மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.8.1
विदुरस्य तु तद्वाक्यं निशम्य कुरुसत्तमः ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः पपात भुवि मूर्छितः
गते भगवति व्यासे धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
किमचेष्टत विप्रर्षे तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ ११.८.१ ॥
விதுரரின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட குருசிரேஷ்டன் மகன்களின் துயரத்தால் வருந்தி மயங்கி நிலத்தில் விழுந்தான். பகவான் வியாசர் சென்றபின் மன்னன் திருதராஷ்டிரன் என்ன செய்தான் என்பதை, விப்ரருஷியே, எனக்கு விளக்கவேண்டும்.
11.8.2
तं तथा पतितं भूमौ निःसंज्ञं प्रेक्ष्य बान्धवाः ।
कृष्णद्वैपायनश्चैव क्षत्ता च विदुरस्तथा
तथैव कौरवो राजा धर्मपुत्रो महामनाः ।
कृपप्रभृतयश्चैव किमकुर्वत ते त्रयः ॥ ११.८.२ ॥
அவன் அவ்வாறு உணர்வற்று நிலத்தில் விழுந்திருப்பதைக் கண்டு உறவினர்கள், கிருஷ்ணத்வைபாயனர், க்ஷத்தா விதுரர், அதுபோல கௌரவ மன்னன் பெருமனம் கொண்ட தர்மபுத்திரன், கிருபர் முதலானோர் — அந்த மூவரும் என்ன செய்தார்கள்?
11.8.3
सञ्जयः सुहृदश्चान्ये द्वास्था ये चास्य सम्मताः ।
जलेन सुखशीतेन तालवृन्तैश्च भारत
अश्वत्थाम्नः श्रुतं कर्म शापश्चान्योन्यकारितः ।
वृत्तान्तमुत्तरं ब्रूहि यदभाषत सञ्जयः ॥ ११.८.३ ॥
சஞ்சயனும், நண்பர்களும், அவனால் மதிக்கப்பட்ட மற்ற வாயிற்காவலர்களும் இனிய குளிர்ந்த நீரையும் பனையோலை விசிறிகளையும் கொண்டு — ஹே பாரதா, அசுவத்தாமனின் செயலும், ஒருவருக்கொருவர் இட்ட சாபமும் கேட்கப்பட்டன — சஞ்சயன் கூறியதன் பின் வரும் வృత్తாந்தத்தைச் சொல்லுங்கள்.
11.8.4
पस्पर्शुश्च करैर्गात्रं वीजमानाश्च यत्नतः ।
अन्वासत चिरं कालं धृतराष्ट्रं तथाविधम्
हते दुर्योधने चैव हते सैन्ये च सर्वशः ।
सञ्जयो विगतप्रज्ञो धृतराष्ट्रमुपस्थितः ॥ ११.८.४ ॥
அவர்கள் கைகளால் அவரது உடலைத் தொட்டும், கவனமாக விசிறியும், அந்த நிலையில் இருந்த திருதராஷ்டிரருக்கு நீண்ட நேரம் பணிவிடை செய்தனர். துரியோதனன் கொல்லப்பட்டு, படை முழுவதும் அழிந்த பின், அறிவிழந்த சஞ்சயன் திருதராஷ்டிரரிடம் வந்தான்.
11.8.5
अथ दीर्घस्य कालस्य लब्धस़ञ्ज्ञो महीपतिः ।
विललाप चिरं कालं पुत्राधिभिरभिप्लुतः
आगम्य नानादेशेभ्यो नानाजनपदेश्वराः ।
पितृलोकं गता राजन्सर्वे तव सुतैः सह ॥ ११.८.५ ॥
நீண்ட நேரத்திற்குப் பின் உணர்வு பெற்ற அரசன், மகன்களின் துயரத்தால் மூழ்கி நீண்ட நேரம் புலம்பினான். ஓ அரசே, பல நாடுகளிலிருந்து வந்த பல நாட்டுத் தலைவர்கள் அனைவரும் உமது மகன்களுடன் பித்ருலோகம் சென்றனர்.
