Mahābhārata · Adhyāya 1.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.42.1
यद्येतत्साहसं तात यदि वा दुष्कृतं कृतम् ।
प्रियं वाप्यप्रियं वा ते वागुक्ता न मृषा भवेत् ॥ १.४२.१ ॥
Querido pai, seja isto uma ação temerária ou uma má ação, agradável ou desagradável para ti, a palavra proferida não será em vão.
1.42.2
नैवान्यथेदं भविता पितरेष ब्रवीमि ते ।
नाहं मृषा ब्रवीम्येवं स्वैरेष्वपि कुतः शपन् ॥ १.४२.२ ॥
Não será de outro modo, pai; isto te digo. Não falo falsamente assim; como poderia amaldiçoar nem em brincadeira?
1.42.3
जानाम्युग्रप्रभावं त्वां तात सत्यगिरं तथा ।
नानृतं चोक्तपूर्वं ते नैतन्मिथ्या भविष्यति ॥ १.४२.३ ॥
Querido filho, sei que teu poder é feroz e tua palavra verdadeira. Nunca antes falaste falsamente; por isso isto não será em vão.
1.42.4
पित्रा पुत्रो वयस्थोऽपि सततं वाच्य एव तु ।
यथा स्याद्गुणसंयुक्तः प्राप्नुयाच्च महद्यशः
गच्छामित्वरितं सौम्य सद्यः कर्तुमपज्वरम् ॥ १.४२.४ ॥
Um pai deve sempre admoestar seu filho, mesmo quando adulto, para que se torne dotado de virtudes e alcance grande fama. Gentil, vou depressa remediar isto imediatamente.
1.42.5
किं पुनर्बाल एव त्वं तपसा भावितः सदा ।
वर्धते चेत्प्रभवतां कोपोऽतीव महात्मनाम् ॥ १.४२.५ ॥
Ainda és uma criança, embora sempre nutrido pela austeridade. Se a ira das grandes almas poderosas cresce em excesso, que mais se pode dizer?
1.42.6
उत्सीदेयुरिमे लोकाः क्षणा चास्य प्रतिक्रिया ।
सोऽहं पश्यामि वक्तव्यं त्वयि धर्मभृतां वर।
पुत्रत्वं बालतां चैव तवावेक्ष्य च साहसम् ॥ १.४२.६ ॥
Estes mundos poderiam perecer, e o remédio é imediato. Melhor dos guardiões do dharma, vejo o que deve ser dito a ti, considerando teu filhado, tua juventude e tua temeridade.
1.42.7
स त्वं शमपरो भूत्वा वन्यमाहारमाचरन् ।
चर क्रोधमिमं हित्वा नैवं धर्मं प्रहास्यसि ॥ १.४२.७ ॥
Sê dedicado à calma, come alimento silvestre, abandona esta ira e vive assim; não abandonarás o dharma.
1.42.8
क्रोधो हि धर्मं हरति यतीनां दुःखसंचितम् ।
ततो धर्मविहीनानां गतिरिष्टा न विद्यते ॥ १.४२.८ ॥
A ira, de fato, rouba o dharma dos ascetas acumulado com sofrimento; por isso os que não têm dharma não encontram o destino desejado.
1.42.9
शम एव यतीनां हि क्षमिणां सिद्धिकारकः ।
क्षमावतामयं लोकः परश्चैव क्षमावताम् ॥ १.४२.९ ॥
Somente a calma traz o sucesso aos ascetas e aos pacientes; este mundo pertence aos pacientes, e também o outro mundo.
1.42.10
तस्माच्चरेथाः सततं क्षमाशीलो जितेन्द्रियः ।
क्षमया प्राप्स्यसे लोकान्ब्रह्मणः समनन्तरान् ॥ १.४२.१० ॥
Portanto, vive sempre paciente e senhor dos teus sentidos; pela paciência alcançarás os mundos de Brahmā, iguais aos imediatamente seguintes.
