மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.85.1
चरन्गृहस्थः कथमेति धर्मान्कथं भिक्षुः कथमाचार्यकर्मा ।
वानप्रस्थः सत्पथे सन्निविष्टो
बहून्यस्मिन्संप्रति वेदयन्ति ॥ १.८५.१ ॥
இல்லறத்தான் எவ்வாறு தர்மங்களை அடைகிறான்? பிக்ஷு எவ்வாறு? ஆசார்ய கர்மம் செய்பவன் எவ்வாறு? சத்பாதையில் நிலைபெற்ற வானப்ரஸ்தன் — இதைப் பற்றி இப்போது பலர் பல கூறுகிறார்கள்.
1.85.2
आहूताध्यायी गुरुकर्मस्वचोद्यः ।
पूर्वोत्थायी चरमं चोपशायी।
मृदुर्दान्तो धृतिमानप्रमत्तः ।
स्वाध्याशीलः सिध्यति ब्रह्मचारी ॥ १.८५.२ ॥
அழைக்கப்பட்டால் கற்பவன், குரு பணிகளில் தூண்டுதல் இன்றியே ஈடுபடுபவன், முதலில் எழுந்து கடைசியில் உறங்குபவன், மென்மையும் அடக்கமும் திடமும் விழிப்புமுள்ளவன், சுவாத்யாயத்தில் பற்றுள்ளவன் — இத்தகைய பிரம்மசாரி சித்தி அடைகிறான்.
1.85.3
धर्मागतं प्राप्य धनं यजेत ।
दद्यात्सदैवातिथीन्भोजयेच्च।
अनाददानश्च परैरदत्तं ।
सैषा गृहस्थोपनिषत्पुराणी ॥ १.८५.३ ॥
தர்மத்தால் கிடைத்த செல்வத்தைப் பெற்று யாகம் செய்ய வேண்டும்; எப்போதும் தானம் கொடுத்து விருந்தினரை உணவளிக்க வேண்டும்; பிறரால் கொடுக்கப்படாததை ஏற்கக்கூடாது — இதுவே இல்லறத்தானின் பழமையான உபநிஷத்.
1.85.4
स्ववीर्यजीवी वृजिनान्निवृत्तो ।
दाता परेभ्यो न परोपतापी।
तादृङ्मुनिः सिद्धिमुपैति मुख्यां ।
वसन्नरण्ये नियताहारचेष्टः ॥ १.८५.४ ॥
தன் வீரியத்தால் வாழ்பவன், தீமையிலிருந்து விலகியவன், பிறருக்கு கொடுப்பவன், பிறரை வருத்தாதவன் — அத்தகைய முனிவன் காட்டில் வாழ்ந்து, நியமித்த உணவும் நடத்தையும் கொண்டு உயர்ந்த சித்தியை அடைகிறான்.
1.85.5
अशिल्पजीवी गुणवांश्चैव नित्यं ।
जितेन्द्रियः सर्वतो विप्रयुक्तः।
अनोकशायी लघुरल्पप्रसार-
श्चरन्देशानेकचरः स भिक्षुः ॥ १.८५.५ ॥
கைத்தொழிலால் வாழாதவன், எப்போதும் நற்குணமுள்ளவன், புலன்களை வென்றவன், எல்லாவற்றிலிருந்தும் விலகியவன், வீடின்றி உறங்குபவன், எளியவன், குறைந்த பரப்புடையவன், தனியாக பல நாடுகளில் சுற்றித் திரிபவன் — அவனே பிக்ஷு.
1.85.6
रात्र्या यया वाऽभिजिताश्च लोका ।
भवन्ति कामाभिजिताः सुखाश्च।
तामेव रात्रिं प्रयतेत विद्वा-
नरण्यसंस्थो भवितुं यतात्मा ॥ १.८५.६ ॥
எந்த இரவினால் உலகங்கள் வெல்லப்படுகின்றனவோ, அல்லது காமத்தால் வெல்லப்பட்டு இன்பமுள்ளவையாகின்றனவோ, அந்த இரவிலேயே அறிவுடையவன் முயல வேண்டும், காட்டில் வாழ்பவனாகவும் தன்னடக்கமுள்ளவனாகவும் ஆவதற்கு.
