மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.206
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.206.1
पितामह महाप्राज्ञ पुण्डरीकाक्षमच्युतम् ।
कर्तारमकृतं विष्णुं भूतानां प्रभवाप्ययम् ॥ १२.२०६.१ ॥
பிதாமகரே, மிகுந்த ஞானம் உடையவரே, தாமரைக் கண்ணனும் அச்யுதனும், படைப்பாளியும் படைக்கப்படாதவனுமாகிய விஷ்ணுவை, உயிர்களின் தோற்றமும் ஒடுக்கமும் ஆனவரை.
12.206.2
नारायणं हृषीकेशं गोविन्दमपराजितम् ।
तत्त्वेन भरतश्रेष्ठ श्रोतुमिच्छामि केशवम् ॥ १२.२०६.२ ॥
நாராயணரும் ஹ்ருஷீகேசரும் கோவிந்தரும் வெல்லப்படாதவரும் ஆகிய கேசவரை, பரதர்களில் சிறந்தவரே, உண்மையாக கேட்க விரும்புகிறேன்.
12.206.3
श्रुतोऽयमर्थो रामस्य जामदग्न्यस्य जल्पतः ।
नारदस्य च देवर्षेः कृष्णद्वैपायनस्य च ॥ १२.२०६.३ ॥
ஜாமதக்னியின் மகன் ராமர் பேசியபோதும், தேவரிஷி நாரதர் பேசியபோதும், கிருஷ்ணத்வைபாயனர் பேசியபோதும் நான் இந்த விஷயத்தை கேட்டிருக்கிறேன்.
12.206.4
असितो देवलस्तात वाल्मीकिश्च महातपाः ।
मार्कण्डेयश्च गोविन्दे कथयन्त्यद्भुतं महत् ॥ १२.२०६.४ ॥
அன்பு மகனே, அசிதரும் தேவலரும் மிகுந்த தவம் உடைய வால்மீகியும் மார்க்கண்டேயரும் கோவிந்தரைப் பற்றி பெரிதும் அற்புதமானவற்றைச் சொல்கின்றனர்.
12.206.5
केशवस्य मया राजन्न शक्या वर्णितुं गुणाः ।
ईदृशोऽसौ हृषीकेशो वासुदेवः परात्परः ॥ १२.२०६.५ ॥
அரசே, கேசவரின் குணங்களை என்னால் விவரிக்க இயலாது. அப்படிப்பட்டவர் அவர், ஹ்ருஷீகேசரும் வாசுதேவரும், பரத்திற்கும் அப்பாலானவர்.
12.206.6
केशवो भरतश्रेष्ठ भगवानीश्वरः प्रभुः ।
पुरुषः सर्वमित्येव श्रूयते बहुधा विभुः ॥ १२.२०६.६ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, கேசவர் பகவானும் ஈஸ்வரரும் பிரபுவும் புருஷனும் ஆவார்; அவரே எல்லாம் என்று பல வகையில் கேட்கப்படுகிறது; அவர் எங்கும் வியாபித்தவர்.
12.206.7
किंतु यानि विदुर्लोके ब्राह्मणाः शार्ङ्गधन्वनि ।
महात्मनि महाबाहो शृणु तानि युधिष्ठिर ॥ १२.२०६.७ ॥
ஆனால் உலகில் சார்ங்க வில்லையுடைய மகாத்மாவைப் பற்றி பிராமணர்கள் அறிந்தவற்றை, மகாபாகு யுதிஷ்டிரா, கேள்.
12.206.8
यानि चाहुर्मनुष्येन्द्र ये पुराणविदो जनाः ।
श्रुत्वा सर्वाणि गोविन्दो कीर्तयिष्यामि तान्यहम् ॥ १२.२०६.८ ॥
மனுஷ்யேந்திரா, புராண அறிஞர்கள் கூறுவதையெல்லாம் கேட்டு, கோவிந்தனைப் பற்றிய அவற்றை நான் சொல்வேன்.
