலான பிதுர்கள் ராமனிடம் வந்து கூறினர்: 'ராமா, ராமா! மகாபாக்கியவானே, பார்கவனே, நாங்கள் உன்னால் மகிழ்ச்சியடைந்தோம்.'

1.2.7

अनया पितृभक्त्या च विक्रमेण तव प्रभो ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते यमिच्छसि महाद्युते ॥ १.२.७ ॥

இந்தப் பிதுர்பக்தியாலும் உன் வீரத்தாலும், ஓ பிரபுவே, உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். நீ விரும்பும் வரத்தைக் கேள், ஓ மகாதேஜஸ்வியே.

1.2.8

यदि मे पितरः प्रीता यद्यनुग्राह्यता मयि ।
यच्च रोषाभिभूतेन क्षत्रमुत्सादितं मया ॥ १.२.८ ॥

என் பிதுர்கள் மகிழ்ந்திருந்தால், என்மீது அருள் கூறத்தக்கதாக இருந்தால், கோபத்தால் வெல்லப்பட்டு நான் சத்திரியர்களை அழித்தது உண்மையானால்—

1.2.9

अतश्च पापान्मुच्येऽहमेष मे प्रार्थितो वरः ।
ह्रदाश्च तीर्थभूता मे भवेयुर्भुवि विश्रुताः ॥ १.२.९ ॥

ஆகையால் நான் பாவத்திலிருந்து விடுபடுவேன்—இதுவே நான் கேட்ட வரம். இந்தக் குளங்கள் பூமியில் புகழ்பெற்ற புனிதத் தலங்களாக எனக்காக ஆகட்டும்.

1.2.10

एवं भविष्यतीत्येवं पितरस्तमथाब्रुवन् ।
तं क्षमस्वेति निषिषिधुस्ततः स विरराम ह ॥ १.२.१० ॥

"இவ்வாறே ஆகும்"—இவ்வாறு பிதுர்கள் அவனிடம் கூறினர். "அவனை மன்னிக்கவும்"—என்று தடுத்தனர்; அப்போது அவன் நின்றுவிட்டான்.

1.2.11

तेषां समीपे यो देशो ह्रदानां रुधिराम्भसाम् ।
समन्तपञ्चकमिति पुण्यं तत्परिकीर्तितम् ॥ १.२.११ ॥

அந்தக் குளங்களுக்கு அருகில் உள்ள நிலம்—இரத்தம் போன்ற நீருடைய குளங்களின் நிலம்—"சமந்தபஞ்சகம்" என்ற பெயரில் புனிதமாகப் புகழப்படுகிறது.

1.2.12

येन लिङ्गेन यो देशो युक्तः समुपलक्ष्यते ।
तेनैव नाम्ना तं देशं वाच्यमाहुर्मनीषिणः ॥ १.२.१२ ॥

எந்த அடையாளத்தால் ஒரு நிலம் குறிக்கப்பட்டு அறியப்படுகிறதோ, அதே பெயராலேயே அந்நிலம் அழைக்கப்பட வேண்டும் என்று ஞானியர் கூறுவர்.

1.2.13

अन्तरे चैव संप्राप्ते कलिद्वापरयोरभूत् ।
समन्तपञ्चके युद्धं कुरुपाण्डवसेनयोः ॥ १.२.१३ ॥

கலி மற்றும் துவாபரம் இடையில் வந்தபோது, சமந்தபஞ்சகத்தில் குருக்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இடையே போர் நடந்தது.

1.2.14

तस्मिन्परमधर्मिष्ठे देशे भूदोषवर्जिते ।
अष्टादश समाजग्मुरक्षौहिण्यो युयुत्सया ॥ १.२.१४ ॥

அந்த மிகுந்த தர்மநிஷ்டமான, நில-குற்றங்களற்ற நாட்டில், போர் விருப்பத்தால் பதினெட்டு அக்ஷௌஹிணி படைகள் கூடின.

1.2.15

समेत्य तं द्विजास्ताश्च तत्रैव निधं गताः ।
एतन्नामाभिनिर्वृत्तं तस्य देशस्य वै द्विजाः ॥ १.२.१५ ॥

அந்தணர்களே, அவர்கள் அங்கு ஒன்று கூடி அந்த இடத்தையே அடைந்தனர்; அதனால் அந்த நாட்டுக்கு இப்பெயர் உண்டானது.

1.2.16

पुण्यश्च रमणीयश्च स देशो वः प्रकीर्तितः ।
तदेतत्कथितं सर्वं मया ब्राह्मणसत्तमाः
यथा देशः स विख्यातस्त्रिषु लोकेषु सुव्रताः ॥ १.२.१६ ॥

அந்த நாடு புனிதமும் அழகும் உடையது என்று உங்களுக்குச் சொல்லப்பட்டது. சிறந்த அந்தணர்களே, இவை அனைத்தையும் நான் கூறிவிட்டேன்; நல்விரதம் கொண்டோரே, அந்த நாடு மூவுலகிலும் எவ்வாறு புகழ்பெற்றது என்பதையும்.

1.2.17

अक्षौहिण्य इति प्रोक्तं यत्त्वया सूतनन्दन ।
एतदिच्छामहे श्रोतुं सर्वमेव यथातथम् ॥ १.२.१७ ॥

சூதரின் மகனே, நீங்கள் அக்ஷௌஹிணி என்று சொன்னதை, அனைத்தையும் உள்ளபடியே கேட்க விரும்புகிறோம்.

1.2.18

अक्षौहिण्याः परीमाणं नराश्वरथदन्तिनाम् ।
यथावच्चैव नो ब्रूहि सर्वं हि विदितं तव ॥ १.२.१८ ॥

அக்ஷௌஹிணியின் அளவை — மனிதர்கள், குதிரைகள், தேர்கள், யானைகள் ஆகியவற்றின் எண்ணிக்கையை — எங்களுக்கு முறையாகச் சொல்லுங்கள்; இவை அனைத்தும் உமக்குத் தெரியும்.

1.2.19

एको रथो गजश्चैको नराः पञ्च पदातयः ।
त्रयश्च तुरगास्तज्ज्ञैः पत्तिरित्यभिधीयते ॥ १.२.१९ ॥

ஒரு தேர், ஒரு யானை, ஐந்து காலாட்படையினர், மூன்று குதிரைகள் — இதை அறிந்தவர்கள் 'பத்தி' என்று அழைக்கின்றனர்.

1.2.20

पत्तिं तु त्रिगुणामेतामाहुः सेनामुखं बुधाः ।
त्रीणि सेनामुखान्येको गुल्म इत्यभिधीयते ॥ १.२.२० ॥

ஞானிகள் இந்த மூன்று மடங்கு 'பத்தி'யை 'சேனாமுகம்' என்கின்றனர்; மூன்று சேனாமுகங்கள் ஒரு 'குல்மம்' எனப்படும்.

1.2.21

त्रयो गुल्मा गणो नाम वाहिनी तु गणास्त्रयः ।
स्मृतास्तिस्रस्तु वाहिन्यः पृतनेति विचक्षणैः ॥ १.२.२१ ॥

மூன்று குல்மங்கள் 'கணம்' எனப்படும்; மூன்று கணங்கள் 'வாஹினி'; அறிஞர்கள் மூன்று வாஹினிகளை 'பிருதனா' என்று நினைவுகூர்கின்றனர்.

1.2.22

चमूस्तु पृतनास्तिस्रस्तिस्रश्चम्वस्त्वनीकिनी ।
अनीकिनीं दशगुणां प्राहुरक्षौहिणीं बुधाः ॥ १.२.२२ ॥

மூன்று பிருதனைகள் ஒரு 'சமூ'; மூன்று சமூக்கள் ஒரு 'அனீகினீ'; ஞானிகள் பத்து மடங்கு அனீகினியை 'அக்ஷௌஹிணீ' என்கின்றனர்.

1.2.23

अक्षौहिण्याः प्रसंख्याता रथानां द्विजसत्तमाः ।
संख्यागणिततत्त्वज्ञैः सहस्राण्येकविंशतिः ॥ १.२.२३ ॥

இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்களே! எண்ணிக்கை-கணிதத்தின் உண்மையை அறிந்தவர்கள் ஓர் அக்ஷௌஹிணியில் இருபத்தோராயிரம் தேர்கள் என்று கணக்கிட்டனர்.

1.2.24

शतान्युपरि चैवाष्टौ तथा भूयश्च सप्ततिः ।
गजानां च परीमाणमेतदेव विनिर्दिशेत् ॥ १.२.२४ ॥

மேலும் எட்டு நூறும், மீண்டும் எழுபதும் — யானைகளின் அளவு இதுவே என்று குறிக்க வேண்டும்.

1.2.25

ज्ञेयं शतसहस्रं तु सहस्राणि नवैव तु ।
नराणामपि पञ्चाशच्छतानि त्रीणि चानघाः ॥ १.२.२५ ॥

ஒன்பது ஆயிரமும் நூறாயிரமும் அறிய வேண்டும்; மனிதர்கள் மூவாயிரத்து ஐம்பதும் கூட, ஓ பாவமற்றவர்களே.

1.2.26

पञ्च षष्टिसहस्राणि तथाश्वानां शतानि च ।
दशोत्तराणि षट् प्राहुर्यथावदिह संख्यया ॥ १.२.२६ ॥

அறுபத்தைந்து ஆயிரமும், குதிரைகள் அறுநூற்று பத்தும்; இவ்வாறு இங்கே முறையாக எண்ணிக்கை கூறப்படுகிறது.

1.2.27

एतामक्षौहिणीं प्राहुः संख्यातत्त्वदितो जनाः ।
यां वः कथितवानस्मि विस्तरेण तपोधनाः ॥ १.२.२७ ॥

எண்ணின் உண்மையை அறிந்தோர் இதை அக்ஷௌஹிணி என்கின்றனர்; இதை நான் உங்களுக்கு விரிவாக எடுத்துரைத்தேன், ஓ தவச்செல்வர்களே.

1.2.28

एतया संख्यया ह्यासन्कुरुपाण्डवसेनयोः ।
अक्षौहिण्यो द्विजश्रेष्ठाः पिण्डिताष्टादशैव तु ॥ १.२.२८ ॥

இந்த எண்ணிக்கையின்படியே குரு, பாண்டவ படைகளில் அக்ஷௌஹிணிகள் இருந்தன; ஓ இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்களே, மொத்தம் பதினெட்டு.

1.2.29

समेतास्तत्र वै देशे तत्रैव निधं गताः ।
कौरवान्कारणं कृत्वा कालेनाद्भुतकर्मणा ॥ १.२.२९ ॥

அங்கேயே கூடி, அங்கேயே அவர்கள் அழிவை அடைந்தனர்; கௌரவர்களை காரணமாக்கி, அற்புத செயல் கொண்ட காலத்தால்.

1.2.30

अहानि युयुधे भीष्मो दशैव परमास्त्रवित् ।
अहानि पञ्च द्रोणस्तु ररक्ष कुरुवाहिनीम् ॥ १.२.३० ॥

உயர் அஸ்திரங்களை அறிந்த பீஷ்மர் பத்து நாட்களே போரிட்டார்; துரோணரோ ஐந்து நாட்கள் குரு படையைக் காத்தார்.

1.2.31

अहनी युयुधे द्वे तु कर्णः परबलार्दनः ।
शल्योऽर्धदिवसं चैव गदायुद्धमतः परम् ॥ १.२.३१ ॥

எதிரிப் படையை அழிப்பவனான கர்ணன் இரண்டு நாட்கள் போரிட்டான்; சல்யன் அரை நாள் போரிட்டான்; அதன் பின்னர் கதாயுத்தம் நடந்தது.

1.2.32

तस्यैव दिवसस्यान्ते द्रौणिहार्दिक्यगौतमाः ।
प्रसुप्तं निशि विश्वस्तं जघ्नुर्यौधिष्ठिरं बलम् ॥ १.२.३२ ॥

அந்த நாளின் முடிவில் துரோணியும், ஹார்த்திக்யனும், கௌதமனும் இரவில் உறங்கிக்கொண்டிருந்த, அச்சமின்றி இருந்த யுதிஷ்டிரனின் படையைக் கொன்றனர்.

1.2.33

यत्तु शौनक सत्रे ते भारताख्यानमुत्तमम् ।
जनमेजयस्य तत्सत्रे व्यासशिष्येण धीमता ॥ १.२.३३ ॥

ஓ சௌனகரே! ஜனமேஜயனின் யாகசத்திரத்தில் ஞானமிக்க வியாசரின் சீடரால் கூறப்பட்ட பாரதக் கதையாகிய உத்தம ஆக்கியானம் அது.

1.2.34

कथितं विस्तरार्थं च यशो वीर्यं महीक्षिताम् ।
पौष्यं तत्र च पौलोममास्तीकं चादितः स्मृतम् ॥ १.२.३४ ॥

அதில் அரசர்களின் புகழும் வீரியமும் விரிவாகச் சொல்லப்பட்டன; பௌஷ்யம், பௌலோமம், ஆஸ்திகம் ஆகிய கதைகளும் ஆரம்பம் முதல் நினைவுகூரப்படுகின்றன.

1.2.35

विचित्रार्थपदाख्यानमनेकसमयान्वितम् ।
प्रतिपन्नं नरैः प्राज्ञैर्वैराग्यमिव मोक्षिभिः ॥ १.२.३५ ॥

பல்வேறு பொருளும் சொல்லும் கொண்டதும், பல கொள்கைகள் அமைந்ததுமான இந்த ஆக்கியானத்தை ஞானியர் ஏற்றனர்; முக்தியை விரும்புவோர் வைராக்கியத்தை ஏற்பதுபோல.

1.2.36

आत्मेव वेदितव्येषु प्रियेष्विव हि जीवितम् ।
इतिहासः प्रधानार्थः श्रेष्ठः सर्वागमेष्वयम् ॥ १.२.३६ ॥

அறியத்தக்கவற்றில் ஆத்மா போலவும், பிரியமானவற்றில் உயிர் போலவும், எல்லா ஆகமங்களிலும் இந்த இதிகாசம் முதன்மையான பொருளும் சிறப்பும் கொண்டது.

1.2.37

अनाश्रित्येदमाख्यानं कथा भुवि न विद्यते ।
आहारमनपाश्रित्य शरीरस्येव धारणम् ॥ १.२.३७ ॥

இந்தக் கதையைச் சார்ந்திராமல் பூமியில் எந்தக் கதையும் இல்லை; உணவைச் சார்ந்திராமல் உடலைத் தாங்க முடியாததுபோல.

1.2.38

तदेतद्भारतं नाम कविभिस्तूपजीव्यते ।
उदयतेप्सुभिर्भृत्यैरभिजात इवेश्वरः ॥ १.२.३८ ॥

அந்த இந்த 'பாரதம்' என்ற நூலை கவிஞர்கள் ஆதாரமாகக் கொள்கின்றனர்; உயர்வை விரும்பும் ஊழியர்கள் உயர்குடி அரசனை நாடுவதுபோல.

1.2.39

इतिहासोत्तमे यस्मिन्नर्पिता बुद्धिरुत्तमा ।
स्वरव्यञ्जनयोः कृत्स्ना लोकवेदाश्रयेव वाक् ॥ १.२.३९ ॥

எந்த உயர்ந்த இதிகாசத்தில் உயர்ந்த அறிவு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளதோ, அதில் உயிர் எழுத்துகளும் மெய் எழுத்துகளுமான முழு மொழியும் உலகையும் வேதங்களையும் ஆதரவாகக் கொண்டதுபோல் உள்ளது.

1.2.40

तस्य प्रज्ञाभिपन्नस्य विचित्रपदपर्वणः ।
सूक्ष्मार्थन्याययुक्तस्य वेदार्थैर्भूषितस्य च ॥ १.२.४० ॥

அறிவால் நிறைந்ததும், பல்வேறு சொற்களும் பர்வங்களும் கொண்டதும், நுண்ணிய பொருளும் நியாயமும் பொருந்தியதும், வேதப் பொருள்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதுமான அதன்...

1.2.41

भारतस्येतिहासस्य श्रूयतां पर्वसंग्रहः ।
पर्वानुक्रमणी पूर्वं द्वितीयः पर्वसंग्रहः
भारतस्येतिहासस्य श्रूयतां पर्वसंग्रहः ।
पर्वानुक्रमणी पूर्वं द्वितीयः पर्वसंग्रहः ॥ १.२.४१ ॥

பாரத இதிகாசத்தின் பர்வ-சங்கிரகம் கேட்கப்படட்டும். முதலில் பர்வ-அநுக்கிரமணி, பின்னர் இரண்டாவது பர்வ-சங்கிரகம்.

1.2.42

पौष्यं पौलोममास्तीकमादिरंशावतारणम् ।
ततः संभवपर्वोक्तमद्भुतं रोमहर्षणम् ॥ १.२.४२ ॥

பௌஷ்யம், பௌலோமம், ஆஸ்தீகம், ஆதி, அம்சாவதரணம்; பின்னர் சம்பவ பர்வத்தில் கூறப்பட்ட அற்புதமும் மயிர்சிலிர்க்கச் செய்வதுமான (பகுதி).

1.2.43

दाहो जतुगृहस्यात्र हैडिम्बं पर्व चोच्यते ।
ततो बकवधः पर्व पर्व चैत्ररथं ततः ॥ १.२.४३ ॥

இங்கு அரக்கு மாளிகையின் எரிப்பு கூறப்படுகிறது; அது ஹைடிம்ப பர்வம் எனப்படுகிறது. பின்னர் பகவதம் (பக வதம்) பர்வம், பின்னர் சைத்ரரத பர்வம்.

1.2.44

ततः स्वयंवरो देव्याः पाञ्चाल्याः पर्व चोच्यते ।
क्षात्रधर्मेण निर्जित्य ततो वैवाहिकं स्मृतम् ॥ १.२.४४ ॥

பின்னர் பாஞ்சாலி அரசியின் சுயம்வர பர்வம் கூறப்படுகிறது. க்ஷத்ரிய தர்மப்படி வென்று, பின்னர் திருமண பர்வம் நினைவு கூரப்படுகிறது.

1.2.45

विदुरागमनं पर्व राज्यलाभस्तथैव च ।
अर्जुनस्य वने वासः सुभद्राहरणं ततः ॥ १.२.४५ ॥

விதுரரின் வருகை பர்வம், அரசு பெறுதல் அவ்வாறே; அர்ஜுனனின் காட்டு வாசம், பின்னர் சுபத்திரையின் கடத்தல்.

1.2.46

सुभद्राहरणादूर्ध्वं ज्ञेया हरणहारिका ।
ततः खाण्डवदाहाख्यं तत्रैव मयदर्शनम् ॥ १.२.४६ ॥

சுபத்திரையின் கடத்தலுக்குப் பின் ஹரணஹாரிகா பர்வம் அறியப்பட வேண்டும். பின்னர் காண்டவ தகனம் எனப்படும்; அங்கேயே மயனின் தரிசனம்.

1.2.47

सभापर्व ततः प्रोक्तं मन्त्रपर्व ततः परम् ।
जरासन्धवधः पर्व पर्व दिग्विजयं तथा ॥ १.२.४७ ॥

பின்னர் சபா பர்வம் கூறப்பட்டது; அதன் பின் மந்திர பர்வம். ஜராசந்த வதம் பர்வம், மற்றும் திக்விஜய பர்வமும்.

1.2.48

पर्व दिग्विजयादूर्ध्वं राजसूयिकमुच्यते ।
ततश्चार्घाभिहरणं शिशुपालवधस्ततः ॥ १.२.४८ ॥

திக்விஜயத்திற்குப் பின் ராஜசூய பர்வம் கூறப்படுகிறது. பின்னர் அர்க்யாபிஹரணம், பின்னர் சிசுபால வதம்.

1.2.49

द्यूतपर्व ततः प्रोक्तमनुद्यूतमः परम् ।
तत आरण्यकं पर्व किर्मीरवध एवच ॥ १.२.४९ ॥

பின்னர் சூதாட்டப் பர்வம் கூறப்பட்டது, அதன் பின் அனுத்யூத உப-பர்வம்; பின்னர் ஆரண்யகப் பர்வம், மேலும் கிர்மீரனின் வதம்.

1.2.50

अर्जुनस्याभिगमनं पर्व ज्ञेयमतः परम् ।
ईश्वरार्जुनयोर्युद्धं पर्व कैरातसंज्ञितम् ॥ १.२.५० ॥

அர்ஜுனனின் பயணம் என்னும் பர்வத்தை இதன் பின் அறியவேண்டும்; பின்னர் ஈஸ்வரன் (சிவன்) மற்றும் அர்ஜுனனின் போர், கிராதம் என்று அழைக்கப்படும் பர்வம்.

1.2.51

इन्द्रलोकाभिगमनं पर्व ज्ञेयमतः परम् ।
नलोपाख्यानमपि च धार्मिकं करुणोदयम् ॥ १.२.५१ ॥

இந்திரலோகப் பயணம் என்னும் பர்வத்தை இதன் பின் அறியவேண்டும்; பின்னர் நளனின் கதை, தர்மமானது, கருணையை எழுப்புவது.

1.2.52

तीर्थयात्रा ततः पर्व कुरुराजस्य धीमतः ।
जटासुरवधः पर्व यक्षयुद्धमतः परम् ॥ १.२.५२ ॥

பின்னர் அறிவுள்ள குருராஜனின் (யுதிஷ்டிரனின்) தீர்த்தயாத்திரை பர்வம்; ஜடாசுரனின் வதம் என்ற பர்வம்; அதன் பின் யக்ஷயுத்தம்.

1.2.53

निवातकवचैर्युद्धं पर्व चाजगरं ततः ।
मार्कण्डेयसमास्या च पर्वानन्तरमुच्यते ॥ १.२.५३ ॥

நிவாதகவசர்களுடனான போர் பர்வம்; பின்னர் ஆஜகர பர்வம்; அடுத்ததாக மார்க்கண்டேய சம்வாதம் என்னும் பர்வம் கூறப்படுகிறது.

1.2.54

संवादश्च ततः पर्व द्रौपदीसत्यभामयोः ।
घोषयात्रा ततः पर्व ततः प्रायोपवेशनेम्।
मन्त्रस्य निश्चयं चैव मृगस्वप्नोद्भवं ततः ॥ १.२.५४ ॥

பின்னர் திரௌபதி மற்றும் சத்யபாமையின் சம்வாதம் என்னும் பர்வம்; பின்னர் கோஷயாத்திரை பர்வம்; பின்னர் பிராயோபவேசனம்; ஆலோசனையின் முடிவு, மேலும் மான்-கனவிலிருந்து எழுந்த பர்வம்.

