மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.130.1
त्रैः प्रहीयमाणस्य बह्वमित्रस्य का गतिः ।
… संक्षीणकोशस्य बलहीनस्य भारत ॥ १२.१३०.१ ॥
ஓ பாரதா, மூன்று வழிகளிலும் குறைந்து, பல பகைவர்களைக் கொண்டவனும், கருவூலம் குன்றி, வலியற்றவனுமான மனிதனுக்கு என்ன கதி?
12.130.2
…मात्यसहायस्य श्रुतमन्त्रस्य सर्वतः ।
ज्यात्प्रच्यवमानस्य गतिमन्यामपश्यतः ॥ १२.१३०.२ ॥
…அமைச்சர் துணை இல்லாதவனும், ஆலோசனைகள் எல்லாப் பக்கமும் அறியப்பட்டவனும், நிலையிழந்து வீழ்ந்துகொண்டிருப்பவனும், வேறு வழியைக் காணாதவனுமான…
12.130.3
परचक्राभियातस्य परराष्ट्राणि मृद्गतः ।
विग्रहे वर्तमानस्य दुर्बलस्य बलीयसा ॥ १२.१३०.३ ॥
பகையரசின் படையால் தாக்கப்பட்டவனும், பிற நாடுகளை மிதித்து அழிப்பவனும், போரில் ஈடுபட்டவனுமான, வலியவனால் எதிர்க்கப்படும் பலவீனனின்…
12.130.4
असंविहितराष्ट्रस्य देशकालावजानतः ।
अप्राप्यं च भवेत्सान्त्वं भेदो वाऽप्यतिपीडनात्। ॥ १२.१३०.४ ॥
நாடு ஒழுங்கற்றதாகவும், இடமும் காலமும் புறக்கணிக்கப்பட்டதாகவும் இருப்பவனுக்கு சாந்தி கிடைக்காது; மிகுந்த வேதனையால் பிளவும் உண்டாகலாம்.
12.130.5
जीवितं त्वर्थहेतोर्वा तत्र किं सुकृतं भवेत् ।
गुह्यां मा धर्ममप्राक्षीरतीव भरतर्षभ। ॥ १२.१३०.५ ॥
ஆனால் உயிருக்காகவோ பொருளுக்காகவோ ஒருவன் செய்வதில் என்ன நல்ல செயல் இருக்கும்? ஓ பரதர்களின் காளையே, இந்த மறைவான தர்மத்தைக் கேட்காதே.
12.130.6
प्रवक्तुं नोत्सहे पृष्टो धर्ममेतं युधिष्ठिर ।
धर्मो ह्यणीयान्वचनाद्वुद्धेश्च भरतर्षभ।
श्रुत्वौपम्यं सदाचारैः साधुर्भवति स क्वचित् ॥ १२.१३०.६ ॥
ஓ யுதிஷ்டிரா, இந்த தர்மத்தைப் பற்றி கேட்கப்பட்டாலும் நான் பேசத் துணியவில்லை. ஓ பரதர்களின் காளையே, தர்மம் சொல்லையும் புத்தியையும் விட நுட்பமானது; நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களின் உவமையைக் கேட்டு ஒருவன் எப்போதாவது நல்லவனாகிறான்.
12.130.7
कर्मणा बुद्धिपूर्वेण भवत्याढ्ये न वा पुनः ।
तादृशोऽयमनुप्रश्नस्तद्ध्यायस्व स्वया धिया ॥ १२.१३०.७ ॥
புத்திபூர்வமாக செய்யப்படும் செயலால் ஒருவன் செல்வந்தனாகிறானா இல்லையா என்பதும், இது போன்ற தொடர் கேள்வியே; அதை உன் சொந்த அறிவால் ஆராய்.
12.130.8
उपायं धर्मबहुलं यात्रार्थं शृणु भारत ।
नाहमेतादृशे धर्मे बुभूषे धर्मकारणात् ॥ १२.१३०.८ ॥
பாரதனே, தர்மம் நிறைந்த, அரசு நடத்துவதற்கான உபாயத்தைக் கேள்; தர்மத்தின் பொருட்டு அத்தகைய தர்மத்தில் நான் இருக்க விரும்பவில்லை.
