மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.123.1
तात धर्मार्थकामानां श्रोतुमिच्छामि निश्चयम् ।
लोकयात्रा हि कार्त्स्न्येन त्रिष्वेतेषु प्रतिष्ठिता ॥ १२.१२३.१ ॥
அன்பனே, தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றின் உறுதியான உண்மையைக் கேட்க விரும்புகிறேன்; ஏனெனில் உலக வாழ்க்கை முழுவதும் இம்மூன்றின் மீதே நிலைபெற்றுள்ளது.
12.123.2
धर्मार्थकामाः किंमूलाः प्रभवः प्रलयश्च कः ।
अन्योन्यं चानुषज्जन्ते वर्तन्ते च पृथक्पृथक् ॥ १२.१२३.२ ॥
தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றின் மூலம் எது? அவற்றின் தோற்றமும் முடிவும் எவை? அவை ஒன்றோடொன்று எவ்வாறு பிணைந்துள்ளன, தனித்தனியாக எவ்வாறு இயங்குகின்றன?
12.123.3
य एते स्युः सुमनसो लोकसंस्थार्थनिश्चये ।
कामप्रभवसंस्थासु सज्जन्ते च त्रयस्तदा ॥ १२.१२३.३ ॥
உலக ஒழுங்கையும் அதன் நோக்கங்களையும் தீர்மானிப்பதில் நல்லெண்ணம் கொண்ட இம்மூன்றும், காமத்திலிருந்து எழும் நிலைகளில் அப்போது பற்றுக் கொள்கின்றன.
12.123.4
धर्ममूलोऽर्थ इत्युक्तः कामोऽर्थफलमुच्यते ।
संकल्पमूलास्ते सर्वे संकल्पो विषयात्मकः ॥ १२.१२३.४ ॥
தர்மத்தை மூலமாகக் கொண்டது அர்த்தம் என்று சொல்லப்படுகிறது; காமம் அர்த்தத்தின் பலன் என்று கூறப்படுகிறது. அவையனைத்தும் சங்கல்பத்தை மூலமாகக் கொண்டவை; சங்கல்பமோ புலன் பொருள்களின் இயல்புடையது.
12.123.5
विषयाश्चैव कार्त्स्न्येन सर्व आहारसिद्धये ।
मूलमेतन्त्रिवर्गस्य निवृत्तिर्मोक्ष उच्यते ॥ १२.१२३.५ ॥
புலன் பொருள்கள் அனைத்தும் முழுமையாக உணவைப் பெறுவதற்காகவே உள்ளன; இவையே மும்மை (தர்ம-அர்த்த-காம) வர்க்கத்தின் மூலம். விலகுதலே மோட்சம் என்று சொல்லப்படுகிறது.
12.123.6
धर्मः शरीरसंगुप्तिर्धर्मार्थश्चार्थ इष्यते ।
कामो रतिफलश्चात्र सर्वे रतिफलाः स्मृताः ॥ १२.१२३.६ ॥
தர்மம் என்பது உடலைப் பாதுகாத்தல்; தர்மத்தோடு கூடிய அர்த்தமே அர்த்தம் என்று கருதப்படுகிறது. இங்கே காமத்தின் பலன் ரதி (இன்பம்); அனைத்தும் ரதி-பலன் கொண்டவை என நினைவுகூரப்படுகின்றன.
12.123.7
सन्निकृष्टांश्चरेदेतान्न चैतान्मनसा त्यजेत् ।
विमुक्तस्तपसा सर्वान्धर्मादीन्कामनैष्ठिकान् ॥ १२.१२३.७ ॥
அருகிலுள்ளவற்றை ஒருவன் பின்பற்றலாம்; ஆனால் அவற்றை மனத்தால் விட்டுவிடக் கூடாது. தவத்தால் விடுதலை பெற்றவன் காமத்தில் நிலைத்த தர்மம் முதலியவை அனைத்தையும் விட வேண்டும்.
12.123.8
श्रेष्ठबुद्धिस्त्रिवर्गस्य उदयं प्राप्नुयात्क्षणात् ।
कर्मणा बुद्धिपूर्वेण भवत्यर्थो न वा पुनः ॥ १२.१२३.८ ॥
சிறந்த அறிவுடையவன் திரிவர்கத்தின் எழுச்சியை ஒரு கணத்தில் அடையலாம். அறிவுடன் செய்த செயலால் பொருள் கிடைக்கலாம், கிடைக்காமலும் போகலாம்.
