மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.307
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.307.1
सम्पक्त्वयाऽयं नृपते वर्णितः शिष्टसंमतः ।
योगमार्गो यथान्यायं शिष्यायेह हितैषिणा ॥ १२.३०७.१ ॥
அரசே, சான்றோர் ஏற்ற இந்த யோக வழியை நீர் முறைப்படி முழுமையாக விவரித்தீர்; நலம் விரும்பும் குரு சீடனுக்கு இங்கு அதை உரைத்தார்.
12.307.2
साङ्ख्ये त्विदानीं कार्त्स्न्येन विधिं प्रब्रूहि पृच्छते ।
त्रिषु लोकेषु यज्ज्ञानं सर्वं तद्विदितं हि ते ॥ १२.३०७.२ ॥
இப்போது சாங்கிய முறையை முழுமையாக என் வினவலுக்கு விளக்குக; மூன்று உலகங்களிலும் உள்ள அறிவு அனைத்தும் உமக்குத் தெரிந்ததே.
12.307.3
शृणु मे त्वमिदं कृत्स्नं साङ्ख्यानां विदितात्मनाम् ।
विदितं यतिभिः सर्वैः कपिलादिभिरीश्वरैः ॥ १२.३०७.३ ॥
தன்னை அறிந்த சாங்கியர்களின் இந்த முழுமையான கொள்கையை நீ என்னிடமிருந்து கேள்; இது அனைத்து யதிகளாலும், கபிலர் முதலிய ஈசுவரர்களாலும் அறியப்பட்டதே.
12.307.4
यस्मिन्नविभ्रमाः केचिद्दृश्यन्ते मनुजर्षभ ।
गुणाश्च यस्मिन्बहवो दोषहानिश्च केवला ॥ १२.३०७.४ ॥
மனிதர்களில் காளையே, இதில் சிலர் மயக்கமற்றவர்களாகக் காணப்படுகிறார்கள்; இதில் பல நற்குணங்களும், குற்றங்களின் முழுமையான நீக்கமும் உள்ளன.
12.307.5
ज्ञानेन परिसङ्ख्याय सदोषान्विषयान्नृप ।
मानुषान्दुर्जयान्कृत्स्नान्पैशाचान्विषयांस्तथा ॥ १२.३०७.५ ॥
அரசே, அறிவினால் குற்றங்களுடன் கூடிய புலன் பொருள்களை முழுமையாக எண்ணி, வெல்லுதற்கரிய மனித புலன்களையும், பைசாச புலன்களையும்.
12.307.6
राक्षसान्विषयाञ्ज्ञात्वा यक्षाणां विषयांस्तथा ।
विषयानौरगाञ्ज्ञात्वा गान्धर्वविषयांस्तथा ॥ १२.३०७.६ ॥
ராட்சசர்களின் புலன் பொருள்களை அறிந்து, யக்ஷர்களின் பொருள்களையும் அவ்வாறே, நாகர்களின் பொருள்களை அறிந்து, கந்தர்வர்களின் பொருள்களையும்.
12.307.7
पितृणां विषयाञ्ज्ञात्वा तिर्यक्षु चरतां नृप ।
सुपर्णविषयाञ्ज्ञात्वा मरुतां विषयांस्तथा ॥ १२.३०७.७ ॥
அரசே, பித்ருக்களின் உலகங்களையும், திரியக் யோனிகளில் உலவுபவர்களின் உலகங்களையும் அறிந்து, சுபர்ணர்களின் உலகங்களையும், மருத்துகளின் உலகங்களையும் அறிந்து.
12.307.8
राजर्षिविषयाञ्ज्ञात्वा ब्रह्मर्षिविषयांस्तथा ।
आसुरान्विषयाञ्ज्ञात्वा वैश्वदेवांस्तथैव च ॥ १२.३०७.८ ॥
ராஜரிஷிகளின் உலகங்களையும், பிரம்மரிஷிகளின் உலகங்களையும் அதுபோல அறிந்து, அசுரர்களின் உலகங்களை அறிந்து, வைஸ்வதேவர்களின் உலகங்களையும் அறிந்து.
12.307.9
देवर्षिविषयाञ्ज्ञात्वा योगानामपि चेश्वरान् ।
प्रजापतीनां विषयान्ब्रह्मणो विषयांस्तथा ॥ १२.३०७.९ ॥
தேவரிஷிகளின் உலகங்களை அறிந்து, யோகங்களின் ஈசுவரர்களையும் அறிந்து, பிரஜாபதிகளின் உலகங்களை அறிந்து, பிரம்மாவின் உலகத்தையும் அதுபோல அறிந்து.
12.307.10
आयुषश्च परं कालं लोके विज्ञाय तत्त्वतः ।
सुखस्य च परं तत्त्वं विज्ञाय वदतां वर ॥ १२.३०७.१० ॥
உலகில் ஆயுளின் உயர்ந்த காலத்தை உண்மையாக அறிந்து, இன்பத்தின் உயர்ந்த தத்துவத்தையும் அறிந்து, பேசுபவர்களில் சிறந்தவனே.
