Mahābhārata · Adhyāya 1.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.2.1
समन्तपञ्चकमिति यदुक्तं सूतनन्दन ।
एतत्सर्वं यथातत्त्वं श्रोतुमिच्छामहे वयम् ॥ १.२.१ ॥
Filho de Sūta, desejamos ouvir tudo o que foi dito sobre Samantapañcaka, exatamente como é na verdade.
1.2.2
शृणुध्वं मम भो विप्रा ब्रुवतश्च कथाः शुभाः ।
समन्तपञ्चकाख्यं च श्रोतुमर्हथ सत्तमाः ॥ १.२.२ ॥
Ouvi, ó brâmanes, minhas histórias auspiciosas. Ó melhores dos homens, sois dignos de ouvir sobre o lugar chamado Samantapañcaka.
1.2.3
त्रेताद्वापरयोः सन्धौ रामः शस्त्रभृतां वरः ।
असकृत्पार्थिवं क्षत्रं जघानामर्षचोदितः ॥ १.२.३ ॥
Na junção das eras Tretā e Dvāpara, Rāma, o melhor dos portadores de armas, impelido pela ira, abateu repetidas vezes a casta guerreira real.
1.2.4
स सर्वं क्षत्रमुत्साद्य स्ववीर्येणानलद्युतिः ।
समन्तपञ्चके पञ्च चकार रुधिरह्रदान् ॥ १.२.४ ॥
Brilhando como o fogo, ele extirpou toda a casta guerreira pelo próprio vigor e em Samantapañcaka fez cinco lagos de sangue.
1.2.5
स तेषु रुधिराम्भःसु ह्रदेषु क्रोधमूर्च्छितः ।
पितॄन्संतर्पयामास रुधिरेणेति नः श्रुतम् ॥ १.२.५ ॥
Atordoado pela ira, ele satisfez os ancestrais naquelas águas sangrentas com sangue, conforme ouvimos.
1.2.6
अथर्चीकादयोऽभ्येत्य पितरो राममब्रुवन् ।
राम राम महाभाग प्रीताः स्म तव भार्गव ॥ १.२.६ ॥
Então Ṛcīka e os outros ancestrais aproximaram-se de Rāma e disseram: 'Rāma, Rāma! Ó grandemente afortunado, ó descendente de Bhṛgu, estamos satisfeitos contigo.'
1.2.7
अनया पितृभक्त्या च विक्रमेण तव प्रभो ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते यमिच्छसि महाद्युते ॥ १.२.७ ॥
Por esta devoção aos teus antepassados e pela tua bravura, ó senhor, que a boa fortuna seja tua. Escolhe a dádiva que desejas, ó grande resplandecente.
1.2.8
यदि मे पितरः प्रीता यद्यनुग्राह्यता मयि ।
यच्च रोषाभिभूतेन क्षत्रमुत्सादितं मया ॥ १.२.८ ॥
Se os meus antepassados estão satisfeitos, se sou digno de favor, e se, dominado pela ira, destruí a casta guerreira—
1.2.9
अतश्च पापान्मुच्येऽहमेष मे प्रार्थितो वरः ।
ह्रदाश्च तीर्थभूता मे भवेयुर्भुवि विश्रुताः ॥ १.२.९ ॥
Que eu fique, portanto, livre do pecado—esta é a dádiva que pedi. E que estes lagos se tornem tīrthas sagradas, famosas na terra por minha causa.
1.2.10
एवं भविष्यतीत्येवं पितरस्तमथाब्रुवन् ।
तं क्षमस्वेति निषिषिधुस्ततः स विरराम ह ॥ १.२.१० ॥
"Assim será"—assim lhe disseram os antepassados. "Perdoa-lhe"—assim o contiveram; então ele cessou.
1.2.11
तेषां समीपे यो देशो ह्रदानां रुधिराम्भसाम् ।
समन्तपञ्चकमिति पुण्यं तत्परिकीर्तितम् ॥ १.२.११ ॥
A região próxima a esses lagos, cujas águas são sangue, chama-se Samantapañcaka e é proclamada sagrada.
1.2.12
येन लिङ्गेन यो देशो युक्तः समुपलक्ष्यते ।
तेनैव नाम्ना तं देशं वाच्यमाहुर्मनीषिणः ॥ १.२.१२ ॥
Pelo sinal pelo qual uma região é reconhecida, por esse mesmo nome deve a região ser chamada—assim dizem os sábios.
1.2.13
अन्तरे चैव संप्राप्ते कलिद्वापरयोरभूत् ।
समन्तपञ्चके युद्धं कुरुपाण्डवसेनयोः ॥ १.२.१३ ॥
Quando chegou o intervalo entre Kali e Dvāpara, houve uma batalha em Samantapañcaka entre os exércitos dos Kurus e dos Pāṇḍavas.
1.2.14
तस्मिन्परमधर्मिष्ठे देशे भूदोषवर्जिते ।
अष्टादश समाजग्मुरक्षौहिण्यो युयुत्सया ॥ १.२.१४ ॥
Naquela terra sumamente justa, livre dos defeitos do solo, dezoito akṣauhiṇīs se reuniram por desejo de combater.
1.2.15
समेत्य तं द्विजास्ताश्च तत्रैव निधं गताः ।
एतन्नामाभिनिर्वृत्तं तस्य देशस्य वै द्विजाः ॥ १.२.१५ ॥
Ó brâmanes, reunidos ali, foram àquele mesmo lugar; e assim se formou este nome daquela região.
1.2.16
पुण्यश्च रमणीयश्च स देशो वः प्रकीर्तितः ।
तदेतत्कथितं सर्वं मया ब्राह्मणसत्तमाः
यथा देशः स विख्यातस्त्रिषु लोकेषु सुव्रताः ॥ १.२.१६ ॥
Aquela região foi proclamada a vocês como sagrada e agradável. Ó melhores dos brâmanes, contei-lhes tudo isto, ó vós de bons votos, como aquela região se tornou famosa nos três mundos.
1.2.17
अक्षौहिण्य इति प्रोक्तं यत्त्वया सूतनन्दन ।
एतदिच्छामहे श्रोतुं सर्वमेव यथातथम् ॥ १.२.१७ ॥
Ó filho de Sūta, desejamos ouvir tudo o que você chamou de akṣauhiṇī, exatamente como é.
1.2.18
अक्षौहिण्याः परीमाणं नराश्वरथदन्तिनाम् ।
यथावच्चैव नो ब्रूहि सर्वं हि विदितं तव ॥ १.२.१८ ॥
Diga-nos corretamente a medida da akṣauhiṇī, de homens, cavalos, carros e elefantes, pois tudo isso lhe é conhecido.
1.2.19
एको रथो गजश्चैको नराः पञ्च पदातयः ।
त्रयश्च तुरगास्तज्ज्ञैः पत्तिरित्यभिधीयते ॥ १.२.१९ ॥
Um carro, um elefante, cinco soldados de infantaria e três cavalos: os que o conhecem chamam-no patti.
1.2.20
पत्तिं तु त्रिगुणामेतामाहुः सेनामुखं बुधाः ।
त्रीणि सेनामुखान्येको गुल्म इत्यभिधीयते ॥ १.२.२० ॥
Os sábios chamam esta patti triplicada de 'frente do exército'; três frentes juntas chamam-se um gulma.
1.2.21
त्रयो गुल्मा गणो नाम वाहिनी तु गणास्त्रयः ।
स्मृतास्तिस्रस्तु वाहिन्यः पृतनेति विचक्षणैः ॥ १.२.२१ ॥
Três gulmas chamam-se um gaṇa, e três gaṇas uma vāhinī; os doutos consideram três vāhinī uma pṛtanā.
1.2.22
चमूस्तु पृतनास्तिस्रस्तिस्रश्चम्वस्त्वनीकिनी ।
अनीकिनीं दशगुणां प्राहुरक्षौहिणीं बुधाः ॥ १.२.२२ ॥
Três pṛtanās formam uma camū, e três camū uma anīkinī; os sábios chamam akṣauhiṇī à anīkinī multiplicada por dez.
1.2.23
अक्षौहिण्याः प्रसंख्याता रथानां द्विजसत्तमाः ।
संख्यागणिततत्त्वज्ञैः सहस्राण्येकविंशतिः ॥ १.२.२३ ॥
Ó melhores dos duas vezes nascidos, os conhecedores dos princípios da contagem afirmam que uma akṣauhiṇī contém vinte e um mil carros.
1.2.24
शतान्युपरि चैवाष्टौ तथा भूयश्च सप्ततिः ।
गजानां च परीमाणमेतदेव विनिर्दिशेत् ॥ १.२.२४ ॥
E acima disso oitocentos, e mais setenta: esta é a medida que se deve indicar para os elefantes.
1.2.25
ज्ञेयं शतसहस्रं तु सहस्राणि नवैव तु ।
नराणामपि पञ्चाशच्छतानि त्रीणि चानघाः ॥ १.२.२५ ॥
Deve-se saber cem mil e nove mil; e de homens, também trezentos e cinquenta, ó sem pecado.
1.2.26
पञ्च षष्टिसहस्राणि तथाश्वानां शतानि च ।
दशोत्तराणि षट् प्राहुर्यथावदिह संख्यया ॥ १.२.२६ ॥
Sessenta e cinco mil, e seiscentos e dez cavalos; assim se declara aqui o número como é.
1.2.27
एतामक्षौहिणीं प्राहुः संख्यातत्त्वदितो जनाः ।
यां वः कथितवानस्मि विस्तरेण तपोधनाः ॥ १.२.२७ ॥
As pessoas que conhecem a verdade dos números chamam a isto akṣauhiṇī, que eu vos relatei em detalhe, ó ricos em ascese.
1.2.28
एतया संख्यया ह्यासन्कुरुपाण्डवसेनयोः ।
अक्षौहिण्यो द्विजश्रेष्ठाः पिण्डिताष्टादशैव तु ॥ १.२.२८ ॥
Por esta mesma contagem, havia nos exércitos de kurus e pāṇḍavas, ó melhores dos dois-nascidos, dezoito akṣauhiṇī no total.
1.2.29
समेतास्तत्र वै देशे तत्रैव निधं गताः ।
कौरवान्कारणं कृत्वा कालेनाद्भुतकर्मणा ॥ १.२.२९ ॥
Reunidos ali mesmo, foram à destruição; tendo os kauravas por causa, pelo tempo de ações admiráveis.
1.2.30
अहानि युयुधे भीष्मो दशैव परमास्त्रवित् ।
अहानि पञ्च द्रोणस्तु ररक्ष कुरुवाहिनीम् ॥ १.२.३० ॥
Bhīṣma, conhecedor das armas supremas, combateu apenas dez dias; e Droṇa protegeu o exército kuru por cinco dias.
1.2.31
अहनी युयुधे द्वे तु कर्णः परबलार्दनः ।
शल्योऽर्धदिवसं चैव गदायुद्धमतः परम् ॥ १.२.३१ ॥
Karṇa, esmagador das forças inimigas, lutou dois dias, e Śalya meio dia; depois veio o combate de clavas.
1.2.32
तस्यैव दिवसस्यान्ते द्रौणिहार्दिक्यगौतमाः ।
प्रसुप्तं निशि विश्वस्तं जघ्नुर्यौधिष्ठिरं बलम् ॥ १.२.३२ ॥
No fim desse mesmo dia, Drauṇi, Hārdikya e Gautama abateram o exército de Yudhiṣṭhira enquanto dormia à noite, sem desconfiança.
1.2.33
यत्तु शौनक सत्रे ते भारताख्यानमुत्तमम् ।
जनमेजयस्य तत्सत्रे व्यासशिष्येण धीमता ॥ १.२.३३ ॥
Ó Śaunaka, aquele excelente relato dos Bhāratas que foi recitado na sessão sacrificial de Janamejaya pelo sábio discípulo de Vyāsa.
1.2.34
कथितं विस्तरार्थं च यशो वीर्यं महीक्षिताम् ।
पौष्यं तत्र च पौलोममास्तीकं चादितः स्मृतम् ॥ १.२.३४ ॥
Nele foram contados longamente a fama e o valor dos reis, e os relatos de Pauṣya, Paulomā e Āstīka são lembrados desde o início.
1.2.35
विचित्रार्थपदाख्यानमनेकसमयान्वितम् ।
प्रतिपन्नं नरैः प्राज्ञैर्वैराग्यमिव मोक्षिभिः ॥ १.२.३५ ॥
Este relato, rico em sentidos e palavras variados e dotado de muitas doutrinas, foi acolhido pelos sábios como os buscadores da libertação acolhem o desapego.
1.2.36
आत्मेव वेदितव्येषु प्रियेष्विव हि जीवितम् ।
इतिहासः प्रधानार्थः श्रेष्ठः सर्वागमेष्वयम् ॥ १.२.३६ ॥
Assim como o eu é o primeiro entre o que deve ser conhecido e a vida o primeiro entre o que é caro, assim entre todas as escrituras esta epopeia, de sentido principal, é a melhor.
1.2.37
अनाश्रित्येदमाख्यानं कथा भुवि न विद्यते ।
आहारमनपाश्रित्य शरीरस्येव धारणम् ॥ १.२.३७ ॥
Sem apoiar-se neste ākhyāna, não existe nenhuma história na terra, assim como o corpo não se sustenta sem alimento.
1.2.38
तदेतद्भारतं नाम कविभिस्तूपजीव्यते ।
उदयतेप्सुभिर्भृत्यैरभिजात इवेश्वरः ॥ १.२.३८ ॥
Esta mesma obra chamada Bhārata é aproveitada pelos poetas, como servos que desejam ascender se apoiam num senhor de nobre linhagem.
1.2.39
इतिहासोत्तमे यस्मिन्नर्पिता बुद्धिरुत्तमा ।
स्वरव्यञ्जनयोः कृत्स्ना लोकवेदाश्रयेव वाक् ॥ १.२.३९ ॥
Neste excelente itihāsa, no qual foi depositada a suprema inteligência, toda a fala, vogais e consoantes, parece apoiar-se no mundo e nos Vedas.
1.2.40
तस्य प्रज्ञाभिपन्नस्य विचित्रपदपर्वणः ।
सूक्ष्मार्थन्याययुक्तस्य वेदार्थैर्भूषितस्य च ॥ १.२.४० ॥
Dessa obra, dotada de sabedoria, rica em palavras e seções variadas, unida a sentido sutil e raciocínio, e adornada com os sentidos dos Vedas...
1.2.41
भारतस्येतिहासस्य श्रूयतां पर्वसंग्रहः ।
पर्वानुक्रमणी पूर्वं द्वितीयः पर्वसंग्रहः
भारतस्येतिहासस्य श्रूयतां पर्वसंग्रहः ।
पर्वानुक्रमणी पूर्वं द्वितीयः पर्वसंग्रहः ॥ १.२.४१ ॥
Ouça o resumo dos parvan do itihāsa do Bhārata: primeiro o índice dos parvan, depois o segundo resumo dos parvan.
1.2.42
पौष्यं पौलोममास्तीकमादिरंशावतारणम् ।
ततः संभवपर्वोक्तमद्भुतं रोमहर्षणम् ॥ १.२.४२ ॥
O Pauṣya, o Pauloma, o Āstīka, o Ādi e a descida das partes; depois o relato maravilhoso e arrepiante dito no Saṃbhava parva.
1.2.43
दाहो जतुगृहस्यात्र हैडिम्बं पर्व चोच्यते ।
ततो बकवधः पर्व पर्व चैत्ररथं ततः ॥ १.२.४३ ॥
Aqui se narra o incêndio da casa de laca; chama-se parva de Haiḍimba. Depois o parva da morte de Baka, e depois o parva de Caitraratha.
1.2.44
ततः स्वयंवरो देव्याः पाञ्चाल्याः पर्व चोच्यते ।
क्षात्रधर्मेण निर्जित्य ततो वैवाहिकं स्मृतम् ॥ १.२.४४ ॥
Depois se diz o parva do svayaṃvara da rainha de Pāñcāla. Tendo vencido pelo dever guerreiro, lembra-se então o parva do casamento.
1.2.45
विदुरागमनं पर्व राज्यलाभस्तथैव च ।
अर्जुनस्य वने वासः सुभद्राहरणं ततः ॥ १.२.४५ ॥
O parva da chegada de Vidura, igualmente a obtenção do reino; a estadia de Arjuna na floresta, depois o rapto de Subhadrā.
1.2.46
सुभद्राहरणादूर्ध्वं ज्ञेया हरणहारिका ।
ततः खाण्डवदाहाख्यं तत्रैव मयदर्शनम् ॥ १.२.४६ ॥
Após o rapto de Subhadrā, deve-se conhecer o parva chamado Haraṇa-hārikā. Depois o parva chamado queima de Khāṇḍava, e ali mesmo a visão de Maya.
1.2.47
सभापर्व ततः प्रोक्तं मन्त्रपर्व ततः परम् ।
जरासन्धवधः पर्व पर्व दिग्विजयं तथा ॥ १.२.४७ ॥
Depois diz-se o parva da Sabhā, e após ele o parva do Mantra. O parva da morte de Jarāsandha, e também o parva da conquista das direções.
1.2.48
पर्व दिग्विजयादूर्ध्वं राजसूयिकमुच्यते ।
ततश्चार्घाभिहरणं शिशुपालवधस्ततः ॥ १.२.४८ ॥
Após a conquista das direções diz-se o parva do Rājasūya. Depois a oferenda do argha, e então a morte de Śiśupāla.
1.2.49
द्यूतपर्व ततः प्रोक्तमनुद्यूतमः परम् ।
तत आरण्यकं पर्व किर्मीरवध एवच ॥ १.२.४९ ॥
Então é proclamado o livro do Jogo de Dados, depois o subcapítulo Anudyūta; em seguida o livro da Floresta, e também a morte de Kirmīra.
1.2.50
अर्जुनस्याभिगमनं पर्व ज्ञेयमतः परम् ।
ईश्वरार्जुनयोर्युद्धं पर्व कैरातसंज्ञितम् ॥ १.२.५० ॥
Depois disto deve-se conhecer o livro da Partida de Arjuna; em seguida a batalha entre Īśvara (Śiva) e Arjuna, o livro chamado Kirāta.
