Mahābhārata · Adhyāya 12.206
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.206.1
पितामह महाप्राज्ञ पुण्डरीकाक्षमच्युतम् ।
कर्तारमकृतं विष्णुं भूतानां प्रभवाप्ययम् ॥ १२.२०६.१ ॥
Avô, de grande sabedoria, o de olhos de lótus, o Infalível, Viṣṇu, o criador não criado, origem e dissolução dos seres.
12.206.2
नारायणं हृषीकेशं गोविन्दमपराजितम् ।
तत्त्वेन भरतश्रेष्ठ श्रोतुमिच्छामि केशवम् ॥ १२.२०६.२ ॥
Nārāyaṇa, Hṛṣīkeśa, Govinda, o invencível Keśava: desejo ouvi-lo em verdade, ó melhor dos Bharatas.
12.206.3
श्रुतोऽयमर्थो रामस्य जामदग्न्यस्य जल्पतः ।
नारदस्य च देवर्षेः कृष्णद्वैपायनस्य च ॥ १२.२०६.३ ॥
Ouvi este assunto como o relataram Rāma, filho de Jamadagni, o sábio divino Nārada e Kṛṣṇa Dvaipāyana.
12.206.4
असितो देवलस्तात वाल्मीकिश्च महातपाः ।
मार्कण्डेयश्च गोविन्दे कथयन्त्यद्भुतं महत् ॥ १२.२०६.४ ॥
Meu filho, Asita, Devala, o grande asceta Vālmīki e Mārkaṇḍeya falam de Govinda como algo grande e maravilhoso.
12.206.5
केशवस्य मया राजन्न शक्या वर्णितुं गुणाः ।
ईदृशोऽसौ हृषीकेशो वासुदेवः परात्परः ॥ १२.२०६.५ ॥
Ó rei, não posso descrever as qualidades de Keśava. Tal é esse Hṛṣīkeśa Vāsudeva, mais alto que o mais alto.
12.206.6
केशवो भरतश्रेष्ठ भगवानीश्वरः प्रभुः ।
पुरुषः सर्वमित्येव श्रूयते बहुधा विभुः ॥ १२.२०६.६ ॥
Melhor dos Bharatas, Keśava é o bem-aventurado Senhor, o soberano, o Mestre, o Puruṣa; ouve-se de muitas maneiras que ele é tudo, o onipresente.
12.206.7
किंतु यानि विदुर्लोके ब्राह्मणाः शार्ङ्गधन्वनि ।
महात्मनि महाबाहो शृणु तानि युधिष्ठिर ॥ १२.२०६.७ ॥
Mas ouve, ó Yudhiṣṭhira de braços poderosos, o que os brâmanes do mundo sabem sobre o magnânimo que empunha o arco Śārṅga.
12.206.8
यानि चाहुर्मनुष्येन्द्र ये पुराणविदो जनाः ।
श्रुत्वा सर्वाणि गोविन्दो कीर्तयिष्यामि तान्यहम् ॥ १२.२०६.८ ॥
Ó senhor dos homens, tendo ouvido tudo o que dizem os conhecedores dos Purāṇas, relatarei aquelas coisas sobre Govinda.
12.206.9
महाभूतानि भूतात्मा महात्मा पुरुषोत्तमः ।
वायुर्ज्योतिस्तथा चापः खं च गां चान्वकल्पयत् ॥ १२.२०६.९ ॥
A alma dos seres, o magnânimo Puruṣottama, dispôs os grandes elementos: ar, fogo, água, espaço e terra.
12.206.10
स सृष्ट्वा पृथिवीं चैव सर्वभूतेश्वरः प्रभुः ।
अप्स्वेव शयनं चक्रे महात्मा पुरुषोत्तमः ॥ १२.२०६.१० ॥
Tendo criado a terra, aquele Senhor, soberano de todos os seres, o magnânimo Puruṣottama, fez o seu leito nas próprias águas.
12.206.11
सर्वतेजोमयस्तस्मिञ्शयानः शयने शुभे ।
सोऽग्रजं सर्वभूतानां संकर्षणमचिन्तयत् ॥ १२.२०६.११ ॥
Feito todo de esplendor, reclinado naquele leito auspicioso, pensou em Saṃkarṣaṇa, o irmão mais velho de todos os seres.
