മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.247
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.247.1
यदिदं वेदवचनं कुरु कर्म त्यजेति च ।
कां दिशं विद्यया यान्ति कां च गच्छन्ति कर्मणा ॥ १२.२४७.१ ॥
വേദവചനമായ 'കർമ്മം ചെയ്യുക, കർമ്മം ത്യജിക്കുക' എന്നത് എന്താണ്? ജ്ഞാനത്താൽ ഏത് ദിശയിലേക്ക് പോകുന്നു, കർമ്മത്താൽ എന്തിലേക്ക് എത്തുന്നു?
12.247.2
एतद्वै श्रोतुमिच्छामि तद्भवान्प्रब्रवीतु मे ।
एतच्चान्योन्यवैरूप्ये वर्तेते प्रतिकूलतः ॥ १२.२४७.२ ॥
ഇത് തന്നെയാണ് ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്; അത് അങ്ങ് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരണം. ഇവ രണ്ടും പരസ്പരവിരുദ്ധമായി നിലനിൽക്കുന്നു.
12.247.3
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं पराशरसुतः सुतम् ।
कर्मविद्यामयावेतौ व्याख्यास्यामि क्षराक्षरौ ॥ १२.२४७.३ ॥
ഇങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ പരാശരപുത്രൻ തന്റെ പുത്രനോട് ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'കർമ്മവിദ്യാമയങ്ങളായ ഈ രണ്ടിനെ, ക്ഷരത്തെയും അക്ഷരത്തെയും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.'
12.247.4
यां दिशं विद्यया यान्ति यां च गच्छन्ति कर्मणा ।
शृणुष्वैकमना वत्स गह्वरं ह्येतदन्तरम् ॥ १२.२४७.४ ॥
അറിവിനാൽ ഏത് ദിശയിലേക്ക് പോകുന്നു, കർമ്മത്താൽ എന്തിലേക്ക് എത്തുന്നു എന്ന് ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ കേൾക്കുക, പ്രിയപുത്രാ; ഇതാണ് ഇവ രണ്ടിനും ഇടയിലുള്ള ആഴമുള്ള വിടവ്.
12.247.5
अस्ति धर्म इति ह्युक्त्वा नास्तीत्यत्रैव यो वदेत् ।
तस्य पक्षस्य सदृशमिदं मम भवेदथ ॥ १२.२४७.५ ॥
'ധർമ്മമുണ്ട്' എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്, ഇവിടെത്തന്നെ 'ഇല്ല' എന്നും പറയുന്നവന്റെ പക്ഷത്തിന് സമാനമായിരിക്കും എന്റെ ഈ വാക്കും.
12.247.6
द्वाविमावथ पन्थानौ यत्र वेदाः प्रतिष्ठिताः ।
प्रवृत्तिलक्षणो धर्मो निवृत्तौ च व्यवस्थितः ॥ १२.२४७.६ ॥
ഇനി ഇവ രണ്ട് പാതകളാണ്, ഇവയിൽ വേദങ്ങൾ സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു: പ്രവൃത്തി ലക്ഷണമുള്ള ധർമ്മം, നിവൃത്തിയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ധർമ്മം.
12.247.7
कर्मणा बध्यते जन्तुर्विद्यया तु प्रमुच्यते ।
तस्मात्कर्म न कुर्वन्ति यतयः पारदर्शिनः ॥ १२.२४७.७ ॥
കർമ്മത്താൽ ജീവൻ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു; വിദ്യയാൽ മോചിതനാകുന്നു. അതിനാൽ പാരദർശികളായ യതികൾ കർമ്മം ചെയ്യുന്നില്ല.
12.247.8
कर्मणा जायते प्रेत्य मूर्तिमान्षोडशात्मकः ।
विद्यया जायते नित्यमव्ययो ह्यक्षरात्मकः ॥ १२.२४७.८ ॥
കർമ്മത്താൽ മരണശേഷം പതിനാറ് അംഗങ്ങളുള്ള മൂർത്തിമാനായ ജീവൻ ജനിക്കുന്നു; വിദ്യയാൽ നിത്യനും അവ്യയനും അക്ഷരാത്മാവുമായവൻ ജനിക്കുന്നു.
12.247.9
कर्म त्वेके प्रशंसन्ति स्वल्पबुद्धितया नराः ।
तेन ते देहजालानि रमयन्त उपासते ॥ १२.२४७.९ ॥
എന്നാൽ ചിലർ അല്പബുദ്ധികൊണ്ട് കർമ്മത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു. അതിനാൽ അവർ ദേഹജാലങ്ങളിൽ രമിച്ച് അവയെത്തന്നെ ഉപാസിക്കുന്നു.
12.247.10
ये स्म बुद्धिं परां प्राप्ता धमैर्नपुण्यदर्शिनः ।
न ते कर्म प्रशंसन्ति कूपं नद्यां पिबन्निव ॥ १२.२४७.१० ॥
പരമബുദ്ധി നേടിയവർ കർമ്മത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നില്ല — നദിയിലിരുന്ന് കിണറ്റിലെ വെള്ളം കുടിക്കുന്നവനെപ്പോലെ.
12.247.11
कर्मणः फलमाप्नोति सुखदुःखे भवाभवौ ।
विद्यया तदवाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति ॥ १२.२४७.११ ॥
കർമ്മഫലമായി സുഖദുഃഖങ്ങളും ഭവാഭവങ്ങളും ലഭിക്കുന്നു. വിദ്യയാൽ അവൻ അതു നേടുന്നു; അവിടെ ചെന്നവൻ ശോകിക്കുന്നില്ല.