11.8.6
धिगस्तु खलु मानुष्यं मानुष्ये च परिग्रहम् ।
यतोमूलानि दुःखानि सम्भवन्ति पुनःपुनः
याच्यमानेन सततं तव पुत्रेण भारत ।
घातिता पृथिवी सर्वा वैरस्यान्तं विधित्सता ॥ ११.८.६ ॥
மனித வாழ்வும், மனிதர்களிடம் கொள்ளும் பற்றும் நிந்திக்கத்தக்கவை; அவற்றின் வேரிலிருந்தே துன்பங்கள் மீண்டும் மீண்டும் எழுகின்றன. ஓ பாரதா, உமது மகன் தொடர்ந்து கேட்டுக்கொண்டதால், பகையின் முடிவை நாடியவர் முழு பூமியையும் அழித்துவிட்டார்.
11.8.7
मित्रनाशेऽर्थनाशे च ज्ञातिसम्बन्धिनामपि ।
प्राप्यते सुमहद्दुःखं विषाग्निप्रतिमं विभो
पुत्राणामथ पौत्राणां पितॄणां च महीपते ।
आनुपूर्व्येण सर्वेषां प्रेतकार्याणि कारय ॥ ११.८.७ ॥
ஓ வல்லவனே, நண்பர்களின் அழிவிலும், செல்வத்தின் அழிவிலும், உறவினர்களின் அழிவிலும், விஷம் மற்றும் நெருப்புக்கு ஒப்பான மிகப் பெரிய துன்பம் அடையப்படுகிறது. ஓ மன்னனே, மகன்கள், பேரன்கள், தந்தையர் ஆகியோரின் இறுதிச் சடங்குகளை முறைப்படி செய்வி.
11.8.8
येन दह्यन्ति गात्राणि येन प्रज्ञा विनश्यति ।
येनाभिभूतः पुरुषो मरणं प्रतिपद्यते
तच्छ्रुत्वा वचनं घोरं सञ्जयस्य महीपतिः ।
गतासुरिव निश्चेष्टो न्यपतत्पृथिवीतले ॥ ११.८.८ ॥
எதனால் உடல் உறுப்புகள் எரிகின்றனவோ, எதனால் அறிவு அழிகிறதோ, எதனால் வென்றடைந்த மனிதன் மரணத்தை அடைகிறானோ — சஞ்சயனின் அந்தக் கொடிய சொற்களைக் கேட்ட அந்த மன்னன், உயிரற்றவன் போல் அசைவற்று பூமியின் மேல் விழுந்தான்.
11.8.9
तदिदं मरणं प्राप्तं मया भाग्यविपर्ययात् ।
तस्यान्तं नाधिगच्छामि ऋते प्राणविमोक्षणात्
तं शयानमुपागम्य पृथिव्यां पृथिवीपतिम् ।
विदुरः सर्वधर्मज्ञ इदं वचनमब्रवीत् ॥ ११.८.९ ॥
இந்த மரணம் என்னை என் விதியின் தலைகீழ் மாற்றத்தால் வந்தடைந்தது; உயிரை விடுவதைத் தவிர இதற்கு முடிவு காண்பதில்லை. பூமியில் கிடந்த அந்த மன்னனிடம் அணுகி, அனைத்து தர்மங்களையும் அறிந்த விதுரர் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னார்.
11.8.10
तच्चैवाहं करिष्यामि अद्यैव द्विजसत्तम ।
इत्युक्त्वा तु महात्मानं पितरं ब्रह्मवित्तमम्
उत्तिष्ठ राजन्किं शेषे मा शुचो भरतर्षभ ।
एषा वै सर्वसत्वानां लोकेश्वर परा गतिः ॥ ११.८.१० ॥
நான் இதை இன்றே செய்வேன், இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவரே. இவ்வாறு கூறி, மகாத்மாவும் பிரம்மஞானிகளில் தலைசிறந்தவருமான தம் தந்தையிடம் கூறினார்: ஓ அரசே, எழுந்திருங்கள், ஏன் படுத்திருக்கிறீர்கள்? வருந்தாதீர்கள், பரதர்களில் காளையே. இதுவே எல்லா உயிர்களுக்கும், உலகங்களின் தலைவரே, உயர்ந்த இலக்கு.