12.307.11
प्राप्ते काले च यद्दुःखं सततं विषयैषिणाम् ।
तिर्यक्षु पततां दुःखं पततां नरके च यत् ॥ १२.३०७.११ ॥
காலம் வந்தபோது, இன்பப் பொருட்களை நாடுபவர்களுக்கு இடைவிடாது வரும் துன்பம், திரியக் யோனியில் வீழ்பவர்களின் துன்பம், நரகத்தில் வீழ்பவர்களின் துன்பம் ஆகியவை.
12.307.12
स्वर्गस्य च गुणान्कृत्स्नान्दोषान्सर्वांश्च भारत ।
परिसंख्यानसंख्यानं सत्वं सांख्यगुणात्मकम्।
वेदवादे येऽपि दोषा गुणा ये चापि वैदिकाः ॥ १२.३०७.१२ ॥
பாரதா, சொர்க்கத்தின் அனைத்து குணங்களையும் அனைத்து குறைகளையும், கணக்கும் எண்ணிக்கையும், சாங்கிய குணங்களால் ஆன சத்துவத்தையும், வேத வாதத்தில் உள்ள குறைகளும் நிறைகளும், வைதிகமான நன்மைகளும்.
12.307.13
ज्ञानयोगे च ये दोषा गुणा योगे च ये नृप ।
साङ्ख्यज्ञाने च ये दोषास्तथैव च गुणा नृप।
इतरेषु च ये दोषा गुणास्तेषु च भारत ॥ १२.३०७.१३ ॥
ஓ அரசே, ஞான யோகத்திலுள்ள குற்றங்களும் நற்குணங்களும், யோகத்திலுள்ளவையும், ஓ அரசே, சாங்கிய ஞானத்திலுள்ள குற்றங்களும் அவ்வாறே நற்குணங்களும், ஓ அரசே, மற்றவற்றிலுள்ள குற்றங்களும் நற்குணங்களும், ஓ பாரதா, அவற்றில் உள்ளவையும்.
12.307.14
सत्वं दशगुणं ज्ञात्वा रजो नवगुणं तथा ।
तमश्चाष्टगुणं ज्ञात्वा वृद्धिं सप्तगुणां तथा ॥ १२.३०७.१४ ॥
சத்துவம் பத்து மடங்கு என்றும், ரஜஸ் ஒன்பது மடங்கு என்றும், தமஸ் எட்டு மடங்கு என்றும் அறிந்து, வளர்ச்சியை ஏழு மடங்கு என்றும் அறிந்து, அவ்வாறே.
12.307.15
षङ्गुणं च मनो ज्ञात्वा नभः पञ्चगुणं तथा ।
बुद्धिं चतुर्गुणां ज्ञात्वा तमश्च त्रिगुणं तथा ॥ १२.३०७.१५ ॥
மனதை ஆறு மடங்கு என்றும், ஆகாயத்தை ஐந்து மடங்கு என்றும் அறிந்து, அவ்வாறே; புத்தியை நான்கு மடங்கு என்றும், தமஸை மூன்று மடங்கு என்றும் அறிந்து, அவ்வாறே.
12.307.16
द्विगुणं च रजो ज्ञात्वा सत्वमेकगुणं पुनः ।
सर्गं विज्ञाय तत्त्वेन प्रलये प्रेक्ष्य चात्मनः ॥ १२.३०७.१६ ॥
ரஜஸை இரு மடங்கு என்றும், சத்துவத்தை மீண்டும் ஒரு மடங்கு என்றும் அறிந்து; படைப்பைத் தத்துவப்படி உணர்ந்து, பிரளயத்தில் ஆன்மாவைக் கண்டு.
12.307.17
ज्ञानविज्ञानसंपन्नाः कारणैर्भाविताः शुभाः ।
प्राप्नुवन्ति शुभं मोक्षं सूक्ष्मा इव नभः परम् ॥ १२.३०७.१७ ॥
ஞானமும் விஞ்ஞானமும் நிறைந்தவர்கள், காரணங்களால் பக்குவப்பட்ட நல்லோர், ஆகாயம் போல் நுண்மையாகி, உயர்ந்த நற்பேறான வீடுபேற்றை அடைகின்றனர்.
12.307.18
रूपेण दृष्टिं संयुक्तां घ्राणं गन्धगुणेन च ।
शब्दे सक्तं तथा श्रोत्रं जिह्वा रसगुणेषु च ॥ १२.३०७.१८ ॥
உருவத்தால் பார்வை இணைந்துள்ளது, மணத்தின் குணத்தால் மூக்கு; ஒலியில் செவி பற்றியுள்ளது, அவ்வாறே நாக்கு சுவையின் குணங்களில் பற்றியுள்ளது.
12.307.19
त्वचं स्पर्शे तथा सक्तां वायुं नभसि चाश्रितम् ।
मोहं तमसि संयुक्तं लोभमर्थेषु संश्रितम् ॥ १२.३०७.१९ ॥
தோல் தொடுதலில் பற்றியுள்ளது; காற்று ஆகாயத்தில் சார்ந்துள்ளது. மோகம் இருளுடன் இணைந்துள்ளது; லோபம் பொருட்களில் சார்ந்துள்ளது.
