Mahābhārata · Adhyāya 11.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.17.1
दुर्योधनं हतं दृष्ट्वा गान्धारी शोककर्शिता ।
सहसा न्यपतद्भूमौ छिन्नेव कदली वने ॥ ११.१७.१ ॥
Ao ver Duryodhana morto, Gāndhārī, consumida pela dor, caiu de repente ao chão como uma bananeira cortada na floresta.
11.17.2
सा तु लब्ध्वा पुनः संज्ञां विक्रुश्य च विलप्य च ।
दुर्योधनमभिप्रेक्ष्य शयानं रुधिरोक्षितम् ॥ ११.१७.२ ॥
Recobrando a consciência, gritou e lamentou-se novamente, contemplando Duryodhana deitado, coberto de sangue.
11.17.3
परिष्वज्याथ गान्धारी कृपणं पर्यदेवयत् ।
हाहापुत्रेति शोकार्ता विललापाकुलेन्द्रिया ॥ ११.१७.३ ॥
Então Gāndhārī o abraçou e lamentou-se miseravelmente. "Ai, ai, meu filho!", clamava, aflita pela dor, com os sentidos perturbados, e lamentava-se.
11.17.4
सुगूढजत्रु विपुलं हारनिष्कविभूषितम् ।
वारिणा नेत्रजेनोरः सिञ्चन्ती शोकतापिता ॥ ११.१७.४ ॥
Banhando de lágrimas dos olhos o peito largo, de clavículas bem recolhidas e adornado com colar e ornamentos de ouro, ela, atormentada pela dor,
11.17.5
समीपस्थं हृषीकेशमिद वचनमब्रवीत् ।
उपस्थितेऽस्मिन्सङ्ग्रामे ज्ञातीनां संक्षये विभो ॥ ११.१७.५ ॥
A Hṛṣīkeśa, que estava perto, disse estas palavras: "Ó poderoso! Quando esta batalha chegou e a destruição dos parentes aconteceu..."
11.17.6
मामयं प्राह वार्ष्णेय प्राञ्चलिर्नृपसत्तमः ।
अस्मिञ्ज्ञातिसमुद्धर्षे जयमम्बा ब्रवीतु मे ॥ ११.१७.६ ॥
"Ó descendente de Vṛṣṇi! Este melhor dos reis, de mãos postas, disse-me: 'Neste levante dos parentes, que minha mãe me diga a vitória.'"
11.17.7
इत्युक्ते जानती सर्वमहं स्वव्यसनागमम् ।
अब्रुवं पुरुषव्याघ्र यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ११.१७.७ ॥
Assim interpelada, embora soubesse da chegada da minha própria desgraça, disse: ó tigre entre os homens, onde está o dharma, aí está a vitória.
11.17.8
तथा तु युव्यमानस्त्वं सम्प्रगृह्य सुपुत्रक ।
ध्रुवं शखजिताँल्लोकान्प्राप्स्यस्यमरवत्प्रभो ॥ ११.१७.८ ॥
Assim, combatendo, empunhando firmemente a tua arma, ó bom filho, ó senhor, certamente obterás os mundos conquistados pelas armas, como os imortais.
11.17.9
इत्येव… पूर्वं नैवं शोचामि वै प्रभो ।
धृतराष्ट्रं तु शोचामि कृपणं हतबान्धवम् ॥ ११.१७.९ ॥
Assim … antes eu não lamentava desta maneira, ó senhor. Mas lamento por Dhṛtarāṣṭra, digno de piedade, cujos parentes foram mortos.
11.17.10
अमर्वणं युधां श्रेष्ठं कृतास्त्रं युद्धदुर्मदम् ।
शयानं वीरशयने पश्य माधव मे सुतम् ॥ ११.१७.१० ॥
Vê meu filho, implacável, o melhor dos guerreiros, hábil nas armas, orgulhoso na batalha, jazendo no leito dos heróis, ó Mādhava.