1.2.51
इन्द्रलोकाभिगमनं पर्व ज्ञेयमतः परम् ।
नलोपाख्यानमपि च धार्मिकं करुणोदयम् ॥ १.२.५१ ॥
Depois disto deve-se conhecer o livro da Ida ao mundo de Indra; também o relato de Nala, piedoso e que desperta a compaixão.
1.2.52
तीर्थयात्रा ततः पर्व कुरुराजस्य धीमतः ।
जटासुरवधः पर्व यक्षयुद्धमतः परम् ॥ १.२.५२ ॥
Em seguida o livro da peregrinação do sábio rei kuru; o livro da morte de Jaṭāsura; depois, a batalha com os yakṣas.
1.2.53
निवातकवचैर्युद्धं पर्व चाजगरं ततः ।
मार्कण्डेयसमास्या च पर्वानन्तरमुच्यते ॥ १.२.५३ ॥
O livro da batalha com os Nivātakavacas, depois o livro da Serpente; em seguida se diz o livro chamado Mārkaṇḍeya-samasyā.
1.2.54
संवादश्च ततः पर्व द्रौपदीसत्यभामयोः ।
घोषयात्रा ततः पर्व ततः प्रायोपवेशनेम्।
मन्त्रस्य निश्चयं चैव मृगस्वप्नोद्भवं ततः ॥ १.२.५४ ॥
Depois o diálogo entre Draupadī e Satyabhāmā; depois o livro da Viagem aos currais; depois o jejum até a morte; a decisão do conselho, e o livro nascido do sonho do cervo.
1.2.55
व्रीहिद्रौणिकमाख्यानमैन्द्रद्युम्नं तथैव च ।
द्रौपदीहरणं पर्व जयद्रथविमोक्षणम् ॥ १.२.५५ ॥
O relato de Vrīhi-drauṇika, também o Aindradyumna; o livro do rapto de Draupadī e da libertação de Jayadratha.
1.2.56
रामोपाख्यानमत्रैव पर्व ज्ञेयमतः परम् ।
पतिव्रताया माहात्म्यं सावित्र्याश्चैवमद्भुतम् ॥ १.२.५६ ॥
Aqui também deve ser conhecido o livro do relato de Rāma; depois, a grandeza da esposa devotada e o admirável relato de Sāvitrī.
1.2.57
कुण्डलाहरणं पर्व ततः परमिहोच्यते ।
आरणेयं ततः पर्व वैराटं तदनन्तरम्
पाण्डवानां प्रवेशश्च समयस्य च पालनम् ॥ १.२.५७ ॥
Em seguida é dito aqui o livro do roubo dos brincos; depois o Āraṇeya, e logo após o Virāṭa; a entrada dos Pāṇḍavas e a observância do prazo combinado.
1.2.58
कीचकानां वधः पर्व पर्व ग्रोग्रहणं ततः ।
अभिमन्योश्च वैराट्याः पर्व वैवाहिकं स्मृतम् ॥ १.२.५८ ॥
O livro da morte dos Kīcaka, depois o da captura do gado; o livro do casamento de Abhimanyu e Uttarā, filha de Virāṭa, é lembrado.
1.2.59
उद्योगपर्व विज्ञेयमत ऊर्ध्वं महाद्भुतम् ।
ततः संजययानाख्यं पर्व ज्ञेयमतः परम् ॥ १.२.५९ ॥
Depois deve ser conhecido o livro Udyoga, muito maravilhoso; em seguida o livro chamado Sañjaya-yāna, e após ele este livro deve ser conhecido.
1.2.60
प्रजागरं तथा पर्व धृतराष्ट्रस्य चिन्तया ।
पर्व सानत्सुजातं वै गुह्यमध्यात्मदर्शनम् ॥ १.२.६० ॥
Igualmente o livro Prajāgara, nascido da angústia de Dhṛtarāṣṭra; e o livro Sanatsujāta, que é a visão secreta do eu interior.
1.2.61
यानसन्धिस्ततः पर्व भगवद्यानमेव च ।
मातलीयमुपाख्यानं चरितं गालवस्य च ॥ १.२.६१ ॥
Em seguida, o parva Yānasandhi, a jornada do Bem-aventurado, o episódio de Mātalī e a história de Gālava.
1.2.62
सावित्रं वामदेव्यं च वैन्योपाख्यानमेव च ।
जामदग्न्यमुपाख्यानं पर्व षोडशराजकम् ॥ १.२.६२ ॥
O episódio de Sāvitrī, a história de Vāmadevya, o episódio de Vainya, o episódio de Jāmadagnya e o parva dos dezesseis reis.
1.2.63
सभाप्रवेशः कृष्णस्य विदुलापुत्रशासनम् ।
उद्योगः सैन्यनिर्याणं विश्वोपाख्यानमेव च ॥ १.२.६३ ॥
A entrada de Kṛṣṇa na assembleia, a admoestação do filho de Vidulā, os preparativos, a partida do exército e o episódio de Viśva.
1.2.64
ज्ञेयं विवादपर्वात्र कर्णस्यापि महात्मनः ।
मन्त्रस्य निश्चयं कृत्वा कार्यस्य समनन्तरम् ॥ १.२.६४ ॥
Aqui deve-se conhecer o parva da disputa do magnânimo Karṇa; tomada a decisão do conselho, a ação segue imediatamente.
1.2.65
श्वेतस्य वासुदेवेन चित्रं बहुकथाश्रयम् ।
निर्याणं च ततः पर्व कुरुपाण्डवसेनयोः ॥ १.२.६५ ॥
O parva maravilhoso de Śveta com Vāsudeva, rico em muitas histórias; depois o parva da partida dos exércitos dos Kuru e dos Pāṇḍava.
1.2.66
रथातिरथसंख्या च पर्वोक्तं तदनन्तरम् ।
उलूकदूतागमनं पर्वामर्षविवर्धनम् ॥ १.२.६६ ॥
A enumeração dos guerreiros de carro e dos grandes guerreiros de carro, o parva narrado em seguida; depois o parva da chegada do mensageiro Ulūka, que aumenta a ira.
1.2.67
अम्बोपाख्यानमत्रैव पर्व ज्ञेयमतः परम् ।
भीष्माभिषेचनं पर्व ततश्चाद्भुतमुच्यते ॥ १.२.६७ ॥
Aqui deve-se conhecer o parva de Ambopākhyāna; depois, o parva da unção de Bhīṣma, e então se diz o parva maravilhoso.
1.2.68
जम्बूखम्डविनिर्माणं पर्वोक्तं तदनन्तरम् ।
भूमिपर्व ततः प्रोक्तं द्वीपविस्तारकीर्तनम् ॥ १.२.६८ ॥
Diz-se o parva da formação de Jambūkhaṇḍa; depois, declara-se o parva Bhūmi, e então o louvor da extensão dos continentes.
1.2.69
दिव्यं चक्षुर्ददौ यत्र संजयाय महामुनिः ।
पर्वोक्तं भगवद्गीता पर्व भीष्मवधस्ततः।
द्रोणाभिषेचनं पर्व संशप्तकवधस्ततः ॥ १.२.६९ ॥
Fala-se do parva em que o grande sábio concedeu a Sañjaya a visão divina; depois o parva do Bhagavad-gītā, depois a morte de Bhīṣma, depois o parva da unção de Droṇa, e então a morte dos Saṃśaptakas.
1.2.70
अभिमन्युवधः पर्व प्रतिज्ञा पर्व चोच्यते ।
जयद्रथवधः पर्व घटोत्कचवधस्ततः ॥ १.२.७० ॥
Fala-se do parva da morte de Abhimanyu, e também se diz o parva do voto; o parva da morte de Jayadratha, e então a morte de Ghaṭotkaca.
1.2.71
ततो द्रोणवधः पर्व विज्ञेयं लोमहर्षणम् ।
मोक्षो नारायणास्त्रस्य पर्वानन्तरमुच्यते ॥ १.२.७१ ॥
Em seguida deve-se conhecer o parva da morte de Droṇa, que arrepia os cabelos; depois se diz o parva da libertação da arma Nārāyaṇa.
1.2.72
कर्णपर्व ततो ज्ञेयं शल्यपर्व ततः परम् ।
ह्रदप्रवेशनं पर्व गदायुद्धमतः परम् ॥ १.२.७२ ॥
Em seguida deve-se conhecer o parva de Karṇa; depois o parva de Śalya; então o parva da entrada no lago, e após isso a luta de maças.
1.2.73
सारस्वतं ततः पर्व तीर्थवंशानुकीर्तनम् ।
अत ऊर्ध्वं सुबीभत्सं पर्व सौप्तिकमुच्यते ॥ १.२.७३ ॥
Depois vem o parva Sārasvata, que relata os vaus sagrados e as linhagens. Depois, o parva muito terrível chama-se Sauptika.
1.2.74
ऐषीकं पर्व चोद्दिष्टमत ऊर्ध्वं सुदारुणम् ।
जलप्रदानिकं पर्व स्त्रीविलापस्ततः परम् ॥ १.२.७४ ॥
O parva Aiṣīka também é mencionado. Depois vem o muito terrível parva Jalapradānika, e então o lamento das mulheres.
1.2.75
श्राद्धपर्व ततो ज्ञेयं कुरूणामौर्ध्वदेहिकम् ।
चार्वाकनिग्रहः पर्व रक्षसो ब्रह्मरूपिणः ॥ १.२.७५ ॥
Depois deve-se conhecer o parva Śrāddha, os ritos fúnebres dos Kurus. Então vem o parva sobre a repressão de Cārvāka, o rakṣasa que tomou forma de brâmane.
1.2.76
आभिषेचनिकं पर्व धर्मराजसर्य धीमतः ।
प्रविभागो गृहाणां च पर्वोक्तं तदनन्तरम् ॥ १.२.७६ ॥
O parva Ābhiṣecanika, a coroação do sábio rei do dharma; e logo depois o parva chamado divisão das casas.
1.2.77
शान्तिपर्व ततो यत्र राजधर्मानुशासनम् ।
आपद्धर्मश्च पर्वोक्तं मोक्षधर्मस्ततः परम् ॥ १.२.७७ ॥
Depois o parva Śānti, onde se ensina o dever do rei; o dharma da adversidade também é nomeado como parva; e depois, o dharma da libertação.
1.2.78
शुकप्रश्नाभिगमनं ब्रह्मप्रश्नानुशासनम् ।
प्रादुर्भावश्च दुर्वासःसंवादश्चैव मायया ॥ १.२.७८ ॥
A chegada de Śuka com perguntas e o ensino sobre questões de Brahman; a manifestação, e o diálogo com Durvāsas por meio da ilusão.
1.2.79
ततः पर्व परिज्ञेयमानुशासनिकं परम् ।
स्वर्गारोहणिकं चैव ततो भीष्मस्य धीमतः ॥ १.२.७९ ॥
Depois deve-se conhecer o livro supremo, o Ānuśāsanika, e também o Svargārohaṇika; depois o do sábio Bhīṣma.
1.2.81
पर्व चाश्रमवासाख्यं पुत्रदर्शनमेव च ।
नारदागमनं पर्व ततः परमिहोच्यते ॥ १.२.८१ ॥
O livro chamado Morada nos eremitérios, e também a Visão dos filhos; a Chegada de Nārada; depois aqui se declara o próximo livro.
1.2.82
मौसलं पर्व चोद्दिष्टं ततो घोरं सुदारुणम् ।
महाप्रस्थानिकं पर्व स्वर्गारोहणिकं ततः ॥ १.२.८२ ॥
Também se declara o livro Mausala; depois o terrível e muito espantoso; o Mahāprasthānika; depois o Svargārohaṇika.
1.2.83
हरिवंशस्ततः पर्व पुराणं खिलसंज्ञितम् ।
विष्णुपर्व शिशोश्चर्या विष्णोः कंसवधस्तथा ॥ १.२.८३ ॥
Depois o livro Harivaṃśa, o Purāṇa chamado Khila; o livro de Viṣṇu; os feitos da criança Viṣṇu; e também a morte de Kaṃsa.
1.2.84
भविष्यं पर्व चाप्युक्तं खिलेष्वेवाद्भुतं महत् ।
एतत्पर्वशतं पूर्णं व्यासेनोक्तं महात्मना ॥ १.२.८४ ॥
Também se declara o livro do Futuro, maravilhoso e grande entre os suplementos; estes cem livros estão completos, declarados pelo magnânimo Vyāsa.
1.2.85
यथावत्सूतपुत्रेण रौमहर्षणिना ततः ।
उक्तानि नैमिशारण्ये पर्वाण्यष्टादशैव तु ॥ १.२.८५ ॥
Exatamente como eram, os dezoito livros foram então recitados na floresta de Naimiṣa pelo filho do cocheiro, filho de Lomaharṣaṇa.
1.2.86
समासो भारतस्यायमत्रोक्तः पर्वसंग्रहः ।
पौष्यं पौलोममास्तीकमादिरंशावतारणम् ॥ १.२.८६ ॥
Este é o breve resumo do Mahābhārata, a coleção de seus livros: o Pauṣya, o Pauloma, o Āstīka, o primeiro e a descida das linhagens.
1.2.87
संभवो जतुवेश्माख्यं हिडिम्बबकयोर्वधः ।
तथा चैत्ररथं देव्याः पाञ्चाल्याश्च स्वयंवरः ॥ १.२.८७ ॥
O nascimento, o episódio chamado Casa de Laca, a morte de Hiḍimba e Baka, e o svayaṃvara da princesa dos Pāñcāla.
1.2.88
क्षात्रधर्मेण निर्जित्य ततो वैवाहिकं स्मृतम् ।
विदुरागमनं चैव राज्यलाभस्तथैव च ॥ १.२.८८ ॥
Após vencer pelo dever do guerreiro, recorda-se então o episódio do casamento; também a vinda de Vidura e a obtenção do reino.
1.2.89
वनवासोऽर्जुनस्यापि सुभद्राहरणं ततः ।
हरणाहरणं चैव दहनं खाण्डवस्य च ॥ १.२.८९ ॥
O exílio de Arjuna na floresta, depois o rapto de Subhadrā, o levar e o trazer de volta, e a queima da floresta de Khāṇḍava.
1.2.91
पौलोमे भृगुवंशस्य विस्तारः परिकीर्तितः ।
आस्तीके सर्वनागानां गरुडस्य च संभवः ॥ १.२.९१ ॥
No parva Pauloma é proclamada a extensão da linhagem de Bhṛgu; no parva Āstīka, o nascimento de todas as serpentes e de Garuḍa.
1.2.92
क्षीरोदमथं चैव जन्मोच्चैःश्रवसस्तथा ।
यजतः सर्पसत्रेण राज्ञः पारिक्षितस्य च ॥ १.२.९२ ॥
A agitação do oceano de leite e o nascimento de Uccaiḥśravas; e o sacrifício de serpentes do rei, filho de Parīkṣit.
1.2.93
कथेयमभिनिर्वृत्ता भारतानां महात्मनाम् ।
विविधाः संभवा राज्ञामुक्ताः संभवपर्वणि ॥ १.२.९३ ॥
Esta história dos magnânimos Bhāratas está completa; no Livro das Origens foram narrados os diversos nascimentos dos reis.
1.2.94
अन्येषां चैव शूराणामृषेर्द्वैपायनस्य च ।
अंशावतरणं चात्र देवानां परिकीर्तितम् ॥ १.२.९४ ॥
Aqui também se proclamam as descidas de porções dos deuses em outros heróis e no sábio Dvaipāyana.
1.2.95
दैत्यानां दानवानां च यक्षाणां च महौजसाम् ।
नागानामथ सर्पाणां गन्धर्वाणां पतत्त्रिणाम् ॥ १.२.९५ ॥
Aqui também se narra a origem dos Daityas, dos Dānavas, dos poderosos Yakṣas, dos Nāgas, das serpentes, dos Gandharvas e dos seres alados.
1.2.96
अन्येषां चैव भूतानां विविधानां समुद्भवः ।
महर्षेराश्रमपदे कण्वस्य च तपस्विनः ॥ १.२.९६ ॥
Aqui também se narra o surgimento de outros seres de muitas espécies e os acontecimentos no eremitério do grande sábio, o asceta Kaṇva.
1.2.97
शकुन्तलायां दुष्यन्ताद्भरतश्चापि जज्ञिवान् ।
यस्य लोकेषु नाम्नेदं प्रथितं भारतं कुलम् ॥ १.२.९७ ॥
De Duṣyanta e Śakuntalā nasceu Bharata, e pelo seu nome esta linhagem tornou-se famosa nos mundos como a linhagem dos Bhāratas.
1.2.98
वसूनां पुनरुत्पत्तिर्भागीरथ्यां महात्मनाम् ।
शन्तनोर्वेश्मनि पुनस्तेषां चारोहणं दिवि ॥ १.२.९८ ॥
Aqui se narra o renascimento dos magnânimos Vasus a partir da Bhāgīrathī, e a sua subida novamente ao céu a partir da casa de Śantanu.
1.2.99
तेजोंशानां च संपातो भीष्मस्याप्यत्र संभवः ।
राज्यान्निवर्तनं तस्य ब्रह्मचर्यव्रते स्थितिः ॥ १.२.९९ ॥
Deu-se a união das partes de esplendor, e aqui também nasceu Bhīṣma. Renunciou ao reino e permaneceu firme no voto de castidade de estudante.
1.2.100
प्रतिज्ञापालनं चैव रक्षा चित्राङ्गदस्य च ।
हते चित्राङ्गदे चैव रक्षा भ्रातुर्यवीयसः ॥ १.२.१०० ॥
O cumprimento do voto e a proteção de Citrāṅgada; e, quando Citrāṅgada foi morto, a proteção de seu irmão mais novo.
1.2.101
विचित्रवीर्यस्य तथा राज्ये संप्रतिपादनम् ।
धर्मस्य नृषु संभूतिरणीमाण्डव्यशापजा ॥ १.२.१०१ ॥
A instalação de Vicitravīrya no reino, e o nascimento de Dharma entre os homens, nascido da maldição de Aṇīmāṇḍavya.