12.206.9
महाभूतानि भूतात्मा महात्मा पुरुषोत्तमः ।
वायुर्ज्योतिस्तथा चापः खं च गां चान्वकल्पयत् ॥ १२.२०६.९ ॥
பூதங்களின் ஆத்மாவான மகாத்மா புருஷோத்தமன் வாயு, ஒளி, நீர், ஆகாயம், பூமி ஆகியவற்றை ஏற்படுத்தினார்.
12.206.10
स सृष्ट्वा पृथिवीं चैव सर्वभूतेश्वरः प्रभुः ।
अप्स्वेव शयनं चक्रे महात्मा पुरुषोत्तमः ॥ १२.२०६.१० ॥
அனைத்து உயிர்களின் ஈஸ்வரனான அந்த பிரபு, பூமியைப் படைத்த பின் நீரிலேயே தனக்குப் படுக்கையை அமைத்துக்கொண்டார், அந்த மகாத்மா புருஷோத்தமன்.
12.206.11
सर्वतेजोमयस्तस्मिञ्शयानः शयने शुभे ।
सोऽग्रजं सर्वभूतानां संकर्षणमचिन्तयत् ॥ १२.२०६.११ ॥
எல்லாத் தேஜஸ்களின் வடிவானவர், அந்த சுபமான படுக்கையில் சயனித்து, எல்லா உயிர்களுக்கும் மூத்தவரான சங்கர்ஷணரை எண்ணினார்.
12.206.12
आश्रयं सर्वभूतानां मनसेतीह शुश्रुम् ।
स धारयति भूतानि उभे भूतभविष्यती ॥ १२.२०६.१२ ॥
இங்கு நாம் கேட்டிருக்கிறோம்: மனத்தால் அவர் எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதாரமானவர்; அவரே கடந்ததையும் எதிர்காலத்தையும் தாங்குகிறார்.
12.206.13
प्रद्युम्नमसृजत्तस्मात्सर्वतेजः प्रकाशकम् ।
अनिरुद्धस्ततो जज्ञे सर्वशक्तिर्महाद्युतिः ॥ १२.२०६.१३ ॥
அவரிடமிருந்து அனைத்து ஒளியையும் விளங்கச் செய்யும் பிரத்யும்னனைப் படைத்தார். பின்னர் அனைத்து சக்தியும் கொண்ட, பெரும் ஒளி வீசும் அனிருத்தன் பிறந்தான்.
12.206.14
अप्सु व्योमगतः श्रीमान्योगनिद्रामुपेयिवान् ।
तस्मात्संजज्ञिरे देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः।
लयस्थित्यन्तकर्माणस्रयस्ते सुमहौजसः ॥ १२.२०६.१४ ॥
நீரில், வானில் நிற்கும் அந்த ஸ்ரீமான் யோகநித்திரையை அடைந்தார். அவரிடமிருந்து பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரன் என்ற தேவர்கள் தோன்றினர்; படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகிய செயல்கள் கொண்ட அந்த மூவரும் பெரும் வலிமை உடையவர்கள்.
12.206.15
ततस्तस्मिन्महाबाहौ प्रादुर्भूते महात्मनि ।
भास्करप्रतिमं दिव्यं नाभ्यां पद्ममजायत ॥ १२.२०६.१५ ॥
அப்போது அந்த மகாபாகு, மகாத்மா தோன்றியபோது, அவருடைய தொப்புளிலிருந்து சூரியனைப் போன்ற தெய்வீகத் தாமரை தோன்றியது.
12.206.16
स तत्र भगवान्देवः पुष्करे भ्राजयन्दिशः ।
ब्रह्मा समभवत्तात सर्वभूतपितामहः ॥ १२.२०६.१६ ॥
அங்கே அந்தத் தாமரையில் அந்தப் பகவான் தேவர், திசைகளை ஒளிரச் செய்தபடி பிரம்மாவாகத் தோன்றினார். அப்பா, அவர் அனைத்து உயிர்களுக்கும் பிதாமகர் ஆவார்.
12.206.17
तस्मिन्नपि महाबाहौ प्रादुर्भूते महात्मनि ।
तमसः पूर्वजो जज्ञे मधुर्नाम महासुरः ॥ १२.२०६.१७ ॥
அந்த மகாபாகு மகாத்மா தோன்றியபோதும், தமஸின் மூத்த மகனாக மது என்ற பெரிய அசுரன் பிறந்தான்.