1.2.55

व्रीहिद्रौणिकमाख्यानमैन्द्रद्युम्नं तथैव च ।
द्रौपदीहरणं पर्व जयद्रथविमोक्षणम् ॥ १.२.५५ ॥

வ்ரீஹிதௌணிகம் என்ற கதை, அதுபோலவே ஐந்த்ரத்யும்னம்; திரௌபதி கவர்தல் பர்வம், ஜயத்ரதனின் விடுதலை.

1.2.56

रामोपाख्यानमत्रैव पर्व ज्ञेयमतः परम् ।
पतिव्रताया माहात्म्यं सावित्र्याश्चैवमद्भुतम् ॥ १.२.५६ ॥

இங்கேயே ராமோபாக்கியானம் பர்வமாக அறியவேண்டும்; அதன் பின்னர் பதிவிரதையின் மகிமையும், சாவித்திரியின் அற்புதமும்.

1.2.57

कुण्डलाहरणं पर्व ततः परमिहोच्यते ।
आरणेयं ततः पर्व वैराटं तदनन्तरम्
पाण्डवानां प्रवेशश्च समयस्य च पालनम् ॥ १.२.५७ ॥

குண்டலாஹரணம் என்ற பர்வம் இதன் பின் இங்கே சொல்லப்படுகிறது; பின்னர் ஆரணேயம் பர்வம், அதற்கடுத்து வைராடம்; பாண்டவர்களின் பிரவேசமும், உடன்படிக்கையின் காப்பும்.

1.2.58

कीचकानां वधः पर्व पर्व ग्रोग्रहणं ततः ।
अभिमन्योश्च वैराट्याः पर्व वैवाहिकं स्मृतम् ॥ १.२.५८ ॥

கீசகர்களின் வதம் பர்வம், பின் பசுக்கவர்தல் பர்வம்; அபிமன்யு மற்றும் வைராட்டியின் (உத்தரையின்) திருமணப் பர்வம் நினைவுகூரப்படுகிறது.

1.2.59

उद्योगपर्व विज्ञेयमत ऊर्ध्वं महाद्भुतम् ।
ततः संजययानाख्यं पर्व ज्ञेयमतः परम् ॥ १.२.५९ ॥

இதன் பின் அற்புதமான உத்யோக பர்வம் அறியவேண்டும்; பின்னர் சஞ்சயயானம் என்ற பர்வம், அதன் பின் இதுவே அறியவேண்டும்.

1.2.60

प्रजागरं तथा पर्व धृतराष्ट्रस्य चिन्तया ।
पर्व सानत्सुजातं वै गुह्यमध्यात्मदर्शनम् ॥ १.२.६० ॥

திருதராஷ்டிரனின் கவலையால் ஏற்பட்ட பிரஜாகர பர்வமும் அதுபோலவே; சனத்சுஜாதம் பர்வம், இது இரகசியமான ஆன்மிகக் காட்சி.

1.2.61

यानसन्धिस्ततः पर्व भगवद्यानमेव च ।
मातलीयमुपाख्यानं चरितं गालवस्य च ॥ १.२.६१ ॥

பின்னர் யானசந்தி பர்வம், பகவானின் பயணம், மாதலீய உபாக்கியானம், கால்வரின் சரிதம்.

1.2.62

सावित्रं वामदेव्यं च वैन्योपाख्यानमेव च ।
जामदग्न्यमुपाख्यानं पर्व षोडशराजकम् ॥ १.२.६२ ॥

சாவித்ரி, வாமதேவ்யம், வைன்ய உபாக்கியானம், ஜாமதக்ன்ய உபாக்கியானம், ஷோடசராஜக பர்வம்.

1.2.63

सभाप्रवेशः कृष्णस्य विदुलापुत्रशासनम् ।
उद्योगः सैन्यनिर्याणं विश्वोपाख्यानमेव च ॥ १.२.६३ ॥

கிருஷ்ணனின் சபை நுழைவு, விதுலாவின் மகனின் அறிவுரை, உத்யோகம், படை புறப்பாடு, விஸ்வ உபாக்கியானம்.

1.2.64

ज्ञेयं विवादपर्वात्र कर्णस्यापि महात्मनः ।
मन्त्रस्य निश्चयं कृत्वा कार्यस्य समनन्तरम् ॥ १.२.६४ ॥

இங்கு மகாத்மா கர்ணனின் விவாத பர்வத்தை அறிய வேண்டும்; ஆலோசனையின் முடிவு செய்த பின்னர் செயல் உடனே தொடர்கிறது.

1.2.65

श्वेतस्य वासुदेवेन चित्रं बहुकथाश्रयम् ।
निर्याणं च ततः पर्व कुरुपाण्डवसेनयोः ॥ १.२.६५ ॥

வாசுதேவருடன் சுவேதனின் அற்புதமான, பல கதைகள் நிறைந்த பர்வம்; பின்னர் கௌரவ பாண்டவ படைகளின் புறப்பாட்டுப் பர்வம்.

1.2.66

रथातिरथसंख्या च पर्वोक्तं तदनन्तरम् ।
उलूकदूतागमनं पर्वामर्षविवर्धनम् ॥ १.२.६६ ॥

ரத-அதிரத எண்ணிக்கை, அதன் பின் கூறப்பட்ட பர்வம்; பின்னர் தூதன் உலூகனின் வருகை, கோபத்தை வளர்க்கும் பர்வம்.

1.2.67

अम्बोपाख्यानमत्रैव पर्व ज्ञेयमतः परम् ।
भीष्माभिषेचनं पर्व ततश्चाद्भुतमुच्यते ॥ १.२.६७ ॥

இங்கேயே அம்போபாக்யான பர்வம் அறியப்பட வேண்டும்; அதன் பின் பீஷ்மாபிஷேக பர்வம்; பின்னர் அற்புதம் என்று சொல்லப்படுகிறது.

1.2.68

जम्बूखम्डविनिर्माणं पर्वोक्तं तदनन्तरम् ।
भूमिपर्व ततः प्रोक्तं द्वीपविस्तारकीर्तनम् ॥ १.२.६८ ॥

ஜம்பூகண்ட நிர்மாண பர்வம் சொல்லப்பட்டது; அதன் பின் பூமி பர்வம்; பின்னர் தீவுகளின் விரிவைப் புகழ்தல்.

1.2.69

दिव्यं चक्षुर्ददौ यत्र संजयाय महामुनिः ।
पर्वोक्तं भगवद्गीता पर्व भीष्मवधस्ततः।
द्रोणाभिषेचनं पर्व संशप्तकवधस्ततः ॥ १.२.६९ ॥

மகாமுனிவர் சஞ்சயனுக்கு திவ்ய கண்ணை அளித்த இடம் சொல்லப்பட்ட பர்வம்; பின்னர் பகவத்கீதா பர்வம், பீஷ்மவதம், துரோணாபிஷேக பர்வம், பின்னர் சம்சப்தக வதம்.

1.2.70

अभिमन्युवधः पर्व प्रतिज्ञा पर्व चोच्यते ।
जयद्रथवधः पर्व घटोत्कचवधस्ततः ॥ १.२.७० ॥

அபிமன்யு வதம் பர்வம்; பிரதிக்ஞா பர்வமும் சொல்லப்படுகிறது; ஜயத்ரத வதம் பர்வம்; பின்னர் கடோத்கச வதம்.

1.2.71

ततो द्रोणवधः पर्व विज्ञेयं लोमहर्षणम् ।
मोक्षो नारायणास्त्रस्य पर्वानन्तरमुच्यते ॥ १.२.७१ ॥

பின்னர் துரோண வதம் பர்வம் அறியப்பட வேண்டும், அது மயிர் சிலிர்க்கச் செய்வது; அதன் பின் நாராயணாஸ்திரத்தின் விடுதல் பர்வம் சொல்லப்படுகிறது.

1.2.72

कर्णपर्व ततो ज्ञेयं शल्यपर्व ततः परम् ।
ह्रदप्रवेशनं पर्व गदायुद्धमतः परम् ॥ १.२.७२ ॥

பின்னர் கர்ண பர்வம் அறியப்பட வேண்டும்; அதன் பின் சல்ய பர்வம்; பின்னர் ஹ்ரத ப்ரவேச பர்வம்; அதன் பின் கதாயுத்தம்.

1.2.73

सारस्वतं ततः पर्व तीर्थवंशानुकीर्तनम् ।
अत ऊर्ध्वं सुबीभत्सं पर्व सौप्तिकमुच्यते ॥ १.२.७३ ॥

பின்னர் சாரஸ்வதப் பருவம்; அது தீர்த்தங்களையும் வம்சங்களையும் கீர்த்தனம் செய்வது. அதற்குப் பிறகு மிகவும் கொடூரமான பருவம் சௌப்திகம் எனப்படுகிறது.

1.2.74

ऐषीकं पर्व चोद्दिष्टमत ऊर्ध्वं सुदारुणम् ।
जलप्रदानिकं पर्व स्त्रीविलापस्ततः परम् ॥ १.२.७४ ॥

ஐஷீகப் பருவமும் குறிக்கப்படுகிறது. அதற்குப் பிறகு மிகக் கொடூரமான ஜலப்பிரதானிகப் பருவம்; பிறகு பெண்களின் புலம்பல்.

1.2.75

श्राद्धपर्व ततो ज्ञेयं कुरूणामौर्ध्वदेहिकम् ।
चार्वाकनिग्रहः पर्व रक्षसो ब्रह्मरूपिणः ॥ १.२.७५ ॥

பின்னர் ஸ்ராத்தப் பருவம் அறிய வேண்டும்; அது குருக்களின் ஔர்த்வதைஹிக சடங்குகள். பிறகு பிராமண வடிவில் வந்த ராட்சசனான சார்வாகனை அடக்கும் பருவம்.

1.2.76

आभिषेचनिकं पर्व धर्मराजसर्य धीमतः ।
प्रविभागो गृहाणां च पर्वोक्तं तदनन्तरम् ॥ १.२.७६ ॥

அறிவுடைய தர்மராஜனின் அபிஷேகப் பருவம்; அதற்குப் பிறகு வீடுகளின் பங்கீட்டைக் கூறும் பருவம்.

1.2.77

शान्तिपर्व ततो यत्र राजधर्मानुशासनम् ।
आपद्धर्मश्च पर्वोक्तं मोक्षधर्मस्ततः परम् ॥ १.२.७७ ॥

பின்னர் சாந்திப் பருவம்; அங்கு அரசதர்மத்தின் உபதேசம். ஆபத்தர்மமும் ஒரு பருவமாகக் கூறப்படுகிறது; அதற்குப் பிறகு மோக்ஷதர்மம்.

1.2.78

शुकप्रश्नाभिगमनं ब्रह्मप्रश्नानुशासनम् ।
प्रादुर्भावश्च दुर्वासःसंवादश्चैव मायया ॥ १.२.७८ ॥

சுகர் கேள்விகளுடன் வருவதும், பிரம்ம வினாக்களின் உபதேசமும்; பிரादुर्பாவமும், மாயையால் துர்வாசருடனான உரையாடலும்.

1.2.79

ततः पर्व परिज्ञेयमानुशासनिकं परम् ।
स्वर्गारोहणिकं चैव ततो भीष्मस्य धीमतः ॥ १.२.७९ ॥

பின்னர் அறியப்பட வேண்டிய பர்வம் ஆனுசாசனிகம் எனும் உயர்ந்த பர்வம்; அதுவும் சுவர்காரோஹணிகம்; பின்னர் ஞானியான பீஷ்மருடையது.

1.2.81

पर्व चाश्रमवासाख्यं पुत्रदर्शनमेव च ।
नारदागमनं पर्व ततः परमिहोच्यते ॥ १.२.८१ ॥

ஆசிரமவாசம் எனும் பர்வமும், புத்திர தரிசனமும்; நாரதர் வருகை; அதன் பின் இங்கே அடுத்த பர்வம் சொல்லப்படுகிறது.

1.2.82

मौसलं पर्व चोद्दिष्टं ततो घोरं सुदारुणम् ।
महाप्रस्थानिकं पर्व स्वर्गारोहणिकं ततः ॥ १.२.८२ ॥

மௌசலம் எனும் பர்வமும் சொல்லப்பட்டது; பின்னர் பயங்கரமும் மிகக் கொடுமையுமானது; மஹாப்ரஸ்தானிகம்; பின்னர் ஸ்வர்காரோஹணிகம்.

1.2.83

हरिवंशस्ततः पर्व पुराणं खिलसंज्ञितम् ।
विष्णुपर्व शिशोश्चर्या विष्णोः कंसवधस्तथा ॥ १.२.८३ ॥

பின்னர் ஹரிவம்சம் பர்வம், கிலம் எனப்படும் புராணம்; விஷ்ணு பர்வம்; சிறுவன் விஷ்ணுவின் செயல்கள்; கம்சனின் வதமும்.

1.2.84

भविष्यं पर्व चाप्युक्तं खिलेष्वेवाद्भुतं महत् ।
एतत्पर्वशतं पूर्णं व्यासेनोक्तं महात्मना ॥ १.२.८४ ॥

பவிஷ்யம் எனும் பர்வமும் சொல்லப்பட்டது; கிலங்களிலேயே அற்புதமும் பெரியதுமானது; இவ்வாறு நூறு பர்வங்கள் நிறைவுற்றன; மகாத்மா வியாசரால் சொல்லப்பட்டவை.

1.2.85

यथावत्सूतपुत्रेण रौमहर्षणिना ततः ।
उक्तानि नैमिशारण्ये पर्वाण्यष्टादशैव तु ॥ १.२.८५ ॥

அவ்வாறே, சூதனின் மகனான ரௌமஹர்ஷணியால் நைமிசாரண்யத்தில் பதினெட்டு பர்வங்களே அப்போது சொல்லப்பட்டன.

1.2.86

समासो भारतस्यायमत्रोक्तः पर्वसंग्रहः ।
पौष्यं पौलोममास्तीकमादिरंशावतारणम् ॥ १.२.८६ ॥

இது மகாபாரதத்தின் சுருக்கம்; இங்கே பர்வங்களின் தொகுப்பாகக் கூறப்படுகிறது: பௌஷ்ய, பௌலோம, ஆஸ்தீக, ஆதி மற்றும் அம்சாவதரணம்.

1.2.87

संभवो जतुवेश्माख्यं हिडिम्बबकयोर्वधः ।
तथा चैत्ररथं देव्याः पाञ्चाल्याश्च स्वयंवरः ॥ १.२.८७ ॥

சம்பவம், அரக்கு மாளிகை என்னும் நிகழ்வு, ஹிடிம்பன் மற்றும் பகனின் வதம், சைத்ரரதம் மற்றும் பாஞ்சாலியின் சுயம்வரம்.

1.2.88

क्षात्रधर्मेण निर्जित्य ततो वैवाहिकं स्मृतम् ।
विदुरागमनं चैव राज्यलाभस्तथैव च ॥ १.२.८८ ॥

சத்திரிய தர்மத்தால் வென்று, பின்பு திருமணம் தொடர்பானது நினைவுகூரப்படுகிறது; விதுரரின் வருகையும் அரசு பெறுதலும்.

1.2.89

वनवासोऽर्जुनस्यापि सुभद्राहरणं ततः ।
हरणाहरणं चैव दहनं खाण्डवस्य च ॥ १.२.८९ ॥

அர்ஜுனனின் வனவாசமும், பின்பு சுபத்திரையின் கவர்ந்துசெல்லல், கவர்ந்து மீட்டல், காண்டவ தகனமும்.

1.2.91

पौलोमे भृगुवंशस्य विस्तारः परिकीर्तितः ।
आस्तीके सर्वनागानां गरुडस्य च संभवः ॥ १.२.९१ ॥

பௌலோம பர்வத்தில் பிருகு வம்சத்தின் விரிவு கூறப்பட்டுள்ளது; ஆஸ்தீக பர்வத்தில் அனைத்து நாகங்களும் கருடனும் தோன்றுதல்.

1.2.92

क्षीरोदमथं चैव जन्मोच्चैःश्रवसस्तथा ।
यजतः सर्पसत्रेण राज्ञः पारिक्षितस्य च ॥ १.२.९२ ॥

பாற்கடல் கடைதலும், உச்சைஸ்ரவஸின் பிறப்பும்; பரீட்சித்தின் மகனாகிய அரசன் சர்ப்பசத்திரம் நடத்துவதும்.

1.2.93

कथेयमभिनिर्वृत्ता भारतानां महात्मनाम् ।
विविधाः संभवा राज्ञामुक्ताः संभवपर्वणि ॥ १.२.९३ ॥

மகாத்மாக்களான பரதர்களின் இந்தக் கதை முழுமையடைந்தது. சம்பவ பர்வத்தில் அரசர்களின் பல்வேறு பிறப்புகள் கூறப்பட்டன.

1.2.94

अन्येषां चैव शूराणामृषेर्द्वैपायनस्य च ।
अंशावतरणं चात्र देवानां परिकीर्तितम् ॥ १.२.९४ ॥

இங்கு மற்ற வீரர்களும் முனிவர் த்வைபாயனரும் தேவர்களின் அம்சங்களாக இறங்கியதாக எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளது.

1.2.95

दैत्यानां दानवानां च यक्षाणां च महौजसाम् ।
नागानामथ सर्पाणां गन्धर्वाणां पतत्त्रिणाम् ॥ १.२.९५ ॥

தைத்தியர்கள், தானவர்கள், மகா வலிமையுள்ள யக்ஷர்கள், நாகர்கள், சர்ப்பங்கள், கந்தர்வர்கள், பறவைகள் ஆகியோரின் தோற்றமும் இங்கு கூறப்பட்டுள்ளது.

1.2.96

अन्येषां चैव भूतानां विविधानां समुद्भवः ।
महर्षेराश्रमपदे कण्वस्य च तपस्विनः ॥ १.२.९६ ॥

பிற பல்வேறு உயிரினங்களின் தோற்றமும், மகரிஷி தபஸ்வியான கண்வரின் ஆசிரமத்திலும் நிகழ்ந்த நிகழ்வுகளும் இங்கு கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.97

शकुन्तलायां दुष्यन्ताद्भरतश्चापि जज्ञिवान् ।
यस्य लोकेषु नाम्नेदं प्रथितं भारतं कुलम् ॥ १.२.९७ ॥

துஷ்யந்தனுக்கும் சகுந்தலைக்கும் பரதன் பிறந்தான்; அவன் பெயரால் இந்தக் குலம் உலகில் பரதகுலம் என்று புகழ்பெற்றது.

1.2.98

वसूनां पुनरुत्पत्तिर्भागीरथ्यां महात्मनाम् ।
शन्तनोर्वेश्मनि पुनस्तेषां चारोहणं दिवि ॥ १.२.९८ ॥

பாகீரதியில் (கங்கையில்) மகாத்மாக்களான வசுக்களின் மறு பிறப்பும், சந்தனுவின் இல்லத்திலிருந்து அவர்கள் மீண்டும் சொர்க்கத்திற்கு ஏறியதும் இங்கு கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.99

तेजोंशानां च संपातो भीष्मस्याप्यत्र संभवः ।
राज्यान्निवर्तनं तस्य ब्रह्मचर्यव्रते स्थितिः ॥ १.२.९९ ॥

வசுக்களின் ஒளியம்சங்களின் சங்கமமும், இங்கு பீஷ்மரின் பிறப்பும் நிகழ்ந்தன. அவர் அரசைத் துறந்து பிரம்மச்சரிய விரதத்தில் நிலைபெற்றார்.

1.2.100

प्रतिज्ञापालनं चैव रक्षा चित्राङ्गदस्य च ।
हते चित्राङ्गदे चैव रक्षा भ्रातुर्यवीयसः ॥ १.२.१०० ॥

சத்தியத்தைக் காத்தலும், சித்திராங்கதனைப் பாதுகாத்ததும்; சித்திராங்கதன் கொல்லப்பட்ட பின் இளைய சகோதரனைப் பாதுகாத்ததும்.

1.2.101

विचित्रवीर्यस्य तथा राज्ये संप्रतिपादनम् ।
धर्मस्य नृषु संभूतिरणीमाण्डव्यशापजा ॥ १.२.१०१ ॥

விசித்திரவீரியனை அரசில் நிறுவுதலும்; அணீமாண்டவ்யரின் சாபத்தால் தர்மன் மனிதர்களிடையே பிறந்ததும்.

1.2.102

कृष्णद्वैपायनाच्चैव प्रसूतिर्वरदानजा ।
धृतराष्ट्रस्य पाण्डोश्च पाण्डवानां च संभवः ॥ १.२.१०२ ॥

கிருஷ்ணத்வைபாயனரிடமிருந்து வரத்தால் சந்ததிகள் பிறந்தன; திருதராஷ்டிரர், பாண்டு மற்றும் பாண்டவர்களின் பிறப்பும் நிகழ்ந்தது.

1.2.103

वारणावतयात्रा च मन्त्रो दुर्योधनस्य च ।
कूटस्य धार्तराष्ट्रेण प्रेषणं पाण्डवान्प्रति ॥ १.२.१०३ ॥

வாரணாவதப் பயணமும், துரியோதனனின் ஆலோசனையும்; திருதராஷ்டிரன் மகனால் பாண்டவர்கள் வஞ்சகமாக அனுப்பப்பட்டதும்.

1.2.104

हितोपदेशश्च पथि धर्मराजस्य धीमतः ।
विदुरेण कृतो यत्र हितार्थं म्लेच्छभाषया ॥ १.२.१०४ ॥

வழியில் அறிவுள்ள தர்மராஜனுக்கு விதுரர் நன்மையான உபதேசத்தைச் செய்தார்; அங்கு நன்மைக்காக மிலேச்ச மொழியில் பேசினார்.

1.2.105

विदुरस्य च वाक्येन सुरुङ्गोपक्रमक्रिया ।
निषाद्याः पञ्चपुत्रायाः सुप्ताया जतुवेश्मनि ॥ १.२.१०५ ॥

விதுரரின் சொல்லால் சுரங்கம் தோண்டும் முயற்சி நடந்தது; ஐந்து மகன்களுடன் இருந்த நிஷாதப் பெண் அரக்கு மாளிகையில் உறங்கியபோது.

1.2.106

पुरोचनस्य चात्रैव दहनं संप्रकीर्तितम् ।
पाण्डवानां वने घोरे हिडिम्बायाश्च दर्शनम् ॥ १.२.१०६ ॥

இங்கேயே புரோசனனின் எரிப்பும் கூறப்பட்டது; பயங்கரமான காட்டில் பாண்டவர்கள் ஹிடிம்பையைச் சந்தித்ததும்.

