മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.206
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.206.1
पितामह महाप्राज्ञ पुण्डरीकाक्षमच्युतम् ।
कर्तारमकृतं विष्णुं भूतानां प्रभवाप्ययम् ॥ १२.२०६.१ ॥
പിതാമഹാ, മഹാപ്രാജ്ഞാ, താമരക്കണ്ണനും അച്യുതനും സ്രഷ്ടാവും അകൃതനും ആയ വിഷ്ണുവിനെ, ഭൂതങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും ലയവുമായവനെ.
12.206.2
नारायणं हृषीकेशं गोविन्दमपराजितम् ।
तत्त्वेन भरतश्रेष्ठ श्रोतुमिच्छामि केशवम् ॥ १२.२०६.२ ॥
നാരായണനും ഹൃഷീകേശനും ഗോവിന്ദനും അപരാജിതനുമായ കേശവനെ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, യഥാർത്ഥത്തിൽ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
12.206.3
श्रुतोऽयमर्थो रामस्य जामदग्न्यस्य जल्पतः ।
नारदस्य च देवर्षेः कृष्णद्वैपायनस्य च ॥ १२.२०६.३ ॥
ജാമദഗ്ന്യനായ രാമൻ, ദേവർഷി നാരദൻ, കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ എന്നിവർ പറയുമ്പോൾ ഞാൻ ഈ കാര്യം കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
12.206.4
असितो देवलस्तात वाल्मीकिश्च महातपाः ।
मार्कण्डेयश्च गोविन्दे कथयन्त्यद्भुतं महत् ॥ १२.२०६.४ ॥
അസിതനും ദേവലനും മഹാതപസ്വിയായ വാല്മീകിയും മാർക്കണ്ഡേയനും ഗോവിന്ദനെക്കുറിച്ച് മഹത്തും അത്ഭുതവുമായത് പറയുന്നു, മകനേ.
12.206.5
केशवस्य मया राजन्न शक्या वर्णितुं गुणाः ।
ईदृशोऽसौ हृषीकेशो वासुदेवः परात्परः ॥ १२.२०६.५ ॥
രാജാവേ, കേശവന്റെ ഗുണങ്ങൾ എനിക്ക് വർണിക്കാൻ കഴിയില്ല. അങ്ങനെയാണ് ഹൃഷീകേശനായ വാസുദേവൻ, പരാത്പരൻ.
12.206.6
केशवो भरतश्रेष्ठ भगवानीश्वरः प्रभुः ।
पुरुषः सर्वमित्येव श्रूयते बहुधा विभुः ॥ १२.२०६.६ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, കേശവൻ ഭഗവാനും ഈശ്വരനും പ്രഭുവും പുരുഷനുമാണ്; അവൻ തന്നെയാണ് സർവം എന്ന് പലവിധത്തിൽ കേൾക്കുന്നു; അവൻ സർവവ്യാപിയാണ്.
12.206.7
किंतु यानि विदुर्लोके ब्राह्मणाः शार्ङ्गधन्वनि ।
महात्मनि महाबाहो शृणु तानि युधिष्ठिर ॥ १२.२०६.७ ॥
എന്നാൽ ലോകത്തിൽ ശാർങ്ഗധന്വാവായ മഹാത്മാവിനെക്കുറിച്ച് ബ്രാഹ്മണർ അറിയുന്നത് കേൾക്കുക, മഹാബാഹോ യുധിഷ്ഠിരാ.
12.206.8
यानि चाहुर्मनुष्येन्द्र ये पुराणविदो जनाः ।
श्रुत्वा सर्वाणि गोविन्दो कीर्तयिष्यामि तान्यहम् ॥ १२.२०६.८ ॥
മനുഷ്യേന്ദ്രാ, പുരാണജ്ഞർ പറയുന്നതെല്ലാം കേട്ട് ഗോവിന്ദനെക്കുറിച്ചുള്ളവ ഞാൻ പറയാം.
12.206.9
महाभूतानि भूतात्मा महात्मा पुरुषोत्तमः ।
वायुर्ज्योतिस्तथा चापः खं च गां चान्वकल्पयत् ॥ १२.२०६.९ ॥
ഭൂതാത്മാവായ മഹാത്മാവ് പുരുഷോത്തമൻ വായു, ജ്യോതിസ്സ്, ജലം, ആകാശം, ഭൂമി എന്നീ മഹാഭൂതങ്ങളെ ക്രമീകരിച്ചു.