1.85.7
दशैव पूर्वान्दश चापरांश्च ।
ज्ञातीनथात्मानमथैकविंशम्।
अरण्यवासी सुकृते दधाति ।
विमुच्यारण्ये स्वशरीरधातून् ॥ १.८५.७ ॥
முந்தைய பத்து மூதாதையரையும், பிந்தைய பத்து சந்ததியரையும், பின்னர் உறவினர்களையும், தன்னையும், இருபத்தொன்றாவதாக, காட்டில் வசிப்பவன் புண்ணிய செயலில் நிலைநிறுத்துகிறான், காட்டில் தன் உடலின் தாதுக்களை விட்டொழித்து.
1.85.8
कतिस्विदेव मुनयः कति मौनानि चाप्युत ।
भवन्तीति तदाचक्ष्व श्रोतुमिच्छामहे वयम् ॥ १.८५.८ ॥
எத்தனை முனிவர்கள் உள்ளனர், எத்தனை மௌனங்களும் உள்ளன? அதை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள், நாங்கள் கேட்க விரும்புகிறோம்.
1.85.9
अरण्ये वसतो यस्य ग्रामो भवति पृष्ठतः ।
ग्रामे वा वसतोऽरण्यं स मुनिः स्याज्जनाधिप ॥ १.८५.९ ॥
காட்டில் வசிப்பவனுக்கு ஊர் பின்னால் இருக்கிறதோ, அல்லது ஊரில் வசிப்பவனுக்கு காடு பின்னால் இருக்கிறதோ, அவனே முனிவன் ஆவான், ஓ மனிதர்களின் தலைவனே.
1.85.10
कथंस्विद्वसतोऽरण्ये ग्रामो भवति पृष्ठतः ।
ग्रामे वा वसतोऽरण्यं कथं भवति पृष्ठतः ॥ १.८५.१० ॥
காட்டில் வசிப்பவனுக்கு ஊர் எப்படி பின்னால் இருக்கிறது, அல்லது ஊரில் வசிப்பவனுக்கு காடு எப்படி பின்னால் இருக்கிறது?
1.85.11
न ग्राम्यमुपयुञ्जीत य आरण्यो मुनिर्भवेत् ।
तथास्य वसतोऽरण्ये ग्रामो भवति पृष्ठतः ॥ १.८५.११ ॥
காட்டில் வசிக்கும் முனிவன் ஊர் சார்ந்த இன்பங்களை அனுபவிக்கக் கூடாது; இவ்வாறு, காட்டில் வசிப்பவனுக்கு ஊர் பின்னால் இருக்கிறது.
1.85.12
अनग्निरनिकेतश्चाप्यगोत्रचरणो मुनिः ।
कौपीनाच्छादनं यावत्तावदिच्छेच्च चीवरम् ॥ १.८५.१२ ॥
நெருப்பும் வீடும் இல்லாதவனாக, குலத்தொடர்பின்றி அலையும் முனிவன், கோவணத்தை மறைக்கும் அளவுக்கு மட்டுமே ஆடையை விரும்ப வேண்டும்.
1.85.13
यावत्प्राणाभिसन्धानं तावदिच्छेच्च भोजनम् ।
तथाऽस्य वसतो ग्रामेऽरण्यं भवति पृष्ठतः ॥ १.८५.१३ ॥
உயிரைத் தாங்கும் அளவுக்கு மட்டுமே உணவை விரும்ப வேண்டும். கிராமத்தில் வசிப்பவனுக்கும் காடு பின்னால் இருப்பதுபோல் ஆகிறது.
1.85.14
यस्तु कामान्परित्यज्य त्यक्तकर्मा जितेन्द्रियः ।
आतिष्ठेच्च मुनिर्मौनं स लोके सिद्धिमाप्नुयात् ॥ १.८५.१४ ॥
ஆசைகளைத் துறந்து, செயல்களை விட்டு, புலன்களை வென்று, மௌனத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் முனிவன் உலகில் சித்தியை அடைகிறான்.
