Mahābhārata · Adhyāya 12.306
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.306.1
साङ्ख्ये योगे च मे तात विशेषं वक्तुमर्हसि ।
तव धर्मज्ञ सर्वं हि विदितं कुरुसत्तम ॥ १२.३०६.१ ॥
Lieber Großvater, du mögest mir den Unterschied zwischen Sāṅkhya und Yoga erklären. Kenner des Dharma, Bester der Kuru, dir ist alles bekannt.
12.306.2
साङ्ख्याः साङ्ख्यं प्रशंसन्ति योगा योगं द्विजातयः ।
वदन्ति कारणं श्रेष्ठं स्वपक्षोद्भावनाय वै ॥ १२.३०६.२ ॥
Die Anhänger des Sāṅkhya preisen das Sāṅkhya, die des Yoga das Yoga; die zweimal Geborenen nennen die besten Gründe, um ihre eigene Seite zu begründen.
12.306.3
अनीश्वरः कथं मुच्येदित्येवं शत्रुसूदन ।
वदन्ति कारणश्रैष्ठ्यं योगाः सम्यङ्भनीषिणः ॥ १२.३०६.३ ॥
Vernichter der Feinde, wie könnte einer ohne Herrschaft über sich selbst befreit werden? Hierzu nennen die wahrhaft weisen Yogins die Überlegenheit ihrer Lehre.
12.306.4
वदन्ति कारणं चेदं साङ्ख्याः सम्यग्द्विजातयः ।
विज्ञायेह गतीः सर्वा विरक्तो विषयेषु यः ॥ १२.३०६.४ ॥
Die zweimal Geborenen des Sāṅkhya nennen diese Ursache richtig: Wer hier alle Wege erkannt hat und sich von den Sinnesobjekten löst.
12.306.5
ऊर्ध्वं च देहात्सुव्यक्तं विमुच्येदिति नान्यथा ।
एतदाहुर्महाप्राज्ञाः साङ्ख्यं वै मोक्षदर्शनम् ॥ १२.३०६.५ ॥
Aus dem Körper aufsteigend wird man klar befreit, nicht anders; das sagen die sehr Weisen. Das Sāṅkhya ist wahrlich die Lehre der Befreiung.
12.306.6
स्वपक्षे कारणं ग्राह्यं समर्थं वचनं हितम् ।
शिष्टानां हि मतं ग्राह्यं त्वद्विधैः शिष्टसंमतैः ॥ १२.३०६.६ ॥
In der eigenen Position soll man das tragfähige und heilsame Argument annehmen; die Meinung der Gelehrten ist anzunehmen, besonders die von Weisen wie dir gebilligte Meinung.
12.306.7
प्रत्यक्षहेतवो योगाः साङ्ख्याः शास्त्रविनिश्चयाः ।
उभे चैते मते तत्त्वे मम तात युधिष्ठिर ॥ १२.३०६.७ ॥
Yoga und Sāṅkhya, die die unmittelbare Wahrnehmung als Erkenntnismittel nehmen, und die festgestellten Schlüsse der Schriften — lieber Sohn Yudhiṣṭhira, beide sind meiner Meinung nach wahre Grundsätze.
12.306.8
उभे चैते मते ज्ञाने नृपते शिष्टसंमते ।
अनुष्ठिते यथाशास्त्रं नयेतां परमां गतिम् ॥ १२.३०६.८ ॥
O König, beide gelten als Erkenntnis, von den Weisen gebilligt; nach den Schriften geübt, führen sie zum höchsten Ziel.
12.306.9
तुल्यं शौचं तयोरेकं दया भूतेषु चानघ ।
व्रतानां धारणं तुल्यं दर्शनं न समं तयोः।
तयोस्तु दर्शनं सम्यक्सूक्ष्माभावे प्रसज्यते ॥ १२.३०६.९ ॥
Beide haben dieselbe Reinheit und dasselbe Mitgefühl gegenüber den Wesen, o Makelloser; auch die Einhaltung der Gelübde ist gleich. Doch ihre Schau ist nicht gleich. Ihre rechte Schau entsteht nur, wo Feinheit fehlt.
12.306.10
यदि तुल्यं व्रतं शौचं दया चात्र फलं तथा ।
न तुल्यं दर्शनं कस्मात्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३०६.१० ॥
Wenn Gelübde, Reinheit und Mitgefühl und ebenso ihre Frucht hier gleich sind, warum ist dann die Schau nicht gleich? Sag mir das, o Großvater.