12.206.10
स सृष्ट्वा पृथिवीं चैव सर्वभूतेश्वरः प्रभुः ।
अप्स्वेव शयनं चक्रे महात्मा पुरुषोत्तमः ॥ १२.२०६.१० ॥
സർവഭൂതേശ്വരനായ ആ പ്രഭു, ഭൂമിയെ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം ജലത്തിൽത്തന്നെ തനിക്ക് ശയനം ഒരുക്കി, ആ മഹാത്മാവായ പുരുഷോത്തമൻ.
12.206.11
सर्वतेजोमयस्तस्मिञ्शयानः शयने शुभे ।
सोऽग्रजं सर्वभूतानां संकर्षणमचिन्तयत् ॥ १२.२०६.११ ॥
സർവതേജോമയനായ ആ ദേവൻ ആ ശുഭമായ ശയ്യയിൽ ശയിച്ചുകൊണ്ട് സർവഭൂതങ്ങൾക്കും ജ്യേഷ്ഠനായ സംകർഷണനെ ചിന്തിച്ചു.
12.206.12
आश्रयं सर्वभूतानां मनसेतीह शुश्रुम् ।
स धारयति भूतानि उभे भूतभविष्यती ॥ १२.२०६.१२ ॥
ഇവിടെ നാം കേട്ടിരിക്കുന്നു: മനസ്സിനാൽ അവൻ സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ആശ്രയമാണ്; ഭൂതവും ഭാവിയും ഇവ രണ്ടും അവൻ ധരിക്കുന്നു.
12.206.13
प्रद्युम्नमसृजत्तस्मात्सर्वतेजः प्रकाशकम् ।
अनिरुद्धस्ततो जज्ञे सर्वशक्तिर्महाद्युतिः ॥ १२.२०६.१३ ॥
അവനിൽനിന്ന് സർവതേജസ്സിനെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന പ്രദ്യുമ്നനെ സൃഷ്ടിച്ചു. പിന്നീട് സർവശക്തനും മഹാദ്യുതിയുമായ അനിരുദ്ധൻ ജനിച്ചു.
12.206.14
अप्सु व्योमगतः श्रीमान्योगनिद्रामुपेयिवान् ।
तस्मात्संजज्ञिरे देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः।
लयस्थित्यन्तकर्माणस्रयस्ते सुमहौजसः ॥ १२.२०६.१४ ॥
ജലത്തിലും ആകാശത്തിലും നിലകൊള്ളുന്ന ആ ശ്രീമാൻ യോഗനിദ്രയെ പ്രാപിച്ചു. അവനിൽനിന്ന് ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, മഹേശ്വരൻ എന്നീ ദേവന്മാർ ജനിച്ചു; സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം എന്നീ കർമങ്ങളുള്ള ആ മൂവരും അതിമഹാശക്തരാണ്.
12.206.15
ततस्तस्मिन्महाबाहौ प्रादुर्भूते महात्मनि ।
भास्करप्रतिमं दिव्यं नाभ्यां पद्ममजायत ॥ १२.२०६.१५ ॥
അപ്പോൾ ആ മഹാബാഹുവായ മഹാത്മാവ് പ്രത്യക്ഷനായപ്പോൾ അവന്റെ നാഭിയിൽനിന്ന് സൂര്യതുല്യമായ ദിവ്യമായ താമര ഉണ്ടായി.
12.206.16
स तत्र भगवान्देवः पुष्करे भ्राजयन्दिशः ।
ब्रह्मा समभवत्तात सर्वभूतपितामहः ॥ १२.२०६.१६ ॥
അവിടെ ആ താമരയിൽ ആ ഭഗവാനായ ദേവൻ ദിക്കുകളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ബ്രഹ്മാവായി പ്രത്യക്ഷനായി. മകനേ, അവൻ സർവഭൂതങ്ങളുടെയും പിതാമഹനാണ്.
12.206.17
तस्मिन्नपि महाबाहौ प्रादुर्भूते महात्मनि ।
तमसः पूर्वजो जज्ञे मधुर्नाम महासुरः ॥ १२.२०६.१७ ॥
ആ മഹാബാഹുവായ മഹാത്മാവ് പ്രത്യക്ഷനായപ്പോഴും തമസ്സിന്റെ ജ്യേഷ്ഠപുത്രനായി മധു എന്ന മഹാസുരൻ ജനിച്ചു.