11.8.11
धृतराष्ट्रोऽभवन्मूढः स शोकं परमं गतः ।
अभूच्च तूष्णीं राजाऽसौ ध्यायमानो महीपतिः
अभावादीनि भूतानि भावमध्यानि भारत ।
अभावनिधनान्येव तत्र का परिदेवना ॥ ११.८.११ ॥
திருதராட்டிரன் மயக்கமடைந்து பெரும் துயரில் ஆழ்ந்தான். அந்த அரசன், பூமியின் தலைவன், மௌனமாக இருந்து சிந்தனையில் மூழ்கினான். ஓ பாரதா, உயிர்கள் இல்லாமையிலிருந்து தொடங்கி, இருப்பின் நடுவில் நிற்று, இல்லாமையிலேயே முடிகின்றன. அங்கே புலம்பல் ஏன்?
11.8.12
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तं पुत्रं वचनमब्रवीत्
न शोचन्मृतमन्वेति न शोचन्म्रियते नरः ।
एवं सांसिद्धिके लोके किमर्थमनुशोचसि ॥ ११.८.१२ ॥
அவருடைய அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, இறைவனாகிய கிருஷ்ண த்வைபாயனர், மகனின் துயரால் வருந்திய மகனிடம் கூறினார்: துயரப்படாதவன் இறந்தவனைப் பின்தொடர்வதில்லை; துயரப்படாதவன் சாவதில்லை. இவ்வாறு சாதனை நிறைந்த இவ்வுலகில் எதற்காகத் துயரப்படுகிறாய்?
11.8.13
धृतराष्ट्र महाबाहो शृणु वक्ष्यामि पुत्रक ।
श्रुतवानसि मेधावी धर्मार्थकुशलः प्रभो
अयुध्यमानो म्रियते युध्यमानस्तु जीवति ।
कालं प्राप्य महाराज न कश्चिदतिवर्तते ॥ ११.८.१३ ॥
மகாபாகு திருதராஷ்டிரா, மகனே, கேள், நான் சொல்கிறேன். நீ கற்றவன், அறிவுள்ளவன், அறம் மற்றும் பொருளில் திறமையானவன், பிரபுவே. போர் செய்யாதவனும் இறக்கிறான், போர் செய்பவனும் உயிர் வாழ்கிறான். மகாராஜனே, காலம் வரும்போது எவரும் அதை மீறுவதில்லை.
11.8.14
न तेऽस्त्यविदितं किञ्चिद्वेदितव्यं परन्तप ।
अनित्यतां हि भूतानां विजानासि न संशयः
कालः कर्षति भूतानि सर्वाणि विविधानि च ।
न कालस्य प्रियः कश्चिन्न द्वेष्यः कुरुसत्तम ॥ ११.८.१४ ॥
பகைவரை வாட்டுபவனே, அறியப்பட வேண்டியதில் உனக்கு அறியாதது எதுவுமில்லை. உயிரினங்களின் நிலையாமையை நீ நிச்சயமாக அறிவாய். காலம் எல்லா வகை உயிரினங்களையும் இழுத்துச் செல்கிறது. குருக்களில் சிறந்தவனே, காலத்திற்கு பிரியமானவனும் இல்லை, வெறுப்புக்குரியவனும் இல்லை.
11.8.15
अध्रुवे जीवलोके च स्थाने वा शाश्वते सति ।
जीविते मरणान्ते च कस्माच्छोचसि पुत्रक
यथा वायुस्तृणाग्राणि संवर्तपति सर्वतः ।
तथा कालवशं यान्ति भूतानि भरतर्षभ ॥ ११.८.१५ ॥
நிலையற்ற உயிர் உலகிலோ, நிலையான இடத்திலோ, வாழ்விலும் இறுதியிலும், மகனே, ஏன் துக்கப்படுகிறாய்? காற்று புல்லின் நுனிகளை எல்லாப் பக்கமும் அசைப்பது போல, பரதர்களில் சிறந்தவனே, உயிரினங்கள் காலத்தின் ஆட்சிக்கு உட்படுகின்றன.