12.307.20
विष्णौ क्रान्तं बलं शक्रे कोष्ठे सक्तं तथाऽनलम् ।
अप्सु देवीं समासक्तामपस्तेजसि संश्रिताः ॥ १२.३०७.२० ॥
பலம் விஷ்ணுவில் வியாபித்துள்ளது, இந்திரனிலும்; வயிற்றில் அக்னி பற்றியுள்ளது. தேவி நீரில் முழுமையாகப் பற்றியுள்ளார்; நீர்கள் ஒளியில் சார்ந்துள்ளன.
12.307.21
तेजः सूक्ष्मे च संयुक्तं वायुं नभसि चाश्रितम् ।
नभो महति संयुक्तं महद्बुद्धौ च संश्रितम् ॥ १२.३०७.२१ ॥
ஒளி நுண்மையுடன் இணைந்துள்ளது; காற்று ஆகாயத்தில் சார்ந்துள்ளது. ஆகாயம் மகத்தில் இணைந்துள்ளது; மகத் புத்தியில் சார்ந்துள்ளது.
12.307.22
बुद्धिं तमसि संसक्तां तमो रजसि संश्रितम् ।
रजः सत्वे तथा सक्तं सत्वं सक्तं तथाऽऽत्मनि ॥ १२.३०७.२२ ॥
புத்தி தமஸில் முழுமையாகப் பற்றியுள்ளது; தமஸ் ரஜஸில் சார்ந்துள்ளது. ரஜஸ் சத்துவத்தில் பற்றியுள்ளது; சத்துவமும் ஆத்மாவில் பற்றியுள்ளது.
12.307.23
सक्तमात्मानमीशे च देवे नारायणे तथा ।
देवं मोक्षे च संसक्तं मोक्षं सक्तं तु न क्वचित् ॥ १२.३०७.२३ ॥
ஆத்மா ஈசுவரனில் பற்றியுள்ளது, தேவன் நாராயணனிலும். தேவன் மோட்சத்தில் முழுமையாகப் பற்றியுள்ளார்; ஆனால் மோட்சம் எங்கும் பற்றியதில்லை.
12.307.24
ज्ञात्वा सत्वयुतं देहं वृतं षोडशभिर्गुणैः ।
स्वभावं चेतनां चैव ज्ञात्वा देहसमाश्रिते ॥ १२.३०७.२४ ॥
சத்துவத்துடன் கூடிய உடலை, பதினாறு குணங்களால் சூழப்பட்டதை அறிந்து; இயல்பையும் உணர்வையும் அறிந்து, உடலில் வாழ்பவனை.
12.307.25
मध्यस्थमेकमात्मानं पापं यस्मिन्न विद्यते ।
द्वितीयं कर्म विज्ञाय नृपते विषयैषिणाम् ॥ १२.३०७.२५ ॥
பாவம் எதுவும் இல்லாத, நடுவில் நிலைத்திருக்கும் ஒரே ஆத்மாவை (அறிக). ஓ அரசே, புலன்-பொருட்களை விரும்புவோருக்கு இரண்டாவதாக கர்மம் உள்ளது என்பதை அறிந்துகொள்.
12.307.26
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थांश्च सर्वानात्मनि संश्रितान् ।
दुर्लभत्वं च मोक्षस्य विज्ञाय श्रुतिपूर्वकम् ॥ १२.३०७.२६ ॥
ஆத்மாவில் சார்ந்திருக்கும் புலன்களையும், புலன்-பொருட்களையும் அனைத்தையும், மோட்சம் அரிதானது என்பதையும், வேதத்தின் அடிப்படையில் அறிந்துகொள்.
12.307.27
प्राणापानौ समानं च व्यानोदानौ च तत्त्वतः ।
आवहं चानिलं ज्ञात्वा प्रवहं चानिलं पुनः ॥ १२.३०७.२७ ॥
பிராணன், அபானன், சமானன், வியானன், உதானன் ஆகியவற்றை உண்மையாக, மேலும் ஆவஹ வாயுவையும் பிரவஹ வாயுவையும் அறிந்துகொள்.
12.307.28
सप्तवातांस्तथा शेषान्सप्तधा विहितान्पुनः ।
प्रजापतीनृषींश्चैव मार्गांश्चैव बहून्वरान् ॥ १२.३०७.२८ ॥
ஏழு வாயுக்களையும், ஏழு வகைகளாக நிறுவப்பட்ட மற்றவற்றையும் மீண்டும், பிரஜாபதிகளையும் ரிஷிகளையும், பல சிறந்த வழிகளையும் (அறிக).
12.307.29
सप्तर्षीश्च बहूञ्ज्ञात्वा राजर्षीश्च परंतप ।
सुरर्षीन्महतश्चान्यान्ब्रह्मर्षीन्सूर्यसन्निभान् ॥ १२.३०७.२९ ॥
ஏழு ரிஷிகளையும், பல ரிஷிகளையும், ஓ பரந்தபா, ராஜரிஷிகளையும், தேவரிஷிகளையும், மகத்தானவர்களையும், சூரியனுக்கு ஒப்பான மற்ற பிரம்மரிஷிகளையும் அறிந்துகொள்.
12.307.30
ऐश्वर्याच्च्यावितान्दृष्ट्वा कालेन महता नृप ।
महतां भूतसङ्घानां श्रुत्वा नाशं च पार्थिव ॥ १२.३०७.३० ॥
ஓ அரசே, பெரும் காலத்தால் ஐசுவரியத்திலிருந்து வீழ்த்தப்பட்டவர்களைக் கண்டு, ஓ பார்த்திவா, பெரிய உயிரினக் கூட்டங்களின் அழிவைக் கேட்டு (சிந்தி).
