Mahābhārata · Adhyāya 1.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.61.1
शृणु राजन्यथा वीरा भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः ।
विरोधमन्वगच्छन्त धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ॥ १.६१.१ ॥
O König, höre, wie die fünf heldenhaften Pāṇḍava-Brüder in Feindschaft mit den bösgesinnten Söhnen Dhṛtarāṣṭras gerieten.
1.61.2
गुरवे प्राङ्नमस्कृत्य मनोबुद्धिसमाधिभिः ।
संपूज्य च द्विजान्सर्वांस्तथान्यान्विदुषो जनान् ॥ १.६१.२ ॥
Nachdem ich zuerst dem Lehrer mit Geist, Verstand und Sammlung meine Ehrerbietung erwiesen und alle Zweimalgeborenen und die anderen Gelehrten geehrt habe.
1.61.3
महर्षेर्विश्रुतस्येह सर्वलोकेषु धीमतः ।
प्रवक्ष्यामि मतं कृत्स्नं व्यासस्यामिततेजसः ॥ १.६१.३ ॥
Ich werde die vollständige Lehre des großen Weisen Vyāsa vortragen, berühmt in dieser Welt und in allen Welten, den weisen Mann von unermesslichem Glanz.
1.61.4
श्रोतुं पात्रं च राजंस्त्वं प्राप्येमां भारतीं कथाम् ।
गुरोर्वक्त्रपरिस्पन्दो मनः प्रोत्साहतीव मे ॥ १.६१.४ ॥
O König, du bist würdig, diese Geschichte des Bhārata zu hören; die Bewegung der Lippen meines Lehrers spornt meinen Geist gewaltig an.
1.61.5
शृणु राजन्यथा भेदः कुरुपाण्डवयोरभूत् ।
राज्यार्थे द्यूतसंभूतो वनवासस्तथैव च ॥ १.६१.५ ॥
Höre, o König, wie die Spaltung zwischen den Kuru und den Pāṇḍava entstand und wie das Waldexil, geboren aus dem Würfelspiel um das Reich, geschah.
1.61.6
यथा च युद्धमभवत्पृथिवीक्षयकारकम् ।
तत्तेऽहं कथयिष्यामि पृच्छते भरतर्षभ ॥ १.६१.६ ॥
Und wie der Krieg entstand, der die Verwüstung der Erde verursachte, das werde ich dir erzählen, der du fragst, o Stier der Bharata.
1.61.7
मृते पितरि ते वीरा वनादेत्य स्वमन्दिरम् ।
नचिरादेव विद्वांसो वेदे धनुषि चाभवन् ॥ १.६१.७ ॥
Als ihr Vater gestorben war, kehrten jene Helden aus dem Wald in ihr eigenes Haus zurück, und bald wurden sie gelehrt im Veda und in der Bogenkunst.
1.61.8
तांस्तथा सत्ववीर्यौजःसंपन्नान्पौरसंमतान् ।
नामृष्यन्कुरवो दृष्ट्वा पाण्डवाञ्श्रीयशोभृतः ॥ १.६१.८ ॥
Als die Kurus die Pāṇḍavas sahen, mit Lebenskraft, Tapferkeit und Stärke begabt, von den Bürgern geachtet, Glanz und Ruhm tragend, konnten sie es nicht ertragen.
1.61.9
ततो दुर्योधनः क्रूरः कर्णश्च सहसौबलः ।
तेषां निग्रहनिर्वासान्विविधांस्ते समारभन् ॥ १.६१.९ ॥
Da begannen der grausame Duryodhana, Karṇa und Saubala (Śakuni) verschiedene Mittel, um sie zu unterwerfen und zu verbannen.
1.61.10
ततो दुर्योधनः क्रूरः कुलिङ्गस्य मते स्थितः ।
पाम्डवान्विविधोपायै राज्यहेतोरपीडयत् ॥ १.६१.१० ॥
Da quälte der grausame Duryodhana, dem Rat des Kuliṅga (Karṇa) folgend, die Pāṇḍavas auf vielerlei Weise um des Reiches willen.
