Mahābhārata · Adhyāya 11.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.8.1
विदुरस्य तु तद्वाक्यं निशम्य कुरुसत्तमः ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः पपात भुवि मूर्छितः
गते भगवति व्यासे धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
किमचेष्टत विप्रर्षे तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ ११.८.१ ॥
Als er diese Worte Viduras hörte, fiel der Beste der Kuru, von Kummer um seine Söhne gequält, ohnmächtig zu Boden. O Seher unter den Brahmanen, sag mir, was König Dhṛtarāṣṭra tat, nachdem der ehrwürdige Vyāsa gegangen war.
11.8.2
तं तथा पतितं भूमौ निःसंज्ञं प्रेक्ष्य बान्धवाः ।
कृष्णद्वैपायनश्चैव क्षत्ता च विदुरस्तथा
तथैव कौरवो राजा धर्मपुत्रो महामनाः ।
कृपप्रभृतयश्चैव किमकुर्वत ते त्रयः ॥ ११.८.२ ॥
Als sie ihn so bewusstlos am Boden liegen sahen, was taten da seine Verwandten, Kṛṣṇa Dvaipāyana, der Verwalter Vidura, ebenso der großmütige Kaurava-König Dharmaputra, Kṛpa und die anderen — was taten jene drei?
11.8.3
सञ्जयः सुहृदश्चान्ये द्वास्था ये चास्य सम्मताः ।
जलेन सुखशीतेन तालवृन्तैश्च भारत
अश्वत्थाम्नः श्रुतं कर्म शापश्चान्योन्यकारितः ।
वृत्तान्तमुत्तरं ब्रूहि यदभाषत सञ्जयः ॥ ११.८.३ ॥
Sañjaya, seine Freunde und die anderen Türhüter, die ihn schätzten, mit kühlem, angenehmem Wasser und Palmblattfächern — o Bhārata, von Aśvatthāmans Tat hörte man, und vom Fluch, den sie einander auferlegten. Erzähle mir den weiteren Bericht, den Sañjaya vortrug.
11.8.4
पस्पर्शुश्च करैर्गात्रं वीजमानाश्च यत्नतः ।
अन्वासत चिरं कालं धृतराष्ट्रं तथाविधम्
हते दुर्योधने चैव हते सैन्ये च सर्वशः ।
सञ्जयो विगतप्रज्ञो धृतराष्ट्रमुपस्थितः ॥ ११.८.४ ॥
Sie berührten seinen Körper mit den Händen und fächelten ihm sorgsam Luft zu, und lange Zeit warteten sie Dhṛtarāṣṭra in jenem Zustand auf. Als Duryodhana erschlagen und das Heer gänzlich vernichtet war, trat Sañjaya, der seines Verstandes beraubt war, vor Dhṛtarāṣṭra.
11.8.5
अथ दीर्घस्य कालस्य लब्धस़ञ्ज्ञो महीपतिः ।
विललाप चिरं कालं पुत्राधिभिरभिप्लुतः
आगम्य नानादेशेभ्यो नानाजनपदेश्वराः ।
पितृलोकं गता राजन्सर्वे तव सुतैः सह ॥ ११.८.५ ॥
Dann, nach langer Zeit, kam der König wieder zu Bewusstsein und klagte, von Trauer um seine Söhne überwältigt, lange Zeit. O König, alle Herren vieler Reiche, die aus vielen Ländern gekommen waren, waren mit deinen Söhnen in die Welt der Väter gegangen.
11.8.6
धिगस्तु खलु मानुष्यं मानुष्ये च परिग्रहम् ।
यतोमूलानि दुःखानि सम्भवन्ति पुनःपुनः
याच्यमानेन सततं तव पुत्रेण भारत ।
घातिता पृथिवी सर्वा वैरस्यान्तं विधित्सता ॥ ११.८.६ ॥
Schande fürwahr über das menschliche Dasein und über das Anhaften an Menschen, aus dessen Wurzeln immer wieder Leiden entstehen. O Bhārata, als dein Sohn unablässig forderte, ließ der, der das Ende der Feindschaft wollte, die ganze Erde vernichten.