12.307.31
गतिं चाप्यशुभां ज्ञात्वा नृपते पापकर्मिणाम् ।
वैतरण्यां च यद्दुःखं पतितानां यमक्षये ॥ १२.३०७.३१ ॥
அரசே, பாவச் செயல் செய்பவர்களின் அசுபமான கதியையும், யமலோகத்தில் வீழ்ந்தவர்கள் வைதரணியில் அடையும் துன்பத்தையும் அறிந்து.
12.307.32
योनीषु च विचित्रासु संसारानशुभांस्तथा ।
जठरे चाशुभे वासं शोणितोदकभाजने ॥ १२.३०७.३२ ॥
பல்வேறு யோனிகளிலும், அசுபமான சம்சாரங்களிலும், இரத்த-நீர் பாத்திரம் போன்ற அசுத்த கர்ப்பத்தில் வாசத்திலும்.
12.307.33
श्लेष्ममूत्रपुरीषे च तीव्रगन्धसमन्विते ।
शुक्रशोणितसंघाते मज्जास्नायुपरिग्रहे ॥ १२.३०७.३३ ॥
கடுமையான நாற்றம் கொண்ட சளி, சிறுநீர், மலம் நிறைந்த இடத்தில்; சுக்கிலமும் இரத்தமும் கலந்த கூட்டத்தில், மஜ்ஜையும் நரம்புகளும் சேர்ந்த இடத்தில்.
12.307.34
सिराशतसमाकीर्णे नवद्वारे पुरेऽशुचौ ।
विज्ञायाहितमात्मानं योगांश्च विविधान्नृप ॥ १२.३०७.३४ ॥
நூற்றுக்கணக்கான நாடிகளால் நிறைந்த, ஒன்பது வாயில்கள் கொண்ட அசுத்த நகரமாகிய உடலில் வைக்கப்பட்ட ஆத்மாவை அறிந்து, அரசே, பலவகை யோகங்களையும் அறிந்து.
12.307.35
तामसानां च जन्तूनां रमणीयावृतात्मनाम् ।
सात्विकानां च जन्तूनां कुत्सितं भरतर्षभ ॥ १२.३०७.३५ ॥
தாமசமான உயிரினங்களின் - இனிய விஷயங்களால் மூடப்பட்ட ஆத்மா கொண்டவர்களின் - மற்றும் சாத்துவிக உயிரினங்களின் இழிவான நிலை, பரதர்களில் சிறந்தவனே.
12.307.36
गर्हितं महतामर्थे साङ्ख्यानां विदितात्मनाम् ।
उपप्लवांस्तथा घोराञ्शशिनस्तेजसस्तथा ॥ १२.३०७.३६ ॥
ஆத்மாவை அறிந்த சாங்கிய ஞானிகளுக்கு, பெரியோருக்கு இது இழிவானது; அவ்வாறே சந்திரனின் ஒளியிலும் ஒளியிலும் கொடிய இடையூறுகளும்.
12.307.37
ताराणां पतनं दृष्ट्वा नक्षत्राणां च पर्ययम् ।
द्वन्द्वानां विप्रयोगं च विज्ञाय कृपण नृप ॥ १२.३०७.३७ ॥
நட்சத்திரங்கள் விழுவதையும், விண்மீன்கள் இடம் மாறுவதையும் கண்டு, இணைகளின் பிரிவையும் அறிந்து, ஓ துயருற்ற அரசே.
12.307.38
अन्योन्यभक्षणं दृष्ट्वा भूतानामपि चाशुभम् ।
बाल्ये मोहं च विज्ञाय क्षयं देहस्य चाशुभम् ॥ १२.३०७.३८ ॥
உயிரினங்கள் ஒன்றையொன்று உண்பதையும் அவற்றின் அசுபத்தையும் கண்டு, இளமையின் மயக்கத்தையும் உடலின் அழிவையும் அசுபத்தையும் அறிந்து.
12.307.39
रागे मोहे च संप्राप्ते क्वचित्सत्वं समाश्रितम् ।
सहस्रेषु नरः कश्चिन्मोक्षबुद्धिं समाश्रितः ॥ १२.३०७.३९ ॥
ஆசையிலும் மயக்கத்திலும் அகப்பட்டிருந்தாலும், எங்கோ சிலர் சத்துவத்தை அடைக்கலமாகக் கொள்கின்றனர்; ஆயிரத்தில் ஒருவன் மோட்ச புத்தியை அடைக்கலமாகக் கொள்கிறான்.
12.307.40
दुर्लभत्वं च मोक्षस्य विज्ञाय श्रुतिपूर्वकम् ।
बहुमानमलब्धेषु लब्धे मध्यस्थतां पुनः ॥ १२.३०७.४० ॥
சுருதியின் அடிப்படையில் மோட்சத்தின் அரிதைத்தன்மையை அறிந்து, கிடைக்காதவற்றின் மீது பெரும் மதிப்பும், கிடைத்தவற்றின் மீது மீண்டும் நடுநிலையும்.