1.2.102
कृष्णद्वैपायनाच्चैव प्रसूतिर्वरदानजा ।
धृतराष्ट्रस्य पाण्डोश्च पाण्डवानां च संभवः ॥ १.२.१०२ ॥
Nasceram descendentes de Kṛṣṇa Dvaipāyana pela dádiva concedida; e nasceram Dhṛtarāṣṭra, Pāṇḍu e os Pāṇḍavas.
1.2.103
वारणावतयात्रा च मन्त्रो दुर्योधनस्य च ।
कूटस्य धार्तराष्ट्रेण प्रेषणं पाण्डवान्प्रति ॥ १.२.१०३ ॥
A viagem a Vāraṇāvata, o plano de Duryodhana e o envio enganoso dos Pāṇḍavas pelo filho de Dhṛtarāṣṭra.
1.2.104
हितोपदेशश्च पथि धर्मराजस्य धीमतः ।
विदुरेण कृतो यत्र हितार्थं म्लेच्छभाषया ॥ १.२.१०४ ॥
No caminho, Vidura deu conselho benéfico ao sábio rei de Dharma, falando na língua dos bárbaros para o bem deles.
1.2.105
विदुरस्य च वाक्येन सुरुङ्गोपक्रमक्रिया ।
निषाद्याः पञ्चपुत्रायाः सुप्ताया जतुवेश्मनि ॥ १.२.१०५ ॥
Pela palavra de Vidura iniciou-se a escavação de um túnel, enquanto a mulher niṣāda com seus cinco filhos dormia na casa de laca.
1.2.106
पुरोचनस्य चात्रैव दहनं संप्रकीर्तितम् ।
पाण्डवानां वने घोरे हिडिम्बायाश्च दर्शनम् ॥ १.२.१०६ ॥
Aqui também se declara a queima de Purocana, e na floresta terrível o encontro dos Pāṇḍavas com Hiḍimbā.
1.2.107
तत्रैव च हिडिम्बस्य वधो भीमान्महाबलात् ।
घटोत्कचस्य चोत्पत्तिंरत्रैव परिकीर्तिता ॥ १.२.१०७ ॥
Ali mesmo se declara a morte de Hiḍimba pelo poderoso Bhīma, e aqui o nascimento de Ghaṭotkaca.
1.2.108
महर्षेर्दर्शनं चैव व्यासस्यामिततेजसः ।
तदाज्ञयैकचक्रायां ब्राह्मणस्य निवेशने ॥ १.२.१०८ ॥
E o encontro com o grande sábio Vyāsa, de esplendor sem limites; por seu comando, na casa de um brâmane em Ekacakrā.
1.2.109
अज्ञातचर्यया वासो यत्र तेषां प्रकीर्तितः ।
बकस्य निधनं चैव नागराणां च विस्मयः ॥ १.२.१०९ ॥
Aqui se declara o lugar onde viveram em anonimato; também a morte de Baka e o espanto dos habitantes.
1.2.110
संभवश्चैव कृष्णाया धृष्टद्युम्नस्य चैव ह ।
ब्राह्मणात्समुपश्रुत्य व्यासवाक्यप्रचोदिताः ॥ १.२.११० ॥
Também o nascimento de Kṛṣṇā e de Dhṛṣṭadyumna; tendo ouvido de um brâmane, impelidos pelas palavras de Vyāsa.
1.2.111
द्रौपदीं प्रार्थयन्तस्ते स्वयंवरदिदृक्षया ।
पञ्चालानभितो जग्मुर्यत्र कौतूहलान्विताः ॥ १.२.१११ ॥
Desejando Draupadī e ansiosos por ver o svayaṃvara, cheios de curiosidade, partiram para a terra dos Pañcālas.
1.2.112
अङ्गारपर्णं निर्जित्य गङ्गाकूलेऽर्जुनस्तदा ।
सख्यं कृत्वा ततस्तेन तस्मादेव च शुश्रुवे ॥ १.२.११२ ॥
Então, na margem do Gaṅgā, Arjuna venceu Aṅgāraparṇa, fez amizade com ele, e foi por ele que isso se soube.
1.2.113
तापत्यमथ वासिष्ठमौर्वं चाख्यानमुत्तमम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैः पञ्चालानभितो ययौ ॥ १.२.११३ ॥
Tendo ouvido as excelentes narrativas de Tāpatī, Vasiṣṭha e Aurva, partiu com todos os seus irmãos em direção aos Pañcālas.
1.2.114
पाञ्चालनगरे चापि लक्ष्यं भित्त्वा धनञ्जयः ।
द्रौपदीं लब्धवानत्र मध्ये सर्वमहीक्षिताम् ॥ १.२.११४ ॥
Também na cidade dos Pañcālas, Dhanañjaya acertou o alvo e conquistou Draupadī aqui, em meio a todos os reis da terra.
1.2.115
भीमसेनार्जुनौ यत्र संरब्धान्पृथिवीपतीन् ।
शल्यकर्णौ च तरसा जितवन्तौ महामृधे ॥ १.२.११५ ॥
Onde Bhīmasena e Arjuna venceram rapidamente os reis furiosos e também Śalya e Karṇa, na grande batalha.
1.2.116
दृष्ट्वा तयोश्च तद्वीर्यमप्रमेयममानुषम् ।
शङ्कमानौ पाण्डवांस्तान् रामकृष्णौ महामती ॥ १.२.११६ ॥
Ao ver o valor imensurável e sobre-humano daqueles dois, Rāma e Kṛṣṇa, de grande mente, desconfiaram daqueles Pāṇḍavas.
1.2.117
जग्मतुस्तैः समागन्तुं शालां भार्गववेश्मनि ।
पञ्चानामेकपत्नीत्वे विमर्शो द्रुपदस्य च ॥ १.२.११७ ॥
Os dois foram com eles ao salão da casa de Bhārgava, e Drupada deliberou sobre os cinco terem uma só esposa.
1.2.118
पञ्चेन्द्राणामुपाख्यानमत्रैवाद्भुतमुच्यते ।
द्रौपद्या देवविहीतो विवाहश्चाप्यमानुषः ॥ १.२.११८ ॥
Aqui se narra a história maravilhosa dos cinco Indras, e também o casamento sobre-humano de Draupadī, ordenado pelos deuses.
1.2.119
क्षत्तुश्च धार्तराष्ट्रेण प्रेषणं पाण्डवान्प्रति ।
विदुरस्य च संप्राप्तिर्दर्शनं केशवस्य च ॥ १.२.११९ ॥
Narram-se também o envio de Vidura pelo filho de Dhṛtarāṣṭra aos Pāṇḍavas, a chegada de Vidura e a visão de Keśava.
1.2.120
खाण्डवप्रस्थवासश्च तथा राज्यार्धसर्जनम् ।
नारदस्याज्ञया चैव द्रौपद्याः समयक्रिया ॥ १.२.१२० ॥
Narram-se também a residência em Khāṇḍavaprastha, a entrega de metade do reino e, por ordem de Nārada, o acordo sobre Draupadī.
1.2.121
सुन्दोपसुन्दयोस्तद्वदाख्यानं परिकीर्तितम् ।
अनन्तरं च द्रौपद्या सहासीनं युधिष्ठिरम् ॥ १.२.१२१ ॥
O relato de Sunda e Upasunda é igualmente narrado, e depois Yudhiṣṭhira sentado junto de Draupadī.
1.2.122
अनु प्रविश्य विप्रार्थे फाल्गुनो गृह्य चायुधम् ।
मोक्षयित्वा गृहं गत्वा विप्रार्थं कृतनिश्चयः ॥ १.२.१२२ ॥
Então Arjuna, pelo bem de um brâmane, entrou, tomou sua arma, libertou o gado da casa e, resoluto pelo brâmane, partiu.
1.2.123
समयं पालयन्वीरो वनं यत्र जगाम ह ।
पार्थस्य वनवासे च उलूप्या पथि सङ्गमः ॥ १.२.१२३ ॥
O herói, cumprindo seu voto, foi à floresta, onde, durante o exílio de Pārtha, encontrou Ulūpī no caminho.
1.2.124
पुण्यतीर्थानुसंयानं बभ्रुवाहनजन्म च ।
तत्रैव मोक्षयामास पञ्च सोऽप्सरसः शुभाः ॥ १.२.१२४ ॥
A peregrinação aos lugares sagrados e o nascimento de Babhruvāhana; ali libertou cinco auspiciosas ninfas celestiais.
1.2.125
शापाद्ग्राहत्वमापन्ना ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
प्रभासतीर्थे पार्थेन कृष्णस्य च समागमः ॥ १.२.१२५ ॥
Pela maldição de um brâmane asceta, haviam se tornado crocodilos; no lugar sagrado de Prabhāsa, por meio de Pārtha e do encontro com Kṛṣṇa, foram libertados.
1.2.126
द्वारकायां सुभद्रा च कामयानेन कामिनी ।
वासुदेवस्यानुमते प्राप्ता चैव किरीटिना ॥ १.२.१२६ ॥
Em Dvārakā, Subhadrā, desejada por quem a queria, foi conquistada pelo coroado (Arjuna) com o consentimento de Vāsudeva.
1.2.127
गृहीत्वा हरणं प्राप्ते कृष्णे देवकिनन्दने ।
अभिमन्योः सुभद्रायां जन्म चोत्तमतेजसः ॥ १.२.१२७ ॥
Após o rapto, quando chegou Kṛṣṇa, filho de Devakī, nasceu de Subhadrā Abhimanyu, de esplendor supremo.
1.2.128
द्रौपद्यास्तनयानां च संभवोऽनुप्रकीर्तितः ।
विहारार्थं च गतयोः कृष्णयोर्यमुनामनु ॥ १.२.१२८ ॥
Também é narrado em ordem o nascimento dos filhos de Draupadī, e dos dois escuros que foram às margens do Yamunā para se divertir.
1.2.129
संप्राप्तिश्चक्रधनुषोः खाण्डवस्य च दाहनम् ।
मयस्य मोक्षो ज्वलनाद्भुजङ्गस्य च मोक्षणम् ॥ १.२.१२९ ॥
A obtenção do disco e do arco, a queima de Khāṇḍava, a libertação de Maya do fogo e o resgate da serpente.
1.2.130
महर्षेर्मन्दपालस्य शार्ङ्ग्या तनयसंभवः ।
इत्येतदादिपर्वोक्तं प्रथमं बहु विस्तरम् ॥ १.२.१३० ॥
O nascimento dos filhos do grande sábio Mandapāla com Śārṅgī — assim foi narrado isto, primeiro e em detalhe, no Ādi Parva.
1.2.131
अध्यायानां शते द्वे तु संख्याते परमर्षिणा ।
सप्तविंशतिरध्याया व्यासेनोत्तमतेजसा ॥ १.२.१३१ ॥
Duzentos capítulos, contados pelo supremo sábio; e vinte e sete capítulos, por Vyāsa de suprema radiância.
1.2.132
अष्टौ श्लोकसहस्राणि अष्टौ श्लोकशतानि च ।
श्लोकाश्च चतुराशीतिर्मुनिनोक्ता महात्मना ॥ १.२.१३२ ॥
O sábio de grande alma disse oito mil oitocentos e oitenta e quatro versos.
1.2.133
द्वितीयं तु सभापर्व बहुवृत्तान्तमुच्यते ।
सभाक्रिया पाण्डवानां किङ्कराणां च दर्शनम्। ॥ १.२.१३३ ॥
O segundo, o Sabhā Parva, é narrado; rico em relatos — a construção do salão de assembleia dos Pāṇḍavas e a visão de seus servidores.
1.2.134
लोकपालसभाख्यानं नारदाद्देवदर्शिनः ।
राजसूयस्य चारम्भो जरासन्धवधस्तथा ॥ १.२.१३४ ॥
O relato da assembleia dos guardiões do mundo, ouvido de Nārada, o vidente dos deuses; o início do sacrifício Rājasūya; e a morte de Jarāsandha.
1.2.135
गिरिव्रजे निरुद्धानां राज्ञां कृष्णेन मोक्षणम् ।
तथा दिग्विजयोऽत्रैव पाम्डवानां प्रकीर्तितः ॥ १.२.१३५ ॥
Em Girivraja narra-se a libertação dos reis aprisionados por Kṛṣṇa, e aqui mesmo é proclamada a conquista das direções pelos Pāṇḍavas.
1.2.136
राज्ञामागमनं चैव सार्हणानां महक्रतौ ।
राजसूयेऽर्घसंवादे शिशुपालवधस्तथा ॥ १.२.१३६ ॥
No grande sacrifício, o Rājasūya, relatam-se a chegada dos reis e dos dignos de honra, e também a morte de Śiśupāla na disputa pela oferenda de honra.
1.2.137
यज्ञे विभूतिं तां दृष्ट्वा दुःखामर्षान्वितस्य च ।
दुर्योधनस्यावहासो भीमेन च सभातले ॥ १.२.१३७ ॥
No sacrifício narram-se o escárnio de Duryodhana, cheio de dor e ressentimento ao ver aquele esplendor, e o escárnio de Bhīma no chão da sala de assembleia.
1.2.138
यत्रास्य मन्युरुद्भूतो येन द्यूतमकारयत् ।
यत्र धर्मसुतं द्यूते शकुनिः कितवोऽजयत् ॥ १.२.१३८ ॥
Ali surgiu a sua ira, pela qual mandou realizar o jogo de dados; ali o trapaceiro Śakuni venceu no jogo de dados o filho de Dharma.
1.2.139
यत्र द्यूतार्णवे मग्नां द्रौपदीं नौरिवार्णवात् ।
धृतराष्ट्रो महाप्राज्ञः स्नुषां परमदुःखिताम् ॥ १.२.१३९ ॥
Onde o sábio Dhṛtarāṣṭra, como um barco que tira do mar, salvou Draupadī, sua nora muito aflita, afundada no oceano do jogo de dados.
1.2.140
तारयामास तांस्तीर्णाञ्ज्ञात्वा दुर्योधनो नृपः ।
पुनरेव ततो द्यूते समाह्वयत पाण्डवान् ॥ १.२.१४० ॥
Sabendo que haviam sido salvos, o rei Duryodhana convocou de novo os Pāṇḍavas para o jogo de dados.
1.2.141
जित्वा स वनवासाय प्रेषयामास तांस्ततः ।
एतत्सर्वं सभापर्व समाख्यातं महात्मना ॥ १.२.१४१ ॥
Tendo vencido, enviou-os então ao exílio na floresta. Tudo isto, o Sabhā Parva, foi relatado pelo de grande alma.
1.2.142
अध्यायाः सप्ततिर्ज्ञेयास्तथा चाष्टौ प्रसंख्यया ।
श्लोकानां द्वे सहस्रे तु पञ्च श्लोकशतानि च ॥ १.२.१४२ ॥
Setenta e oito capítulos devem ser conhecidos pela contagem, e dois mil e quinhentos versos.
1.2.143
श्लोकाश्चैकादश ज्ञेयाः पर्वण्यस्मिन्द्विजोत्तमाः ।
अतः परं तृतीयं तु ज्ञेयमारण्यकं महत् ॥ १.२.१४३ ॥
Onze versos devem ser conhecidos neste parva, ó melhores dos duas vezes nascidos. Depois disto, deve ser conhecido o terceiro, o grande Āraṇyaka.
1.2.144
वनवासं प्रयातेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
पौरानुगमनं चैव धर्मपुत्रस्य धीमतः ॥ १.२.१४४ ॥
A partida dos Pāṇḍavas de grande alma para o exílio na floresta, o acompanhamento dos cidadãos e também o do sábio filho de Dharma.
1.2.145
अन्नौषधीनां च कृते पाण्डवेन महात्मना ।
द्विजानां भरणार्थं च कृतमाराधनं रवेः ॥ १.२.१४५ ॥
Para obter alimento e ervas, e para sustentar os brâmanes, o Pāṇḍava de grande alma realizou a adoração do Sol.
1.2.146
धौम्योपदेशात्तिग्मांशुप्रसादादन्नसंभः ।
हितं च ब्रुवतः क्षत्तुः परित्यागोऽम्बिकासुतात् ॥ १.२.१४६ ॥
Pela instrução de Dhaumya e pela graça do sol veio o sustento de alimento; e Vidura, que falava o que era benéfico, foi abandonado pelo filho de Ambikā.
1.2.147
त्यक्तस्य पाण्डुपुत्राणां समीपगमनं तथा ।
पुनरागमनं चैव धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.२.१४७ ॥
A aproximação aos filhos de Pāṇḍu após terem sido abandonados, e seu retorno novamente por ordem de Dhṛtarāṣṭra.
1.2.148
कर्णप्रोत्साहनाच्चैव धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ।
वनस्थान्पाण्डवान्हन्तुं मन्त्रो दुर्योधनस्यच ॥ १.२.१४८ ॥
Pelo encorajamento de Karṇa, e o plano de Duryodhana, o filho malvado de Dhṛtarāṣṭra, de matar os Pāṇḍavas que habitavam a floresta.
1.2.149
तं दुष्टभावं विज्ञाय व्यासस्यागमनं द्रुतम् ।
निर्याणप्रतिषेधश्च सुरभ्याख्यानमेव च ॥ १.२.१४९ ॥
Tendo conhecido aquela má intenção, a rápida chegada de Vyāsa, a proibição da partida e o relato de Surabhī.
1.2.150
मैत्रेयागमनं चात्र राज्ञश्चैवानुशासनम् ।
शापोत्सर्गश्च तेनैव राज्ञो दुर्योधनस्य च ॥ १.२.१५० ॥
Aqui a chegada de Maitreya, a instrução ao rei e a maldição por ele proferida contra o rei Duryodhana.
1.2.151
किर्मीरस्य वधश्चात्र भीमसेनेन संयुगे ।
वृष्णीनामागमश्चात्र पाञ्चालानां च सर्वशः ॥ १.२.१५१ ॥
Aqui a morte de Kirmīra em batalha por Bhīmasena, a chegada dos Vṛṣṇis e a chegada dos Pāñcālas de todas as formas.
1.2.152
श्रुत्वा शकुनिना द्यूते निकृत्या निर्जितांश्च तान् ।
क्रुद्धस्यानुप्रशमनं हरेश्चैव किरीटिना ॥ १.२.१५२ ॥
Tendo ouvido que foram vencidos por engano no jogo de dados por Śakuni, o apaziguamento do irado Hari, e igualmente por Kirīṭin (Arjuna).
