മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.241
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.241.1
त्रयीं विद्यामवेक्षेत वेदेपूत्तमतां गतः ।
ऋक्सामवर्णाक्षरतो यजुषोऽथर्वणस्तथा ॥ १२.२४१.१ ॥
വേദങ്ങളിൽ അതുല്യത നേടിയവൻ ഋക്, സാമ, യജുസ്, അഥർവ്വം എന്നിവയുടെ വർണങ്ങളിൽ നിന്ന് ത്രയീ വിദ്യയെ പരിശോധിക്കണം.
12.241.2
तिष्ठत्येतेषु भगवान्षट्सु कर्मसु संस्थितः ।
वेदवादेषु कुशला ह्यध्यात्मकुशलाश्च ये ॥ १२.२४१.२ ॥
ഈ ആറു കർമ്മങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ സ്ഥിതനായിരിക്കുന്നു; വേദവചനങ്ങളിലും ആത്മജ്ഞാനത്തിലും കുശലരായവരും.
12.241.3
सत्ववन्तो महाभागाः पश्यन्ति प्रभवाप्ययौ ।
एवं धर्मेण वर्तेत क्रियाः शिष्टवदाचरेत् ॥ १२.२४१.३ ॥
സത്ത്വഗുണമുള്ള മഹാഭാഗ്യവാന്മാർ ഉത്ഭവവും ലയവും കാണുന്നു. ഇങ്ങനെ ധർമ്മത്തോടെ പെരുമാറണം; ശിഷ്ടരെപ്പോലെ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം.
12.241.4
असंरोधेन भूतानां वृत्तिं लिप्सेत वै द्विजः ।
सद्भ्य आगतविज्ञानः शिष्टः शास्त्रविचक्षणः ॥ १२.२४१.४ ॥
ദ്വിജൻ ജീവജാലങ്ങൾക്ക് തടസ്സമുണ്ടാക്കാതെ ഉപജീവനം തേടണം; സജ്ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം നേടി, ശിഷ്ടനും ശാസ്ത്രനിപുണനുമായിരിക്കണം.
12.241.5
स्वधर्मेण क्रिया लोके कुर्वाणः सोऽप्यसङ्करः ।
तिष्ठते तेषु गृहवान्षट्सु कर्मसु स द्विजः ॥ १२.२४१.५ ॥
സ്വധർമ്മത്താൽ ലോകത്തിൽ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനും സങ്കരമില്ലാത്തവനായിരിക്കുന്നു; ആ ഗൃഹസ്ഥനായ ദ്വിജൻ ഈ ആറു കർമ്മങ്ങളിൽ സ്ഥിതനായിരിക്കുന്നു.
12.241.6
पञ्चभिः सततं यज्ञैः श्रद्दधानो यजेत च ।
धृतिमानप्रमत्तश्च दान्तो धर्मविदात्मवान्।
वीतहर्षमदक्रोधो ब्राह्मणो नावसीदति ॥ १२.२४१.६ ॥
ശ്രദ്ധയോടെ എപ്പോഴും പഞ്ചയജ്ഞങ്ങളാൽ യജിക്കണം; ധൈര്യവാനും, ജാഗ്രതയുള്ളവനും, ദാന്തനും, ധർമ്മജ്ഞനും, ആത്മവാനും, സന്തോഷം, മദം, ക്രോധം ഇവയില്ലാത്തവനുമായ ബ്രാഹ്മണൻ നശിക്കുന്നില്ല.
12.241.7
दानमध्ययनं यज्ञस्तपो ह्रीरार्जवं दमः ।
एतैर्विवर्धते तेजः पाप्मानं चापकर्षति ॥ १२.२४१.७ ॥
ദാനം, അധ്യയനം, യജ്ഞം, തപസ്സ്, ലജ്ജ, ഋജുത്വം, ദമം — ഇവയാൽ തേജസ്സ് വളരുന്നു; പാപം അകലുന്നു.
12.241.8
धूतपाप्मा च मेधावी लघ्वाहारो जितेन्द्रियः ।
कामक्रोधौ वशे कृत्वा निनीषेद्ब्रह्मणः पदम् ॥ १२.२४१.८ ॥
പാപം കുടഞ്ഞുകളഞ്ഞവനും ബുദ്ധിമാനും ലഘുവായി ആഹരിക്കുന്നവനും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനും — കാമക്രോധങ്ങളെ വശത്താക്കി ബ്രഹ്മപദം ലക്ഷ്യമാക്കണം.