12.206.18
तमुग्रमुग्रकर्माणमुग्रां बुद्धिं समास्थितम् ।
ब्रह्मणोपचितिं कुर्वञ्जघान पुरुषोत्तमः ॥ १२.२०६.१८ ॥
அந்த உக்கிரச் செயல் புரிபவனும், உக்கிர புத்தியில் நிலைத்திருந்தவனுமான அவனை, பிரம்மாவின் வளர்ச்சிக்காகப் புருஷோத்தமர் கொன்றார்.
12.206.19
तस्य तात वधात्सर्वे देवदानवमानवाः ।
मधुसूदनमित्याहुर्ऋषभं सर्वसात्वताम् ॥ १२.२०६.१९ ॥
அன்பே, அவனுடைய வதத்தால் தேவர், தானவர், மனிதர் அனைவரும் அவனை மதுசூதனன் என்று அழைக்கின்றனர்; அவன் எல்லா சாத்வதர்களிலும் சிறந்த காளை.
12.206.20
ब्रह्माऽनुससृजे पुत्रान्मानसान्दक्षसप्तमान् ।
मरीचिमत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् ॥ १२.२०६.२० ॥
பிரம்மா மனதிலிருந்து மகன்களைப் படைத்தார்; தக்ஷன் ஏழாவது ஆனான். மரீசி, அத்ரி, அங்கிரஸ், புலஸ்தியர், புலகர், கிரது ஆகியோர்.
12.206.21
मरीचिः कश्यपं तात पुत्रमग्रजमग्रजः ।
मानसं जनयामास तैजसं ब्रह्मवित्तमम् ॥ १२.२०६.२१ ॥
அன்பே, மரீசி தனது மூத்த மகன் காசியபரைப் பெற்றார்; அவர் மனதில் பிறந்தவர், ஒளிமிக்கவர், பிரம்மஞானிகளில் சிறந்தவர்.
12.206.22
अङ्गुष्ठात्ससृजे ब्रह्मा मरीचेरपि पूर्वजम् ।
सोऽभवद्भरतश्रेष्ठ दक्षो नाम प्रजापतिः ॥ १२.२०६.२२ ॥
பிரம்மா தனது கட்டைவிரலிலிருந்து மரீசியின் மூத்தவரைப் படைத்தார். பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவன் தக்ஷன் என்ற பிரஜாபதி ஆனான்.
12.206.23
तस्य पूर्वमजायन्त दश तिस्रश्च भारत ।
प्रजापतेर्दुहितरस्तासां ज्येष्ठाऽभवद्दितिः ॥ १२.२०६.२३ ॥
பாரதனே, அவனுக்கு முன்பு பதின்மூன்று பிரஜாபதியின் மகள்கள் பிறந்தனர்; அவர்களில் மூத்தவள் திதி.
12.206.24
सर्वधर्मविशेषज्ञः पुण्यकीर्तिर्महायशाः ।
मारीचः कश्यपस्तात सर्वासामभवत्पतिः ॥ १२.२०६.२४ ॥
அன்பே, மரீசியின் மகன் காசியபர் எல்லாத் தர்மங்களின் சிறப்பை அறிந்தவர், புண்ணியப் புகழுடையவர், மிகுந்த புகழுடையவர்; அவர்கள் அனைவருக்கும் கணவரானார்.
12.206.25
उत्पाद्य तु महाभागस्तासामवरजा दश ।
ददौ धर्माय धर्मज्ञो दक्ष एव प्रजापतिः ॥ १२.२०६.२५ ॥
மிகுந்த பாக்கியம் பெற்றவர் அவர்களில் கடைசியாகப் பிறந்த பத்துப் பெண்களைப் பெற்றெடுத்தார்; தர்மத்தை அறிந்த பிரஜாபதி தக்ஷன் அவர்களை தர்மனுக்கு அளித்தார்.
