மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.61.1
शृणु राजन्यथा वीरा भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः ।
विरोधमन्वगच्छन्त धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ॥ १.६१.१ ॥
அரசே, கேள்: வீரர்களான ஐந்து பாண்டவச் சகோதரர்கள் தீய உள்ளம் கொண்ட திருதராஷ்டிரரின் மக்களுடன் பகைமையில் எவ்வாறு சிக்கினர் என்பதை.
1.61.2
गुरवे प्राङ्नमस्कृत्य मनोबुद्धिसमाधिभिः ।
संपूज्य च द्विजान्सर्वांस्तथान्यान्विदुषो जनान् ॥ १.६१.२ ॥
முதலில் குருவுக்கு மனம், புத்தி, ஒருமுகத்தன்மையோடு வணங்கி, எல்லா துவிஜர்களையும் மற்ற அறிஞர்களையும் பூஜித்து.
1.61.3
महर्षेर्विश्रुतस्येह सर्वलोकेषु धीमतः ।
प्रवक्ष्यामि मतं कृत्स्नं व्यासस्यामिततेजसः ॥ १.६१.३ ॥
இவ்வுலகிலும் எல்லா உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற, ஞானமுள்ள மகரிஷியும் அளவற்ற தேஜஸ் கொண்டவருமான வ்யாசரின் முழுக் கருத்தை நான் சொல்லுவேன்.
1.61.4
श्रोतुं पात्रं च राजंस्त्वं प्राप्येमां भारतीं कथाम् ।
गुरोर्वक्त्रपरिस्पन्दो मनः प्रोत्साहतीव मे ॥ १.६१.४ ॥
அரசே, இந்த பாரத-கதையைக் கேட்கும் தகுதி உடையவன் நீ. குருவின் வாய் அசைவு என் மனதை மிகவும் ஊக்குவிக்கிறது.
1.61.5
शृणु राजन्यथा भेदः कुरुपाण्डवयोरभूत् ।
राज्यार्थे द्यूतसंभूतो वनवासस्तथैव च ॥ १.६१.५ ॥
அரசே, குருக்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இடையே பிளவு எவ்வாறு உண்டானது என்று கேள். அரசுக்காக சூதாட்டத்தால் உண்டான காட்டு வாசமும் அப்படியே.
1.61.6
यथा च युद्धमभवत्पृथिवीक्षयकारकम् ।
तत्तेऽहं कथयिष्यामि पृच्छते भरतर्षभ ॥ १.६१.६ ॥
பூமியை அழிக்கும் போர் எவ்வாறு நிகழ்ந்தது என்பதையும், ஓ பரதர்களில் காளையே, கேட்கும் உனக்கு அதை நான் சொல்லுவேன்.
1.61.7
मृते पितरि ते वीरा वनादेत्य स्वमन्दिरम् ।
नचिरादेव विद्वांसो वेदे धनुषि चाभवन् ॥ १.६१.७ ॥
தந்தை இறந்த பின்னர், அந்த வீரர்கள் காட்டிலிருந்து தங்கள் இல்லத்திற்கு வந்தனர்; அதன் பின் விரைவிலேயே அவர்கள் வேதத்திலும் வில்வித்தையிலும் வல்லுநர்களாயினர்.
1.61.8
तांस्तथा सत्ववीर्यौजःसंपन्नान्पौरसंमतान् ।
नामृष्यन्कुरवो दृष्ट्वा पाण्डवाञ्श्रीयशोभृतः ॥ १.६१.८ ॥
பாண்டவர்கள் உயிராற்றல், வீரியம், ஓஜஸ் ஆகியவற்றோடு கூடியவர்களாகவும், நகரமக்களால் மதிக்கப்படுபவர்களாகவும், புகழும் செல்வமும் உடையவர்களாகவும் இருப்பதைக் கண்ட கௌரவர்களால் அதைப் பொறுக்க முடியவில்லை.
1.61.9
ततो दुर्योधनः क्रूरः कर्णश्च सहसौबलः ।
तेषां निग्रहनिर्वासान्विविधांस्ते समारभन् ॥ १.६१.९ ॥
அப்போது கொடிய துரியோதனனும், கர்ணனும், சௌபலனும் (சகுனியும்) சேர்ந்து அவர்களை அடக்குவதற்கும் நாடுகடத்துவதற்கும் பல வழிகளை மேற்கொண்டனர்.