12.206.18
तमुग्रमुग्रकर्माणमुग्रां बुद्धिं समास्थितम् ।
ब्रह्मणोपचितिं कुर्वञ्जघान पुरुषोत्तमः ॥ १२.२०६.१८ ॥
ആ ഉഗ്രകർമിയും ഉഗ്രബുദ്ധിയിൽ സ്ഥിതനുമായ ഉഗ്രനായ മധുവിനെ, ബ്രഹ്മാവിന് വളർച്ച നൽകിക്കൊണ്ട് പുരുഷോത്തമൻ വധിച്ചു.
12.206.19
तस्य तात वधात्सर्वे देवदानवमानवाः ।
मधुसूदनमित्याहुर्ऋषभं सर्वसात्वताम् ॥ १२.२०६.१९ ॥
മകനേ, അവന്റെ വധത്താൽ ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും മനുഷ്യരും എല്ലാവരും അവനെ മധുസൂദനൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു; അവൻ സാത്വതരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കാളയാണ്.
12.206.20
ब्रह्माऽनुससृजे पुत्रान्मानसान्दक्षसप्तमान् ।
मरीचिमत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् ॥ १२.२०६.२० ॥
ബ്രഹ്മാവ് മനസ്സിൽ നിന്ന് പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു; ദക്ഷൻ ഏഴാമനായിരുന്നു. മരീചി, അത്രി, അംഗിരസ്, പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, ക്രതു.
12.206.21
मरीचिः कश्यपं तात पुत्रमग्रजमग्रजः ।
मानसं जनयामास तैजसं ब्रह्मवित्तमम् ॥ १२.२०६.२१ ॥
മകനേ, മരീചി തന്റെ മൂത്ത പുത്രനായ കശ്യപനെ ജനിപ്പിച്ചു; അവൻ മാനസപുത്രനും തേജസ്വിയും ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായിരുന്നു.
12.206.22
अङ्गुष्ठात्ससृजे ब्रह्मा मरीचेरपि पूर्वजम् ।
सोऽभवद्भरतश्रेष्ठ दक्षो नाम प्रजापतिः ॥ १२.२०६.२२ ॥
ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ പെരുവിരലിൽ നിന്ന് മരീചിക്കും മുൻപേ ജനിച്ചവനെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അവൻ ദക്ഷൻ എന്ന പ്രജാപതിയായി.
12.206.23
तस्य पूर्वमजायन्त दश तिस्रश्च भारत ।
प्रजापतेर्दुहितरस्तासां ज्येष्ठाऽभवद्दितिः ॥ १२.२०६.२३ ॥
ഭാരതാ, അവനു മുൻപ് പത്തും മൂന്നും പ്രജാപതിയുടെ പുത്രിമാർ ജനിച്ചു; അവരിൽ മൂത്തവൾ ദിതി.
12.206.24
सर्वधर्मविशेषज्ञः पुण्यकीर्तिर्महायशाः ।
मारीचः कश्यपस्तात सर्वासामभवत्पतिः ॥ १२.२०६.२४ ॥
മകനേ, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളുടെയും പ്രത്യേകത അറിയുന്നവനും പുണ്യകീർത്തിയും മഹായശസ്വിയുമായ മരീചിയുടെ മകൻ കശ്യപൻ അവരെല്ലാവർക്കും ഭർത്താവായി.
12.206.25
उत्पाद्य तु महाभागस्तासामवरजा दश ।
ददौ धर्माय धर्मज्ञो दक्ष एव प्रजापतिः ॥ १२.२०६.२५ ॥
മഹാഭാഗ്യവാനായ അദ്ദേഹം അവരിൽ ഏറ്റവും ഇളയവരായ പത്തുപേരെ ജനിപ്പിച്ചു; ധർമ്മജ്ഞനായ പ്രജാപതി ദക്ഷൻ അവരെ ധർമ്മന് നൽകി.
