മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.85.1
चरन्गृहस्थः कथमेति धर्मान्कथं भिक्षुः कथमाचार्यकर्मा ।
वानप्रस्थः सत्पथे सन्निविष्टो
बहून्यस्मिन्संप्रति वेदयन्ति ॥ १.८५.१ ॥
ഗൃഹസ്ഥൻ എങ്ങനെ ധർമ്മങ്ങൾ നേടുന്നു? ഭിക്ഷു എങ്ങനെ? ആചാര്യകർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ എങ്ങനെ? സത്പഥത്തിൽ ഉറച്ച വാനപ്രസ്ഥൻ — ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ പലരും പലതും പറയുന്നു.
1.85.2
आहूताध्यायी गुरुकर्मस्वचोद्यः ।
पूर्वोत्थायी चरमं चोपशायी।
मृदुर्दान्तो धृतिमानप्रमत्तः ।
स्वाध्याशीलः सिध्यति ब्रह्मचारी ॥ १.८५.२ ॥
വിളിച്ചാൽ പഠിക്കുന്നവൻ, ഗുരുകർമ്മങ്ങളിൽ പ്രേരണ വേണ്ടാതെ ഏർപ്പെടുന്നവൻ, ആദ്യം ഉണരുകയും അവസാനം ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നവൻ, മൃദുവും ദാന്തനും ധൃതിമാനും അപ്രമത്തനും സ്വാധ്യായശീലനുമായവൻ — ഇങ്ങനെയുള്ള ബ്രഹ്മചാരി സിദ്ധി നേടുന്നു.
1.85.3
धर्मागतं प्राप्य धनं यजेत ।
दद्यात्सदैवातिथीन्भोजयेच्च।
अनाददानश्च परैरदत्तं ।
सैषा गृहस्थोपनिषत्पुराणी ॥ १.८५.३ ॥
ധർമ്മത്തിലൂടെ ലഭിച്ച ധനം നേടി യജ്ഞം ചെയ്യണം; എപ്പോഴും ദാനം ചെയ്ത് അതിഥികൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകണം; മറ്റുള്ളവർ നൽകാത്തത് സ്വീകരിക്കരുത് — ഇതാണ് ഗൃഹസ്ഥന്റെ പുരാതന ഉപനിഷത്ത്.
1.85.4
स्ववीर्यजीवी वृजिनान्निवृत्तो ।
दाता परेभ्यो न परोपतापी।
तादृङ्मुनिः सिद्धिमुपैति मुख्यां ।
वसन्नरण्ये नियताहारचेष्टः ॥ १.८५.४ ॥
സ്വന്തം വീര്യത്താൽ ജീവിക്കുന്നവൻ, തിന്മയിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയവൻ, മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകുന്നവൻ, മറ്റുള്ളവരെ പീഡിപ്പിക്കാത്തവൻ — അങ്ങനെയുള്ള മുനി കാട്ടിൽ വസിച്ച്, നിയമിതമായ ആഹാരവും പെരുമാറ്റവുമായി ഉത്തമ സിദ്ധി നേടുന്നു.
1.85.5
अशिल्पजीवी गुणवांश्चैव नित्यं ।
जितेन्द्रियः सर्वतो विप्रयुक्तः।
अनोकशायी लघुरल्पप्रसार-
श्चरन्देशानेकचरः स भिक्षुः ॥ १.८५.५ ॥
കരകൗശലത്താൽ ജീവിക്കാത്തവൻ, എപ്പോഴും ഗുണവാനായവൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവൻ, എല്ലാത്തിൽ നിന്നും വിരക്തനായവൻ, വീടില്ലാതെ ഉറങ്ങുന്നവൻ, ലഘുവായവൻ, കുറച്ചുമാത്രം ആവശ്യമുള്ളവൻ, തനിച്ച് പല ദേശങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ — അവനാണ് ഭിക്ഷു.
1.85.6
रात्र्या यया वाऽभिजिताश्च लोका ।
भवन्ति कामाभिजिताः सुखाश्च।
तामेव रात्रिं प्रयतेत विद्वा-
नरण्यसंस्थो भवितुं यतात्मा ॥ १.८५.६ ॥
ഏത് രാത്രിയാൽ ലോകങ്ങൾ ജയിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അല്ലെങ്കിൽ കാമത്താൽ ജയിക്കപ്പെട്ട് സുഖകരമാകുന്നുവോ, ആ രാത്രിക്കായി തന്നെ വിദ്വാൻ യത്നിക്കണം, കാട്ടിൽ വസിക്കുന്നവനും സംയമിത മനസ്സുള്ളവനുമാകാൻ.