1.61.11
ददावथ विषं पापो भीमाय धृतराष्ट्रजः ।
जरयामास तद्वीरः सहान्नेन वृकोदरः ॥ १.६१.११ ॥
Da gab der sündige Sohn Dhṛtarāṣṭras Bhīma Gift; doch dieser Held Vṛkodara verdaute es zusammen mit der Speise.
1.61.12
प्रमाणकोट्यां संसुप्तं पुनर्बद्ध्वा वृकोदरम् ।
तोयेषु भीमं गङ्गायाः प्रक्षिप्य पुरमाव्रजत् ॥ १.६१.१२ ॥
Nachdem er Vṛkodara (Bhīma), der in Pramāṇakoṭi tief schlief, wieder gefesselt und Bhīma in die Wasser des Gaṅgā geworfen hatte, kehrte er in die Stadt zurück.
1.61.13
यदा विबुद्धः कौन्तेयस्तदा संछिद्य बन्धनम् ।
उदतिष्ठन्महाबाहुर्भीमसेनो गतव्यथः ॥ १.६१.१३ ॥
Als der Sohn der Kuntī erwachte, schnitt er seine Fesseln durch, und der starkarmige Bhīmasena erhob sich, schmerzfrei.
1.61.14
आशीविषैः कृष्णसर्पैः सुप्तं चैनमदंशयत् ।
सर्वेष्वेवाङ्गदेशेषु न ममार स शत्रुहा ॥ १.६१.१४ ॥
Während er schlief, wurde er von giftigen schwarzen Schlangen an allen Körperteilen gebissen, doch der Feindeserschläger starb nicht.
1.61.15
तेषां तु विप्रकारेषु तेषु तेषु महामतिः ।
मोक्षणे प्रतिकारे च विदुरोऽवहितोऽभवत् ॥ १.६१.१५ ॥
Gegen ihre vielfältigen Übergriffe, sowohl zur Befreiung davon als auch zu ihrer Abhilfe, blieb der großsinnige Vidura wachsam.
1.61.16
स्वर्गस्थो जीवलोकस्य यथा शक्रः सुखावहः ।
पाण्डवानां तथा नित्यं विदुरोऽपि सुखावहः ॥ १.६१.१६ ॥
Wie Indra, der im Himmel weilt, den Lebenden Glück bringt, so bringt auch Vidura den Pāṇḍavas stets Glück.
1.61.17
यदा तु विविधोपायैः संवृतैर्विवृतैरपि ।
नाशकद्विनिहन्तुं तान्दैवभाव्यर्थरक्षितान् ॥ १.६१.१७ ॥
Als sie mit verschiedenen Mitteln, verborgenen wie offenen, sie nicht töten konnten, denn sie wurden durch den vom Schicksal bestimmten Zweck beschützt.
1.61.18
ततः संमन्त्र्य सचिवैर्वृषदुःशासनादिभिः ।
धृतराष्ट्रमनुज्ञाप्य जातुषं गृहमादिशत् ॥ १.६१.१८ ॥
Dann, nachdem er sich mit seinen Ministern, Vṛṣa, Duḥśāsana und anderen, beraten und Dhṛtarāṣṭras Erlaubnis erhalten hatte, befahl er, ein Haus aus Lack zu errichten.
1.61.19
तत्र तान्वासयामास पाण्डवानमितौजसः ।
सुतप्रियैषी तान्राजा पाण्डवानम्बिकासुतः।
ततो विवासयामास राज्यभोगबुभुक्षया ॥ १.६१.१९ ॥
Dort ließ er die Pāṇḍavas von unermesslicher Kraft wohnen. Dann verbannte sie der König, Sohn der Ambikā, der das Wohl seiner Söhne suchte, aus Verlangen, die Herrschaft zu genießen.