1.61.10
ततो दुर्योधनः क्रूरः कुलिङ्गस्य मते स्थितः ।
पाम्डवान्विविधोपायै राज्यहेतोरपीडयत् ॥ १.६१.१० ॥
அதன் பின் கொடிய துரியோதனன் குலிங்கனின் (கர்ணனின்) கருத்துப்படி நின்று, அரசுக்காக பல வழிகளில் பாண்டவர்களை துன்புறுத்தினான்.
1.61.11
ददावथ विषं पापो भीमाय धृतराष्ट्रजः ।
जरयामास तद्वीरः सहान्नेन वृकोदरः ॥ १.६१.११ ॥
பின்னர் பாவியான திருதராட்டிரனின் மகன் பீமனுக்கு விஷம் கொடுத்தான்; ஆனால் வீரனான வ்ருகோதரன் (பீமன்) அதை உணவுடன் சேர்த்து ஜீரணித்தான்.
1.61.12
प्रमाणकोट्यां संसुप्तं पुनर्बद्ध्वा वृकोदरम् ।
तोयेषु भीमं गङ्गायाः प्रक्षिप्य पुरमाव्रजत् ॥ १.६१.१२ ॥
பிரமாணகோடியில் ஆழ்ந்து உறங்கிக் கொண்டிருந்த வ்ருகோதரனை (பீமனை) மீண்டும் கட்டி, கங்கையின் நீரில் எறிந்துவிட்டு அவன் நகரத்திற்குத் திரும்பினான்.
1.61.13
यदा विबुद्धः कौन्तेयस्तदा संछिद्य बन्धनम् ।
उदतिष्ठन्महाबाहुर्भीमसेनो गतव्यथः ॥ १.६१.१३ ॥
குந்தியின் மகன் விழித்தபோது, கட்டுகளை அறுத்து, வலிமை மிகுந்த தோளினனான பீமசேனன் வேதனையின்றி எழுந்தான்.
1.61.14
आशीविषैः कृष्णसर्पैः सुप्तं चैनमदंशयत् ।
सर्वेष्वेवाङ्गदेशेषु न ममार स शत्रुहा ॥ १.६१.१४ ॥
உறங்கிக் கொண்டிருந்தவனை நச்சுப் பாம்புகள் உடலின் எல்லா உறுப்புகளிலும் கடித்தன; எதிரிகளைக் கொல்பவனான அவன் சாகவில்லை.
1.61.15
तेषां तु विप्रकारेषु तेषु तेषु महामतिः ।
मोक्षणे प्रतिकारे च विदुरोऽवहितोऽभवत् ॥ १.६१.१५ ॥
அவர்கள் செய்த பல்வேறு தீங்குகளிலும், அவற்றிலிருந்து விடுவிப்பதிலும் பரிகாரம் செய்வதிலும், பெருமதியுடைய விதுரன் கவனமாக இருந்தான்.
1.61.16
स्वर्गस्थो जीवलोकस्य यथा शक्रः सुखावहः ।
पाण्डवानां तथा नित्यं विदुरोऽपि सुखावहः ॥ १.६१.१६ ॥
சொர்க்கத்தில் வாழும் இந்திரன் உயிருலகுக்கு இன்பம் தருபவனாக இருப்பது போல, விதுரனும் பாண்டவர்களுக்கு எப்போதும் இன்பம் தருபவனாவான்.
1.61.17
यदा तु विविधोपायैः संवृतैर्विवृतैरपि ।
नाशकद्विनिहन्तुं तान्दैवभाव्यर्थरक्षितान् ॥ १.६१.१७ ॥
மறைமுகமாகவும் வெளிப்படையாகவும் பல்வேறு உபாயங்களால் முயன்றும், விதியின் நியதியால் காக்கப்பட்ட அவர்களை அவர்களால் கொல்ல முடியவில்லை.