1.85.7
दशैव पूर्वान्दश चापरांश्च ।
ज्ञातीनथात्मानमथैकविंशम्।
अरण्यवासी सुकृते दधाति ।
विमुच्यारण्ये स्वशरीरधातून् ॥ १.८५.७ ॥
മുൻപുള്ള പത്തു പേരെയും പിന്നീടുള്ള പത്തു പേരെയും, പിന്നെ ബന്ധുക്കളെയും, തന്നെയും, ഇരുപത്തൊന്നാമത്തേതായി, കാട്ടിൽ വസിക്കുന്നവൻ പുണ്യകർമ്മത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു, കാട്ടിൽ സ്വന്തം ശരീരധാതുക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ച്.
1.85.8
कतिस्विदेव मुनयः कति मौनानि चाप्युत ।
भवन्तीति तदाचक्ष्व श्रोतुमिच्छामहे वयम् ॥ १.८५.८ ॥
എത്ര മുനിമാരുണ്ട്, എത്ര മൗനങ്ങളും ഉണ്ട്? അത് ഞങ്ങളോട് പറയൂ, ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.85.9
अरण्ये वसतो यस्य ग्रामो भवति पृष्ठतः ।
ग्रामे वा वसतोऽरण्यं स मुनिः स्याज्जनाधिप ॥ १.८५.९ ॥
കാട്ടിൽ വസിക്കുന്നവന് ഗ്രാമം പിന്നിലാകുന്നുവോ, അല്ലെങ്കിൽ ഗ്രാമത്തിൽ വസിക്കുന്നവന് കാട് പിന്നിലാകുന്നുവോ, അവൻ മുനിയാകും, ഓ ജനാധിപാ.
1.85.10
कथंस्विद्वसतोऽरण्ये ग्रामो भवति पृष्ठतः ।
ग्रामे वा वसतोऽरण्यं कथं भवति पृष्ठतः ॥ १.८५.१० ॥
കാട്ടിൽ വസിക്കുന്നവന് ഗ്രാമം എങ്ങനെ പിന്നിലാകുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ ഗ്രാമത്തിൽ വസിക്കുന്നവന് കാട് എങ്ങനെ പിന്നിലാകുന്നു?
1.85.11
न ग्राम्यमुपयुञ्जीत य आरण्यो मुनिर्भवेत् ।
तथास्य वसतोऽरण्ये ग्रामो भवति पृष्ठतः ॥ १.८५.११ ॥
കാട്ടിൽ വസിക്കുന്ന മുനി ഗ്രാമ്യസുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കരുത്; ഇങ്ങനെ, കാട്ടിൽ വസിക്കുന്നവന് ഗ്രാമം പിന്നിലാകുന്നു.
1.85.12
अनग्निरनिकेतश्चाप्यगोत्रचरणो मुनिः ।
कौपीनाच्छादनं यावत्तावदिच्छेच्च चीवरम् ॥ १.८५.१२ ॥
അഗ്നിയും വീടും ഇല്ലാതെ, ഗോത്രബന്ധമില്ലാതെ അലയുന്ന മുനി കൗപീനം മറയ്ക്കുന്നത്രയേ വസ്ത്രം ആഗ്രഹിക്കാവൂ.
1.85.13
यावत्प्राणाभिसन्धानं तावदिच्छेच्च भोजनम् ।
तथाऽस्य वसतो ग्रामेऽरण्यं भवति पृष्ठतः ॥ १.८५.१३ ॥
പ്രാണൻ നിലനിർത്താൻ മതിയായത്ര മാത്രം ഭക്ഷണം ആഗ്രഹിക്കണം. ഗ്രാമത്തിൽ വസിക്കുമ്പോഴും അവന് വനം പിന്നിലായിരിക്കും.
1.85.14
यस्तु कामान्परित्यज्य त्यक्तकर्मा जितेन्द्रियः ।
आतिष्ठेच्च मुनिर्मौनं स लोके सिद्धिमाप्नुयात् ॥ १.८५.१४ ॥
ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, കർമ്മങ്ങൾ വെടിഞ്ഞ്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ച്, മൗനം അവലംബിക്കുന്ന മുനി ഈ ലോകത്തിൽ സിദ്ധി നേടുന്നു.