1.61.20
ते प्रातिष्ठन्त सहिता नगरान्नागसाह्वयात् ।
प्रस्थाने चाभवन्मन्त्री क्षत्ता तेषां महात्मनाम् ॥ १.६१.२० ॥
Gemeinsam brachen sie aus der Stadt namens Nāgasāhvaya auf, und beim Aufbruch dieser großen Seelen war ihr Berater der Verwalter (Vidura).
1.61.21
तेन मुक्ता जतुगृहान्निशीथे प्राद्रवन्वनम् ।
ततः संप्राप्य कौन्तेया नगरं वारणावतम् ॥ १.६१.२१ ॥
Von ihm befreit, flohen sie um Mitternacht aus dem Lackhaus in den Wald. Dann erreichten die Söhne Kuntīs die Stadt Vāraṇāvata.
1.61.22
न्यवसन्त महात्मानो मात्रा सह परन्तपाः ।
धृतराष्ट्रेण चाज्ञप्ता उषिता जातुषे गृहे ॥ १.६१.२२ ॥
Diese großen Seelen, Brenner der Feinde, wohnten dort zusammen mit ihrer Mutter; auf Befehl Dhṛtarāṣṭras hatten sie im Lackhaus gewohnt.
1.61.23
पुरोचनाद्रक्षमाणाः संवत्सरमतन्द्रिताः ।
सुरुङ्गां कारयित्वा तु विदुरेण प्रचोदिताः ॥ १.६१.२३ ॥
Sich vor Purocana schützend, blieben sie ein Jahr lang wachsam, und von Vidura angetrieben ließen sie einen Tunnel graben.
1.61.24
आदीप्य जातुषं वेश्म दग्ध्वा चैव पुरोचनम् ।
प्राद्रवन्भयसंविग्ना मात्रा सह पन्तपाः ॥ १.६१.२४ ॥
Nachdem sie das Lackhaus in Brand gesetzt und Purocana verbrannt hatten, flohen sie, von Furcht erschüttert, zusammen mit ihrer Mutter; sie waren Brenner der Feinde.
1.61.25
ददृशुर्दारुमं रक्षो हिडिम्बं वननिर्झरे ।
हत्वा च तं राक्षसेन्द्रं भीताः समवबोधनात् ॥ १.६१.२५ ॥
Sie sahen den grausamen Dämon Hiḍimba am Waldbach. Nachdem sie jenen Dämonenfürsten erschlagen hatten, erschraken sie, als sie gemeinsam erwachten.
1.61.26
निशि संप्राद्रवन्पार्था धार्तराष्ट्रभयार्दिताः ।
प्राप्ता हिडिम्बा भीमेन यत्र जातो घटोत्कचः ॥ १.६१.२६ ॥
Nachts flohen die Söhne Pṛthās, von Furcht vor den Söhnen Dhṛtarāṣṭras gequält. Hiḍimbā erreichte mit Bhīma den Ort, wo Ghaṭotkaca geboren war.
1.61.27
एकचक्रां ततो हत्वा पाण्डवाः संशितव्रताः ।
वेदाध्ययनसंपन्नास्तेऽभवन्ब्रह्मचारिणः ॥ १.६१.२७ ॥
Dann, nachdem sie in Ekacakrā (den Dämon) erschlagen hatten, wurden die Pāṇḍavas, standhaft in ihren Gelübden und im Vedastudium vollendet, zu Brahmacārin.
1.61.28
ते तत्र नियताः कालं कंचिदूषुर्नरर्षभाः ।
मात्रा सहैकचक्रायां ब्राह्मणस्य निवेशने ॥ १.६१.२८ ॥
Jene selbstbeherrschten Besten der Männer wohnten dort einige Zeit mit ihrer Mutter im Haus eines Brahmanen in Ekacakrā.
1.61.29
तत्राससाद क्षुधितं पुरुषादं वृकोदरः ।
भीमसेनो महाबाहुर्बकं नाम महाबलम् ॥ १.६१.२९ ॥
Dort stieß der starkarmige Bhīmasena, der Wolfsbauch, auf den hungrigen Menschenfresser namens Baka, von großer Kraft.