12.247.12
यत्र गत्वा न म्रियते यत्र गत्वा न जायते ।
न जीर्यते यत्र गत्वा यत्र गत्वा न वर्धते ॥ १२.२४७.१२ ॥
അവിടെ ചെന്നാൽ മരണമില്ല; അവിടെ ചെന്നാൽ ജനനമില്ല; അവിടെ ചെന്നാൽ വാർദ്ധക്യമില്ല; അവിടെ ചെന്നാൽ വളർച്ചയുമില്ല.
12.247.13
यत्र तद्ब्रह्म परममव्यक्तमचलं ध्रवम् ।
अव्याहतमनायासममृतं चावियोगि च ॥ १२.२४७.१३ ॥
എവിടെ ആ പരമബ്രഹ്മം ഉണ്ടോ — അത് അവ്യക്തവും അചലവും ധ്രുവവും അവ്യാഹതവും അനായാസവും അമൃതവും അവിയോഗിയുമാണ്.
12.247.14
द्वन्द्वैर्न यत्र बाध्यन्ते मानसेन च कर्मणा ।
समाः सर्वत्र मैत्राश्च सर्वभूतहिते रताः ॥ १२.२४७.१४ ॥
എവിടെ ദ്വന്ദ്വങ്ങളാലും മനസ്സിനാലും കർമ്മത്താലും ബാധിക്കപ്പെടുന്നില്ലയോ — സർവത്ര സമഭാവമുള്ളവരും മൈത്രിയുള്ളവരും സർവഭൂതഹിതത്തിൽ രമിക്കുന്നവരും.
12.247.15
विद्यामयोऽन्यः पुरुषस्तात कर्ममयोऽपरः ।
विद्धि चन्द्रमसं दर्शे सूक्ष्मया कलया स्थितम्।
विद्यामयं तं पुरुषं नित्यं ज्ञानगुणात्मकम् ॥ १२.२४७.१५ ॥
മകനേ, ഒരു പുരുഷൻ വിദ്യാമയനാണ്; മറ്റൊരാൾ കർമ്മമയനും. അമാവാസിയിൽ സൂക്ഷ്മകലയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ചന്ദ്രനെ അറിയുക. നിത്യനും ജ്ഞാനഗുണാത്മകനുമായ ആ വിദ്യാമയപുരുഷനെ അറിയുക.
12.247.16
तदेतदृषिणा प्रोक्तं विस्तरेणानुमीयते ।
नवं तु शशिनं दृष्ट्वा वक्रतन्तुमिवाम्बरे ॥ १२.२४७.१६ ॥
ഇത് ഋഷി വിസ്തരിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; ആകാശത്ത് പുതിയ ചന്ദ്രനെ കണ്ട് വളഞ്ഞ നൂലിനെ ഊഹിക്കുന്നതുപോലെ ഇത് ഊഹിക്കപ്പെടുന്നു.
12.247.17
एकादशविकारात्मा कलासंभारसंभृतः ।
मृर्तिमानिति तं विद्धि तात कर्म गुणात्मकम् ॥ १२.२४७.१७ ॥
പതിനൊന്ന് വികാരങ്ങളെ ആത്മാവായി ഉള്ളവനും കലകളുടെ സമൂഹത്താൽ നിറഞ്ഞവനുമായവനെ മൂർത്തിമാനായി അറിയുക; മകനേ, അവനെ കർമ്മഗുണാത്മകനായി അറിയുക.
12.247.18
तस्मिन्यः संस्थितो ह्यग्निर्नित्यंस्थाल्यामिवाहितः ।
आत्मानं तं विजानीहि नित्यं त्यागजितात्मकं ॥ १२.२४७.१८ ॥
അതിൽ നിലകൊള്ളുന്ന അഗ്നി — പാത്രത്തിൽ വെച്ച അഗ്നിപോലെ നിത്യമായുള്ളത് — അതിനെ ആത്മാവായി അറിയുക. അതിനെ നിത്യവും ത്യാഗത്താൽ ജയിക്കപ്പെട്ട സ്വരൂപമുള്ളതായി അറിയുക.
12.247.19
देवो यः संश्रितस्तस्मिन्नब्विन्दुरिव पुष्करे ।
क्षेत्रज्ञं तं विजानीयान्नित्यं योगजितात्मकम् ॥ १२.२४७.१९ ॥
ഏത് ദേവൻ അതിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നുവോ, താമരയിലയിലെ ജലബിന്ദുപോലെ, അവനെ എപ്പോഴും യോഗത്താൽ ജയിച്ച സ്വഭാവമുള്ള ക്ഷേത്രജ്ഞനായി അറിയണം.
12.247.20
तमोरजश्च सत्त्वं च विद्धि जीवगुणात्मकम् ।
जीवमात्मगुणं विद्यादात्मानं प…नः ॥ १२.२४७.२० ॥
തമസ്സും രജസ്സും സത്ത്വവും ജീവഗുണാത്മകമെന്ന് അറിയുക. ജീവനെ ആത്മഗുണമായി അറിയണം; ആത്മാവിനെ …ന.
12.247.21
अचेतनं जीवगुणं वदन्ति ।
स चेष्टते चेष्टयते च सर्वम्
ततः परं क्षेत्रविदो वदन्ति ।
प्राकल्पयद्यो भुवनानि सप्त ॥ १२.२४७.२१ ॥
അചേതനത്തെ ജീവഗുണമെന്ന് പറയുന്നു. അവൻ ചേഷ്ടിക്കുന്നു, എല്ലാത്തിനെയും ചേഷ്ടിപ്പിക്കുന്നു. അതിനപ്പുറം ക്ഷേത്രവിദന്മാർ പറയുന്നത്, ഏഴു ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചവനെയാണ്.