1.61.18
ततः संमन्त्र्य सचिवैर्वृषदुःशासनादिभिः ।
धृतराष्ट्रमनुज्ञाप्य जातुषं गृहमादिशत् ॥ १.६१.१८ ॥
பின்னர் விருஷன், துச்சாசனன் முதலிய அமைச்சர்களுடன் ஆலோசித்து, திருதராஷ்டிரனின் அனுமதி பெற்று, அரக்கு மாளிகையைக் கட்டும்படி கட்டளையிட்டான்.
1.61.19
तत्र तान्वासयामास पाण्डवानमितौजसः ।
सुतप्रियैषी तान्राजा पाण्डवानम्बिकासुतः।
ततो विवासयामास राज्यभोगबुभुक्षया ॥ १.६१.१९ ॥
அங்கே அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட பாண்டவர்களை அவன் குடியமர்த்தினான். மகன்களின் நலனை விரும்பிய அம்பிகையின் மகனாகிய அரசன் அந்தப் பாண்டவர்களை, அரசபோகத்தின் ஆசையால் பின்னர் நாடுகடத்தினான்.
1.61.20
ते प्रातिष्ठन्त सहिता नगरान्नागसाह्वयात् ।
प्रस्थाने चाभवन्मन्त्री क्षत्ता तेषां महात्मनाम् ॥ १.६१.२० ॥
அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து நாகசாஹ்வயம் நகரிலிருந்து புறப்பட்டனர். அந்த மகான்களின் புறப்பாட்டில் அவர்களின் ஆலோசகராக க்ஷத்தா (விதுரர்) இருந்தார்.
1.61.21
तेन मुक्ता जतुगृहान्निशीथे प्राद्रवन्वनम् ।
ततः संप्राप्य कौन्तेया नगरं वारणावतम् ॥ १.६१.२१ ॥
அவனால் விடுவிக்கப்பட்டு, அரக்கு மாளிகையிலிருந்து நள்ளிரவில் அவர்கள் காட்டை நோக்கி ஓடினர். பின்னர் குந்தியின் மகன்கள் வாரணாவத நகரை அடைந்தனர்.
1.61.22
न्यवसन्त महात्मानो मात्रा सह परन्तपाः ।
धृतराष्ट्रेण चाज्ञप्ता उषिता जातुषे गृहे ॥ १.६१.२२ ॥
பகைவரை எரிப்பவர்களான அந்த மகான்கள் தாயுடன் அங்கே வசித்தனர். திருதராஷ்டிரனின் கட்டளையால் அவர்கள் அரக்கு மாளிகையில் தங்கியிருந்தனர்.
1.61.23
पुरोचनाद्रक्षमाणाः संवत्सरमतन्द्रिताः ।
सुरुङ्गां कारयित्वा तु विदुरेण प्रचोदिताः ॥ १.६१.२३ ॥
புரோசனனிடமிருந்து தம்மைக் காத்துக்கொண்டு அவர்கள் ஒரு வருடம் கவனமாக இருந்தனர். விதுரரால் தூண்டப்பட்டு ஒரு சுரங்கப்பாதையை அமைத்தனர்.
1.61.24
आदीप्य जातुषं वेश्म दग्ध्वा चैव पुरोचनम् ।
प्राद्रवन्भयसंविग्ना मात्रा सह पन्तपाः ॥ १.६१.२४ ॥
அரக்கு மாளிகைக்குத் தீ வைத்து, புரோசனனையும் எரித்து, பயத்தால் கலங்கிய அவர்கள் தாயுடன் ஓடினர்; அவர்கள் பகைவரை வாட்டுபவர்கள்.
1.61.25
ददृशुर्दारुमं रक्षो हिडिम्बं वननिर्झरे ।
हत्वा च तं राक्षसेन्द्रं भीताः समवबोधनात् ॥ १.६१.२५ ॥
காட்டு ஓடையருகில் கொடிய அரக்கன் இடிம்பனைக் கண்டனர். அந்த அரக்கர் தலைவனைக் கொன்ற பின், ஒன்றாக விழித்ததால் அவர்கள் அஞ்சினர்.