1.61.30
तं चापि पुरुषव्याघ्रो बाहुवीर्येण पाण्डवः ।
निहत्य तरसा वीरो नागरान्पर्यसान्त्वयत् ॥ १.६१.३० ॥
Dieser Tiger unter den Menschen, der Pāṇḍava-Held, erschlug auch ihn schnell durch die Tapferkeit seiner Arme und tröstete die Bürger vollständig.
1.61.31
ततस्ते शुश्रुवुः कृष्णां पञ्चालेषु स्वयंवराम् ।
श्रुत्वा चैवाभ्यगच्छ्त गत्वा चैवालभन्त ताम् ॥ १.६१.३१ ॥
Da hörten sie, dass Kṛṣṇā im Land der Pañcāla durch eigene Wahl gewonnen werden sollte. Als sie es hörten, gingen sie dorthin und gewannen sie.
1.61.32
ते तत्र द्रौपदीं लब्ध्वा परिसंवत्सरोषिताः ।
विदिता हास्तिनपुरं प्रत्याजग्मुररिन्दमाः ॥ १.६१.३२ ॥
Nachdem sie dort Draupadī gewonnen und ein volles Jahr dort verweilt hatten, kehrten die Feindbezwinger, benachrichtigt, nach Hāstinapura zurück.
1.61.33
ते उक्ता धृतराष्ट्रेण राज्ञा शान्तनवेन च ।
भ्रातृभिर्विग्रहस्तात कथं वो न भवेदिति ॥ १.६१.३३ ॥
König Dhṛtarāṣṭra und der Sohn Śantanus (Bhīṣma) sprachen zu ihnen: »Lieber Sohn, wie sollte es nicht zu Streit zwischen dir und deinen Brüdern kommen?«
1.61.34
अस्माभिः खाण्डवप्रस्थे युष्मद्वासोऽनुचिन्तितः ।
तस्माज्जनपदोपेतं सुविभक्तमहापथम् ॥ १.६१.३४ ॥
Wir haben an eine Wohnstätte für euch in Khāṇḍavaprastha gedacht, das mit Land ausgestattet ist und gut angelegte große Straßen hat.
1.61.35
वासाय स्वाण्डवप्रस्थं व्रजध्वं गतमत्सराः ।
तयोस्ते वचनाज्जग्मुः सह सर्वैः सुहृज्जनैः ॥ १.६१.३५ ॥
»Geht nach Khāṇḍavaprastha, um dort zu wohnen, frei von Neid.« Auf die Worte jener beiden zogen sie mit all ihren wohlwollenden Verwandten dorthin.
1.61.36
नगरं खाण्डवप्रस्थं रत्नान्यादाय सर्वशः ।
तत्र ते न्यवसन्पार्थाः संवत्सरगणांन्बहून् ॥ १.६१.३६ ॥
Nachdem sie alle Juwelen mitgenommen hatten, wohnten die Söhne Pṛthās dort in der Stadt Khāṇḍavaprastha viele Jahre lang.
1.61.37
वशे शस्त्रप्रतापेन कुर्वन्तोऽन्यान्महीभृतः ।
एवं धर्मप्रधानास्ते सत्यव्रतपरायणाः ॥ १.६१.३७ ॥
Andere Könige durch die Macht ihrer Waffen unterwerfend, waren sie, vor allem dem Dharma ergeben und dem Gelübde der Wahrheit treu, so lebend.
1.61.38
अप्रमत्तोत्थिताः क्षान्ताः प्रतपन्तोऽहितान्बहून् ।
अजयद्भीमसेनस्तु दिशं प्राचीं महायशाः ॥ १.६१.३८ ॥
Wachsam, bereit und geduldig, viele Feinde versengend, eroberte der hochberühmte Bhīmasena die östliche Richtung.
1.61.39
उदीचीमर्जुनो वीरः प्रतीचीं नकुलस्तथा ।
दक्षिणां सहदेवस्तु विजिग्ये परवीरहा ॥ १.६१.३९ ॥
Der Held Arjuna eroberte die nördliche Richtung, Nakula ebenso die westliche, und Sahadeva, Töter feindlicher Helden, die südliche.