1.42.11
मया तु शममास्थाय यच्छक्यं कर्तुमद्य वै ।
तत्करिष्याम्यहं तात प्रेपयिष्ये नृपाय वै ॥ १.४२.११ ॥
Mas, tomando refúgio na calma, farei hoje o que for possível, querido filho; enviarei um mensageiro ao rei.
1.42.12
मम पुत्रेण शप्तोऽसि बालेनाकृतबुद्धिना ।
ममेमां धर्षणां त्वत्तः प्रेक्ष्य राजन्नमर्षिणा ॥ १.४२.१२ ॥
Meu filho pequeno, de mente imatura, amaldiçoou-te, ó rei; ao ver esta afronta minha vinda de ti, ele o fez em indignação.
1.42.13
एवमादिश्य शिष्यं स प्रेषयामास सुव्रतः ।
परिक्षिते नृपतये दयापन्नो महातपाः ॥ १.४२.१३ ॥
Tendo assim instruído seu discípulo, o grande asceta de votos firmes, cheio de compaixão, enviou-o ao rei Parikṣit.
1.42.14
संदिश्य कुशलप्रश्नं कार्यवृत्तान्तमेव च ।
शिष्यं गौरमुखं नाम शीलवन्तं समाहितम् ॥ १.४२.१४ ॥
Tendo transmitido a pergunta sobre o bem-estar e o relato do assunto, enviou seu discípulo virtuoso e recolhido, chamado Gauramukha.
1.42.15
सोऽभिगम्य ततः शीघ्रं नरेन्द्रं कुरुवर्धनम् ।
विवेश भवनं राज्ञः पूर्वं द्वास्थैर्निवेदितः ॥ १.४२.१५ ॥
Aproximou-se depressa do rei, aumentador da linhagem kuru, e, anunciado primeiro pelos porteiros, entrou no palácio real.
1.42.16
पूजितस्तु नरेन्द्रेण द्विजो गौरमुखस्तदा ।
आचख्यौ च परिश्रान्तो राज्ञः सर्वमशेषतः ॥ १.४२.१६ ॥
Honrado pelo rei, o brâmane Gauramukha, cansado, contou então ao rei tudo por completo.
1.42.17
शमीकवचनं घोरं यथोक्तं मन्त्रिसन्निधौ ।
शमीको नाम राजेन्द्र वर्तते विषये तव ॥ १.४२.१७ ॥
Relatou as terríveis palavras de Śamīka tal como foram ditas na presença dos ministros: ó senhor dos reis, o sábio chamado Śamīka habita em teu reino.
1.42.18
ऋषिः परमधर्मात्मा दान्तः शान्तो महातपाः ।
तस्य त्वया नरव्याघ्र सर्पः प्राणैर्वियोजितः ॥ १.४२.१८ ॥
Esse sábio é supremamente justo de alma, senhor de si, sereno e de grande ascese; ó tigre entre os homens, por ti uma serpente foi privada da vida sobre ele.
1.42.19
अवसक्तो धनुष्कोट्या स्कन्धे मौनान्वितस्य च ।
क्षान्तवांस्तव तत्कर्म पुत्रस्तस्य न चक्षमे ॥ १.४२.१९ ॥
Foi pendurado no ombro do sábio absorto em seu voto de silêncio, com a ponta de um arco. Você suportou aquele ato, mas seu filho não pôde tolerá-lo.
1.42.20
तेन शप्तोऽसि राजेन्द्र पितुरज्ञातमद्य वै ।
तक्षकः सप्तरात्रेण मृत्युस्तव भविष्यति ॥ १.४२.२० ॥
Ó senhor dos reis, hoje foste amaldiçoado por ele, sem que teu pai o soubesse: em sete noites Takṣaka será a tua morte.
1.42.21
तत्र रक्षां कुरुष्वेति पुनः पुनरथाब्रवीत् ।
तदन्यथा न शक्यं च कर्तुं केनचिदप्युत ॥ १.४२.२१ ॥
"Providencie proteção lá", disse ele repetidas vezes. Não pode ser de outro modo, nem alguém pode mudá-lo.