12.307.41
विषयाणां च दौरात्म्यं विज्ञाय नृपते पुनः ।
गतासूनां च कौन्तेय देहान्दृष्ट्वा तथाऽशुभान् ॥ १२.३०७.४१ ॥
ஓ அரசே, புலன் பொருட்களின் கொடுமையை மீண்டும் அறிந்து, ஓ குந்தியின் மகனே, இறந்தவர்களின் அசுபமான உடல்களைக் கண்டு.
12.307.42
वासं कुलेषु जन्तूनां दुःखं विज्ञाय भारत ।
ब्रह्मघ्नानां गतिं ज्ञात्वा पतितानां सुदारुणाम् ॥ १२.३०७.४२ ॥
ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, உயிரினங்கள் குடும்பங்களில் வசிப்பதையும் அவற்றின் துயரத்தையும் அறிந்து, பிராமணக் கொலையாளிகளின் கதியையும் வீழ்ந்தவர்களின் மிகக் கொடிய கதியையும் அறிந்து.
12.307.43
सुरापाने च सक्तानां ब्राह्मणानां दुरात्मनाम् ।
गुरूदारप्रसक्तानां गतिं विज्ञाय चाशुभाम् ॥ १२.३०७.४३ ॥
மதுபானத்தில் ஈடுபட்ட, தீய உள்ளம் கொண்ட பிராமணர்களின், மற்றும் குருவின் மனைவியிடம் பற்றுக்கொண்டவர்களின் அசுப கதியை அறிந்து.
12.307.44
जननीषु च वर्तन्ते येन सम्यग्युधिष्ठिर ।
सदेवकेषु लोकेषु येन वर्तन्ति मानवाः ॥ १२.३०७.४४ ॥
யுதிஷ்டிரா, எதனால் உயிர்கள் தாய்களில் நன்றாக வாழ்கின்றனவோ, எதனால் மனிதர்கள் தேவர்களுடன் கூடிய உலகங்களில் வாழ்கின்றனரோ.
12.307.45
तेन ज्ञानेन विज्ञाय गतिं चाशुभकर्मणाम् ।
तिर्यग्योनिगतानां च विज्ञाय च गतिं पृथक् ॥ १२.३०७.४५ ॥
அந்த ஞானத்தால், அசுப கர்மம் செய்தவர்களின் கதியையும், விலங்கு யோனிகளை அடைந்தவர்களின் கதியையும் தனித்தனியாக அறிந்து.
12.307.46
वेदवादांस्तथा चित्रानृतूनां पर्ययांस्तथा ।
क्षयं संवत्सराणां च मासानां च क्षयं तथा ॥ १२.३०७.४६ ॥
வேத வாக்கியங்களையும், ருதுக்களின் பல்வேறு சுழற்சிகளையும், ஆண்டுகளின் குறைவையும், மாதங்களின் குறைவையும்.
12.307.47
पक्षक्षयं तथा दृष्ट्वा दिवसानां च संक्षयम् ।
क्षयं वृद्धिं च चन्द्रस्य दृष्ट्वा प्रत्यक्षतस्तथा ॥ १२.३०७.४७ ॥
பக்ஷங்களின் குறைவையும், நாட்களின் குறைவையும் கண்டு, சந்திரனின் குறைவையும் வளர்ச்சியையும் நேரில் கண்டு.
12.307.48
वृद्धिं दृष्ट्वा समुद्राणां क्षयं तेषां तथा पुनः ।
क्षयं धनानां दृष्ट्वा च पुनर्वृद्धिं तथैव च ॥ १२.३०७.४८ ॥
கடல்களின் பெருக்கத்தையும் அவற்றின் குறைவையும் கண்டு, மீண்டும் செல்வங்களின் குறைவையும் மீண்டும் பெருக்கத்தையும் அவ்வாறே கண்டு.
12.307.49
संयोगानां क्षयं दृष्ट्वा युगानां च विशेषतः ।
क्षयं च दृष्ट्वा शैलानां क्षयं च सरितां तथा ॥ १२.३०७.४९ ॥
சேர்க்கைகளின் அழிவையும், குறிப்பாக யுகங்களின் அழிவையும் கண்டு, மலைகளின் அழிவையும் அவ்வாறே ஆறுகளின் அழிவையும் கண்டு.
12.307.50
वर्णानां च क्षयं दृष्ट्वा क्षयान्तं च पुनः पुनः ।
जरा मृत्युस्तथा जन्म दृष्ट्वा दुःखानि चैव ह ॥ १२.३०७.५० ॥
வர்ணங்களின் அழிவையும், மீண்டும் மீண்டும் அழிவில் முடிவதையும் கண்டு, முதுமையையும், மரணத்தையும், அவ்வாறே பிறப்பையும் கண்டு, துன்பங்களையும் கண்டு.
12.307.51
देहदोषांस्तथा ज्ञात्वा तेषां दुःखं च तत्त्वतः ।
देहविक्लवतां चैव सम्यग्विज्ञाय तत्त्वतः ॥ १२.३०७.५१ ॥
உடலின் குறைகளை அவ்வாறே அறிந்து, அவற்றின் துன்பத்தை உண்மையாக அறிந்து, உடல் துயரத்தையும் நன்கு உண்மையாக உணர்ந்து.