1.61.40
एवं चक्रुरिमां सर्वे वशे कृत्स्नां वसुन्धराम् ।
पञ्चभिः सूर्यसङ्काशैः सूर्येण च विराजता ॥ १.६१.४० ॥
So brachten alle diese ganze Erde unter ihre Herrschaft: die fünf, leuchtend wie die Sonne, und die strahlende Sonne.
1.61.41
षट्सूर्येवाभवत्पृथ्वी पाण्डवैः सत्यविक्रमैः ।
ततो निमित्ते कस्मिंश्चिद्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ १.६१.४१ ॥
Durch die Pāṇḍavas von wahrer Tapferkeit wurde die Erde wie sechs Sonnen. Dann, bei einem gewissen Anlass, sandte König Dharma Yudhiṣṭhira...
1.61.42
वनं प्रस्थापयामास तेजस्वी सत्यविक्रमः ।
प्राणेभ्योऽपि प्रियतरं भ्रातरं सव्यसाचिनम् ॥ १.६१.४२ ॥
Der strahlende, wahrhaft tapfere König schickte seinen Bruder Savyasācin (Arjuna), lieber als das eigene Leben, in den Wald.
1.61.43
अर्जुनं पुरुषव्याघ्रं स्थिरात्मानं गुणैर्युतम् ।
स वै संवत्सरं पूर्णं मासं चैकं वने वसन् ॥ १.६१.४३ ॥
Arjuna, der Tiger unter den Männern, standhaft im Geiste und mit Tugenden begabt, weilte ein volles Jahr und einen Monat im Wald.
1.61.44
तीर्थयात्रां च कृतवान्नागकन्यामवाप च ।
पाण्ड्यस्य तनयां लब्ध्वा तत्र ताभ्यांसहोषितः ॥ १.६१.४४ ॥
Er unternahm eine Pilgerfahrt und gewann eine Nāga-Jungfrau; dort erhielt er die Tochter des Pāṇḍya-Königs und lebte mit ihnen zusammen.
1.61.45
ततोऽगच्छद्धृषीकेशं द्वारवत्यां कदाचन ।
लब्धवांस्तत्र बीभत्सुर्भार्यां राजीवलोचनाम् ॥ १.६१.४५ ॥
Dann ging er einmal nach Dvārakā zu Hṛṣīkeśa (Kṛṣṇa), und dort erhielt Bībhatsu (Arjuna) eine lotusäugige Gattin.
1.61.46
अनुजां वासुदेवस्य सुभद्रां भद्रभाषिणीम् ।
सा शचीव महेन्द्रेण श्रीः कृष्णेनेव सङ्गता ॥ १.६१.४६ ॥
Subhadrā, die jüngere Schwester Vāsudevas, mit gütiger Rede, vereinte sich wie Śacī mit Mahendra und wie Śrī mit Kṛṣṇa.
1.61.47
सुभद्रा युयुजे प्रीत्या पाण्डवेनार्जुनेन ह ।
अतर्पयच्च कौन्तेयः खाण्डवे हव्यवाहनम् ॥ १.६१.४७ ॥
Subhadrā vereinte sich in Liebe mit dem Pāṇḍava Arjuna; und der Sohn Kuntīs sättigte Agni, den Träger der Opfergaben, im Khāṇḍava-Wald.
1.61.48
बीभत्सुर्वासुदेवेन सहितो नृपस्तम ।
नातिभारो हि पार्थस्य केशवेन सहाभवत् ॥ १.६१.४८ ॥
O bester der Könige, Bībhatsu (Arjuna), von Vāsudeva begleitet, trug keine übermäßige Last; denn für Pārtha war das Zusammensein mit Keśava keine Bürde.
1.61.49
व्यवसायसहायस्य विष्णोः शत्रुवधेष्विव ।
पार्थायाग्निर्ददौ चापि गाण्डीवं धनुरुत्तमम् ॥ १.६१.४९ ॥
Wie Viṣṇu den Unternehmungen bei der Vernichtung der Feinde beistand, gab Agni Pārtha auch den besten Bogen, den Gāṇḍīva.