1.2.107

तत्रैव च हिडिम्बस्य वधो भीमान्महाबलात् ।
घटोत्कचस्य चोत्पत्तिंरत्रैव परिकीर्तिता ॥ १.२.१०७ ॥

அங்கேயே மகாபலசாலி பீமனால் ஹிடிம்பனின் வதமும்; இங்கேயே கடோத்கசனின் பிறப்பும் கூறப்பட்டது.

1.2.108

महर्षेर्दर्शनं चैव व्यासस्यामिततेजसः ।
तदाज्ञयैकचक्रायां ब्राह्मणस्य निवेशने ॥ १.२.१०८ ॥

மகரிஷியும் அளவற்ற தேஜஸ்வியுமான வியாசரின் தரிசனமும்; அவருடைய ஆணையால் ஏகசக்ரா நகரில் ஒரு பிராமணரின் இல்லத்தில்.

1.2.109

अज्ञातचर्यया वासो यत्र तेषां प्रकीर्तितः ।
बकस्य निधनं चैव नागराणां च विस्मयः ॥ १.२.१०९ ॥

அவர்கள் அறியப்படாதவர்களாக வாழ்ந்த இடம் இங்கு கூறப்பட்டது; பகனின் மரணமும் நகரவாசிகளின் வியப்பும்.

1.2.110

संभवश्चैव कृष्णाया धृष्टद्युम्नस्य चैव ह ।
ब्राह्मणात्समुपश्रुत्य व्यासवाक्यप्रचोदिताः ॥ १.२.११० ॥

கிருஷ்ணையின் பிறப்பும் திருஷ்டத்யும்னனின் பிறப்பும்; ஒரு பிராமணரிடம் கேட்டு, வியாசரின் சொற்களால் தூண்டப்பட்டு.

1.2.111

द्रौपदीं प्रार्थयन्तस्ते स्वयंवरदिदृक्षया ।
पञ्चालानभितो जग्मुर्यत्र कौतूहलान्विताः ॥ १.२.१११ ॥

திரௌபதியை விரும்பி, சுயம்வரத்தைக் காணும் ஆவலுடன் அவர்கள் பாஞ்சாலர்களின் நாட்டை நோக்கிச் சென்றார்கள், ஆர்வம் நிறைந்தவர்களாக.

1.2.112

अङ्गारपर्णं निर्जित्य गङ्गाकूलेऽर्जुनस्तदा ।
सख्यं कृत्वा ततस्तेन तस्मादेव च शुश्रुवे ॥ १.२.११२ ॥

அப்போது கங்கைக் கரையில் அர்ஜுனன் அங்காரபர்ணனை வென்று, அவனுடன் நட்பு கொண்டான்; அவனிடமிருந்தே அது கேட்கப்பட்டது.

1.2.113

तापत्यमथ वासिष्ठमौर्वं चाख्यानमुत्तमम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैः पञ्चालानभितो ययौ ॥ १.२.११३ ॥

தாபத்யம், வசிஷ்டம், ஔர்வம் ஆகிய உத்தமமான கதைகளைக் கேட்டபின், அவன் தன் எல்லா சகோதரர்களுடன் பாஞ்சாலர்களை நோக்கிச் சென்றான்.

1.2.114

पाञ्चालनगरे चापि लक्ष्यं भित्त्वा धनञ्जयः ।
द्रौपदीं लब्धवानत्र मध्ये सर्वमहीक्षिताम् ॥ १.२.११४ ॥

பாஞ்சால நகரத்திலும் தனஞ்சயன் இலக்கைத் துளைத்து, உலகின் எல்லா அரசர்களின் நடுவில் இங்கே திரௌபதியைப் பெற்றான்.

1.2.115

भीमसेनार्जुनौ यत्र संरब्धान्पृथिवीपतीन् ।
शल्यकर्णौ च तरसा जितवन्तौ महामृधे ॥ १.२.११५ ॥

பீமசேனனும் அர்ஜுனனும் கோபத்துடன் இருந்த அரசர்களையும், சல்யன், கர்ணன் ஆகியோரையும் பெரும் போரில் வேகமாக வென்றனர்.

1.2.116

दृष्ट्वा तयोश्च तद्वीर्यमप्रमेयममानुषम् ।
शङ्कमानौ पाण्डवांस्तान् रामकृष्णौ महामती ॥ १.२.११६ ॥

அவர்கள் இருவரின் அளவற்ற, மனிதரல்லாத வீரத்தைக் கண்டு, அந்தப் பாண்டவர்களைப் பற்றி ஐயுற்ற பெருமதியுடைய ராமனும் கிருஷ்ணனும்.

1.2.117

जग्मतुस्तैः समागन्तुं शालां भार्गववेश्मनि ।
पञ्चानामेकपत्नीत्वे विमर्शो द्रुपदस्य च ॥ १.२.११७ ॥

அவ்விருவரும் அவர்களைச் சந்திக்க பார்கவரின் இல்லத்தின் மண்டபத்திற்குச் சென்றனர். ஐவருக்கும் ஒரே மனைவி என்பது குறித்து துருபதனின் ஆலோசனை நடந்தது.

1.2.118

पञ्चेन्द्राणामुपाख्यानमत्रैवाद्भुतमुच्यते ।
द्रौपद्या देवविहीतो विवाहश्चाप्यमानुषः ॥ १.२.११८ ॥

இங்கே ஐந்து இந்திரர்களின் அற்புதமான கதை கூறப்படுகிறது; தேவர்களால் விதிக்கப்பட்ட திரௌபதியின் மனிதரல்லாத திருமணமும் கூறப்படுகிறது.

1.2.119

क्षत्तुश्च धार्तराष्ट्रेण प्रेषणं पाण्डवान्प्रति ।
विदुरस्य च संप्राप्तिर्दर्शनं केशवस्य च ॥ १.२.११९ ॥

திருதராஷ்டிரனின் மகனால் பாண்டவர்களிடம் விதுரர் அனுப்பப்பட்டதும், விதுரரின் வருகையும், கேசவனின் தரிசனமும் கூறப்படுகின்றன.

1.2.120

खाण्डवप्रस्थवासश्च तथा राज्यार्धसर्जनम् ।
नारदस्याज्ञया चैव द्रौपद्याः समयक्रिया ॥ १.२.१२० ॥

கானடவப்ரஸ்தத்தில் வாழ்வதும், பாதி ராஜ்யம் அளிப்பதும், நாரதரின் கட்டளையால் திரௌபதிக்கான கால ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டதும் கூறப்படுகின்றன.

1.2.121

सुन्दोपसुन्दयोस्तद्वदाख्यानं परिकीर्तितम् ।
अनन्तरं च द्रौपद्या सहासीनं युधिष्ठिरम् ॥ १.२.१२१ ॥

சுந்த-உபசுந்தரின் கதையும் அவ்வாறே கூறப்பட்டுள்ளது. பின்னர் திரௌபதியுடன் அமர்ந்திருந்த யுதிஷ்டிரர் (பற்றியும் கூறப்படுகிறது).

1.2.122

अनु प्रविश्य विप्रार्थे फाल्गुनो गृह्य चायुधम् ।
मोक्षयित्वा गृहं गत्वा विप्रार्थं कृतनिश्चयः ॥ १.२.१२२ ॥

பின்னர் பிராமணருக்காக அர்ஜுனன் உள்ளே நுழைந்து ஆயுதத்தை எடுத்து, வீட்டிலிருந்து (பசுக்களை) மீட்டு, பிராமணருக்காக உறுதியுடன் வீடு திரும்பினான்.

1.2.123

समयं पालयन्वीरो वनं यत्र जगाम ह ।
पार्थस्य वनवासे च उलूप्या पथि सङ्गमः ॥ १.२.१२३ ॥

வீரன் சபதத்தைக் காத்தவாறு காட்டுக்குச் சென்றான்; பார்த்தனின் வனவாசத்தில் வழியில் உலூபியுடன் அவனுக்குச் சந்திப்பு நேர்ந்தது.

1.2.124

पुण्यतीर्थानुसंयानं बभ्रुवाहनजन्म च ।
तत्रैव मोक्षयामास पञ्च सोऽप्सरसः शुभाः ॥ १.२.१२४ ॥

புனிதத் தீர்த்தங்களுக்கான பயணமும் பப்ருவாஹனனின் பிறப்பும்; அங்கேயே அவன் ஐந்து சுபமான அப்சரஸ்களை விடுவித்தான்.

1.2.125

शापाद्ग्राहत्वमापन्ना ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
प्रभासतीर्थे पार्थेन कृष्णस्य च समागमः ॥ १.२.१२५ ॥

தவசியான ஒரு பிராமணனின் சாபத்தால் அவர்கள் முதலைகளாக ஆனார்கள்; பிரபாச தீர்த்தத்தில் பார்த்தனாலும் கிருஷ்ணனுடன் சந்திப்பாலும் அவர்கள் விடுபட்டனர்.

1.2.126

द्वारकायां सुभद्रा च कामयानेन कामिनी ।
वासुदेवस्यानुमते प्राप्ता चैव किरीटिना ॥ १.२.१२६ ॥

துவாரகையில் சுபத்திரை, அவளை விரும்பியவனால் விரும்பப்பட்டவளாக, வாசுதேவனின் அனுமதியுடன் கிரீடியால் (அர்ஜுனனால்) அடையப்பட்டாள்.

1.2.127

गृहीत्वा हरणं प्राप्ते कृष्णे देवकिनन्दने ।
अभिमन्योः सुभद्रायां जन्म चोत्तमतेजसः ॥ १.२.१२७ ॥

கவர்ந்து சென்ற பின், தேவகியின் மகனான கிருஷ்ணன் வந்தபோது, சுபத்திரையிடம் உயர் தேஜஸ் கொண்ட அபிமன்யுவின் பிறப்பு நிகழ்ந்தது.

1.2.128

द्रौपद्यास्तनयानां च संभवोऽनुप्रकीर्तितः ।
विहारार्थं च गतयोः कृष्णयोर्यमुनामनु ॥ १.२.१२८ ॥

திரௌபதியின் புதல்வர்களின் பிறப்பும் வரிசையாகக் கூறப்பட்டுள்ளது; விளையாட்டுக்காக யமுனையின் கரை வழியாகச் சென்ற அந்த இரு கருமை நிறத்தவர்களையும் பற்றியும்.

1.2.129

संप्राप्तिश्चक्रधनुषोः खाण्डवस्य च दाहनम् ।
मयस्य मोक्षो ज्वलनाद्भुजङ्गस्य च मोक्षणम् ॥ १.२.१२९ ॥

சக்கரம் மற்றும் வில்லின் பெறுதல், காண்டவ வனம் எரிக்கப்பட்டது, அக்னியிலிருந்து மயன் விடுவிக்கப்பட்டது, பாம்பு விடுவிக்கப்பட்டது.

1.2.130

महर्षेर्मन्दपालस्य शार्ङ्ग्या तनयसंभवः ।
इत्येतदादिपर्वोक्तं प्रथमं बहु विस्तरम् ॥ १.२.१३० ॥

மகரிஷி மந்தபாலருக்கும் சார்ங்கிக்கும் பிறந்த புத்திரர்களின் தோற்றம் — இவ்வாறு ஆதிபர்வத்தில் இது முதலில் விரிவாகக் கூறப்பட்டது.

1.2.131

अध्यायानां शते द्वे तु संख्याते परमर्षिणा ।
सप्तविंशतिरध्याया व्यासेनोत्तमतेजसा ॥ १.२.१३१ ॥

பரம ரிஷியால் எண்ணப்பட்டவை இருநூறு அத்தியாயங்கள்; உத்தம தேஜஸ் கொண்ட வியாசரால் இருபத்தேழு அத்தியாயங்கள்.

1.2.132

अष्टौ श्लोकसहस्राणि अष्टौ श्लोकशतानि च ।
श्लोकाश्च चतुराशीतिर्मुनिनोक्ता महात्मना ॥ १.२.१३२ ॥

மகாத்மாவான முனிவர் எட்டாயிரத்து எண்ணூற்று எண்பத்து நான்கு சுலோகங்களைக் கூறினார்.

1.2.133

द्वितीयं तु सभापर्व बहुवृत्तान्तमुच्यते ।
सभाक्रिया पाण्डवानां किङ्कराणां च दर्शनम्। ॥ १.२.१३३ ॥

இரண்டாவது சபாபர்வம் சொல்லப்படுகிறது; அது பல நிகழ்வுகள் நிறைந்தது — பாண்டவர்களின் சபை அமைப்பும் ஏவலர்களின் காட்சியும்.

1.2.134

लोकपालसभाख्यानं नारदाद्देवदर्शिनः ।
राजसूयस्य चारम्भो जरासन्धवधस्तथा ॥ १.२.१३४ ॥

தேவதரிசியான நாரதரிடமிருந்து கேட்ட லோகபாலர்களின் சபை வர்ணனை, ராஜசூய யாகத்தின் ஆரம்பம், ஜராசந்தனின் வதம்.

1.2.135

गिरिव्रजे निरुद्धानां राज्ञां कृष्णेन मोक्षणम् ।
तथा दिग्विजयोऽत्रैव पाम्डवानां प्रकीर्तितः ॥ १.२.१३५ ॥

கிரிவ்ரஜத்தில் சிறைப்பட்டிருந்த அரசர்கள் கிருஷ்ணனால் விடுவிக்கப்பட்டதும், இங்கேயே பாண்டவர்களின் திக்விஜயமும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.136

राज्ञामागमनं चैव सार्हणानां महक्रतौ ।
राजसूयेऽर्घसंवादे शिशुपालवधस्तथा ॥ १.२.१३६ ॥

பெரிய யாகமான ராஜசூயத்தில் அரசர்களின் வருகையும், அர்க்கிய மரியாதை குறித்த வாதத்தில் சிசுபாலனின் வதமும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.137

यज्ञे विभूतिं तां दृष्ट्वा दुःखामर्षान्वितस्य च ।
दुर्योधनस्यावहासो भीमेन च सभातले ॥ १.२.१३७ ॥

யாகத்தில் அந்தச் செல்வப் பெருக்கைக் கண்டு துக்கமும் சினமும் நிறைந்த துரியோதனனின் பரிகாசமும், சபா மண்டபத்தில் பீமனால் (செய்யப்பட்ட பரிகாசமும்) கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.138

यत्रास्य मन्युरुद्भूतो येन द्यूतमकारयत् ।
यत्र धर्मसुतं द्यूते शकुनिः कितवोऽजयत् ॥ १.२.१३८ ॥

அங்கு அவனுக்குக் கோபம் எழுந்தது; அதனால் அவன் சூதாட்டத்தை நடத்தினான்; அங்கு வஞ்சகன் சகுனி சூதாட்டத்தில் தர்மபுத்திரனை வென்றான்.

1.2.139

यत्र द्यूतार्णवे मग्नां द्रौपदीं नौरिवार्णवात् ।
धृतराष्ट्रो महाप्राज्ञः स्नुषां परमदुःखिताम् ॥ १.२.१३९ ॥

சூதாட்டக் கடலில் மூழ்கிய திரௌபதியை, கடலிலிருந்து படகு போல, மகாப்ராஜ்ஞரான திருதராஷ்டிரர் மிகவும் துயருற்ற மருமகளை (கரை சேர்த்தார்).

1.2.140

तारयामास तांस्तीर्णाञ्ज्ञात्वा दुर्योधनो नृपः ।
पुनरेव ततो द्यूते समाह्वयत पाण्डवान् ॥ १.२.१४० ॥

அவர்கள் கரை சேர்ந்ததை அறிந்த மன்னன் துரியோதனன், பிறகு சூதாட்டத்தில் பாண்டவர்களை மீண்டும் அழைத்தான்.

1.2.141

जित्वा स वनवासाय प्रेषयामास तांस्ततः ।
एतत्सर्वं सभापर्व समाख्यातं महात्मना ॥ १.२.१४१ ॥

அவன் வென்று, அவர்களை வனவாசத்திற்கு அனுப்பினான். சபா பர்வம் முழுவதும் அந்த மஹாத்மாவால் கூறப்பட்டது.

1.2.142

अध्यायाः सप्ततिर्ज्ञेयास्तथा चाष्टौ प्रसंख्यया ।
श्लोकानां द्वे सहस्रे तु पञ्च श्लोकशतानि च ॥ १.२.१४२ ॥

எழுபத்தெட்டு அத்தியாயங்கள் எண்ணிக்கையில் அறியத்தக்கவை. இரண்டாயிரத்து ஐந்நூறு ஸ்லோகங்களும்.

1.2.143

श्लोकाश्चैकादश ज्ञेयाः पर्वण्यस्मिन्द्विजोत्तमाः ।
अतः परं तृतीयं तु ज्ञेयमारण्यकं महत् ॥ १.२.१४३ ॥

இந்தப் பர்வத்தில் பதினொரு ஸ்லோகங்கள் அறியத்தக்கவை, த்விஜோத்தமர்களே. அதற்குப் பின் மூன்றாவதான மஹத்தான ஆரண்யக பர்வம் அறியத்தக்கது.

1.2.144

वनवासं प्रयातेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
पौरानुगमनं चैव धर्मपुत्रस्य धीमतः ॥ १.२.१४४ ॥

வனவாசத்திற்குப் புறப்பட்ட மஹாத்மாவான பாண்டவர்களுடன், நகரவாசிகள் பின்தொடர்ந்ததும், அறிவுள்ள தர்மபுத்திரரின் (யுதிஷ்டிரரின்) செயலும்.

1.2.145

अन्नौषधीनां च कृते पाण्डवेन महात्मना ।
द्विजानां भरणार्थं च कृतमाराधनं रवेः ॥ १.२.१४५ ॥

உணவு மற்றும் மூலிகைகளுக்காகவும், பிராமணர்களைக் காப்பதற்காகவும், மஹாத்மாவான பாண்டவன் சூரியனுக்கான ஆராதனை செய்தான்.

1.2.146

धौम्योपदेशात्तिग्मांशुप्रसादादन्नसंभः ।
हितं च ब्रुवतः क्षत्तुः परित्यागोऽम्बिकासुतात् ॥ १.२.१४६ ॥

தௌம்யரின் உபதேசத்தாலும், சூரியனின் அருளாலும் உணவு கிடைத்தது. நன்மை பயக்கும் சொல்லைக் கூறிய விதுரரை அம்பிகையின் மகன் (த்ருதராஷ்டிரன்) கைவிட்டான்.

1.2.147

त्यक्तस्य पाण्डुपुत्राणां समीपगमनं तथा ।
पुनरागमनं चैव धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.२.१४७ ॥

பாண்டுவின் புதல்வர்கள் கைவிடப்பட்ட பின் அவர்களிடம் செல்வதும், திருதராஷ்டிரனின் கட்டளையால் மீண்டும் திரும்புவதும்.

1.2.148

कर्णप्रोत्साहनाच्चैव धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ।
वनस्थान्पाण्डवान्हन्तुं मन्त्रो दुर्योधनस्यच ॥ १.२.१४८ ॥

கர்ணனின் ஊக்கத்தாலும், தீய எண்ணமுடைய திருதராஷ்டிரன் மகன் துரியோதனனின் திட்டத்தாலும் காட்டில் வசிக்கும் பாண்டவர்களைக் கொல்லும் சூழ்ச்சி.

1.2.149

तं दुष्टभावं विज्ञाय व्यासस्यागमनं द्रुतम् ।
निर्याणप्रतिषेधश्च सुरभ्याख्यानमेव च ॥ १.२.१४९ ॥

அந்தத் தீய எண்ணத்தை அறிந்து வியாசர் விரைவாக வருவதும், புறப்படுவதைத் தடுப்பதும், சுரபியின் கதையும்.

1.2.150

मैत्रेयागमनं चात्र राज्ञश्चैवानुशासनम् ।
शापोत्सर्गश्च तेनैव राज्ञो दुर्योधनस्य च ॥ १.२.१५० ॥

இங்கே மைத்ரேயரின் வருகை, அரசருக்கான அறிவுரை, மற்றும் அவராலேயே அரசன் துரியோதனனுக்கு இடப்பட்ட சாபம்.

1.2.151

किर्मीरस्य वधश्चात्र भीमसेनेन संयुगे ।
वृष्णीनामागमश्चात्र पाञ्चालानां च सर्वशः ॥ १.२.१५१ ॥

இங்கே போரில் பீமசேனனால் கிர்மீரன் கொல்லப்படுவதும், விருஷ்ணிகளின் வருகையும், பாஞ்சாலர்களின் வருகையும் எல்லா வகையிலும்.

1.2.152

श्रुत्वा शकुनिना द्यूते निकृत्या निर्जितांश्च तान् ।
क्रुद्धस्यानुप्रशमनं हरेश्चैव किरीटिना ॥ १.२.१५२ ॥

சகுனியால் சூதாட்டத்தில் வஞ்சனையால் அவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டதைக் கேட்டு சினமுற்ற ஹரியை சமாதானப்படுத்துதலும், கிரீடியால் (அர்ஜுனனால்) அவ்வாறு செய்யப்பட்டதும்.

1.2.153

परिदेवनं च पाञ्चाल्या वासुदेवस्य सन्निधौ ।
आश्वासनं च कृष्णेन दुःखार्तायाः प्रकीर्तितम् ॥ १.२.१५३ ॥

வாசுதேவரின் முன்னிலையில் பாஞ்சாலியின் புலம்பலும், துயரத்தால் வாடிய அவளுக்கு கிருஷ்ணர் அளித்த ஆறுதலும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.154

तथा सौभवधाख्यानमत्रैवोक्तं महर्षिणा ।
सुभद्रायाः सपुत्रायाः कृष्णेन द्वारकां पुरीम् ॥ १.२.१५४ ॥

அதேபோல் மகரிஷியால் இங்கேயே சௌப வதத்தின் கதையும், மகனுடன் சுபத்திரையை கிருஷ்ணர் துவாரகை நகருக்கு அழைத்துச் சென்ற செய்தியும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.155

नयनं द्रौपदेयानां धृष्टद्युम्नेन चैव ह ।
प्रवेशः पाण्डवेयानां रम्ये द्वैतवने ततः ॥ १.२.१५५ ॥

திரௌபதியின் மகன்களை திருஷ்டத்யும்னன் அழைத்துச் சென்றதும், பின்னர் இனிய துவைத வனத்தில் பாண்டவர்கள் நுழைந்ததும் கூறப்பட்டுள்ளது.

