மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.253
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.253.1
अध्यात्मं विस्तरेणेह पुनरेव वदस्व मे ।
यदध्यात्मं यथा वेद भगवन्नृषिसत्तम ॥ १२.२५३.१ ॥
இங்கே அத்யாத்மத்தை மீண்டும் விரிவாக எனக்குச் சொல்லுங்கள், நீங்கள் அறிந்தபடி, ஓ பகவானே, முனிவர்களில் சிறந்தவரே.
12.253.2
अध्यात्मं यदिदं तात पुरुषस्येह विद्यते ।
तत्तेऽहं वर्तयिष्यामि तस्य व्याख्यामिमां शृणु ॥ १२.२५३.२ ॥
அன்பு மகனே, மனிதனில் இங்கு இருக்கும் இந்த அத்யாத்மத்தை நான் உனக்கு விளக்குவேன்; இந்த விளக்கத்தைக் கேள்.
12.253.3
भूमिरापस्तथा ज्योतिर्वायुराकाश एव च ।
महाभूतानि भूतानां सागरस्योर्मयो यथा ॥ १२.२५३.३ ॥
நிலம், நீர், அவ்வாறே ஒளி, காற்று, ஆகாயம் ஆகியவையே பெரும் பூதங்கள்; கடலின் அலைகள் போல.
12.253.4
प्रसार्येह यथाऽङ्गानि कूर्मः संहरते पुनः ।
तद्वन्महान्ति भूतानि यवीयःसु विकुर्वते ॥ १२.२५३.४ ॥
ஆமை தன் அவயவங்களை நீட்டி மீண்டும் சுருக்குவது போல, அவ்வாறே பெரும் பூதங்கள் சிறிய உயிரினங்களில் மாற்றங்களை உண்டாக்குகின்றன.
12.253.5
इति तन्मयमेवेदं सर्वं स्थावरजङ्गमम् ।
सर्गे च प्रलये चैव तस्मिन्निर्दिश्यते तथा ॥ १२.२५३.५ ॥
இவ்வாறு இந்த அசைவற்றதும் அசைவதுமான அனைத்தும் அவற்றாலேயே ஆனவை; படைப்பிலும் அழிவிலும் அவற்றிலேயே இது குறிக்கப்படுகிறது.
12.253.6
महाभूतानि पञ्चैव सर्वभूतेषु भूतकृत् ।
अकरोत्तात वैषम्यं यस्मिन्यदनुपश्यति ॥ १२.२५३.६ ॥
ஐந்து பெரும் பூதங்களே, அனைத்து உயிர்களிலும், உயிர்களைப் படைத்தவர் அன்பு மகனே, வேற்றுமையை உண்டாக்கியுள்ளார்; ஒவ்வொன்றில் எது காணப்படுகிறதோ அதுவே.
12.253.7
अकरोद्यच्छरीरेषु कथं तदुपलक्षयेत् ।
इन्द्रियाणि गुणाः केचित्कथं तानुपलक्षयेत् ॥ १२.२५३.७ ॥
உடல்களில் எதை உருவாக்கினானோ, அதை எப்படி அறிவது? புலன்கள் மற்றும் சில குணங்களை எப்படி அறிவது?
12.253.8
एतत्ते वर्तयिष्यामि यथावदनुपूर्वकः ।
शृणु तत्त्वमिहैकाग्रो यथा तत्त्वं यथा च तत् ॥ १२.२५३.८ ॥
இதை உனக்கு முறையாகவும் வரிசையாகவும் விளக்குவேன். இங்கே ஒருமனதுடன் கேள், உண்மை எவ்வாறு உள்ளதோ அவ்வாறே.
12.253.9
शब्दः श्रोत्रं तथा खानि त्रयमाकाशसंभवम् ।
प्राणश्रेष्टा तथा स्पर्श एते वायुगुणास्त्रयः ॥ १२.२५३.९ ॥
ஒலி, செவி, உடலின் துளைகள் — இம்மூன்றும் ஆகாயத்தில் தோன்றின. பிராணனின் செயல் மற்றும் தொடுதல் — இம்மூன்றும் வாயுவின் குணங்கள்.