1.2.153
परिदेवनं च पाञ्चाल्या वासुदेवस्य सन्निधौ ।
आश्वासनं च कृष्णेन दुःखार्तायाः प्रकीर्तितम् ॥ १.२.१५३ ॥
São narrados o lamento de Draupadī na presença de Vāsudeva e a consolação que Kṛṣṇa lhe deu, atormentada pela dor.
1.2.154
तथा सौभवधाख्यानमत्रैवोक्तं महर्षिणा ।
सुभद्रायाः सपुत्रायाः कृष्णेन द्वारकां पुरीम् ॥ १.२.१५४ ॥
Da mesma forma, aqui o grande sábio narrou a história da morte de Saubha e como Kṛṣṇa levou Subhadrā, com seu filho, para a cidade de Dvārakā.
1.2.155
नयनं द्रौपदेयानां धृष्टद्युम्नेन चैव ह ।
प्रवेशः पाण्डवेयानां रम्ये द्वैतवने ततः ॥ १.२.१५५ ॥
São narrados o levar dos filhos de Draupadī por Dhṛṣṭadyumna e, depois, a entrada dos Pāṇḍavas na aprazível floresta de Dvaita.
1.2.156
धर्मराजस्य चात्रैव संवादः कृष्णया सह ।
संवादश्च तथा राज्ञा भीमस्यापि प्रकीर्तितः ॥ १.२.१५६ ॥
Aqui também se narra o diálogo do rei Dharma (Yudhiṣṭhira) com Kṛṣṇā (Draupadī), e igualmente o diálogo de Bhīma com o rei.
1.2.157
समीपं पाण्डुपुत्राणां व्यासस्यागमनं तथा ।
प्रतिश्रुत्याथ विद्याया दानं राज्ञो महर्षिणा ॥ १.२.१५७ ॥
Descrevem-se a chegada de Vyāsa junto aos filhos de Pāṇḍu e, depois, como o grande sábio, tendo prometido, concedeu ao rei o conhecimento.
1.2.158
गमनं काम्यके चापि व्यासे प्रतिगते ततः ।
अस्त्रहेतोर्विवासश्च पार्थस्यामिततेजसः ॥ १.२.१५८ ॥
Após a partida de Vyāsa, narra-se a ida à floresta de Kāmyaka e, depois, o exílio de Pārtha (Arjuna), de esplendor sem limites, em busca de armas.
1.2.159
महादेवेन युद्धं च किरातवपुषा सह ।
दर्शनं लोकपालानामस्त्रप्राप्तिस्तथैव च ॥ १.२.१५९ ॥
E a batalha com Mahādeva na forma de um caçador kirāta, a visão dos guardiões dos mundos e, igualmente, a obtenção das armas.
1.2.160
महेन्द्रलोकगमनमस्त्रार्थे च किरीटिनः ।
यत्र चिन्ता समुत्पन्ना धृतराष्ट्रस्य भूयसी ॥ १.२.१६० ॥
A viagem do diademado Arjuna ao mundo de Indra em busca de armas, onde surgiu uma grande inquietação em Dhṛtarāṣṭra.
1.2.161
दर्शनं बृहदश्वस्य महर्षेर्भावितात्मनः ।
युधिष्ठिरस्य चार्तस्य व्यसने परिदेवनम् ॥ १.२.१६१ ॥
O encontro com o grande sábio Bṛhadaśva, de alma purificada, e o lamento de Yudhiṣṭhira aflito em sua desgraça.
1.2.162
नलोपाख्यानमत्रैव धर्मिष्ठं करुणोदयम् ।
दमयन्त्याः स्थितिर्यत्र नलस्य चरितं तथा ॥ १.२.१६२ ॥
Aqui está também a narrativa de Nala, justa e que desperta compaixão, onde se contam a firmeza de Damayantī e a conduta de Nala.
1.2.163
तथाक्षहृदयप्राप्तिस्तस्मादेव महर्षितः ।
लोमशस्यागमस्तत्र स्वर्गात्पाण्डुसुतान्प्रति ॥ १.२.१६३ ॥
Igualmente, a obtenção do saber dos dados (akṣahṛdaya) desse mesmo grande sábio, e ali a vinda de Lomaśa do céu aos filhos de Pāṇḍu.
1.2.164
वनवासगतानां च पाण्डवानां महात्मनाम् ।
स्वर्गे प्रवृत्तिराख्याता लोमशेनार्जुनस्य वै ॥ १.२.१६४ ॥
É relatada a notícia dos magnânimos Pāṇḍava que partiram para o exílio na floresta, e de Arjuna no céu, conforme contada por Lomaśa.
1.2.165
संदेशादर्जुनस्यात्र तीर्थाभिगमनक्रिया ।
तीर्थानां च फलप्राप्तिः पुण्यत्वं चापि कीर्तितम् ॥ १.२.१६५ ॥
Por mensagem de Arjuna, narra-se aqui o ato de peregrinar aos vaus sagrados, a obtenção do seu fruto e a sua santidade.
1.2.166
पुलस्त्यतीर्थयात्रा च नारदेन महर्षिणा ।
तीर्थयात्रा च तत्रैव पाण्डवानां महात्मनां ॥ १.२.१६६ ॥
A peregrinação ao vau de Pulastya pelo grande sábio Nārada, e ali mesmo a peregrinação dos Pāṇḍavas de alma elevada, são narradas.
1.2.167
तथा यज्ञविभूतिश्च गयस्यात्र प्रकीर्तिता ॥ १.२.१६७ ॥
Igualmente, aqui se proclama o esplendor do sacrifício de Gaya.
1.2.168
आगस्त्यमपि चाख्यानं यत्र वातापिभक्षणम् ।
लोपामुद्राभिपमनमपत्यार्थमृषेस्तथा ॥ १.२.१६८ ॥
Também se narra o relato de Agastya, onde Vātāpi é devorado, e a aproximação de Lopāmudrā ao sábio para ter descendência.
1.2.169
ऋश्यशृङ्गस्य चरितं कौमारब्रह्मचारिणः ।
जामदग्न्यस्य रामस्य चरितं भूरितेजसः ॥ १.२.१६९ ॥
Narram-se os feitos de Ṛśyaśṛṅga, celibatário desde a infância, e os de Rāma, filho de Jamadagni, de grande esplendor.
1.2.170
कार्तवीर्यवधो यत्र हैहयानां च वर्ण्यते ।
प्रभासतीर्थे पाण्डूनां वृष्णिभिश्च समागमः ॥ १.२.१७० ॥
Onde se descreve a morte de Kārtavīrya e dos Haihaya, e no vau de Prabhāsa o encontro dos Pāṇḍavas com os Vṛṣṇis.
1.2.171
सौकन्यमपि चाख्यानं च्यवनो यत्र भार्गवः ।
शर्यातियज्ञे नासत्यौ कृतवान्सोमपीथिनौ ॥ १.२.१७१ ॥
Aqui está também a história de Saukanyā, e a de Cyavana, descendente de Bhṛgu, que, no sacrifício de Śaryāti, fez dos dois Nāsatya (Aśvins), bebedores de soma, participantes do rito.
1.2.172
ताभ्यां च यत्र स मुनिर्यौवनं प्रतिपादितः ।
मान्धातुश्चाप्युपाख्यानं राज्ञोऽत्रैवप्रकीर्तितं ॥ १.२.१७२ ॥
Aqui, por meio deles, aquele sábio (Cyavana) teve a juventude restaurada; e aqui também é narrada a história do rei Māndhātṛ.
1.2.173
जन्तूपाख्यानमत्रैव यत्र पुत्रेण सोमकः ।
पुत्रार्थमयजद्राजा लेभे पुत्रशतं च सः ॥ १.२.१७३ ॥
Aqui está também a história de Jantu, onde o rei Somaka, desejando um filho, realizou um sacrifício e obteve cem filhos.
1.2.174
ततः श्येनकपोतीयमुपाख्यानमनुत्तमम् ।
इन्द्राग्नी यत्र धर्मश्चाप्यजिज्ञासञ्शिबिं नृपम् ॥ १.२.१७४ ॥
Em seguida vem a incomparável história do falcão e da pomba, onde Indra, Agni e Dharma provaram o rei Śibi.
1.2.175
अष्टावक्रीयमत्रैव विवादो यत्र बन्दिना ।
अष्टावक्रस्य विप्रर्षेर्जनकस्याध्वरेऽभवत् ॥ १.२.१७५ ॥
Aqui está também a história de Aṣṭāvakra, onde houve um debate com o bardo Bandin no sacrifício do rei Janaka, entre o sábio brâmane Aṣṭāvakra e ele.
1.2.176
नैयायिकानां मुख्येन वरुणस्यात्मजेन च ।
पराजितो यत्र बन्दी विवादेन महात्मना ॥ १.२.१७६ ॥
No debate com aquela grande alma, o principal dos lógicos e filho de Varuṇa, Bandin foi derrotado.
1.2.177
विजित्य सागरं प्राप्तं पितरं लब्धवानृषिः ।
यवक्रीतस्य चाख्यानं रैभ्यस्य च महात्मनः।
गन्धमादनयात्रा च वासो नारायणाश्रमे ॥ १.२.१७७ ॥
Tendo vencido o oceano, o sábio recuperou seu pai; a história de Yavakrīta e a do grande Raibhya; a viagem a Gandhamādana e a morada no eremitério de Nārāyaṇa.
1.2.178
नियुक्तो भीमसेनश्च द्रौपद्या गन्धमादने ।
व्रजन्पथि महाबाहुर्दृष्टवान्पवनात्मजम् ॥ १.२.१७८ ॥
Bhīmasena, enviado por Draupadī a Gandhamādana, enquanto caminhava pelo caminho, o de braços poderosos viu o filho do Vento.
1.2.179
कदलीषण्डमध्यस्थं हनूमन्तं महाबलम् ।
यत्र मन्दारपुष्पार्थे नलिनीं तामधर्षयत् ॥ १.२.१७९ ॥
Hanumān, o poderoso, de pé no meio de um bosque de bananeiras, onde, em busca de flores de mandāra, agitou aquele lago de lótus.
1.2.180
यत्रास्य युद्धमभवत्सुमहद्राक्षसैः सह ।
यक्षैश्चैव महावीर्यैर्मणिमत्प्रमुखैस्तथा ॥ १.२.१८० ॥
Ali travou-se para ele uma grande batalha contra os rākṣasas, e igualmente contra os yakṣas de grande valor, liderados por Maṇimat.
1.2.181
जटासुरस्य च वधो राक्षसस्य वृकोदरात् ।
वृषपर्वणो राजर्षेस्ततोऽभिगमनं स्मृतम् ॥ १.२.१८१ ॥
Relata-se a morte do rākṣasa Jaṭāsura por Vṛkodara (Bhīma) e depois a ida ao rei-sábio Vṛṣaparvan.
1.2.182
आर्ष्टिषेणाश्रमे चैषां गमनं वास एव च ।
प्रोत्साहनं च पाञ्चाल्या भीमस्यात्र महात्मनः ॥ १.२.१८२ ॥
A ida deles ao eremitério de Ārṣṭiṣeṇa e sua morada ali, e aqui o encorajamento de Pāñcālī (Draupadī) ao grande Bhīma.
1.2.183
कैलासारोहणं प्रोक्तं यत्र यक्षैर्बलोत्कटैः ।
युद्धमासीन्महाघोरं मणिमत्प्रमुखैः सह ॥ १.२.१८३ ॥
Diz-se que a subida ao Kailāsa ocorreu, onde houve uma batalha terrível contra os yakṣas poderosos, liderados por Maṇimat.
1.2.184
समागमश्च पाण्डूनां यत्र वैश्रवणेन च ।
समागमश्चार्जुनस्य तत्रैव भ्रातृभिः सह ॥ १.२.१८४ ॥
Ali os Pāṇḍavas encontraram Vaiśravaṇa (Kubera), e ali mesmo Arjuna se reuniu com seus irmãos.
1.2.185
अवाप्य दिव्यान्यस्त्राणि गुर्वर्थं सव्यसाचिना ।
निवातकवचैर्युद्धं हिरण्यपुरवासिभिः ॥ १.२.१८५ ॥
Tendo obtido armas divinas para seu mestre, Savyasācin (Arjuna) lutou contra os Nivātakavacas, habitantes de Hiraṇyapura.
1.2.186
निवातकवचैर्घोरैर्दानवैः सुरशत्रुभिः ।
पौलोमैः कालकेयैश्च यत्र युद्धं किरीटिनः ॥ १.२.१८६ ॥
Ali o portador do diadema (Arjuna) lutou contra os Nivātakavacas, os terríveis Dānavas, inimigos dos deuses, os Paulomas e os Kālakeyas.
1.2.187
वधश्चैषां समाख्यातो राज्ञस्तेनैव धीमता ।
अस्त्रसंदर्शनारम्भो धर्मराजस्य सन्निधौ ॥ १.२.१८७ ॥
A morte deles também foi declarada por aquele rei sábio. Na presença do rei do dharma começou a demonstração das armas.
1.2.188
पार्थस्य प्रतिषेधश्छ नारदेन सुरर्षिणा ।
अवरोहणं पुनश्चैव पाण्डूनां गन्धमादनात् ॥ १.२.१८८ ॥
O sábio divino Nārada proibiu Pārtha (Arjuna), e os Pāṇḍavas desceram novamente de Gandhamādana.
1.2.189
भीमस्य ग्रहणं चात्र पर्वताभोगवर्ष्मणा ।
भुजगेन्द्रेण बलिना तस्मिन्सुगहने वने ॥ १.२.१८९ ॥
Aqui também se narra como Bhīma foi capturado naquela floresta densa pelo poderoso senhor das serpentes, cujo corpo se estendia como uma montanha.
1.2.190
अमोक्षयद्यत्र चैनं प्रश्नानुक्त्वा युधिष्ठिरः ।
काम्यकागमनं चैव पुनस्तेषां महात्मनाम् ॥ १.२.१९० ॥
Onde Yudhiṣṭhira, tendo respondido às perguntas, não o libertou, e a nova ida daqueles magnânimos a Kāmyaka.
1.2.191
तत्रस्थांश्च पुनर्द्रष्टुं पाण्डवान्परुषर्षभान् ।
वासुदेवस्यागमनमत्रैव परिकीर्तितम् ॥ १.२.१९१ ॥
Aqui também se narra a vinda de Vāsudeva para rever os Pāṇḍavas, touros entre os homens, que ali permaneciam.
1.2.192
मार्कण्डेयसमास्यायामुपाख्यानानि सर्वशः ।
पृथोर्वैन्यस्य यत्रोक्तमाख्यानं परमर्षिणा ॥ १.२.१९२ ॥
Na Mārkaṇḍeya-samasyā estão todos os episódios por completo, onde o grande sábio narra a história de Pṛthu, filho de Vena.
1.2.193
संवादश्च सरस्वत्यास्तार्क्ष्यर्षेः सुमहात्मनः ।
मत्स्योपाख्यानमत्रैव प्रोच्यते तदनन्तरम् ॥ १.२.१९३ ॥
Aqui se narra o diálogo de Sarasvatī com o grande sábio Tārkṣya, e logo depois o episódio de Matsya.
1.2.194
मार्कण्डेयसमास्या च पुराणं परिकीर्त्यते ।
ऐन्द्रद्युम्नामुपाख्यानं तथैवाङ्गिरसं स्मृतम् ॥ १.२.१९४ ॥
A Mārkaṇḍeya-samasyā e o Purāṇa são narrados; também se recordam o episódio de Aindradyumna e, igualmente, o episódio de Āṅgirasa.
1.2.195
पतिव्रतायाश्चाख्यानं तथैवाङ्गिरसं स्मृतम् ।
द्रौपद्याः कीर्तितश्चात्र संवादः सत्यभामया ॥ १.२.१९५ ॥
Também se recorda o relato da esposa devota e o relato de Āṅgirasa. Aqui é narrado o diálogo de Draupadī com Satyabhāmā.
1.2.196
पुनर्द्वैतवनं चैव पाण्डवाः समुपागताः ।
घोषयात्रा च गन्धर्वैर्यत्र बद्धः सुयोधनः ॥ १.२.१९६ ॥
Novamente os Pāṇḍava chegaram à floresta Dvaita, onde ocorreu a visita aos pastos e onde os Gandharvas amarraram Suyodhana.
1.2.197
ह्रियमाणस्तु मन्दात्मा मोक्षितोऽसौ किरीटिना ।
धर्मराजस्य चात्रैव मृगस्वप्ननिदर्शनात् ॥ १.२.१९७ ॥
Aquele de mente fraca, enquanto era levado, foi libertado por Kirīṭin (Arjuna); e aqui também se mostra o sonho do cervo do rei da justiça.
1.2.198
काम्यके काननश्रेष्ठे पुनर्गमनमुच्यते ।
व्रीहिद्रौणिकमाख्यानमत्रैव बहुविस्तरम् ॥ १.२.१९८ ॥
Relata-se o regresso à floresta Kāmyaka, a melhor das florestas; e aqui também está o relato da medida de arroz de Droṇa, bastante extenso.
1.2.199
दुर्वाससोऽप्युपाख्यानमत्रैव परिकीर्तितम् ।
जयद्रथेनापहारो द्रौपद्याश्चाश्रमान्तरात् ॥ १.२.१९९ ॥
Também aqui se recita o relato de Durvāsas, e o rapto de Draupadī por Jayadratha do interior do eremitério.
1.2.200
यत्रैनमन्वयाद्भीमो वायुवेगसमो जवे ।
चक्रे चैनं पञ्चशिखं यत्र भीमो महाबलः ॥ १.२.२०० ॥
Onde Bhīma, veloz como o vento, o perseguiu, e onde o poderoso Bhīma o transformou em Pañcaśikha, o de cinco mechas.
1.2.201
रामायणमुपाख्यानमत्रैव बहुविस्तरम् ।
यत्र रामेण विक्रम्य निहतो रावणो युधि ॥ १.२.२०१ ॥
Aqui está também o episódio muito extenso do Rāmāyaṇa, no qual Rāma, mostrando valor, matou Rāvaṇa em batalha.