11.8.7
मित्रनाशेऽर्थनाशे च ज्ञातिसम्बन्धिनामपि ।
प्राप्यते सुमहद्दुःखं विषाग्निप्रतिमं विभो
पुत्राणामथ पौत्राणां पितॄणां च महीपते ।
आनुपूर्व्येण सर्वेषां प्रेतकार्याणि कारय ॥ ११.८.७ ॥
O Mächtiger, beim Verlust von Freunden, beim Verlust von Reichtum und auch beim Verlust von Verwandten erfährt man großes Leid, dem Gift und Feuer gleich. O Herr der Erde, lass die Totenriten für alle in der richtigen Reihenfolge vollziehen: für die Söhne, die Enkel und die Väter.
11.8.8
येन दह्यन्ति गात्राणि येन प्रज्ञा विनश्यति ।
येनाभिभूतः पुरुषो मरणं प्रतिपद्यते
तच्छ्रुत्वा वचनं घोरं सञ्जयस्य महीपतिः ।
गतासुरिव निश्चेष्टो न्यपतत्पृथिवीतले ॥ ११.८.८ ॥
Wodurch die Glieder brennen, wodurch die Einsicht zugrunde geht, wodurch der Überwältigte den Tod erleidet: Als der Herr der Erde diese schrecklichen Worte Sañjayas gehört hatte, fiel er regungslos zu Boden, wie ein Lebloser.
11.8.9
तदिदं मरणं प्राप्तं मया भाग्यविपर्ययात् ।
तस्यान्तं नाधिगच्छामि ऋते प्राणविमोक्षणात्
तं शयानमुपागम्य पृथिव्यां पृथिवीपतिम् ।
विदुरः सर्वधर्मज्ञ इदं वचनमब्रवीत् ॥ ११.८.९ ॥
Dieser Tod ist mir durch einen Umschwung des Schicksals zuteil geworden; ein Ende dafür finde ich nur in der Preisgabe des Lebens. Als er zu dem auf der Erde liegenden Herrn der Erde trat, sprach Vidura, der alle Dharmas kennt, diese Worte.
11.8.10
तच्चैवाहं करिष्यामि अद्यैव द्विजसत्तम ।
इत्युक्त्वा तु महात्मानं पितरं ब्रह्मवित्तमम्
उत्तिष्ठ राजन्किं शेषे मा शुचो भरतर्षभ ।
एषा वै सर्वसत्वानां लोकेश्वर परा गतिः ॥ ११.८.१० ॥
"Ich werde dies noch heute tun, Bester der Zweimalgeborenen." So sprach er und wandte sich an seinen Vater, den großmütigen, den Kundigsten des Brahman: "Erhebe dich, König, warum liegst du da? Gräme dich nicht, Stier der Bharatas. Dies ist das höchste Ziel aller Wesen, Herr der Welten."
11.8.11
धृतराष्ट्रोऽभवन्मूढः स शोकं परमं गतः ।
अभूच्च तूष्णीं राजाऽसौ ध्यायमानो महीपतिः
अभावादीनि भूतानि भावमध्यानि भारत ।
अभावनिधनान्येव तत्र का परिदेवना ॥ ११.८.११ ॥
Dhṛtarāṣṭra wurde verwirrt und verfiel in tiefste Trauer. Jener König, Herr der Erde, verstummte und versank in Nachdenken. O Bhārata, die Wesen beginnen im Nicht-Sein, stehen in der Mitte im Sein und enden im Nicht-Sein. Was gäbe es da zu klagen?
11.8.12
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तं पुत्रं वचनमब्रवीत्
न शोचन्मृतमन्वेति न शोचन्म्रियते नरः ।
एवं सांसिद्धिके लोके किमर्थमनुशोचसि ॥ ११.८.१२ ॥
Als er seine Worte gehört hatte, sprach der Herr Kṛṣṇa Dvaipāyana zu seinem von Trauer um seinen Sohn gequälten Sohn diese Worte: "Wer nicht trauert, folgt den Toten nicht, und wer nicht trauert, stirbt nicht. Warum trauerst du in dieser Welt der Vollendung?"