12.253.10
रूपं चक्षुर्विपाकश्च त्रिधा ज्योतिर्विधीयते ।
रसोऽथ रसनं स्नेहो गुणास्त्वेते त्रयोऽम्भसः ॥ १२.२५३.१० ॥
உருவம், கண் மற்றும் பரிணாமம் — ஒளி மூன்று வகையாக விதிக்கப்பட்டுள்ளது. சுவை, நாக்கு, ஈரப்பசை — இம்மூன்றும் நீரின் குணங்கள்.
12.253.11
घ्रेयं घ्राणं शरीरं च भूमेरेते गुणास्त्रयः ।
श्रोत्रं त्वक्चक्षुषी जिह्वा नासिका चैव पञ्चमी ॥ १२.२५३.११ ॥
நறுமணம், மூக்கு, உடல் — இம்மூன்றும் பூமியின் குணங்கள். செவி, தோல், இரு கண்கள், நாக்கு, மூக்கு — ஐந்தாவது.
12.253.12
एतावानिन्द्रियग्रामो व्याख्यातः पाञ्चभौतिकः ।
वायोः स्पर्शो रसोऽद्भ्यश्च ज्योतिषो रुपमुच्यते।
आकाशप्रभवः शब्दो गन्धो भूमिगुणः स्मृतः ॥ १२.२५३.१२ ॥
இவ்வளவே பஞ்சபூதங்களால் ஆன புலன் கூட்டம் என விளக்கப்பட்டது: வாயுவிலிருந்து தொடுதல், நீரிலிருந்து சுவை, ஒளியிலிருந்து உருவம் கூறப்படுகிறது. ஆகாயத்தில் தோன்றிய ஒலி, பூமியின் குணம் வாசனை — என நினைவுகூரப்படுகிறது.
12.253.13
मनो बुद्धिः स्वभावश्च त्रय एते मनोमयाः ।
न गुणानतिवर्तन्ते गुणेभ्यः परमागताः ॥ १२.२५३.१३ ॥
மனம், புத்தி, இயல்பு ஆகிய இம்மூன்றும் மனத்தால் ஆனவை. குணங்களிலிருந்து உயர்ந்த நிலை அடைந்தவர்கள் குணங்களைக் கடப்பதில்லை.
12.253.14
यथा कूर्म इहाङ्गानि प्रसार्य विनियच्छति ।
एवमेवेन्द्रियग्रामं बुद्धिः सृष्ट्वा नियच्छति ॥ १२.२५३.१४ ॥
இங்கே ஆமை தன் அவயவங்களை நீட்டி பின் உள்ளிழுப்பது போல, புத்தி இந்திரிய தொகுதியை உண்டாக்கி அதைக் கட்டுப்படுத்துகிறது.
12.253.15
यदूर्ध्वं पादतलयोरवाङ्भूर्ध्नश्च पश्यति ।
एतस्मिन्नेव कृत्ये तु वर्तते बुद्धिरुत्तमा ॥ १२.२५३.१५ ॥
பாதத்தின் அடிப்பகுதியிலிருந்து மேலேயும், தலையிலிருந்து கீழேயும் பார்ப்பது; இந்தச் செயலிலேயே உயர்ந்த புத்தி ஈடுபட்டிருக்கிறது.
12.253.16
गुणान्नेनीयते बुद्धिर्बुद्धिरेवेन्द्रियाण्यपि ।
मनः षष्ठानि सर्वाणि बुद्ध्य भावे कृतो गुणाः ॥ १२.२५३.१६ ॥
புத்தி குணங்களால் வழிநடத்தப்படுகிறது; இந்திரியங்களும் புத்தியாலேயே. மனம் ஆறாவது. புத்தி இல்லாவிடில் குணங்கள் செயலற்றுப் போகின்றன.
12.253.17
इन्द्रियाणि नरे पञ्च षष्ठं तु मन उच्यते ।
सप्तमीं बुद्धिमेवाहुः क्षेत्रज्ञं पुनरष्टमम् ॥ १२.२५३.१७ ॥
மனிதனில் ஐந்து இந்திரியங்கள் உள்ளன; ஆறாவது மனம் எனப்படும். ஏழாவதாக புத்தியே கூறப்படுகிறது; எட்டாவது க்ஷேத்திரஜ்ஞன் எனப்படுகிறான்.
