Mahābhārata · Adhyāya 1.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.85.1
चरन्गृहस्थः कथमेति धर्मान्कथं भिक्षुः कथमाचार्यकर्मा ।
वानप्रस्थः सत्पथे सन्निविष्टो
बहून्यस्मिन्संप्रति वेदयन्ति ॥ १.८५.१ ॥
Como o chefe de família alcança os dharmas? Como o mendicante, e como aquele cuja obra é ensinar? O morador da floresta firmemente no caminho verdadeiro: muitos falam sobre isso agora.
1.85.2
आहूताध्यायी गुरुकर्मस्वचोद्यः ।
पूर्वोत्थायी चरमं चोपशायी।
मृदुर्दान्तो धृतिमानप्रमत्तः ।
स्वाध्याशीलः सिध्यति ब्रह्मचारी ॥ १.८५.२ ॥
O estudante celibatário que estuda quando chamado, cumpre as tarefas do mestre sem precisar ser instigado, levanta-se primeiro e deita-se por último, gentil, controlado, firme, vigilante e dedicado ao estudo de si: tal brahmacārin alcança a perfeição.
1.85.3
धर्मागतं प्राप्य धनं यजेत ।
दद्यात्सदैवातिथीन्भोजयेच्च।
अनाददानश्च परैरदत्तं ।
सैषा गृहस्थोपनिषत्पुराणी ॥ १.८५.३ ॥
Tendo obtido riqueza por meios justos, deve oferecer sacrifícios, dar sempre e alimentar os hóspedes, e não aceitar o que não lhe seja dado por outros: esta é a antiga doutrina secreta do chefe de família.
1.85.4
स्ववीर्यजीवी वृजिनान्निवृत्तो ।
दाता परेभ्यो न परोपतापी।
तादृङ्मुनिः सिद्धिमुपैति मुख्यां ।
वसन्नरण्ये नियताहारचेष्टः ॥ १.८५.४ ॥
O sábio que vive do seu próprio esforço, afastou-se do mal, dá aos outros e não atormenta ninguém, morando na floresta com dieta e conduta reguladas, alcança a perfeição suprema.
1.85.5
अशिल्पजीवी गुणवांश्चैव नित्यं ।
जितेन्द्रियः सर्वतो विप्रयुक्तः।
अनोकशायी लघुरल्पप्रसार-
श्चरन्देशानेकचरः स भिक्षुः ॥ १.८५.५ ॥
Aquele que não vive de um ofício, é sempre virtuoso, venceu os sentidos, está desapegado em tudo, dorme sem casa, é leve e de poucas necessidades, vagando sozinho por muitas terras: esse é o mendicante.
1.85.6
रात्र्या यया वाऽभिजिताश्च लोका ।
भवन्ति कामाभिजिताः सुखाश्च।
तामेव रात्रिं प्रयतेत विद्वा-
नरण्यसंस्थो भवितुं यतात्मा ॥ १.८५.६ ॥
Pela noite pela qual os mundos são conquistados, ou os conquistados pelo desejo tornam-se felizes, para essa mesma noite deve o sábio esforçar-se para tornar-se um morador da floresta, de alma controlada.
1.85.7
दशैव पूर्वान्दश चापरांश्च ।
ज्ञातीनथात्मानमथैकविंशम्।
अरण्यवासी सुकृते दधाति ।
विमुच्यारण्ये स्वशरीरधातून् ॥ १.८५.७ ॥
Dez antepassados e dez descendentes, depois os parentes e a si mesmo como o vigésimo primeiro, o morador da floresta os estabelece em uma ação meritória, tendo libertado na floresta os elementos do próprio corpo.
1.85.8
कतिस्विदेव मुनयः कति मौनानि चाप्युत ।
भवन्तीति तदाचक्ष्व श्रोतुमिच्छामहे वयम् ॥ १.८५.८ ॥
Quantos sábios existem, e quantos silêncios também existem? Diga-nos isso, desejamos ouvi-lo.
1.85.9
अरण्ये वसतो यस्य ग्रामो भवति पृष्ठतः ।
ग्रामे वा वसतोऽरण्यं स मुनिः स्याज्जनाधिप ॥ १.८५.९ ॥
Aquele para quem, habitando na floresta, a aldeia fica para trás, ou que, habitando na aldeia, a floresta fica para trás, esse seria um sábio, ó senhor dos homens.
1.85.10
कथंस्विद्वसतोऽरण्ये ग्रामो भवति पृष्ठतः ।
ग्रामे वा वसतोऽरण्यं कथं भवति पृष्ठतः ॥ १.८५.१० ॥
Como, então, fica a aldeia atrás de quem habita na floresta, ou como fica a floresta atrás de quem habita na aldeia?