12.123.9
अर्थार्थमन्यद्भवति विपरीतमथापरम् ।
अनर्थार्थमवाप्यार्थमन्यत्राद्योपकारकम्।
बुद्ध्या बुद्ध इहार्थेन तदह्ना तु निकृष्टया ॥ १२.१२३.९ ॥
பொருளுக்காகச் செய்யப்பட்டது வேறொன்றாகவும், தலைகீழாகவும், இன்னொன்றாகவும் ஆகிறது. பொருளற்ற நோக்கத்திற்காகப் பொருள் பெற்றவன் வேறு முதன்மைப் பயனைச் செய்பவனாகிறான். இங்கு அறிவால் விழித்தவன் பொருளால், அந்தத் தாழ்ந்த நாளுடன் அதை உணர்கிறான்.
12.123.10
अपध्यानमलो धर्मो मलोऽर्थस्य निगूहनम् ।
संप्रमोहमलः कामो भूयस्तद्गुणवर्धितः ॥ १२.१२३.१० ॥
தீய சிந்தனையே தர்மத்தின் கறை; பொருளின் கறை அதை மறைப்பது. முழு மயக்கம் காமத்தின் கறை; அது அதன் குணங்களால் மேலும் வளர்கிறது.
12.123.11
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अरिष्टस्य च संवादं कामन्दस्य च भारत ॥ १२.१२३.११ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழமையான இதிகாசத்தை எடுத்துரைக்கின்றனர் — பாரதனே, அரிஷ்டனும் காமந்தனும் நடத்திய உரையாடல் இது.
12.123.12
कामन्दमृषिमासीनमभिवाद्य नराधिपः ।
आङ्गोरिष्ठोऽथ पप्रच्छ कृत्वा समयमव्ययम् ॥ १२.१२३.१२ ॥
காமந்த ரிஷி அமர்ந்திருக்க, மனிதர்களின் அதிபதியான ஆங்கோரிஷ்டன் அவரை வணங்கி, அழியாத ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டு பின்னர் கேட்டான்.
12.123.13
यः पापं कुरुते राजा काममोहबलात्कृतः ।
प्रत्यासन्नस्य तस्यर्षे किं स्यात्पापप्रणाशनम् ॥ १२.१२३.१३ ॥
காமம் மற்றும் மோகத்தின் வலிமையால் உந்தப்பட்டு பாவம் செய்யும் அரசன் — மரணம் அருகில் உள்ள அவனுடைய பாவத்தின் அழிவு எது, முனிவரே?
12.123.14
अधर्मं धर्म इति च यो मोहादाचरेन्नरः ।
तं चापि प्रथितं लोके कथं राजा निवर्तयेत् ॥ १२.१२३.१४ ॥
மோகத்தால் அதர்மத்தை தர்மம் என்று கருதி நடப்பவன் — உலகில் பிரசித்தமான அத்தகைய நடத்தையை அரசன் எப்படித் திருப்புவான்?
12.123.15
यो धर्मार्थौ परित्यज्य काममेवानुवर्तते ।
स धर्मार्थपरित्यागात्प्रज्ञानाशमिहार्च्छति ॥ १२.१२३.१५ ॥
தர்மத்தையும் பொருளையும் விட்டுவிட்டு காமத்தை மட்டுமே பின்பற்றுபவன், தர்ம-அர்த்தத்தின் துறவால் இங்கே அறிவின் அழிவை அடைகிறான்.
12.123.16
प्रज्ञानाशात्मको मोहस्तथा धर्मार्थनाशकः ।
तस्मान्नास्तिकता चैव दुराचारश्च जायते ॥ १२.१२३.१६ ॥
அறிவின் அழிவுத்தன்மை கொண்ட மோகம் தர்மத்தையும் பொருளையும் அழிக்கிறது; ஆகவே நாத்திகமும் துராசாரமும் பிறக்கின்றன.
12.123.17
दुराचारान्यदा राजा प्रदुष्टान्न नियच्छति ।
तस्मादुद्विजते लोकः सर्पाद्वेश्मगतादिव ॥ १२.१२३.१७ ॥
அரசன் துராசாரர்களையும் கெட்டவர்களையும் அடக்காதபோது, வீட்டுக்குள் நுழைந்த பாம்பைக் கண்டவர்களைப் போல மக்கள் அஞ்சுகின்றனர்.