1.61.50
इषुधी चाक्षयैर्बाणै रथं च कपिलक्षणम् ।
मोक्षयामास बीभत्सुर्मयं यत्र महासुरम् ॥ १.६१.५० ॥
Bībhatsu (Arjuna) ließ die beiden Köcher, die unerschöpflichen Pfeile und den mit dem Affenzeichen versehenen Wagen von dort befreien, wo der große Asura Maya war.
1.61.51
स चकार सभां दिव्यां सर्वरत्नसमाचिताम् ।
तस्यां दुर्योधनो मन्दो लोभं चक्रे सुदुर्मतिः ॥ १.६१.५१ ॥
Er errichtete eine göttliche Versammlungshalle, gefüllt mit allen Arten von Edelsteinen, und darin hegte der törichte und übelgesinnte Duryodhana Begierde.
1.61.52
ततोऽक्षैर्वञ्चयित्वा च सौबलेन युधिष्ठिरम् ।
वनं प्रस्थापयामास सप्तवर्षाणि पञ्च च ॥ १.६१.५२ ॥
Dann, nachdem er Yudhiṣṭhira beim Würfelspiel durch den Sohn des Subala (Śakuni) betrogen hatte, schickte er sie für sieben und fünf Jahre in den Wald.
1.61.53
अज्ञातमेकं राष्ट्रे च ततो वर्षं त्रयोदशम् ।
ततश्चतुर्दशे वर्षे याचमानाः स्वकं वसु ॥ १.६१.५३ ॥
Danach sollten sie ein Jahr lang im Reich unerkannt bleiben, dann das dreizehnte Jahr; und im vierzehnten Jahr baten sie um ihren eigenen Besitz.
1.61.54
नालभन्त महाराज ततो युद्धमवर्तत ।
ततस्ते क्षत्रमुत्साद्य हत्वा दुर्योधनं नृपम् ॥ १.६१.५४ ॥
O großer König, sie erlangten es nicht, und da kam es zum Krieg; dann, nachdem sie die Kriegerkaste ausgerottet hatten, erschlugen sie den König Duryodhana.
1.61.55
राज्यं विहतभूयिष्ठं प्रत्यपद्यन्त पाण्डवाः ।
इष्ट्वा क्रतूंश्च विविधानश्वमेधादिकान्बहून् ॥ १.६१.५५ ॥
Die Pāṇḍavas gewannen das weitgehend verwüstete Reich zurück und vollzogen viele Opfer verschiedener Art, beginnend mit dem Pferdeopfer (Aśvamedha).
1.61.56
धृतराष्ट्रे गते स्वर्गं विदुरे पञ्चतां गते ।
गमयित्वा क्रियां स्वर्ग्यां राज्ञाममिततेजसाम् ॥ १.६१.५६ ॥
Als Dhṛtarāṣṭra zum Himmel gegangen und Vidura in die fünf Elemente eingegangen war, ließ er für jene Könige von unermesslichem Glanz die himmelführenden Riten vollziehen.
1.61.57
स्वं धाम याते वार्ष्णेये कृष्णदारान्प्ररक्ष्य च ।
महाप्रस्थानिकं कृत्वा गताः स्वर्गमनुत्तमम् ॥ १.६१.५७ ॥
Als der Vārṣṇeya (Kṛṣṇa) in seine eigene Wohnstatt gegangen war und sie Kṛṣṇā (Draupadī) und die anderen Frauen beschützt hatten, vollzogen sie den großen Aufbruch und gingen in den höchsten Himmel.
1.61.58
एवमेतत्पुरावृत्तं तेषामक्लिष्टकर्मणाम् ।
भेदो राज्यविनाशश्च जयश्च जयतांवर ॥ १.६१.५८ ॥
So ist diese alte Geschichte jener Männer mit mühelosen Taten: Spaltung, der Untergang des Reiches und der Sieg, o Bester der Sieger.