12.206.26
धर्मस्य वसवः पुत्रा रुद्राश्चामिततेजसः ।
विश्वेदेवाश्च साध्याश्च मरुत्वन्तश्च भारत ॥ १२.२०६.२६ ॥
தர்மனின் மகன்கள் வசுக்கள்; அளவற்ற ஒளியுடைய ருத்ரர்களும், விஶ்வதேவர்களும், சாத்யர்களும், மருத்வான்களும் அவரது மக்களே, ஓ பாரதா.
12.206.27
अपराश्च यवीयस्यस्ताभ्योऽन्याः सप्तविंशतिः ।
सोमस्तासां महाभागः सर्वासामभवत्पतिः ॥ १२.२०६.२७ ॥
அவர்களுக்குப் பிறகு பிறந்த மற்ற இருபத்தேழு பேரும் உண்டு; அவர்கள் அனைவருக்கும் மகாபாக்கியவான் சோமன் கணவரானார்.
12.206.28
इतरास्तु व्यजायन्त गन्धवोस्तुरगान्द्विजान् ।
गाश्च किंपुरुषान्मत्स्यानुद्भिज्जांश्च वनस्पतीन् ॥ १२.२०६.२८ ॥
மற்றவர்களிடமிருந்து கந்தர்வர்கள், குதிரைகள், பறவைகள், பசுக்கள், கிம்புருஷர்கள், மீன்கள், பூமியில் முளைக்கும் தாவரங்கள் மற்றும் மரங்கள் தோன்றின.
12.206.29
आदित्यानदितिर्जज्ञे देवश्रेष्ठान्महाबलान् ।
तेषां विष्णुर्वामनोऽभूद्गोविन्दश्चाभवत्प्रभुः ॥ १२.२०६.२९ ॥
அதிதி ஆதித்யர்களைப் பெற்றெடுத்தாள்; தேவர்களில் சிறந்த மகா வலிமையுடையவர்கள் அவர்கள். அவர்களில் விஷ்ணு வாமனராகவும், பிரபுவான கோவிந்தராகவும் ஆனார்.
12.206.30
तस्य विक्रमणाच्चापि देवानां श्रीर्व्यवर्धत ।
दानवाश्च पराभूता दैतेयाश्चासुरी प्रजा ॥ १२.२०६.३० ॥
அவருடைய விக்ரமத்தால் தேவர்களின் ஸ்ரீ வளர்ந்தது; தானவர்களும் தைத்யர்களும் அசுரக் குலத்தினரும் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்.
12.206.31
विप्रचित्तिप्रधानांश्च दानवानसृजद्दनुः ।
दितिस्तु सर्वानसुरान्महासत्वानजीजनत् ॥ १२.२०६.३१ ॥
தனு விப்ரசித்தி முதலிய தானவர்களைப் படைத்தாள்; திதியோ மகா வலிமையுள்ள அனைத்து அசுரர்களையும் பெற்றெடுத்தாள்.
12.206.32
ततः ससर्ज भगवान्मृत्युं लोकभयंकरम् ।
हर्तारं सर्व भूतानां ससर्ज च जनार्दनः ॥ १२.२०६.३२ ॥
பின்னர் பகவான் ஜனார்தனன் உலகங்களை அச்சுறுத்தும் மரணத்தைப் படைத்தார்; எல்லா உயிர்களையும் கவர்பவனை அவர் படைத்தார்.
12.206.33
अहोरात्रं च कालं च यथर्तु मधुसूदनः ।
पूर्वाह्णं चापराह्णं च सर्वमेवान्वकल्पयत् ॥ १२.२०६.३३ ॥
மதுசூதனன் பகல், இரவு, காலம், ருதுக்கள் படி, முற்பகல், பிற்பகல் ஆகிய அனைத்தையும் முறைப்படி அமைத்தார்.
12.206.34
लब्ध्वापः सोऽसृजन्मेघांस्तथा स्थावरजङ्गमान् ।
पृथिवीं सोऽसृजद्विश्वां सहीतां भूरितेजसा ॥ १२.२०६.३४ ॥
நீரைப் பெற்று அவர் மேகங்களைப் படைத்தார்; அசையும், அசையாத உயிர்களையும் படைத்தார்; தம் பெரும் ஒளியால் முழு பூமியையும் படைத்துத் தாங்கினார்.