11.8.13
धृतराष्ट्र महाबाहो शृणु वक्ष्यामि पुत्रक ।
श्रुतवानसि मेधावी धर्मार्थकुशलः प्रभो
अयुध्यमानो म्रियते युध्यमानस्तु जीवति ।
कालं प्राप्य महाराज न कश्चिदतिवर्तते ॥ ११.८.१३ ॥
Höre, Dhṛtarāṣṭra mit den mächtigen Armen, mein Sohn. Du bist gelehrt und weise, Herr, erfahren in Dharma und den Angelegenheiten der Welt. Wer nicht kämpft, stirbt ebenso, und wer kämpft, lebt ebenso. Großer König, wenn die Zeit kommt, überschreitet sie niemand.
11.8.14
न तेऽस्त्यविदितं किञ्चिद्वेदितव्यं परन्तप ।
अनित्यतां हि भूतानां विजानासि न संशयः
कालः कर्षति भूतानि सर्वाणि विविधानि च ।
न कालस्य प्रियः कश्चिन्न द्वेष्यः कुरुसत्तम ॥ ११.८.१४ ॥
Nichts, was zu wissen ist, ist dir unbekannt, Verbrenner der Feinde. Du erkennst zweifellos die Vergänglichkeit der Wesen. Die Zeit schleppt alle Wesen aller Art mit sich. Bester der Kuru, die Zeit hat weder einen Geliebten noch einen Gehassten.
11.8.15
अध्रुवे जीवलोके च स्थाने वा शाश्वते सति ।
जीविते मरणान्ते च कस्माच्छोचसि पुत्रक
यथा वायुस्तृणाग्राणि संवर्तपति सर्वतः ।
तथा कालवशं यान्ति भूतानि भरतर्षभ ॥ ११.८.१५ ॥
In einer unbeständigen Welt der Lebenden, oder auch an einem ewigen Ort, am Ende von Leben und Tod, warum trauerst du, mein Sohn? So wie der Wind die Spitzen der Gräser von allen Seiten bewegt, so, Stier der Bharata, gehen die Wesen unter die Macht der Zeit.
11.8.16
प्रत्यक्षं तव राजेन्द्र वैरस्यास्य समुद्भवः ।
पुत्रं ते कारणं कृत्वा कालयोगेन निर्मितः
एकसार्थप्रयातानां सर्वेषां तत्र गामिनाम् ।
यस्य कालः प्रयात्यग्रे तत्र का परिदेवना ॥ ११.८.१६ ॥
O Herr der Könige, der Ursprung dieser Feindschaft geschah vor deinen eigenen Augen; mit deinem Sohn als Ursache wurde sie durch die Verbindung der Zeit hervorgebracht. Unter allen Reisenden, die auf einem Weg ziehen, wenn die Zeit für einen von ihnen vorausgeht, was nützt da die Klage?
11.8.17
अवश्यं भवितव्ये च कुरूणां सङ्क्षये नृप ।
कस्माच्छोचसि ताञ्शूरान्गतान्परमिकां गतिम्
यांश्चापि निहतान्युद्धे राजंस्त्वमनुशोचसि ।
न शोच्या हि माहत्मानः सर्वे ते त्रिदिवं गताः ॥ ११.८.१७ ॥
O König, was in der Vernichtung der Kuru notwendig geschehen musste, ist geschehen; warum also klagst du um jene Helden, die zum höchsten Ziel gegangen sind? Du klagst auch um die im Kampf Erschlagenen, o König; alle diese Hochgesinnten sind zum Himmel gegangen, sie sind der Trauer nicht wert.