12.241.9
अग्नींश्च ब्राह्मणांश्चार्चेद्देवताः प्रणमेत च ।
वर्जयेदुशतीं वाचं हिंसां चाधर्मसंहिताम् ॥ १२.२४१.९ ॥
അഗ്നികളെയും ബ്രാഹ്മണരെയും പൂജിക്കണം; ദേവതകളെ വണങ്ങണം; കഠിനവാക്കും അധർമ്മം കലർന്ന ഹിംസയും വർജ്ജിക്കണം.
12.241.10
एषा पूर्वतरा वृत्तिर्ब्राह्मणस्य विधीयते ।
ज्ञानागमेन कर्माणि कुर्वन्कर्मसु सिद्ध्यति ॥ १२.२४१.१० ॥
ഇതാണ് ബ്രാഹ്മണന് ആദ്യം വിധിക്കപ്പെട്ട വൃത്തി; ജ്ഞാനത്താലും ശാസ്ത്രത്താലും കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ കർമ്മങ്ങളിൽ സിദ്ധി നേടുന്നു.
12.241.11
पञ्चेन्द्रियजलां घोरां लोभकूलां सुदुस्तराम् ।
मन्युपङ्कामनाधृष्यां नदीं तरति बुद्धिमान् ॥ १२.२४१.११ ॥
അഞ്ച് ഇന്ദ്രിയങ്ങളാകുന്ന ജലവും ലോഭമാകുന്ന തീരങ്ങളും ക്രോധമാകുന്ന ചേറുമുള്ള, ഭയങ്കരവും ദുസ്തരവും അജേയവുമായ നദിയെ ബുദ്ധിമാൻ കടക്കുന്നു.
12.241.12
कालमभ्युद्यतं पश्येन्नित्यमत्यन्तमोहनम् ॥ १२.२४१.१२ ॥
ഉദിച്ചുയരുന്ന കാലത്തെ എപ്പോഴും കാണണം; അത് അത്യന്തം മോഹിപ്പിക്കുന്നതാണ്.
12.241.13
महता विधिदृष्टेन बलिनाऽप्रतिघातिना ।
स्वभावस्रोतसा वृत्तमुह्यते सततं जगत् ॥ १२.२४१.१३ ॥
വിധിയാൽ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട, മഹത്തായ, ബലമുള്ള, തടുക്കാനാകാത്ത സ്വഭാവപ്രവാഹത്താൽ ലോകം നിരന്തരം ഒഴുകിപ്പോകുന്നു.
12.241.14
कालोदकेन महता वर्षावर्तेन संततम् ।
मासोर्मिणर्तुवेगेन पक्षोलपतृणेन च ॥ १२.२४१.१४ ॥
കാലമാകുന്ന മഹാജലത്താൽ, മഴച്ചുഴിയാൽ നിരന്തരം, മാസങ്ങളുടെ തിരകളാൽ, ഋതുക്കളുടെ വേഗത്താൽ, പക്ഷങ്ങളാകുന്ന പുല്ലുകളോടുകൂടി.
12.241.15
निमेषोन्मेषफेनेन अहोरात्रजवेन च ।
कामग्राहेण घोरेण वेदयज्ञप्लवेन च ॥ १२.२४१.१५ ॥
കണ്ണടയ്ക്കലും തുറക്കലുമാകുന്ന നുരയാലും, പകലിന്റെയും രാത്രിയുടെയും വേഗത്താലും, കാമമാകുന്ന ഭയങ്കരമായ മുതലയാലും, വേദയജ്ഞങ്ങളുടെ തോണിയാലും.
12.241.16
धर्मद्वीपेन भूतानां चार्थकामरवेण च ।
ऋतवाङ्मोक्षतीरेण विहिंसातरुवाहिना ॥ १२.२४१.१६ ॥
ജീവികളുടെ ധർമ്മദ്വീപിനാലും, അർത്ഥ-കാമങ്ങളുടെ ഇരമ്പലിനാലും, സത്യവാക്കും മോക്ഷതീരവും, ഹിംസയാകുന്ന മരങ്ങളെ ഒഴുക്കുന്ന നദിയാലും.