12.206.35
ततः कृष्णो महाभागः पुनरेव युधिष्ठिर ।
ब्राह्मणानां शतं श्रेष्ठं मुखादेवासृजत्प्रभुः ॥ १२.२०६.३५ ॥
பின்னர், யுதிஷ்டிரா, மகாபாக்கியவான் கிருஷ்ணன், பிரபு, பிராமணர்களில் சிறந்த நூறு பேரை வாயிலிருந்தே படைத்தார்.
12.206.36
बाहुभ्यां क्षत्रियशतं वैश्यानामूरुतः शतम् ।
पद्भ्यां शूत्रशतं चैव कशेवो भरतर्षभ ॥ १२.२०६.३६ ॥
புஜங்களிலிருந்து நூறு க்ஷத்திரியர்களையும், தொடைகளிலிருந்து நூறு வைசியர்களையும், பாதங்களிலிருந்து நூறு சூத்திரர்களையும் படைத்தார்; பரதர்களில் காளையே.
12.206.37
स एवं चतुरो वर्णान्समुत्पाद्य महातपाः ।
अध्यक्षं सर्व भूतानां धातारमकरोत्स्वयम् ॥ १२.२०६.३७ ॥
இவ்வாறு நான்கு வர்ணங்களைப் படைத்த அந்த மகாதபஸ்வி, தானே எல்லா உயிர்களுக்கும் மேற்பார்வையாளரும் படைப்பாளருமாக ஆனார்.
12.206.38
वेदविद्याविधातारं ब्रह्माणमतितद्युतिम् ।
भूतमातृगणाध्यक्षं विरूपाक्षं च सोऽसृजत् ॥ १२.२०६.३८ ॥
வேத வித்தையை நிறுவிய, மிக்க ஒளி வீசும் பிரமனையும், பூதமாதர் கணங்களின் அதிபதியான விரூபாக்ஷனையும் அவர் படைத்தார்.
12.206.39
शासितारं च पापानां पितृणां समवर्तिनम् ।
असृजत्सर्वभूतात्मा निधिपं च धनेश्वरम् ॥ १२.२०६.३९ ॥
பாவிகளை ஆளும் பிதிர்களுக்கு சமமாக நடப்பவரையும், நிதிகளின் அதிபதியான தனேஸ்வரரையும் எல்லா உயிர்களின் ஆத்மாவான அவர் படைத்தார்.
12.206.40
यादसामसृजन्नाथं वरुणं च जलेश्वरम् ।
वासवं सर्वदेवानामध्यक्षमकरोत्प्रभुः ॥ १२.२०६.४० ॥
நீர்வாழ் உயிரினங்களின் தலைவனான வருணனையும், நீரின் அதிபதியையும் அவர் படைத்தார்; பிரபு வாசவனை எல்லா தேவர்களின் அதிபதியாக ஆக்கினார்.
12.206.41
यावद्यावदभूच्छ्रद्धा देहं धारयितुं नृणाम् ।
तावत्तावदजीवंस्ते नासीद्यमकृतं भयम् ॥ १२.२०६.४१ ॥
மனிதர்கள் உடலைத் தாங்கும் நம்பிக்கை இருந்தவரை அவர்கள் வாழ்ந்தனர்; யமனால் உண்டான பயம் அவர்களுக்கு இருக்கவில்லை.
12.206.42
न चैषां मैथुनो धर्मो बभूव भरतर्षभ ।
संकल्पादेव चैतेषां गर्भः समुपपद्यते ॥ १२.२०६.४२ ॥
பரத சிறந்தவனே, அவர்களுக்கு மைதுன தர்மம் இருக்கவில்லை; அவர்களுக்குக் கருவு சங்கல்பத்தாலேயே உண்டாயிற்று.