11.8.18
जानता च महाबाहो विदुरेण महात्मना ।
यतितं सर्वयत्नेन शमं प्रति जनेश्वर
न यज्ञैर्दक्षिणावद्भिर्न तपोभिर्न विद्यया ।
तथा स्वर्गमुपायान्ति यथा शूरास्तनुत्यजः ॥ ११.८.१८ ॥
O Starkarmiger, Herr der Menschen, der hochgesinnte Vidura, der alles wusste, bemühte sich mit aller Kraft um den Frieden; doch die Menschen erlangen den Himmel nicht durch Opfer mit Gaben, nicht durch Askese, nicht durch Wissen, so wie ihn die Helden erlangen, die ihren Leib hingeben.
11.8.19
न च दैवकृतो मार्गः शक्यो भूतेन केनचित् ।
घटताऽपि चिरं कालं नियन्तुमिति मे मतिः
सर्वे वेदविदः शूराः सर्वे सुचरितव्रताः ।
सर्वे चाभिमुखाः क्षीणास्तत्र का परिदेवना ॥ ११.८.१९ ॥
Kein Wesen, wie lange es sich auch bemühe, kann den vom Schicksal bestimmten Weg aufhalten; so ist meine Meinung. Alle Helden, die die Veden kannten und ihre Gelübde gut erfüllten, sind alle, dem Feind zugewandt, gefallen. Was gibt es da zu klagen?
11.8.20
देवतानां हि यत्कार्यं मया प्रत्यक्षतः श्रुतम् ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि यथा स्थैर्यं भवेत्तव
शरीराग्निषु शूराणां जुहुवुस्ते शराहुतीः ।
हूयमानाञ्शरांश्चैव सेहुरुत्तमपूरषाः ॥ ११.८.२० ॥
Was die Götter getan haben, habe ich unmittelbar gehört; ich werde es dir ganz erzählen, damit dein Geist fest werde. In die Feuer der Körper der Helden gossen die Götter Opfergaben aus Pfeilen, und die Besten der Menschen ertrugen die Pfeile, während sie dargebracht wurden.
11.8.21
पुराऽहं परितो यातः सभामैन्द्रीं जितक्लमः ।
अपश्यं तत्र च सदा समवेतान्दिवौकसः
एवं राजंस्तवाचक्षे स्वर्ग्यं पन्थानमुत्तमम् ।
न युद्धादधिकं किञ्चित्क्षत्रियस्येह विद्यते ॥ ११.८.२१ ॥
Einst, frei von Ermüdung, ging ich ringsum und gelangte zur Versammlungshalle des Indra, und dort sah ich die Bewohner des Himmels stets versammelt. O König, so verkünde ich dir den besten Weg zum Himmel: Für den Kṣatriya gibt es in dieser Welt nichts Größeres als den Kampf.
11.8.22
नारदप्रमुखांश्चापि सर्वान्देवर्षिसत्तमान् ।
तत्र चापि मया दृष्टा पृथिवी पृथिवीपते
क्षत्रियास्ते महात्मानः शूराः समितिशोभनाः ।
आशिषं परमां प्राप्ता न शोच्याः सर्व एव हि ॥ ११.८.२२ ॥
Dort sah ich Nārada und alle besten göttlichen Weisen. O Herr der Erde, dort sah ich auch die großherzigen Kṣatriyas, Helden, in der Schlacht geschmückt, die den höchsten Segen erlangt haben; keiner von ihnen ist zu betrauern.
11.8.23
कार्यार्थमुपसम्पन्ना देवतानां समीपतः ।
उपगम्य तदा धात्री देवानाह समागतान्
आत्मनाऽऽत्मानमाश्वास्य मा शुचः पुरुषर्षभ ।
नाद्य शोकाभिभूतस्त्वं कार्यमुत्स्नष्टुमर्हसि ॥ ११.८.२३ ॥
Dhātrī, die Erde, die der Aufgabe wegen zu den Göttern gekommen war, trat darauf zu den versammelten Göttern und sprach: O Stier unter den Menschen, tröste dich selbst; betrübe dich nicht. Heute darfst du, von Kummer überwältigt, die Aufgabe nicht aufgeben.