12.307.52
आत्मदोषांश्च विज्ञाय सर्वानात्मनि संश्रितान् ।
स्वदेहादुत्थितान्गब्धांस्तथा विज्ञाय चाशुभान्।
मूत्रश्लेष्मपुरीषादीन्स्वेदजांश्च सुकुत्सितान् ॥ १२.३०७.५२ ॥
தங்கள் குறைகளை அறிந்து, உடலில் சார்ந்திருக்கும் அனைத்தையும், தன் உடலிலிருந்து எழுந்தவற்றையும், அசுபமானவற்றையும், சிறுநீர், சளி, மலம் முதலியவற்றையும், வியர்வையில் பிறந்த மிகவும் இழிவானவற்றையும் அறிந்து.
12.307.53
कान्स्वगात्रोद्भवान्दोषान्पश्यस्यमितविक्रम ।
एतन्मे संशयं कृत्स्नं वक्तुमर्हसि तत्त्वतः ॥ १२.३०७.५३ ॥
அளவற்ற வீரரே, உங்கள் உடலிலிருந்து தோன்றும் எந்தக் குறைகளை நீங்கள் காண்கிறீர்கள்? என் இந்த முழு ஐயத்தையும் உண்மையாக விளக்குவது உங்களுக்குத் தகும்.
12.307.54
पञ्च दोषान्प्रभो देहे प्रवदन्ति मनीषिणः ।
मार्गज्ञाः कापिलाः साङ्ख्याः शृणु तानरिसूदन ॥ १२.३०७.५४ ॥
ஐயனே, உடலில் உள்ள ஐந்து குறைகளை ஞானிகள் கூறுகின்றனர்; வழி அறிந்த கபிலரின் சாங்கியர்கள் அவற்றைக் கூறுகின்றனர். எதிரிகளை அழிப்பவனே, அவற்றைக் கேள்.
12.307.55
कामक्रोधौ भयं निद्रा पञ्चमः श्वास उच्यते ॥ १२.३०७.५५ ॥
காமமும் கோபமும், பயமும், தூக்கமும், ஐந்தாவதாக மூச்சும் என்று சொல்லப்படுகின்றன.
12.307.56
एते दोषाः शरीरेषु दृश्यन्ते सर्वदेहिनाम् ।
छिन्दन्ति क्षमया क्रोधं कामं संकल्पवर्जनात् ॥ १२.३०७.५६ ॥
இந்தக் குற்றங்கள் எல்லா உடல் கொண்டவர்களிடமும் காணப்படுகின்றன. பொறுமையால் கோபத்தையும், சங்கல்பத்தைக் கைவிடுவதால் காமத்தையும் வெட்டுகின்றனர்.
12.307.57
सत्वसंसेवनान्निद्रामप्रमादाद्भयं तथा ।
छिन्दन्ति पञ्चमं श्वासमल्पाहारतया नृप ॥ १२.३०७.५७ ॥
சத்துவத்தைப் பயில்வதால் தூக்கத்தையும், அப்ரமாதத்தால் பயத்தையும் அதுபோல; அரசே, சிறிது உணவு உண்பதால் ஐந்தாவது மூச்சையும் வெட்டுகின்றனர்.
12.307.58
गुणान्गुणशतैर्ज्ञात्वा दोषान्दोषशतैरपि ।
हेतून्हेतुशतैश्चित्रैश्चित्रान्विज्ञाय तत्त्वतः ॥ १२.३०७.५८ ॥
நூறு குணங்களால் குணங்களையும், நூறு குற்றங்களால் குற்றங்களையும் அறிந்து; பல வகையான காரணங்களால் பல்வேறானவற்றை உண்மையில் அறிந்து.
12.307.59
अपां फेनोपमं लोकं विष्णोर्मायाशतैश्वितम् ।
चित्रभित्तिप्रतीकाशं नलसारमनर्थकम् ॥ १२.३०७.५९ ॥
இவ்வுலகம் நீரின் நுரைக்கு ஒப்பானது; விஷ்ணுவின் நூறு மாயைகளால் நெய்யப்பட்டது; வண்ணச் சுவர் போன்றது, நாணல் சாரம் போன்றது, பயனற்றது.
12.307.60
तमः श्वभ्रनिभं दृष्ट्वा वर्षबुद्बुदसंनिभम् ।
क्लेशप्रायं सुखाद्धीनं नाशोत्तरमिहावशम् ॥ १२.३०७.६० ॥
இருளை குழி போலவும், மழைக் குமிழியைப் போலவும் கண்டு; துன்பம் நிறைந்தது, இன்பமற்றது, அழிவில் முடிவது, இங்கு வசமற்றது.
12.307.61
रजस्तमसि संमग्नं पङ्के द्वीपमिवावशम् ।
साङ्ख्या राजन्महाप्राज्ञास्त्यक्त्वा देहं प्रजाकृतं ॥ १२.३०७.६१ ॥
ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவற்றில் மூழ்கி, சேற்றில் தீவைப் போல் உதவியற்றவனாக இருப்பவனைக் கண்டு, அரசே, மகா ஞானிகளான சாங்கியர்கள் உயிர்களால் உருவான இந்த உடலைத் துறக்கிறார்கள்.