12.130.9
दुःखादान इह ह्येष स्यात्तु पश्चात्क्षमो मम ।
अभिगम्य मतीनां हि सर्वासामेव निश्चयम् ॥ १२.१३०.९ ॥
இங்கு இது துன்பம் தருவதாக இருக்கும்; ஆனால் பின்னர் நான் ஆற்றல் பெறுவேன், எல்லா கருத்துகளின் முடிவையும் அணுகி அறிந்த பின்னரே.
12.130.10
यथायथा हि पुरुषो नित्यं शास्त्रमवेक्षते ।
तथातथा विजानाति विज्ञानं चास्य रोचते ॥ १२.१३०.१० ॥
ஒரு மனிதன் நாள்தோறும் சாத்திரத்தை எவ்வளவு ஆராய்கிறானோ, அவ்வளவுக்கு அவன் அறிகிறான்; அவனுடைய விஞ்ஞானமும் ஒளிர்கிறது.
12.130.11
अविज्ञानादयोगो हि पुरुषस्योपजायते ।
विज्ञानादपि योगश्च योगो भूतिकरः परः ॥ १२.१३०.११ ॥
அறியாமையால் ஒரு மனிதனுக்கு அயோகம் உண்டாகிறது; அறிவால் யோகமும் உண்டாகிறது; அந்த யோகம் மிக்க வளம் தருவது.
12.130.12
अशङ्कमानो वचनमनसूयुरिदं शृणु ।
राज्ञः कोशक्षयादेव जायते बलसंक्षयः ॥ १२.१३०.१२ ॥
ஐயமின்றி, பொறாமையின்றி இந்த வார்த்தையைக் கேள்: அரசனின் கருவூலம் குறைவதாலேயே படையின் வலிமை குறைகிறது.
12.130.13
कोशं संजनयेद्राजा नित्यमेभ्यो यथाबलम् ।
कालं प्राप्यानुगृह्णीयादेष धर्मोऽत्र सांप्रतम् ॥ १२.१३०.१३ ॥
அரசன் இவர்களிடமிருந்து எப்போதும் தன் வலிமைக்கேற்ப கருவூலத்தைச் சேர்க்க வேண்டும். காலம் வந்தபோது அருளும் காட்ட வேண்டும்; இங்கு இப்போது இதுவே தர்மம்.
12.130.14
उपायधर्मं प्राप्यैनं पूर्वैराचरितं जनैः ।
अन्यो धर्मः समर्थानामापत्स्वल्पश्च भारत ॥ १२.१३०.१४ ॥
முன்னோர்களால் கடைப்பிடிக்கப்பட்ட இந்த உபாய-தர்மத்தை அடைந்து, வலிமையுள்ளவர்களுக்கு ஆபத்துக் காலத்தில் வேறொரு தர்மமும் உண்டு, பாரதா; அது சிறியது.
12.130.15
प्रकार्यं प्रोच्यते धर्मो वृत्तिर्धर्मे गरीयसी ।
धर्मं प्राप्य यथान्यायं न बलीयान्निषीदति ॥ १२.१३०.१५ ॥
செயலே தர்மம் என்று சொல்லப்படுகிறது; தர்மத்தில் வாழ்க்கைத் தொழிலே மேலானது. தர்மத்தை நியாயமாக அடைந்தவன், வலிமையுள்ளவனாக இருந்தாலும் வீழ்வதில்லை.
12.130.16
यस्माद्धर्मस्योपचितिरेकान्तेन न विद्यते ।
तस्मादापद्यधर्मोऽपि श्रूयते धर्मलक्षणः ॥ १२.१३०.१६ ॥
தர்மத்தின் சேர்க்கை முழுமையாக இருப்பதில்லை என்பதால், ஆபத்துக் காலத்தின் அதர்மமும் தர்மலட்சணம் கொண்டதாகக் கேட்கப்படுகிறது.
12.130.17
अधर्मो जायते तस्मिन्निति वै कवयो विदुः ।
अनन्तरं क्षत्रियस्य तत्र किं विचिकित्स्यते ॥ १२.१३०.१७ ॥
அப்போது அதர்மம் தோன்றுகிறது என்று ஞானிகள் அறிவர். அப்படியானால் க்ஷத்திரியனுக்கு அங்கே என்ன ஐயம் இருக்கிறது?