1.85.15
धौतदन्तं कृत्तनखं सदा स्नातमलङ्कृतम् ।
असितं सितकर्माणं कस्तमर्हति नार्चितुम् ॥ १.८५.१५ ॥
പല്ലുകൾ വൃത്തിയുള്ളവനും, നഖങ്ങൾ വെട്ടിയവനും, എപ്പോഴും കുളിച്ച് അലങ്കരിച്ചവനും, കറുത്ത നിറമുള്ളവനെങ്കിലും ശുദ്ധകർമ്മങ്ങളുള്ളവനുമായവനെ ആദരിക്കാതിരിക്കാൻ ആർക്കാകും?
1.85.16
तपसा कर्शितः क्षामः क्षीणमांसास्थिशोणितः ।
स च लोकमिमं जित्वा लोकं विजयते परम् ॥ १.८५.१६ ॥
തപസ്സിനാൽ മെലിഞ്ഞ്, ക്ഷീണിച്ച്, മാംസവും അസ്ഥിയും രക്തവും ക്ഷയിച്ചവൻ ഈ ലോകം ജയിച്ച് പരമലോകം ജയിക്കുന്നു.
1.85.17
यदा भवति निर्द्वन्द्वो मुनिर्मौनं समास्थितः ।
अथ लोकमिमं जित्वा लोकं विजयते परम् ॥ १.८५.१७ ॥
മുനി ദ്വന്ദ്വങ്ങൾക്കതീതനായി മൗനത്തിൽ പൂർണമായി നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, ഈ ലോകം ജയിച്ച് പരമലോകം ജയിക്കുന്നു.
1.85.18
आस्येन तु यदाऽहारं गोवन्मृगयते मुनिः ।
अथास्य लोकः सर्वोऽयं सोऽमृतत्वाय कल्पते ॥ १.८५.१८ ॥
മുനി പശുവിനെപ്പോലെ വായ കൊണ്ട് ആഹാരം തേടുമ്പോൾ, അവന്റെ ഈ സമസ്ത ലോകം അമൃതത്വത്തിന് യോഗ്യമാകുന്നു.
1.85.19
सामान्यधर्मः सर्वेषां क्रोधो लोभो द्रुहाऽक्षमा ।
विहाय मत्सरं शाठ्यं दर्पं दम्भं च पैशुनम्।
क्रोधं लोभं ममत्वं च यस्य नास्ति स धर्मवित् ॥ १.८५.१९ ॥
ക്രോധം, ലോഭം, ദ്രോഹം, അക്ഷമ എന്നിവ എല്ലാവർക്കുമുള്ള പൊതുധർമ്മമാണ്; മത്സരം, വഞ്ചന, അഹങ്കാരം, ദംഭം, പരദൂഷണം എന്നിവ ഉപേക്ഷിച്ച്, ക്രോധവും ലോഭവും മമതയും ഇല്ലാത്തവനാണ് ധർമ്മജ്ഞൻ.
1.85.20
नित्याशनो ब्रह्मचारी गृहस्थो वनगो मुनिः ।
नाधर्ममशनात्प्राप्येत्कथं ब्रूहीह पृच्छते ॥ १.८५.२० ॥
നിത്യമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും ബ്രഹ്മചാരിയും ഗൃഹസ്ഥനും വനവാസിയായ മുനിയും — ഭക്ഷണത്താൽ അധർമ്മം എങ്ങനെ ലഭിക്കാതിരിക്കും? ഇവിടെ ചോദിക്കുന്ന എന്നോട് പറയൂ.
1.85.21
अष्टौ ग्रासा मुनेः प्रोक्ताः षोडशारण्यवासिनः ।
द्वात्रिंशत्तु गृहस्थस्य अमितं ब्रह्मचारिणः ॥ १.८५.२१ ॥
മുനിക്ക് എട്ടു ഉരുളകൾ, വനവാസിക്ക് പതിനാറ്, ഗൃഹസ്ഥന് മുപ്പത്തിരണ്ട്, ബ്രഹ്മചാരിക്ക് അളവില്ലാത്തത് എന്നു പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
1.85.22
इत्येवं कारणैर्ज्ञेयमष्टकैतच्छुभाशुभम् ॥ १.८५.२२ ॥
ഇങ്ങനെ ഈ കാരണങ്ങളാൽ, അഷ്ടകാ, ഈ ശുഭാശുഭം അറിയണം.