12.206.26
धर्मस्य वसवः पुत्रा रुद्राश्चामिततेजसः ।
विश्वेदेवाश्च साध्याश्च मरुत्वन्तश्च भारत ॥ १२.२०६.२६ ॥
ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാർ വസുക്കളായിരുന്നു; അതിതേജസ്വികളായ രുദ്രന്മാരും വിശ്വദേവന്മാരും സാധ്യന്മാരും മരുത്വാന്മാരും, ഹേ ഭാരതാ.
12.206.27
अपराश्च यवीयस्यस्ताभ्योऽन्याः सप्तविंशतिः ।
सोमस्तासां महाभागः सर्वासामभवत्पतिः ॥ १२.२०६.२७ ॥
അവരിൽ നിന്ന് ഇളയവരായ മറ്റ് ഇരുപത്തിയേഴുപേരും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരെല്ലാവർക്കും മഹാഭാഗ്യവാനായ സോമൻ ഭർത്താവായി.
12.206.28
इतरास्तु व्यजायन्त गन्धवोस्तुरगान्द्विजान् ।
गाश्च किंपुरुषान्मत्स्यानुद्भिज्जांश्च वनस्पतीन् ॥ १२.२०६.२८ ॥
ശേഷിച്ചവരിൽ നിന്ന് ഗന്ധർവന്മാരും കുതിരകളും പക്ഷികളും പശുക്കളും കിംപുരുഷന്മാരും മത്സ്യങ്ങളും ഭൂമിയിൽ മുളയ്ക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങളും ഉണ്ടായി.
12.206.29
आदित्यानदितिर्जज्ञे देवश्रेष्ठान्महाबलान् ।
तेषां विष्णुर्वामनोऽभूद्गोविन्दश्चाभवत्प्रभुः ॥ १२.२०६.२९ ॥
അദിതി ആദിത്യന്മാരെ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ മഹാബലന്മാരെ പ്രസവിച്ചു; അവരിൽ വിഷ്ണു വാമനനായി, പ്രഭുവായ ഗോവിന്ദനും ആയി.
12.206.30
तस्य विक्रमणाच्चापि देवानां श्रीर्व्यवर्धत ।
दानवाश्च पराभूता दैतेयाश्चासुरी प्रजा ॥ १२.२०६.३० ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിക്രമണത്താൽ ദേവന്മാരുടെ ശ്രീ വർദ്ധിച്ചു; ദാനവന്മാരും ദൈത്യന്മാരും അസുരപ്രജകളും പരാജിതരായി.
12.206.31
विप्रचित्तिप्रधानांश्च दानवानसृजद्दनुः ।
दितिस्तु सर्वानसुरान्महासत्वानजीजनत् ॥ १२.२०६.३१ ॥
ദനു വിപ്രചിത്തി മുഖ്യരായ ദാനവന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു; ദിതിയാകട്ടെ മഹാബലശാലികളായ എല്ലാ അസുരന്മാരെയും ജനിപ്പിച്ചു.
12.206.32
ततः ससर्ज भगवान्मृत्युं लोकभयंकरम् ।
हर्तारं सर्व भूतानां ससर्ज च जनार्दनः ॥ १२.२०६.३२ ॥
പിന്നീട് ഭഗവാൻ ജനാർദ്ദനൻ ലോകങ്ങൾക്ക് ഭയങ്കരനായ മൃത്യുവിനെ സൃഷ്ടിച്ചു; സർവഭൂതങ്ങളെയും അപഹരിക്കുന്നവനെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
12.206.33
अहोरात्रं च कालं च यथर्तु मधुसूदनः ।
पूर्वाह्णं चापराह्णं च सर्वमेवान्वकल्पयत् ॥ १२.२०६.३३ ॥
മധുസൂദനൻ പകലും രാത്രിയും കാലവും ഋതുക്കൾക്കനുസരിച്ച്, പൂർവാഹ്നവും അപരാഹ്നവും എല്ലാം യഥാവിധി ക്രമീകരിച്ചു.
12.206.34
लब्ध्वापः सोऽसृजन्मेघांस्तथा स्थावरजङ्गमान् ।
पृथिवीं सोऽसृजद्विश्वां सहीतां भूरितेजसा ॥ १२.२०६.३४ ॥
ജലം ലഭിച്ച് അവൻ മേഘങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു; സ്ഥാവര-ജംഗമങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചു; തന്റെ മഹാതേജസ്സാൽ സമസ്ത ഭൂമിയെയും സൃഷ്ടിച്ചു ധരിപ്പിച്ചു.