12.130.18
यथास्य धर्मो न ग्लायेन्नेयाच्छत्रुवशं यथा ।
तत्कर्तव्यमिहेत्याहुर्नात्मानमवसादयेत् ॥ १२.१३०.१८ ॥
அவனுடைய தர்மம் குன்றாதபடியும், அவன் பகைவனின் வசத்துக்குப் போகாதபடியும் இங்கு அதுவே செய்யப்பட வேண்டும் என்று சொல்கிறார்கள்; தன்னைத் தானே வீழ்த்திக் கொள்ளக்கூடாது.
12.130.19
सर्वात्मनैव धर्मस्य न परस्य न चात्मनः ।
सर्वोपायैरुज्जिहीर्षेदात्मानमिति निश्चयः ॥ १२.१३०.१९ ॥
முழுமையாக தர்மத்திற்காகவே, பிறருக்காகவும் அல்ல, தனக்காகவும் அல்ல; எல்லா வழிகளாலும் தன்னை உயர்த்த வேண்டும் என்பதே முடிவு.
12.130.20
तत्र धर्मविदस्तात निश्चयो धर्मनैपुणैः ।
उद्यमं जीवनं क्षात्रे बाहुवीर्यादिति श्रुतिः ॥ १२.१३०.२० ॥
அன்பு மகனே, இதில் தர்மத்தை அறிந்தோரும் தர்மத்தில் திறமையுள்ளோரும் கொண்ட முடிவு இதுவே: க்ஷத்திரியனின் வாழ்வு முயற்சியாலும் புயவலிமையாலும் நடக்கிறது என்று ஸ்ருதி கூறுகிறது.
12.130.21
क्षत्रियो वृत्तिसंरोधे कस्य नादातुमर्हति ।
अन्यत्र तापसस्वाच्च श्रोत्रियस्वाच्च भारत ॥ १२.१३०.२१ ॥
க்ஷத்திரியனின் வாழ்க்கைக்கான வழி அடைக்கப்பட்டால், அவன் யாரிடமிருந்தும் எடுக்க உரிமையுடையவன் — தவசிகளின் செல்வத்தையும் கற்ற பிராமணர்களின் செல்வத்தையும் தவிர, பாரதனே.
12.130.22
यथा वै ब्राह्मणः सीदन्नयाज्यमपि याजयेत् ।
अभोज्यमपि चाश्नीयात्तत्रेदं नात्र संशयः ॥ १२.१३०.२२ ॥
துன்பத்தில் வீழ்ந்த பிராமணன், யாகம் செய்யத் தகாதவனுக்கும் யாகம் செய்விக்கலாம்; உண்ணத் தகாததையும் உண்ணலாம் — இதில் ஐயமில்லை.
12.130.23
पीडितस्य किमद्वारमुत्पथेनार्दितस्य च ।
अद्वारतः प्रद्रवति यथा भवति पीडितः ॥ १२.१३०.२३ ॥
துன்புறுத்தப்பட்டவனுக்கும், வழிதவறிய பாதையில் வேதனைப்படுபவனுக்கும் வெளியேற வாசல் எது? வாசல் இல்லாமல் ஓடுபவன் அதே போல் துன்புறுகிறான்.
12.130.24
तस्य कोशबलग्लान्यां सर्वलोकपराभवः ।
भैक्षचर्या न विहिता न च विट्शूद्रजीविका ॥ १२.१३०.२४ ॥
அவனது கருவூலமும் படையும் தளர்ந்தால் உலகெங்கும் அவமானம் உண்டாகும்; பிச்சை எடுப்பது விதிக்கப்படவில்லை, வைசியனுக்கும் சூத்திரனுக்கும் உரிய வாழ்க்கையும் அல்ல.
12.130.25
स्वधर्मानन्तरावृत्तिर्याऽन्यामनुपजीवतः ।
जहतः प्रथमं कल्पमनुकल्पेन जीवनम् ॥ १२.१३०.२५ ॥
தன் தர்மத்தின் அடுத்த நிலையில் திரும்புவது, வேறொன்றால் பிழைக்காதவனுக்கு உரியது; முதலில் விதிக்கப்பட்ட வழியை விடுபவன் மாற்று வழியால் வாழ்கிறான்.