12.206.12
आश्रयं सर्वभूतानां मनसेतीह शुश्रुम् ।
स धारयति भूतानि उभे भूतभविष्यती ॥ १२.२०६.१२ ॥
Aqui ouvimos que, pela mente, ele é o refúgio de todos os seres; ele sustenta tanto o que foi como o que será.
12.206.13
प्रद्युम्नमसृजत्तस्मात्सर्वतेजः प्रकाशकम् ।
अनिरुद्धस्ततो जज्ञे सर्वशक्तिर्महाद्युतिः ॥ १२.२०६.१३ ॥
Dele criou Pradyumna, que ilumina todo esplendor; então nasceu Aniruddha, onipotente e de grande brilho.
12.206.14
अप्सु व्योमगतः श्रीमान्योगनिद्रामुपेयिवान् ।
तस्मात्संजज्ञिरे देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः।
लयस्थित्यन्तकर्माणस्रयस्ते सुमहौजसः ॥ १२.२०६.१४ ॥
Aquele glorioso, que habita nas águas e no céu, entrou no sono de yoga; dele nasceram os deuses Brahmā, Viṣṇu e Maheśvara, cujas ações são criação, preservação e dissolução — esses três de grande poder.
12.206.15
ततस्तस्मिन्महाबाहौ प्रादुर्भूते महात्मनि ।
भास्करप्रतिमं दिव्यं नाभ्यां पद्ममजायत ॥ १२.२०६.१५ ॥
Então, quando aquele de grandes braços, de alma elevada, se manifestou, do seu umbigo surgiu um lótus divino, semelhante ao sol.
12.206.16
स तत्र भगवान्देवः पुष्करे भ्राजयन्दिशः ।
ब्रह्मा समभवत्तात सर्वभूतपितामहः ॥ १२.२०६.१६ ॥
Ali, sobre aquele lótus, o deus bem-aventurado, iluminando as direções, surgiu como Brahmā, avô de todos os seres, querido filho.
12.206.17
तस्मिन्नपि महाबाहौ प्रादुर्भूते महात्मनि ।
तमसः पूर्वजो जज्ञे मधुर्नाम महासुरः ॥ १२.२०६.१७ ॥
E quando aquele de grandes braços, de alma elevada, se manifestou, nasceu de Tamas o primogênito, o grande asura chamado Madhu.
12.206.18
तमुग्रमुग्रकर्माणमुग्रां बुद्धिं समास्थितम् ।
ब्रह्मणोपचितिं कुर्वञ्जघान पुरुषोत्तमः ॥ १२.२०६.१८ ॥
Aquele feroz de ações ferozes, que habitava numa mente feroz, o Supremo Varão matou, promovendo o crescimento de Brahmā.
12.206.19
तस्य तात वधात्सर्वे देवदानवमानवाः ।
मधुसूदनमित्याहुर्ऋषभं सर्वसात्वताम् ॥ १२.२०६.१९ ॥
Querido filho, por causa da morte dele, deuses, demônios e homens o chamam de Madhusūdana, o touro entre todos os Sātvatas.
12.206.20
ब्रह्माऽनुससृजे पुत्रान्मानसान्दक्षसप्तमान् ।
मरीचिमत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् ॥ १२.२०६.२० ॥
Brahmā criou filhos de sua mente em sucessão, sendo Dakṣa o sétimo: Marīci, Atri, Aṅgiras, Pulastya, Pulaha e Kratu.
12.206.21
मरीचिः कश्यपं तात पुत्रमग्रजमग्रजः ।
मानसं जनयामास तैजसं ब्रह्मवित्तमम् ॥ १२.२०६.२१ ॥
Querido filho, Marīci gerou Kaśyapa, seu filho primogênito, nascido da mente, radiante e o mais versado em Brahman.
12.206.22
अङ्गुष्ठात्ससृजे ब्रह्मा मरीचेरपि पूर्वजम् ।
सोऽभवद्भरतश्रेष्ठ दक्षो नाम प्रजापतिः ॥ १२.२०६.२२ ॥
Brahmā criou de seu polegar um ser ainda mais velho que Marīci. Ó melhor dos Bharatas, ele se tornou o senhor das criaturas chamado Dakṣa.