11.8.16
प्रत्यक्षं तव राजेन्द्र वैरस्यास्य समुद्भवः ।
पुत्रं ते कारणं कृत्वा कालयोगेन निर्मितः
एकसार्थप्रयातानां सर्वेषां तत्र गामिनाम् ।
यस्य कालः प्रयात्यग्रे तत्र का परिदेवना ॥ ११.८.१६ ॥
ராஜேந்திரா, உமக்கு முன்னிலையிலேயே இந்தப் பகையின் தோற்றம் நிகழ்ந்தது; உமது மகனை காரணமாக்கி காலத்தின் சேர்க்கையால் இது உருவாக்கப்பட்டது. ஒரே வழியில் செல்லும் அனைத்துப் பயணிகளில் யாருடைய காலம் முன்னே செல்கிறதோ, அங்கு புலம்பல் ஏன்?
11.8.17
अवश्यं भवितव्ये च कुरूणां सङ्क्षये नृप ।
कस्माच्छोचसि ताञ्शूरान्गतान्परमिकां गतिम्
यांश्चापि निहतान्युद्धे राजंस्त्वमनुशोचसि ।
न शोच्या हि माहत्मानः सर्वे ते त्रिदिवं गताः ॥ ११.८.१७ ॥
அரசே, குருக்களின் அழிவில் அவசியம் நிகழவேண்டியதே நடந்தது; அப்படியிருக்க, உயர்ந்த கதியை அடைந்த அந்த வீரர்களுக்காக ஏன் வருந்துகிறீர்? போரில் கொல்லப்பட்டவர்களுக்காகவும் நீர் வருந்துகிறீர்; ராஜனே, அந்த மகாத்மாக்கள் அனைவரும் சொர்க்கத்தை அடைந்தனர்; அவர்கள் வருத்தத்துக்குரியவர்கள் அல்லர்.
11.8.18
जानता च महाबाहो विदुरेण महात्मना ।
यतितं सर्वयत्नेन शमं प्रति जनेश्वर
न यज्ञैर्दक्षिणावद्भिर्न तपोभिर्न विद्यया ।
तथा स्वर्गमुपायान्ति यथा शूरास्तनुत्यजः ॥ ११.८.१८ ॥
மகாபாகுவே, ஜனேஸ்வரனே, அனைத்தையும் அறிந்த மகாத்மா விதுரர் சமாதானத்திற்காக எல்லா முயற்சியுடனும் பாடுபட்டார்; தட்சிணையுள்ள யாகங்களாலோ, தவங்களாலோ, வித்தையாலோ, உடலை விட்ட வீரர்கள் அடைவதுபோல் மக்கள் சொர்க்கத்தை அடைவதில்லை.
11.8.19
न च दैवकृतो मार्गः शक्यो भूतेन केनचित् ।
घटताऽपि चिरं कालं नियन्तुमिति मे मतिः
सर्वे वेदविदः शूराः सर्वे सुचरितव्रताः ।
सर्वे चाभिमुखाः क्षीणास्तत्र का परिदेवना ॥ ११.८.१९ ॥
தெய்வத்தால் அமைக்கப்பட்ட வழியை எந்த உயிராலும் நீண்ட காலம் முயன்றாலும் தடுக்க முடியாது என்பது என் கருத்து. வேதம் அறிந்த, நல்ல விரதம் காத்த வீரர்கள் அனைவரும் எதிரை நோக்கி நின்று அழிந்தனர்; அதற்காக என்ன புலம்பல்?
11.8.20
देवतानां हि यत्कार्यं मया प्रत्यक्षतः श्रुतम् ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि यथा स्थैर्यं भवेत्तव
शरीराग्निषु शूराणां जुहुवुस्ते शराहुतीः ।
हूयमानाञ्शरांश्चैव सेहुरुत्तमपूरषाः ॥ ११.८.२० ॥
தேவர்களின் செயலை நான் நேரில் கேட்டதை உனக்கு முழுமையாகச் சொல்வேன், உன் மனம் நிலைபெறும்படி. வீரர்களின் உடல்களாகிய அக்கினிகளில் தேவர்கள் அம்புகளை ஆகுதியாகச் சொரிந்தனர்; அப்போது உயர்ந்த மனிதர்கள் ஹோமமாகும் அம்புகளைத் தாங்கிக்கொண்டனர்.