11.8.24
यत्कार्यं मम युष्माभिर्ब्रह्मणः सदने तदा ।
प्रतिज्ञातं महाभागास्तच्छीघ्रं संविधीयताम् ॥ ११.८.२४ ॥
O ihr Hochbeglückten, die Aufgabe, die ihr mir damals in Brahmās Wohnsitz versprochen habt, möge schnell in die Wege geleitet werden.
11.8.25
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा विष्णुर्लोकनमस्कृतः ।
उवाच वाक्यं प्रहसन्प्रभुस्तां देवसंसदि ॥ ११.८.२५ ॥
Als er ihre Worte gehört hatte, sprach Viṣṇu, von den Welten verehrt, jener Herr lächelnd diese Worte zu ihr in der Versammlung der Götter.
11.8.26
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां यस्तु ज्येष्ठः शतस्य वै ।
दुर्योधन इति ख्यातः स ते कार्यं करिष्यति ॥ ११.८.२६ ॥
Derjenige unter den hundert Söhnen Dhṛtarāṣṭras, der der älteste ist und unter dem Namen Duryodhana bekannt, er wird deine Aufgabe vollbringen.
11.8.27
तं च प्राप्य महीपालं कृतकृत्या भविष्यसि ।
तस्यार्थे पृथिवीपालाः कुरुक्षेत्रं समागताः ॥ ११.८.२७ ॥
Hast du jenen Beschützer der Erde erlangt, wirst du erfüllt sein. Seinetwegen haben sich die Könige der Erde in Kurukṣetra versammelt.
11.8.28
अन्योन्यं घातयिष्यन्ति दृढैः शस्त्रैः प्रहारिणः ।
ततस्ते भविता देवि भारस्य युधि नाशनम् ॥ ११.८.२८ ॥
Sie werden einander mit festen Waffen erschlagen, und dann, Göttin, wird im Kampf jene Last vernichtet werden.
11.8.29
गच्छ शीघ्रं स्वकं स्थानं लोकान्धारय शोभने ।
स एष ते सुतो राजँल्लोकसंहारकारणात् ॥ ११.८.२९ ॥
Geh schnell an deinen Ort, Strahlende, und trage die Welten. Dieser dein Sohn, o König, ist die Ursache für die Vernichtung der Welten.
11.8.30
कलेरंशः समुत्पन्नो गान्धार्या जठरे नृप ।
अमर्षी बलवाञ्शूरः क्रोधनो दुष्प्रसाधनः ॥ ११.८.३० ॥
O König, ein Teil Kalis ist im Schoß Gāndhārīs geboren. Er ist unduldsam, stark, heldenhaft, zornig und schwer zu besänftigen.
11.8.31
दैवयोगात्समुत्पन्ना भ्रातरस्तस्य तादृशाः ।
शकुनिर्मातुलश्चैव कर्णश्च परमः सखा ॥ ११.८.३१ ॥
Durch göttliche Fügung wurden seine Brüder von solcher Art geboren, sein Onkel mütterlicherseits Śakuni und Karṇa, sein höchster Freund.
11.8.32
समुत्पन्ना विनाशार्थं पृथिव्यां सहिता नृपाः ।
यादृशो जायते राजा तादृशोऽस्य जनो भवेत् ॥ ११.८.३२ ॥
Zur Vernichtung der Erde sind Könige zusammen geboren worden. Wie der König geboren wird, so wird auch sein Volk sein.
11.8.33
अधर्मो धर्मतां याति स्वामी चेद्धार्मिको भवेत् ।
स्वामिनो गुणदोषाभ्यां भृत्याः स्युर्नात्र संशयः ॥ ११.८.३३ ॥
Wenn der Herr rechtschaffen ist, wird selbst Unrecht zu Recht; die Diener nehmen ihren Charakter von den Tugenden und Fehlern ihres Herrn an. Daran ist nicht zu zweifeln.
