Mahābhārata · Adhyāya 1.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.99.1
राजन्सर्षपमात्राणि परच्छिद्राणि पश्यसि ।
आत्मनो बिल्वमात्राणि पश्यन्नपि न पश्यसि ॥ १.९९.१ ॥
O König, du siehst die Fehler anderer so groß wie Senfkörner, doch deine eigenen, so groß wie Bilva-Früchte, siehst du nicht.
1.99.2
मेनका त्रिदशेष्वेव त्रिदशाश्चानु मेनकाम् ।
ममैवोद्रिच्यते जन्म दुष्यन्त तव जन्मतः ॥ १.९९.२ ॥
Menakā gehört zu den Göttern, und die Götter folgen Menakā. O Duṣyanta, meine Geburt ist erhabener als deine.
1.99.3
क्षितौ चरसि राजंस्त्वमन्तरिक्षे चराम्यहम् ।
आवयोरन्तरं पश्य मेरुसर्षपयोरिव ॥ १.९९.३ ॥
O König, du wandelst auf der Erde, und ich bewege mich im Himmel. Sieh den Unterschied zwischen uns, wie zwischen dem Meru und einem Senfkorn.
1.99.4
महेन्द्रस्य कुबेरस्य यमस्य वरुणस्य च ।
भवनान्यनुसंयामि प्रभावं पश्य मे नृप ॥ १.९९.४ ॥
Ich besuche die Wohnsitze Mahendras, Kuberas, Yamas und Varuṇas. O König, sieh meine Macht.
1.99.5
पुरा नरवरः पुत्र उर्वश्यां जनितस्तदा ।
आयुर्नाम महाराज तव पूर्वपितामहः ॥ १.९९.५ ॥
Vor langer Zeit wurde Urvaśī ein Sohn geboren, der beste der Menschen. O großer König, Āyu mit Namen, er war dein Urahn.
1.99.6
महर्षयश्च बहवः क्षत्रियाश्च परन्तपाः ।
अप्सरःसु ऋषीणां च मातृदोषो न विद्यते ॥ १.९९.६ ॥
Viele große Weise und Krieger, die ihre Feinde versengen, wurden von Apsaras und Weisen geboren, und an ihren Müttern findet sich kein Makel.
1.99.7
सत्यश्चापि प्रवादोऽयं प्रवक्ष्यामि च ते नृप ।
निदर्शनार्थं न द्वेषाच्छ्रुत्वा तत्क्षन्तुमर्हसि ॥ १.९९.७ ॥
Auch diese Rede ist wahr, und ich werde sie dir erzählen, o König. Sie dient als Beispiel, nicht aus Hass; hast du sie gehört, so mögest du es verzeihen.
1.99.8
विरूपो यावदादर्शे नात्मनो वीक्षते मुखम् ।
मन्यते तावदात्मानमन्येभ्यो रूपवत्तरम् ॥ १.९९.८ ॥
Solange der Häßliche sein Gesicht nicht im Spiegel betrachtet, hält er sich für schöner als die anderen.
1.99.9
यदा तु रूपमादर्शे विरूपं सोऽभिवीक्षते ।
तदा ह्रीमांस्तु जानीयादन्तरं नेतरं जनम् ॥ १.९९.९ ॥
Doch wenn er im Spiegel seine häßliche Gestalt erblickt, so soll der bescheidene Mensch erkennen, dass er sich von anderen nicht unterscheidet.
1.99.10
अतीव रूपसंपन्नो न कंचिदवमन्यते ।
अतीव जल्पन्दुर्वाचो भवतीह विहेतुकः ॥ १.९९.१० ॥
Ein Mensch von außerordentlicher Schönheit verachtet niemanden; wer aber übermäßig grobe Worte spricht, wird hier zur Ursache von Schaden.
1.99.11
पांसुपातेन हृष्यन्ति कुञ्जरा मदशालिनः ।
तथा परिवदन्नन्यान्हृष्टो भवति दुर्मतिः ॥ १.९९.११ ॥
Brünstige, stolze Elefanten freuen sich, wenn Staub auf sie fällt; ebenso freut sich der Übelgesinnte, wenn er andere schmäht.
1.99.12
सत्यधर्मच्युतात्पुंसः क्रुद्धादाशीविषादिव ।
सुनास्तिकोप्युद्विजते जनः किं पुनरास्तिकः ॥ १.९९.१२ ॥
Die Menschen fürchten sich vor einem vom Wahren und Dharma Abgefallenen wie vor einer zornigen Schlange; selbst ein völliger Atheist erschreckt die Menschen, wie viel mehr erst ein Gläubiger?