12.206.43
ततस्रेतायुगे काले संस्पर्शाज्जायते प्रजा ।
न ह्यभून्मैथुनो धर्मस्तेषामपि जनाधिप ॥ १२.२०६.४३ ॥
பின்னர் த்ரேதாயுகக் காலத்தில் தொடுதலால் மக்கள் பிறந்தனர். ஜனாதிபனே, அவர்களுக்கும் மைதுனம் என்னும் தர்மம் இருக்கவில்லை.
12.206.44
द्वापरे मैथुनो धर्मः प्रजानामभवन्नृप ।
तथा कलियुगे राजन्द्वन्द्वमापेदिरे जनाः ॥ १२.२०६.४४ ॥
த்வாபரயுகத்தில் ஓ அரசே, மக்களிடையே மைதுனம் என்னும் தர்மம் தோன்றியது. அதுபோலவே ஓ ராஜனே, கலியுகத்தில் மக்கள் இருமைகளை அடைந்தனர்.
12.206.45
एष भूतपतिस्तात स्वध्यक्षश्च तथोच्यते ।
निरपेक्षांश्च कौन्तेय कीर्तयिष्यामि तच्छृणु ॥ १२.२०६.४५ ॥
இவன் பூதபதி, அன்புள்ளவனே; தன்னுடைய அதிகாரி என்றும் இவ்வாறு சொல்லப்படுகிறான். கௌந்தேயனே, பற்றற்றவர்களை நான் கூறுவேன்; அதைக் கேள்.
12.206.46
दक्षिणापथजन्मानः सर्वे करभृतस्तव ।
आन्ध्राः पुलिन्दाः शवराश्चूचुपा मद्रकैः सह ॥ १२.२०६.४६ ॥
தக்ஷிணாபதத்தில் பிறந்த அனைவரும் உனக்கு வரி செலுத்துபவர்கள்: ஆந்த்ரர், புலிந்தர், சவரர், மத்ரகர்களுடன் சூசுபர்.
12.206.47
उत्तरापथजन्मानः कीर्तयिष्यामि तानपि ।
ये तु काम्भोजगान्धाराः किराता बर्वरैः सह ॥ १२.२०६.४७ ॥
உத்தராபதத்தில் பிறந்தவர்களையும் நான் கூறுவேன்: காம்போஜர், காந்தாரர், கிராதர், பர்பரர்களுடன்.
12.206.48
एते पापकृतस्तात चरन्ति पृथिवीमिमाम् ।
बकश्वपाकगृध्राणां सधर्माणो नराधिप ॥ १२.२०६.४८ ॥
இந்தப் பாவம் செய்பவர்கள், அன்பனே, இந்தப் பூமியில் திரிகின்றனர்; நராதிபனே, அவர்கள் கொக்கு, நாய்சமைப்பவர், கழுகு ஆகியோரின் தன்மையுடையவர்கள்.
12.206.49
नैते कृतयुगे तात चरन्ति पृथिवीमिमाम् ।
त्रेताप्रभुति वर्धन्ते ते जना भरतर्षभ ॥ १२.२०६.४९ ॥
அன்பனே, இவர்கள் கிருதயுகத்தில் இந்தப் பூமியில் சஞ்சரிக்கவில்லை; பரதர்களின் காளையே, அவர்கள் திரேதையிலிருந்து பெருகினார்கள்.
12.206.50
ततस्तस्मिन्महाघोरे संन्ध्याकाले युगान्तिके ।
राजानः समसज्जन्त समासाद्येतरेतम् ॥ १२.२०६.५० ॥
பின்னர் அந்த மிகக் கொடிய, யுகமுடிவின் சந்தியா வேளையில், அரசர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்து மோதினர்.
12.206.51
ऐन्द्रं रूपं समास्थाय ह्यसुरेभ्यो चरन्महीम् ।
स एव भगवान्देवो वेदित्वं च गता मही ॥ १२.२०६.५१ ॥
இந்திரனின் வடிவை ஏற்று அசுரர்களிடமிருந்து அவர் பூமியில் சஞ்சரித்தார்; அந்த பகவானே தேவன்; பூமி அவரை அறிந்துகொள்ள வந்தது.