12.306.11
रागं मोहं तथा स्नेहं कामं क्रोधं च केवलम् ।
योगाच्छित्त्वा ततो दोषान्पञ्चैतान्प्राप्नुवन्ति ते ॥ १२.३०६.११ ॥
Nachdem sie durch Yoga diese fünf Mängel gänzlich durchtrennt haben — Anhaftung, Verblendung, ebenso Zuneigung, Begierde und Zorn —, erlangen sie es.
12.306.12
यथा चानिमिषाः स्थूला जालं छित्त्वा पुनर्जलम् ।
प्राप्नुवन्ति तथा योगास्तत्पदं वीतकल्मषाः ॥ १२.३०६.१२ ॥
Wie große Fische, die das Netz durchschneiden und wieder das Wasser erreichen, so erreichen die makellosen Yogins jenen Zustand.
12.306.13
तथैव वागुरां छित्त्वा बलवन्तो यथा मृगाः ।
प्राप्नुयुर्विमलं मार्गं विमुक्ताः सर्वबन्धनैः ॥ १२.३०६.१३ ॥
Ebenso erlangen die kräftigen Hirsche, nachdem sie das Netz zerschnitten und von allen Fesseln befreit sind, den reinen Pfad.
12.306.14
लोभजानि तथा राजन्बन्धनानि बलान्विताः ।
छित्त्वा योगात्परं मार्गं गच्छन्ति विमलं शिवम् ॥ १२.३०६.१४ ॥
O König, ebenso gehen die Starken, nachdem sie die aus Gier entstandenen Fesseln zerschnitten haben, durch den Yoga auf den höchsten, reinen und glückverheißenden Pfad.
12.306.15
अबलाश्च मृगा राजन्वागुरासु यथा परे ।
विनश्यन्ति न संदेहस्तद्वद्योगबलादृते ॥ १२.३०६.१५ ॥
O König, wie schwache Hirsche und andere in den Schlingen zugrunde gehen, ohne Zweifel, so gehen auch ohne die Kraft des Yoga (die Menschen) zugrunde.
12.306.16
बलहीनाश्च कौन्तेय यथा जालं गता झषाः ।
अन्तं गच्छन्ति राजेन्द्र योगास्तद्वत्सुदुर्बलाः ॥ १२.३०६.१६ ॥
O Sohn der Kuntī, wie schwache Fische, die ins Netz geraten, ihr Ende finden, so finden auch die sehr schwachen Yogas, o Herr der Könige, ihr Ende.
12.306.17
यथा च शकुनाः सूक्ष्मं प्राप्य जालमरिंदम ।
तत्र सक्ता विपद्यन्ते मुच्यन्ते च बलान्विताः ॥ १२.३०६.१७ ॥
O Bezwinger der Feinde, wie Vögel, die in ein feines Netz geraten, dort verfangen werden und zugrunde gehen, während die Starken befreit werden.
12.306.18
कर्मजैर्बन्धनैर्बद्धास्तद्वद्योगाः परंतप ।
अबला वै विनश्यन्ति मुच्यन्ते च बलान्विताः ॥ १२.३०६.१८ ॥
O Peiniger der Feinde, gebunden durch die aus dem Handeln entstandenen Fesseln, so ist es auch mit den Yogas: die Schwachen gehen gewiss zugrunde, während die Starken befreit werden.
12.306.19
अल्पकश्च यथा राजन्वह्निः शाम्यति दुर्बलः ।
आक्रान्त इन्धनैः स्थूलैस्तद्वद्योगो बलः प्रभो ॥ १२.३०६.१९ ॥
O König, wie ein kleines, schwaches Feuer erlischt, wenn es von dickem Brennholz erstickt wird, so erlischt ebenso der Yoga schwacher Kraft, o Herr.
12.306.20
स एव च यदा राजन्वह्निर्जातबलः पुनः ।
समीरणयुतः क्षिप्रं दहेत्कृत्स्नां महीमपि ॥ १२.३०६.२० ॥
O König, wenn dasselbe Feuer, wieder zu Kraft gekommen und mit dem Wind verbunden, kann es rasch die ganze Erde verbrennen.
12.306.21
तद्वज्जातबलो योगी दीप्ततेजा महाबलः ।
अन्तकाल इवादित्यः कृत्स्नं संशोषयेज्जगत् ॥ १२.३०६.२१ ॥
Ebenso kann der Yogin, der Kraft gewonnen hat, von strahlendem Glanz und großer Macht ist, die ganze Welt austrocknen wie die Sonne zur Zeit des Untergangs.