1.99.13
स्वयमुत्पाद्य पुत्रं वै सदृशं योऽवमन्यते ।
तस्य देवाः श्रियं घ्नन्ति तत्रैनं कलिराविशेत् ॥ १.९९.१३ ॥
Wer einen Sohn verachtet, den er selbst gezeugt hat und der ihm gleicht, dem zerstören die Götter das Glück, und Kali dringt in ihn ein.
1.99.14
अभव्येऽप्यनृतेऽशुद्धे नास्तिके पापकर्मणि ।
दुराचारे कलिर्ह्याशु न कलिर्धर्मचारिषु ॥ १.९९.१४ ॥
Kali dringt schnell in den Unglücklichen, den Lügner, den Unreinen, den Ungläubigen, den Übeltäter und den Menschen mit schlechtem Wandel ein; bei denen, die dem Dharma folgen, ist Kali nicht.
1.99.15
मूर्खो हि जल्पतां पुंसां श्रुत्वा वाचः शुभाशुभाः ।
अशुभं वाक्यमादत्ते पुरीषमिव सूकरः ॥ १.९९.१५ ॥
Ein Tor, der die guten und schlechten Worte der sprechenden Menschen hört, nimmt die schlechte Rede auf, wie ein Schwein den Kot aufnimmt.
1.99.16
प्राज्ञस्तु जल्पतां पुंसां श्रुत्वा वाचः शुभाशुभाः ।
गुणवद्वाक्यमादत्ते हंसः क्षीरमिवाम्भसि ॥ १.९९.१६ ॥
Der Weise aber nimmt, wenn er die guten und schlechten Worte der sprechenden Menschen hört, die tugendhafte Rede auf, wie der Schwan die Milch im Wasser.
1.99.17
आत्मनो दुष्टभावत्वं जानन्नीचोऽप्रसन्नधीः ।
परेषामपि जानाति स्वधर्मसदृशान्गुणान् ॥ १.९९.१७ ॥
Der niedrige Mensch, der um seine eigene böse Natur weiß und unzufriedenen Geistes ist, erkennt auch bei anderen die Eigenschaften, die seiner eigenen Natur gleichen.
1.99.18
दह्यमानास्तु तीव्रेण नीचाः परयशोग्निना ।
अशक्तास्तद्गतिं गन्तुं ततो निन्दां प्रकुर्वते ॥ १.९९.१८ ॥
Vom grimmigen Feuer des fremden Ruhmes verzehrt, unfähig, ihren Weg zu gehen, üben die Niedrigen deshalb Tadel.
1.99.19
अन्यान्परिवदन्साधुर्यथा हि परितप्यते ।
तथा परिवदन्नन्यान्हृष्टो भवति दुर्जनः ॥ १.९९.१९ ॥
Wie der Gute sich quält, wenn er andere verleumdet, so freut sich der Böse, wenn er andere verleumdet.
1.99.20
अपवादरता मूर्खा भवन्ति हि विशेषतः ।
नापवादरताः सन्तो भवन्ति स्म विशेषतः ॥ १.९९.२० ॥
Die Toren, die am Verleumden Gefallen finden, sind besonders so; die Guten, die nicht am Verleumden Gefallen finden, sind besonders nicht so.
1.99.21
अभिवाद्य यथा वृद्धान्साधुर्गच्छति निर्वृतिम् ।
एवं सज्जनमाक्रुश्य मूर्खो भवति निर्वृतः ॥ १.९९.२१ ॥
Wie der Gute Ruhe findet, wenn er die Alten ehrerbietig grüßt, so wird der Tor zufrieden, wenn er einen Guten schmäht.
1.99.22
सुखं जीवन्त्यदोषज्ञा मूर्खा दोषानुदर्शिनः ।
यथा वाच्याः परैः सन्तः परानाहुस्तथाविधान् ॥ १.९९.२२ ॥
Die Fehler nicht kennen, leben glücklich; die Toren, die Fehler sehen, nicht. Wie die Guten von anderen als fehlerhaft bezeichnet werden, so nennen sie andere solche.
1.99.23
अतो हास्यतरं लोके किंचिदन्यन्न विद्यते ।
यदि दुर्जन इत्याहुः सज्जनं दुर्जनाः स्वयम् ॥ १.९९.२३ ॥
Darum gibt es in der Welt nichts Lächerlicheres als dies: dass die Bösen selbst den Guten einen Bösen nennen.
1.99.24
दारुणाल्लोकसंक्लेशाद्दुःखमाप्नोत्यसंशयम् ।
कुलवंशप्रतिष्ठां हि पितरः पुत्रमब्रुवन् ॥ १.९९.२४ ॥
Durch die schrecklichen Bedrängnisse der Welt erleidet er ohne Zweifel Leid; denn die Väter sprachen zum Sohn über die Ehre von Familie und Geschlecht.