1.2.156

धर्मराजस्य चात्रैव संवादः कृष्णया सह ।
संवादश्च तथा राज्ञा भीमस्यापि प्रकीर्तितः ॥ १.२.१५६ ॥

இங்கேயே தர்மராஜனின் (யுதிஷ்டிரரின்) கிருஷ்ணையுடன் உரையாடலும், அதேபோல் அரசருடன் பீமனின் உரையாடலும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.157

समीपं पाण्डुपुत्राणां व्यासस्यागमनं तथा ।
प्रतिश्रुत्याथ विद्याया दानं राज्ञो महर्षिणा ॥ १.२.१५७ ॥

பாண்டுவின் மகன்களிடம் வியாசர் வந்ததும், பின்னர் மகரிஷி அரசருக்கு வித்தையை வாக்களித்து அளித்ததும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.158

गमनं काम्यके चापि व्यासे प्रतिगते ततः ।
अस्त्रहेतोर्विवासश्च पार्थस्यामिततेजसः ॥ १.२.१५८ ॥

வியாசர் சென்ற பின் காம்யக வனத்திற்குச் சென்றதும், பின்னர் அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட பார்த்தனின் (அர்ஜுனனின்) அஸ்திரங்களுக்காக நாடு கடத்தப்பட்டதும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.159

महादेवेन युद्धं च किरातवपुषा सह ।
दर्शनं लोकपालानामस्त्रप्राप्तिस्तथैव च ॥ १.२.१५९ ॥

கிராத உருவில் மகாதேவருடன் போரும், லோகபாலர்களின் தரிசனமும், அவ்வாறே அஸ்திரங்களின் பெறுதலும்.

1.2.160

महेन्द्रलोकगमनमस्त्रार्थे च किरीटिनः ।
यत्र चिन्ता समुत्पन्ना धृतराष्ट्रस्य भूयसी ॥ १.२.१६० ॥

அஸ்திரங்களுக்காக கிரீடியின் (அர்ஜுனனின்) இந்திரலோக பயணம்; அதனால் திருதராஷ்டிரனுக்கு மிகுந்த கவலை எழுந்தது.

1.2.161

दर्शनं बृहदश्वस्य महर्षेर्भावितात्मनः ।
युधिष्ठिरस्य चार्तस्य व्यसने परिदेवनम् ॥ १.२.१६१ ॥

தூய உள்ளம் கொண்ட மகரிஷி பிருகதஷ்வரின் தரிசனமும், துன்பத்தில் வருந்திய யுதிட்டிரனின் புலம்பலும்.

1.2.162

नलोपाख्यानमत्रैव धर्मिष्ठं करुणोदयम् ।
दमयन्त्याः स्थितिर्यत्र नलस्य चरितं तथा ॥ १.२.१६२ ॥

இங்கேயே தர்மம் நிறைந்த, இரக்கம் எழுப்பும் நளோபாக்கியானமும் உள்ளது; அங்கு தமயந்தியின் உறுதியும் நளனின் செயல்களும் உள்ளன.

1.2.163

तथाक्षहृदयप्राप्तिस्तस्मादेव महर्षितः ।
लोमशस्यागमस्तत्र स्वर्गात्पाण्डुसुतान्प्रति ॥ १.२.१६३ ॥

அவ்வாறே அதே மகரிஷியிடமிருந்து அக்ஷஹிருதயம் (பகடை-அறிவு) பெறுதல்; அங்கே சொர்க்கத்திலிருந்து பாண்டுவின் மகன்களிடம் லோமசரின் வருகை.

1.2.164

वनवासगतानां च पाण्डवानां महात्मनाम् ।
स्वर्गे प्रवृत्तिराख्याता लोमशेनार्जुनस्य वै ॥ १.२.१६४ ॥

வனவாசம் சென்ற மகாத்மாவான பாண்டவர்களைப் பற்றியும், சொர்க்கத்தில் அர்ஜுனனைப் பற்றிய செய்தியும் லோமசரால் கூறப்பட்டது.

1.2.165

संदेशादर्जुनस्यात्र तीर्थाभिगमनक्रिया ।
तीर्थानां च फलप्राप्तिः पुण्यत्वं चापि कीर्तितम् ॥ १.२.१६५ ॥

அர்ஜுனனின் செய்தியால் இங்கு புனித தீர்த்தங்களுக்குச் செல்லும் செயலும், தீர்த்தங்களின் பலனும், அவற்றின் புனிதத்தன்மையும் கூறப்படுகின்றன.

1.2.166

पुलस्त्यतीर्थयात्रा च नारदेन महर्षिणा ।
तीर्थयात्रा च तत्रैव पाण्डवानां महात्मनां ॥ १.२.१६६ ॥

மகரிஷி நாரதரால் பிரம்மா்ச தீர்த்த யாத்திரையும், அங்கேயே மகாத்மாக்களாகிய பாண்டவர்களின் தீர்த்த யாத்திரையும் (கூறப்படுகின்றன).

1.2.167

तथा यज्ञविभूतिश्च गयस्यात्र प्रकीर्तिता ॥ १.२.१६७ ॥

அதுபோல இங்கு கயனின் யாக வைபவமும் கூறப்படுகிறது.

1.2.168

आगस्त्यमपि चाख्यानं यत्र वातापिभक्षणम् ।
लोपामुद्राभिपमनमपत्यार्थमृषेस्तथा ॥ १.२.१६८ ॥

அகஸ்தியரின் கதையும் கூறப்படுகிறது; அங்கே வாதாபி உண்ணப்பட்டதும், முனிவருக்குப் புதல்வர் வேண்டி லோபாமுத்திரை அணுகியதும் (வருகின்றன).

1.2.169

ऋश्यशृङ्गस्य चरितं कौमारब्रह्मचारिणः ।
जामदग्न्यस्य रामस्य चरितं भूरितेजसः ॥ १.२.१६९ ॥

சிறுவயதிலிருந்தே பிரம்மசாரியான ரிஷ்யசிருங்கரின் சரிதமும், மிகுந்த ஒளியுடைய ஜமதக்னியின் மகன் ராமரின் சரிதமும் (கூறப்படுகின்றன).

1.2.170

कार्तवीर्यवधो यत्र हैहयानां च वर्ण्यते ।
प्रभासतीर्थे पाण्डूनां वृष्णिभिश्च समागमः ॥ १.२.१७० ॥

கார்த்தவீரியனும் ஹைஹயர்களும் கொல்லப்பட்டது இங்கு வர்ணிக்கப்படுகிறது; பிரபாச தீர்த்தத்தில் பாண்டவர்கள் வ்ருஷ்ணிகளைச் சந்தித்ததும் (கூறப்படுகிறது).

1.2.171

सौकन्यमपि चाख्यानं च्यवनो यत्र भार्गवः ।
शर्यातियज्ञे नासत्यौ कृतवान्सोमपीथिनौ ॥ १.२.१७१ ॥

இங்கு சௌகன்யா கதையும், பிருகுவின் வழித்தோன்றல் சியவனர் சர்யாதியின் யாகத்தில் சோமம் அருந்தும் நாசத்யர்களை (அஸ்வினிகளை) ஆக்கிய கதையும் உள்ளன.

1.2.172

ताभ्यां च यत्र स मुनिर्यौवनं प्रतिपादितः ।
मान्धातुश्चाप्युपाख्यानं राज्ञोऽत्रैवप्रकीर्तितं ॥ १.२.१७२ ॥

இங்குதான் அவர்களால் அந்த முனிவர் (சியவனர்) இளமை திரும்பப் பெற்றார்; இங்குதான் அரசன் மாந்தாதாவின் கதையும் கூறப்பட்டுள்ளது.

1.2.173

जन्तूपाख्यानमत्रैव यत्र पुत्रेण सोमकः ।
पुत्रार्थमयजद्राजा लेभे पुत्रशतं च सः ॥ १.२.१७३ ॥

இங்குதான் ஜந்துவின் கதை உள்ளது; அங்கு அரசன் சோமகன் புதல்வனுக்காக யாகம் செய்து நூறு புதல்வர்களைப் பெற்றான்.

1.2.174

ततः श्येनकपोतीयमुपाख्यानमनुत्तमम् ।
इन्द्राग्नी यत्र धर्मश्चाप्यजिज्ञासञ्शिबिं नृपम् ॥ १.२.१७४ ॥

பின்னர் இது பருந்து-புறா கதையாகிய ஒப்பற்ற உபாக்யானம்; அங்கு இந்திரனும் அக்னியும் தர்மனும் அரசன் சிபியைச் சோதித்தனர்.

1.2.175

अष्टावक्रीयमत्रैव विवादो यत्र बन्दिना ।
अष्टावक्रस्य विप्रर्षेर्जनकस्याध्वरेऽभवत् ॥ १.२.१७५ ॥

இங்குதான் அஷ்டாவக்கிரரின் கதை உள்ளது; ஜனகனின் யாகத்தில் பிராமண முனிவர் அஷ்டாவக்கிரருக்கும் பந்தினுக்கும் வாதம் நிகழ்ந்தது.

1.2.176

नैयायिकानां मुख्येन वरुणस्यात्मजेन च ।
पराजितो यत्र बन्दी विवादेन महात्मना ॥ १.२.१७६ ॥

நியாயவாதிகளில் தலைசிறந்தவரும் வருணனின் மகனுமான அந்த மகாத்மாவுடனான வாதத்தில், அங்கு பந்தி தோற்கடிக்கப்பட்டான்.

1.2.177

विजित्य सागरं प्राप्तं पितरं लब्धवानृषिः ।
यवक्रीतस्य चाख्यानं रैभ्यस्य च महात्मनः।
गन्धमादनयात्रा च वासो नारायणाश्रमे ॥ १.२.१७७ ॥

கடலை வென்று, தன் தந்தையை அடைந்த முனிவர்; யவக்ரீதனின் கதையும், மகாத்மா ரைப்யனின் கதையும்; கந்தமாதன யாத்திரையும் நாராயண ஆசிரமத்தில் தங்குதலும்.

1.2.178

नियुक्तो भीमसेनश्च द्रौपद्या गन्धमादने ।
व्रजन्पथि महाबाहुर्दृष्टवान्पवनात्मजम् ॥ १.२.१७८ ॥

திரௌபதியால் கந்தமாதனத்திற்கு அனுப்பப்பட்ட பீமசேனன், வழியில் செல்லும்போது, பெருந்தோள் வீரனான அவன் வாயுபுத்திரனைக் கண்டான்.

1.2.179

कदलीषण्डमध्यस्थं हनूमन्तं महाबलम् ।
यत्र मन्दारपुष्पार्थे नलिनीं तामधर्षयत् ॥ १.२.१७९ ॥

வாழைத் தோப்பின் நடுவே இருந்த மகாபலசாலி அனுமனை; மந்தார மலர்களுக்காக அந்தத் தாமரைக் குளத்தை அவர் கலக்கிய இடத்தில்.

1.2.180

यत्रास्य युद्धमभवत्सुमहद्राक्षसैः सह ।
यक्षैश्चैव महावीर्यैर्मणिमत्प्रमुखैस्तथा ॥ १.२.१८० ॥

அங்கே அவனுக்கு ராட்சசர்களுடன் மிகப் பெரிய போர் நடந்தது; மகா வீரியமுள்ள யட்சர்களுடனும், மணிமத் தலைமையிலான யட்சர்களுடனும் அவ்வாறே.

1.2.181

जटासुरस्य च वधो राक्षसस्य वृकोदरात् ।
वृषपर्वणो राजर्षेस्ततोऽभिगमनं स्मृतम् ॥ १.२.१८१ ॥

ராட்சசன் ஜடாசுரனை வ்ருகோதரன் (பீமன்) கொன்றது; பின்னர் ராஜரிஷி விருஷபர்வாவிடம் சென்றது நினைவுகூரப்படுகிறது.

1.2.182

आर्ष्टिषेणाश्रमे चैषां गमनं वास एव च ।
प्रोत्साहनं च पाञ्चाल्या भीमस्यात्र महात्मनः ॥ १.२.१८२ ॥

ஆர்ஷ்டிஷேணரின் ஆசிரமத்திற்கு இவர்கள் சென்றதும், தங்கியதும்; இங்கே மகாத்மா பீமனுக்கு பாஞ்சாலியின் (திரௌபதியின்) ஊக்குவிப்பும்.

1.2.183

कैलासारोहणं प्रोक्तं यत्र यक्षैर्बलोत्कटैः ।
युद्धमासीन्महाघोरं मणिमत्प्रमुखैः सह ॥ १.२.१८३ ॥

பலமிக்க யக்ஷர்களுடன் கைலாசத்தில் ஏறியது கூறப்பட்டது; மணிமத் முதலானோருடன் மிகக் கொடிய போர் நிகழ்ந்தது.

1.2.184

समागमश्च पाण्डूनां यत्र वैश्रवणेन च ।
समागमश्चार्जुनस्य तत्रैव भ्रातृभिः सह ॥ १.२.१८४ ॥

பாண்டவர்கள் வைசிரவணனை (குபேரனை) சந்தித்ததும், அங்கேயே அர்ஜுனன் தன் சகோதரர்களுடன் சந்தித்ததும் அங்கு நிகழ்ந்தது.

1.2.185

अवाप्य दिव्यान्यस्त्राणि गुर्वर्थं सव्यसाचिना ।
निवातकवचैर्युद्धं हिरण्यपुरवासिभिः ॥ १.२.१८५ ॥

குருவுக்காக தெய்வீக அஸ்திரங்களைப் பெற்ற சவ்யசாசி (அர்ஜுனன்) ஹிரண்யபுர வாசிகளான நிவாதகவசர்களுடன் போர் புரிந்தான்.

1.2.186

निवातकवचैर्घोरैर्दानवैः सुरशत्रुभिः ।
पौलोमैः कालकेयैश्च यत्र युद्धं किरीटिनः ॥ १.२.१८६ ॥

கிரீடதாரியான அர்ஜுனன் நிவாதகவசர், தேவர்களின் எதிரிகளான கொடிய தானவர், பௌலோமர், காலகேயர் ஆகியோருடன் போரிட்டது அங்கேதான்.

1.2.187

वधश्चैषां समाख्यातो राज्ञस्तेनैव धीमता ।
अस्त्रसंदर्शनारम्भो धर्मराजस्य सन्निधौ ॥ १.२.१८७ ॥

அவர்களின் வதமும் அந்த அறிவுள்ள அரசனாலேயே கூறப்பட்டது. தர்மராஜனின் முன்னிலையில் அஸ்திர காட்சி தொடங்கியது.

1.2.188

पार्थस्य प्रतिषेधश्छ नारदेन सुरर्षिणा ।
अवरोहणं पुनश्चैव पाण्डूनां गन्धमादनात् ॥ १.२.१८८ ॥

தேவரிஷி நாரதர் பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) தடுத்தார்; பாண்டவர்கள் மீண்டும் கந்தமாதனத்திலிருந்து இறங்கினார்கள்.

1.2.189

भीमस्य ग्रहणं चात्र पर्वताभोगवर्ष्मणा ।
भुजगेन्द्रेण बलिना तस्मिन्सुगहने वने ॥ १.२.१८९ ॥

அங்கே அந்த அடர்ந்த காட்டில், மலைப்பரப்பு போன்ற பெரிய உடலுடைய வலிமைமிக்க நாகராஜனால் பீமன் பிடிபட்டதும் (இங்கு கூறப்படுகிறது).

1.2.190

अमोक्षयद्यत्र चैनं प्रश्नानुक्त्वा युधिष्ठिरः ।
काम्यकागमनं चैव पुनस्तेषां महात्मनाम् ॥ १.२.१९० ॥

யுதிஷ்டிரன் கேள்விகளுக்கு விடையளித்து அவனை விடுவித்த இடமும், பின்னர் அந்த மகாத்மாக்கள் காம்யக வனத்திற்குச் சென்றதும் (இங்கு கூறப்படுகிறது).

1.2.191

तत्रस्थांश्च पुनर्द्रष्टुं पाण्डवान्परुषर्षभान् ।
वासुदेवस्यागमनमत्रैव परिकीर्तितम् ॥ १.२.१९१ ॥

அங்கு தங்கியிருந்த புருஷசிரேஷ்டர்களான பாண்டவர்களைக் மீண்டும் காண வாசுதேவர் வந்ததும் இங்கேயே கூறப்பட்டுள்ளது.

1.2.192

मार्कण्डेयसमास्यायामुपाख्यानानि सर्वशः ।
पृथोर्वैन्यस्य यत्रोक्तमाख्यानं परमर्षिणा ॥ १.२.१९२ ॥

மார்கண்டேய-சமஸ்யையில் அனைத்து உபாக்கியானங்களும் உள்ளன; அங்கே பரம ரிஷியால் வேனன் மகன் பிருது பற்றிய கதை கூறப்பட்டது.

1.2.193

संवादश्च सरस्वत्यास्तार्क्ष्यर्षेः सुमहात्मनः ।
मत्स्योपाख्यानमत्रैव प्रोच्यते तदनन्तरम् ॥ १.२.१९३ ॥

சரஸ்வதியுடனும் மகாத்மா தார்க்ஷ்ய முனிவருடனும் உள்ள உரையாடலும், அதற்குப் பின் இங்கேயே மத்ஸ்ய உபாக்கியானமும் கூறப்படுகின்றன.

1.2.194

मार्कण्डेयसमास्या च पुराणं परिकीर्त्यते ।
ऐन्द्रद्युम्नामुपाख्यानं तथैवाङ्गिरसं स्मृतम् ॥ १.२.१९४ ॥

மார்கண்டேய-சமஸ்யையும் புராணமும் கூறப்படுகின்றன; ஐந்திரத்யும்ன உபாக்கியானமும், ஆங்கிரஸ உபாக்கியானமும் நினைவுகூரப்படுகின்றன.

1.2.195

पतिव्रतायाश्चाख्यानं तथैवाङ्गिरसं स्मृतम् ।
द्रौपद्याः कीर्तितश्चात्र संवादः सत्यभामया ॥ १.२.१९५ ॥

பதிவிரதையின் கதையும், அதேபோல் ஆங்கிரஸ மரபின் கதையும் நினைவுகூரப்பட்டது. இங்கே திரௌபதிக்கும் சத்யபாமைக்கும் இடையிலான உரையாடல் கூறப்பட்டது.

1.2.196

पुनर्द्वैतवनं चैव पाण्डवाः समुपागताः ।
घोषयात्रा च गन्धर्वैर्यत्र बद्धः सुयोधनः ॥ १.२.१९६ ॥

மீண்டும் பாண்டவர்கள் துவைத வனத்திற்கு வந்தனர். அங்கே கோஷயாத்திரையும், கந்தர்வர்களால் சுயோதனன் கட்டப்பட்டதும் நிகழ்ந்தது.

1.2.197

ह्रियमाणस्तु मन्दात्मा मोक्षितोऽसौ किरीटिना ।
धर्मराजस्य चात्रैव मृगस्वप्ननिदर्शनात् ॥ १.२.१९७ ॥

மந்தபுத்தியுள்ளவன் கொண்டு செல்லப்படும்போது, கிரீடியால் (அர்ஜுனனால்) அவன் விடுவிக்கப்பட்டான். இங்கேயே தர்மராஜனின் மிருக-கனவின் தரிசனமும் நிகழ்ந்தது.

1.2.198

काम्यके काननश्रेष्ठे पुनर्गमनमुच्यते ।
व्रीहिद्रौणिकमाख्यानमत्रैव बहुविस्तरम् ॥ १.२.१९८ ॥

வனங்களில் சிறந்த காம்யக வனத்திற்கு மீண்டும் வருதல் கூறப்படுகிறது. இங்கேயே வ்ரீஹி-த்ரௌணிகக் கதை விரிவாகச் சொல்லப்படுகிறது.

1.2.199

दुर्वाससोऽप्युपाख्यानमत्रैव परिकीर्तितम् ।
जयद्रथेनापहारो द्रौपद्याश्चाश्रमान्तरात् ॥ १.२.१९९ ॥

துர்வாசரின் உபகதையும் இங்கேயே கூறப்பட்டது. ஆசிரமத்தின் உள்ளிருந்து ஜயத்ரதனால் திரௌபதி கவர்ந்து செல்லப்பட்டதும் இங்கே உள்ளது.

1.2.200

यत्रैनमन्वयाद्भीमो वायुवेगसमो जवे ।
चक्रे चैनं पञ्चशिखं यत्र भीमो महाबलः ॥ १.२.२०० ॥

வாயுவின் வேகத்திற்கு சமமான வேகத்தில் பீமன் அவனைத் துரத்திய இடத்திலும், மகாபலனான பீமன் அவனை ஐந்து குடுமிகளுடையவனாக்கிய இடத்திலும்.

1.2.201

रामायणमुपाख्यानमत्रैव बहुविस्तरम् ।
यत्र रामेण विक्रम्य निहतो रावणो युधि ॥ १.२.२०१ ॥

இங்கே மிக விரிவான ராமாயணம் என்ற உபாக்யானமும் உள்ளது; அதில் ராமன் வீரத்துடன் போரில் ராவணனைக் கொன்றான்.

1.2.202

सावित्र्याश्चाप्युपाख्यानमत्रैव परिकीर्तितम् ।
कर्णस्य परिमोक्षोऽत्र कुण्डलाभ्यां पुरंदरात् ॥ १.२.२०२ ॥

இங்கே சாவித்ரியின் உபாக்யானமும் கூறப்பட்டுள்ளது; இங்கேதான் கர்ணன் இந்திரனிடமிருந்து குண்டலங்களுடன் விடுபடுவதும் உள்ளது.

1.2.203

यत्रास्य शक्तिं तुष्टोऽसावदादेकवधाय च ।
आरणेयमुपाख्यानं यत्र धर्मोऽन्वशात्सुतम् ॥ १.२.२०३ ॥

இங்கேதான் இந்திரன் மகிழ்ந்து ஒரு கொலைக்காக அவனுக்குச் சக்தியைக் கொடுத்தான்; இங்கேதான் ஆரணேய உபாக்யானம் உள்ளது, அங்கு தர்மன் தன் மகனுக்கு உபதேசித்தான்.