11.8.21
पुराऽहं परितो यातः सभामैन्द्रीं जितक्लमः ।
अपश्यं तत्र च सदा समवेतान्दिवौकसः
एवं राजंस्तवाचक्षे स्वर्ग्यं पन्थानमुत्तमम् ।
न युद्धादधिकं किञ्चित्क्षत्रियस्येह विद्यते ॥ ११.८.२१ ॥
முன்பு நான் களைப்பின்றி சுற்றித் திரிந்து இந்திரனின் சபைக்குச் சென்றேன்; அங்கே எப்போதும் கூடியிருந்த தேவலோகவாசிகளைக் கண்டேன். அரசே, இவ்வாறு உனக்கு சொர்க்கத்திற்கு இட்டுச்செல்லும் உத்தம வழியைக் கூறுகிறேன்; இங்கே க்ஷத்திரியனுக்கு போரைவிட உயர்ந்தது எதுவும் இல்லை.
11.8.22
नारदप्रमुखांश्चापि सर्वान्देवर्षिसत्तमान् ।
तत्र चापि मया दृष्टा पृथिवी पृथिवीपते
क्षत्रियास्ते महात्मानः शूराः समितिशोभनाः ।
आशिषं परमां प्राप्ता न शोच्याः सर्व एव हि ॥ ११.८.२२ ॥
நாரதர் முதலிய அனைத்து சிறந்த தேவரிஷிகளையும் அங்கே நான் கண்டேன். ஹே பூமிபதி, அங்கே மகாத்மாக்களான, வீரர்களான, போரில் சிறந்து விளங்கும் க்ஷத்திரியர்களையும் நான் கண்டேன்; அவர்கள் உயர்ந்த ஆசியைப் பெற்றவர்கள். அவர்கள் அனைவரும் துக்கத்திற்குரியவர்கள் அல்ல.
11.8.23
कार्यार्थमुपसम्पन्ना देवतानां समीपतः ।
उपगम्य तदा धात्री देवानाह समागतान्
आत्मनाऽऽत्मानमाश्वास्य मा शुचः पुरुषर्षभ ।
नाद्य शोकाभिभूतस्त्वं कार्यमुत्स्नष्टुमर्हसि ॥ ११.८.२३ ॥
ஒரு காரியத்திற்காக தேவர்களின் அருகே வந்த தாய் பூமி, அங்கே கூடியிருந்த தேவர்களை அணுகி அவர்களிடம் கூறினாள்: ஹே புருஷர்களில் சிறந்தவனே, உன்னை நீயே தேற்றிக்கொள், துக்கப்படாதே. இன்று துக்கத்தில் மூழ்கி நீ காரியத்தை கைவிடக் கூடாது.
11.8.24
यत्कार्यं मम युष्माभिर्ब्रह्मणः सदने तदा ।
प्रतिज्ञातं महाभागास्तच्छीघ्रं संविधीयताम् ॥ ११.८.२४ ॥
ஹே மகாபாக்கியவான்களே, பிரம்மாவின் இருப்பிடத்தில் அப்போது நீங்கள் எனக்குச் செய்வதாக வாக்களித்த அந்தக் காரியத்தை விரைவில் நிறைவேற்றுங்கள்.
11.8.25
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा विष्णुर्लोकनमस्कृतः ।
उवाच वाक्यं प्रहसन्प्रभुस्तां देवसंसदि ॥ ११.८.२५ ॥
அவளுடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, உலகங்களால் வணங்கப்பட்ட விஷ்ணு, அந்த பிரபு தேவ சபையில் சிரித்துக்கொண்டே அவளிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
11.8.26
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां यस्तु ज्येष्ठः शतस्य वै ।
दुर्योधन इति ख्यातः स ते कार्यं करिष्यति ॥ ११.८.२६ ॥
திருதராஷ்டிரனின் நூறு மகன்களில் மூத்தவன், துரியோதனன் என்று புகழ்பெற்றவன், அவனே உனக்கான காரியத்தை நிறைவேற்றுவான்.
