Mahābhārata · Adhyāya 11.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.26.1
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ गान्धारि मा च शोके मनः कृथाः ।
तवैव ह्यपराधेन कुरवो निधनं गताः ॥ ११.२६.१ ॥
Erhebe dich, erhebe dich, Gāndhārī! Richte deinen Sinn nicht auf Kummer. Durch deine eigene Schuld sind die Kuru dem Untergang verfallen.
11.26.2
यत्त्वं पुत्रं दुरात्मानमीर्षुमत्यन्तमानिनम् ।
दुर्योधनं पुरस्कृत्य दुष्कृतं साधु मन्यसे ॥ ११.२६.२ ॥
Du, der du deinen Sohn Duryodhana, einen bösartigen, neidischen und überaus stolzen Mann, in den Vordergrund gestellt hast und so das böse Tun für gut hältst.
11.26.3
निष्ठुरं वैरपुरुषं वृद्धानां शासनातिगम् ।
कथमात्मकृतं दोषं मय्याधातुमिहेच्छसि ॥ ११.२६.३ ॥
Wie kannst du hier wollen, mir die selbstverschuldete Schuld aufzubürden, du grausamer Mann voller Feindschaft, der du die Gebote der Älteren übertreten hast?
11.26.4
मृतं वा यदि वा नष्टं योऽतीतमनुशोचति ।
दुःखेन लभते दुःखं द्वावनर्थौ प्रपद्यते ॥ ११.२६.४ ॥
Wer um das Vergangene trauert, sei es tot oder verloren, der erlangt Leid durch Leid; er verfällt zwei Unheilen.
11.26.5
तपोर्थीयं ब्राह्मणी धत्त गर्भं ।
गौर्वोढारं धावितारं तुरङ्गी।
शूद्रा दासं पशुपालं च वैश्या ।
वधार्थीयं त्वद्विधा राजपुत्री ॥ ११.२६.५ ॥
Eine brahmanische Frau trägt ein Kind für die Askese; eine Kuh gebiert einen Lastenträger, eine Stute einen Läufer, eine Śūdra-Frau einen Diener, eine Vaiśya-Frau einen Hirten; doch eine Königstochter wie du trägt ein Kind zum Verderben.
11.26.6
तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य पुनरुक्तं वचोऽप्रियम् ।
तूष्णीं बभूव गान्धारी शोकव्याकुललोचना ॥ ११.२६.६ ॥
Als Gāndhārī diese wiederholten, unangenehmen Worte Vāsudevas hörte, verstummte sie, die Augen von Kummer aufgewühlt.
11.26.7
धृतराष्ट्रस्तु राजर्षिर्निगृह्याबुद्धिजं तमः ।
पर्यपृच्छत धर्मज्ञो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ ११.२६.७ ॥
Da befragte der königliche Weise Dhṛtarāṣṭra, die aus Torheit geborene Finsternis bezwingend, Yudhiṣṭhira, den König des Dharma und Kenner des Dharma.
11.26.8
जीवतां परिमाणज्ञः सैन्यानामसि पाण्डव ।
हतानां यदि जानीषे परिमाणं वदस्वं मे ॥ ११.२६.८ ॥
Sohn Pāṇḍus, du kennst die Zahl der lebenden Heere. Wenn du die Zahl der Erschlagenen kennst, so sag sie mir.
11.26.9
दशायुतसहस्राणि सहस्राणि च विंशतिः ।
कोट्यः षष्टिश्च षट् चैव ह्यस्मिन्राजन्मृधे हताः ॥ ११.२६.९ ॥
O König, in dieser Schlacht wurden zehn Ayutas von Tausenden, zwanzigtausend, sechzig Koṭis und sechs erschlagen.
11.26.10
आलक्षाणां च वीराणां सहस्राणि चतुर्दश ।
दश चान्यानि राजेन्द्र शतं षष्टिश्च भारत ॥ ११.२६.१० ॥
O Herr der Könige, von den Helden der Ālakṣa vierzehntausend und zehn weitere, und auch hundertsechzig, o Bhārata.
11.26.11
युधिष्ठिरगतिं कां ते गताः पुरुषसत्तम ।
आचक्ष्व मे महाबाहो सर्वज्ञो ह्यसि मे मतः ॥ ११.२६.११ ॥
O Bester der Männer, zu welchem Ziel sind sie gegangen? Sag es mir, o Starkarmiger; ich halte dich für allwissend.