1.99.25
उत्तमं सर्वधर्माणां तस्मात्पुत्रं तु न त्यजेत् ।
स्वपत्नीप्रभवाँल्लब्धान्कृतान्समयवर्धितान् ॥ १.९९.२५ ॥
Es ist die höchste aller Pflichten; deshalb sollte man den Sohn nicht verlassen: die Söhne, die von der eigenen Gattin geboren, erlangt, geschaffen und mit der Zeit groß gezogen wurden.
1.99.26
क्रीतान्कन्यासु चोत्पन्नान्पुत्रान्वै मनुरब्रवीत् ।
ते च षड्वन्धुदायादाः षडदायादबान्धवाः ॥ १.९९.२६ ॥
Manu sagte, dass es gekaufte Söhne und durch Töchter gezeugte Söhne gibt. Sie sind sechs Arten von verwandten Erben und sechs Arten von verwandten Nicht-Erben.
1.99.27
धर्मकृत्यवहा नॄणां मनसः प्रीतिवर्धनाः ।
त्रायन्ते नरकाज्जाताः पुत्रा धर्मप्लवाः पितॄन् ॥ १.९९.२७ ॥
Söhne, die für die Menschen die Riten des Dharma tragen und die Freude des Geistes mehren, retten, once geboren, die Väter aus der Hölle; sie sind Boote des Dharma.
1.99.28
स त्वं नृपतिशार्दूल न पुत्रं त्यक्तुमर्हसि ।
तस्मात्पुत्रं च सत्यं च पालयस्व महीपते ॥ १.९९.२८ ॥
Du, Tiger unter den Königen, darfst den Sohn nicht verlassen. Darum, Herr der Erde, bewahre sowohl den Sohn als auch die Wahrheit.
1.99.29
उभयं पालयस्वैतन्नानृतं वक्तुमर्हसि ।
आत्मानं सत्यधर्मौ च पालयेथा महीपते।
नरेन्द्रसिंह कपटं न हि वोढुं त्वमर्हसि ॥ १.९९.२९ ॥
Bewahre beides; es steht dir nicht zu, Unwahrheit zu sprechen. Herr der Erde, bewahre dich selbst und die Pflicht der Wahrheit. Löwe unter den Königen, es steht dir nicht zu, Täuschung zu tragen.
1.99.30
वरं कूपशताद्वापी वरं वापीशतात्क्रतुः ।
वरं क्रतुशतात्पुत्रः सत्यं पुत्रशताद्वरम् ॥ १.९९.३० ॥
Ein Stufenbrunnen ist besser als hundert Brunnen; ein Opfer ist besser als hundert Stufenbrunnen; ein Sohn ist besser als hundert Opfer; die Wahrheit ist besser als hundert Söhne.
1.99.31
अश्वमेधसहस्रं च सत्यं च तुलया धृतम् ।
अश्वमेधसहस्राद्धि सत्यमेव विशिष्यते ॥ १.९९.३१ ॥
Tausend Pferdeopfer und die Wahrheit wurden auf der Waage gewogen; allein die Wahrheit übertrifft tausend Pferdeopfer.
1.99.32
सर्ववेदाधिगमनं सर्वतीर्थावगाहनम् ।
सत्यस्यैव च राजेन्द्र कलां नार्हति षोडशीम् ॥ १.९९.३२ ॥
Das Studium aller Veden und das Baden in allen heiligen Furten, o König der Könige, kommen nicht einmal dem sechzehnten Teil der Wahrheit gleich.
1.99.33
नास्ति सत्यसमो धर्मो न सत्याद्विद्यते परम् ।
न हि तीव्रतरं पापमनृतादिह विद्यते ॥ १.९९.३३ ॥
Es gibt kein Dharma, das der Wahrheit gleicht, und nichts Höheres als die Wahrheit ist zu finden; in dieser Welt gibt es in der Tat keine schwerere Sünde als die Lüge.
1.99.34
राजन्सत्यं परो धर्मः सत्याच्च समयः परः ।
मात्याक्षीः समयं राजन्सत्यं सङ्गतमस्तु ते ॥ १.९९.३४ ॥
O König, die Wahrheit ist das höchste Dharma, und das Gelübde steht höher als die Wahrheit. O König, verlasse dein Gelübde nicht; möge dir die Wahrheit gewogen sein.
1.99.35
यः पापो न विजानीयात्कर्म कृत्वा नराधिप ।
न हि तादृक्परं पापमनृतादिह विद्यते ॥ १.९९.३५ ॥
O Herr der Menschen, es mag jemanden geben, der eine sündhafte Tat begeht, ohne es zu wissen; doch in dieser Welt gibt es keine größere Sünde als die Lüge.