12.306.22
दुर्बलश्च यथा राजन्स्रोतसा हियते नरः ।
बलहीनस्तथा योगो विषयैर्ह्रियतेऽवशः ॥ १२.३०६.२२ ॥
O König, wie ein schwacher Mensch vom Strom fortgerissen wird, so wird der kraftlose Yoga hilflos von den Sinnesobjekten mitgerissen.
12.306.23
तदेव च महास्रोतो विष्टम्भयति वारणः ।
तद्वद्योगबलं लब्ध्वा व्यूहते विषयान्बहून् ॥ १२.३०६.२३ ॥
Wie ein Elefant jenen großen Strom aufhält, so hält auch der Yogin, nachdem er die Kraft des Yoga erlangt hat, viele Sinnesobjekte zurück.
12.306.24
विशन्ति चावशाः पार्थ योगाद्योगबलान्विताः ।
प्रजापतीनृषीन्देवान्महाभूतानि चेश्वराः ॥ १२.३०६.२४ ॥
O Sohn der Pṛthā, die Ohnmächtigen, die mit der Kraft des Yoga begabt sind und durch Yoga zu Herren werden, gehen ein in die Herren der Geschöpfe, die Weisen, die Götter und die großen Elemente.
12.306.25
न यमो नान्तकः क्रुद्धो न नृत्युर्भीमविक्रमः ।
ईशते नृपते सर्वे योगस्यामिततेजसः ॥ १२.३०६.२५ ॥
O König, weder Yama noch der zornige Antaka noch der Tod von schrecklicher Kraft — sie alle stehen unter der Macht des Yogin von grenzenloser Strahlkraft.
12.306.26
आत्मनां च सहस्राणि बहूनि भरतर्षभ ।
योगः कुर्याद्बलं प्राप्य तैश्च सर्वैर्महीं चरेत् ॥ १२.३०६.२६ ॥
O Stier der Bharatas, wenn er Kraft erlangt hat, kann der Yogin viele tausend Selbste erschaffen und mit ihnen allen die Erde durchwandern.
12.306.27
प्राप्नुयाद्विषयान्कश्चित्पुनश्चोग्रं तपश्चरेत् ।
संक्षिपेच्च पुनस्तात सूर्यस्तेतोगुणानिव ॥ १२.३०६.२७ ॥
Jemand mag Sinnesobjekte erlangen und wiederum strenge Askese üben; und, Liebling, wie die Sonne ihre Strahlen einzieht, so mag er sie wieder einziehen.
12.306.28
बलस्थस्य हि योगस्य बन्धनेशस्य पार्थिव ।
विमोक्षे प्रभविष्णुत्वमुपपन्नमसंशयम् ॥ १२.३०६.२८ ॥
O König, dem auf Kraft gegründeten Yoga und dem Herrn der Fessel gebührt zweifellos die Fähigkeit, in der Befreiung zu obsiegen.
12.306.29
बलानि योगप्राप्तानि मयैतानि विशांपते ।
निदर्शनार्थं सूक्ष्माणि वक्ष्यामि च पुनस्तव ॥ १२.३०६.२९ ॥
O Herr der Menschen, ich habe dir von diesen durch Yoga erlangten Kräften berichtet; und zur Veranschaulichung will ich dir noch Feineres sagen.
12.306.30
आत्मनश्च समाधाने धारणां प्रति वा विभो ।
निदर्शनानि सूक्ष्माणि शृणु मे भरतर्षभ ॥ १२.३०६.३० ॥
O Mächtiger, höre von mir die feinen Beispiele über die Sammlung des Selbst und das Festhalten darin, o Stier der Bharatas.
12.306.31
अप्रमत्तो यथा धन्वी लक्ष्यं हन्ति समाहितः ।
युक्तः सम्यक्तथा योगी मोक्षं प्राप्नोत्यसशयम् ॥ १२.३०६.३१ ॥
Wie ein achtsamer, gesammelter Bogenschütze das Ziel trifft, so erlangt der recht geübte Yogin ohne Zweifel die Befreiung.
12.306.32
स्नेहपूर्णे यथा पात्रे मन आधाय निश्चलम् ।
पुरुषो युक्त आरोहेत्सोपानं युक्तमानसः ॥ १२.३०६.३२ ॥
Wie ein Mann mit gesammeltem Geist, der seinen Sinn fest auf ein mit Öl gefülltes Gefäß richtet, eine Treppe hinaufsteigt.