12.206.23
तस्य पूर्वमजायन्त दश तिस्रश्च भारत ।
प्रजापतेर्दुहितरस्तासां ज्येष्ठाऽभवद्दितिः ॥ १२.२०६.२३ ॥
Ó Bharata, antes dele nasceram dez e três filhas do senhor das criaturas; entre elas, a mais velha foi Diti.
12.206.24
सर्वधर्मविशेषज्ञः पुण्यकीर्तिर्महायशाः ।
मारीचः कश्यपस्तात सर्वासामभवत्पतिः ॥ १२.२०६.२४ ॥
Querido filho, Kaśyapa, filho de Marīci, conhecedor da natureza especial de todos os deveres, de fama meritória e grande renome, tornou-se marido de todas elas.
12.206.25
उत्पाद्य तु महाभागस्तासामवरजा दश ।
ददौ धर्माय धर्मज्ञो दक्ष एव प्रजापतिः ॥ १२.२०६.२५ ॥
O grandemente afortunado gerou as dez mais novas delas, e Dakṣa, senhor das criaturas e conhecedor do dharma, deu-as a Dharma.
12.206.26
धर्मस्य वसवः पुत्रा रुद्राश्चामिततेजसः ।
विश्वेदेवाश्च साध्याश्च मरुत्वन्तश्च भारत ॥ १२.२०६.२६ ॥
Os filhos de Dharma foram os Vasus, os Rudras de esplendor sem limites, os Viśvedevas, os Sādhyas e os Maruts, ó Bhārata.
12.206.27
अपराश्च यवीयस्यस्ताभ्योऽन्याः सप्तविंशतिः ।
सोमस्तासां महाभागः सर्वासामभवत्पतिः ॥ १२.२०६.२७ ॥
As outras vinte e sete, ainda mais jovens, tiveram todas como esposo o grandemente afortunado Soma.
12.206.28
इतरास्तु व्यजायन्त गन्धवोस्तुरगान्द्विजान् ।
गाश्च किंपुरुषान्मत्स्यानुद्भिज्जांश्च वनस्पतीन् ॥ १२.२०६.२८ ॥
Das demais nasceram os Gandharvas, cavalos, aves, vacas, os Kiṃpuruṣas, peixes e as árvores e plantas que brotam da terra.
12.206.29
आदित्यानदितिर्जज्ञे देवश्रेष्ठान्महाबलान् ।
तेषां विष्णुर्वामनोऽभूद्गोविन्दश्चाभवत्प्रभुः ॥ १२.२०६.२९ ॥
Aditi deu à luz os Ādityas, os mais poderosos dos deuses; entre eles, Viṣṇu tornou-se Vāmana, e também se tornou o senhor Govinda.
12.206.30
तस्य विक्रमणाच्चापि देवानां श्रीर्व्यवर्धत ।
दानवाश्च पराभूता दैतेयाश्चासुरी प्रजा ॥ १२.२०६.३० ॥
Pelo seu passo a glória dos deuses cresceu, e os Dānavas foram vencidos, assim como os Daityas e a linhagem dos asuras.
12.206.31
विप्रचित्तिप्रधानांश्च दानवानसृजद्दनुः ।
दितिस्तु सर्वानसुरान्महासत्वानजीजनत् ॥ १२.२०६.३१ ॥
Danu criou os dānavas, liderados por Vipracitti, e Diti deu à luz todos os asuras de natureza poderosa.
12.206.32
ततः ससर्ज भगवान्मृत्युं लोकभयंकरम् ।
हर्तारं सर्व भूतानां ससर्ज च जनार्दनः ॥ १२.२०६.३२ ॥
Então o bem-aventurado Janārdana criou a Morte, terror dos mundos, a que arrebata todos os seres.
12.206.33
अहोरात्रं च कालं च यथर्तु मधुसूदनः ।
पूर्वाह्णं चापराह्णं च सर्वमेवान्वकल्पयत् ॥ १२.२०६.३३ ॥
Madhusūdana ordenou, na devida ordem, o dia e a noite, o tempo segundo as estações, a manhã e a tarde, tudo isso.
12.206.34
लब्ध्वापः सोऽसृजन्मेघांस्तथा स्थावरजङ्गमान् ।
पृथिवीं सोऽसृजद्विश्वां सहीतां भूरितेजसा ॥ १२.२०६.३४ ॥
Tendo obtido as águas, criou as nuvens e os seres imóveis e móveis; e com seu grande esplendor criou a terra inteira e a manteve unida.