12.130.26
आपद्गतेन धर्माणामन्यायेनोपजीवनम् ।
अपि ह्येतद्ब्राह्मणेषु दृष्टं वृत्तिपरिक्षये ॥ १२.१३०.२६ ॥
ஆபத்தில் வீழ்ந்தவன் தர்மங்களுக்கு முரணான, நியாயமற்ற வழிகளில் பிழைப்பது; வாழ்வாதாரம் அழியும்போது இது பிராமணர்களிடையே கூட காணப்பட்டது.
12.130.27
क्षत्रिये संशयः कस्मादित्येत्निश्चितं सदा ।
आददीत विशिष्टेभ्यो नावसीदेत्कथंचन ॥ १२.१३०.२७ ॥
க்ஷத்திரியனைப் பற்றி ஐயம் ஏன்? இது எப்போதும் உறுதியானது: அவன் சிறந்தவர்களிடமிருந்து பெறவேண்டும்; எவ்வகையிலும் துன்புறக்கூடாது.
12.130.28
आर्तानां रक्षितारं च प्रजानां क्षत्रियं विदुः ।
तस्मात्संरक्षता कार्यमादानं क्षत्रबन्धुना ॥ १२.१३०.२८ ॥
துன்புறுவோரையும் குடிமக்களையும் காப்பவனையே க்ஷத்திரியன் என்று அறிவர்; ஆகையால் காப்பாற்றும் க்ஷத்திரிய உறவினன் பெறுவதே செய்யத்தக்கது.
12.130.29
अन्यत्रापि विहिंसाया वृत्तिर्नेहास्ति कस्यचित् ।
अप्यरण्यसमुत्थस्य एकस्य चरतो मुनेः ॥ १२.१३०.२९ ॥
பிறவற்றிலும், வன்முறையால் வரும் பிழைப்பு இங்கு யாருக்கும் இல்லை; காட்டில் பிறந்து தனியாக அலையும் முனிவனுக்கும் அது இல்லை.
12.130.30
न शङ्खलिखितां वृत्तिं शक्यमास्थाय जीवितुम् ।
विशेषतः कुरुश्रेष्ठ प्रजापालनमीप्सता ॥ १२.१३०.३० ॥
சங்கனும் லிகிதனும் வாழ்ந்த வழியை ஏற்று வாழ்வது இயலாது; குருகுலச் சிறந்தவனே, குறிப்பாக மக்களைக் காக்க விரும்புபவனுக்கு.
12.130.31
परस्पराभिहरणं राज्ञा राष्ट्रेण चापदि ।
नित्यमेव हि कर्तव्यमेष धर्मः सनातनः ॥ १२.१३०.३१ ॥
ஆபத்தில் அரசனும் நாடும் ஒருவருக்கொருவர் உதவ வேண்டும்; இதுவே நித்தியமான தர்மம்.
12.130.32
राजा राष्ट्रं यथापत्सु द्रव्यौधैः परिरक्षति ।
राष्ट्रेण राजा व्यसने परिरक्ष्यस्तथा भवेत् ॥ १२.१३०.३२ ॥
ஆபத்துகளில் அரசன் செல்வக் குவியல்களால் நாட்டைக் காப்பது போல, துன்பத்தில் நாடும் அரசனைக் காக்க வேண்டும்.
12.130.33
कोशं दण्डं बलं मित्रं यदन्यदपि संचितम् ।
न कुर्वीतान्तरं राष्ट्रे राजा परिगतः क्षुधा ॥ १२.१३०.३३ ॥
பசியால் சூழப்பட்டாலும் அரசன் கருவூலம், தண்டம், படை, நண்பர்கள் அல்லது சேமித்த வேறெதிலும் நாட்டுக்கு எதிராக வேறுபாடு காட்டக்கூடாது.
12.130.34
बीजं भक्तेन संपाद्यमिति धर्मविदो विदुः ।
अत्रैतच्छम्बरस्याहुर्महामायस्य दर्शनम् ॥ १२.१३०.३४ ॥
தர்மம் அறிந்தோர் விதைக்கு உணவால் ஈடு செய்ய வேண்டும் என்பர்; இதில் மகாமாயாவி சம்பரனின் கருத்து உள்ளதென்பர்.