1.2.204

जग्मुर्लब्धवरा यत्र पाण्डवाः पश्चिमां दिशम् ।
एतदारण्यकं पर्व तृतीयं परिकीर्तितम् ॥ १.२.२०४ ॥

வரங்களைப் பெற்ற பாண்டவர்கள் மேற்குத் திசைக்குச் சென்ற இடம் இது; இந்த ஆரண்யக பருவம் மூன்றாவதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

1.2.205

अत्राध्यायशते द्वे तु संख्यया परिकीर्तिते ।
एकोनसप्ततिश्चैव तथाऽध्यायाः प्रकीर्तिताः ॥ १.२.२०५ ॥

இங்கு எண்ணிக்கையில் இரண்டு நூறு அத்தியாயங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன; மேலும் அறுபத்தொன்பது அத்தியாயங்களும் அவ்வாறே கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.206

एकादश सहस्राणि श्लोकानां षट् शतानि च ।
चतुःषष्टिस्तथा श्लोकाः पर्वण्यस्मिन्प्रकीर्तिताः ॥ १.२.२०६ ॥

இந்தப் பருவத்தில் பதினொரு ஆயிரத்து அறுநூற்று அறுபத்து நான்கு ஸ்லோகங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.207

अतः परं निबोधेदं वैराटं पर्व विस्तरम् ।
विराटनगरे गत्वा श्मशाने विपुलां शमीम् ॥ १.२.२०७ ॥

இனி விராட பர்வத்தை விரிவாகக் கேள். விராட நகரத்திற்குச் சென்று, சுடுகாட்டில் இருந்த பெரிய சமி மரத்தின் அருகே...

1.2.208

दृष्ट्वा संनिदधुस्तत्र पाण्डवा ह्यायुधान्युत ।
यत्र प्रविश्य नगरं छद्मना न्यवसंस्तु ते ॥ १.२.२०८ ॥

அங்கே பாண்டவர்கள் தங்கள் ஆயுதங்களைப் பார்த்து ஒன்றாக வைத்தனர்; நகரத்திற்குள் நுழைந்து வேடமிட்டு அவர்கள் வாழ்ந்தனர்.

1.2.209

पाञ्चालीं प्रार्थयानस्य कामोपहतचेतसः ।
दुष्टात्मनो वधो यत्र कीचकस्य वृकोदरात् ॥ १.२.२०९ ॥

காமத்தால் கலங்கிய மனம் கொண்ட அந்த தீய மனமுடைய கீசகன் பாஞ்சாலியை வேண்டியதும், வ்ருகோதரனால் கீசகன் கொல்லப்பட்டதும் அங்கேதான்.

1.2.210

पाण्डवान्वेषणार्थं च राज्ञो दुर्योधनस्य च ।
चाराः प्रस्थापिताश्चात्र निपुणाः सर्वतोदिशं ॥ १.२.२१० ॥

பாண்டவர்களைத் தேடுவதற்காகவும், அரசன் துரியோதனனுக்காகவும், இங்கே திறமையான உளவாளிகள் எல்லாத் திசைகளுக்கும் அனுப்பப்பட்டனர்.

1.2.211

न च प्रवृत्तिस्तैर्लब्धा पाण्डवानां महात्मनाम् ।
गोग्रहश्च विराटस्य त्रिगर्तैः प्रथमं कृतः ॥ १.२.२११ ॥

ஆனால் அவர்களால் மகாத்மாவான பாண்டவர்களைப் பற்றிய எந்தச் செய்தியும் கிடைக்கவில்லை. முதலில் திரிகர்த்தர்கள் விராடனின் பசுக்களைக் கவர்ந்தனர்.

1.2.212

यत्रास्य युद्धं सुमहत्तैरासील्लोमहर्षणम् ।
ह्रियमाणश्च यत्रासौ भीमसेनेन मोक्षितः ॥ १.२.२१२ ॥

அங்கே அவனுக்கும் அவர்களுக்கும் மயிர்சிலிர்க்கும் பெரும் போர் நடந்தது; அங்கே அவன் கவரப்பட்டபோது பீமசேனனால் மீட்கப்பட்டான்.

1.2.213

गोधनं च विराटस्य मोक्षितं यत्र पाण्डवैः ।
अनन्तरं च कुरुभिस्तस्य गोग्रहणं कृतम् ॥ १.२.२१३ ॥

அங்கே பாண்டவர்கள் விராடனின் கால்நடைச் செல்வத்தை மீட்டனர்; பின்னர் கௌரவர்கள் அவற்றைக் கவர்ந்தனர்.

1.2.214

समस्ता यत्र पार्थेन निर्जिताः कुरवो युधि ।
प्रत्याहृतं गोधनं च विक्रमेण किरीटिना ॥ १.२.२१४ ॥

அங்கே பார்த்தன் போரில் அனைத்துக் கௌரவர்களையும் வென்றான்; வீரத்தால் கிரீடி அந்தக் கால்நடைச் செல்வத்தை மீட்டான்.

1.2.215

विराटेनोत्तरा दत्ता स्नुषा यत्र किरीटिनः ।
अभिमन्युं समुद्दिश्य सौभद्रमरिघातिनम् ॥ १.२.२१५ ॥

அங்கே விராடன் உத்தராவை கிரீடியின் மருமகளாகக் கொடுத்தான்; சௌபத்ரனும் பகைவரை அழிப்பவனுமான அபிமன்யுவுக்கு.

1.2.216

चतुर्थमेतद्विपुलं वैराटं पर्व वर्णितम् ।
अत्रापि परिसंख्याता अध्यायाः परमर्षिणा ॥ १.२.२१६ ॥

இது நான்காவதும் விரிவானதுமான வைராட பர்வம் எனச் சொல்லப்பட்டுள்ளது; இங்கும் பரமரிஷியால் அத்தியாயங்கள் எண்ணப்பட்டுள்ளன.

1.2.217

सप्तषष्टिरथो पूर्णाः श्लोकानामपि मे शृणु ।
श्लोकानां द्वे सहस्रे तु श्लोकाः पञ्चाशदेव तु ॥ १.२.२१७ ॥

அறுபத்தேழு முழுமையான அத்தியாயங்கள்; என்னிடமிருந்து ஸ்லோகங்களின் எண்ணிக்கையையும் கேள். இரண்டாயிரத்து ஐம்பது ஸ்லோகங்கள்.

1.2.218

उक्तानि वेदविदुषा पर्वण्यस्मिन्महर्षिणा ।
उद्योगपर्व विज्ञेयं पञ्चमं शृण्वतः परम् ॥ १.२.२१८ ॥

வேதம் அறிந்த மகரிஷி இந்தப் பர்வத்தில் கூறியவை இவை; ஐந்தாவதாக உத்யோக பர்வம் என அறிய வேண்டும்.

1.2.219

उपप्लाव्ये निविष्टेषु पाण्डवेषु जिगीषया ।
दुर्योधनोऽर्जुनश्चैव वासुदेवमुपस्थितौ ॥ १.२.२१९ ॥

பாண்டவர்கள் உபப்லாவ்யத்தில் தங்கியிருந்தபோது, வெற்றியின் ஆசையால் துரியோதனனும் அர்ஜுனனும் வாசுதேவரிடம் வந்தனர்.

1.2.220

साहाय्यमस्मिन्समरे भवान्नौ कर्तुमर्हति ।
इत्युक्ते वचने कृष्णो यत्रोवाच महामतिः ॥ १.२.२२० ॥

"இந்தப் போரில் நீர் எங்கள் இருவருக்கும் உதவ வேண்டும்" என்று கூறப்பட்டபோது, மகாமதியான கிருஷ்ணர் கூறினார்.

1.2.221

अयुध्यमानमात्मानं मन्त्रिणं पुरुषर्षभौ ।
अक्षौहिणीं वा सैन्यस्य कस्य किं वा ददाम्यहम् ॥ १.२.२२१ ॥

"நான் போரிடாதவனாக, ஆலோசகனாக இருப்பேன்; அல்லது படையின் ஓர் அக்ஷௌஹிணியைத் தருவேன். ஓ புருஷர்களில் சிறந்தவர்களே, யாருக்கு எதைத் தருவேன்?"

1.2.222

वव्रे दुर्योधनः सैन्यं मन्दात्मा यत्र दुर्मतिः ।
अयुध्यभानं सचिवं वव्रे कृष्मं धनंजयः ॥ १.२.२२२ ॥

மந்தபுத்தியும் தீயமனமும் கொண்ட துரியோதனன் படையைத் தேர்ந்தான்; தனஞ்சயன் அர்ஜுனன் போரிடாத அமைச்சர் கிருஷ்ணரைத் தேர்ந்தான்.

1.2.223

मद्रराजं व राजानमायान्तं पाण्डवान्प्रति ।
उपहारैर्वञ्चायत्वा वर्त्मन्येव सुयोधनः ॥ १.२.२२३ ॥

பாண்டவர்களை நோக்கி வந்துகொண்டிருந்த மத்ர நாட்டு அரசனையும் (சல்யனையும்), பரிசுகளால் வழியிலேயே ஏமாற்றிய சுயோதனன்...

1.2.224

वरदं तं वरं वव्रे साहाय्यं क्रियतां मम ।
शल्यस्तस्मै प्रतिश्रुत्य जगामोद्दिश्य पाण्डवान् ॥ १.२.२२४ ॥

வரம் அளிப்பவனிடம் ஒரு வரம் கேட்டான்: "எனக்கு உதவி செய்யப்படட்டும்." சல்யன் அவனுக்கு வாக்களித்து பாண்டவர்களை நோக்கிச் சென்றான்.

1.2.225

शान्तिपूर्वं चाकथयद्यत्रेन्द्रविजयं नृपः ।
पुरोहितप्रेषणं च पाण्डवैः कौरवान्प्रति ॥ १.२.२२५ ॥

அரசன் அமைதியுடன் இந்திரவிஜயத்தையும், பாண்டவர்கள் கௌரவர்களிடம் புரோகிதரை அனுப்பியதையும் கூறினான்.

1.2.226

वैचित्रवीर्यस्य वचः समादाय पुरोधसः ।
तथेन्द्रविजयं चापि यानं चैव पुरोधसः ॥ १.२.२२६ ॥

விசித்திரவீரியனின் மகனின் சொற்களையும் புரோகிதரின் சொற்களையும் ஏற்று, அவ்வாறே இந்திரவிஜயத்தையும் புரோகிதரின் பயணத்தையும் கூறினான்.

1.2.227

संजयं प्रेषयामास शमार्थी पाण्डवान्प्रति ।
यत्र दूतं महाराजो धृतराष्ट्रः प्रतापवान् ॥ १.२.२२७ ॥

அமைதியை விரும்பிய பிரதாபவானான மகாராஜா திருதராஷ்டிரன், பாண்டவர்களிடம் தூதனாக சஞ்சயனை அனுப்பினான்.

1.2.228

श्रुत्वा च पाण्डवान्यत्र वासुदेवपुरोगमान् ।
प्रजागरः संप्रजज्ञे धृतराष्ट्रस्य चिन्तया ॥ १.२.२२८ ॥

வாசுதேவனை (கிருஷ்ணனை) முன்னிட்ட பாண்டவர்களைப் பற்றி கேட்டதும், திருதராஷ்டிரனுக்குக் கவலையால் தூக்கமின்மை உண்டானது.

1.2.229

विदुरो यत्र वाक्यानि विचित्राणि हितानि च ।
श्रावयामास राजानं धृतराष्ट्रं मनीषिणम् ॥ १.२.२२९ ॥

விதுரர் அறிவுள்ள அரசன் திருதராஷ்டிரனுக்கு, அங்கே பல்வேறு நன்மை தரும் சொற்களைக் கேட்கச் செய்தார்.

1.2.230

तथा सनत्सुजातेन यत्राध्यात्ममनुत्तमम् ।
मनस्तापान्वितो राजा श्रावितः शोकलालसः ॥ १.२.२३० ॥

அவ்வாறே சனத்சுஜாதரால் உயர்ந்த ஆன்மிகக் கருத்துகள் கூறப்பட்டன; மன வேதனையில் ஆழ்ந்து, துயரத்தை விரும்பிய அரசனுக்கு அவை கேட்கச் செய்யப்பட்டன.

1.2.231

प्रभाते राजसमितौ संजयो यत्र वा विभो ।
ऐकात्म्यं वासुदेवस्य प्रोक्तवानर्जुनस्य च ॥ १.२.२३१ ॥

ஓ வீபோ, விடியற்காலையில் அரசசபையில், அல்லது சஞ்சயன் வாசுதேவனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் உள்ள ஐக்கியத்தைப் பற்றிச் சொன்ன இடத்தில்.

1.2.232

यत्र कृष्णो दयापन्नः सन्धिमिच्छन्महामतिः ।
स्वयमागाच्छणं कर्तुं नगरं नागसाह्वयम् ॥ १.२.२३२ ॥

மகாமதியான கிருஷ்ணன் கருணையால் நிறைந்து, சமாதானத்தை விரும்பி, சமாதானம் செய்வதற்காகத் தானே நாகசாஹ்வய நகரத்திற்கு வந்தான்.

1.2.233

प्रत्याख्यानं च कृष्णस्य राज्ञा दुर्योधनेन वै ।
शमार्थे याचमानस्य पक्षयोरुभयोर्हितम् ॥ १.२.२३३ ॥

சமாதானத்திற்காக வேண்டிய கிருஷ்ணனை அரசன் துரியோதனன் மறுத்ததும், அது இரு தரப்பினருக்கும் நன்மையாக இருந்ததும்.

1.2.234

दम्भोद्भवस्य चाख्यानमत्रैव परिकीर्तितम् ।
वरान्वेषणमत्रैव मातलेश्च महात्मनः ॥ १.२.२३४ ॥

இங்கேயே தம்போத்பவனின் கதையும் சொல்லப்பட்டது; இங்கேயே மகாத்மா மாதலியின் வரம் தேடும் செயலும்.

1.2.235

महर्षेश्चापि चरितं कथितं गालवस्य वै ।
विदुलायाश्च पुत्रस्य प्रोक्तं चाप्यनुशासनम् ॥ १.२.२३५ ॥

மகரிஷி காலவனின் செயல்களும் சொல்லப்பட்டன; விதுலையின் மகனுக்குரிய அறிவுரையும் சொல்லப்பட்டது.

1.2.236

कर्णदुर्योधनादीनां दुष्टं विज्ञाय मन्त्रितम् ।
योगेश्वरत्पं कृष्णेन यत्र राज्ञां प्रदर्शितम् ॥ १.२.२३६ ॥

கர்ணன், துரியோதனன் முதலியோரின் தீய சூழ்ச்சியை அறிந்து, கிருஷ்ணன் அரசர்களுக்கு தன் யோகேஸ்வர வடிவைக் காட்டிய இடத்தில்.

1.2.237

रथमारोप्य कृष्णेन यत्र कर्णोऽनुमन्त्रितः ।
उपायपूर्वं शौटीर्यात्प्रत्याख्यातश्च तेन सः ॥ १.२.२३७ ॥

கிருஷ்ணன் கர்ணனை ரதத்தில் ஏற்றி ஆலோசனை கூறியபோது, சூழ்ச்சியுடன் சொல்லப்பட்டும் அவன் பெருமையால் அதை மறுத்தான்.

1.2.238

आगम्य हास्तिनपुरादुपप्लाव्यमरिंदमः ।
पाण्डवानां यथावृत्तं सर्वमाख्यातवान्हरिः ॥ १.२.२३८ ॥

எதிரிகளை அடக்கும் ஹரி (கிருஷ்ணன்) ஹஸ்தினாபுரத்திலிருந்து உபப்லாவ்யம் வந்து, பாண்டவர்களுக்கு நடந்த அனைத்தையும் சொன்னான்.

1.2.239

ते तस्य वचनं श्रुत्वा मन्त्रयित्वा च यद्धितम् ।
साङ्ग्रामिकं ततः सर्वं सञ्जं चक्रुः परंतपाः ॥ १.२.२३९ ॥

எதிரிகளை வாட்டும் பாண்டவர்கள் அவன் சொல்லைக் கேட்டு, நன்மையானதை ஆலோசித்து, பின் போருக்கான அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் செய்தனர்.

1.2.240

ततो युद्धाय निर्याता नराश्वरथदन्तिनः ।
नगराद्धास्तिनपुराद्वलसंख्यानमेवच ॥ १.२.२४० ॥

பின்னர் போருக்காக மனிதர்கள், குதிரைகள், ரதங்கள், யானைகள் ஹஸ்தினாபுர நகரிலிருந்து புறப்பட்டன; படைகளும் எண்ணப்பட்டன.

1.2.241

यत्र राज्ञा ह्युलूकस्य प्रेषणं पाम्डवान्प्रति ।
श्वोभाविनि महायुद्धे दौत्येन कृतवान्प्रभुः ॥ १.२.२४१ ॥

அரசன் (துரியோதனன்) நாளை நடக்கவிருக்கும் பெரும் போருக்காக பாண்டவர்களிடம் உலூகனைத் தூதனாக அனுப்பினான்.

1.2.242

रथातिरथसंख्यानमम्बोपाख्यानमेव च ।
एतत्सुबहुवृत्तान्तं पञ्चमं पर्व भारते ॥ १.२.२४२ ॥

ரதர்கள் மற்றும் அதிரதர்களின் எண்ணிக்கை, அம்பையின் கதை — இது மகாபாரதத்தின் ஐந்தாம் பர்வம்; இதில் பல நிகழ்வுகளின் விவரம் உள்ளது.

1.2.243

उद्योगपर्व निर्दिष्टं सन्धिविग्रहमिश्रितम् ।
अध्यायानां शतं प्रोक्तं षडशीतिर्महर्षिणा ॥ १.२.२४३ ॥

சந்தி மற்றும் விக்கிரகம் கலந்த உத்யோக பர்வம் என்று கூறப்படுகிறது; மகரிஷி அதில் நூற்று எண்பத்தாறு அத்தியாயங்களைக் கூறினார்.

1.2.244

श्लोकानां षट् सहस्राणि तावन्त्येव शतानि च ।
श्लोकाश्च नवतिः प्रोक्तास्तथैवाष्टौ महात्मना ॥ १.२.२४४ ॥

ஆறாயிரம் சுலோகங்களும் அவ்வளவு நூறுகளும், தொண்ணூறு சுலோகங்களும் கூறப்பட்டன; மகாத்மாவால் எட்டும் அவ்வாறே கூறப்பட்டன.

1.2.245

व्यासेनोदारमतिना पर्वण्यस्मिंस्तपोधनाः ।
अतः परं विचित्रार्थं भीष्मपर्व प्रचक्षते ॥ १.२.२४५ ॥

தவத்தை செல்வமாகக் கொண்ட முனிவர்களே, உதார புத்தியுடைய வியாசரால் இந்த பர்வத்தில் (கூறப்பட்டது). இதன் பின் பல பொருள்கள் நிறைந்த பீஷ்ம பர்வம் என்று கூறுவர்.

1.2.246

जम्बूखण्डविनिर्माणं यत्रोक्तं संजयेन ह ।
यत्र यौधिष्ठिरं सैन्यं विषादमगमत्परम् ॥ १.२.२४६ ॥

சஞ்சயன் ஜம்புகண்டத்தின் உருவாக்கத்தைக் கூறிய இடத்திலும், யுதிஷ்டிரரின் படை மிகுந்த துயரை அடைந்த இடத்திலும் (இது).

1.2.247

यत्र युद्धमभूद्धोरं दसाहानि सुदारुणम् ।
कश्मलं यत्र पार्थस्य वासुदेवो महामतिः ॥ १.२.२४७ ॥

பத்து நாட்கள் கடுமையான, மிகக் கொடிய போர் நடந்த இடத்திலும், பார்த்தனின் மயக்கம் இருந்த இடத்திலும், மகாபுத்திமான் வாசுதேவன் இருந்த இடத்திலும் (இது).

1.2.248

मोहजं नाशयामास हेतुभिर्मोक्षदर्शिभिः ।
समीक्ष्यादोक्षजः क्षिप्रं युधिष्ठिरहिते रतः ॥ १.२.२४८ ॥

மோகத்திலிருந்து பிறந்த மயக்கத்தை, மோட்சத்தைக் காட்டும் காரணங்களால் அவர் அழித்தார்; யுதிஷ்டிரரின் நலனில் ஈடுபட்ட அதோக்ஷஜன் (கிருஷ்ணன்) ஆராய்ந்து விரைவில் (அதைச் செய்தார்).

1.2.249

रथादाप्लुत्य वेगेन स्वयं कृष्ण उदारधीः ।
प्रतोदपाणिराधावद्भीष्मं हन्तुं व्यपेतभीः ॥ १.२.२४९ ॥

உயர்ந்த அறிவுள்ள கிருஷ்ணன் தானே தேரிலிருந்து வேகமாகக் குதித்து, கையில் சாட்டையுடன், அஞ்சாமல் பீஷ்மரைக் கொல்லப் பாய்ந்தான்.

1.2.250

वाक्यप्रतोदाभिहतो यत्र कृष्णेन पाण्डवः ।
गाण्डीवधन्वा समरे सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.२.२५० ॥

கிருஷ்ணனின் சொல்-சாட்டையால் தூண்டப்பட்டபோது, போரில் அனைத்து ஆயுதந்தாங்கியவர்களிலும் சிறந்த காண்டீவ வில்லேந்திய பாண்டவன் (முன்னேறினான்).

1.2.251

शिखण्डिनं पुरस्कृत्य यत्र पार्थो महाधनुः ।
विनिघ्नन्निशितैर्बाणै रथाद्भीष्ममपातयत् ॥ १.२.२५१ ॥

பிருதையின் மகன் அர்ஜுனன், மாபெரும் வில்லாளி, சிகண்டியை முன்னிறுத்தி கூர்மையான அம்புகளால் தாக்கி பீஷ்மரை தேரிலிருந்து வீழ்த்தினான்.

1.2.252

शरतल्पगतश्चैव भीष्मो यत्र बभूव ह ।
षष्ठमेतत्समाख्यातं भारते पर्व विस्तृतम् ॥ १.२.२५२ ॥

அம்புப் படுக்கையில் பீஷ்மர் கிடந்த இடம் இதுவே. மகாபாரதத்தில் இது ஆறாவது விரிவான பர்வம் என்று சொல்லப்படுகிறது.

1.2.253

अध्यायानां शतं प्रोक्तं तथा सप्तदशापरे ।
पञ्च श्लोकसहस्राणि संख्ययाष्टौ शतानि च ॥ १.२.२५३ ॥

இதில் நூற்றுப் பதினேழு அத்தியாயங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன; எண்ணிக்கையில் ஐயாயிரத்து எண்ணூறு சுலோகங்கள் உள்ளன.

1.2.254

श्लोकाश्च चतुराशीतिरस्मिन्पर्वणि कीर्तिताः ।
व्यासेन वेदविदुषा संख्याता भीष्मपर्वणि ॥ १.२.२५४ ॥

இந்த பர்வத்தில் எண்பத்தி நான்கு சுலோகங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன; வேதம் அறிந்த வியாசரால் பீஷ்மபர்வத்தில் அவை எண்ணப்பட்டன.