12.306.33
युक्तस्तथाऽयमात्मानं योगः षार्थिव निश्चलम् ।
करोत्यमलमात्मानं भास्करोपमदर्शनम् ॥ १२.३०६.३३ ॥
So macht auch dieser Yogin, o König, sein Selbst gefestigt und das makellose Selbst leuchtend wie die Sonne.
12.306.34
यथा च नावं कौन्तेय कर्णधारः समाहितः ।
महार्णवगतां शीघ्रं नयेत्पार्थिव पत्तनम् ॥ १२.३०६.३४ ॥
Und wie ein aufmerksamer Steuermann ein Boot, das ins große Meer hinausgefahren ist, rasch in den Hafen führt, o König, o Sohn der Kuntī.
12.306.35
तद्वदात्मसमाधानं युक्त्वा योगेन तत्ववित् ।
दुर्गमं स्थानमाप्नोति हित्वा देहमिमं नृप ॥ १२.३०६.३५ ॥
Ebenso erlangt der Wissende der Wahrheit, mit dem Yoga verbunden und in seinem Selbst gesammelt, o König, nach Verlassen dieses Körpers einen unzugänglichen Zustand.
12.306.36
सारथिश्च यथा युक्त्वा सदश्वान्सुसमाहितः ।
देशमिष्टं नयत्याशु धन्विनं पुरुषर्षभ ॥ १२.३०६.३६ ॥
Und wie ein Wagenlenker, der gute Pferde angespannt hat und sehr aufmerksam ist, den Bogenschützen rasch in das ersehnte Land bringt, o Stier unter den Männern.
12.306.37
तथैव नृपते योगी धारणासु समाहितः ।
प्राप्नोत्याशु परं स्थानं लक्षं मुक्त इवाशुगः ॥ १२.३०६.३७ ॥
Ebenso, o König, erlangt der in den Konzentrationsübungen (dhāraṇā) gesammelte Yogin rasch den höchsten Zustand, wie ein schneller, losgelassener Pfeil das Ziel erreicht.
12.306.38
आवेश्यात्मनि चात्मानं योगी तिष्ठति योचलः ।
पापं हन्ति पुनीतानां पदमाप्नोति सोऽजरम् ॥ १२.३०६.३८ ॥
Nachdem er das Selbst im Selbst gesammelt hat, verweilt der unerschütterliche Yogin; er vernichtet die Sünde und erlangt den unvergänglichen Zustand der Gereinigten.
12.306.39
नाभ्यां कण्ठे च शीर्षे च हृदि वक्षसि पार्श्वयोः ।
दर्शने श्रवणे चापि घ्राणे चामितविक्रम ॥ १२.३०६.३९ ॥
Am Nabel, an der Kehle und am Kopf, am Herzen, an der Brust, an beiden Seiten; beim Sehen, beim Hören und auch beim Riechen, o du von unermesslicher Tapferkeit.
12.306.40
स्थानेष्वेतेषु यो योगी महाव्रतसमाहितः ।
आत्मना सूक्ष्ममात्मानं युङ्क्ते सम्यग्विशांपते ॥ १२.३०६.४० ॥
Der Yogin, der im großen Gelübde gesammelt ist und an diesen Stellen das feine Selbst durch das Selbst richtig mit dem Selbst verbindet, o Herr der Völker.
12.306.41
स शीघ्रमचलप्रख्यं कर्म दग्ध्या शुभाशुभम् ।
उत्तमं योगमास्थाय यदीच्छति विमुच्यते ॥ १२.३०६.४१ ॥
Er wird schnell, gleich dem unbeweglichen Berg, nachdem er gute und böse Taten verbrannt und den höchsten Yoga ergriffen hat, befreit, wenn er es wünscht.
12.306.42
आहारान्कीदृशान्कृत्वा कानि जित्वा च भारत ।
योगी बलमवाप्नोति तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १२.३०६.४२ ॥
O Nachkomme des Bharata, welche Speisen soll der Yogin zu sich nehmen und was soll er überwinden, um Kraft zu erlangen? Du bist es, der dies sagen soll.