11.17.11
बोऽयं मूर्धावसिक्तानाये याति परन्तपः ।
सोऽवं पांसुषु शेतेऽद्य पञ्च कालस्य पर्ययम् ॥ ११.१७.११ ॥
Aquele que andava ungido na cabeça nesta linhagem, queimador de inimigos, jaz hoje na poeira: uma reversão operada pelo giro quíntuplo do tempo.
11.17.12
दुवं दुर्योधनो वीरो गतिं न सुलभां गतः ।
तथा ह्यभि… शेते शयने वीरसेविते ॥ ११.१७.१२ ॥
O herói Duryodhana, certamente, não alcançou um destino facilmente obtido. Assim, de fato … jaz no leito frequentado pelos heróis.
11.17.13
यं पुरा पर्युपासीना समयन्ति वरस्त्रियः ।
सं वीरशयने सुप्तं रमयन्त्यशिवाः शिवाः ॥ ११.१७.१३ ॥
Aquele a quem outrora mulheres excelentes, sentadas em serviço, se aproximavam, jaz agora adormecido no leito dos heróis, e chacais de mau agouro o divertem.
11.17.14
यं पुरा पर्युपासीना रमयन्ति महीक्षितः ।
महीतलस्यं निहतं गृध्रास्तं पर्युपासते ॥ ११.१७.१४ ॥
Aquele a quem outrora reis, sentados em serviço, deleitavam jaz morto sobre a superfície da terra, e abutres se sentam ao seu redor.
11.17.15
यं पुरा व्यजनैरम्यैरुपवीजन्ति योषितः ।
तमद्य पक्षव्यजनै रुपवीजन्ति पक्षिणः ॥ ११.१७.१५ ॥
Aquele a quem outrora mulheres abanavam com belos leques, hoje as aves o abanam com os leques de suas asas.
11.17.16
एष शेते महाबाहुर्बलवान्सत्यविक्रमः ।
सिंहेनेव द्विपः सङ्ख्ये भीमसेनेन पातितः ॥ ११.१७.१६ ॥
Este de braços poderosos, forte e de verdadeira bravura jaz derrubado na batalha por Bhīmasena, como um elefante derrubado por um leão.
11.17.17
पश्य दुर्योधनं कृष्ण शयानं रुधिरोक्षितम् ।
निहतं भीमसेनेन गदां सम्मृज्य भारत ॥ ११.१७.१७ ॥
Olha Duryodhana, Kṛṣṇa, jazendo coberto de sangue, morto por Bhīmasena, que limpou sua maça, ó Bhārata.
11.17.18
अक्षौहिणीर्महाबाहुर्दश चैकां च केशव ।
आनयद्यः पुरा सङ्ख्ये सोऽनयान्निधनं गतः ॥ ११.१७.१८ ॥
Ó Keśava, aquele de braços poderosos que outrora conduziu onze akṣauhiṇī de exércitos na batalha encontrou a morte por injustiça.
11.17.19
एष दुर्योधनः शेते महेष्वासो महाबलः ।
शार्दूल इव सिंहेन भीमसेनेन पातितः ॥ ११.१७.१९ ॥
Aqui jaz Duryodhana, grande arqueiro, poderoso em força, derrubado por Bhīmasena, como um tigre abatido por um leão.
11.17.20
विदुरं ह्यवमत्यैष पितरं चैव मन्दभाक् ।
बालो वृद्धावमानेन मन्दो मृत्युवशं गतः ॥ ११.१७.२० ॥
Por ter desprezado Vidura e até seu próprio pai, este infeliz, tolo menino caiu sob o poder da morte por insultar os anciãos.
11.17.21
निःसपत्ना मही यस्य त्रयोदशसमाः स्थिता ।
स शेते निहतो भूमौ पुत्रो मे पृथिवीपतिः ॥ ११.१७.२१ ॥
Aquele cuja terra esteve sem rivais por treze anos, meu filho, senhor da terra, jaz morto no chão.