1.2.255

द्रोणपर्व ततश्चित्रं बहुवृत्तान्तमुच्यते ।
सैनापत्येऽभिषिक्तोऽथ यत्राचार्यः प्रतापवान् ॥ १.२.२५५ ॥

பின்னர் துரோண பர்வம் சொல்லப்படுகிறது; அது அற்புதமும் பல நிகழ்வுகள் நிறைந்ததுமாகும். அங்கே மாட்சிமை மிக்க ஆசிரியர் படைத்தலைவராக முடிசூட்டப்பட்டார்.

1.2.256

दुर्योधनस्य प्रीत्यर्थं प्रतिजज्ञे महास्त्रवित् ।
ग्रहणं धर्मराजस्य पाण्डुपुत्रस्य धीमतः ॥ १.२.२५६ ॥

பெரும் படைக்கலன்களை அறிந்தவர் துரியோதனனின் மகிழ்ச்சிக்காக, பாண்டுவின் அறிவுள்ள மகனான தர்மராஜனைப் பிடிப்பதாக சபதம் செய்தார்.

1.2.257

यत्र संशप्तकाः पार्थमपनिन्यू रणाजिरात् ।
भगदत्तो महाराजो यत्र शक्रसमो युधि ॥ १.२.२५७ ॥

சம்சப்தகர்கள் பார்த்தனை போர்க்களத்திலிருந்து அகற்றிச் சென்ற இடத்தில்; போரில் இந்திரனுக்கு நிகரான மகாராஜா பகதத்தன் இருந்தான்.

1.2.258

सुप्रतीकेन नागेन स हि शान्तः किरीटिना ।
यत्राभिमन्युं बहवो जघ्नुरेकं महारथाः ॥ १.२.२५८ ॥

சுப்ரதீகம் என்ற யானையை அவன் கிரீடியான அர்ஜுனனால் அடக்கப்பட்டான்; அங்கே பல மகாரதர்கள் தனியாக இருந்த அபிமன்யுவைக் கொன்றனர்.

1.2.259

जयद्रथमुखा बालं शूरमप्राप्तयौवनम् ।
हतेऽभिमन्यौ क्रुद्धेन यत्र पार्थेन संयुगे ॥ १.२.२५९ ॥

ஜயத்ரதன் தலைமையிலானவர்கள், இளமை எய்தாத வீரச் சிறுவனாகிய அபிமன்யுவை கொன்றனர்; அபிமன்யு கொல்லப்பட்டபோது சினமுற்ற பார்த்தன் போரில் பதிலடி கொடுத்தான்.

1.2.260

अक्षौहिणीः सप्त हत्वा हतो राजा जयद्रथः ।
यत्र भीमो महाबाहुः सात्यकिश्च महारथः ॥ १.२.२६० ॥

ஏழு அக்ஷௌஹிணி படைகளைக் கொன்று, அரசன் ஜயத்ரதன் கொல்லப்பட்டான்; அங்கே மகாபாகு பீமனும் மகாரதன் சாத்யகியும் இருந்தனர்.

1.2.261

अन्वेषणार्थं पार्थस्य युधिष्ठिरनृपाज्ञया ।
प्रविष्टौ भारतीं सेनामप्रधृष्यां सुरैरपि ॥ १.२.२६१ ॥

யுதிஷ்டிர அரசனின் கட்டளையால், பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) தேடுவதற்காக, தேவர்களாலும் வெல்ல முடியாத பாரதப் படையினுள் அவர்கள் இருவரும் நுழைந்தனர்.

1.2.262

संशप्तकावशेषं च कृतं निःशेषमाहवे ।
संशप्तकानां वीराणां कोट्यो नव महात्मनाम् ॥ १.२.२६२ ॥

போரில் எஞ்சியிருந்த சம்சப்தகர்களும் முழுமையாக அழிக்கப்பட்டனர். மகாத்மாக்களான சம்சப்தக வீரர்கள் ஒன்பது கோடி பேர்.

1.2.263

किरीटिनाभिनिष्क्रम्य प्रापिता यमसादनम् ।
धृतराष्ट्रस्य पुत्राश्च तथा पाषाणयोधिनः ॥ १.२.२६३ ॥

கிரீடதாரி (அர்ஜுனன்) முன்னேறிச் சென்று, திருதராஷ்டிரனின் புதல்வர்களையும், கல்லாயுதம் ஏந்திய போர்வீரர்களையும் யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான்.

1.2.264

नारायणाश्च गोपालाः समरे चित्रयोधिनः ।
अलम्बुषः श्रुतायुश्च जलसन्धश्च वीर्यवान् ॥ १.२.२६४ ॥

போரில் நாராயணர்களும், கோபாலர்களும், பல்வகைப் போர்த்திறன் கொண்ட வீரர்களும்; அலம்புஷனும், ஸ்ருதாயுவும், வலிமைமிக்க ஜலசந்தனும்.

1.2.265

सौमदत्तिर्विराटश्च द्रुपदश्च महारथः ।
घटोत्कचादयश्चान्ये निहता द्रोणपर्वणि ॥ १.२.२६५ ॥

சோமதத்தனின் மகன் (பூரிசிரவஸ்), விராடன், மகாரதன் துருபதன், கடோத்கசன் முதலானோரும் பிறரும் துரோண பர்வத்தில் கொல்லப்பட்டனர்.

1.2.266

अश्वत्थामापि चात्रैव द्रोणे युधि निपातिते ।
अस्त्रं प्रादुश्चकारोग्रं नारायणममर्षितः ॥ १.२.२६६ ॥

போரில் துரோணர் வீழ்த்தப்பட்டதும், அசுவத்தாமனும் சினமுற்று, இங்கேயே கொடிய நாராயணாஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தினான்.

1.2.267

आग्नेयं कीर्त्यते यत्र रुद्रमाहात्म्यमुत्तमम् ।
व्यासस्य चाप्यागमनं माहात्म्यं कृष्णपार्थयोः ॥ १.२.२६७ ॥

எங்கு ஆக்னேய அஸ்திரம் விவரிக்கப்படுகிறதோ, ருத்திரனின் உயர்ந்த மகிமையும், வ்யாசரின் வருகையும், கிருஷ்ணன் மற்றும் பார்த்தனின் மகிமையும் உள்ளனவோ.

1.2.268

सप्तमं भारते पर्व महदेतदुदाहृतम् ।
यत्र ते पृथिवीपालाः प्रायशो निधनं गताः ॥ १.२.२६८ ॥

பாரதத்தின் இந்த ஏழாவது பெரிய பர்வம் கூறப்பட்டுள்ளது; இதில் பூமியைக் காக்கும் அரசர்கள் பெரும்பாலும் மரணமடைந்தனர்.

1.2.269

द्रोणपर्वणि ये शऊरा निर्दिष्टाः पुरुषर्षभाः ।
अत्राध्यायशतं प्रोक्तं तथाध्यायाश्च सप्ततिः ॥ १.२.२६९ ॥

துரோண பர்வத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட வீரர்களான நரசிரேஷ்டர்கள் உள்ளனர்; இதில் நூற்றுஎழுபது அத்தியாயங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.270

अष्टौ श्लोकसहस्राणि तथा नव शतानि च ।
श्लोका नव तथैवात्र संख्यातास्तत्त्वदर्शिना ॥ १.२.२७० ॥

இங்கே தத்துவதரிசியால் எட்டாயிரத்து ஒன்பது நூறு ஒன்பது சுலோகங்கள் எண்ணப்பட்டுள்ளன.

1.2.271

पाराशर्येण मुनिनां संचिन्त्य द्रोणपर्वणि ।
अतः परं कर्णपर्व प्रोच्यते परमाद्भुतम् ॥ १.२.२७१ ॥

பராசரரின் மகனான முனிவர் (வ்யாசர்) துரோண பர்வத்தில் சிந்தித்த பின் கூறினார்: இதன் பிறகு மிக அற்புதமான கர்ண பர்வம் கூறப்படுகிறது.

1.2.272

सारथ्ये विनियोगश्च मद्रराजस्य धीमतः ।
आख्यातं यत्र पौरामं त्रिपुरस्य निपातनम् ॥ १.२.२७२ ॥

அறிவுள்ள மத்ரராஜனை (சல்யனை) தேரோட்டியாக நியமித்ததும், திரிபுரனின் (திரிபுராசுரனின்) வதம் பற்றிய பௌரம் கதையும் இங்கே கூறப்படுகின்றன.

1.2.273

प्रयाणे परुषश्चात्र संवादः कर्णशल्ययोः ।
हंसकाकीयमाख्यानं तत्रैवाक्षेपसंहितम् ॥ १.२.२७३ ॥

இங்கு பயணத்தின்போது கர்ணனுக்கும் சல்யனுக்கும் இடையே கடுமையான உரையாடல் உள்ளது; அங்கேயே குற்றச்சாட்டுகள் நிறைந்த ஹம்ச-காக கதையும் உள்ளது.

1.2.274

वधः पाण्ड्यस्य च तथा अश्वत्थाम्ना महात्मना ।
दण्डसेनस्य च ततो दण्डस्य च वधस्तथा ॥ १.२.२७४ ॥

பாண்டியனின் வதமும், மகாத்மா அஸ்வத்தாமனால் நிகழ்ந்ததும், பின்னர் தண்டசேனன் மற்றும் தண்டன் ஆகியோரின் வதமும் இங்கு கூறப்படுகின்றன.

1.2.275

द्वैरथे यत्र कर्णेन धर्मराजो युधिष्टिरः ।
संशयं गमितो युद्धे मिषतां सर्वधन्विनाम् ॥ १.२.२७५ ॥

இங்கு, ஒருவருக்கொருவர் போரில், கர்ணன் தர்மராஜ யுதிஷ்டிரரை ஆபத்தில் ஆழ்த்தினான்; அனைத்து வில்லாளிகளும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க.

1.2.276

अन्योन्यं प्रति च क्रोधो युधिष्ठिरकिरीटिनोः ।
यत्रैवानुनयः प्रोक्तो माधवेनार्जुनस्य हि ॥ १.२.२७६ ॥

யுதிஷ்டிரருக்கும் கிரீடியான அர்ஜுனனுக்கும் இடையே பரஸ்பர கோபம் எழுந்தது; அங்கேயே மாதவன் (கிருஷ்ணன்) அர்ஜுனனுக்கு சமாதானத்தை எடுத்துரைத்தார்.

1.2.277

प्रतिज्ञापूर्वकं चापि वक्षो दुःशासनस्य च ।
भित्त्वा वृकोदरो रक्तं पीतवान्यत्र संयुगे ॥ १.२.२७७ ॥

அங்கே சபதத்தை நிறைவேற்றும் வகையில் வ்ருகோதரன் (பீமன்) போரில் துஶ்சாசனனின் மார்பைப் பிளந்து அவனது இரத்தத்தைக் குடித்தான்.

1.2.278

द्वैरथे यत्र पार्थेन हतः कर्णो महारथः ।
अष्टमं पर्व निर्दिष्टमेतद्भारतचिन्तकैः ॥ १.२.२७८ ॥

இங்கு, ஒருவருக்கொருவர் போரில் பார்த்தனால் (அர்ஜுனனால்) மகாரதி கர்ணன் கொல்லப்பட்டான்; பாரத ஆய்வாளர்கள் இதனை எட்டாம் பர்வம் என்று குறித்துள்ளனர்.

1.2.279

एकोनसप्ततिः प्रोक्ता अध्यायाः कर्णपर्वणि ।
चत्वार्येव सहस्राणि नव श्लोकशतानि च ॥ १.२.२७९ ॥

கர்ணபர்வத்தில் எழுபத்தொரு அத்தியாயங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன; நான்கு ஆயிரத்து ஒன்பது நூறு ஸ்லோகங்களும்.

1.2.280

चतुःषष्टिस्तथा श्लोकाः पर्वण्यस्मिन्प्रकीर्तिताः ।
अतः परं विचित्रार्थं शल्यपर्व प्रकीर्तितम् ॥ १.२.२८० ॥

இப்பர்வத்தில் அறுபத்து நான்கு ஸ்லோகங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன. அதன் பின் பல பொருள்களைக் கொண்ட சல்யபர்வம் கூறப்படுகிறது.

1.2.281

हतप्रवीरे सैन्ये तु नेता मद्रेश्वरोऽभवत् ।
यत्र कौमारमाख्यानमभिषेकस्य कर्म च ॥ १.२.२८१ ॥

வீரர்கள் கொல்லப்பட்ட படையில் மத்ரர்களின் அரசன் தலைவனானான். அங்கே குமாரனின் கதையும் அபிஷேகச் செயலும் உள்ளன.

1.2.282

वृत्तानि चाथ युद्धानि कीर्त्यन्ते यत्र भागशः ।
विनाशः कुरुमुख्यानां शल्यपर्वणि कीर्त्यते ॥ १.२.२८२ ॥

அங்கே நிகழ்வுகளும் போர்களும் பகுதிகளாக விவரிக்கப்படுகின்றன; சல்யபர்வத்தில் குருமுதல்வர்களின் அழிவு கூறப்படுகிறது.

1.2.283

शल्यस्य निधनं चात्र धर्मराजान्महात्मनः ।
शकुनेश्च वधोऽत्रैव सहदेवेन संयुगे ॥ १.२.२८३ ॥

இங்கேயே மகாத்மாவான தர்மராஜனால் சல்யனின் மரணமும், போரில் சகதேவனால் சகுனியின் வதமும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.284

सैन्ये च हतभूयिष्ठे किंचिच्छिष्टे सुयोधनः ।
ह्रदं प्रविश्य यत्रासौ संस्तभ्यापोव्यवस्थितः ॥ १.२.२८४ ॥

படை பெரும்பாலும் கொல்லப்பட்டு சிறிதே எஞ்சியபோது, சுயோதனன் ஒரு ஏரியில் நுழைந்து நீரைத் தடுத்து அங்கேயே நின்றான்.

1.2.285

प्रवृत्तिस्तत्र चाख्याता यत्र भीमस्य लुब्धकैः ।
क्षेपयुक्तैर्वचोभिश्च धर्मराजस्य धीमतः ॥ १.२.२८५ ॥

அங்குதான் வேடர்களின் நிந்தனை வார்த்தைகளால் பீமனைப் பற்றியும், அறிவுள்ள தர்மராஜனைப் பற்றியும் கூறப்பட்ட செய்தி சொல்லப்பட்டுள்ளது।

1.2.286

ह्रदात्समुत्थितो यत्र धार्तराष्ट्रोऽत्यमर्षणः ।
भीमेन गदया युद्धं यत्रासौ कृतवान्सह ॥ १.२.२८६ ॥

ஏரியிலிருந்து எழுந்த மிகக் கோபமுள்ள திருதராஷ்டிரனின் மகன், பீமனுடன் கதையால் போர் செய்த இடம் அதுவே।

1.2.287

समवाये च युद्धस्य रामस्यागमनं स्मृतम् ।
सरस्वत्याश्च तीर्थानां पुण्यता परिकीर्तिता ॥ १.२.२८७ ॥

போர் நிகழ்ச்சி நடந்தபோது ராமனின் (பலராமனின்) வருகை நினைவுகூரப்படுகிறது; சரஸ்வதியும் தீர்த்தங்களும் புனிதமானவை என்று போற்றப்பட்டுள்ளன।

1.2.288

गदायुद्धं च तुमुलमत्रैव परिकीर्तितम् ।
दुर्योधनस्य राज्ञोऽथ यत्र भीमेन संयुगे ॥ १.२.२८८ ॥

இங்கேயே போரில் பீமனுடன் அரசன் துரியோதனனின் பயங்கரமான கதைப்போர் சொல்லப்பட்டுள்ளது।

1.2.289

ऊरू भग्नौ प्रसह्याजौ गदया भीमवेगया ।
नवमं पर्व निर्दिष्टमेतदद्भुतमर्थवत् ॥ १.२.२८९ ॥

போரில் பீமனின் வேகமுள்ள கதையால் பலவந்தமாக இரு தொடைகளும் முறிந்தன; இது ஒன்பதாவது பர்வம் என்று குறிக்கப்பட்டுள்ளது — இது அற்புதமும் பொருளுமுள்ளது.

1.2.290

एकोनपष्टिरध्यायाः पर्वण्यत्र प्रकीर्तिताः ।
संख्याता बहुवृत्तान्ताः श्लोकसंख्याऽत्र कथ्यते ॥ १.२.२९० ॥

இந்தப் பர்வத்தில் ஐம்பத்தொன்பது அத்தியாயங்கள் சொல்லப்பட்டுள்ளன; பல செய்திகள் எண்ணப்பட்டுள்ளன; இங்கு சுலோகங்களின் எண்ணிக்கை கூறப்படுகிறது।

1.2.291

त्रीणि श्लोकसहस्राणि द्वे शते विंशतिस्तथा ।
मुनिना संप्रणीतानि कौरवाणां यशोभृता ॥ १.२.२९१ ॥

முனிவரால் இயற்றப்பட்ட, கௌரவர்களின் புகழைச் சுமக்கும் மூன்று ஆயிரம் இரண்டு நூறு இருபது சுலோகங்கள்.

1.2.292

अतः परं प्रवक्ष्यामि सौप्तिकं पर्व दारुणम् ।
भग्नोरुं यत्र राजानं दुर्योधनममर्षणम् ॥ १.२.२९२ ॥

இனி நான் கொடிய சௌப்திக பர்வத்தைச் சொல்வேன், அங்கே முறிந்த தொடையுடைய, பொறுக்காத அரசன் துரியோதனன் இருக்கிறான்.

1.2.293

अपयातेषु पार्थेषु त्रयस्तेऽभ्याययू रथाः ।
कृतवर्मा कृपो द्रौणिः सायाह्ने रुधिरोक्षितम् ॥ १.२.२९३ ॥

பாண்டவர்கள் சென்றபின், அந்த மூன்று தேர்வீரர்கள் — கிருதவர்மன், கிருபர், துரோணரின் மகன் — மாலையில் இரத்தம் தோய்ந்த இடத்தை அடைந்தனர்.

1.2.294

समेत्य ददृशुर्भूमौ पतितं रणमूर्धनि ।
प्रतिजज्ञे दृढक्रोधो द्रौणिर्यत्र महारथः ॥ १.२.२९४ ॥

அருகில் வந்து, போர்க்களத்தில் நிலத்தில் வீழ்ந்து கிடந்தவனைக் கண்டனர்; அங்கே உறுதியான சினமுடைய மகாரதனான துரோணபுத்திரன் சபதம் செய்தான்.

1.2.295

अहत्वा सर्वपाञ्चालान्धृष्टद्युम्नपुरोगमान् ।
पाण्डवांश्च सहामात्यान्न विमोक्ष्यामि दंशनं ॥ १.२.२९५ ॥

திருஷ்டத்யும்னனைத் தலைவனாகக் கொண்ட அனைத்துப் பாஞ்சாலர்களையும், அமைச்சர்களுடன் கூடிய பாண்டவர்களையும் கொல்லாமல் நான் கவசத்தை கழற்றமாட்டேன்.

1.2.296

यत्रैवमुक्त्वा राजानमपक्रम्य त्रयो रथाः ।
सूर्यास्तमनवेलायामासेदुस्ते महद्वनम् ॥ १.२.२९६ ॥

அங்கு அரசனிடம் இவ்வாறு கூறிவிட்டு, விலகிச் சென்ற அந்த மூன்று தேர்வீரர்களும் சூரியன் மறையும் வேளையில் ஒரு பெரிய காட்டை அடைந்தனர்.

1.2.297

न्यग्रोधस्याथ महतो यत्राधस्ताद्व्यवस्थिताः ।
ततः काकान्बहून्रात्रौ दृष्ट्वोलूकेन हिंसितान् ॥ १.२.२९७ ॥

பின்னர் அவர்கள் தங்கியிருந்த அந்தப் பெரிய ஆலமரத்தின் கீழ், இரவில் ஒரு ஆந்தையால் கொல்லப்பட்ட பல காக்கைகளைக் கண்டனர்.

1.2.298

द्रौणिः क्रोधसमाविष्टः पितुर्वधमनुस्मरन् ।
पाञ्चालानां प्रसुप्तानां वधं प्रति मनो दधे ॥ १.२.२९८ ॥

கோபத்தால் நிறைந்த துரோணரின் மகன், தன் தந்தையின் கொலையை நினைவுகூர்ந்து, உறங்கும் பாஞ்சாலர்களைக் கொல்ல மனம் கொண்டான்.

1.2.299

गत्वा च शिबिरद्वारि दुर्दर्शं तत्र राक्षसम् ।
घोररूपमपश्यत्स दिवामावृत्य धिष्ठिरम् ॥ १.२.२९९ ॥

பாசறையின் வாசலுக்குச் சென்றபோது, அங்கே காண்பதற்கரிய பயங்கர உருவம் கொண்ட ஒரு அரக்கனைக் கண்டான்; அவன் வானத்தை மறைத்து நின்றிருந்தான்.

1.2.300

तेन व्याघातमस्त्राणां क्रियमाणमवेक्ष्य च ।
द्रौणिर्यत्र विरूपाक्षं रुद्रमाराध्य सत्वरः ॥ १.२.३०० ॥

அவனால் அஸ்திரங்கள் தடுக்கப்படுவதைக் கண்டு, துரோணர் மகன் உடனே விரூபாக்ஷ ருத்ரனை வழிபட்டான்.

1.2.301

प्रसुप्तान्निशि विश्वस्तान्धृष्टद्युम्नपुरोगमान् ।
पाञ्चालान्सपरीवारान्द्रौपदेयांश्च सर्वशः ॥ १.२.३०१ ॥

இரவில் உறங்கிக்கொண்டிருந்த, கவலையற்ற, திருஷ்டத்யும்னன் தலைமையிலான பாஞ்சாலர்களையும், அவர்களின் பரிவாரங்களுடனும், திரௌபதியின் அனைத்து புதல்வர்களையும்.

1.2.302

कृतवर्मणा च सहितः कृपेण च निजघ्निवान् ।
यत्रामुच्यन्त ते पार्थाः पञ्च कृष्णबलाश्रयात् ॥ १.२.३०२ ॥

கிருதவர்மனோடும் கிருபரோடும் சேர்ந்து அவன் கொன்றான்; அங்கே கிருஷ்ணனின் வலிமையை நம்பியதால் ஐந்து பார்த்தர்கள் (பாண்டவர்கள்) தப்பினர்.

1.2.303

सात्यकिश्च महेष्वासः शेषाश्च निधनं गताः ।
पाञ्चालानां प्रसुप्तानां यत्र द्रोणसुताद्वधः ॥ १.२.३०३ ॥

மகா வில்லாளி சாத்யகியும், மற்றவர்களும் மரணமடைந்தனர். அங்கே உறங்கிக் கொண்டிருந்த பாஞ்சாலர்கள் துரோணரின் மகனால் கொல்லப்பட்டனர்.