11.26.12
यैर्हुतानि शरीराणि हृष्टैः परमसंयुगे ।
देवराजसमाँल्लोकान्गतास्ते सत्यविक्रमाः ॥ ११.२६.१२ ॥
Jene wahrhaft Tapferen, die in jener großen Schlacht freudig ihre Körper darbrachten, sind zu Welten gelangt, die dem Indra, dem König der Götter, gleichen.
11.26.13
ये त्वहृष्टेन मनसा मर्तव्यमिति भारत ।
युध्यमाना हताः सङ्ख्ये गन्धर्वैः सह सङ्गताः ॥ ११.२६.१३ ॥
O Bhārata, die, mit unfrohem Sinn in dem Gedanken, sterben zu müssen, kämpfend im Kampf erschlagen wurden, gesellten sich zu den Gandharvas.
11.26.14
ये च सङ्ग्रामभूमिष्ठा याचमानाः पराङ्मुखाः ।
शस्त्रेण निधनं प्राप्ता गतास्ते गुह्यकान्प्रति ॥ ११.२६.१४ ॥
Die, auf dem Schlachtfeld stehend, flehend und abgewandt, durch die Waffe den Tod fanden, gingen zu den Guhyakas.
11.26.15
पात्यमानाः परैर्ये तु हीयमाना निरायुधाः ।
हीनिषेवा महात्मानः परानभिमुखा रणे ॥ ११.२६.१५ ॥
Die Großmütigen, von den Feinden gefällt, geschwächt und waffenlos, doch der Scham treu, dem Feind im Kampf zugewandt.
11.26.16
छिद्यमानाः शितैः शस्त्रैः क्षत्रधर्मपरायणाः ।
हतास्ते ब्रह्मसदनं गता वीराः सुवर्चसः ॥ ११.२६.१६ ॥
Jene strahlenden Helden, von scharfen Waffen zerhauen, dem Krieger-Dharma ergeben, erschlagen, gingen zur Wohnstatt Brahmās.
11.26.17
ये त्वत्र निहता राजन्नन्तरायोधनं प्रति ।
यथाकथञ्चित्पुरुषास्ते गता ह्युत्तरां गतिम् ॥ ११.२६.१७ ॥
O König, jene Männer, die hier mitten auf dem Schlachtfeld irgendwie erschlagen wurden, haben gewiss das höhere Ziel erreicht.
11.26.18
केन ज्ञानबलेनैव पुत्र पश्यसि सिद्धवत् ।
तन्मे वद महाबाहो श्रोतव्यं यदि वै मया ॥ ११.२६.१८ ॥
Durch welche Macht des Wissens, o Sohn, siehst du wie ein vollendeter Weiser? Sag es mir, o Starkarmiger, wenn es für mich zu hören geeignet ist.
11.26.19
निदेशाद्भवतः पूर्वं वने विचरता मया ।
तीर्थयात्राप्रसङ्गेन सम्प्राप्तोऽयमनुग्रहः ॥ ११.२६.१९ ॥
Auf Euren Befehl, als ich einst im Wald umherzog, bei Gelegenheit einer Pilgerfahrt zu den heiligen Furten, habe ich diese Gnade erlangt.
11.26.20
देवर्षिर्लोमशो दृष्टस्ततः प्राप्तोऽस्म्यनुस्मृतिम् ।
दिव्यं चक्षुरपि प्राप्तं ज्ञानयोगेन वै पुरा ॥ ११.२६.२० ॥
Der göttliche Seher Lomaśa wurde gesehen, und da kam mir die Erinnerung; einst hatte ich durch den Yoga des Wissens auch das göttliche Auge erlangt.
11.26.21
ये त्वनाथा जनास्तात नाथवन्तश्च पाण्डव ।
कच्चित्तेषां शरीराणि धक्ष्यन्ति विधिपूर्वकम् ॥ ११.२६.२१ ॥
Jene Menschen, die ohne Schutz sind, und jene, die Schutz haben, lieber Pāṇḍava — werden ihre Leiber nach dem Ritus verbrannt werden?