12.206.35
ततः कृष्णो महाभागः पुनरेव युधिष्ठिर ।
ब्राह्मणानां शतं श्रेष्ठं मुखादेवासृजत्प्रभुः ॥ १२.२०६.३५ ॥
പിന്നീട്, യുധിഷ്ഠിരാ, മഹാഭാഗ്യവാനായ കൃഷ്ണൻ, പ്രഭു, ബ്രാഹ്മണരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ നൂറുപേരെ മുഖത്തിൽ നിന്നുതന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു.
12.206.36
बाहुभ्यां क्षत्रियशतं वैश्यानामूरुतः शतम् ।
पद्भ्यां शूत्रशतं चैव कशेवो भरतर्षभ ॥ १२.२०६.३६ ॥
കൈകളിൽ നിന്ന് നൂറു ക്ഷത്രിയരെയും തുടകളിൽ നിന്ന് നൂറു വൈശ്യരെയും പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് നൂറു ശൂദ്രരെയും സൃഷ്ടിച്ചു; ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
12.206.37
स एवं चतुरो वर्णान्समुत्पाद्य महातपाः ।
अध्यक्षं सर्व भूतानां धातारमकरोत्स्वयम् ॥ १२.२०६.३७ ॥
ഇങ്ങനെ നാല് വർണങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ച ആ മഹാതപസ്വി, സർവഭൂതങ്ങളുടെയും അധ്യക്ഷനും ധാതാവുമായി സ്വയം ആയി.
12.206.38
वेदविद्याविधातारं ब्रह्माणमतितद्युतिम् ।
भूतमातृगणाध्यक्षं विरूपाक्षं च सोऽसृजत् ॥ १२.२०६.३८ ॥
വേദവിദ്യയുടെ സ്ഥാപകനായ, അതിതേജസ്വിയായ ബ്രഹ്മാവിനെയും, ഭൂതമാതൃഗണങ്ങളുടെ അധ്യക്ഷനായ വിരൂപാക്ഷനെയും അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു.
12.206.39
शासितारं च पापानां पितृणां समवर्तिनम् ।
असृजत्सर्वभूतात्मा निधिपं च धनेश्वरम् ॥ १२.२०६.३९ ॥
പാപികളെ ശാസിക്കുന്നവനെയും, പിതൃക്കളോട് സമഭാവം പുലർത്തുന്നവനെയും, നിധിപതിയായ ധനേശ്വരനെയും സർവഭൂതാത്മാവ് സൃഷ്ടിച്ചു.
12.206.40
यादसामसृजन्नाथं वरुणं च जलेश्वरम् ।
वासवं सर्वदेवानामध्यक्षमकरोत्प्रभुः ॥ १२.२०६.४० ॥
ജലജീവികളുടെ നാഥനായ വരുണനെയും ജലേശ്വരനെയും അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു; പ്രഭു വാസവനെ സർവദേവന്മാരുടെയും അധ്യക്ഷനാക്കി.
12.206.41
यावद्यावदभूच्छ्रद्धा देहं धारयितुं नृणाम् ।
तावत्तावदजीवंस्ते नासीद्यमकृतं भयम् ॥ १२.२०६.४१ ॥
മനുഷ്യർക്ക് ശരീരം ധരിക്കാനുള്ള ശ്രദ്ധ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം അവർ ജീവിച്ചിരുന്നു; യമനാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഭയം അവർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല.
12.206.42
न चैषां मैथुनो धर्मो बभूव भरतर्षभ ।
संकल्पादेव चैतेषां गर्भः समुपपद्यते ॥ १२.२०६.४२ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അവർക്കിടയിൽ മൈഥുനധർമം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; അവരിൽ ഗർഭം സങ്കല്പത്താൽ മാത്രമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
12.206.43
ततस्रेतायुगे काले संस्पर्शाज्जायते प्रजा ।
न ह्यभून्मैथुनो धर्मस्तेषामपि जनाधिप ॥ १२.२०६.४३ ॥
പിന്നീട് ത്രേതായുഗകാലത്ത് സ്പർശനത്താൽ പ്രജകൾ ജനിച്ചു. ജനാധിപാ, അവർക്കും മൈഥുനധർമ്മം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
12.206.44
द्वापरे मैथुनो धर्मः प्रजानामभवन्नृप ।
तथा कलियुगे राजन्द्वन्द्वमापेदिरे जनाः ॥ १२.२०६.४४ ॥
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഹേ നൃപാ, പ്രജകളിൽ മൈഥുനധർമ്മം ഉണ്ടായി. അതുപോലെ ഹേ രാജാവേ, കലിയുഗത്തിൽ ജനങ്ങൾ ദ്വന്ദ്വങ്ങളെ പ്രാപിച്ചു.