12.253.18
चक्षुरालोचनायैव संशयं कुरुते मनः ।
बुद्धिरध्यवसानाय साक्षी क्षेत्रज्ञ उच्यते ॥ १२.२५३.१८ ॥
கண் பார்வைக்கு மட்டுமே; ஆனால் மனம் சந்தேகத்தை உண்டாக்குகிறது. புத்தி தீர்மானத்திற்கு; சாட்சியே க்ஷேத்திரஜ்ஞன் எனப்படுகிறான்.
12.253.19
रजस्तमश्च सत्वं च त्रय एते स्वयोनिजाः ।
समाः सर्वेषु भूतेषु तान्गुणानुपलक्षयेत् ॥ १२.२५३.१९ ॥
ரஜஸ், தமஸ், சத்துவம் — இம்மூன்றும் தம் தம் மூலத்திலிருந்து பிறந்தவை; எல்லா உயிர்களிலும் சமமாக உள்ளவை; இக்குணங்களை அறிய வேண்டும்.
12.253.20
तत्र यत्प्रीतिसंयुक्तं किंचिदात्मनि लक्षयेत् ।
प्रशान्तमिव संशुद्धं सत्वं तदुपधारयेत् ॥ १२.२५३.२० ॥
அவற்றில் ஆன்மாவில் இன்பத்துடன் கூடியதாகத் தோன்றும், அமைதியும் தூய்மையுமான அதை சத்துவம் என்று அறிய வேண்டும்.
12.253.21
यत्तु संतापसंयुक्तं काये मनसि वा भवेत् ।
प्रवृत्तं रज इत्येवं तत्र चाप्युपलक्षयेत् ॥ १२.२५३.२१ ॥
ஆனால் உடலிலோ மனத்திலோ துயரத்துடன் கூடியதாய், முனைப்புடன் இயங்குவது ரஜஸ் எனப்படும்; அங்கும் அதை அறிய வேண்டும்.
12.253.22
यत्तु संमोहसंयुक्तमव्यक्तविषयं भवेत् ।
अप्रतर्क्यमविज्ञेयं तमस्तदुपधार्यताम् ॥ १२.२५३.२२ ॥
ஆனால் மயக்கத்துடன் கூடியதும், அவ்யக்தத்தைப் பொருளாகக் கொண்டதும், தர்க்கத்துக்கு எட்டாததும், அறிய முடியாததுமான அது தமஸ் என்று அறியப்படட்டும்.
12.253.23
प्रहर्षः प्रीतिरानन्दः साम्यं स्वस्थात्मचित्तता ।
अकस्माद्यदि वा कस्माद्वर्तन्ते सात्विका गुणाः ॥ १२.२५३.२३ ॥
மகிழ்ச்சி, இன்பம், ஆனந்தம், சமநிலை, தன்னில் நிலைபெற்ற மனநிலை — திடீரெனவோ ஏதேனும் காரணத்தாலோ எழுந்தாலும் — இவையே சாத்விக குணங்கள்.
12.253.24
अभिमानो मृषावादो लोभो मोहस्तथाऽक्षमा ।
लिङ्गानि रजसस्तानि वर्तन्ते हेत्वहेतुतः ॥ १२.२५३.२४ ॥
அகங்காரம், பொய்ச்சொல், பேராசை, மயக்கம், பொறுமையின்மை — இவையே ரஜஸின் அடையாளங்கள்; காரணத்தோடும் காரணமின்றியும் இருப்பவை.
12.253.25
तथा मोहः प्रमादश्च निद्रा तन्द्रा प्रबोधिता ।
कथंचिदभिवर्तन्ते विज्ञेयास्तामसा गुणाः ॥ १२.२५३.२५ ॥
அதுபோல் மோகம், பிரமாதம், உறக்கம், தந்திரை ஆகியவை விழித்தெழும்போது எப்படியோ தோன்றுகின்றன; இவை தாமச குணங்கள் என அறியப்பட வேண்டும்.