1.2.202
सावित्र्याश्चाप्युपाख्यानमत्रैव परिकीर्तितम् ।
कर्णस्य परिमोक्षोऽत्र कुण्डलाभ्यां पुरंदरात् ॥ १.२.२०२ ॥
Aqui também é proclamado o episódio de Sāvitrī; e aqui está a libertação de Karṇa por Indra, juntamente com os brincos.
1.2.203
यत्रास्य शक्तिं तुष्टोऽसावदादेकवधाय च ।
आरणेयमुपाख्यानं यत्र धर्मोऽन्वशात्सुतम् ॥ १.२.२०३ ॥
Onde Indra, satisfeito, lhe deu a lança para um único abate; e aqui está o episódio de Āraṇeya, no qual Dharma instruiu seu filho.
1.2.204
जग्मुर्लब्धवरा यत्र पाण्डवाः पश्चिमां दिशम् ।
एतदारण्यकं पर्व तृतीयं परिकीर्तितम् ॥ १.२.२०४ ॥
Onde os Pāṇḍavas, tendo obtido bênçãos, partiram para o oeste; este livro da Floresta (Āraṇyaka) é proclamado o terceiro.
1.2.205
अत्राध्यायशते द्वे तु संख्यया परिकीर्तिते ।
एकोनसप्ततिश्चैव तथाऽध्यायाः प्रकीर्तिताः ॥ १.२.२०५ ॥
Aqui são proclamados, em número, duzentos capítulos, e igualmente sessenta e nove capítulos.
1.2.206
एकादश सहस्राणि श्लोकानां षट् शतानि च ।
चतुःषष्टिस्तथा श्लोकाः पर्वण्यस्मिन्प्रकीर्तिताः ॥ १.२.२०६ ॥
Neste livro são proclamados onze mil seiscentos e sessenta e quatro versos.
1.2.207
अतः परं निबोधेदं वैराटं पर्व विस्तरम् ।
विराटनगरे गत्वा श्मशाने विपुलां शमीम् ॥ १.२.२०७ ॥
Agora ouve em detalhe o livro de Virāṭa. Tendo ido à cidade de Virāṭa, junto à grande árvore śamī do crematório...
1.2.208
दृष्ट्वा संनिदधुस्तत्र पाण्डवा ह्यायुधान्युत ।
यत्र प्रविश्य नगरं छद्मना न्यवसंस्तु ते ॥ १.२.२०८ ॥
Tendo-as visto ali, os Pāṇḍavas reuniram as suas armas, e tendo entrado na cidade viveram ali disfarçados.
1.2.209
पाञ्चालीं प्रार्थयानस्य कामोपहतचेतसः ।
दुष्टात्मनो वधो यत्र कीचकस्य वृकोदरात् ॥ १.२.२०९ ॥
Onde o perverso Kīcaka, com a mente tomada pelo desejo, solicitou Pāñcālī, e onde Kīcaka foi morto por Vṛkodara.
1.2.210
पाण्डवान्वेषणार्थं च राज्ञो दुर्योधनस्य च ।
चाराः प्रस्थापिताश्चात्र निपुणाः सर्वतोदिशं ॥ १.२.२१० ॥
E aqui foram enviados espiões hábeis em todas as direções, para procurar os Pāṇḍavas e o rei Duryodhana.
1.2.211
न च प्रवृत्तिस्तैर्लब्धा पाण्डवानां महात्मनाम् ।
गोग्रहश्च विराटस्य त्रिगर्तैः प्रथमं कृतः ॥ १.२.२११ ॥
Mas não obtiveram notícia dos magnânimos Pāṇḍavas. Primeiro, os Trigarta fizeram uma incursão contra o gado de Virāṭa.
1.2.212
यत्रास्य युद्धं सुमहत्तैरासील्लोमहर्षणम् ।
ह्रियमाणश्च यत्रासौ भीमसेनेन मोक्षितः ॥ १.२.२१२ ॥
Ali travou-se entre ele e eles uma batalha enorme, de arrepiar os cabelos, e ali, ao ser levado, foi libertado por Bhīmasena.
1.2.213
गोधनं च विराटस्य मोक्षितं यत्र पाण्डवैः ।
अनन्तरं च कुरुभिस्तस्य गोग्रहणं कृतम् ॥ १.२.२१३ ॥
Ali os Pāṇḍavas resgataram o gado de Virāṭa, e depois os Kurus realizaram o roubo do gado.
1.2.214
समस्ता यत्र पार्थेन निर्जिताः कुरवो युधि ।
प्रत्याहृतं गोधनं च विक्रमेण किरीटिना ॥ १.२.२१४ ॥
Ali o filho de Pṛthā derrotou todos os Kurus na batalha, e pelo seu valor o portador do elmo Kirīṭin recuperou o gado.
1.2.215
विराटेनोत्तरा दत्ता स्नुषा यत्र किरीटिनः ।
अभिमन्युं समुद्दिश्य सौभद्रमरिघातिनम् ॥ १.२.२१५ ॥
Ali Virāṭa deu Uttarā como nora de Kirīṭin, para Abhimanyu, filho de Subhadrā, matador de inimigos.
1.2.216
चतुर्थमेतद्विपुलं वैराटं पर्व वर्णितम् ।
अत्रापि परिसंख्याता अध्यायाः परमर्षिणा ॥ १.२.२१६ ॥
Este quarto e extenso Parva de Virāṭa foi descrito; aqui também os capítulos foram contados pelo grande sábio.
1.2.217
सप्तषष्टिरथो पूर्णाः श्लोकानामपि मे शृणु ।
श्लोकानां द्वे सहस्रे तु श्लोकाः पञ्चाशदेव तु ॥ १.२.२१७ ॥
Sessenta e sete capítulos completos; ouve também de mim o número de versos: dois mil e cinquenta versos.
1.2.218
उक्तानि वेदविदुषा पर्वण्यस्मिन्महर्षिणा ।
उद्योगपर्व विज्ञेयं पञ्चमं शृण्वतः परम् ॥ १.२.२१८ ॥
Ouve o que foi declarado neste parva pelo grande sábio conhecedor dos Vedas; o quinto deve ser conhecido como o Udyoga Parva.
1.2.219
उपप्लाव्ये निविष्टेषु पाण्डवेषु जिगीषया ।
दुर्योधनोऽर्जुनश्चैव वासुदेवमुपस्थितौ ॥ १.२.२१९ ॥
Quando os Pāṇḍavas se haviam acampado em Upaplavya, Duryodhana e Arjuna, ansiosos pela vitória, dirigiram-se a Vāsudeva.
1.2.220
साहाय्यमस्मिन्समरे भवान्नौ कर्तुमर्हति ।
इत्युक्ते वचने कृष्णो यत्रोवाच महामतिः ॥ १.२.२२० ॥
"Nesta batalha, convém que nos presteis auxílio a ambos." Ditas estas palavras, Kṛṣṇa, de grande entendimento, disse:
1.2.221
अयुध्यमानमात्मानं मन्त्रिणं पुरुषर्षभौ ।
अक्षौहिणीं वा सैन्यस्य कस्य किं वा ददाम्यहम् ॥ १.२.२२१ ॥
"Eu não combaterei; serei conselheiro, ou darei uma akṣauhiṇī do exército. Ó touros entre os homens, a quem darei o quê?"
1.2.222
वव्रे दुर्योधनः सैन्यं मन्दात्मा यत्र दुर्मतिः ।
अयुध्यभानं सचिवं वव्रे कृष्मं धनंजयः ॥ १.२.२२२ ॥
Duryodhana, de mente insensata e perversa, escolheu o exército, enquanto Dhanaṃjaya (Arjuna) escolheu Kṛṣṇa, o conselheiro que não combateria.
1.2.223
मद्रराजं व राजानमायान्तं पाण्डवान्प्रति ।
उपहारैर्वञ्चायत्वा वर्त्मन्येव सुयोधनः ॥ १.२.२२३ ॥
Tendo enganado, com presentes, no próprio caminho, o rei dos Madra que vinha em direção aos Pāṇḍava, Suyodhana...
1.2.224
वरदं तं वरं वव्रे साहाय्यं क्रियतां मम ।
शल्यस्तस्मै प्रतिश्रुत्य जगामोद्दिश्य पाण्डवान् ॥ १.२.२२४ ॥
Pediu ao doador de dádivas uma dádiva: "Que me seja prestado auxílio." Śalya, tendo-lhe prometido, partiu em direção aos Pāṇḍava.
1.2.225
शान्तिपूर्वं चाकथयद्यत्रेन्द्रविजयं नृपः ।
पुरोहितप्रेषणं च पाण्डवैः कौरवान्प्रति ॥ १.२.२२५ ॥
Ali o rei narrou, em paz, a vitória de Indra e o envio de um sacerdote pelos Pāṇḍavas aos Kauravas.
1.2.226
वैचित्रवीर्यस्य वचः समादाय पुरोधसः ।
तथेन्द्रविजयं चापि यानं चैव पुरोधसः ॥ १.२.२२६ ॥
Acolhendo as palavras do filho de Vicitravīrya e do sacerdote, narrou também a vitória de Indra e a viagem do sacerdote.
1.2.227
संजयं प्रेषयामास शमार्थी पाण्डवान्प्रति ।
यत्र दूतं महाराजो धृतराष्ट्रः प्रतापवान् ॥ १.२.२२७ ॥
Desejando a paz, o poderoso grande rei Dhṛtarāṣṭra enviou Sañjaya como mensageiro aos Pāṇḍavas.
1.2.228
श्रुत्वा च पाण्डवान्यत्र वासुदेवपुरोगमान् ।
प्रजागरः संप्रजज्ञे धृतराष्ट्रस्य चिन्तया ॥ १.२.२२८ ॥
Ao ouvir sobre os Pāṇḍavas liderados por Vāsudeva, Dhṛtarāṣṭra ficou sem dormir, tomado pela preocupação.
1.2.229
विदुरो यत्र वाक्यानि विचित्राणि हितानि च ।
श्रावयामास राजानं धृतराष्ट्रं मनीषिणम् ॥ १.२.२२९ ॥
Ali Vidura fez o sábio rei Dhṛtarāṣṭra ouvir palavras variadas e benéficas.
1.2.230
तथा सनत्सुजातेन यत्राध्यात्ममनुत्तमम् ।
मनस्तापान्वितो राजा श्रावितः शोकलालसः ॥ १.२.२३० ॥
Igualmente, por meio de Sanatsujāta foi exposto o supremo ensinamento espiritual, que foi feito ouvir pelo rei, atormentado de mente e ávido de tristeza.
1.2.231
प्रभाते राजसमितौ संजयो यत्र वा विभो ।
ऐकात्म्यं वासुदेवस्य प्रोक्तवानर्जुनस्य च ॥ १.२.२३१ ॥
Ó poderoso, ao amanhecer na assembleia do rei, ou onde Sañjaya falou da unidade de Vāsudeva e Arjuna.
1.2.232
यत्र कृष्णो दयापन्नः सन्धिमिच्छन्महामतिः ।
स्वयमागाच्छणं कर्तुं नगरं नागसाह्वयम् ॥ १.२.२३२ ॥
Onde Kṛṣṇa, movido pela compaixão e desejando a paz, de grande sabedoria, veio ele mesmo à cidade chamada Nāgasāhvaya para fazer a paz.
1.2.233
प्रत्याख्यानं च कृष्णस्य राज्ञा दुर्योधनेन वै ।
शमार्थे याचमानस्य पक्षयोरुभयोर्हितम् ॥ १.२.२३३ ॥
A recusa do rei Duryodhana a Kṛṣṇa, que pedia a paz, um bem para ambos os lados.
1.2.234
दम्भोद्भवस्य चाख्यानमत्रैव परिकीर्तितम् ।
वरान्वेषणमत्रैव मातलेश्च महात्मनः ॥ १.२.२३४ ॥
Aqui também foi narrada a história de Dambhodbhava, e aqui a busca de dons do magnânimo Mātali.
1.2.235
महर्षेश्चापि चरितं कथितं गालवस्य वै ।
विदुलायाश्च पुत्रस्य प्रोक्तं चाप्यनुशासनम् ॥ १.२.२३५ ॥
Também foram narrados os feitos do grande sábio Gālava, e declarado o ensinamento dado ao filho de Vidulā.
1.2.236
कर्णदुर्योधनादीनां दुष्टं विज्ञाय मन्त्रितम् ।
योगेश्वरत्पं कृष्णेन यत्र राज्ञां प्रदर्शितम् ॥ १.२.२३६ ॥
Tendo percebido a maquinação perversa de Karṇa, Duryodhana e os demais, o lugar onde Kṛṣṇa mostrou aos reis sua forma de senhor do yoga.
1.2.237
रथमारोप्य कृष्णेन यत्र कर्णोऽनुमन्त्रितः ।
उपायपूर्वं शौटीर्यात्प्रत्याख्यातश्च तेन सः ॥ १.२.२३७ ॥
Tendo feito Karṇa subir ao carro, Kṛṣṇa aconselhou-o com astúcia; mas, por orgulho, ele o recusou.
1.2.238
आगम्य हास्तिनपुरादुपप्लाव्यमरिंदमः ।
पाण्डवानां यथावृत्तं सर्वमाख्यातवान्हरिः ॥ १.२.२३८ ॥
Hari, o subjugador de inimigos, vindo de Hāstinapura a Upaplāvya, contou aos Pāṇḍavas tudo o que havia acontecido.
1.2.239
ते तस्य वचनं श्रुत्वा मन्त्रयित्वा च यद्धितम् ।
साङ्ग्रामिकं ततः सर्वं सञ्जं चक्रुः परंतपाः ॥ १.२.२३९ ॥
Tendo ouvido as suas palavras e deliberado sobre o que era benéfico, os abrasadores de inimigos fizeram então todos os preparativos de guerra.
1.2.240
ततो युद्धाय निर्याता नराश्वरथदन्तिनः ।
नगराद्धास्तिनपुराद्वलसंख्यानमेवच ॥ १.२.२४० ॥
Então saíram da cidade de Hāstinapura homens, cavalos, carros e elefantes para a batalha, e também se fez a contagem das forças.
1.2.241
यत्र राज्ञा ह्युलूकस्य प्रेषणं पाम्डवान्प्रति ।
श्वोभाविनि महायुद्धे दौत्येन कृतवान्प्रभुः ॥ १.२.२४१ ॥
Onde o rei, para a grande batalha de amanhã, enviou Ulūka como emissário aos Pāṇḍavas.
1.2.242
रथातिरथसंख्यानमम्बोपाख्यानमेव च ।
एतत्सुबहुवृत्तान्तं पञ्चमं पर्व भारते ॥ १.२.२४२ ॥
A enumeração dos guerreiros de carro e dos grandes guerreiros de carro, e o episódio de Ambā — este é o quinto livro do Mahābhārata, rico em muitos relatos.
1.2.243
उद्योगपर्व निर्दिष्टं सन्धिविग्रहमिश्रितम् ।
अध्यायानां शतं प्रोक्तं षडशीतिर्महर्षिणा ॥ १.२.२४३ ॥
O Udyoga Parva, misturado de paz e guerra, é assim declarado; o grande sábio disse que tem cento e oitenta e seis capítulos.
1.2.244
श्लोकानां षट् सहस्राणि तावन्त्येव शतानि च ।
श्लोकाश्च नवतिः प्रोक्तास्तथैवाष्टौ महात्मना ॥ १.२.२४४ ॥
Seis mil versos, e tantas centenas, e noventa versos são ditos; e o de grande alma também disse oito.
1.2.245
व्यासेनोदारमतिना पर्वण्यस्मिंस्तपोधनाः ।
अतः परं विचित्रार्थं भीष्मपर्व प्रचक्षते ॥ १.२.२४५ ॥
Ó sábios ricos em austeridade, neste livro Vyāsa de nobre intelecto (o declarou). Depois disso proclamam o Bhīṣma Parva, rico em matérias variadas.
1.2.246
जम्बूखण्डविनिर्माणं यत्रोक्तं संजयेन ह ।
यत्र यौधिष्ठिरं सैन्यं विषादमगमत्परम् ॥ १.२.२४६ ॥
Aqui Sañjaya narrou a formação de Jambūkhaṇḍa, e aqui o exército de Yudhiṣṭhira caiu no mais profundo desespero.
1.2.247
यत्र युद्धमभूद्धोरं दसाहानि सुदारुणम् ।
कश्मलं यत्र पार्थस्य वासुदेवो महामतिः ॥ १.२.२४७ ॥
Aqui houve uma batalha terrível e espantosa por dez dias; aqui esteve o abatimento de Pārtha, e aqui esteve Vāsudeva, de grande sabedoria.
1.2.248
मोहजं नाशयामास हेतुभिर्मोक्षदर्शिभिः ।
समीक्ष्यादोक्षजः क्षिप्रं युधिष्ठिरहिते रतः ॥ १.२.२४८ ॥
Dissipou o abatimento nascido da ilusão com razões que mostram a libertação; Adokṣaja (Kṛṣṇa), devotado ao bem de Yudhiṣṭhira, tendo considerado, o fez prontamente.
1.2.249
रथादाप्लुत्य वेगेन स्वयं कृष्ण उदारधीः ।
प्रतोदपाणिराधावद्भीष्मं हन्तुं व्यपेतभीः ॥ १.२.२४९ ॥
Kṛṣṇa, de mente nobre, saltou do carro por si mesmo com velocidade, com a vara de comando na mão, e, sem medo, correu para abater Bhīṣma.
1.2.250
वाक्यप्रतोदाभिहतो यत्र कृष्णेन पाण्डवः ।
गाण्डीवधन्वा समरे सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.२.२५० ॥
Ferido pelo aguilhão das palavras de Kṛṣṇa, o Pāṇḍava de arco Gāṇḍīva, o melhor de todos os portadores de armas na batalha, (avançou).
1.2.251
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य यत्र पार्थो महाधनुः ।
विनिघ्नन्निशितैर्बाणै रथाद्भीष्ममपातयत् ॥ १.२.२५१ ॥
Onde Arjuna, filho de Pṛthā, o grande arqueiro, colocando Śikhaṇḍin à frente e golpeando com flechas afiadas, fez Bhīṣma cair do carro.