11.8.27
तं च प्राप्य महीपालं कृतकृत्या भविष्यसि ।
तस्यार्थे पृथिवीपालाः कुरुक्षेत्रं समागताः ॥ ११.८.२७ ॥
அந்த மஹீபாலனை அடைந்து நீ கடமை நிறைவேறியவளாவாய். அவனுக்காகவே பூமியின் அரசர்கள் குருக்ஷேத்திரத்தில் கூடியுள்ளனர்.
11.8.28
अन्योन्यं घातयिष्यन्ति दृढैः शस्त्रैः प्रहारिणः ।
ततस्ते भविता देवि भारस्य युधि नाशनम् ॥ ११.८.२८ ॥
அவர்கள் வலிய ஆயுதங்களால் தாக்கி ஒருவரையொருவர் கொல்வார்கள். அப்போது, தேவியே, போரில் அந்தச் சுமையின் அழிவு உண்டாகும்.
11.8.29
गच्छ शीघ्रं स्वकं स्थानं लोकान्धारय शोभने ।
स एष ते सुतो राजँल्लोकसंहारकारणात् ॥ ११.८.२९ ॥
விரைவில் உன் இடத்திற்குச் செல், அழகியே, உலகங்களைத் தாங்கு. அரசே, உலகங்களின் அழிவுக்குக் காரணமாக இருப்பவன் இவனே, உன் மகன்.
11.8.30
कलेरंशः समुत्पन्नो गान्धार्या जठरे नृप ।
अमर्षी बलवाञ्शूरः क्रोधनो दुष्प्रसाधनः ॥ ११.८.३० ॥
அரசே, கலியின் அம்சத்தினால் காந்தாரியின் வயிற்றில் பிறந்தவன் இவன். அவன் பொறுக்காதவன், வலியவன், வீரன், கோபக்காரன், சமாதானப்படுத்த கடினமானவன்.
11.8.31
दैवयोगात्समुत्पन्ना भ्रातरस्तस्य तादृशाः ।
शकुनिर्मातुलश्चैव कर्णश्च परमः सखा ॥ ११.८.३१ ॥
தெய்வ ஒழுங்கால் அவனுக்கு அத்தகைய சகோதரர்கள் பிறந்தனர். மாமன் சகுனியும், மிகச் சிறந்த நண்பன் கர்ணனும்.
11.8.32
समुत्पन्ना विनाशार्थं पृथिव्यां सहिता नृपाः ।
यादृशो जायते राजा तादृशोऽस्य जनो भवेत् ॥ ११.८.३२ ॥
பூமியில் அழிவுக்காக அரசர்கள் ஒன்றாகப் பிறந்துள்ளனர். எத்தகைய அரசன் பிறக்கிறானோ, அத்தகையவனே அவனுடைய மக்களும் ஆவர்.
11.8.33
अधर्मो धर्मतां याति स्वामी चेद्धार्मिको भवेत् ।
स्वामिनो गुणदोषाभ्यां भृत्याः स्युर्नात्र संशयः ॥ ११.८.३३ ॥
எஜமானன் தர்மவானாக இருந்தால் அதர்மமும் தர்மமாகிறது. எஜமானனின் குணங்களாலும் குறைகளாலும் ஏவலர்கள் அமைகின்றனர்; இதில் ஐயமில்லை.
11.8.34
दुष्टं राजानमासाद्य गतास्ते तनया नृप ।
एतमर्थं महाबाहो नारदो वेद तत्त्ववित् ॥ ११.८.३४ ॥
அரசே, தீய அரசனை அடைந்ததால் உம் மகன்கள் அழிந்தனர். மகாபாகுவே, இந்த உண்மையை தத்துவம் அறிந்த நாரதர் அறிந்திருந்தார்.
11.8.35
आत्मापराधात्पुत्रास्ते विनष्टाः पृथिवीपते ।
मा ताञ्शोचस्व राजेन्द्र न हि शोकेऽस्ति कारणम् ॥ ११.८.३५ ॥
பூமிபதியே, உம் மகன்கள் தங்கள் சொந்தக் குற்றத்தால் அழிந்தனர். அரசர்களின் அரசே, அவர்களுக்காகத் துயரப்படாதீர்; துயரத்துக்கு உண்மையில் காரணமில்லை.