1.85.11
न ग्राम्यमुपयुञ्जीत य आरण्यो मुनिर्भवेत् ।
तथास्य वसतोऽरण्ये ग्रामो भवति पृष्ठतः ॥ १.८५.११ ॥
Quem for um sábio da floresta não deve desfrutar dos prazeres mundanos da aldeia; assim, para quem habita na floresta, a aldeia fica para trás.
1.85.12
अनग्निरनिकेतश्चाप्यगोत्रचरणो मुनिः ।
कौपीनाच्छादनं यावत्तावदिच्छेच्च चीवरम् ॥ १.८५.१२ ॥
Sem fogo e sem lar, o sábio que vagueia livre dos laços de linhagem deve desejar apenas tanto pano quanto cubra sua tanga.
1.85.13
यावत्प्राणाभिसन्धानं तावदिच्छेच्च भोजनम् ।
तथाऽस्य वसतो ग्रामेऽरण्यं भवति पृष्ठतः ॥ १.८५.१३ ॥
Deve desejar apenas tanta comida quanto a que sustenta seu fôlego. E, para quem assim habita na aldeia, a floresta fica atrás dele.
1.85.14
यस्तु कामान्परित्यज्य त्यक्तकर्मा जितेन्द्रियः ।
आतिष्ठेच्च मुनिर्मौनं स लोके सिद्धिमाप्नुयात् ॥ १.८५.१४ ॥
Mas o sábio que, abandonando os desejos e renunciando à ação, com os sentidos conquistados, adota o silêncio, alcança a perfeição neste mundo.
1.85.15
धौतदन्तं कृत्तनखं सदा स्नातमलङ्कृतम् ।
असितं सितकर्माणं कस्तमर्हति नार्चितुम् ॥ १.८५.१५ ॥
Quem não o honraria, aquele cujos dentes estão limpos, as unhas cortadas, sempre banhado e adornado, de tez escura mas puro em suas ações?
1.85.16
तपसा कर्शितः क्षामः क्षीणमांसास्थिशोणितः ।
स च लोकमिमं जित्वा लोकं विजयते परम् ॥ १.८५.१६ ॥
Emaciado e enfraquecido pela austeridade, com carne, osso e sangue consumidos, conquista este mundo e conquista o mundo supremo.
1.85.17
यदा भवति निर्द्वन्द्वो मुनिर्मौनं समास्थितः ।
अथ लोकमिमं जित्वा लोकं विजयते परम् ॥ १.८५.१७ ॥
Quando o sábio está livre dos pares de opostos e plenamente estabelecido no silêncio, então, tendo conquistado este mundo, conquista o mundo supremo.
1.85.18
आस्येन तु यदाऽहारं गोवन्मृगयते मुनिः ।
अथास्य लोकः सर्वोऽयं सोऽमृतत्वाय कल्पते ॥ १.८५.१८ ॥
Quando o sábio busca seu alimento com a boca, como uma vaca que pasta, então todo este seu mundo torna-se apto à imortalidade.
1.85.19
सामान्यधर्मः सर्वेषां क्रोधो लोभो द्रुहाऽक्षमा ।
विहाय मत्सरं शाठ्यं दर्पं दम्भं च पैशुनम्।
क्रोधं लोभं ममत्वं च यस्य नास्ति स धर्मवित् ॥ १.८५.१९ ॥
A ira, a cobiça, a malícia e a impaciência são o dever comum de todos. Aquele que abandonou a inveja, a falsidade, o orgulho, a hipocrisia e a calúnia, e que não tem ira, cobiça nem apego, esse é o conhecedor do dharma.
1.85.20
नित्याशनो ब्रह्मचारी गृहस्थो वनगो मुनिः ।
नाधर्ममशनात्प्राप्येत्कथं ब्रूहीह पृच्छते ॥ १.८५.२० ॥
O sábio que come diariamente, o estudante celibatário, o chefe de família e o morador da floresta: como não adquirir adharma pela comida? Dize-me aqui, eu que pergunto.
1.85.21
अष्टौ ग्रासा मुनेः प्रोक्ताः षोडशारण्यवासिनः ।
द्वात्रिंशत्तु गृहस्थस्य अमितं ब्रह्मचारिणः ॥ १.८५.२१ ॥
Oito bocados são prescritos para o sábio, dezesseis para o morador da floresta, trinta e dois para o chefe de família e ilimitados para o estudante celibatário.
1.85.22
इत्येवं कारणैर्ज्ञेयमष्टकैतच्छुभाशुभम् ॥ १.८५.२२ ॥
Assim, por estas razões, ó Aṣṭaka, este bem e este mal devem ser conhecidos.