1.2.252
शरतल्पगतश्चैव भीष्मो यत्र बभूव ह ।
षष्ठमेतत्समाख्यातं भारते पर्व विस्तृतम् ॥ १.२.२५२ ॥
Aqui, onde Bhīṣma jazia num leito de flechas, declara-se ser este o sexto livro extenso do Mahābhārata.
1.2.253
अध्यायानां शतं प्रोक्तं तथा सप्तदशापरे ।
पञ्च श्लोकसहस्राणि संख्ययाष्टौ शतानि च ॥ १.२.२५३ ॥
Nele são declarados cento e dezessete capítulos, e em número cinco mil e oitocentos versos.
1.2.254
श्लोकाश्च चतुराशीतिरस्मिन्पर्वणि कीर्तिताः ।
व्यासेन वेदविदुषा संख्याता भीष्मपर्वणि ॥ १.२.२५४ ॥
Neste parva são relatados oitenta e quatro versos; foram contados por Vyāsa, versado nos Vedas, no Bhīṣma-parva.
1.2.255
द्रोणपर्व ततश्चित्रं बहुवृत्तान्तमुच्यते ।
सैनापत्येऽभिषिक्तोऽथ यत्राचार्यः प्रतापवान् ॥ १.२.२५५ ॥
Então é narrado o Droṇa Parva, maravilhoso e cheio de muitos acontecimentos, onde o glorioso mestre foi ungido comandante do exército.
1.2.256
दुर्योधनस्य प्रीत्यर्थं प्रतिजज्ञे महास्त्रवित् ।
ग्रहणं धर्मराजस्य पाण्डुपुत्रस्य धीमतः ॥ १.२.२५६ ॥
Para agradar Duryodhana, o conhecedor das grandes armas prometeu capturar o sábio Dharmarāja, filho de Pāṇḍu.
1.2.257
यत्र संशप्तकाः पार्थमपनिन्यू रणाजिरात् ।
भगदत्तो महाराजो यत्र शक्रसमो युधि ॥ १.२.२५७ ॥
Onde os Saṃśaptaka afastaram Pārtha do campo de batalha, e onde o grande rei Bhagadatta, igual a Śakra, lutou na batalha.
1.2.258
सुप्रतीकेन नागेन स हि शान्तः किरीटिना ।
यत्राभिमन्युं बहवो जघ्नुरेकं महारथाः ॥ १.२.२५८ ॥
O elefante Supratīka foi subjugado por Kirīṭin (Arjuna); ali muitos grandes guerreiros de carro mataram Abhimanyu, que estava sozinho.
1.2.259
जयद्रथमुखा बालं शूरमप्राप्तयौवनम् ।
हतेऽभिमन्यौ क्रुद्धेन यत्र पार्थेन संयुगे ॥ १.२.२५९ ॥
Liderados por Jayadratha, mataram o jovem herói Abhimanyu, que ainda não havia alcançado a idade adulta; e quando Abhimanyu foi morto, Pārtha (Arjuna), enfurecido, vingou-se na batalha.
1.2.260
अक्षौहिणीः सप्त हत्वा हतो राजा जयद्रथः ।
यत्र भीमो महाबाहुः सात्यकिश्च महारथः ॥ १.२.२६० ॥
Tendo matado sete exércitos akṣauhiṇī, o rei Jayadratha foi morto; ali estavam o de braços poderosos Bhīma e o grande guerreiro de carro Sātyaki.
1.2.261
अन्वेषणार्थं पार्थस्य युधिष्ठिरनृपाज्ञया ।
प्रविष्टौ भारतीं सेनामप्रधृष्यां सुरैरपि ॥ १.२.२६१ ॥
Por ordem do rei Yudhiṣṭhira, os dois entraram no exército dos Bhāratas, inexpugnável até para os deuses, para procurar Pārtha (Arjuna).
1.2.262
संशप्तकावशेषं च कृतं निःशेषमाहवे ।
संशप्तकानां वीराणां कोट्यो नव महात्मनाम् ॥ १.२.२६२ ॥
Os remanescentes dos Saṃśaptakas foram totalmente aniquilados na batalha; os heróis Saṃśaptakas, de grandes almas, somavam nove crores.
1.2.263
किरीटिनाभिनिष्क्रम्य प्रापिता यमसादनम् ।
धृतराष्ट्रस्य पुत्राश्च तथा पाषाणयोधिनः ॥ १.२.२६३ ॥
O portador do diadema (Arjuna) avançou e enviou à morada de Yama os filhos de Dhṛtarāṣṭra, e também os guerreiros de pedra.
1.2.264
नारायणाश्च गोपालाः समरे चित्रयोधिनः ।
अलम्बुषः श्रुतायुश्च जलसन्धश्च वीर्यवान् ॥ १.२.२६४ ॥
Na batalha, os Nārāyaṇas e os pastores, guerreiros de variada habilidade; Alambuṣa, Śrutāyus e o poderoso Jalasandha.
1.2.265
सौमदत्तिर्विराटश्च द्रुपदश्च महारथः ।
घटोत्कचादयश्चान्ये निहता द्रोणपर्वणि ॥ १.२.२६५ ॥
O filho de Somadatta (Bhūriśravas), Virāṭa, o grande condutor de carro Drupada, Ghaṭotkaca e outros foram mortos no Droṇa parva.
1.2.266
अश्वत्थामापि चात्रैव द्रोणे युधि निपातिते ।
अस्त्रं प्रादुश्चकारोग्रं नारायणममर्षितः ॥ १.२.२६६ ॥
Quando Droṇa foi abatido na batalha, Aśvatthāman também, enfurecido, fez surgir aqui a terrível arma Nārāyaṇa.
1.2.267
आग्नेयं कीर्त्यते यत्र रुद्रमाहात्म्यमुत्तमम् ।
व्यासस्य चाप्यागमनं माहात्म्यं कृष्णपार्थयोः ॥ १.२.२६७ ॥
Aqui se narra a arma de fogo (Āgneya), a suprema grandeza de Rudra, a vinda de Vyāsa e a glória de Kṛṣṇa e Pārtha (Arjuna).
1.2.268
सप्तमं भारते पर्व महदेतदुदाहृतम् ।
यत्र ते पृथिवीपालाः प्रायशो निधनं गताः ॥ १.२.२६८ ॥
Este é declarado o grande sétimo livro do Bhārata, onde os protetores da terra, em sua maioria, encontraram a morte.
1.2.269
द्रोणपर्वणि ये शऊरा निर्दिष्टाः पुरुषर्षभाः ।
अत्राध्यायशतं प्रोक्तं तथाध्यायाश्च सप्ततिः ॥ १.२.२६९ ॥
Os heróis, touros entre os homens, nomeados no Droṇa parva; aqui se dizem cento e setenta capítulos.
1.2.270
अष्टौ श्लोकसहस्राणि तथा नव शतानि च ।
श्लोका नव तथैवात्र संख्यातास्तत्त्वदर्शिना ॥ १.२.२७० ॥
Aqui, pelo vidente da verdade, são contados oito mil novecentos e nove versos.
1.2.271
पाराशर्येण मुनिनां संचिन्त्य द्रोणपर्वणि ।
अतः परं कर्णपर्व प्रोच्यते परमाद्भुतम् ॥ १.२.२७१ ॥
Tendo refletido, o sábio filho de Parāśara (Vyāsa) declarou o Droṇa parva; depois disso é narrado o Karṇa parva, o mais maravilhoso.
1.2.272
सारथ्ये विनियोगश्च मद्रराजस्य धीमतः ।
आख्यातं यत्र पौरामं त्रिपुरस्य निपातनम् ॥ १.२.२७२ ॥
Aqui são narrados a nomeação do sábio rei dos Madras (Śalya) como condutor de carro e a destruição de Tripura, o episódio de Pauram.
1.2.273
प्रयाणे परुषश्चात्र संवादः कर्णशल्ययोः ।
हंसकाकीयमाख्यानं तत्रैवाक्षेपसंहितम् ॥ १.२.२७३ ॥
Aqui, durante a marcha, há um diálogo áspero entre Karṇa e Śalya, e ali mesmo o conto do cisne e do corvo, cheio de censuras.
1.2.274
वधः पाण्ड्यस्य च तथा अश्वत्थाम्ना महात्मना ।
दण्डसेनस्य च ततो दण्डस्य च वधस्तथा ॥ १.२.२७४ ॥
O assassinato do Pāṇḍya pelo magnânimo Aśvatthāman, e depois a morte de Daṇḍasena e de Daṇḍa, também são narrados ali.
1.2.275
द्वैरथे यत्र कर्णेन धर्मराजो युधिष्टिरः ।
संशयं गमितो युद्धे मिषतां सर्वधन्विनाम् ॥ १.२.२७५ ॥
Onde, em combate singular, Karṇa colocou em perigo o rei Yudhiṣṭhira, senhor do Dharma, na batalha, enquanto todos os arqueiros observavam.
1.2.276
अन्योन्यं प्रति च क्रोधो युधिष्ठिरकिरीटिनोः ।
यत्रैवानुनयः प्रोक्तो माधवेनार्जुनस्य हि ॥ १.२.२७६ ॥
Aqui surgiu a ira mútua entre Yudhiṣṭhira e Kirīṭin (Arjuna), e aqui Mādhava (Kṛṣṇa) proferiu palavras de conciliação a Arjuna.
1.2.277
प्रतिज्ञापूर्वकं चापि वक्षो दुःशासनस्य च ।
भित्त्वा वृकोदरो रक्तं पीतवान्यत्र संयुगे ॥ १.२.२७७ ॥
Onde, em cumprimento de seu voto, Vṛkodara (Bhīma) rasgou o peito de Duḥśāsana na batalha e bebeu o seu sangue.
1.2.278
द्वैरथे यत्र पार्थेन हतः कर्णो महारथः ।
अष्टमं पर्व निर्दिष्टमेतद्भारतचिन्तकैः ॥ १.२.२७८ ॥
Onde, em combate singular, o grande guerreiro Karṇa foi morto por Pārtha (Arjuna); os estudiosos do Bhārata designam isto como o oitavo parva.
1.2.279
एकोनसप्ततिः प्रोक्ता अध्यायाः कर्णपर्वणि ।
चत्वार्येव सहस्राणि नव श्लोकशतानि च ॥ १.२.२७९ ॥
No Karṇa-parva são declarados setenta e um capítulos e quatro mil e novecentos versos.
1.2.280
चतुःषष्टिस्तथा श्लोकाः पर्वण्यस्मिन्प्रकीर्तिताः ।
अतः परं विचित्रार्थं शल्यपर्व प्रकीर्तितम् ॥ १.२.२८० ॥
Neste parva são recontados sessenta e quatro versos. Depois disso é recontado o Śalya-parva, de sentido variado.
1.2.281
हतप्रवीरे सैन्ये तु नेता मद्रेश्वरोऽभवत् ।
यत्र कौमारमाख्यानमभिषेकस्य कर्म च ॥ १.२.२८१ ॥
Quando os heróis tombaram, o senhor dos Madras tornou-se o líder do exército. Aqui está a narrativa de Kumāra e o rito da consagração.
1.2.282
वृत्तानि चाथ युद्धानि कीर्त्यन्ते यत्र भागशः ।
विनाशः कुरुमुख्यानां शल्यपर्वणि कीर्त्यते ॥ १.२.२८२ ॥
Aqui os acontecimentos e as batalhas são narrados em partes; no Śalya-parva é narrada a destruição dos principais kurus.
1.2.283
शल्यस्य निधनं चात्र धर्मराजान्महात्मनः ।
शकुनेश्च वधोऽत्रैव सहदेवेन संयुगे ॥ १.२.२८३ ॥
Aqui também se narra a morte de Śalya às mãos do magnânimo rei do Dharma, e a morte de Śakuni em batalha às mãos de Sahadeva.
1.2.284
सैन्ये च हतभूयिष्ठे किंचिच्छिष्टे सुयोधनः ।
ह्रदं प्रविश्य यत्रासौ संस्तभ्यापोव्यवस्थितः ॥ १.२.२८४ ॥
Quando a maior parte do exército havia caído e restava apenas um resto, Suyodhana entrou num lago, deteve a água e permaneceu ali.
1.2.285
प्रवृत्तिस्तत्र चाख्याता यत्र भीमस्य लुब्धकैः ।
क्षेपयुक्तैर्वचोभिश्च धर्मराजस्य धीमतः ॥ १.२.२८५ ॥
Ali também se relata a narrativa, contada nas palavras zombeteiras dos caçadores, sobre Bhīma e o sábio rei do dharma, Yudhiṣṭhira.
1.2.286
ह्रदात्समुत्थितो यत्र धार्तराष्ट्रोऽत्यमर्षणः ।
भीमेन गदया युद्धं यत्रासौ कृतवान्सह ॥ १.२.२८६ ॥
Onde o filho de Dhṛtarāṣṭra, extremamente irado, erguido do lago, lutou com Bhīma com a maça.
1.2.287
समवाये च युद्धस्य रामस्यागमनं स्मृतम् ।
सरस्वत्याश्च तीर्थानां पुण्यता परिकीर्तिता ॥ १.२.२८७ ॥
No encontro da batalha, lembra-se a chegada de Rāma (Balarāma), e proclama-se a santidade do Sarasvatī e dos vaus sagrados.
1.2.288
गदायुद्धं च तुमुलमत्रैव परिकीर्तितम् ।
दुर्योधनस्य राज्ञोऽथ यत्र भीमेन संयुगे ॥ १.२.२८८ ॥
Aqui também se proclama o tumultuoso combate com maça do rei Duryodhana contra Bhīma na batalha.
1.2.289
ऊरू भग्नौ प्रसह्याजौ गदया भीमवेगया ।
नवमं पर्व निर्दिष्टमेतदद्भुतमर्थवत् ॥ १.२.२८९ ॥
Na batalha, pela maça veloz de Bhīma, ambas as coxas foram quebradas à força; este nono parva é designado, maravilhoso e significativo.
1.2.290
एकोनपष्टिरध्यायाः पर्वण्यत्र प्रकीर्तिताः ।
संख्याता बहुवृत्तान्ताः श्लोकसंख्याऽत्र कथ्यते ॥ १.२.२९० ॥
Neste parva são proclamados cinquenta e nove capítulos, com muitos relatos contados; aqui se diz o número de versos.
1.2.291
त्रीणि श्लोकसहस्राणि द्वे शते विंशतिस्तथा ।
मुनिना संप्रणीतानि कौरवाणां यशोभृता ॥ १.२.२९१ ॥
Três mil e duzentos e vinte versos, compostos pelo sábio, que carregam a glória dos Kauravas.
1.2.292
अतः परं प्रवक्ष्यामि सौप्तिकं पर्व दारुणम् ।
भग्नोरुं यत्र राजानं दुर्योधनममर्षणम् ॥ १.२.२९२ ॥
Agora relatarei o terrível livro Sauptika, onde jaz o rei Duryodhana, com a coxa quebrada e implacável.
1.2.293
अपयातेषु पार्थेषु त्रयस्तेऽभ्याययू रथाः ।
कृतवर्मा कृपो द्रौणिः सायाह्ने रुधिरोक्षितम् ॥ १.२.२९३ ॥
Quando os Pāṇḍavas se afastaram, aqueles três guerreiros de carro — Kṛtavarman, Kṛpa e o filho de Droṇa — chegaram ao entardecer ao local encharcado de sangue.
1.2.294
समेत्य ददृशुर्भूमौ पतितं रणमूर्धनि ।
प्रतिजज्ञे दृढक्रोधो द्रौणिर्यत्र महारथः ॥ १.२.२९४ ॥
Ao se reunirem, viram-no caído no chão, na linha de frente do campo de batalha; ali o filho de Droṇa, firme na ira, grande guerreiro de carro, fez um voto.
1.2.295
अहत्वा सर्वपाञ्चालान्धृष्टद्युम्नपुरोगमान् ।
पाण्डवांश्च सहामात्यान्न विमोक्ष्यामि दंशनं ॥ १.२.२९५ ॥
Sem ter matado todos os Pāñcāla liderados por Dhṛṣṭadyumna, e os Pāṇḍava com seus ministros, não tirarei esta armadura.
1.2.296
यत्रैवमुक्त्वा राजानमपक्रम्य त्रयो रथाः ।
सूर्यास्तमनवेलायामासेदुस्ते महद्वनम् ॥ १.२.२९६ ॥
Tendo falado assim ao rei e se afastado, aqueles três guerreiros de carro chegaram a uma grande floresta na hora do pôr do sol.
1.2.297
न्यग्रोधस्याथ महतो यत्राधस्ताद्व्यवस्थिताः ।
ततः काकान्बहून्रात्रौ दृष्ट्वोलूकेन हिंसितान् ॥ १.२.२९७ ॥
Então, sob a grande figueira-de-bengala onde estavam postados, viram à noite muitos corvos mortos por uma coruja.
1.2.298
द्रौणिः क्रोधसमाविष्टः पितुर्वधमनुस्मरन् ।
पाञ्चालानां प्रसुप्तानां वधं प्रति मनो दधे ॥ १.२.२९८ ॥
O filho de Droṇa, tomado pela ira e recordando a morte do pai, decidiu matar os pāñcālas adormecidos.
1.2.299
गत्वा च शिबिरद्वारि दुर्दर्शं तत्र राक्षसम् ।
घोररूपमपश्यत्स दिवामावृत्य धिष्ठिरम् ॥ १.२.२९९ ॥
Ao chegar à porta do acampamento, viu ali um rākṣasa de forma terrível, difícil de olhar, que estava de pé cobrindo o céu.
1.2.300
तेन व्याघातमस्त्राणां क्रियमाणमवेक्ष्य च ।
द्रौणिर्यत्र विरूपाक्षं रुद्रमाराध्य सत्वरः ॥ १.२.३०० ॥
Vendo suas armas sendo obstruídas por ele, o filho de Droṇa propiciou rapidamente Rudra, Virūpākṣa.