11.8.36
न हि ते पाण्डवाः स्वल्पमपराध्यन्ति भारत ।
पुत्रास्तव दुरात्मानो यैरियं घातिता मही ॥ ११.८.३६ ॥
பாரதா, பாண்டவர்கள் உமக்கு எள்ளளவும் குற்றம் செய்யவில்லை. தீய உள்ளம் கொண்ட உம் மகன்களே இந்தப் பூமியை அழித்தனர்.
11.8.37
नारदेन च भद्रं ते पूर्वमेव न संशयः ।
युधिष्ठिरस्य समितौ राजसूये निवेदितम् ॥ ११.८.३७ ॥
உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும். நாரதர் முன்பே, ராஜசூய யாகத்தில் யுதிஷ்டிரரின் சபையில் இதை அறிவித்திருந்தார்; இதில் ஐயமில்லை.
11.8.38
पाण्डवाः कौरवाः सर्वे समासाद्य परस्परम् ।
नभविष्यन्ति कौन्तेय यत्ते कृत्यं तदाचर ॥ ११.८.३८ ॥
குந்தியின் மகனே, பாண்டவர்களும் கௌரவர்களும் அனைவரும் ஒருவரோடொருவர் சந்தித்தால் எவரும் உயிரோடிருக்க மாட்டார்கள். ஆகவே உமது கடமையைச் செய்வீர்.
11.8.39
नारदस्य वचः श्रुत्वा तथाऽकुर्वत पाण्डवाः ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं देवगुह्यं सनातनम् ॥ ११.८.३९ ॥
நாரதரின் சொல்லைக் கேட்டு பாண்டவர்கள் அவ்வாறே செய்தனர். தேவர்களின் நித்தியமான இரகசியமான இவை அனைத்தையும் உனக்குக் கூறினேன்.
11.8.40
कथं ते शोकनाशः स्यात्प्राणेषु च दया प्रभो ।
स्नेहश्च पाण्डुपुत्रेषु ज्ञात्वा दैवकृतं विधिम् ॥ ११.८.४० ॥
ஓ இறைவா, தெய்வத்தால் நியமிக்கப்பட்ட விதியை அறிந்து உன் துயரம் எவ்வாறு நீங்கும், உயிர்கள் மீதான கருணையும் பாண்டுவின் மக்கள் மீதான அன்பும் எவ்வாறு நிலைக்கும்?
11.8.41
एष चार्थो महाबाहो पूर्वमेव मया श्रुतः ।
कथितो धर्मराजस्य राजसूये कुरूत्तम ॥ ११.८.४१ ॥
ஓ மகாபாகு, இச்செய்தியை நான் முன்பே கேட்டிருந்தேன்; ராஜசூய யாகத்தில் தர்மராஜனிடம் கூறியிருந்தேன், ஓ குருக்களில் சிறந்தவனே.
11.8.42
यतितं धर्मपुत्रेण मया गुह्ये निवेदिते ।
अविग्रहे कौरवाणां दैवं तु बलवत्तरम् ॥ ११.८.४२ ॥
நான் இரகசியமாக அறிவித்தபோது தர்மபுத்திரன் கௌரவர்களுடன் பகை ஏற்படாதவாறு முயன்றான்; ஆனால் விதியோ மிகவும் வலிமையானது.
11.8.43
अनतिक्रमणीयो हि विधी राजन्कथञ्चन ।
कृतान्तस्य तु भूतेन स्थावरेण चरेण च ॥ ११.८.४३ ॥
ஓ அரசே, விதியை எவ்வகையிலும் மீற முடியாது; யமனின் விதி அசையும், அசையாத உயிர்கள் அனைத்தையும் பிணைக்கிறது.
11.8.44
भवान्धर्मपरो यत्र बुद्धिश्रेष्ठश्च भारत ।
मुह्यते प्राणिनां ज्ञात्वा गतिं चागतिमेव च ॥ ११.८.४४ ॥
ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, நீ தர்மத்தில் நிலைத்தவன், அறிவில் சிறந்தவன்; ஆயினும் உயிர்களின் செல்லுதலையும் நில்லாமையையும் அறிந்தாலும் மயக்கம் அடைகிறாய்.