11.17.22
अपश्यं कृष्ण पृथिवीं धार्तराष्ट्रानुशासिताम् ।
पूर्णां हस्तिगवाश्वैश्च वार्ष्णेय न तु तच्चिरम् ॥ ११.१७.२२ ॥
Ó Kṛṣṇa, vi a terra governada pelos filhos de Dhṛtarāṣṭra, cheia de elefantes, gado e cavalos; ó descendente de Vṛṣṇi, não durou muito.
11.17.23
तामेवाद्य महाबाहो पश्याम्यन्यानुशासिताम् ।
हीनां हस्तिगवाश्वेन किन्नु जीवामि माधव ॥ ११.१७.२३ ॥
Ó poderoso de braços, hoje vejo essa mesma terra governada por outros e privada de elefantes, gado e cavalos; ó Mādhava, por que ainda vivo?
11.17.24
इदं कष्टतरं पश्य पुत्रस्यापि वधान्मम ।
या इमाः पर्युपासन्ते हताञ्शूरान्रणे स्त्रियः ॥ ११.१७.२४ ॥
Vê, isto é ainda mais doloroso que a morte do meu filho: essas mulheres sentam-se em torno dos heróis caídos em batalha.
11.17.25
प्रकीर्णकेशां सुश्रोणीं दुर्योधनभूजाङ्कगाम् ।
रुक्मवेदिनिभां पश्य कृष्ण लक्ष्मणमातरम् ॥ ११.१७.२५ ॥
Olha, Kṛṣṇa, a mãe de Lakṣmaṇa, com os cabelos soltos, de belos quadris, deitada no regaço do braço de Duryodhana, brilhando como um altar de ouro.
11.17.26
नूनमेषा पुरा बाला जीवमाने महाभुजे ।
भुजावाश्रित्य रमते सुभुजस्य मनस्विनी ॥ ११.१७.२६ ॥
Certamente ela, outrora, enquanto vivia o de grandes braços, jovem e de espírito elevado, encontrava prazer apoiada nos braços de Subhuja.
11.17.27
कथं तु शतधा नेदं हृदयं मम दीर्यते ।
पश्यन्त्या निहतं पुत्रं पौत्रेण सहितं रणे ॥ ११.१७.२७ ॥
Como não se despedaça meu coração em cem pedaços, ao ver meu filho morto junto com seu neto na batalha?
11.17.28
पुत्रं रुधिरसंसिक्तमुपजिघ्रत्यनिन्दिता ।
दुर्योधनं तु वामोरूः पाणिना परिमार्जती ॥ ११.१७.२८ ॥
A irrepreensível cheira seu filho ensopado de sangue; e a de belas coxas enxuga Duryodhana com a mão.
11.17.29
किन्नु शोचति भर्तारं हतपुत्रं मनस्विनी ।
तथा ह्यवस्थिता भाति पुत्रं चाप्यभिवीक्ष्य सा ॥ ११.१७.२९ ॥
Por que aquela mulher de espírito elevado lamenta o marido, cujo filho foi morto? Assim ela permanece de pé, e ao contemplar também o filho, ela
11.17.30
स्वशिरः पञ्चशाखाभ्यामभिहत्यायतेक्षणा ।
पतत्युरसि वीरस्य कुरुराजस्य माधव ॥ ११.१७.३० ॥
Batendo a própria cabeça com cinco dedos, a de olhos longos cai sobre o peito do herói, o rei dos Kurus, ó Mādhava.
11.17.31
पुण्डरीकनिभा भाति पुण्डरीकान्तरप्रभा ।
मुखं प्रमृज्य पुत्रस्य भर्तुश्चैव तपस्विनी ॥ ११.१७.३१ ॥
Brilhando como um lótus, com o esplendor do interior de um lótus, a asceta enxugava o rosto de seu filho e de seu marido.
11.17.32
यदि सत्यागमाः सन्ति यदि वै श्रुतयस्तथा ।
ध्रुवं लोकानवाप्तोऽयं नृपो बाहुबलार्जितान् ॥ ११.१७.३२ ॥
Se as verdadeiras tradições e as revelações védicas de fato existem, então este rei certamente alcançou os mundos conquistados pela força de seus braços.