12.206.52
एवंभूते सृष्टिर्नारसिंहादयः क्रमात् ।
प्रादुर्भावाः स्मृता विष्णोर्जगतीरक्षणाय वै ॥ १२.२०६.५२ ॥
இவ்வாறு நரசிம்மர் முதலானவை, வரிசையாக விஷ்ணுவின் அவதாரங்களாக நினைவுகூரப்படுகின்றன; உலகைக் காக்கவே அவை நிகழ்ந்தன.
12.206.53
एष कृष्णो महायोगी तत्तत्कार्यानुरूपणम् ।
हिरण्यकशिपुं दैत्यं हिरण्याक्षं तथैव च ॥ १२.२०६.५३ ॥
இந்த மகாயோகியான கிருஷ்ணர், அந்தந்த செயலுக்கு ஏற்ப (வடிவம் கொள்கிறார்); தைத்யன் ஹிரண்யகசிபுவையும், ஹிரண்யாக்ஷனையும் அவ்வாறே.
12.206.54
रावणं च महादैत्यं हत्वासौ पुरुषोत्तमः ।
भूमेर्दुःखोपनाशार्थं ब्रह्मशक्रादिभिः स्तुतः ॥ १२.२०६.५४ ॥
மகாதைத்யன் ராவணனையும் கொன்று, அந்த புருஷோத்தமன், பூமியின் துயரை நீக்குவதற்காக, பிரம்மா இந்திரன் முதலானோரால் துதிக்கப்பட்டார்.
12.206.55
आत्मनोऽङ्गान्महातेजा उद्वबर्ह जनार्दनः ।
सितकृष्णौ महाराज केशौ हरिरुदारधीः ॥ १२.२०६.५५ ॥
மகாராஜாவே, மகா தேஜஸ் கொண்ட ஜனார்த்தனன் தம் அங்கங்களிலிருந்து வெண்மையும் கருமையுமான இரண்டு முடிகளைப் பிடுங்கினார்; அவர் உதாரபுத்தியுள்ள ஹரி.
12.206.56
वसुदेवस्य देवक्यामेष जात इहोत्तमः ।
देहवानिह विश्वात्मा संबन्धी ते जनार्दनः ॥ १२.२०६.५६ ॥
வசுதேவரால் தேவகியிடம் இந்த உத்தமர் இங்கே பிறந்தார்; விஸ்வாத்மாவான ஜனார்த்தனன் உடலெடுத்து இங்கே உங்கள் உறவினராக இருக்கிறார்.
12.206.57
आविर्वभूव योगीन्द्रो मनोतीतो जगत्पतिः ।
अचिन्त्यः पुरुषव्याघ्र नैव केवलमानुषः ॥ १२.२०६.५७ ॥
யோகேஸ்வரரும், மனதிற்கு அப்பாற்பட்டவரும், உலகின் தலைவரும் தோன்றினார்; புருஷவியாக்ரரே, அவர் நினைக்க முடியாதவர், வெறும் மனிதர் அல்ல.
12.206.58
अव्यक्तादिविशेषान्तं परिमाणार्थसंयुतम् ।
क्रीडा हरेरिदं सर्वं क्षरमित्येव धार्यताम् ॥ १२.२०६.५८ ॥
அவ்யக்தத்திலிருந்து விசேஷம் வரை அளவும் நோக்கமும் கொண்ட இவை அனைத்தும் ஹரியின் விளையாட்டு; இவை அழியக்கூடியவை என்றே கொள்ளப்பட வேண்டும்.
12.206.59
अक्षरं तत्परं नित्यं वैरूप्यं जगतो हरेः ।
तद्विद्धि रूपमतुलममृतत्वं भवज्जितम् ॥ १२.२०६.५९ ॥
அந்த அழியாததும், பரமமானதும், நித்தியமானதும் உலகின் வைரூப்பியம் ஹரியுடையது; அதையே ஒப்பற்ற வடிவம் என்றும், உங்களால் வெல்லப்பட்ட அமிருதத்துவம் என்றும் அறிக.