11.26.22
न येषां शान्तिकर्तारो न च येऽत्राहिताग्नयः ।
वयं च तेषां कुर्यामो बहुत्वात्तात कर्मणाम् ॥ ११.२६.२२ ॥
Für jene, für die es keine Vollzieher der Friedensriten gibt und hier keine Hüter der heiligen Feuer, werden wir selbst die Riten vollziehen, lieber Vater, wegen der Vielzahl der Riten.
11.26.23
यान्सुपर्णाश्च गुध्राश्च विकर्षन्ति ततस्ततः ।
तेषां सङ्कर्षणा लोका भविष्यन्ति न संशयः ॥ ११.२६.२३ ॥
Jene, die Adler und Geier hierhin und dorthin zerren — für sie werden diese Zerrungen ihre Welten sein; daran ist kein Zweifel.
11.26.24
एवमुक्त्वा महाराज कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
आदिदेश सुधर्माणं धौम्यं सूतं च सञ्जयम् ॥ ११.२६.२४ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, großer König, erteilte Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, Sudharman, Dhaumya und dem Wagenlenker Sañjaya seine Anweisungen.
11.26.25
विदुरं च महाबुद्धिं युयुत्सुं चैव कौरवम् ।
इन्द्रसेनमुखान्भृत्यान्सूतांश्चैव सहस्रशः ॥ ११.२६.२५ ॥
Und dem hochweisen Vidura, dem Kaurava Yuyutsu und den Tausenden von Dienern und Wagenlenkern unter Indrasena (gab er Anweisung).
11.26.26
भवन्तः कारयन्त्वेषां प्रेतकार्याण्यशेषतः ।
यथा नाथवतां किञ्चिच्छरीरं न विनश्यति ॥ ११.२६.२६ ॥
Lasst ihr alle die Totenriten für sie alle vollständig vollziehen, damit der Leib keines der Beschützten zugrunde geht.
11.26.27
शासनाद्धर्मराजस्य क्षत्ता सूतश्च सञ्जयः ।
सुधर्मा धौम्यसहित इन्द्रसेनादयस्तथा ॥ ११.२६.२७ ॥
Auf Geheiß König Dharmas machten sich Vidura, der Kṣattṛ, der Wagenlenker Sañjaya, Sudharmā zusammen mit Dhaumya sowie Indrasena und die anderen ans Werk.
11.26.28
चन्दनागुरुकाष्ठानि तथा कालीयकान्युत ।
घृतं तैलं च गन्धांश्च क्षौमाणि वसनानि च ॥ ११.२६.२८ ॥
Sandelholz und Aloeholzscheite, ebenso kālīyaka, Butterschmalz und Öl, Düfte und seidene Gewänder (wurden herbeigeschafft).
11.26.29
समाहृत्य महार्हाणि दारुणां चैव सञ्चयान् ।
रथांश्च मृदितास्तत्र नानाप्रहरणानि च ॥ ११.२६.२९ ॥
Nachdem man sehr kostbare Dinge und Holzhaufen zusammengetragen hatte, dazu die zerschmetterten Wagen dort und verschiedene Waffen (herbeigeschafft).
11.26.30
चिताः कृत्वा प्रयत्नेन यथामुख्यान्नराधिपान् ।
दाहयामासुरव्याग्राः शास्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ ११.२६.३० ॥
Nachdem sie die Scheiterhaufen sorgfältig errichtet hatten, ließen sie die vornehmsten Herren der Menschen nach ihrem Rang verbrennen, mit gefasstem Sinn, nach dem in den Schriften vorgeschriebenen Ritus.
11.26.31
दुर्योधनं च राजानं भ्रातॄंश्चास्य कर्मणा ।
शल्यं शलं च राजानं भूरिश्रवसमेव च ॥ ११.२६.३१ ॥
Sie verbrannten auch König Duryodhana, seine Brüder, König Śalya, König Śala und Bhūriśravas nach dem Ritus.
11.26.32
जयद्रथं च राजानमभिमन्युं च भारत ।
दौःशासनिं लक्ष्मणं च धृष्टकेतुं च पार्थिवम् ॥ ११.२६.३२ ॥
Ebenso König Jayadratha, Abhimanyu, o Bhārata, den Sohn Duḥśāsanas, Lakṣmaṇa und König Dhṛṣṭaketu.
11.26.33
बृहद्वलं सोमदत्तं सृञ्जयं च महारथम् ।
राजानं क्षेमधन्वानं विराटद्रुपदौ तथा ॥ ११.२६.३३ ॥
Bṛhadbala, Somadatta, der große Wagenkämpfer Sṛñjaya, König Kṣemadhanvan sowie Virāṭa und Drupada.