1.42.22
न हि शक्नोति संयन्तुं पुत्रं कोपसमन्वितम् ।
ततोऽहं प्रेषितस्तेन तव राजन्हितार्थिना ॥ १.४२.२२ ॥
Ele não consegue conter seu filho, cheio de cólera. Por isso, ó rei, desejando o teu bem, enviou-me.
1.42.23
इति श्रुत्वा वचो घोरं स राजा कुरुनन्दनः ।
पर्यतप्यत तत्पापं कृत्वा राजा महातपाः ॥ १.४२.२३ ॥
Ao ouvir essas terríveis palavras, aquele rei, alegria dos Kurus, atormentou-se pelo pecado que cometera — o rei de grande austeridade.
1.42.24
तं च मौनव्रतं श्रुत्वा वने मुनिवरं तदा ।
भूय एवाभवद्राजा शोकसंतप्तमानसः ॥ १.४२.२४ ॥
E ao ouvir do voto de silêncio daquele melhor dos sábios na floresta, o rei tornou-se novamente um espírito atormentado pela dor.
1.42.25
अनुक्रोशात्मतां तस्य शमीकस्यावधार्य च ।
पर्यतप्यत भूयोपि कृत्वा तत्किल्बिषं मुनेः ॥ १.४२.२५ ॥
Ao compreender a natureza compassiva de Śamīka, o rei voltou a atormentar-se pela ofensa que cometera contra o sábio.
1.42.26
न हि मृत्युं तथा राजा श्रुत्वा वै सोऽन्वतप्यत ।
अशोचदमरप्रख्यो यथा कृत्वेह कर्म तत् ॥ १.४२.२६ ॥
O rei não se entristeceu tanto ao ouvir da morte; mas ele, semelhante a um imortal, lamentou o ato que cometera.
1.42.27
ततस्तं प्रेषयामास राजा गौरमुखं तदा ।
भूयः प्रसादं भगवान्करोत्विह ममेति वै ॥ १.४२.२७ ॥
Então o rei enviou Gauramukha, dizendo: 'Que o venerável me conceda de novo o seu favor.'
1.42.28
श्रुत्वा तु वचनं राज्ञो मुनिर्गौरमुखस्तदा ।
समनुज्ञाप्य वेगेन प्रजगामाश्रमं गुरोः ॥ १.४२.२८ ॥
Tendo ouvido as palavras do rei, o sábio Gauramukha despediu-se e foi rapidamente para o eremitério de seu mestre.
1.42.29
तस्मिंश्च गतमात्रेऽथ राजा गौरमुखे तदा ।
मन्त्रिभिर्मन्त्रयामास सह संविग्नमानसः ॥ १.४२.२९ ॥
Assim que Gauramukha partiu, o rei, com a mente agitada, consultou os seus ministros.
1.42.30
संमन्त्र्य मन्त्रिभिश्चैव स तथा मन्त्रतत्त्ववित् ।
प्रासादं कारयामास एकस्तम्भं सुरक्षितम् ॥ १.४२.३० ॥
Após consultar os seus ministros, aquele rei, conhecedor da essência do conselho, mandou construir um palácio de um só pilar e bem guardado.
1.42.31
रक्षां च विदधे तत्र भिषजश्चौषधानि च ।
ब्राह्मणान्मन्त्रसिद्धांश्च सर्वतो वै न्ययोजयत् ॥ १.४२.३१ ॥
Ali organizou a proteção, colocou médicos e remédios e posicionou brâmanes versados em mantras por todos os lados.
1.42.32
राजकार्याणि तत्रस्थः सर्वाण्येवाकरोच्च सः ।
मन्त्रिभिः सह धर्मज्ञः समन्तात्परिरक्षितः ॥ १.४२.३२ ॥
Permanecendo ali, cumpriu todos os deveres reais; o rei, conhecedor do dharma, estava protegido por todos os lados junto com seus ministros.