1.85.15
धौतदन्तं कृत्तनखं सदा स्नातमलङ्कृतम् ।
असितं सितकर्माणं कस्तमर्हति नार्चितुम् ॥ १.८५.१५ ॥
பற்கள் சுத்தமாகவும், நகங்கள் வெட்டப்பட்டும், எப்போதும் நீராடி அலங்கரிக்கப்பட்டவனும், கருநிறம் கொண்டவனாயினும் தூய செயல்களுடையவனுமானவனை வணங்காதவன் யார்?
1.85.16
तपसा कर्शितः क्षामः क्षीणमांसास्थिशोणितः ।
स च लोकमिमं जित्वा लोकं विजयते परम् ॥ १.८५.१६ ॥
தவத்தால் மெலிந்து, உடல் வற்றி, சதையும் எலும்பும் இரத்தமும் குன்றியவன், இவ்வுலகை வென்று உயர்ந்த உலகையும் வெல்கிறான்.
1.85.17
यदा भवति निर्द्वन्द्वो मुनिर्मौनं समास्थितः ।
अथ लोकमिमं जित्वा लोकं विजयते परम् ॥ १.८५.१७ ॥
முனிவன் இருமைகளைக் கடந்து மௌனத்தில் முழுமையாக நிலைபெறும்போது, இவ்வுலகை வென்று உயர்ந்த உலகையும் வெல்கிறான்.
1.85.18
आस्येन तु यदाऽहारं गोवन्मृगयते मुनिः ।
अथास्य लोकः सर्वोऽयं सोऽमृतत्वाय कल्पते ॥ १.८५.१८ ॥
முனிவர் பசுவைப் போல வாயால் உணவைத் தேடும்போது, அவருடைய இந்த முழு உலகமும் அமரத்துவத்துக்குத் தகுதியுடையதாகிறது.
1.85.19
सामान्यधर्मः सर्वेषां क्रोधो लोभो द्रुहाऽक्षमा ।
विहाय मत्सरं शाठ्यं दर्पं दम्भं च पैशुनम्।
क्रोधं लोभं ममत्वं च यस्य नास्ति स धर्मवित् ॥ १.८५.१९ ॥
கோபம், பேராசை, துரோகம், பொறுமையின்மை ஆகியவை அனைவருக்கும் பொதுவான தர்மம்; பொறாமை, வஞ்சனை, செருக்கு, பொய்வேடம், புறம் பேசுதல் ஆகியவற்றை விட்டவனும், கோபம், பேராசை, மமதை இல்லாதவனுமே தர்மத்தை அறிந்தவன்.
1.85.20
नित्याशनो ब्रह्मचारी गृहस्थो वनगो मुनिः ।
नाधर्ममशनात्प्राप्येत्कथं ब्रूहीह पृच्छते ॥ १.८५.२० ॥
நித்திய உணவு உண்பவரும், பிரம்மசாரியும், இல்லறத்தாரும், வனத்தில் வாழும் முனிவரும் — உணவினால் அதர்மம் அடையாதபடி எப்படி? இங்கு கேட்பவனுக்குச் சொல்லுங்கள்.
1.85.21
अष्टौ ग्रासा मुनेः प्रोक्ताः षोडशारण्यवासिनः ।
द्वात्रिंशत्तु गृहस्थस्य अमितं ब्रह्मचारिणः ॥ १.८५.२१ ॥
முனிவருக்கு எட்டுக் கவளங்கள் என்றும், வனவாசிக்குப் பதினாறு என்றும், இல்லறத்தாருக்கு முப்பத்திரண்டு என்றும், பிரம்மசாரிக்கு அளவற்றவை என்றும் சொல்லப்பட்டுள்ளன.
1.85.22
इत्येवं कारणैर्ज्ञेयमष्टकैतच्छुभाशुभम् ॥ १.८५.२२ ॥
இவ்வாறு இந்தக் காரணங்களால், அஷ்டகா, இந்த நலம் தீமை இரண்டையும் அறிய வேண்டும்.