11.26.34
शिखण्डिनं च पाञ्चाल्यं धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
युधामन्युं च विक्रान्तमुत्तमौजसमेव च ॥ ११.२६.३४ ॥
Śikhaṇḍin, der Pāñcāla Dhṛṣṭadyumna, der Sohn Pṛṣatas, der tapfere Yudhāmanyu und ebenso Uttamaujas.
11.26.35
कौसल्यं द्रौपदेयांश्च शकुनिं चापि सौबलम् ।
अचलं वृषकं चैव भगदत्ते च पार्थिवम् ॥ ११.२६.३५ ॥
Der König von Kauśalya, die Söhne Draupadīs, Śakuni, der Sohn Subalas, Acala, Vṛṣaka und König Bhagadatta.
11.26.36
कर्णं वैकर्तनं चैव सहपुत्रममर्षणम् ।
केकयांश्च महेष्वासांस्त्रिगर्तांश्च महारथान् ॥ ११.२६.३६ ॥
Karṇa, Sohn Vikartanas, zusammen mit seinem Sohn, dem Unversöhnlichen, die großen Bogenschützen der Kekaya und die großen Wagenkämpfer der Trigarta.
11.26.37
घटोत्कचं राक्षसेन्द्रं बकभ्रातरमेव च ।
अलम्बुसं राक्षसेन्द्रं जलसन्धं च पार्थिवम् ॥ ११.२६.३७ ॥
Ghaṭotkaca, den Herrn der Rākṣasas, Bakas Bruder, und Alambusa, den Herrn der Rākṣasas, und den König Jalasandha.
11.26.38
एतांश्चान्यांस्च सुबहून्पार्थिवांश्च सहस्रशः ।
धृतधाराहुतैर्दीप्तैः पावकैः समदाहयन्। ॥ ११.२६.३८ ॥
Diese und viele andere Könige, tausendfach, verbrannten sie völlig in lodernden Feuern, mit in Strömen gegossenen Opfergaben.
11.26.39
पितृमेधाश्च केषाञ्चित्प्रावर्तन्त महात्मनाम् ।
सामभिश्चाप्यगायन्त तेऽन्वशासत चापरैः ॥ ११.२६.३९ ॥
Totenopfer für einige der Hochherzigen begannen; Sāma-Gesänge wurden gesungen, und andere gaben ihnen Anweisungen.
11.26.40
साम्नामृचां च नादेन स्त्रीणां च रुदितस्वनैः ।
कश्मलं सर्वभूतानां निशायां समपद्यत ॥ ११.२६.४० ॥
Durch den Klang der Sāma- und Ṛc-Gesänge und das Weinen der Frauen kam in der Nacht Verwirrung über alle Wesen.
11.26.41
हुताश्च तत्प्रदीप्ताश्च दीप्यमानाश्च पावकाः ।
नभसीवान्वदृश्यन्त ग्रहास्तन्वभ्रसंवृताः ॥ ११.२६.४१ ॥
Die dargebrachten, lodernden, leuchtenden Feuer waren am Himmel zu sehen wie Planeten, in dünne Wolken gehüllt.
11.26.42
ये चाप्यनाथास्तत्रासन्नानादेशसमागताः ।
तांश्च सर्वान्समानीय राशीकृत्वा सहस्रशः ॥ ११.२६.४२ ॥
Und jene, die dort ohne Beschützer waren, aus verschiedenen Ländern zusammengekommen — sie alle versammelt und zu Tausenden aufgehäuft.
11.26.43
चित्वा दारुभिरव्यग्रैः प्रभूतैः स्नेहपाचितैः ।
दाहयामास तान्सर्वान्विदुरो राजशासनात् ॥ ११.२६.४३ ॥
Auf Befehl des Königs ließ Vidura sie alle mit reichlichem, gespaltenem und in Öl getränktem Holz gelassen verbrennen.
11.26.44
कारयित्वा क्रियास्तेषां कुरुराजो युधिष्ठिरः ।
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य गङ्गामभिमुखोऽगमत् ॥ ११.२६.४४ ॥
König Yudhiṣṭhira der Kurus ließ ihre Totenriten vollziehen und zog dann, Dhṛtarāṣṭra voran, zur Gaṅgā.