12.241.17
युगह्रदौघमध्येन ब्रह्मप्रायभवेन च ।
धात्रा सृष्टानि भूतानि कृष्यन्ते यमसादनम् ॥ १२.२४१.१७ ॥
യുഗങ്ങളാകുന്ന തടാകപ്രവാഹത്തിന്റെ മധ്യത്തിലൂടെ, ബ്രഹ്മതുല്യമായ ഉറവിടത്തോടെ, ധാതാവ് സൃഷ്ടിച്ച ജീവികൾ യമലോകത്തേക്ക് വലിച്ചിഴക്കപ്പെടുന്നു.
12.241.18
एतत्प्रज्ञामयैर्धीरा निस्तरन्ति मनीषिणः ।
प्लवैरप्लववन्तो हि किं करिष्यन्त्यचेतसः ॥ १२.२४१.१८ ॥
ഈ പ്രജ്ഞാമയമായ തോണികളാൽ ധീരരും മനീഷികളും കടന്നുപോകുന്നു; തോണിയില്ലാത്തവർ, ബോധമില്ലാത്തവർ എന്തു ചെയ്യും?
12.241.19
उपपन्नं हि यत्प्राज्ञो निस्तरेन्नेतरो जनः ।
दूरतो गुणदोषौ हि प्राज्ञः सर्वत्र पश्यति ॥ १२.२४१.१९ ॥
ജ്ഞാനിക്കേ കടന്നുപോകാൻ കഴിയൂ, മറ്റൊരാൾക്കല്ല; ജ്ഞാനി ദൂരെ നിന്നുതന്നെ ഗുണദോഷങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും കാണുന്നു.
12.241.20
संशयात्तु स कामात्मा चलचित्तोऽल्पचेतनः ।
अप्राज्ञो न तरत्येनं यो ह्यास्ते न स गच्छति ॥ १२.२४१.२० ॥
സംശയത്താലും കാമത്താലും നിറഞ്ഞ, ചഞ്ചലചിത്തനും അല്പബുദ്ധിയുമായ അപ്രാജ്ഞൻ ഇതു കടക്കുന്നില്ല; ഇരിക്കുന്നവൻ മുന്നോട്ടു പോകുന്നില്ല.
12.241.21
अप्लवो हि महादोषं मुह्यमानो न गच्छति ।
कामग्राहगृहीतस्य ज्ञानमप्यस्य न प्लवः ॥ १२.२४१.२१ ॥
തോണിയില്ലാത്തവൻ വലിയ ദോഷത്താൽ മോഹിതനായി മുന്നോട്ടു പോകുന്നില്ല; കാമമെന്ന മുതലയാൽ പിടിക്കപ്പെട്ടവന് അവന്റെ ജ്ഞാനവും തോണിയല്ല.
12.241.22
तस्मादुन्मज्जनस्यार्थे प्रयतेत विचक्षणः ।
एतदुन्मज्जनं तस्य यदयं ब्राह्मणो भवेत् ॥ १२.२४१.२२ ॥
അതുകൊണ്ട് വിവേകി മുകളിലേക്കുയരാൻ ശ്രമിക്കണം; അവന്റെ ഉയർച്ച ഇതാണ്, അവൻ ബ്രാഹ്മണനാകുക.
12.241.23
त्र्यवदाते कुले जातस्त्रिसंदेहस्त्रिकर्मकृत् ।
तस्मादुन्मज्जनं तिष्ठेत्प्रज्ञया निस्तरेद्यथा ॥ १२.२४१.२३ ॥
ത്രിവിധ ശുദ്ധ കുലത്തിൽ ജനിച്ച്, ത്രിവിധ സംശയങ്ങളില്ലാതെ, മൂന്നു കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ; അതുകൊണ്ട് മുകളിലെത്തിയവൻ സ്ഥിരമായിരിക്കണം, അങ്ങനെ പ്രജ്ഞയാൽ കടക്കാം.
12.241.24
संस्कृतस्य हि दान्तस्य नियतस्य यतात्मनः ।
प्राज्ञस्यानन्तरा सिद्धिरिह लोके परत्र च ॥ १२.२४१.२४ ॥
സംസ്കൃതനും ദമനശീലനും നിയതനും നിയന്ത്രിതാത്മാവുമായ പ്രാജ്ഞന് ഇവിടെയും പരലോകത്തും ഉടനടി സിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു.