12.206.35
ततः कृष्णो महाभागः पुनरेव युधिष्ठिर ।
ब्राह्मणानां शतं श्रेष्ठं मुखादेवासृजत्प्रभुः ॥ १२.२०६.३५ ॥
Então, ó Yudhiṣṭhira, o muito bendito Kṛṣṇa, o senhor, criou de sua boca cem dos melhores brâmanes.
12.206.36
बाहुभ्यां क्षत्रियशतं वैश्यानामूरुतः शतम् ।
पद्भ्यां शूत्रशतं चैव कशेवो भरतर्षभ ॥ १२.२०६.३६ ॥
Dos braços cem kṣatriyas, das coxas cem vaiśyas, e dos pés cem śūdras; ó touro dos Bharatas.
12.206.37
स एवं चतुरो वर्णान्समुत्पाद्य महातपाः ।
अध्यक्षं सर्व भूतानां धातारमकरोत्स्वयम् ॥ १२.२०६.३७ ॥
Tendo assim gerado as quatro ordens sociais, aquele de grande austeridade fez de si mesmo o supervisor e criador de todos os seres.
12.206.38
वेदविद्याविधातारं ब्रह्माणमतितद्युतिम् ।
भूतमातृगणाध्यक्षं विरूपाक्षं च सोऽसृजत् ॥ १२.२०६.३८ ॥
Ele também criou Brahmā, estabelecedor do saber védico de brilho extraordinário, e Virūpākṣa, supervisor das hostes das mães-espíritos.
12.206.39
शासितारं च पापानां पितृणां समवर्तिनम् ।
असृजत्सर्वभूतात्मा निधिपं च धनेश्वरम् ॥ १२.२०६.३९ ॥
A alma de todos os seres criou o governante dos maus, o imparcial entre os antepassados, e Dhaneśvara, senhor dos tesouros e da riqueza.
12.206.40
यादसामसृजन्नाथं वरुणं च जलेश्वरम् ।
वासवं सर्वदेवानामध्यक्षमकरोत्प्रभुः ॥ १२.२०६.४० ॥
Criou Varuṇa, senhor dos seres aquáticos, e o senhor das águas; e o Senhor fez de Vāsava o supervisor de todos os deuses.
12.206.41
यावद्यावदभूच्छ्रद्धा देहं धारयितुं नृणाम् ।
तावत्तावदजीवंस्ते नासीद्यमकृतं भयम् ॥ १२.२०६.४१ ॥
Enquanto houve nos homens a fé para sustentar o corpo, por tanto tempo viveram, e não havia temor causado por Yama.
12.206.42
न चैषां मैथुनो धर्मो बभूव भरतर्षभ ।
संकल्पादेव चैतेषां गर्भः समुपपद्यते ॥ १२.२०६.४२ ॥
Nem tinham o costume da união sexual, ó touro dos Bharatas; neles o embrião surgia apenas da vontade.
12.206.43
ततस्रेतायुगे काले संस्पर्शाज्जायते प्रजा ।
न ह्यभून्मैथुनो धर्मस्तेषामपि जनाधिप ॥ १२.२०६.४३ ॥
Então, na era de Tretā, a prole nascia pelo toque. Na verdade, ó senhor dos homens, para eles também não havia o dever da união sexual.
12.206.44
द्वापरे मैथुनो धर्मः प्रजानामभवन्नृप ।
तथा कलियुगे राजन्द्वन्द्वमापेदिरे जनाः ॥ १२.२०६.४४ ॥
Na era de Dvāpara, ó rei, surgiu entre os seres o dever da união sexual. Assim também, ó rei, na era de Kali, os homens caíram nas dualidades.
12.206.45
एष भूतपतिस्तात स्वध्यक्षश्च तथोच्यते ।
निरपेक्षांश्च कौन्तेय कीर्तयिष्यामि तच्छृणु ॥ १२.२०६.४५ ॥
Este é o senhor dos seres, querido filho, e assim é chamado como seu próprio supervisor. Ó filho de Kuntī, recitarei os indiferentes; ouve isso.