12.206.45
एष भूतपतिस्तात स्वध्यक्षश्च तथोच्यते ।
निरपेक्षांश्च कौन्तेय कीर्तयिष्यामि तच्छृणु ॥ १२.२०६.४५ ॥
ഇവൻ ഭൂതപതിയാണ്, വത്സാ; സ്വാധ്യക്ഷനെന്നും ഇപ്രകാരം പറയപ്പെടുന്നു. കൗന്തേയാ, നിരപേക്ഷരെ ഞാൻ കീർത്തിക്കാം; അതു കേൾക്കുക.
12.206.46
दक्षिणापथजन्मानः सर्वे करभृतस्तव ।
आन्ध्राः पुलिन्दाः शवराश्चूचुपा मद्रकैः सह ॥ १२.२०६.४६ ॥
ദക്ഷിണാപഥത്തിൽ ജനിച്ചവരെല്ലാം നിനക്ക് കരം നൽകുന്നവരാണ്: ആന്ധ്രർ, പുലിന്ദർ, ശബരർ, മദ്രകരോടൊപ്പം ചൂചുപർ.
12.206.47
उत्तरापथजन्मानः कीर्तयिष्यामि तानपि ।
ये तु काम्भोजगान्धाराः किराता बर्वरैः सह ॥ १२.२०६.४७ ॥
ഉത്തരാപഥത്തിൽ ജനിച്ചവരെയും ഞാൻ കീർത്തിക്കാം: കാംബോജർ, ഗാന്ധാരർ, കിരാതർ, ബർബരരോടൊപ്പം.
12.206.48
एते पापकृतस्तात चरन्ति पृथिवीमिमाम् ।
बकश्वपाकगृध्राणां सधर्माणो नराधिप ॥ १२.२०६.४८ ॥
ഈ പാപികൾ, വത്സാ, ഈ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; നരാധിപാ, അവർ കൊക്ക്, ശ്വപാകൻ, കഴുകൻ എന്നിവരുടെ സ്വഭാവമുള്ളവരാണ്.
12.206.49
नैते कृतयुगे तात चरन्ति पृथिवीमिमाम् ।
त्रेताप्रभुति वर्धन्ते ते जना भरतर्षभ ॥ १२.२०६.४९ ॥
കുട്ടീ, ഇവർ കൃതയുഗത്തിൽ ഈ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചിരുന്നില്ല; ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ആ ജനങ്ങൾ ത്രേതായുഗം മുതൽ വർധിച്ചു.
12.206.50
ततस्तस्मिन्महाघोरे संन्ध्याकाले युगान्तिके ।
राजानः समसज्जन्त समासाद्येतरेतम् ॥ १२.२०६.५० ॥
അതിനുശേഷം ആ മഹാഭയങ്കരമായ, യുഗാന്തത്തിലെ സന്ധ്യാവേളയിൽ രാജാക്കന്മാർ പരസ്പരം എതിരിട്ടു.
12.206.51
ऐन्द्रं रूपं समास्थाय ह्यसुरेभ्यो चरन्महीम् ।
स एव भगवान्देवो वेदित्वं च गता मही ॥ १२.२०६.५१ ॥
ഇന്ദ്രരൂപം ധരിച്ച് അസുരന്മാരിൽനിന്ന് അവൻ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചു; ആ ഭഗവാൻ തന്നെയാണ് ദേവൻ; ഭൂമി അവനെ അറിയാനായി എത്തി.
12.206.52
एवंभूते सृष्टिर्नारसिंहादयः क्रमात् ।
प्रादुर्भावाः स्मृता विष्णोर्जगतीरक्षणाय वै ॥ १२.२०६.५२ ॥
ഇങ്ങനെ നരസിംഹാദികൾ ക്രമത്തിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ അവതാരങ്ങളായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; ലോകരക്ഷയ്ക്കായി തന്നെ.