12.130.35
धिक्तस्य जीवितं राज्ञो राष्ट्रं यस्यावसीदति ।
अवृत्त्यान्यमनुष्योऽपि यो वैदेशिक इत्यपि ॥ १२.१३०.३५ ॥
எந்த அரசனின் நாடு வாழ்வாதாரமின்றி அழிகிறதோ அவனது வாழ்வுக்கு இகழ்ச்சி; பிற மனிதர்களும், அயல்நாட்டவர்களும் கூட அதில் வாடுகின்றனர்.
12.130.36
राज्ञः कोशबलं मूलं कोशमूलं पुनर्बलम् ।
तन्मूलं सर्वधर्माणां धर्ममूलाः पुनः प्रजाः ॥ १२.१३०.३६ ॥
அரசனுக்கு கருவூலமும் படையுமே அடிப்படை; கருவூலத்தின் அடிப்படை மீண்டும் படையே. அதுவே எல்லா தர்மங்களின் வேர்; மக்களோ மீண்டும் தர்மத்தின் வேரில் நிற்கின்றனர்.
12.130.37
नान्यानपीडयित्वेह कोशः शक्यः कुतो बलम् ।
तदर्थं पीडयित्वा च न दोषं प्राप्नुमर्हति ॥ १२.१३०.३७ ॥
இங்கே பிறரை வருத்தாமல் கருவூலம் எவ்வாறு கிடைக்கும், படையும் எவ்வாறு கிடைக்கும்? அதற்காகவே வருத்தினாலும் அரசன் குற்றத்தை அடையத் தகுதியுடையவன் அல்லன்.
12.130.38
अकार्यमपि कार्यार्थं क्रियते यज्ञकर्मसु ।
एतस्मिन्कारणे राजा न दोषं प्राप्नुमर्हति ॥ १२.१३०.३८ ॥
யாகச் செயல்களில் செய்யத்தகாததும் கடமையின் பொருட்டு செய்யப்படுகிறது. இந்தக் காரணத்தால் அரசன் குற்றத்தை அடையத் தகுதியுடையவன் அல்லன்.
12.130.39
अर्थार्थमन्यद्भवति विपरीतमथापरम् ।
अनर्थार्थमथाप्यन्यत्तत्सर्वं ह्यर्थकारणम्।
एवं बुद्ध्या संप्रपश्येन्मेधावी कार्यनिश्चयम् ॥ १२.१३०.३९ ॥
பயனுக்காக வேறொன்று நிகழ்கிறது; அதற்கு மாறான வேறொன்றும் உண்டு. பயனின்மைக்காகவும் வேறொன்று உண்டு; அவை அனைத்தும் பயனின் காரணமே. இவ்வாறு அறிவால் அறிவுடையவன் செயலின் உறுதியைக் காண வேண்டும்.
12.130.40
यज्ञार्थमन्यद्भवति यज्ञोऽन्यार्थस्तथाः परः ।
यज्ञस्वार्थार्थमेवान्यत्तत्सर्वं यज्ञसाधकम् ॥ १२.१३०.४० ॥
யாகத்திற்காக வேறொன்று நிகழ்கிறது; யாகம் வேறொரு நோக்கத்திற்காக; அதுபோலவே மற்றொன்றும். யாகத்தின் தன் பயனுக்காகவே வேறொன்று; அவை அனைத்தும் யாகத்தை நிறைவேற்றுபவை.
12.130.41
उपमामत्र वक्ष्यामि धर्मतत्त्वप्रकाशिनीम् ॥ १२.१३०.४१ ॥
இங்கே தர்மத்தின் உண்மையை விளக்கும் ஓர் உவமையைச் சொல்வேன்.
12.130.42
यूपं छिन्दन्ति यज्ञार्थं तत्र ये परिपन्थिः ।
द्रुमाः केचन सामन्ता ध्रुवं छिन्दन्ति तानपि ॥ १२.१३०.४२ ॥
யாகத்திற்காக யூபத்தை வெட்டுகிறார்கள்; அங்கே வழியைத் தடுக்கும் சில அருகிலுள்ள மரங்களையும் நிச்சயமாக வெட்டுகிறார்கள்.