1.99.36
यस्य ते हृदयं वेद सत्यस्यैवानृतस्य च ।
कल्याणावेक्षणं तस्मात्कर्तुमर्हसि धर्मतः ॥ १.९९.३६ ॥
Dein Herz kennt sowohl Wahrheit als auch Lüge; darum solltest du mit wohlwollendem Blick, dem Dharma gemäß, handeln.
1.99.37
यो न कामान्न च क्रोधान्न द्रोहादतिवर्तते ।
अमित्रं वापि मित्रं वा स एवोत्तमपूरुषः ॥ १.९९.३७ ॥
Wer weder aus Begierde noch aus Zorn noch aus Tücke (das Dharma) überschreitet, sei es ein Feind oder ein Freund, der ist der beste der Männer.
1.99.38
अनृतश्चेत्प्रसङ्गस्ते श्रद्दधासि न चेत्स्वयम् ।
आश्रमं गन्तुमिच्छामि त्वादृशो नास्ति सङ्गतं ॥ १.९९.३८ ॥
Wenn dir dein Umgang mit mir falsch erscheint, oder wenn du selbst nicht glaubst, so will ich zur Einsiedelei gehen; eine Verbindung mit einem Mann wie dir passt nicht.
1.99.39
पुत्रत्वे शङ्कमानस्य त्वं बुद्ध्या निश्चयं कुरु ।
गतिः स्वरः स्मृतिः सत्वं शीलं विद्या च विक्रमः ॥ १.९९.३९ ॥
Du, der du an seiner Sohnschaft zweifelst, gewinne Gewissheit durch den Verstand: an Gang, Stimme, Gedächtnis, Wesen, Charakter, Wissen und Tapferkeit.
1.99.40
धृष्णुप्रकृतिभावौ च आवर्ता रोमराजयः ।
समा यस्य यदा स्युस्ते तस्य पुत्रो न संशयः ॥ १.९९.४० ॥
Kühnheit und Wesensart, die Wirbel und die Haarreihen — wenn diese bei ihm denen bei dir gleichen, so ist er dein Sohn, ohne Zweifel.
1.99.41
सादृश्येनोद्धऋतं बिम्बं तव देहाद्विशांपते ।
तातेति भाषमाणं वै मा स्म राजन्वृथा कृथाः ॥ १.९९.४१ ॥
O Herr der Menschen, jenes Abbild, aus deinem Leib hervorgegangen, ist durch seine Ähnlichkeit offenbar; o König, weise ihn nicht vergeblich zurück, wenn er 'Vater' spricht.
1.99.42
ऋते च गर्दभीक्षीरात्पयः पास्यति मे सुतः ।
ऋतेपि त्वां च दुष्यन्त शैलराजावतंसिकाम्।
चतुरन्तामिमामुर्वीं पुत्रो मे पालयिष्यति ॥ १.९९.४२ ॥
Außer der Milch einer Eselin wird mein Sohn keine Milch trinken; und außer dir, o Duṣyanta, gibt es keinen anderen. Mein Sohn wird diese vierseitige Erde beschützen, den Schmuck des Bergkönigs.
1.99.43
शकुन्तले तव सुतश्चक्रवर्ती भविष्यति ।
एवमुक्तं महेन्द्रेण भविष्यति न चान्यथा ॥ १.९९.४३ ॥
O Śakuntalā, dein Sohn wird ein Weltherrscher sein. So hat es Mahendra gesagt; es wird so geschehen und nicht anders.
1.99.44
साक्षित्वे बहवो ह्युक्ता देवदूतादयो मया ।
न ब्रुवन्ति तथा सत्यमुताहो नानृतं किल ॥ १.९९.४४ ॥
Als Zeugen habe ich viele genannt, etwa die göttlichen Boten und andere; doch sie sprechen nicht so, ob es Wahrheit oder wahrlich Lüge ist.
1.99.45
असाक्षिणी मन्दबाग्या गमिष्यामि यथागतम् ॥ १.९९.४५ ॥
Ohne Zeugen, unglücklich, werde ich gehen, wie ich gekommen bin.
1.99.46
एतावदुक्त्वा वचनं प्रातिष्ठत शकुन्तला ।
तस्याः क्रोधसमुत्थोग्निः सधूमो मूर्ध्न्यदृश्यत ॥ १.९९.४६ ॥
Nachdem sie diese Worte gesprochen hatte, brach Śakuntalā auf; und aus ihrem Zorn erschien über ihrem Haupt ein rauchendes Feuer.
1.99.47
संनियम्यात्मनोऽङ्गेषु ततः क्रोधाग्निमात्मजम् ।
प्रस्थितैवानवद्याङ्गी सह पुत्रेण वै वनम् ॥ १.९९.४७ ॥
Dann, das Feuer des Zorns in ihren Gliedern zügelnd, brach die makellos gebaute Frau mit ihrem Sohn in den Wald auf.