12.307.62
ज्ञानयोगेन साङ्ख्येन व्यापिना महता नृप ।
राजसानशुभान्गन्धांस्तांमसांश्च तथाविधान् ॥ १२.३०७.६२ ॥
அரசே, பரவியுள்ள மகத்தான ஞானயோகத்தாலும் சாங்கியத்தாலும், ராஜசமான அசுபமான வாசனைகளையும், அவை போன்ற தாமசமான வாசனைகளையும் (விடுகிறான்).
12.307.63
पुण्यांश्च सात्विकान्गन्धान्स्पर्शजान्देहसंश्रितान् ।
छित्त्वाऽऽशु ज्ञानशस्त्रेण तपो दण्डेन भारत ॥ १२.३०७.६३ ॥
ஸ்பரிசத்தால் பிறந்து உடலைச் சார்ந்திருக்கும் புண்ணியமான சாத்த்விக வாசனைகளையும், ஞான ஆயுதத்தால் விரைவில் வெட்டி, பாரதா, தவத்தையே தண்டமாகக் கொண்டு (விடுகிறான்).
12.307.64
ततो दुःखोदधिं घोरं चिन्ताशोकमहाह्रदम् ।
व्याधिमृत्युमहाग्राहं महाभयमहोरगम् ॥ १२.३०७.६४ ॥
பின்னர், கவலையும் துயரமுமான பெரிய ஏரியும், நோயும் மரணமுமான பெரிய முதலைகளும், பெரும் பயமும் பெரிய பாம்புகளும் நிறைந்த, துன்பக் கடலாகிய கொடிய (கடலை) (கடக்கிறான்).
12.307.65
तमःकूर्मं रजोमीनं प्रज्ञया संतरन्त्युत ।
स्नेहपङ्कं जरादुर्गं ज्ञानदीपमरिंदम् ॥ १२.३०७.६५ ॥
தமஸ் என்ற ஆமைகளும் ரஜஸ் என்ற மீன்களும் உள்ள (கடலை), பிரஜ்ஞையால் கடக்கிறார்கள். பற்றாகிய சேறும் முதுமையாகிய கடக்கமுடியாத கோட்டையும் உள்ள (கடலை), ஞான விளக்கால், அரிந்தமா.
12.307.66
कर्मागाधं सत्यतीरं स्थितव्रतमरिंदम् ।
हिंसाशीघ्रमहावेगं नानारससमाकरम् ॥ १२.३०७.६६ ॥
கர்மத்தால் ஆழம் காண முடியாததும், சத்தியமே கரையாக உள்ளதும், விரதங்களில் நிலைத்திருப்பதுமான, அரிந்தமா; ஹிம்சையாகிய விரைந்த பெரும் வேகமுடையதும், பல ரசங்களின் சுரங்கமுமான (கடலை).
12.307.67
नानाप्रीतिमहारत्नं दुःखज्वरसमीरणम् ।
शोकतृष्णामहावर्तं तीक्ष्णव्याधिमहागजम् ॥ १२.३०७.६७ ॥
பல்வகை மகிழ்ச்சி என்னும் பெரும் இரத்தினங்கள் நிறைந்தது; துன்பமாகிய காய்ச்சல் காற்றால் அலைக்கழிப்பது; சோகமும் தாகமும் என்னும் பெரும் சுழல்களை உடையது; கூரிய நோய்களாகிய பெரும் யானைகள் உள்ளது.
12.307.68
अस्थिसंघातसंघट्टं श्लेष्मफेनमरिंदम् ।
दानमुक्ताकरं घोरं शोणितह्रदविद्रुमम् ॥ १२.३०७.६८ ॥
எலும்புக் குவியல்கள் மோதுவதால் எழும் கோழை நுரையுடையது; ஓ பகைவரடக்கியே; தானமாகிய முத்துகளின் சுரங்கம்; பயங்கரமானது; இரத்தக் குளத்தில் பவளங்களைக் கொண்டது.
12.307.69
हसितोत्क्रुष्टनिर्घोषं नानाज्ञानसुदुस्तरम् ।
रोदनाश्रुमलक्षारं सङ्गत्यागपरायणम्। ॥ १२.३०७.६९ ॥
சிரிப்பும் அலறல்களும் முழங்கும் ஒலி உடையது; பல்வகை ஞானங்களாலும் மிகக் கடக்க முடியாதது; அழுகையின் கண்ணீராகிய அழுக்கும் உப்பும் உடையது; பற்றுதலைக் கைவிடுவதில் ஈடுபட்டது.
12.307.70
पुत्रदारजलौकौघं मत्रिबान्धवपत्तनम् ।
अहिंसासत्यमर्यादं प्राणत्यागमहोर्मिणम् ॥ १२.३०७.७० ॥
மகன்கள், மனைவிகள், அட்டைகளின் வெள்ளம் உடையது; அமைச்சர்களும் உறவினர்களும் துறைமுகங்களாக உள்ளது; அகிம்சையும் சத்தியமும் எல்லையாக உடையது; உயிர்த்தியாகமாகிய பெரும் அலைகள் உடையது.
12.307.71
वेदान्तगमनद्वीपं सर्वभूतदयोदकम् ।
मोक्षदुर्लाभविषयं व़डवामुखसागरम् ॥ १२.३०७.७१ ॥
வேதாந்தத்தை அடைவதற்குரிய தீவு உடையது; எல்லா உயிர்களிடத்தும் கருணையாகிய நீர் உடையது; மோட்சம் அரிதாகக் கிடைக்கும் பொருளுடையது; வடவாமுகக் கடல்.