12.306.43
कणानां भक्षणे युक्तः पिण्याकस्य च भारत ।
स्नेहानां वर्जने युक्तो योगी बलमवाप्नुयात् ॥ १२.३०६.४३ ॥
O Bhārata, der Yogin, der sich dem Verzehr von Kleie und Ölkuchen hingibt und sich der Enthaltung von Fetten widmet, erlangt Kraft.
12.306.44
भुञ्जानो यावकं रूक्षं दीर्घकालमरिंदम् ।
एकाहारो विशुद्धात्मा योगी बलमवाप्नुयात् ॥ १२.३०६.४४ ॥
O Bezwinger der Feinde, der Yogin, der lange Zeit trockenen Gerstenbrei isst und nur eine Mahlzeit nimmt, reinen Geistes, erlangt Kraft.
12.306.45
पक्षान्मासानृतूंश्चैतान्संवत्सरानहस्तथा ।
अपः पीत्वा पयोमिश्रा योगी बलमवाप्नुयात् ॥ १२.३०६.४५ ॥
Wer so fastend über Halbmonate, Monate, Jahreszeiten und Jahre hinweg nur mit Milch vermischtes Wasser trinkt, der Yogin erlangt Kraft.
12.306.46
अखण्डमपि वा मांसं सततं मनुजेश्वर ।
उपोष्य सम्यक्शुद्धात्मा योगी बलमवाप्नुयात् ॥ १२.३०६.४६ ॥
O Herr der Menschen, der Yogin, der ständig auch unzerteiltes Fleisch isst und fastet und so vollkommen reinen Geistes wird, erlangt Kraft.
12.306.47
कामं जित्वा तथा क्रोधं शीतोष्णे वर्षमेव च ।
भयं शोकं तथा श्वासं पौरुषान्विषयांस्तथा ॥ १२.३०६.४७ ॥
Nachdem man das Begehren besiegt hat, ebenso den Zorn, Kälte und Hitze, den Regen, die Furcht, den Kummer, den Atem, die männliche Anstrengung und auch die Sinnesobjekte.
12.306.48
अरतिं दुर्जयां चैव घोरां तृष्णां च पार्थिव ।
स्पर्शं निद्रां तथा तन्द्रीं दुर्जयां नृपसत्तम ॥ १२.३०६.४८ ॥
O König, die schwer zu besiegende Abneigung und der schreckliche Durst, ebenso Berührung, Schlaf und Schläfrigkeit, die schwer zu besiegen sind, o Bester der Könige.
12.306.49
दीपयन्ति महात्मानः सूक्ष्ममात्मानमात्मना ।
वीतरागा महाप्रज्ञा ध्यानाध्ययनसंपदा ॥ १२.३०६.४९ ॥
Die großen Seelen, frei von Begierde und von großer Weisheit, entzünden ihr feines Selbst durch sich selbst, mit dem Reichtum von Meditation und Studium.
12.306.50
दुर्गस्त्वेप मतः पन्था ब्राह्मणानां विपश्चिताम् ।
न कश्चिद्व्रजति ह्यस्मिन्क्षेमेण भरतर्षभ ॥ १२.३०६.५० ॥
Dieser Pfad gilt selbst für gelehrte Brahmanen als schwierig; o Stier der Bharatas, niemand schreitet sicher auf ihm.
12.306.51
यथा कश्चिद्वनं घोरं बहुसर्पसरीसृपम् ।
श्वभ्रवत्तोयहीनं च दुर्गमं बहुकण्टकम् ॥ १२.३०६.५१ ॥
Wie jemand, der in einen schrecklichen Wald tritt, voller vieler Schlangen und Kriechtiere, grubenartig, wasserlos, schwer zu durchqueren und voller Dornen.
12.306.52
अभक्षमटवीप्रायं दावदग्धमहीरुहम् ।
पन्थानं तस्कराकीर्णं क्षेमेणाभिपतेद्युवा ॥ १२.३०६.५२ ॥
Ein junger Mann sollte sicher einen Pfad beschreiten, auf dem es kein Essen gibt, der größtenteils Wildnis ist, wo große Bäume von einem Waldbrand verbrannt sind und der von Dieben wimmelt.
12.306.53
योगमार्गं तथाऽऽसाद्य यः कश्चिद्व्रजते द्विजः ।
क्षेमेणोपरमेन्मार्गाद्बहुदोषो हि स स्मृतः ॥ १२.३०६.५३ ॥
Wenn ein Zweimalgeborener, der den Pfad des Yoga erreicht hat, ihn betritt und dann sicher von ihm zurücktritt, gilt er als sehr schuldig.