1.42.33
न चैनं कश्चिदारूढं लभते राजसत्तमम् ।
वातोऽपि निश्चरंस्तत्र प्रवेशे विनिवार्यते ॥ १.४२.३३ ॥
Ninguém conseguia subir e alcançar aquele melhor dos reis; ali, na entrada, até o vento era impedido de passar.
1.42.34
प्राप्ते च दिवसे तस्मिन्सप्तमे द्विजसत्तमः ।
काश्यपोऽभ्यागमद्विद्वांस्तं राजानं चिकित्सितुम् ॥ १.४२.३४ ॥
Quando chegou aquele sétimo dia, o melhor dos dvijas, o sábio Kāśyapa, veio curar o rei.
1.42.35
श्रुतं हि तेन तदभूद्यथा तं राजसत्तमम् ।
तक्षकः पन्नगश्रेष्ठो नेष्यते यमसादनम् ॥ १.४२.३५ ॥
Pois ele ouvira que Takṣaka, o chefe das serpentes, levaria aquele melhor dos reis à morada de Yama.
1.42.36
तं दष्टं पन्नगेन्द्रेण करिष्येऽहमपज्वरम् ।
तत्र मेऽर्थश्च धर्मश्च भवितेति विचिन्तयन् ॥ १.४२.३६ ॥
Se for mordido pelo senhor das serpentes, eu o libertarei da febre do veneno; nisso haverá para mim proveito e dharma, pensava ele.
1.42.37
तं ददर्श स नागेन्द्रस्तक्षकः काश्यपं पथि ।
गच्छन्तमेकमनसं द्विजो भूत्वा वयोऽतिगः ॥ १.४२.३७ ॥
Takṣaka, senhor das serpentes, viu Kāśyapa caminhando pela estrada com a mente fixa em um só propósito; ele havia tomado a forma de um brâmane idoso.
1.42.38
तमब्रवीत्पन्नगेन्द्रः काश्यपं मुनिपुंगवम् ।
क्व भवांस्त्वरितो याति किंच कार्यं चिकीर्षति ॥ १.४२.३८ ॥
O senhor das serpentes falou a Kāśyapa, o melhor dos sábios: "Para onde você vai com tanta pressa, e que tarefa pretende realizar?"
1.42.39
नृपं कुरुकुलोत्पन्नं परिक्षितमरिंदमम् ।
तक्षकः पन्नगश्रेष्ठस्तेजसाऽध्य प्रधक्ष्यति ॥ १.४२.३९ ॥
Takṣaka, o melhor das serpentes, queimará com seu poder ainda hoje o rei Parikṣit, nascido na linhagem dos Kuru e subjugador de inimigos.
1.42.40
तं दष्टं पन्नगेन्द्रेण तेनाग्निसमतेजसम् ।
पाण्डवानां कुलकरं राजानममितौजसम्। ॥ १.४२.४० ॥
Aquele rei, mordido pelo senhor das serpentes, de esplendor igual ao fogo, fundador da linhagem dos Pāṇḍava, de força incomensurável.
1.42.41
विज्ञातविषविद्योऽहं ब्राह्मणो लोकपूजितः ।
अस्मद्गुरुकटाक्षेण कल्योऽहं विषनाशने ॥ १.४२.४१ ॥
Sou um brâmane versado na ciência dos venenos, honrado no mundo. Pela graça do olhar de meu mestre, sou capaz de curar o veneno.
1.42.42
अहं स तक्षको ब्रह्मंस्तं धक्ष्यामि महीपतिम् ।
निवर्तस्व न शक्तस्त्वं मया दष्टं चिकित्सितुम् ॥ १.४२.४२ ॥
Eu sou esse Takṣaka, ó brâmane! Queimarei aquele rei. Volta atrás; não és capaz de curar quem eu mordi.
1.42.43
अहं तं नृपतिं गत्वा त्वया दष्टमपज्वरम् ।
करिष्यामीति मे बुद्धिर्विद्याबलसमन्विता ॥ १.४२.४३ ॥
Irei àquele rei e farei com que, mordido por ti, fique livre da febre; minha resolução está dotada do poder do saber.