12.130.43
ते चापि निपतन्तोऽन्यान्निघ्नन्त्यपि वनस्पतीन् ।
एवं कोशस्य महतो ये नराः परिपन्थिनः।
तानहत्वा न पश्यामि सिद्धिमत्र परंतप ॥ १२.१३०.४३ ॥
அவர்களும் விழும்போது மற்றவர்களையும் மரங்களையும் கூட தாக்குகின்றனர். இவ்வாறே பெரிய கருவூலத்திற்குத் தடையாக இருக்கும் மனிதர்களை, அவர்களைக் கொல்லாமல் இங்கு வெற்றியைக் காணேன், ஓ பரந்தபா.
12.130.44
धनेन जयते लोकमिमं चामुं च भारत ।
सत्यं च धर्मवचनं यथा नास्त्यधनस्तथा ॥ १२.१३०.४४ ॥
செல்வத்தால் ஒருவன் இந்த உலகையும் அந்த உலகையும் வெல்கிறான், ஓ பாரதா. உண்மையும் தர்மச்சொற்களும் அப்படியே, ஏழைக்கு அவை இல்லை.
12.130.45
सर्वोपायैराददीत धनं यज्ञप्रयोजनम् ।
न तुल्यदोषः स्यादेवं कार्याकार्येषु भारत ॥ १२.१३०.४५ ॥
யாகத்தின் நோக்கத்திற்காக செல்வத்தை எல்லா வழிகளாலும் பெற வேண்டும். இவ்வாறு செய்யத்தக்கவை மற்றும் செய்யத்தகாதவற்றில் சம குற்றம் இருக்காது, ஓ பாரதா.
12.130.46
नोभौ सभवतो राजन्कथंचिदपि भारत ।
न ह्यरण्येषु पश्यामि धनवृद्धानहं क्वचित् ॥ १२.१३०.४६ ॥
ஓ அரசே, ஓ பாரதா, இருவரும் சபையில் வாழ்பவர்களும் எந்த வகையிலும் இல்லை. காட்டில் எங்கும் செல்வம் பெருகியவர்களை நான் காண்பதில்லை.
12.130.47
यदिदं दृश्यते वित्तं पृथिव्यामिह किंचन ।
ममेदं स्यान्ममेदं स्यादित्येवं मन्यते जनः ॥ १२.१३०.४७ ॥
பூமியில் இங்கு காணப்படும் எந்த செல்வமும் இது எனக்கு ஆகட்டும், இது எனக்கு ஆகட்டும் என்று மனிதன் எண்ணுகிறான்.
12.130.48
न च राज्ञः समो धर्मः कश्चिदस्ति कथंचन ।
धर्मः संशब्दितो राज्ञामापदर्थस्ततोऽन्यथा ॥ १२.१३०.४८ ॥
அரசனுக்கு ஒப்பான தர்மம் எந்த வகையிலும் இல்லை. அரசர்களுக்கான தர்மம் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது; ஆபத்தில் அதன் நோக்கம் வேறாக இருக்கும்.
12.130.49
ज्ञानेन कर्मणा चान्ये तपन्त्यन्ये तपस्विनः ।
बुद्ध्या दाक्ष्येण चैवान्ये चिन्वन्ति धनसंचयान् ॥ १२.१३०.४९ ॥
சிலர் அறிவாலும் செயலாலும் முயல்கின்றனர்; சிலர் தவத்தால் தபசு செய்கின்றனர்; மற்றும் சிலர் அறிவாலும் திறமையாலும் செல்வத்தைச் சேர்க்கின்றனர்.
12.130.50
अधनं दुर्बलं प्राहुर्धनेन बलवान्भवेत् ।
सर्वं बलवतः प्राप्यं सर्वं तरति कोशवान् ॥ १२.१३०.५० ॥
செல்வம் இல்லாதவனை வலிமையற்றவன் என்பர்; செல்வத்தால் ஒருவன் வலிமையுள்ளவனாகிறான். வலிமையுள்ளவனுக்கு எல்லாம் கிடைக்கும்; கருவூலமுடையவன் எல்லாவற்றையும் கடந்துவிடுகிறான்.
12.130.51
कोशो धर्मश्च कामश्च परलोकस्तथा ह्ययम् ।
तं धर्मेण विलिप्सेत नाधर्मेण कदाचन ॥ १२.१३०.५१ ॥
கருவூலம், தர்மம், காமம், மறுவுலகம் — இவை அனைத்தும் இதிலேயே உள்ளன. அதை தர்மத்தாலேயே தேட வேண்டும்; அதர்மத்தால் ஒருபோதும் அல்ல.