12.241.25
वर्तेत तेषु गृहवानक्रुध्यन्ननसूयकः ।
पञ्चभिः सततं यज्ञैर्विघसाशी यजेत च ॥ १२.२४१.२५ ॥
ഗൃഹസ്ഥൻ അവരുടെ ഇടയിൽ ജീവിക്കണം; കോപമില്ലാതെ, അസൂയയില്ലാതെ ഇരിക്കണം; അഞ്ച് യജ്ഞങ്ങളാൽ എപ്പോഴും യജിക്കുകയും യജ്ഞശേഷം ഭക്ഷിക്കുകയും വേണം.
12.241.26
सतां धर्मेण वर्तेत क्रियां शिष्टवदाचरेत् ।
असंरोधेन लोकस्य वृत्तिं लिप्सेदगर्हिताम् ॥ १२.२४१.२६ ॥
സജ്ജനധർമ്മമനുസരിച്ച് നടക്കണം; ശിഷ്ടരെപ്പോലെ കർമ്മം ചെയ്യണം; ലോകത്തെ തടയാതെ, നിന്ദയില്ലാത്ത ജീവിതോപായം തേടണം.
12.241.27
श्रुतविज्ञानतत्त्वज्ञः शिष्टाचारविचक्षणः ।
स्वधर्मेण क्रियावांश्च कर्मणा सोऽप्यसंकरः ॥ १२.२४१.२७ ॥
ശ്രുതിയുടെയും വിജ്ഞാനത്തിന്റെയും തത്ത്വം അറിയുന്നവൻ, ശിഷ്ടാചാരത്തിൽ നിപുണൻ, സ്വധർമ്മത്താലും കർമ്മത്താലും ക്രിയാവാൻ; അവനും സങ്കരമില്ലാത്തവനാണ്.
12.241.28
क्रियावाञ्श्रद्दधानो कहि दान्तः प्रायोऽनसूयकः ।
धमार्धर्मविशेषज्ञः सर्वं तरति दुस्तरम् ॥ १२.२४१.२८ ॥
ക്രിയാവാൻ, ശ്രദ്ധാവാൻ, ദാന്തൻ, മിക്കവാറും അസൂയയില്ലാത്തവൻ, ധർമ്മാധർമ്മവിശേഷം അറിയുന്നവൻ — അവൻ ദുസ്തരമായതെല്ലാം കടക്കുന്നു.
12.241.29
धृतिमानप्रमत्तश्च दान्तो धर्मविदात्मवान् ।
वीतहर्षमदक्रोधो ब्राह्मणो नावसीदति ॥ १२.२४१.२९ ॥
ധൃതിമാൻ, അപ്രമത്തൻ, ദാന്തൻ, ധർമ്മജ്ഞൻ, ആത്മവാൻ, ഹർഷം, മദം, ക്രോധം ഇല്ലാത്തവൻ — ബ്രാഹ്മണൻ തളരുന്നില്ല.
12.241.30
एषा पुरातनी वृत्तिर्ब्राह्मणस्य विधीयते ।
ज्ञानवृद्ध्यैव कर्माणि कुर्वन्सर्वत्र सिध्यति ॥ १२.२४१.३० ॥
ഇത് ബ്രാഹ്മണന്റെ പുരാതനമായ ജീവിതരീതിയായി വിധിക്കപ്പെടുന്നു; ജ്ഞാനവൃദ്ധിയാൽ മാത്രം കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത് അവൻ എല്ലായിടത്തും സിദ്ധി നേടുന്നു.
12.241.31
अधर्मं धर्मकामो हि करोति ह्यविचक्षणः ।
धर्मं वा धर्मसंकाशं शोचन्निव करोति सः ॥ १२.२४१.३१ ॥
ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്ന അവിവേകി പോലും അധർമ്മം തന്നെയാണ് ചെയ്യുന്നത്; അല്ലെങ്കിൽ ധർമ്മം പോലെ തോന്നുന്നത് ദുഃഖിതനെപ്പോലെ ചെയ്യുന്നു.
12.241.32
धर्मं करोमीति करोत्यधर्म ।
मधर्मकामश्च करोति धर्मम्।
उभे बालः कर्मणी न प्रजानम् ।
संजायते म्रियते चापि देही ॥ १२.२४१.३२ ॥
'ഞാൻ ധർമ്മം ചെയ്യുന്നു' എന്നു പറഞ്ഞ് അധർമ്മം ചെയ്യുന്നു; അധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ധർമ്മം ചെയ്യുന്നു. മൂഢൻ ഈ രണ്ടു കർമ്മങ്ങളും അറിയുന്നില്ല; ദേഹധാരി ജനിക്കുന്നു, മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.