12.206.53
एष कृष्णो महायोगी तत्तत्कार्यानुरूपणम् ।
हिरण्यकशिपुं दैत्यं हिरण्याक्षं तथैव च ॥ १२.२०६.५३ ॥
ഈ മഹായോഗിയായ കൃഷ്ണൻ, ഓരോ കർമ്മത്തിനും ഇണങ്ങുന്ന രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു; ദൈത്യനായ ഹിരണ്യകശിപുവിനെയും ഹിരണ്യാക്ഷനെയും അങ്ങനെതന്നെ.
12.206.54
रावणं च महादैत्यं हत्वासौ पुरुषोत्तमः ।
भूमेर्दुःखोपनाशार्थं ब्रह्मशक्रादिभिः स्तुतः ॥ १२.२०६.५४ ॥
മഹാദൈത്യനായ രാവണനെയും വധിച്ച്, ആ പുരുഷോത്തമൻ ഭൂമിയുടെ ദുഃഖം നീക്കാൻ ബ്രഹ്മാവ്, ഇന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയവരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടു.
12.206.55
आत्मनोऽङ्गान्महातेजा उद्वबर्ह जनार्दनः ।
सितकृष्णौ महाराज केशौ हरिरुदारधीः ॥ १२.२०६.५५ ॥
മഹാരാജാവേ, മഹാതേജസ്വിയായ ജനാർദ്ദനൻ തന്റെ അവയവങ്ങളിൽ നിന്ന് വെളുത്തതും കറുത്തതുമായ രണ്ടു രോമങ്ങൾ പറിച്ചെടുത്തു; ഉദാരബുദ്ധിയായ ഹരിയാണ് അവൻ.
12.206.56
वसुदेवस्य देवक्यामेष जात इहोत्तमः ।
देहवानिह विश्वात्मा संबन्धी ते जनार्दनः ॥ १२.२०६.५६ ॥
വസുദേവനാൽ ദേവകിയിൽ ഈ ഉത്തമൻ ഇവിടെ ജനിച്ചു; വിശ്വാത്മാവായ ജനാർദ്ദനൻ ഇവിടെ ദേഹധാരിയായി നിങ്ങളുടെ ബന്ധുവാണ്.
12.206.57
आविर्वभूव योगीन्द्रो मनोतीतो जगत्पतिः ।
अचिन्त्यः पुरुषव्याघ्र नैव केवलमानुषः ॥ १२.२०६.५७ ॥
യോഗേശ്വരനും മനസ്സിന് അതീതനും ജഗത്പതിയുമായവൻ പ്രത്യക്ഷനായി; പുരുഷവ്യാഘ്രമേ, അവൻ അചിന്ത്യനാണ്, കേവലം മനുഷ്യനല്ല.
12.206.58
अव्यक्तादिविशेषान्तं परिमाणार्थसंयुतम् ।
क्रीडा हरेरिदं सर्वं क्षरमित्येव धार्यताम् ॥ १२.२०६.५८ ॥
അവ്യക്തം മുതൽ വിശേഷം വരെ, അളവും ലക്ഷ്യവും ചേർന്ന ഇതെല്ലാം ഹരിയുടെ ലീലയാണ്; ഇത് നശ്വരമെന്നു തന്നെ ധരിക്കണം.
12.206.59
अक्षरं तत्परं नित्यं वैरूप्यं जगतो हरेः ।
तद्विद्धि रूपमतुलममृतत्वं भवज्जितम् ॥ १२.२०६.५९ ॥
ആ അക്ഷരവും പരവും നിത്യവുമായത്; ലോകത്തിന്റെ വൈരൂപ്യം ഹരിയുടേതാണ്; അതിനെ തന്നെ അതുല്യമായ രൂപമെന്നും നിങ്ങളാൽ നേടപ്പെട്ട അമൃതത്വമെന്നും അറിയുക.
12.206.60
तदेव कृष्णो दाशार्हः श्रीमाञ्श्रीवत्सलक्षणः ।
न भूतसृष्टिसंस्थानं देहोऽस्य परमात्मनः ॥ १२.२०६.६० ॥
ആ ദാശാർഹനായ കൃഷ്ണൻ, ശ്രീമാൻ, ശ്രീവത്സലക്ഷണമുള്ളവൻ; ഈ പരമാത്മാവിന്റെ ദേഹം ഭൂതസൃഷ്ടിയുടെ സംവിധാനമല്ല.