11.8.34
दुष्टं राजानमासाद्य गतास्ते तनया नृप ।
एतमर्थं महाबाहो नारदो वेद तत्त्ववित् ॥ ११.८.३४ ॥
Nachdem sie einen bösen König aufgesucht hatten, sind deine Söhne zugrunde gegangen, o König. O Starkarmiger, Nārada, der die Wahrheit kennt, wusste dies.
11.8.35
आत्मापराधात्पुत्रास्ते विनष्टाः पृथिवीपते ।
मा ताञ्शोचस्व राजेन्द्र न हि शोकेऽस्ति कारणम् ॥ ११.८.३५ ॥
Deine Söhne sind durch ihre eigene Schuld zugrunde gegangen, o Herr der Erde. Trauere nicht um sie, o König der Könige; es gibt wirklich keinen Grund zur Trauer.
11.8.36
न हि ते पाण्डवाः स्वल्पमपराध्यन्ति भारत ।
पुत्रास्तव दुरात्मानो यैरियं घातिता मही ॥ ११.८.३६ ॥
Die Pāṇḍavas haben nicht im Geringsten gefehlt, o Bhārata. Deine bösgesinnten Söhne haben diese Erde verwüstet.
11.8.37
नारदेन च भद्रं ते पूर्वमेव न संशयः ।
युधिष्ठिरस्य समितौ राजसूये निवेदितम् ॥ ११.८.३७ ॥
Mögest du Glück haben. Nārada hatte dies schon früher verkündet, in der Versammlung Yudhiṣṭhiras beim Rājasūya-Opfer; daran ist nicht zu zweifeln.
11.8.38
पाण्डवाः कौरवाः सर्वे समासाद्य परस्परम् ।
नभविष्यन्ति कौन्तेय यत्ते कृत्यं तदाचर ॥ ११.८.३८ ॥
O Sohn der Kuntī, wenn die Pāṇḍavas und die Kauravas einander alle begegnen, wird keiner überleben. Erfülle daher deine Pflicht.
11.8.39
नारदस्य वचः श्रुत्वा तथाऽकुर्वत पाण्डवाः ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं देवगुह्यं सनातनम् ॥ ११.८.३९ ॥
Nachdem die Pāṇḍavas Nāradas Worte gehört hatten, handelten sie entsprechend. All dies ist dir erzählt worden, das ewige Geheimnis der Götter.
11.8.40
कथं ते शोकनाशः स्यात्प्राणेषु च दया प्रभो ।
स्नेहश्च पाण्डुपुत्रेषु ज्ञात्वा दैवकृतं विधिम् ॥ ११.८.४० ॥
O Herr, wie könnte dein Kummer schwinden, und wie könnten Mitgefühl für die Lebewesen und Zuneigung zu den Söhnen Pāṇḍus bestehen bleiben, wenn du die vom Schicksal bestimmte Ordnung erkennst?
11.8.41
एष चार्थो महाबाहो पूर्वमेव मया श्रुतः ।
कथितो धर्मराजस्य राजसूये कुरूत्तम ॥ ११.८.४१ ॥
O Starkarmiger, diese Angelegenheit hatte ich schon zuvor gehört, und ich habe sie dem König des Dharma beim Rājasūya-Opfer dargelegt, o Bester der Kurus.
11.8.42
यतितं धर्मपुत्रेण मया गुह्ये निवेदिते ।
अविग्रहे कौरवाणां दैवं तु बलवत्तरम् ॥ ११.८.४२ ॥
Als ich es ihm im Geheimen mitteilte, bemühte sich der Sohn des Dharma, den Konflikt mit den Kauravas zu vermeiden; doch das Schicksal ist weit stärker.
11.8.43
अनतिक्रमणीयो हि विधी राजन्कथञ्चन ।
कृतान्तस्य तु भूतेन स्थावरेण चरेण च ॥ ११.८.४३ ॥
O König, die Ordnung kann keinesfalls übertreten werden; der Ratschluss des Todes bindet sowohl die unbeweglichen als auch die beweglichen Wesen.