12.206.60
तदेव कृष्णो दाशार्हः श्रीमाञ्श्रीवत्सलक्षणः ।
न भूतसृष्टिसंस्थानं देहोऽस्य परमात्मनः ॥ १२.२०६.६० ॥
அதுவே தாசார்ஹனான கிருஷ்ணன், ஸ்ரீவத்ச அடையாளம் கொண்ட செல்வமுடையவர்; இந்தப் பரமாத்மாவின் உடல் உயிர்களைப் படைக்கும் அமைப்பு அல்ல.
12.206.61
देहवानिह यो विष्णुरसौ मायामयो हरिः ।
आत्मनो लोकरक्षार्थं ध्याहि नित्यं सनातनम् ॥ १२.२०६.६१ ॥
இங்கே உடலுடன் இருக்கும் விஷ்ணு, மாயையால் ஆன அந்த ஹரி ஆவார். உலகைக் காப்பதற்காக அந்த சனாதனனை எப்போதும் தியானம் செய்.
12.206.62
अङ्गानि चतुरे वेदा मीमांसा न्यायविस्तरः ।
इतिहासपुराणानि धर्माः स्वायंभुवादयः ॥ १२.२०६.६२ ॥
நான்கு வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும், மீமாம்சை, நியாயத்தின் விரிவு, இதிஹாசங்களும் புராணங்களும், சுவாயம்புவ முதலிய தர்மங்களும்.
12.206.63
य एनं प्रतिवर्तन्ते वेदान्तानि च सर्वशः ।
भक्तिहीना न तैर्यान्ति नित्यमेनं कथंचन ॥ १२.२०६.६३ ॥
அவரை நோக்கித் திரும்புபவர்களும், வேதாந்தங்கள் மூலமாகவும் முழுமையாக, ஆனால் பக்தியின்றி இருப்பவர்களும், எவ்வகையிலும் அவரை நித்தியமாக அடைவதில்லை.
12.206.64
सर्वभूतेषु भूतात्मा तत्तद्बुद्धिं समास्थितः ।
तस्माद्बुद्धस्त्वमेवैनं ध्याहि नित्यमतन्द्रितः ॥ १२.२०६.६४ ॥
எல்லா உயிர்களிலும் உயிரின் ஆத்மாவாக இருப்பவர், ஒவ்வொருவரின் புத்தியிலும் நிலைபெற்றவர். ஆகவே, விழிப்புடன் நீ அவரையே எப்போதும் சோர்வின்றி தியானி.
12.206.65
एवमेष कुरुश्रेष्ठ प्रादुर्भावो महात्मनः ।
एवं देवर्षिराचष्ट नारदः सर्वलोकदृक् ॥ १२.२०६.६५ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, மகாத்மாவின் அவதாரம் இவ்வாறுதான். எல்லா உலகங்களையும் காண்பவரான தேவரிஷி நாரதர் இவ்வாறே கூறினார்.
12.206.66
नारदोऽप्यथ कृष्णस्य परं मेने नराधिप ।
शाश्वतत्वं महाबाहो यथावद्भरतर्षभ ॥ १२.२०६.६६ ॥
மனிதர்களின் அரசே, நாரதரும் பின்னர் கிருஷ்ணரை உயர்ந்தவராக மதித்தார். மகாபாகுவே, பரத குலச் சிறந்தவனே, அவருடைய நித்யத்துவத்தை உள்ளபடி ஏற்றார்.
12.206.67
एवमेव महाबाहुः केशवः सत्यविक्रमः ।
अचिन्त्यः पुण्डरीकाक्षो नैष केवलमानुषः ॥ १२.२०६.६७ ॥
அதுபோலவே மகாபாகுவான கேசவன், உண்மையான வீரம் கொண்டவர், சிந்திக்க முடியாதவர், தாமரைக் கண்ணன்; அவர் வெறும் மனிதர் அல்ல.
12.206.68
एवंविधोऽसौ पुरुषः को वैनं वेत्ति सर्वदा ।
एतत्ते कथितं राजन्भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १२.२०६.६८ ॥
இத்தகைய அந்தப் புருஷனை யார் எப்போதும் அறிவார்? அரசே, இதை உனக்குச் சொன்னேன்; இனி மேலும் எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?