12.206.61
देहवानिह यो विष्णुरसौ मायामयो हरिः ।
आत्मनो लोकरक्षार्थं ध्याहि नित्यं सनातनम् ॥ १२.२०६.६१ ॥
ഇവിടെ ദേഹധാരിയായ വിഷ്ണു, മായാമയനായ ആ ഹരി തന്നെ. ലോകരക്ഷയ്ക്കായി ആ സനാതനനെ നിത്യം ധ്യാനിക്കുക.
12.206.62
अङ्गानि चतुरे वेदा मीमांसा न्यायविस्तरः ।
इतिहासपुराणानि धर्माः स्वायंभुवादयः ॥ १२.२०६.६२ ॥
നാല് വേദങ്ങളും അവയുടെ അംഗങ്ങളും, മീമാംസയും ന്യായത്തിന്റെ വിസ്താരവും, ഇതിഹാസപുരാണങ്ങളും, സ്വായംഭുവൻ തുടങ്ങിയ ധർമ്മങ്ങളും.
12.206.63
य एनं प्रतिवर्तन्ते वेदान्तानि च सर्वशः ।
भक्तिहीना न तैर्यान्ति नित्यमेनं कथंचन ॥ १२.२०६.६३ ॥
അവനിലേക്ക് തിരിയുന്നവരും, വേദാന്തങ്ങളിലൂടെ പൂർണ്ണമായി ശ്രമിച്ചാലും ഭക്തിയില്ലാത്തവരും, ഒരിക്കലും ഒരു വിധത്തിലും അവനിൽ എത്തുന്നില്ല.
12.206.64
सर्वभूतेषु भूतात्मा तत्तद्बुद्धिं समास्थितः ।
तस्माद्बुद्धस्त्वमेवैनं ध्याहि नित्यमतन्द्रितः ॥ १२.२०६.६४ ॥
എല്ലാ ജീവികളിലും ഭൂതാത്മാവായി, ഓരോരുത്തരുടെയും ബുദ്ധിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ അവൻ തന്നെ. അതുകൊണ്ട് ഉണർന്നവനായി, നീ അവനെത്തന്നെ നിത്യം മടികൂടാതെ ധ്യാനിക്കുക.
12.206.65
एवमेष कुरुश्रेष्ठ प्रादुर्भावो महात्मनः ।
एवं देवर्षिराचष्ट नारदः सर्वलोकदृक् ॥ १२.२०६.६५ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠാ, മഹാത്മാവിന്റെ പ്രാദുർഭാവം ഇപ്രകാരമാണ്. സർവലോകദർശിയായ ദേവർഷി നാരദൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
12.206.66
नारदोऽप्यथ कृष्णस्य परं मेने नराधिप ।
शाश्वतत्वं महाबाहो यथावद्भरतर्षभ ॥ १२.२०६.६६ ॥
നരാധിപാ, നാരദനും കൃഷ്ണനെ പരമനായി കരുതി. മഹാബാഹോ, ഭരതർഷഭാ, അവന്റെ ശാശ്വതത്വം അവൻ യഥാവിധി അംഗീകരിച്ചു.
12.206.67
एवमेव महाबाहुः केशवः सत्यविक्रमः ।
अचिन्त्यः पुण्डरीकाक्षो नैष केवलमानुषः ॥ १२.२०६.६७ ॥
അതുപോലെതന്നെ മഹാബാഹുവായ കേശവൻ, സത്യവിക്രമൻ, അചിന്ത്യൻ, താമരക്കണ്ണൻ; അവൻ കേവലം മനുഷ്യനല്ല.
12.206.68
एवंविधोऽसौ पुरुषः को वैनं वेत्ति सर्वदा ।
एतत्ते कथितं राजन्भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १२.२०६.६८ ॥
ഇങ്ങനെയുള്ള ആ പുരുഷനെ ആരാണ് എപ്പോഴും അറിയുന്നത്? രാജാവേ, ഇതു നിന്നോടു പറഞ്ഞു; ഇനി എന്തു കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?