12.306.54
सुस्थेयं क्षुरधारासु निशितासु महीपते ।
धारणासु तु योगस्य दुःस्थेयमकृतात्मभिः ॥ १२.३०६.५४ ॥
O Herr der Erde, auf scharfen Rasierklingen kann man mit Leichtigkeit fest stehen; doch in den Übungen der Konzentration des Yoga ist es schwer, für jene fest zu stehen, deren Selbst nicht gezügelt ist.
12.306.55
विपन्ना धारणास्तात नयन्ति न शुभां गतिम् ।
नेतृहीना यथा नावः पुरुषानर्णवे नृप ॥ १२.३०६.५५ ॥
Lieber Sohn, verlorene Sammlungen führen nicht zu einem glücklichen Ziel, so wie führerlose Boote die Menschen nicht über den Ozean bringen, o König.
12.306.56
यस्तु तिष्ठति कौन्तेय धारणासु यथाविधि ।
मरणं जन्म दुःखं च सुखं च स विमुञ्चति ॥ १२.३०६.५६ ॥
Wer aber, Sohn der Kuntī, gemäß der Regel in den Sammlungen standhaft verharrt, der entledigt sich von Tod und Geburt, Leid und Glück.
12.306.57
नानाशास्त्रेषु निष्पन्नं योगेष्विदमुदाहृतम् ।
परं योगस्य यत्कृत्यं निश्चितं तद्द्विजातिषु ॥ १२.३०६.५७ ॥
In verschiedenen Lehrbüchern begründet, wurde dies über die Yogas gelehrt: Die höchste Pflicht des Yoga ist für die Zweimalgeborenen festgelegt.
12.306.58
परं हि तद्ब्रह्ममयं महात्म ।
न्ब्रह्माणमीशं वरदं च विष्णुम्।
भवं च धर्मं च ष़डाननं च ।
षट्ब्रह्मपुत्रांश्च महान्भावान् ॥ १२.३०६.५८ ॥
Jenes Höchste ist aus Brahman gemacht: der großherzige Brahmā, der Herr, Viṣṇu, der Gaben gewährt, Bhava und Dharma, der Sechsgesichtige, die sechs Söhne Brahmās und die großen Zustände.
12.306.59
तमश्च कष्टं सुमहद्रजश्च ।
सत्वं विशुद्धं प्रकृतिं परां च।
सिद्धिं च देवीं वरुणस्य पत्नीं ।
तेजश्च कृत्स्नं सुमहच्च धैर्यम् ॥ १२.३०६.५९ ॥
Finsternis und die harte, sehr große Leidenschaft, reine Güte, die höchste Urnatur, die Vollendung, die Göttin, Gemahlin Varuṇas, der gesamte Glanz und die sehr große Standhaftigkeit.
12.306.60
ताराधिपं खे विमलं सतारं ।
विश्वांश्च देवानुरगान्पितृंश्च।
शैलांश्च कृत्स्नानुदधींश्च घोरा ।
न्नदीश्च सर्वाः सवनान्घनांश्च ॥ १२.३०६.६० ॥
Am Himmel den reinen Herrn der Sterne mit den Sternen; alle Götter, Schlangen und Ahnen, die ganzen Berge, die schrecklichen Meere, alle Flüsse, die Opferspenden und die Wolken.
12.306.61
नागान्नगान्यक्षगणान्दिशश्च ।
गन्धर्वसंघान्पुरुषान्स्त्रियश्च।
परात्परं प्राप्य महान्महात्मा ।
विशेत योगी नचिराद्विमुक्तः ॥ १२.३०६.६१ ॥
Er sieht die Nāgas, die Berge, die Scharen der Yakṣas, die Himmelsrichtungen, die Schwärme der Gandharvas, Männer und Frauen; nachdem der große, hochherzige Yogin das Höchste aus dem Höchsten erreicht hat, tritt er, bald befreit, in es ein.
12.306.62
कथा च येयं नृपते प्रसक्ता ।
देवे महावीर्यतमौ शुभेयम्।
योगी स सर्वानभिभूय मर्त्या ।
न्नारायणात्मा कुरुते महात्मा ॥ १२.३०६.६२ ॥
O König, diese Erzählung ist mit dem Gott verbunden, dem Mächtigsten der beiden, und sie ist verheißungsvoll. Dieser großherzige Yogin, der alle Sterblichen überwunden hat, macht sein Selbst zu Nārāyaṇa.