1.2.301
प्रसुप्तान्निशि विश्वस्तान्धृष्टद्युम्नपुरोगमान् ।
पाञ्चालान्सपरीवारान्द्रौपदेयांश्च सर्वशः ॥ १.२.३०१ ॥
Os pāñcālas adormecidos e desconfiados, liderados por Dhṛṣṭadyumna, com seus séquitos, e todos os filhos de Draupadī, à noite.
1.2.302
कृतवर्मणा च सहितः कृपेण च निजघ्निवान् ।
यत्रामुच्यन्त ते पार्थाः पञ्च कृष्णबलाश्रयात् ॥ १.२.३०२ ॥
Junto com Kṛtavarman e Kṛpa, ele os matou; e ali os cinco Pārthas (Pāṇḍavas) foram poupados, apoiando-se na força de Kṛṣṇa.
1.2.303
सात्यकिश्च महेष्वासः शेषाश्च निधनं गताः ।
पाञ्चालानां प्रसुप्तानां यत्र द्रोणसुताद्वधः ॥ १.२.३०३ ॥
O grande arqueiro Sātyaki e os demais encontraram a morte; ali, os Pāñcālas adormecidos foram mortos pelo filho de Droṇa.
1.2.304
धृष्टद्युम्नस्य सूतेन पाण्डवेषु निवेदितः ।
द्रौपदी पुत्रशोकार्ता पितृभ्रातृवधार्दिता ॥ १.२.३०४ ॥
O cocheiro de Dhṛṣṭadyumna relatou isso aos Pāṇḍavas; Draupadī, atormentada pela dor dos filhos e pela morte do pai e dos irmãos,
1.2.305
कृतानशनसंकल्पा यत्र भर्तृनुपाविशत् ।
द्रौपदीवचनाद्यत्र भीमो भीमपराक्रमः ॥ १.२.३०५ ॥
Onde Draupadī, resolvida a jejuar até a morte, sentou-se junto aos seus maridos; e ali, à palavra de Draupadī, Bhīma de terrível valor,
1.2.306
प्रियं तस्याश्चिकीर्षन्वै गदामादाय वीर्यवान् ।
अन्वधावत्सुसंक्रुद्धो भारद्वाजं गुरोः सुतम् ॥ १.२.३०६ ॥
Desejando fazer o que lhe era caro, o poderoso Bhīma pegou sua clava e, muito enfurecido, correu atrás do filho de Bhāradvāja, o filho do mestre.
1.2.307
भीमसेनभयाद्यत्र दैवेनाभिप्रचोदितः ।
अपाण्डवायेति रुषा द्रौणिरस्त्रमवासडदत् ॥ १.२.३०७ ॥
Ali, por medo de Bhīmasena, impelido pelo destino, o filho de Droṇa, em sua ira, lançou a arma dizendo: 'Que não haja Pāṇḍavas!'
1.2.308
मैवमित्यब्रवीत्कृष्णः शमयंस्तस्य तद्वचः ।
यत्रास्त्रमस्त्रेण च तच्छमयामास फाल्गुनः ॥ १.२.३०८ ॥
Dizendo: 'Não assim!', Kṛṣṇa falou, acalmando as suas palavras; e ali Phālguna (Arjuna), com uma arma, apaziguou aquela arma.
1.2.309
द्रौणेश्च द्रोहबुद्धित्वं वीक्ष्य पापात्मनस्तदा ।
द्रौणिद्वैपायनादीनां शापाश्चान्योन्यकारिताः ॥ १.२.३०९ ॥
Ao ver a intenção traiçoeira do filho de Droṇa, e as maldições que Drauṇi, Dvaipāyana e outros lançaram uns sobre os outros.
1.2.310
मणिं तथा समादाय द्रोणपुत्रान्महारथात् ।
पाण्डवाः प्रददुर्हृष्टा द्रौपद्यै जितकाशिनः ॥ १.२.३१० ॥
Tomando a joia do grande guerreiro, filho de Droṇa, os Pāṇḍavas, orgulhosos da vitória, a deram alegremente a Draupadī.
1.2.311
एतद्वै दशमं पर्व सौप्तिकं समुदाहृतम् ।
अष्टादशास्मिन्नद्यायाः पर्वम्युक्ता महात्मना ॥ १.२.३११ ॥
Este décimo parva é declarado o Sauptika; nele, composto pelo de grande alma, há dezoito capítulos.
1.2.312
श्लोकानां कथितान्यत्र शतान्यष्टौ प्रसंख्यया ।
श्लोकाश्च सप्ततिः प्रोक्ता मुनिना ब्रह्मवादिना ॥ १.२.३१२ ॥
Aqui, pela contagem, o sábio que fala de Brahman declarou oitocentos versos e setenta versos.
1.2.313
सौप्तिकैषीकसंबन्धे पर्वण्युत्तमतेजसी ।
अत ऊर्ध्वमिदं प्राहुः स्त्रीपर्व करुणोदयम् ॥ १.२.३१३ ॥
No parva ligado ao Sauptika e ao Īṣīka, os mais brilhantes chamam o que se segue de Strī Parva, nascido da compaixão.
1.2.314
पुत्रशोकाभिसंतप्तः प्रज्ञाचक्षुर्नराधिपः ।
कृष्णोपनीतां यत्रासावायसीं प्रतिमां दृढां ॥ १.२.३१४ ॥
Atormentado pela dor pelos filhos, o senhor dos homens, cego de sabedoria, Dhṛtarāṣṭra, onde estava a firme imagem de ferro trazida por Kṛṣṇa.
1.2.315
भीमसेनद्रोहबुद्धिर्धृतराष्ट्रो बभञ्जह ।
तथा शोकाभितप्तस्य धृतराष्ट्रस्य धीमतः ॥ १.२.३१५ ॥
Dhṛtarāṣṭra, com a mente voltada para trair Bhīmasena, a quebrou; assim também o sábio Dhṛtarāṣṭra, atormentado pelo luto.
1.2.316
संसारदहनं बुद्ध्या हेतुभिर्मोक्षदर्शनैः ।
विदुरेण च यत्रास्य राज्ञ आश्वासनं कृतम् ॥ १.२.३१६ ॥
Ali, Vidura, com entendimento, razões e ensinamentos sobre a libertação, explicou o ardor da existência mundana e consolou o rei.
1.2.317
धृतराष्ट्रस्य चात्रैव कौरवायोधनं तथा ।
सान्तःपुरस्य गमनं शोकार्तस्य प्रकीर्तितम् ॥ १.२.३१७ ॥
Aqui também se relata a ida de Dhṛtarāṣṭra, com o harém, ao campo de batalha dos Kaurava, e a jornada do aflito de dor.
1.2.318
विलापो वीरपत्नीनां यत्रातिकरुणः स्मृतः ।
क्रोधावेशः प्रमोहश्च गान्धारीधृतराष्ट्रयोः ॥ १.२.३१८ ॥
Ali é lembrado o lamento, muito piedoso, das esposas dos heróis, e o acesso de ira e a perturbação de Gāndhārī e Dhṛtarāṣṭra.
1.2.319
यत्र तान्क्षत्रियाः शूरान्सङ्ग्रामेष्वनिवर्तिनः ।
पुत्रान्भ्रातृन्पितॄंश्चैव ददृशुर्निहतान्रणे ॥ १.२.३१९ ॥
Onde os bravos kṣatriya, que nunca recuavam nas batalhas, viram seus filhos, irmãos e pais mortos no campo.
1.2.320
पुत्रपौत्रवधार्तायास्तथात्रैव प्रकीर्तिता ।
गान्धार्याश्चापि कृष्णेन क्रोधोपशमनक्रिया ॥ १.२.३२० ॥
Aqui também se relata Gāndhārī, aflita pela matança de seus filhos e netos, e o ato com que Kṛṣṇa acalmou sua ira.
1.2.321
यत्र राजा महाप्राज्ञः सर्वधर्मभृतां वरः ।
राज्ञांतानि शरीराणि दाहयामास शास्त्रतः ॥ १.२.३२१ ॥
Ali, o rei de grande sabedoria, o melhor de todos os guardiões do dharma, mandou queimar os corpos dos reis segundo as escrituras.
1.2.322
तोयकर्मणि चारब्धे राज्ञामुदकदानिके ।
गूढोत्पन्नस्य चाख्यानं कर्णस्य पृथयात्मनः ॥ १.२.३२२ ॥
Quando começou o rito das libações de água para os reis, também foi narrada a história de Karṇa, nascido em segredo de Pṛthā.
1.2.323
सुतस्यैतदिह प्रोक्तं व्यासेन परमर्षिणा ।
एतदेकादशं पर्व शोकवैक्लव्यकारणम् ॥ १.२.३२३ ॥
Aqui isto foi dito ao filho pelo grande sábio Vyāsa. Este é o undécimo parva, causa de tristeza e aflição.
1.2.324
प्रणीतं सज्जनमनोवैक्लव्याश्रुप्रवर्तकम् ।
सप्तविंशतिरध्यायाः पर्वण्यस्मिन्प्रकीर्तिताः ॥ १.२.३२४ ॥
Composto para trazer aflição e lágrimas às mentes das pessoas boas, neste parva são declarados vinte e sete capítulos.
1.2.325
श्लोकसप्तशती चापि पञ्चसप्ततिसंयुता ।
संख्यया भारताख्यानमुक्तं व्यासेन धीमता ॥ १.२.३२५ ॥
O sábio Vyāsa declarou a narrativa do Bhārata em setecentos e setenta e cinco versos.
1.2.326
अतः परं शान्तिपर्व द्वादशं बुद्धिवर्धनम् ।
यत्र निर्वेदमापन्नो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ १.२.३२६ ॥
Depois disso vem o duodécimo parva, o Śānti, que aumenta a sabedoria, onde o rei do dharma Yudhiṣṭhira caiu na desolação.
1.2.327
घातयित्वा पितॄन्भ्रातॄन्पुत्रान्संबन्धिमातुलान् ।
शान्तिपर्वणि धर्माश्च व्याख्याताःशारतल्पिकाः ॥ १.२.३२७ ॥
Depois de terem sido mortos pais, irmãos, filhos, parentes e tios maternos, os deveres foram explicados no Śānti Parva, assim como os ensinamentos daquele que jazia no leito de flechas.
1.2.328
राजभिर्वेदितव्यास्ते सम्यग्ज्ञानबुभुत्सुभिः ।
आपद्धर्माश्च तत्रैव कालहेतुप्रदर्शिनः ॥ १.२.३२८ ॥
Os reis que desejam o verdadeiro conhecimento devem conhecê-los; ali estão também os deveres em tempos de adversidade, que mostram as causas do tempo.
1.2.329
यान्बुद्ध्वा पुरुषः सम्यक्सर्वज्ञत्वमवाप्नुयात् ।
मोक्षधर्माश्च कथिता विचित्रा बहुविस्तराः ॥ १.२.३२९ ॥
Conhecendo-as, uma pessoa pode alcançar plenamente a onisciência; também foram narrados os ensinamentos da libertação, variados e muito extensos.
1.2.330
द्वादशं पर्व निर्दिष्टमेतत्प्राज्ञजनप्रियम् ।
अत्र पर्वणि विज्ञेयमध्यायानां शतत्रयम् ॥ १.२.३३० ॥
Este duodécimo parva foi designado, querido pelas pessoas sábias; neste parva devem ser conhecidos trezentos capítulos.
1.2.331
विंशच्चैव तथाध्याया नव चैव तपोधाः ।
चतुर्दशसहस्राणि तथा सप्तशतानि च ॥ १.२.३३१ ॥
Vinte e nove capítulos, ó ricos em austeridade; e também quatorze mil e setecentos (versos).
1.2.332
सप्तश्लोकास्तथैवात्र पञ्चविंशतिसंख्यया ।
अत ऊर्ध्वं च विज्ञेयमनुशासनमुत्तमम् ॥ १.२.३३२ ॥
Aqui há também sete versos e o número vinte e cinco; depois disto deve ser conhecido o excelente Anuśāsana parva.
1.2.333
यत्र प्रकृतिमापन्नः श्रुत्वा धर्मविनिश्चयम् ।
भीष्माद्भागीरथीपुत्रात्कुरुराजो युधिष्ठिरः ॥ १.२.३३३ ॥
Onde o rei dos Kurus, Yudhiṣṭhira, tendo ouvido de Bhīṣma, filho de Bhāgīrathī, a firme determinação do dharma, alcançou a serenidade.
1.2.334
व्यवहारोऽत्र कार्त्स्न्येन धर्मार्थीयः प्रकीर्तितः ।
विविधानां च दानानां फलयोगाः प्रकीर्तिताः ॥ १.२.३३४ ॥
Aqui é plenamente proclamada a conduta relativa ao dharma e à riqueza, e são declaradas as conexões de diversas doações com seus frutos.
1.2.335
तथा पात्रविशेषाश्च दानानां च परो विधिः ।
आचारविधियोगश्च सत्यस्य च परा गतिः ॥ १.२.३३५ ॥
Igualmente, são declaradas as qualidades especiais dos receptores dignos, a regra suprema das doações, a união de conduta e regra, e a meta suprema da verdade.
1.2.336
महाभाग्यं गवां चैव ब्राह्मणानां तथैव च ।
रहस्यं चैव धर्माणां देशकालोपसंहितम् ॥ १.२.३३६ ॥
A grande ventura das vacas e dos brâmanes, assim como o segredo dos dharmas ligados ao lugar e ao tempo.
1.2.337
एतत्सुबहुवृत्तान्तमुत्तमं चानुशासनम् ।
भीष्मस्यात्रैव संप्राप्तिः स्वर्गस्य परिकीर्तिता ॥ १.२.३३७ ॥
Esta é a suprema instrução, rica em muitas narrativas; e aqui também é proclamada a ascensão de Bhīṣma ao céu.
1.2.338
एतत्त्रयोदशं पर्व धर्मनिश्चयकारकम् ।
अध्यायानां शतं त्वत्र षट्चत्वारिंशदेव तु ॥ १.२.३३८ ॥
Este é o décimo terceiro parva, que produz a determinação do dharma; nele há cento e quarenta e seis capítulos.
1.2.339
श्लोकानां तु सहस्राणि प्रोक्तान्यष्टौ प्रसंख्यया ।
ततोऽश्वमेधिकं नाम पर्व प्रोक्तं चतुर्दशम् ॥ १.२.३३९ ॥
Os versos são ditos em número de oito mil. Depois é narrado o décimo quarto livro, chamado Aśvamedhika.
1.2.340
तत्संवर्तमरुत्तीयं यत्राख्यानमनुत्तमम् ।
सुवर्णकोशसंप्राप्तिर्जन्म चोक्तं परीक्षितः ॥ १.२.३४० ॥
Nele está o incomparável relato de Saṃvarta e Marutta, a obtenção do tesouro de ouro e o nascimento de Parīkṣit são narrados.
1.2.341
दग्धस्यास्त्राग्निना पूर्वं कृष्णात्संजीवनं पुनः ।
चर्यायां हयमुत्सृष्टं पाण्डवस्यानुगच्छतः ॥ १.२.३४१ ॥
Antes, aquele que fora queimado pelo fogo das armas foi trazido de volta à vida por Kṛṣṇa, e o cavalo solto para seguir o Pāṇḍava é descrito.
1.2.342
तत्र तत्र च युद्धानि राजपुत्रैरमर्षणैः ।
चित्राङ्गदायाः पुत्रेण स्वपुत्रेण धनंजयः ॥ १.२.३४२ ॥
Aqui e ali houve batalhas com príncipes intolerantes; Dhanaṃjaya lutou com o filho de Citrāṅgadā e com o seu próprio filho.
1.2.343
सङ्ग्रामे बभ्रुवाहेन संशयं चात्र जग्मिवान् ।
सुदर्शनं तथाऽऽख्यानं वैष्णवं धर्ममेव च।
अश्वमेधे महायज्ञे नकुलाख्यानमेव च ॥ १.२.३४३ ॥
Na batalha com Babhruvāhana ele caiu em perigo; aqui também se narram o relato de Sudarśana, o dharma vaiṣṇava e o relato de Nakula no grande sacrifício do cavalo.
1.2.344
इत्याश्वमेधिकं पर्व प्रोक्तमेतन्महाद्भुतम् ।
अध्यायानां शतं चैव त्रयोऽध्यायाश्च कीर्तिताः ॥ १.२.३४४ ॥
Assim foi narrado este livro Aśvamedhika, muito maravilhoso; cento e três capítulos foram recitados.
1.2.345
त्रीणि श्लोकसहस्राणि तावन्त्येव शतानि च ।
विंशतिश्च तथा श्लोकाः संख्यातास्तत्त्वदर्शिना ॥ १.२.३४५ ॥
Os videntes da verdade contaram três mil versos, outras tantas centenas e também vinte versos.
1.2.346
ततस्त्वाश्रमवासाख्यं पर्व पञ्चदशं स्मृतम् ।
यत्र राज्यं समुत्सृज्य गान्धार्या सहितो नृपः ॥ १.२.३४६ ॥
Depois, recorda-se o décimo quinto livro, chamado Āśramavāsa, onde o rei, tendo abandonado o reino, partiu junto com Gāndhārī.
1.2.347
धृतराष्ट्रोश्रमपदं विदुरश्च जगाम ह ।
यं दृष्ट्वा प्रस्थितं साध्वी पृथाप्यनुययौ तदा ॥ १.२.३४७ ॥
Dhṛtarāṣṭra foi para o eremitério, e Vidura também foi. Vendo-os partir, a virtuosa Pṛthā (Kuntī) também os seguiu então.
1.2.348
पुत्रराज्यं परित्यज्य गुरुशुश्रूषणे रता ।
यत्र राजा हतान्पुत्रान्पौत्रानन्यांश्च पार्थिवान् ॥ १.२.३४८ ॥
Tendo abandonado o reino de seus filhos, dedicada ao serviço dos mais velhos, onde o rei lembrou os filhos, netos e outros reis mortos.
1.2.349
लाकान्तरगतान्वीरानपश्यत्पुनरागतान् ।
ऋषेः प्रसादात्कृष्णस्य दृष्ट्वाश्चर्यमनुत्तमम् ॥ १.२.३४९ ॥
Pela graça do sábio e pelo favor de Kṛṣṇa, vendo os heróis que haviam ido a outros mundos retornarem, contemplou um prodígio incomparável.