12.206.46
दक्षिणापथजन्मानः सर्वे करभृतस्तव ।
आन्ध्राः पुलिन्दाः शवराश्चूचुपा मद्रकैः सह ॥ १२.२०६.४६ ॥
Todos os nascidos na região do sul, teus tributários: os Āndhras, os Pulindas, os Śavaras e os Cūcupās junto com os Madrakas.
12.206.47
उत्तरापथजन्मानः कीर्तयिष्यामि तानपि ।
ये तु काम्भोजगान्धाराः किराता बर्वरैः सह ॥ १२.२०६.४७ ॥
Também recitarei os nascidos na região do norte: os Kāmbojas e Gāndhāras, os Kirātas junto com os Barbaras.
12.206.48
एते पापकृतस्तात चरन्ति पृथिवीमिमाम् ।
बकश्वपाकगृध्राणां सधर्माणो नराधिप ॥ १२.२०६.४८ ॥
Estes malfeitores, querido filho, vagueiam por esta terra, ó senhor dos homens, partilhando a natureza das garças, cozinheiros de cães e abutres.
12.206.49
नैते कृतयुगे तात चरन्ति पृथिवीमिमाम् ।
त्रेताप्रभुति वर्धन्ते ते जना भरतर्षभ ॥ १२.२०६.४९ ॥
Querido filho, estes não vagavam por esta terra na era Kṛta; desde a era Tretā aquelas pessoas multiplicaram-se, ó touro dos Bharatas.
12.206.50
ततस्तस्मिन्महाघोरे संन्ध्याकाले युगान्तिके ।
राजानः समसज्जन्त समासाद्येतरेतम् ॥ १२.२०६.५० ॥
Então, naquele crepúsculo terrível no fim da era, os reis se encontraram uns com os outros e se chocaram.
12.206.51
ऐन्द्रं रूपं समास्थाय ह्यसुरेभ्यो चरन्महीम् ।
स एव भगवान्देवो वेदित्वं च गता मही ॥ १२.२०६.५१ ॥
Assumindo a forma de Indra, percorreu a terra longe dos asuras; esse mesmo bem-aventurado deus, e a terra chegou a conhecê-lo.
12.206.52
एवंभूते सृष्टिर्नारसिंहादयः क्रमात् ।
प्रादुर्भावाः स्मृता विष्णोर्जगतीरक्षणाय वै ॥ १२.२०६.५२ ॥
Assim, Narasiṃha e os demais são lembrados em ordem como manifestações de Viṣṇu, certamente para a proteção do mundo.
12.206.53
एष कृष्णो महायोगी तत्तत्कार्यानुरूपणम् ।
हिरण्यकशिपुं दैत्यं हिरण्याक्षं तथैव च ॥ १२.२०६.५३ ॥
Este grande yogue Kṛṣṇa assume formas adequadas a cada tarefa; e igualmente o daitya Hiraṇyakaśipu e Hiraṇyākṣa.
12.206.54
रावणं च महादैत्यं हत्वासौ पुरुषोत्तमः ।
भूमेर्दुःखोपनाशार्थं ब्रह्मशक्रादिभिः स्तुतः ॥ १२.२०६.५४ ॥
Tendo também matado o grande daitya Rāvaṇa, aquele melhor dos homens, para remover o sofrimento da terra, foi louvado por Brahmā, Indra e os demais.
12.206.55
आत्मनोऽङ्गान्महातेजा उद्वबर्ह जनार्दनः ।
सितकृष्णौ महाराज केशौ हरिरुदारधीः ॥ १२.२०६.५५ ॥
De seus próprios membros, o de grande esplendor Janārdana arrancou dois cabelos, um branco e outro negro, ó grande rei; é Hari, de intelecto nobre.
12.206.56
वसुदेवस्य देवक्यामेष जात इहोत्तमः ।
देहवानिह विश्वात्मा संबन्धी ते जनार्दनः ॥ १२.२०६.५६ ॥
Nascido aqui de Vasudeva em Devakī foi este supremo; Janārdana, a alma do universo, encarnado aqui, é teu parente.
12.206.57
आविर्वभूव योगीन्द्रो मनोतीतो जगत्पतिः ।
अचिन्त्यः पुरुषव्याघ्र नैव केवलमानुषः ॥ १२.२०६.५७ ॥
Apareceu o senhor dos iogues, além da mente, senhor do mundo; ó tigre entre os homens, ele é inconcebível, não um simples ser humano.