1.2.304

धृष्टद्युम्नस्य सूतेन पाण्डवेषु निवेदितः ।
द्रौपदी पुत्रशोकार्ता पितृभ्रातृवधार्दिता ॥ १.२.३०४ ॥

திருஷ்டத்யும்னனின் தேரோட்டி பாண்டவர்களுக்கு இச்செய்தியைத் தெரிவித்தான். மகன்களின் துயரால் வருந்திய திரௌபதி, தந்தையும் சகோதரர்களும் கொல்லப்பட்டதால் துன்புற்றாள்.

1.2.305

कृतानशनसंकल्पा यत्र भर्तृनुपाविशत् ।
द्रौपदीवचनाद्यत्र भीमो भीमपराक्रमः ॥ १.२.३०५ ॥

அங்கே திரௌபதி உண்ணாநோன்பிருக்கும் சங்கல்பத்துடன் தன் கணவர்களின் அருகில் அமர்ந்தாள். அங்கே திரௌபதியின் சொல்லுக்கேற்ப பயங்கரப் பராக்கிரமமுள்ள பீமன் (செயலில் இறங்கினான்).

1.2.306

प्रियं तस्याश्चिकीर्षन्वै गदामादाय वीर्यवान् ।
अन्वधावत्सुसंक्रुद्धो भारद्वाजं गुरोः सुतम् ॥ १.२.३०६ ॥

அவளுக்கு விருப்பமானதைச் செய்ய விரும்பிய வீரியவான் பீமன், கதையை ஏந்தி மிகுந்த கோபத்துடன் குருவின் மகனான பரத்வாஜனின் மகனைத் துரத்திச் சென்றான்.

1.2.307

भीमसेनभयाद्यत्र दैवेनाभिप्रचोदितः ।
अपाण्डवायेति रुषा द्रौणिरस्त्रमवासडदत् ॥ १.२.३०७ ॥

பீமசேனனின் பயத்தால், அங்கே விதியால் தூண்டப்பட்டு, 'பாண்டவர்கள் அற்றுப் போகட்டும்' என்று கூறி, கோபத்துடன் துரோணரின் மகன் அஸ்திரத்தை ஏவினான்.

1.2.308

मैवमित्यब्रवीत्कृष्णः शमयंस्तस्य तद्वचः ।
यत्रास्त्रमस्त्रेण च तच्छमयामास फाल्गुनः ॥ १.२.३०८ ॥

'இவ்வாறு செய்யாதே' என்று கிருஷ்ணன் கூறி, அவனுடைய சொல்லை அமைதிப்படுத்தினான். அங்கே பால்குனன் (அர்ஜுனன்) அஸ்திரத்தால் அந்த அஸ்திரத்தை அமைதிப்படுத்தினான்.

1.2.309

द्रौणेश्च द्रोहबुद्धित्वं वीक्ष्य पापात्मनस्तदा ।
द्रौणिद्वैपायनादीनां शापाश्चान्योन्यकारिताः ॥ १.२.३०९ ॥

துரோணரின் மகனின் துரோக எண்ணத்தைக் கண்டபோது, துரோணி, த்வைபாயனர் முதலியோர் ஒருவர்மேல் ஒருவர் இட்ட சாபங்களும்.

1.2.310

मणिं तथा समादाय द्रोणपुत्रान्महारथात् ।
पाण्डवाः प्रददुर्हृष्टा द्रौपद्यै जितकाशिनः ॥ १.२.३१० ॥

துரோணரின் மகனாகிய மகாரதனிடமிருந்து மணியை எடுத்து, வெற்றியால் பெருமிதம் கொண்ட பாண்டவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் திரௌபதிக்குக் கொடுத்தனர்.

1.2.311

एतद्वै दशमं पर्व सौप्तिकं समुदाहृतम् ।
अष्टादशास्मिन्नद्यायाः पर्वम्युक्ता महात्मना ॥ १.२.३११ ॥

இது பத்தாவது பர்வம், சௌப்திகம் என்று கூறப்படுகிறது; மகாத்மாவால் இயற்றப்பட்ட இதில் பதினெட்டு அத்தியாயங்கள் உள்ளன.

1.2.312

श्लोकानां कथितान्यत्र शतान्यष्टौ प्रसंख्यया ।
श्लोकाश्च सप्ततिः प्रोक्ता मुनिना ब्रह्मवादिना ॥ १.२.३१२ ॥

இங்கு கணக்கின்படி எண்ணூறு ஸ்லோகங்களும், எழுபது ஸ்லோகங்களும் என்று பிரம்மவாதி முனிவரால் கூறப்பட்டன.

1.2.313

सौप्तिकैषीकसंबन्धे पर्वण्युत्तमतेजसी ।
अत ऊर्ध्वमिदं प्राहुः स्त्रीपर्व करुणोदयम् ॥ १.२.३१३ ॥

சௌப்திகம் மற்றும் ஏஷீகத்துடன் தொடர்புடைய பர்வத்தில், உத்தம தேஜஸ்வியர்கள் இதற்குப் பின்னர் இதை கருணையால் எழும் ஸ்த்ரீ பர்வம் என்கின்றனர்.

1.2.314

पुत्रशोकाभिसंतप्तः प्रज्ञाचक्षुर्नराधिपः ।
कृष्णोपनीतां यत्रासावायसीं प्रतिमां दृढां ॥ १.२.३१४ ॥

மகன்களின் துயரால் வாடிய, ஞானக்கண்ணுடைய அரசன் (திருதராஷ்டிரன்), கிருஷ்ணரால் கொண்டுவரப்பட்ட உறுதியான இரும்புச் சிலை இருந்த இடத்தில்.

1.2.315

भीमसेनद्रोहबुद्धिर्धृतराष्ट्रो बभञ्जह ।
तथा शोकाभितप्तस्य धृतराष्ट्रस्य धीमतः ॥ १.२.३१५ ॥

பீமசேனன் மீது பகை கொண்ட மனமுடைய திருதராஷ்டிரன் அதனை உடைத்தான்; அவ்வாறே சோகத்தால் வாடிய அறிவுடைய திருதராஷ்டிரனும்.

1.2.316

संसारदहनं बुद्ध्या हेतुभिर्मोक्षदर्शनैः ।
विदुरेण च यत्रास्य राज्ञ आश्वासनं कृतम् ॥ १.२.३१६ ॥

அங்கே விதுரன் அறிவினாலும் காரணங்களினாலும் மோட்சத்தின் உபதேசங்களினாலும் சம்சாரத்தின் தகிப்பை விளக்கி, அந்த அரசனுக்கு ஆறுதல் அளித்தான்.

1.2.317

धृतराष्ट्रस्य चात्रैव कौरवायोधनं तथा ।
सान्तःपुरस्य गमनं शोकार्तस्य प्रकीर्तितम् ॥ १.२.३१७ ॥

இங்கேயே திருதராஷ்டிரனும் கௌரவர்களின் போர்க்களத்திற்கு செல்வதும், சோகத்தால் வருந்திய அவன் அந்தப்புரத்துடன் செல்வதும் கூறப்பட்டுள்ளது.

1.2.318

विलापो वीरपत्नीनां यत्रातिकरुणः स्मृतः ।
क्रोधावेशः प्रमोहश्च गान्धारीधृतराष्ट्रयोः ॥ १.२.३१८ ॥

அங்கே வீரர்களின் மனைவியரின் மிக உருக்கமான புலம்பல் நினைவுகூரப்படுகிறது; காந்தாரி, திருதராஷ்டிரன் ஆகியோரின் கோபாவேசமும் மயக்கமும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.319

यत्र तान्क्षत्रियाः शूरान्सङ्ग्रामेष्वनिवर्तिनः ।
पुत्रान्भ्रातृन्पितॄंश्चैव ददृशुर्निहतान्रणे ॥ १.२.३१९ ॥

அங்கே போர்களில் பின்வாங்காத சூரக் க்ஷத்திரியர்கள், போர்க்களத்தில் கொல்லப்பட்ட தங்கள் மகன்களையும் சகோதரர்களையும் தந்தையரையும் கண்டனர்.

1.2.320

पुत्रपौत्रवधार्तायास्तथात्रैव प्रकीर्तिता ।
गान्धार्याश्चापि कृष्णेन क्रोधोपशमनक्रिया ॥ १.२.३२० ॥

மகன்களும் பேரன்களும் கொல்லப்பட்டதால் வருந்திய காந்தாரியைப் பற்றியும், கிருஷ்ணன் காந்தாரியின் கோபத்தை தணித்த செயலும் இங்கேயே கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.321

यत्र राजा महाप्राज्ञः सर्वधर्मभृतां वरः ।
राज्ञांतानि शरीराणि दाहयामास शास्त्रतः ॥ १.२.३२१ ॥

அங்கே மிகுந்த ஞானமுள்ளவரும், அனைத்து தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்தவருமான அரசர், சாஸ்திரப்படி அரசர்களின் அந்த உடல்களை எரிக்கச் செய்தார்.

1.2.322

तोयकर्मणि चारब्धे राज्ञामुदकदानिके ।
गूढोत्पन्नस्य चाख्यानं कर्णस्य पृथयात्मनः ॥ १.२.३२२ ॥

அரசர்களுக்கான நீர்க்கடன் சடங்கு தொடங்கியபோது, பிருதை தன் ரகசியமாகப் பிறந்த மகன் கர்ணனின் கதையும் சொல்லப்பட்டது.

1.2.323

सुतस्यैतदिह प्रोक्तं व्यासेन परमर्षिणा ।
एतदेकादशं पर्व शोकवैक्लव्यकारणम् ॥ १.२.३२३ ॥

இங்கே பரமரிஷி வியாசர் சூதனுக்காக இதைச் சொன்னார். இது துக்கத்தையும் மனக்கலக்கத்தையும் ஏற்படுத்தும் பதினொன்றாவது பர்வம்.

1.2.324

प्रणीतं सज्जनमनोवैक्लव्याश्रुप्रवर्तकम् ।
सप्तविंशतिरध्यायाः पर्वण्यस्मिन्प्रकीर्तिताः ॥ १.२.३२४ ॥

இது நல்லோரின் மனங்களில் கலக்கத்தையும் கண்ணீரையும் பெருக்கும் நூல். இந்தப் பர்வத்தில் இருபத்தேழு அத்தியாயங்கள் சொல்லப்பட்டுள்ளன.

1.2.325

श्लोकसप्तशती चापि पञ्चसप्ततिसंयुता ।
संख्यया भारताख्यानमुक्तं व्यासेन धीमता ॥ १.२.३२५ ॥

ஞானமுள்ள வியாசர் பாரத வரலாற்றை எழுநூற்று எழுபத்தைந்து சுலோகங்களின் அளவில் சொன்னார்.

1.2.326

अतः परं शान्तिपर्व द्वादशं बुद्धिवर्धनम् ।
यत्र निर्वेदमापन्नो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ १.२.३२६ ॥

இதன் பின்னர் பன்னிரண்டாவது சாந்தி பர்வம்; அது அறிவை வளர்ப்பது. அங்கே தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் வைராக்கியம் அடைகிறான்.

1.2.327

घातयित्वा पितॄन्भ्रातॄन्पुत्रान्संबन्धिमातुलान् ।
शान्तिपर्वणि धर्माश्च व्याख्याताःशारतल्पिकाः ॥ १.२.३२७ ॥

தந்தையர், சகோதரர்கள், மகன்கள், உறவினர்கள் மற்றும் மாமன்மார் கொல்லப்பட்ட பின், சாந்தி பர்வத்தில் தர்மங்கள் விளக்கப்பட்டன; அம்புப் படுக்கையில் கிடந்தவரின் உபதேசங்களும்.

1.2.328

राजभिर्वेदितव्यास्ते सम्यग्ज्ञानबुभुत्सुभिः ।
आपद्धर्माश्च तत्रैव कालहेतुप्रदर्शिनः ॥ १.२.३२८ ॥

உண்மையான அறிவை விரும்பும் அரசர்களால் அவை அறியப்பட வேண்டும்; அங்கேயே ஆபத்துக் கால தர்மங்களும், காலத்தின் காரணங்களைக் காட்டுபவையும் உள்ளன.

1.2.329

यान्बुद्ध्वा पुरुषः सम्यक्सर्वज्ञत्वमवाप्नुयात् ।
मोक्षधर्माश्च कथिता विचित्रा बहुविस्तराः ॥ १.२.३२९ ॥

அவற்றை அறிவதன் மூலம் மனிதன் முழுமையான சர்வக்ஞத்துவத்தை அடையலாம்; பலவகையான, மிக விரிவான மோட்ச தர்மங்களும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.330

द्वादशं पर्व निर्दिष्टमेतत्प्राज्ञजनप्रियम् ।
अत्र पर्वणि विज्ञेयमध्यायानां शतत्रयम् ॥ १.२.३३० ॥

இது பன்னிரண்டாவது பர்வம் என்று குறிக்கப்பட்டுள்ளது; அறிஞர்களுக்கு விருப்பமானது. இந்தப் பர்வத்தில் முந்நூறு அத்தியாயங்கள் அறியப்பட வேண்டும்.

1.2.331

विंशच्चैव तथाध्याया नव चैव तपोधाः ।
चतुर्दशसहस्राणि तथा सप्तशतानि च ॥ १.२.३३१ ॥

இருபதும் ஒன்பதும் அத்தியாயங்கள், தவத்தைச் செல்வமாகக் கொண்டவர்களே; பதினான்காயிரமும் ஏழு நூறும் (ஸ்லோகங்களும்) அவ்வாறே.

1.2.332

सप्तश्लोकास्तथैवात्र पञ्चविंशतिसंख्यया ।
अत ऊर्ध्वं च विज्ञेयमनुशासनमुत्तमम् ॥ १.२.३३२ ॥

இங்கு ஏழு ஸ்லோகங்களும், இருபத்தைந்து எண்ணிக்கையும் உள்ளன; இதற்குப் பின் உயர்ந்த அனுசாசன பர்வம் அறியப்பட வேண்டும்.

1.2.333

यत्र प्रकृतिमापन्नः श्रुत्वा धर्मविनिश्चयम् ।
भीष्माद्भागीरथीपुत्रात्कुरुराजो युधिष्ठिरः ॥ १.२.३३३ ॥

குருவேந்தன் யுதிஷ்டிரன் கங்கையின் மைந்தன் பீஷ்மரிடம் தர்மத்தின் உறுதியான முடிவைக் கேட்டு அமைதி அடைந்தான்.

1.2.334

व्यवहारोऽत्र कार्त्स्न्येन धर्मार्थीयः प्रकीर्तितः ।
विविधानां च दानानां फलयोगाः प्रकीर्तिताः ॥ १.२.३३४ ॥

இங்கு தர்மம் மற்றும் பொருள் தொடர்பான நடைமுறை முழுமையாகக் கூறப்பட்டுள்ளது; பல்வேறு தானங்களின் பலன்களும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.335

तथा पात्रविशेषाश्च दानानां च परो विधिः ।
आचारविधियोगश्च सत्यस्य च परा गतिः ॥ १.२.३३५ ॥

அவ்வாறே, தகுதியுடையோரின் சிறப்புகளும் தானங்களின் உயர்ந்த விதியும், ஆசார விதிகளின் இணைப்பும், சத்தியத்தின் உயர்ந்த கதியும் (கூறப்பட்டுள்ளன).

1.2.336

महाभाग्यं गवां चैव ब्राह्मणानां तथैव च ।
रहस्यं चैव धर्माणां देशकालोपसंहितम् ॥ १.२.३३६ ॥

பசுக்கள் மற்றும் பிராமணர்களின் பெரும் புண்ணியம், அவ்வாறே தேச-காலத்துடன் இணைந்த தர்மங்களின் இரகசியமும்.

1.2.337

एतत्सुबहुवृत्तान्तमुत्तमं चानुशासनम् ।
भीष्मस्यात्रैव संप्राप्तिः स्वर्गस्य परिकीर्तिता ॥ १.२.३३७ ॥

இது பல வரலாறுகளை உள்ளடக்கிய உயர்ந்த உபதேசம்; இங்கேதான் பீஷ்மரின் சொர்க்கப் பேறும் கூறப்பட்டுள்ளது.

1.2.338

एतत्त्रयोदशं पर्व धर्मनिश्चयकारकम् ।
अध्यायानां शतं त्वत्र षट्चत्वारिंशदेव तु ॥ १.२.३३८ ॥

இது தர்மத்தின் உறுதியை உண்டாக்கும் பதின்மூன்றாம் பர்வம்; இதில் நூற்று நாற்பத்தாறு அத்தியாயங்கள் உள்ளன.

1.2.339

श्लोकानां तु सहस्राणि प्रोक्तान्यष्टौ प्रसंख्यया ।
ततोऽश्वमेधिकं नाम पर्व प्रोक्तं चतुर्दशम् ॥ १.२.३३९ ॥

சுலோகங்கள் எண்ணிக்கையில் எட்டாயிரம் என்று கூறப்பட்டுள்ளன. பின்னர் அசுவமேதிகம் எனப்படும் பதினான்காம் பர்வம் கூறப்பட்டது.

1.2.340

तत्संवर्तमरुत्तीयं यत्राख्यानमनुत्तमम् ।
सुवर्णकोशसंप्राप्तिर्जन्म चोक्तं परीक्षितः ॥ १.२.३४० ॥

அதில் சம்வர்த்த-மருத்தீயம் என்ற சிறந்த கதை உள்ளது; பொன்னின் பொக்கிஷம் கிடைத்தலும், பரீட்சித்தின் பிறப்பும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.341

दग्धस्यास्त्राग्निना पूर्वं कृष्णात्संजीवनं पुनः ।
चर्यायां हयमुत्सृष्टं पाण्डवस्यानुगच्छतः ॥ १.२.३४१ ॥

முன்பு அஸ்திர அக்கினியால் எரிந்தவன் கிருஷ்ணனால் மீண்டும் உயிர்பெற்றதும், பாண்டவனைப் பின்தொடர்ந்து விடப்பட்ட குதிரையும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.342

तत्र तत्र च युद्धानि राजपुत्रैरमर्षणैः ।
चित्राङ्गदायाः पुत्रेण स्वपुत्रेण धनंजयः ॥ १.२.३४२ ॥

அங்கங்கே பொறுமையற்ற அரச குமாரர்களுடன் போர்கள் நடந்தன; சித்ராங்கதையின் மகனுடனும், தன் சொந்த மகனுடனும் தனஞ்சயன் போரிட்டான்.

1.2.343

सङ्ग्रामे बभ्रुवाहेन संशयं चात्र जग्मिवान् ।
सुदर्शनं तथाऽऽख्यानं वैष्णवं धर्ममेव च।
अश्वमेधे महायज्ञे नकुलाख्यानमेव च ॥ १.२.३४३ ॥

போரில் பப்ருவாகனனுடன் அவன் ஆபத்தை எதிர்கொண்டான்; இங்கு சுதர்சனத்தின் கதை, வைஷ்ணவ தர்மம், மகா யாகமான அசுவமேதத்தில் நகுலனின் கதை ஆகியவையும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.344

इत्याश्वमेधिकं पर्व प्रोक्तमेतन्महाद्भुतम् ।
अध्यायानां शतं चैव त्रयोऽध्यायाश्च कीर्तिताः ॥ १.२.३४४ ॥

இவ்வாறு இந்த மிகவும் அற்புதமான அசுவமேதிகம் பர்வம் கூறப்பட்டது. நூறு மற்றும் மூன்று அத்தியாயங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.345

त्रीणि श्लोकसहस्राणि तावन्त्येव शतानि च ।
विंशतिश्च तथा श्लोकाः संख्यातास्तत्त्वदर्शिना ॥ १.२.३४५ ॥

உண்மையை உணர்ந்த முனிவர்களால் மூன்று ஆயிரம் சுலோகங்களும், அத்துடன் இருநூறு சுலோகங்களும், இருபது சுலோகங்களும் எண்ணப்பட்டுள்ளன.

1.2.346

ततस्त्वाश्रमवासाख्यं पर्व पञ्चदशं स्मृतम् ।
यत्र राज्यं समुत्सृज्य गान्धार्या सहितो नृपः ॥ १.२.३४६ ॥

பின்னர் பதினைந்தாவது பர்வம் ஆசிரமவாசம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது; அதில் அரசன் ராஜ்யத்தைத் துறந்து காந்தாரியுடன் சென்றான்.

1.2.347

धृतराष्ट्रोश्रमपदं विदुरश्च जगाम ह ।
यं दृष्ट्वा प्रस्थितं साध्वी पृथाप्यनुययौ तदा ॥ १.२.३४७ ॥

திருதராஷ்டிரன் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்; விதுரனும் சென்றான். அவர்கள் புறப்படுவதைக் கண்ட கற்புடைய பிருதை (குந்தி) அப்போது அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தாள்.

1.2.348

पुत्रराज्यं परित्यज्य गुरुशुश्रूषणे रता ।
यत्र राजा हतान्पुत्रान्पौत्रानन्यांश्च पार्थिवान् ॥ १.२.३४८ ॥

மகன்களின் அரசை விட்டுவிட்டு, பெரியோரைச் சேவிப்பதில் ஈடுபட்டவளாய், அங்கு அரசன் கொல்லப்பட்ட மகன்களையும், பேரர்களையும், மற்ற அரசர்களையும் நினைத்தான்.

1.2.349

लाकान्तरगतान्वीरानपश्यत्पुनरागतान् ।
ऋषेः प्रसादात्कृष्णस्य दृष्ट्वाश्चर्यमनुत्तमम् ॥ १.२.३४९ ॥

முனிவரின் அருளாலும் கிருஷ்ணனின் கருணையாலும், மற்ற உலகங்களுக்குச் சென்ற வீரர்கள் மீண்டும் வந்திருப்பதைக் கண்டு, மிகச் சிறந்த அதிசயத்தைக் கண்டான்.

1.2.350

त्यक्त्वा शोकं सदारश्च सिद्धिं परमिकां गतः ।
यत्र धर्मं समाश्रित्य विदुरः सुगतिं गतः ॥ १.२.३५० ॥

துக்கத்தைத் துறந்து, மனைவியருடன் அவன் உயர்ந்த சித்தியை அடைந்தான்; அங்கு தர்மத்தை அடைக்கலமாகக் கொண்டு விதுரன் நல்ல கதியை அடைந்தான்.

1.2.351

संजयश्च सहामात्यो विद्वान्गावल्गणिर्वशी ।
ददर्श नारदं यत्र धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ १.२.३५१ ॥

அமைச்சர்களுடன் கூடிய அறிஞரும் அடக்கமுள்ளவருமான கావல்கணி சஞ்சயர், தர்மராஜனான யுதிஷ்டிரன் இருந்த இடத்தில் நாரதரைக் கண்டார்.