11.8.45
त्वां तु शोकेन सन्तप्तं मुह्यमानं मुहुर्मुहुः ।
ज्ञात्वा युधिष्ठिरो राजा प्राणानपि परित्यजेत् ॥ ११.८.४५ ॥
துயரால் வருந்தி மீண்டும் மீண்டும் மயங்கும் உன்னை அறிந்தால், அரசன் யுதிஷ்டிரன் கூட உயிரைத் துறப்பான்.
11.8.46
कृपालुर्नित्यशो वीरस्तिर्यग्योनिगतेष्वपि ।
स कथं त्वयि राजेन्द्र कृपां नैव करिष्यति ॥ ११.८.४६ ॥
எப்போதும் கருணையுள்ள அந்த வீரன், விலங்கு உயிர்கள் மீதும் கூட இரக்கம் காட்டுபவன்; அரசர்களின் அரசே, அவன் உன்மீது எவ்வாறு இரக்கம் காட்டாமல் இருப்பான்?
11.8.47
मम चैव नियोगेन विधेश्चाप्यनिवर्तनाम् ।
पाण्डवानां च कारुण्यात्प्राणान्धारय भारत ॥ ११.८.४७ ॥
என் கட்டளையாலும், விதியின் தவிர்க்க முடியாத நியதியாலும், பாண்டவர்களின் கருணையாலும், ஓ பாரதனே, உன் உயிரைத் தாங்கிக்கொள்.
11.8.48
एवं ते वर्तमानस्य लोके कीर्तिर्भविष्यति ।
धर्मार्थः सुमहांस्तात तप्तं स्याच्च तपश्चिरात् ॥ ११.८.४८ ॥
இவ்வாறு உலகில் வாழ்வதால் உனக்குப் புகழ் உண்டாகும்; அன்பு மகனே, இது பெரும் தர்மமும் பயனுமாகும்; நீண்ட காலத் தவமும் நிறைவேறும்.
11.8.49
पुत्रशोकं समुत्पन्नं हुताशं ज्वलितं यथा ।
प्रज्ञाम्भसा महाराज निर्वापय सदा सता ॥ ११.८.४९ ॥
மகன் மீது எழுந்த சோகம், எரியும் நெருப்புபோல; மகாராஜனே, அதை ஞானமாகிய நீரால் எப்போதும் சான்றோர் போல அணைத்துவிடு.
11.8.50
तच्छ्रुत्वा तस्य वचनं व्यासस्यामिततेजसः ।
मुहूर्तं समनुध्यायन्धृतराष्ट्रोऽभ्यभाषत ॥ ११.८.५० ॥
அளவற்ற ஒளியுடைய வியாசரின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, திருதராஷ்டிரன் ஒரு கணம் சிந்தித்த பின் பேசினான்.
11.8.51
महता शोकजालेन प्रणुन्नोऽस्मि द्विजोत्तम ।
नात्मानमवबुध्यामि मुह्यमानो मुहुर्मुहुः ॥ ११.८.५१ ॥
ஓ இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவரே, பெரும் துயரப் பின்னலால் நான் வருத்தப்படுகிறேன். மீண்டும் மீண்டும் மயங்கி, என்னை நானே உணர முடியவில்லை.
11.8.52
इदं तु वचनं श्रुत्वा तव देवनियोगजम् ।
धारयिष्याम्यहं प्राणान्यतिष्ये च न शोचितुं ॥ ११.८.५२ ॥
தெய்வங்களின் கட்டளையால் எழுந்த உங்கள் இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, நான் உயிரைத் தாங்குவேன்; துயரப்படாமல் இருக்க முயல்வேன்.
11.8.53
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं व्यासः सत्यवतीसुतः ।
धृतराष्ट्रस्य राजेन्द्र तत्रैवान्तरधीयत ॥ ११.८.५३ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவரே, திருதராஷ்டிரரின் இந்த வார்த்தையைக் கேட்ட சத்தியவதியின் மகன் வியாசர் அங்கேயே மறைந்தார்.