11.8.44
भवान्धर्मपरो यत्र बुद्धिश्रेष्ठश्च भारत ।
मुह्यते प्राणिनां ज्ञात्वा गतिं चागतिमेव च ॥ ११.८.४४ ॥
O Nachkomme Bharatas, du bist dem Dharma ergeben und der beste an Verstand; dennoch bist du verwirrt, obwohl du den Lauf und den Nicht-Lauf der Lebewesen kennst.
11.8.45
त्वां तु शोकेन सन्तप्तं मुह्यमानं मुहुर्मुहुः ।
ज्ञात्वा युधिष्ठिरो राजा प्राणानपि परित्यजेत् ॥ ११.८.४५ ॥
Wüsste König Yudhiṣṭhira, dass du von Kummer gequält und immer wieder verwirrt bist, würde er sogar sein Leben aufgeben.
11.8.46
कृपालुर्नित्यशो वीरस्तिर्यग्योनिगतेष्वपि ।
स कथं त्वयि राजेन्द्र कृपां नैव करिष्यति ॥ ११.८.४६ ॥
Jener Held, stets mitfühlend selbst gegenüber Wesen aus tierischem Schoß – wie sollte er dir, o König der Könige, kein Mitgefühl zeigen?
11.8.47
मम चैव नियोगेन विधेश्चाप्यनिवर्तनाम् ।
पाण्डवानां च कारुण्यात्प्राणान्धारय भारत ॥ ११.८.४७ ॥
Auf meinen Befehl und durch das unabwendbare Schicksal, und aus Mitleid mit den Pāṇḍavas, o Bhārata, erhalte dein Leben.
11.8.48
एवं ते वर्तमानस्य लोके कीर्तिर्भविष्यति ।
धर्मार्थः सुमहांस्तात तप्तं स्याच्च तपश्चिरात् ॥ ११.८.४८ ॥
So wirst du, in der Welt lebend, Ruhm erlangen; lieber Sohn, dies ist großes Dharma und Ziel, und lange Askese wird vollendet.
11.8.49
पुत्रशोकं समुत्पन्नं हुताशं ज्वलितं यथा ।
प्रज्ञाम्भसा महाराज निर्वापय सदा सता ॥ ११.८.४९ ॥
Der Kummer um deinen Sohn ist wie ein loderndes Feuer entstanden; großer König, lösche ihn stets mit dem Wasser der Weisheit, wie es die Weisen tun.
11.8.50
तच्छ्रुत्वा तस्य वचनं व्यासस्यामिततेजसः ।
मुहूर्तं समनुध्यायन्धृतराष्ट्रोऽभ्यभाषत ॥ ११.८.५० ॥
Nachdem er diese Worte Vyāsas von unermesslichem Glanz gehört hatte, dachte Dhṛtarāṣṭra einen Augenblick nach und sprach dann.
11.8.51
महता शोकजालेन प्रणुन्नोऽस्मि द्विजोत्तम ।
नात्मानमवबुध्यामि मुह्यमानो मुहुर्मुहुः ॥ ११.८.५१ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, ich bin von einem großen Netz des Kummers getrieben. Immer wieder verwirrt, erkenne ich mich selbst nicht.
11.8.52
इदं तु वचनं श्रुत्वा तव देवनियोगजम् ।
धारयिष्याम्यहं प्राणान्यतिष्ये च न शोचितुं ॥ ११.८.५२ ॥
Nachdem ich dieses Wort von dir gehört habe, das aus dem Befehl der Götter stammt, werde ich mein Leben erhalten und mich bemühen, nicht zu trauern.
11.8.53
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं व्यासः सत्यवतीसुतः ।
धृतराष्ट्रस्य राजेन्द्र तत्रैवान्तरधीयत ॥ ११.८.५३ ॥
O Herr der Könige, nachdem er diese Worte Dhṛtarāṣṭras gehört hatte, verschwand Vyāsa, der Sohn Satyavatīs, genau dort.