1.2.350
त्यक्त्वा शोकं सदारश्च सिद्धिं परमिकां गतः ।
यत्र धर्मं समाश्रित्य विदुरः सुगतिं गतः ॥ १.२.३५० ॥
Tendo abandonado a dor, alcançou a suprema perfeição junto com suas esposas; ali Vidura, tomando refúgio no dharma, alcançou um bom destino.
1.2.351
संजयश्च सहामात्यो विद्वान्गावल्गणिर्वशी ।
ददर्श नारदं यत्र धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ १.२.३५१ ॥
Sañjaya, filho de Gavalgaṇa, erudito e senhor de si, com seus ministros, viu ali Nārada, onde estava o rei do dharma, Yudhiṣṭhira.
1.2.352
नारदाच्चैव शुश्राव वृष्णीनां कदनं महत् ।
एतदाश्रमवासाख्यं पर्वोक्तं महदद्भुतम् ॥ १.२.३५२ ॥
E de Nārada ouviu sobre a grande chacina dos Vṛṣṇis. Este parva, chamado 'Morada no eremitério', é dito muito maravilhoso.
1.2.353
द्विचत्वारिंशदध्यायाः पर्वैतदभिसङ्ख्यया ।
सहस्रमेकं श्लोकानां पञ्चश्लोकशतानि च ॥ १.२.३५३ ॥
Este parva tem quarenta e dois capítulos e, pela contagem, mil e quinhentos versos.
1.2.354
षडेव च तथा श्लोकाः संख्यातास्तत्त्वदर्शिना ।
अतः परं निबोधेदं मौसलं पर्व दारुणम् ॥ १.२.३५४ ॥
O vidente da verdade também contou seis versos. Agora compreende, depois disso, o terrível parva Mausala.
1.2.355
यत्र ते पुरुषव्याघ्राः शस्त्रस्पर्शहता युधि ।
ब्रह्मदण्डविनिष्पिष्टाः समीपे लवणाम्भसः ॥ १.२.३५५ ॥
Ali, aqueles tigres entre os homens, abatidos pelo contato das armas na batalha e esmagados pelo bastão de Brahman, perto das águas salgadas.
1.2.356
आपाने पानकलिता दैवेनाभिप्रचोदिताः ।
एरकारूपिभिर्वज्रैर्निजघ्नुरितरेतरम् ॥ १.२.३५६ ॥
Entregues à bebida no lugar de beber, impelidos pelo destino, mataram-se uns aos outros com raios na forma de juncos.
1.2.357
यत्र सर्वक्षयं कृत्वा तावुभौ रामकेशवौ ।
नातिचक्रामतुः कालं प्राप्तं सर्वहरं महत् ॥ १.२.३५७ ॥
Ali, tendo causado a destruição de todos, aqueles dois, Rāma e Keśava, não transgrediram o grande tempo que chegara, que tudo arrebata.
1.2.358
यत्रार्जुनो द्वारवतीमेत्य वृष्णिविनाकृताम् ।
दृष्ट्वा विपादमगमत्परां चार्तिं नरर्षभः ॥ १.२.३५८ ॥
Ali Arjuna, touro entre os homens, tendo chegado a Dvāravatī e visto-a privada dos Vṛṣṇis, caiu em profundo desalento e grande angústia.
1.2.359
स संस्कृत्य नरश्रेष्ठं मातुलं शौरिमात्मनः ।
ददर्श यदुवीराणामापाने वैशसं महत् ॥ १.२.३५९ ॥
Tendo realizado os ritos para o melhor dos homens, seu tio materno Śauri (Kṛṣṇa), ele viu o grande massacre dos heróis dos Yadus no local de bebida.
1.2.360
शरीरं वासुदेवस्य रामस्य च महात्मनः ।
संस्कारं लम्भयामास वृष्णीनां च प्रधानतः ॥ १.२.३६० ॥
Fez realizar os ritos fúnebres para o corpo de Vāsudeva e do magnânimo Rāma, e principalmente para os corpos dos Vṛṣṇis.
1.2.361
सवृद्धबालमादाय द्वारवत्यास्ततो जनम् ।
ददर्शापदि कष्टायां गाण्डीवस्य पराभवम् ॥ १.२.३६१ ॥
Então, levando o povo de Dvāravatī junto com os velhos e as crianças, viu na calamidade dolorosa a derrota do Gāṇḍīva.
1.2.362
सर्वेषां चैव दिव्यानामस्त्राणामप्रसन्नताम् ।
नाशं वृष्णिकलत्राणां प्रभावानामनित्यताम् ॥ १.२.३६२ ॥
E viu o desagrado de todas as armas divinas, a destruição das esposas dos Vṛṣṇis e a impermanência de seus poderes.
1.2.363
दृष्ट्वा निर्वेदमापन्नो व्यासवाक्यप्रचोदितः ।
धर्मराजं समासाद्य संन्यासं समरोचयत् ॥ १.२.३६३ ॥
Ao ver isso, tomado de desapego e impelido pelas palavras de Vyāsa, aproximou-se do rei do dharma e resolveu seguir o saṃnyāsa.
1.2.364
इत्येतन्मौसलं पर्व षोडशं परिकीर्तितम् ।
अध्यायाष्टौ समाख्याताः श्लोकानां च शतत्रयम् ॥ १.२.३६४ ॥
Assim foi proclamado o décimo sexto livro, o Mausala Parva; diz-se que contém oito capítulos e trezentos versos.
1.2.365
श्लोकानां विंशतिश्चव संख्याता तत्त्वदर्शिना ।
महाप्रस्थानिकं तस्मादूर्ध्वं सप्तदशं स्मृतम् ॥ १.२.३६५ ॥
O vidente da verdade contou os versos como vinte; depois, lembra-se do décimo sétimo livro, o Mahāprasthānika.
1.2.366
यत्र राज्यं परित्यज्य पाण्डवाः पुरुषर्षभाः ।
द्रौपद्या सहिता देव्या महाप्रस्थानमास्थिताः ॥ १.२.३६६ ॥
Onde os Pāṇḍava, touros entre os homens, abandonaram o reino e partiram na grande jornada com a rainha Draupadī.
1.2.367
यत्र तेऽग्निं ददृशिरे लौहित्यं प्राप्य सागरम् ।
यत्राग्निना चोदितश्च पार्थस्तस्मै महात्मने ॥ १.२.३६७ ॥
Onde, tendo alcançado o mar Lauhitya, viram Agni; e onde, impelido por Agni, Pārtha (àquele de grande alma)…
1.2.368
ददौ संपूज्य तद्दिव्यं गाण्डीवं धनुरुत्तमम् ।
यत्र भ्रातृन्निपतितान्द्रौपदीं च युधिष्ठिरः ॥ १.२.३६८ ॥
Tendo-o honrado, deu aquele arco divino, o melhor, o Gāṇḍīva; e onde os irmãos e Draupadī haviam caído, Yudhiṣṭhira…
1.2.369
दृष्ट्वा हित्वा जगामैव सर्वाननवलोकयन् ।
एतत्सप्तदशं पर्व महाप्रस्थानिकं स्मृतम् ॥ १.२.३६९ ॥
Tendo visto a todos, deixando-os para trás, partiu sem olhar para trás. Este décimo sétimo livro é lembrado como o Mahāprasthānika Parva.
1.2.370
यत्राध्यायास्त्रयः प्रोक्ताः श्लोकानां च शतत्रयम् ।
विंशतिश्च तथा श्लोकाः संख्यातास्तत्त्वदर्शिना ॥ १.२.३७० ॥
Nele são declarados três capítulos e contados trezentos e vinte versos, como disse o vidente da verdade.
1.2.371
स्वर्गपर्व ततो ज्ञेयं दिव्यं यत्तदमानुषम् ।
प्राप्तं दैवरथं स्वर्गान्नेष्टवान्यत्र धर्मराट् ॥ १.२.३७१ ॥
Depois deve ser conhecido o Svarga Parva, divino e sobre-humano. Lá, o rei do dharma obteve o carro divino vindo do céu, mas não o desejou.
1.2.372
आरोदुं सुमहाप्राज्ञ आनृशंस्याच्छुना विना ।
तामस्याविचलां ज्ञात्वा स्थितिं धर्मे महात्मनः ॥ १.२.३७२ ॥
O muito sábio, por compaixão, não quis subir sem o cão. Conhecendo a firmeza inabalável daquele magnânimo no dharma, (assim aconteceu).
1.2.373
श्वरूपं यत्र तत्त्यक्त्वा धर्मेणासौ समन्वितः ।
स्वर्गं प्राप्तःसच तथा यातनाविपुला भृशम् ॥ १.२.३७३ ॥
Ali, tendo abandonado a forma de cão, dotado de dharma, alcançou o céu; e também houve para ele tormentos vastos e muito grandes.
1.2.374
देवदूतेन नरकं यत्र व्याजेन दर्शितम् ।
शुश्राव यत्र धर्मात्मा भ्रातॄणां करुणागिरः ॥ १.२.३७४ ॥
Onde um mensageiro divino, sob pretexto, lhe mostrou o inferno; e ali o de alma justa ouviu os clamores piedosos de seus irmãos.
1.2.375
निदेशे वर्तमानानां देशे तत्रैव वर्तताम् ।
अनुदर्शितश्च धर्मेण देवराज्ञा च पाण्डवः ॥ १.२.३७५ ॥
Enquanto permanecia naquele mesmo lugar com os que estavam sob comando, o Pāṇḍava foi mostrado por Dharma e por Indra, rei dos deuses.
1.2.376
आप्लुत्याकाशगङ्गायां देहं त्यक्त्वा स मानुषम् ।
स्वधर्मनिर्जितं स्थानं स्वर्गे प्राप्य स धर्मराट् ॥ १.२.३७६ ॥
Após banhar-se no Gaṅgā celeste e deixar seu corpo mortal, o rei do dharma alcançou no céu a morada conquistada por seu próprio dharma.
1.2.377
मुमुदे पूजितः सर्वैः सेन्द्रैः सुरगणैः सह ।
एतदष्टादशं पर्व प्रोक्तं व्यासेन धीमता ॥ १.२.३७७ ॥
Honrado por todas as hostes dos deuses junto com Indra, ele se regozijou. Este décimo oitavo livro foi proclamado por Vyāsa, o sábio.
1.2.378
अध्यायाः पञ्च संख्याताः पर्वम्यस्मिन्महात्मना ।
श्लोकानां द्वे शते चैव प्रसंख्याते तपोधाः ॥ १.२.३७८ ॥
Neste livro o magnânimo contou cinco capítulos, e, ó ascetas, foram enumerados duzentos versos.
1.2.379
नव श्लोकास्तथैवान्ये संख्याताः परमर्षिणा ।
अष्टादशैवमेतानि पर्वाण्येतान्यशेषतः ॥ १.२.३७९ ॥
Nove versos, e outros igualmente, foram contados pelo sábio supremo. Assim estes dezoito livros estão completos em sua totalidade.
1.2.380
खिलेषु हरिवंशश्च भविष्यं च प्रकीर्तितम् ।
दश श्लोकसहस्राणि विंशच्छ्लोकशतानि च ॥ १.२.३८० ॥
Nos suplementos também são proclamados o Harivaṃśa e o Bhaviṣya: dez mil versos e duzentos versos.
1.2.381
खिलेषु हरिवंशे च संख्यातानि महर्षिणा ।
एतत्सर्वं समाख्यातं भारते पर्वसंग्रहः ॥ १.२.३८१ ॥
Tudo o que o grande sábio enumerou nos suplementos e no Harivaṃśa foi aqui exposto como o sumário dos livros do Bhārata.
1.2.382
अष्टादश समाजग्मुरक्षौहिण्यो ययुत्सया ।
तन्महादारुणं युद्धमहान्यष्टादशाभवत् ॥ १.२.३८२ ॥
Dezoito akṣauhiṇī exércitos se reuniram, ávidos por combater, e aquela terrível batalha durou dezoito dias.
1.2.383
यो विद्याच्चतुरो वेदान्साङ्गोपनिषदो द्विजः ।
न चाख्यानमिदं विद्यान्नैव स स्याद्विचक्षणः ॥ १.२.३८३ ॥
Um brâmane que conheça os quatro Vedas com seus membros e Upaniṣads, mas não conheça esta narrativa, não seria verdadeiramente perspicaz.
1.2.384
अर्थशास्त्रमिदं प्रोक्तं धर्मशास्त्रमिदं महत् ।
कामशास्त्रमिदं प्रोक्तं व्यासेनामितबुद्धिना ॥ १.२.३८४ ॥
Isto é declarado a ciência da política, isto é o grande tratado do dharma, e isto é declarado a ciência do desejo, por Vyāsa de intelecto ilimitado.
1.2.385
श्रुत्वा त्विदमुपाख्यानं श्राव्यमन्यन्न रोचते ।
पुंस्कोकिलगिरं श्रुत्वा रूक्षा ध्वाङ्क्षस्य वागिव ॥ १.२.३८५ ॥
Tendo ouvido esta narrativa, nada mais digno de ser ouvido agrada—como, depois de ouvir a voz do cuco macho, o grasnar áspero do corvo já não agrada.
1.2.386
इतिहासोत्तमादस्माञ्जायन्ते कविबुद्धयः ।
पञ्चभ्य इव् भूतेभ्यो लोकसंविधयस्त्रयः ॥ १.२.३८६ ॥
Desta melhor das histórias nascem os intelectos dos poetas, como dos cinco elementos surgem as ordenações dos três mundos.
1.2.387
अस्याख्यानस्य विषये पुराणं वर्तते द्विजाः ।
अन्तरिक्षस्य विषये प्रजा इव चतुर्विधाः ॥ १.२.३८७ ॥
Ó nascidos duas vezes, no tema desta narrativa existe o purāṇa, assim como há quatro tipos de criaturas no domínio do céu.
1.2.388
क्रियागुणानां सर्वेषामिदमाख्यानमाश्रयः ।
इन्द्रियाणां समस्तानां चित्रा इव मनः क्रियाः ॥ १.२.३८८ ॥
Esta narrativa é o suporte de todas as ações e qualidades, assim como as variadas atividades da mente o são de todos os sentidos.
1.2.389
अनाश्रित्यैतदाख्यानं कथा भुवि न विद्यते ।
आहारमनपाश्रित्य शरीरस्येव धारणम् ॥ १.२.३८९ ॥
Sem apoiar-se nesta narrativa, nenhuma história se encontra na terra, assim como o corpo não se mantém sem alimento.
1.2.390
इदं कविवरैः सर्वैराख्यानमुपजीव्यते ।
उदयप्रेप्सुभिर्भृत्यैरभिजात इवेश्वरः ॥ १.२.३९० ॥
Todos os melhores poetas se apoiam nesta narrativa, assim como servos que desejam ascender dependem de um senhor de nobre linhagem.
1.2.391
अस्य काव्यस्य कवयो न समर्था विशेषणे ।
साधोरिव गृहस्थस्य शेषास्त्रय इवाश्रमाः ॥ १.२.३९१ ॥
Os poetas não são capazes de descrever este poema em suas particularidades, assim como o virtuoso chefe de família não pode descrever em detalhe as outras três etapas da vida.
1.2.392
धर्मे मतिर्भवतु वः सततोत्थितानां ।
स ह्येक एव परलोकगतस्य बन्धुः।
अर्थाः स्त्रियश्च निपुणैरपि सेव्यमाना ।
नैवाप्तभावमुपयान्ति न च स्थिरत्वम् ॥ १.२.३९२ ॥
Que a vossa mente esteja sempre firme no dharma, vós que estais sempre de pé para agir. Pois só ele é o parente de quem partiu para o outro mundo. Riquezas e mulheres, mesmo quando servidas pelos hábeis, não alcançam a condição de amigo fiel nem a estabilidade.
1.2.393
द्वैपायनौष्ठपुटनिःसृतमप्रमेयं ।
पुण्यं पवित्रमथ पापहरं शिवं च।
यो भारतं समधिगच्छति वाच्यमानं ।
किं तस्य पुष्करजलैरभिषेचनेन ॥ १.२.३९३ ॥
Surgido da cavidade dos lábios de Dvaipāyana, este (relato) imensurável, meritório, puro, que remove o pecado e é auspicioso: de que precisa quem ouve o Bhārata recitado de uma ablução com as águas de Puṣkara?
1.2.394
यदह्ना कुरुते पाप ब्राह्मणस्त्विन्द्रियैश्चरन् ।
महाभारतमाख्याय सन्ध्यां मुच्यति पश्चिमाम् ॥ १.२.३९४ ॥
O pecado que um brâmane comete de dia, vagando pelos sentidos, dele se liberta ao crepúsculo da tarde, após recitar o Mahābhārata.
1.2.395
यद्रात्रौ कुरुते पापं कर्मणा मनसा गिरा ।
महाभारतमाख्याय पूर्वां सन्ध्यां प्रमुच्यते ॥ १.२.३९५ ॥
O pecado cometido à noite por ação, mente ou palavra, dele se liberta plenamente ao crepúsculo da aurora, após recitar o Mahābhārata.
1.2.396
यो गोशतं कनकशृङ्गमयं ददाति ।
विप्राय वेदविदुषे च बहुश्रुताय।
पुण्यां च भारतकथां शृणुयाच्च नित्यं ।
तुल्यं फलं भवति तस्य च तस्य चैव ॥ १.२.३९६ ॥
Quem dá cem vacas de chifres dourados a um brâmane versado nos Vedas e muito erudito, e quem ouve constantemente a meritória história do Bhārata: o fruto de ambos é igual.
1.2.397
आख्यानं तदिदमनुत्तमं महार्थं ।
विज्ञेयं महदिह पर्वसंग्रहेण।
श्रुत्वादौ भवति नृणां सुखावगाहं ।
विस्तीर्णं लवणजलं यथा प्लवेन ॥ १.२.३९७ ॥
Este relato é supremo e de grande sentido; sua grandeza deve ser conhecida aqui pelo resumo dos parvas. Uma vez ouvido desde o início, torna-se fácil para os homens entrar nele, como se atravessa um vasto oceano salgado numa jangada.