12.206.58
अव्यक्तादिविशेषान्तं परिमाणार्थसंयुतम् ।
क्रीडा हरेरिदं सर्वं क्षरमित्येव धार्यताम् ॥ १२.२०६.५८ ॥
Tudo, do não manifesto até o particular, unido à medida e ao propósito, é o jogo de Hari; deve ser considerado perecível.
12.206.59
अक्षरं तत्परं नित्यं वैरूप्यं जगतो हरेः ।
तद्विद्धि रूपमतुलममृतत्वं भवज्जितम् ॥ १२.२०६.५९ ॥
Aquele imperecível, supremo, eterno; a diversidade do mundo é de Hari; saiba que essa é sua forma incomparável, a imortalidade conquistada por ti.
12.206.60
तदेव कृष्णो दाशार्हः श्रीमाञ्श्रीवत्सलक्षणः ।
न भूतसृष्टिसंस्थानं देहोऽस्य परमात्मनः ॥ १२.२०६.६० ॥
Esse mesmo Kṛṣṇa da linhagem Dāśārha, glorioso e marcado com o Śrīvatsa, é ele; o corpo dessa alma suprema não é a ordenação da criação dos seres.
12.206.61
देहवानिह यो विष्णुरसौ मायामयो हरिः ।
आत्मनो लोकरक्षार्थं ध्याहि नित्यं सनातनम् ॥ १२.२०६.६१ ॥
Aqui, o Viṣṇu encarnado é aquele Hari feito de māyā. Para a proteção dos mundos, medita sempre naquele Eterno.
12.206.62
अङ्गानि चतुरे वेदा मीमांसा न्यायविस्तरः ।
इतिहासपुराणानि धर्माः स्वायंभुवादयः ॥ १२.२०६.६२ ॥
Os quatro Vedas e seus membros, a Mīmāṃsā, a vasta lógica do Nyāya, os Itihāsas e Purāṇas, e os dharmas a começar pelos de Svāyambhuva.
12.206.63
य एनं प्रतिवर्तन्ते वेदान्तानि च सर्वशः ।
भक्तिहीना न तैर्यान्ति नित्यमेनं कथंचन ॥ १२.२०६.६३ ॥
Os que se voltam para ele e se esforçam por completo pelos textos do Vedānta, mas carecem de devoção, nunca chegam a ele de modo algum.
12.206.64
सर्वभूतेषु भूतात्मा तत्तद्बुद्धिं समास्थितः ।
तस्माद्बुद्धस्त्वमेवैनं ध्याहि नित्यमतन्द्रितः ॥ १२.२०६.६४ ॥
Ele é a alma dos seres, residindo no intelecto de cada um entre todas as criaturas. Portanto, desperto, medita nele constantemente e sem cansaço.
12.206.65
एवमेष कुरुश्रेष्ठ प्रादुर्भावो महात्मनः ।
एवं देवर्षिराचष्ट नारदः सर्वलोकदृक् ॥ १२.२०६.६५ ॥
Assim, ó melhor dos Kurus, é esta manifestação da grande alma. Assim declarou o sábio divino Nārada, o vidente de todos os mundos.
12.206.66
नारदोऽप्यथ कृष्णस्य परं मेने नराधिप ।
शाश्वतत्वं महाबाहो यथावद्भरतर्षभ ॥ १२.२०६.६६ ॥
Também Nārada então considerou Kṛṣṇa como o supremo. Ó senhor dos homens, ó de braços poderosos, touro dos Bharatas, ele reconheceu verdadeiramente a sua eternidade tal como é.
12.206.67
एवमेव महाबाहुः केशवः सत्यविक्रमः ।
अचिन्त्यः पुण्डरीकाक्षो नैष केवलमानुषः ॥ १२.२०६.६७ ॥
Assim também o de braços poderosos Keśava, cujo valor é verdadeiro, inconcebível e de olhos de lótus, não é apenas um ser humano.
12.206.68
एवंविधोऽसौ पुरुषः को वैनं वेत्ति सर्वदा ।
एतत्ते कथितं राजन्भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १२.२०६.६८ ॥
Quem poderia sempre conhecer tal pessoa? Ó rei, isto foi-te contado; o que mais desejas ouvir?