1.61.26
निशि संप्राद्रवन्पार्था धार्तराष्ट्रभयार्दिताः ।
प्राप्ता हिडिम्बा भीमेन यत्र जातो घटोत्कचः ॥ १.६१.२६ ॥
இரவில் பிருதையின் மைந்தர்கள் திருதராட்டிரர் மகன்களின் அச்சத்தால் வருந்தி ஓடினர். இடிம்பா பீமனுடன் கடோத்கசன் பிறந்த இடத்தை அடைந்தாள்.
1.61.27
एकचक्रां ततो हत्वा पाण्डवाः संशितव्रताः ।
वेदाध्ययनसंपन्नास्तेऽभवन्ब्रह्मचारिणः ॥ १.६१.२७ ॥
பின்னர் ஏகசக்கிரையில் (அரக்கனைக்) கொன்று, உறுதியான விரதமுடைய பாண்டவர்கள் வேத ஓதலில் தேர்ந்து பிரம்மச்சாரிகளாயினர்.
1.61.28
ते तत्र नियताः कालं कंचिदूषुर्नरर्षभाः ।
मात्रा सहैकचक्रायां ब्राह्मणस्य निवेशने ॥ १.६१.२८ ॥
அவர்கள், தன்னடக்கமுடைய நரர்களில் சிறந்தவர்கள், தாயுடன் ஏகசக்கிரையில் ஓர் அந்தணரின் இல்லத்தில் சிறிது காலம் தங்கினர்.
1.61.29
तत्राससाद क्षुधितं पुरुषादं वृकोदरः ।
भीमसेनो महाबाहुर्बकं नाम महाबलम् ॥ १.६१.२९ ॥
அங்கு, வலிமை மிக்க கைகளுடைய வ்ருகோதரன் பீமசேனன், பசித்த நரபட்சகனும் பெரும்பலமுடையவனுமான பகன் என்ற அரக்கனை எதிர்கொண்டான்.
1.61.30
तं चापि पुरुषव्याघ्रो बाहुवीर्येण पाण्डवः ।
निहत्य तरसा वीरो नागरान्पर्यसान्त्वयत् ॥ १.६१.३० ॥
அந்த மனிதப் புலியான பாண்டவ வீரன் தன் தோள்வலியால் அவனையும் உடனே கொன்று, நகரவாசிகளை முழுவதும் தேற்றினான்.
1.61.31
ततस्ते शुश्रुवुः कृष्णां पञ्चालेषु स्वयंवराम् ।
श्रुत्वा चैवाभ्यगच्छ्त गत्वा चैवालभन्त ताम् ॥ १.६१.३१ ॥
பின்னர் அவர்கள் பாஞ்சாலர்களின் நாட்டில் சுயம்வரமாக நடக்கவிருக்கும் கிருஷ்ணையைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டனர். கேட்டு அங்கே சென்று அவளைப் பெற்றனர்.
1.61.32
ते तत्र द्रौपदीं लब्ध्वा परिसंवत्सरोषिताः ।
विदिता हास्तिनपुरं प्रत्याजग्मुररिन्दमाः ॥ १.६१.३२ ॥
அவர்கள் அங்கே திரௌபதியைப் பெற்று ஓராண்டு முழுவதும் தங்கினர். பின்னர் அறிவிக்கப்பட்டு, எதிரிகளை அடக்கியவர்களே, அவர்கள் ஹாஸ்தினாபுரத்திற்குத் திரும்பினர்.
1.61.33
ते उक्ता धृतराष्ट्रेण राज्ञा शान्तनवेन च ।
भ्रातृभिर्विग्रहस्तात कथं वो न भवेदिति ॥ १.६१.३३ ॥
"அன்பு மகனே, உங்களுக்குச் சகோதரர்களுடன் எவ்வாறு பகைமை ஏற்படாமல் இருக்கும்?" என்று மன்னன் திருதராஷ்டிரனும் சாந்தனுவின் மகன் (பீஷ்மரும்) அவர்களிடம் கூறினர்.