1.2.352

नारदाच्चैव शुश्राव वृष्णीनां कदनं महत् ।
एतदाश्रमवासाख्यं पर्वोक्तं महदद्भुतम् ॥ १.२.३५२ ॥

நாரதரிடமிருந்து விருஷ்ணிகளின் பெரிய அழிவைக் கேட்டார். 'ஆச்ரமவாசம்' எனப்படும் இந்தப் பர்வம் மிகவும் அற்புதமானது என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

1.2.353

द्विचत्वारिंशदध्यायाः पर्वैतदभिसङ्ख्यया ।
सहस्रमेकं श्लोकानां पञ्चश्लोकशतानि च ॥ १.२.३५३ ॥

இந்தப் பர்வத்தில் நாற்பத்திரண்டு அத்தியாயங்கள் உள்ளன; ஸ்லோகங்கள் ஆயிரத்து ஐநூறு.

1.2.354

षडेव च तथा श्लोकाः संख्यातास्तत्त्वदर्शिना ।
अतः परं निबोधेदं मौसलं पर्व दारुणम् ॥ १.२.३५४ ॥

தத்துவ தரிசியால் ஆறு ஸ்லோகங்களும் இவ்வாறே எண்ணப்பட்டன. இதன் பின் இந்த பயங்கரமான மௌசல பர்வத்தைக் கேள்.

1.2.355

यत्र ते पुरुषव्याघ्राः शस्त्रस्पर्शहता युधि ।
ब्रह्मदण्डविनिष्पिष्टाः समीपे लवणाम्भसः ॥ १.२.३५५ ॥

அங்கே அந்த நரவியாக்கிரர்கள் போரில் ஆயுதத் தொடுதலால் கொல்லப்பட்டு, பிரம்மதண்டத்தால் நசுக்கப்பட்டு, உவர்நீர்க் கடலின் அருகே (மடிந்தனர்).

1.2.356

आपाने पानकलिता दैवेनाभिप्रचोदिताः ।
एरकारूपिभिर्वज्रैर्निजघ्नुरितरेतरम् ॥ १.२.३५६ ॥

குடிப்பதில் ஈடுபட்டு, தெய்வத்தால் தூண்டப்பட்டு, நாணல் வடிவிலான வஜ்ரங்களால் அவர்கள் ஒருவரையொருவர் கொன்றனர்.

1.2.357

यत्र सर्वक्षयं कृत्वा तावुभौ रामकेशवौ ।
नातिचक्रामतुः कालं प्राप्तं सर्वहरं महत् ॥ १.२.३५७ ॥

அங்கு அனைவரையும் அழித்த பின்னரும், அவ்விருவரான ராமனும் கேசவனும் வந்த எல்லாவற்றையும் அழிக்கும் பெரிய காலத்தைக் கடக்கவில்லை.

1.2.358

यत्रार्जुनो द्वारवतीमेत्य वृष्णिविनाकृताम् ।
दृष्ट्वा विपादमगमत्परां चार्तिं नरर्षभः ॥ १.२.३५८ ॥

அங்கு நரர்களில் சிறந்தவனான அர்ஜுனன் துவாரவதியை அடைந்து, விருஷ்णிகளின்றி இருந்ததைக் கண்டு மிகுந்த துயரையும் பெருந்துன்பத்தையும் அடைந்தான்.

1.2.359

स संस्कृत्य नरश्रेष्ठं मातुलं शौरिमात्मनः ।
ददर्श यदुवीराणामापाने वैशसं महत् ॥ १.२.३५९ ॥

அவன் நரர்களில் சிறந்தவனும் தனது மாமனுமான சௌரியை (கிருஷ்ணனை) தகனச் சடங்குகள் செய்த பின், யாதவ வீரர்கள் குடிக்குமிடத்தில் நடந்த பெரும் படுகொலையைக் கண்டான்.

1.2.360

शरीरं वासुदेवस्य रामस्य च महात्मनः ।
संस्कारं लम्भयामास वृष्णीनां च प्रधानतः ॥ १.२.३६० ॥

அவன் வாசுதேவனின் உடலுக்கும் மகாத்மா ராமனின் உடலுக்கும், குறிப்பாக விருஷ்ணிகளின் உடல்களுக்கும் தகனச் சடங்குகளைச் செய்வித்தான்.

1.2.361

सवृद्धबालमादाय द्वारवत्यास्ततो जनम् ।
ददर्शापदि कष्टायां गाण्डीवस्य पराभवम् ॥ १.२.३६१ ॥

பின்னர் முதியோர் மற்றும் குழந்தைகளுடன் துவாரவதியின் மக்களை அழைத்துக்கொண்டு, துன்பகரமான ஆபத்தில் காண்டீவத்தின் தோல்வியைக் கண்டான்.

1.2.362

सर्वेषां चैव दिव्यानामस्त्राणामप्रसन्नताम् ।
नाशं वृष्णिकलत्राणां प्रभावानामनित्यताम् ॥ १.२.३६२ ॥

அனைத்து தெய்வீக அஸ்திரங்களின் அருளின்மையையும், விருஷ்ணிகளின் மனைவியரின் அழிவையும், வலிமைகளின் நிலையற்ற தன்மையையும் கண்டான்.

1.2.363

दृष्ट्वा निर्वेदमापन्नो व्यासवाक्यप्रचोदितः ।
धर्मराजं समासाद्य संन्यासं समरोचयत् ॥ १.२.३६३ ॥

இதைக் கண்டு, வைராக்கியம் அடைந்து, வ்யாசரின் வார்த்தைகளால் தூண்டப்பட்டு, தர்மராஜனிடம் சென்று, துறவறத்தை விரும்பினார்.

1.2.364

इत्येतन्मौसलं पर्व षोडशं परिकीर्तितम् ।
अध्यायाष्टौ समाख्याताः श्लोकानां च शतत्रयम् ॥ १.२.३६४ ॥

இவ்வாறு இது பதினாறாவது மௌசல பர்வம் எனச் சொல்லப்பட்டது. இதில் எட்டு அத்தியாயங்களும் முந்நூறு ஸ்லோகங்களும் கூறப்பட்டுள்ளன.

1.2.365

श्लोकानां विंशतिश्चव संख्याता तत्त्वदर्शिना ।
महाप्रस्थानिकं तस्मादूर्ध्वं सप्तदशं स्मृतम् ॥ १.२.३६५ ॥

தத்துவதரிசியால் ஸ்லோகங்கள் இருபது எனக் கணக்கிடப்பட்டன. அதன் பின் பதினேழாவது மகாப்ரஸ்தானிக பர்வம் நினைவு கூரப்படுகிறது.

1.2.366

यत्र राज्यं परित्यज्य पाण्डवाः पुरुषर्षभाः ।
द्रौपद्या सहिता देव्या महाप्रस्थानमास्थिताः ॥ १.२.३६६ ॥

எங்கே மனிதர்களில் காளைகளான பாண்டவர்கள் அரசை விட்டுவிட்டு, தேவி திரௌபதியுடன் மகாப்ரஸ்தானத்தை மேற்கொண்டனரோ.

1.2.367

यत्र तेऽग्निं ददृशिरे लौहित्यं प्राप्य सागरम् ।
यत्राग्निना चोदितश्च पार्थस्तस्मै महात्मने ॥ १.२.३६७ ॥

அங்கே லௌஹித்ய கடலை அடைந்து அவர்கள் அக்னியைக் கண்டனர்; அங்கே அக்னியால் தூண்டப்பட்ட பார்த்தன் அந்த மகாத்மாவுக்கு (கொடுத்தான்).

1.2.368

ददौ संपूज्य तद्दिव्यं गाण्डीवं धनुरुत्तमम् ।
यत्र भ्रातृन्निपतितान्द्रौपदीं च युधिष्ठिरः ॥ १.२.३६८ ॥

அதனை மரியாதையுடன் அந்த தெய்வீக காண்டீவம் என்ற சிறந்த வில்லை (அர்ஜுனன்) கொடுத்தான்; அங்கே சகோதரர்களும் திரௌபதியும் விழுந்தபோது யுதிஷ்டிரன்.

1.2.369

दृष्ट्वा हित्वा जगामैव सर्वाननवलोकयन् ।
एतत्सप्तदशं पर्व महाप्रस्थानिकं स्मृतम् ॥ १.२.३६९ ॥

அனைவரையும் கண்டு, அனைவரையும் விட்டு, திரும்பிப் பார்க்காமல் அவர் சென்றார். இது பதினேழாவது பருவம், மஹாப்ரஸ்தானிகம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

1.2.370

यत्राध्यायास्त्रयः प्रोक्ताः श्लोकानां च शतत्रयम् ।
विंशतिश्च तथा श्लोकाः संख्यातास्तत्त्वदर्शिना ॥ १.२.३७० ॥

இதில் மூன்று அத்தியாயங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன; முந்நூற்று இருபது சுலோகங்கள் எண்ணப்பட்டுள்ளன என்று தத்துவதரிசி கூறினார்.

1.2.371

स्वर्गपर्व ततो ज्ञेयं दिव्यं यत्तदमानुषम् ।
प्राप्तं दैवरथं स्वर्गान्नेष्टवान्यत्र धर्मराट् ॥ १.२.३७१ ॥

பின்னர் அறியப்பட வேண்டியது சுவர்க்க பருவம்; அது தெய்வீகமும் மனிதரல்லாததும் ஆகும். அங்கு தர்மராஜன் சுவர்க்கத்திலிருந்து வந்த தெய்வ ரதத்தைப் பெற்றான்; ஆனால் அதை விரும்பவில்லை.

1.2.372

आरोदुं सुमहाप्राज्ञ आनृशंस्याच्छुना विना ।
तामस्याविचलां ज्ञात्वा स्थितिं धर्मे महात्मनः ॥ १.२.३७२ ॥

மிக்க அறிவுடையவர், இரக்கத்தினால் நாயின்றி ஏற விரும்பவில்லை. அந்த மகாத்மாவின் தர்மத்தில் உள்ள அசையாத நிலையை அறிந்து (அது நிகழ்ந்தது).

1.2.373

श्वरूपं यत्र तत्त्यक्त्वा धर्मेणासौ समन्वितः ।
स्वर्गं प्राप्तःसच तथा यातनाविपुला भृशम् ॥ १.२.३७३ ॥

அங்கு அவர் நாய் வடிவத்தைத் துறந்து, தர்மத்துடன் கூடியவராய் சுவர்க்கத்தை அடைந்தார்; அங்கு அவருக்கு மிகுந்த பெரும் வேதனைகளும் (இருந்தன).

1.2.374

देवदूतेन नरकं यत्र व्याजेन दर्शितम् ।
शुश्राव यत्र धर्मात्मा भ्रातॄणां करुणागिरः ॥ १.२.३७४ ॥

அங்கு தேவதூதன் வஞ்சகத்தால் நரகத்தைக் காட்டினான்; அங்கு தர்மாத்மா சகோதரர்களின் இரக்கமூட்டும் குரல்களைக் கேட்டார்.

1.2.375

निदेशे वर्तमानानां देशे तत्रैव वर्तताम् ।
अनुदर्शितश्च धर्मेण देवराज्ञा च पाण्डवः ॥ १.२.३७५ ॥

கட்டளையில் இருந்தவர்களுடன் அதே இடத்தில் வசிக்கும் போது, தர்மனாலும் தேவராஜனாலும் பாண்டவன் காட்டப்பட்டான்.

1.2.376

आप्लुत्याकाशगङ्गायां देहं त्यक्त्वा स मानुषम् ।
स्वधर्मनिर्जितं स्थानं स्वर्गे प्राप्य स धर्मराट् ॥ १.२.३७६ ॥

ஆகாச கங்கையில் நீராடி, மனித உடலைத் துறந்து, தன் தர்மத்தால் வென்ற இடத்தை சொர்க்கத்தில் அடைந்து, அந்த தர்மராஜன்.

1.2.377

मुमुदे पूजितः सर्वैः सेन्द्रैः सुरगणैः सह ।
एतदष्टादशं पर्व प्रोक्तं व्यासेन धीमता ॥ १.२.३७७ ॥

இந்திரனுடன் கூடிய அனைத்து தேவ கணங்களாலும் வணங்கப்பட்டு அவன் மகிழ்ந்தான். இது பதினெட்டாவது பர்வம்; ஞானியான வியாசரால் சொல்லப்பட்டது.

1.2.378

अध्यायाः पञ्च संख्याताः पर्वम्यस्मिन्महात्मना ।
श्लोकानां द्वे शते चैव प्रसंख्याते तपोधाः ॥ १.२.३७८ ॥

இந்த பர்வத்தில் மகாத்மாவால் ஐந்து அத்தியாயங்கள் எண்ணப்பட்டன; ஓ தபோதனர்களே, இரண்டு நூறு ஸ்லோகங்கள் எண்ணப்பட்டன.

1.2.379

नव श्लोकास्तथैवान्ये संख्याताः परमर्षिणा ।
अष्टादशैवमेतानि पर्वाण्येतान्यशेषतः ॥ १.२.३७९ ॥

பரம ரிஷியால் ஒன்பது மற்றும் பிற ஸ்லோகங்களும் அவ்வாறே எண்ணப்பட்டன. இவ்வாறு இந்த பதினெட்டு பர்வங்களும் முழுமையாக உள்ளன.

1.2.380

खिलेषु हरिवंशश्च भविष्यं च प्रकीर्तितम् ।
दश श्लोकसहस्राणि विंशच्छ्लोकशतानि च ॥ १.२.३८० ॥

கில்பாகங்களில் ஹரிவம்சமும் பவிஷ்யமும் சொல்லப்பட்டுள்ளன: பத்தாயிரம் ஸ்லோகங்களும் இருநூறு ஸ்லோகங்களும்.

1.2.381

खिलेषु हरिवंशे च संख्यातानि महर्षिणा ।
एतत्सर्वं समाख्यातं भारते पर्वसंग्रहः ॥ १.२.३८१ ॥

பிற்சேர்க்கைகளிலும் ஹரிவம்சத்திலும் மகரிஷி எண்ணிக்கை கூறிய அனைத்தும், பாரதத்தின் பர்வ-சங்கிரகமாக இங்கே சொல்லப்பட்டது.

1.2.382

अष्टादश समाजग्मुरक्षौहिण्यो ययुत्सया ।
तन्महादारुणं युद्धमहान्यष्टादशाभवत् ॥ १.२.३८२ ॥

போர்விருப்புடன் பதினெட்டு அக்ஷௌஹிணி படைகள் கூடின; அந்த மிகக் கொடிய போர் பதினெட்டு நாட்கள் நடந்தது.

1.2.383

यो विद्याच्चतुरो वेदान्साङ्गोपनिषदो द्विजः ।
न चाख्यानमिदं विद्यान्नैव स स्याद्विचक्षणः ॥ १.२.३८३ ॥

அங்கங்களும் உபநிடதங்களுடன் நான்கு வேதங்களை அறிந்த துவிஜன், இந்த ஆக்யானத்தை அறியாவிட்டால், அவன் அறிவாளி ஆக மாட்டான்.

1.2.384

अर्थशास्त्रमिदं प्रोक्तं धर्मशास्त्रमिदं महत् ।
कामशास्त्रमिदं प्रोक्तं व्यासेनामितबुद्धिना ॥ १.२.३८४ ॥

இது அர்த்தசாஸ்திரம் எனப்படுகிறது; இது மகத்தான தர்மசாஸ்திரம்; இது காமசாஸ்திரமும் எனச் சொல்லப்பட்டது—அளவற்ற அறிவுடைய வியாசரால்.

1.2.385

श्रुत्वा त्विदमुपाख्यानं श्राव्यमन्यन्न रोचते ।
पुंस्कोकिलगिरं श्रुत्वा रूक्षा ध्वाङ्क्षस्य वागिव ॥ १.२.३८५ ॥

இந்த உபாக்யானத்தைக் கேட்ட பிறகு, கேட்கத்தக்க வேறெதுவும் மனதுக்குப் பிடிக்கவில்லை—ஆண் குயிலின் குரலைக் கேட்ட பின் காக்கையின் கடுங்குரல் போல.

1.2.386

इतिहासोत्तमादस्माञ्जायन्ते कविबुद्धयः ।
पञ्चभ्य इव् भूतेभ्यो लोकसंविधयस्त्रयः ॥ १.२.३८६ ॥

இந்த உயர்ந்த இதிகாசத்திலிருந்து கவிகளின் அறிவு பிறக்கிறது—ஐந்து பூதங்களிலிருந்து மூன்று உலகங்களின் அமைப்புகள் தோன்றுவது போல.

1.2.387

अस्याख्यानस्य विषये पुराणं वर्तते द्विजाः ।
अन्तरिक्षस्य विषये प्रजा इव चतुर्विधाः ॥ १.२.३८७ ॥

ஓ இருபிறப்பாளர்களே, இந்த ஆக்யானத்தின் பொருளில் புராணம் உள்ளது; வானத்தின் பகுதியில் நான்கு வகை உயிரினங்கள் இருப்பது போல.

1.2.388

क्रियागुणानां सर्वेषामिदमाख्यानमाश्रयः ।
इन्द्रियाणां समस्तानां चित्रा इव मनः क्रियाः ॥ १.२.३८८ ॥

இந்த ஆக்யானம் அனைத்து செயல்களுக்கும் குணங்களுக்கும் ஆதாரமாகும்; எல்லா புலன்களின் பலவகை மனச் செயல்களைப் போல.

1.2.389

अनाश्रित्यैतदाख्यानं कथा भुवि न विद्यते ।
आहारमनपाश्रित्य शरीरस्येव धारणम् ॥ १.२.३८९ ॥

இந்த ஆக்யானத்தைச் சார்ந்தின்றி பூமியில் எந்த கதையும் காணப்படுவதில்லை; உணவைச் சார்ந்தின்றி உடல் நிலைப்பது போல.

1.2.390

इदं कविवरैः सर्वैराख्यानमुपजीव्यते ।
उदयप्रेप्सुभिर्भृत्यैरभिजात इवेश्वरः ॥ १.२.३९० ॥

எல்லா சிறந்த கவிஞர்களும் இந்த ஆக்யானத்தையே ஆதாரமாகக் கொள்கின்றனர்; உயர்வை விரும்பும் ஏவலர்கள் உயர்குடி அரசனை நாடுவது போல.

1.2.391

अस्य काव्यस्य कवयो न समर्था विशेषणे ।
साधोरिव गृहस्थस्य शेषास्त्रय इवाश्रमाः ॥ १.२.३९१ ॥

இந்தக் காவியத்தை விரிவாக விவரிக்க கவிஞர்கள் இயலாதவர்கள்; நல்லொழுக்கமுள்ள இல்லறத்தான் மற்ற மூன்று ஆசிரமங்களை விவரிக்க இயலாதது போல.

1.2.392

धर्मे मतिर्भवतु वः सततोत्थितानां ।
स ह्येक एव परलोकगतस्य बन्धुः।
अर्थाः स्त्रियश्च निपुणैरपि सेव्यमाना ।
नैवाप्तभावमुपयान्ति न च स्थिरत्वम् ॥ १.२.३९२ ॥

எப்போதும் முயற்சியுடன் இருக்கும் உங்கள் மனம் தர்மத்தில் நிலைக்கட்டும். அவனே மறுலோகம் சென்றவனுக்கு ஒரே உறவினன். செல்வமும் பெண்களும், திறமையுள்ளோரால் சேவிக்கப்பட்டாலும், நம்பகமான நட்பையோ நிலைத்தன்மையையோ அடைவதில்லை.

1.2.393

द्वैपायनौष्ठपुटनिःसृतमप्रमेयं ।
पुण्यं पवित्रमथ पापहरं शिवं च।
यो भारतं समधिगच्छति वाच्यमानं ।
किं तस्य पुष्करजलैरभिषेचनेन ॥ १.२.३९३ ॥

வியாசரின் உதட்டுப் புடத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட இது அளவிட முடியாதது, புண்ணியமானது, தூய்மையானது, பாவத்தை அகற்றுவது, மங்களமானது. பாரதத்தை ஓதப்படும்போது கேட்பவனுக்கு புஷ்கரத்தின் நீரால் அபிஷேகம் எதற்கு?

1.2.394

यदह्ना कुरुते पाप ब्राह्मणस्त्विन्द्रियैश्चरन् ।
महाभारतमाख्याय सन्ध्यां मुच्यति पश्चिमाम् ॥ १.२.३९४ ॥

பிராமணன் பகலில் புலன்களால் திரிந்து செய்யும் பாவத்தை, மகாபாரதத்தை ஓதிவிட்டு மாலை சந்தியாவில் விடுபடுகிறான்.

1.2.395

यद्रात्रौ कुरुते पापं कर्मणा मनसा गिरा ।
महाभारतमाख्याय पूर्वां सन्ध्यां प्रमुच्यते ॥ १.२.३९५ ॥

இரவில் செயலாலும் மனத்தாலும் வாக்காலும் செய்யப்படும் பாவத்தை, மகாபாரதத்தை ஓதிவிட்டு காலைச் சந்தியாவில் முழுமையாக விடுபடுகிறான்.

1.2.396

यो गोशतं कनकशृङ्गमयं ददाति ।
विप्राय वेदविदुषे च बहुश्रुताय।
पुण्यां च भारतकथां शृणुयाच्च नित्यं ।
तुल्यं फलं भवति तस्य च तस्य चैव ॥ १.२.३९६ ॥

வேதம் அறிந்த, பெரும் கல்வி பெற்ற அந்தணனுக்கு பொன் கொம்புகள் கொண்ட நூறு பசுக்களை தானம் செய்பவனும், புண்ணியமான பாரதக் கதையை நாள்தோறும் கேட்பவனும் ஒரே பலனை அடைகிறார்கள்.

1.2.397

आख्यानं तदिदमनुत्तमं महार्थं ।
विज्ञेयं महदिह पर्वसंग्रहेण।
श्रुत्वादौ भवति नृणां सुखावगाहं ।
विस्तीर्णं लवणजलं यथा प्लवेन ॥ १.२.३९७ ॥

இந்த ஆக்கியானம் மிகச் சிறந்தது, பெரும் பொருள் உடையது. இங்கே பர்வ சங்கிரகத்தால் பெரியதை அறிய வேண்டும். கேட்டவுடனேயே இது மனிதர்களுக்கு எளிதில் நுழையக்கூடியதாகிறது, படகால் விரிந்த உப்புக் கடலைக் கடப்பது போல.