12.123.18
तं प्रजा नानुरज्यन्ते न विप्रा न च साधवः ।
ततः संक्षयमाप्नोति तथा वध्यत्वमेव च ॥ १२.१२३.१८ ॥
அவனிடம் குடிமக்களும் பற்றுவதில்லை, அந்தணர்களும் நல்லோர்களும் பற்றுவதில்லை; அப்போது அவன் அழிவை அடைகிறான், கொல்லப்படத் தகுந்தவனும் ஆகிறான்.
12.123.19
अपध्वस्तस्त्ववमतो दुःखं जीवति जीवितम् ।
जीवते यदपध्वस्तः शुद्धं मरणमेव तत् ॥ १२.१२३.१९ ॥
இழிவடைந்தும் அவமதிக்கப்பட்டும் இருப்பவன் துயரத்துடன் வாழ்கிறான்; சீர்கெட்டுப் போய் வாழும் வாழ்க்கை உண்மையில் மரணமே.
12.123.20
अत्रैतदाहुराचार्याः पापस्य परिवर्तनम् ।
सेवितव्या त्रयी विद्या सत्कारो ब्राह्मणेषु च ॥ १२.१२३.२० ॥
இதைப் பற்றி ஆசிரியர்கள் கூறுவர்: பாவத்திலிருந்து திரும்புவதே வழி; மூவேத வித்தையைப் பயில வேண்டும், பிராமணர்களை மதிக்க வேண்டும்.
12.123.21
महामना भवेद्धर्मे विवहेच्च महाकुले ।
ब्राह्मणांश्चापि सेवेत क्षमायुक्तान्मनस्विनः ॥ १२.१२३.२१ ॥
தர்மத்தில் பெருமனம் கொண்டவனாக இருக்க வேண்டும்; உயர்ந்த குலத்தில் மணம் புரிய வேண்டும்; பொறுமையும் அறிவும் உடைய பிராமணர்களுக்குச் சேவை செய்ய வேண்டும்.
12.123.22
जपेदुदकशीलः स्यात्सुमुखो न च नास्तिकः ।
धर्मान्वितान्संप्रविशेद्बहिः प्लुत्यैव दुष्कृतम् ॥ १२.१२३.२२ ॥
ஜபம் செய்ய வேண்டும், நீராடலில் விருப்பம் கொள்ள வேண்டும், முகமலர்ச்சியுடன் இருக்க வேண்டும், நாத்திகனாக இருக்கக் கூடாது. தர்மவான்களின் சேர்க்கையில் சேர வேண்டும்; நீராடுவதால் தீச்செயலை வெளியே கழுவ வேண்டும்.
12.123.23
प्रसादयेन्मधुरया वाचा वाऽप्यथ कर्मणा ।
इत्यस्तीति वदेन्नित्यं परेषां कीर्तयन्गुणान् ॥ १२.१२३.२३ ॥
இனிய சொல்லாலோ செயலாலோ மகிழ்விக்க வேண்டும்; எப்போதும் 'உண்டு' என்று கூற வேண்டும், பிறருடைய குணங்களைப் புகழ வேண்டும்.
12.123.24
अपापो ह्येवमाचारः क्षिप्रं बहुमतो भवेत् ।
पापान्यपि हि कृच्छ्राणि शमयेन्नात्र संशयः ॥ १२.१२३.२४ ॥
இத்தகைய நடத்தையால் மனிதன் விரைவில் பாவமற்றவனாகி மதிக்கப்படுவான்; கடுமையான பாவங்களையும் தணிப்பான், இதில் ஐயமில்லை.
12.123.25
गुरवो हि परं धर्मं यं ब्रूयुस्तं तथा कुरु ।
गुरूणां हि प्रसादाद्वै श्रेयः परमवाप्स्यसि ॥ १२.१२३.२५ ॥
ஆசிரியர்கள் எதை உயர்ந்த தர்மம் என்று சொல்கிறார்களோ, அதைப் போலவே செய்; ஆசிரியர்களின் அருளாலேயே நீ உயர்ந்த நன்மையை அடைவாய்.