1.61.34
अस्माभिः खाण्डवप्रस्थे युष्मद्वासोऽनुचिन्तितः ।
तस्माज्जनपदोपेतं सुविभक्तमहापथम् ॥ १.६१.३४ ॥
நாங்கள் காண்டவப்பிரஸ்தத்தில் உங்கள் வாழ்விடத்தைக் குறித்து யோசித்தோம். ஆகவே அது மக்கள் நிறைந்தும் நன்கு பிரிக்கப்பட்ட பெரிய சாலைகளைக் கொண்டும் உள்ளது.
1.61.35
वासाय स्वाण्डवप्रस्थं व्रजध्वं गतमत्सराः ।
तयोस्ते वचनाज्जग्मुः सह सर्वैः सुहृज्जनैः ॥ १.६१.३५ ॥
"பொறாமையற்றவர்களாய் வாழ்வதற்காகக் காண்டவப்பிரஸ்தத்திற்குச் செல்லுங்கள்." அவ்விருவரின் சொல்லால் அவர்கள் அனைவரும் நலம்விரும்பும் மக்களுடன் சென்றனர்.
1.61.36
नगरं खाण्डवप्रस्थं रत्नान्यादाय सर्वशः ।
तत्र ते न्यवसन्पार्थाः संवत्सरगणांन्बहून् ॥ १.६१.३६ ॥
காண்டவப்பிரஸ்தம் என்ற நகரில் எல்லாவித ரத்தினங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, பிருதையின் மக்கள் அங்கே பல ஆண்டுகள் வாழ்ந்தனர்.
1.61.37
वशे शस्त्रप्रतापेन कुर्वन्तोऽन्यान्महीभृतः ।
एवं धर्मप्रधानास्ते सत्यव्रतपरायणाः ॥ १.६१.३७ ॥
ஆயுத வலிமையால் பிற அரசர்களை அடிபணியச் செய்தவர்கள், இவ்வாறு அவர்கள் தர்மத்தை முதன்மையாகக் கொண்டு சத்திய விரதத்தில் நிலைத்திருந்தனர்.
1.61.38
अप्रमत्तोत्थिताः क्षान्ताः प्रतपन्तोऽहितान्बहून् ।
अजयद्भीमसेनस्तु दिशं प्राचीं महायशाः ॥ १.६१.३८ ॥
விழிப்புடனும் ஆயத்தமாகவும் பொறுமையுடனும், பல பகைவர்களை வாட்டியபடி, பெரும் புகழ் பெற்ற பீமசேனன் கிழக்குத் திசையை வென்றான்.
1.61.39
उदीचीमर्जुनो वीरः प्रतीचीं नकुलस्तथा ।
दक्षिणां सहदेवस्तु विजिग्ये परवीरहा ॥ १.६१.३९ ॥
வீரன் அர்ஜுனன் வடக்குத் திசையையும், நகுலன் மேற்குத் திசையையும், பகைவீரர்களைக் கொல்பவனான சகதேவன் தெற்குத் திசையையும் வென்றனர்.
1.61.40
एवं चक्रुरिमां सर्वे वशे कृत्स्नां वसुन्धराम् ।
पञ्चभिः सूर्यसङ्काशैः सूर्येण च विराजता ॥ १.६१.४० ॥
இவ்வாறு அவர்கள் அனைவரும் இந்த முழு பூமியையும் வசப்படுத்தினர். சூரியனைப் போன்ற ஐந்து வீரர்களும், ஒளிரும் சூரியனும் அதைச் செய்தனர்.
1.61.41
षट्सूर्येवाभवत्पृथ्वी पाण्डवैः सत्यविक्रमैः ।
ततो निमित्ते कस्मिंश्चिद्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ १.६१.४१ ॥
உண்மை வீரம் கொண்ட பாண்டவர்களால் பூமி ஆறு சூரியர்கள் போல் ஆயிற்று. பின்னர் ஏதோ ஒரு காரணத்தால் தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன்...
1.61.42
वनं प्रस्थापयामास तेजस्वी सत्यविक्रमः ।
प्राणेभ्योऽपि प्रियतरं भ्रातरं सव्यसाचिनम् ॥ १.६१.४२ ॥
ஒளிமிக்க, உண்மை வீரம் கொண்ட அவர், உயிரினும் அன்புக்குரிய சகோதரன் சவ்யசாசியை (அர்ஜுனனை) காட்டுக்கு அனுப்பினார்.
1.61.43
अर्जुनं पुरुषव्याघ्रं स्थिरात्मानं गुणैर्युतम् ।
स वै संवत्सरं पूर्णं मासं चैकं वने वसन् ॥ १.६१.४३ ॥
மனிதர்களில் புலியும், உறுதியான மனமுடையவனும், நற்குணங்கள் நிறைந்தவனுமான அர்ஜுனன் — அவன் ஒரு முழு ஆண்டும் ஒரு மாதமும் காட்டில் தங்கியிருந்தான்.
1.61.44
तीर्थयात्रां च कृतवान्नागकन्यामवाप च ।
पाण्ड्यस्य तनयां लब्ध्वा तत्र ताभ्यांसहोषितः ॥ १.६१.४४ ॥
அவன் புனிதத் தீர்த்தப் பயணம் மேற்கொண்டான்; ஒரு நாகக் கன்னியையும் அடைந்தான். அங்கு பாண்டிய மன்னனின் மகளைப் பெற்று, அவர்களுடன் வாழ்ந்தான்.
1.61.45
ततोऽगच्छद्धृषीकेशं द्वारवत्यां कदाचन ।
लब्धवांस्तत्र बीभत्सुर्भार्यां राजीवलोचनाम् ॥ १.६१.४५ ॥
பின்னர் ஒருமுறை அவன் துவாரகையில் ஹ்ருஷீகேசனிடம் (கிருஷ்ணனிடம்) சென்றான்; அங்கே பீபத்சு (அர்ஜுனன்) தாமரைக் கண்ணுடைய மனைவியைப் பெற்றான்.
1.61.46
अनुजां वासुदेवस्य सुभद्रां भद्रभाषिणीम् ।
सा शचीव महेन्द्रेण श्रीः कृष्णेनेव सङ्गता ॥ १.६१.४६ ॥
வாசுதேவனின் தங்கை சுபத்திரை, நல்ல சொற்களைப் பேசுபவள்; இந்திரனுடன் சசி போலவும், கிருஷ்ணனுடன் ஸ்ரீ போலவும் இணைந்தாள்.
1.61.47
सुभद्रा युयुजे प्रीत्या पाण्डवेनार्जुनेन ह ।
अतर्पयच्च कौन्तेयः खाण्डवे हव्यवाहनम् ॥ १.६१.४७ ॥
சுபத்திரை அன்புடன் பாண்டவனாகிய அர்ஜுனனுடன் இணைந்தாள்; குந்தியின் மகன் காண்டவ வனத்தில் அவியை ஏந்தும் அக்னியை நிறைவு செய்தான்.
1.61.48
बीभत्सुर्वासुदेवेन सहितो नृपस्तम ।
नातिभारो हि पार्थस्य केशवेन सहाभवत् ॥ १.६१.४८ ॥
ஓ மன்னர்களில் சிறந்தவனே! வாசுதேவனுடன் இருந்த பீபத்சுவுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு) எந்த பெரும் சுமையும் இல்லை; கேசவனுடன் இருப்பது பார்த்தனுக்கு பாரமாகவில்லை.
1.61.49
व्यवसायसहायस्य विष्णोः शत्रुवधेष्विव ।
पार्थायाग्निर्ददौ चापि गाण्डीवं धनुरुत्तमम् ॥ १.६१.४९ ॥
எதிரிகளைக் கொல்வதில் முயற்சிக்குத் துணை நின்ற விஷ்ணுவைப் போல, அக்கினி பார்த்தனுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு) காண்டீவம் என்ற உயர்ந்த வில்லையும் அளித்தான்.
1.61.50
इषुधी चाक्षयैर्बाणै रथं च कपिलक्षणम् ।
मोक्षयामास बीभत्सुर्मयं यत्र महासुरम् ॥ १.६१.५० ॥
பீபத்சு (அர்ஜுனன்), மகா அசுரன் மயன் இருந்த இடத்திலிருந்து, இரு அம்பறாத்தூணிகளையும், வற்றாத அம்புகளையும், குரங்கு கொடி பொருத்திய தேரையும் மீட்டுக்கொண்டான்.
1.61.51
स चकार सभां दिव्यां सर्वरत्नसमाचिताम् ।
तस्यां दुर्योधनो मन्दो लोभं चक्रे सुदुर्मतिः ॥ १.६१.५१ ॥
அவன் எல்லா ரத்தினங்களாலும் நிரம்பிய தெய்வீக சபையை அமைத்தான். அந்த சபையின் மீது மந்தனும் மிகத் தீய எண்ணமுடையவனுமான துரியோதனன் பேராசை கொண்டான்.
1.61.52
ततोऽक्षैर्वञ्चयित्वा च सौबलेन युधिष्ठिरम् ।
वनं प्रस्थापयामास सप्तवर्षाणि पञ्च च ॥ १.६१.५२ ॥
பின்னர் சௌபலனால் (சகுனியால்) தாயக்கட்டைகளால் யுதிஷ்டிரன் வஞ்சிக்கப்பட்டு, ஏழு ஆண்டுகளும் ஐந்து ஆண்டுகளும் வனத்துக்கு அனுப்பப்பட்டான்.
1.61.53
अज्ञातमेकं राष्ट्रे च ततो वर्षं त्रयोदशम् ।
ततश्चतुर्दशे वर्षे याचमानाः स्वकं वसु ॥ १.६१.५३ ॥
பின்னர் நாட்டில் ஒரு ஆண்டு மறைந்திருக்க வேண்டும்; பின்னர் பதின்மூன்றாம் ஆண்டும். அதன்பின் பதினான்காம் ஆண்டில், தங்கள் சொத்தைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தனர்.
1.61.54
नालभन्त महाराज ततो युद्धमवर्तत ।
ततस्ते क्षत्रमुत्साद्य हत्वा दुर्योधनं नृपम् ॥ १.६१.५४ ॥
மகாராஜனே, அவர்கள் (செல்வத்தை) பெறவில்லை; அதனால் போர் நிகழ்ந்தது. பின்னர் அவர்கள் க்ஷத்திரிய குலத்தை வேரறுத்து, மன்னன் துரியோதனனைக் கொன்றனர்.
1.61.55
राज्यं विहतभूयिष्ठं प्रत्यपद्यन्त पाण्डवाः ।
इष्ट्वा क्रतूंश्च विविधानश्वमेधादिकान्बहून् ॥ १.६१.५५ ॥
பெரும்பாலும் அழிக்கப்பட்ட அரசை பாண்டவர்கள் மீண்டும் பெற்றனர்; அஸ்வமேதம் முதலிய பல வகையான யாகங்களையும் செய்தனர்.
1.61.56
धृतराष्ट्रे गते स्वर्गं विदुरे पञ्चतां गते ।
गमयित्वा क्रियां स्वर्ग्यां राज्ञाममिततेजसाम् ॥ १.६१.५६ ॥
திருதராஷ்டிரர் சொர்க்கம் சென்ற பின்னும், விதுரர் பஞ்சபூதங்களில் ஒன்றானபின்னும், அம்மிதத் தேஜஸ் கொண்ட அரசர்களுக்கு சொர்க்கம் அளிக்கும் கிரியைகளைச் செய்வித்து.
1.61.57
स्वं धाम याते वार्ष्णेये कृष्णदारान्प्ररक्ष्य च ।
महाप्रस्थानिकं कृत्वा गताः स्वर्गमनुत्तमम् ॥ १.६१.५७ ॥
வார்ஷ்ணேயர் (கிருஷ்ணர்) தம் உலகுக்குச் சென்ற பின், கிருஷ்ணையையும் அவருடைய மனைவியரையும் காத்து, மகாப்ரஸ்தானம் செய்து, உயர்ந்த சொர்க்கத்திற்குச் சென்றனர்.
1.61.58
एवमेतत्पुरावृत्तं तेषामक्लिष्टकर्मणाम् ।
भेदो राज्यविनाशश्च जयश्च जयतांवर ॥ १.६१.५८ ॥
வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவரே, இவ்வாறு அந்த எளிய செயலுடையோரின் இந்தப் பழங்கதை: பிளவு, அரசின் அழிவு, வெற்றி.