12.307.72
तरन्ति मुनयः सिद्धा ज्ञानयानेन भारत ।
तीर्त्वाऽतिदुस्तरं जन्म विशन्ति विमलं नभः ॥ १२.३०७.७२ ॥
ஓ பாரதா, முனிவர்களும் சித்தர்களும் ஞானமாகிய படகால் கடக்கிறார்கள்; மிகக் கடக்க முடியாத பிறவியைக் கடந்து அவர்கள் தூய வானத்தில் புகுகிறார்கள்.
12.307.73
तत्र तान्सुकृतीन्साङ्ख्यान्सूर्यो वहति रश्मिभिः ।
पद्मतन्तुवदाविश्य प्रसह्य विषयान्नृप ॥ १२.३०७.७३ ॥
அங்கே சூரியன் தன் கதிர்களால் அந்தப் புண்ணியவான்களான சாங்கியர்களைச் சுமந்து செல்கிறான்; தாமரைத் தண்டின் நாரைப் போல ஊடுருவி, அரசே, புலன்-பொருட்களை வலிந்து கடந்து.
12.307.74
तत्र तान्प्रवहो वायुः प्रतिगृह्णाति भारत ।
वीतरागान्यतीन्सिद्धान्वीर्ययुक्तांस्तपोधनान् ॥ १२.३०७.७४ ॥
அங்கே பாயும் காற்று, பாரதா, அவர்களை ஏற்றுக்கொள்கிறது—ஆசையற்ற யதிகளையும் சித்தர்களையும், வீரியமுள்ளவர்களையும், தவமே செல்வமாகக் கொண்டவர்களையும்.
12.307.75
सूक्ष्मः शीतः सुगन्धी च सुखस्पर्शश्च भारत ।
सप्तानां मरुतां श्रेष्ठो लोकान्गच्छति यः शुभान्।
स तान्वहति कौन्तेय नभसः परमां गतिम् ॥ १२.३०७.७५ ॥
நுட்பமும், குளிர்ச்சியும், நறுமணமும், இனிய தொடுதலும் கொண்ட—ஏழு மருத்களில் சிறந்தவன், சுபமான உலகங்களுக்குச் செல்பவன்—பாரதா, குந்தியின் மகனே, அவன் அவர்களை ஆகாயத்தின் உயர்ந்த கதிக்குச் சுமக்கிறான்.
12.307.76
नभो वहति लोकेश रजसः परमां गतिम् ।
तमो वहति लोकेश रजसः परमां गतिम्।
रजो वहति राजेन्द्र सत्वस्य परमां गतिम् ॥ १२.३०७.७६ ॥
ஆகாயம் அவர்களைச் சுமக்கிறது, உலகங்களின் இறைவா, ரஜஸின் உயர்ந்த கதிக்கு. தமஸ் அவர்களைச் சுமக்கிறது, உலகங்களின் இறைவா, ரஜஸின் உயர்ந்த கதிக்கு. ரஜஸ் அவர்களைச் சுமக்கிறது, அரசர்களின் அரசே, சத்துவத்தின் உயர்ந்த கதிக்கு.
12.307.77
सत्वं वहति राजेन्द्र परं नारायणं प्रभुम् ।
प्रभुर्वहति शुद्धात्मा परमात्मानमात्मना ॥ १२.३०७.७७ ॥
சத்துவம் அவர்களைச் சுமக்கிறது, அரசர்களின் அரசே, பரமனான நாராயண பிரபுவிடம். பிரபு அவர்களைச் சுமக்கிறார், தூய ஆத்மா, பரமாத்மாவிடம், ஆத்மாவால்.
12.307.78
परमात्मानमासाद्य तद्भूता यतयोऽमलाः ।
अमृतत्वाय कल्पन्ते न निवर्तन्ति वा विभो ॥ १२.३०७.७८ ॥
பரமாத்மாவை அடைந்து, அதுவாகவே ஆன களங்கமற்ற யதிகள் அமிருதத்துவத்திற்குத் தகுதி பெறுகின்றனர்; அவர்கள் திரும்புவதில்லை, வல்லவனே.
12.307.79
परमा सा गतिः पार्थ निर्द्वन्द्वानां महात्मनाम् ।
सत्यार्जवरतानां वै सर्वभूतदयावताम् ॥ १२.३०७.७९ ॥
பார்த்தா, இருமைகளைக் கடந்தவர்களும், உண்மையிலும் நேர்மையிலும் மகிழ்பவர்களும், அனைத்து உயிர்களிடத்தும் கருணை கொண்ட மகாத்மாக்களுமான அவர்களுக்கே அது உயர்ந்த கதி.
12.307.80
स्थानमुत्तममासाद्य भगवन्तं स्थिरव्रताः ।
आजन्ममरणं वा ते स्मरन्त्युत न वाऽनघ ॥ १२.३०७.८० ॥
பாவமற்றவரே, உயர்ந்த நிலையை அடைந்து, பகவானை அடைந்த உறுதியான விரதமுடையோர் பிறப்பிலிருந்து இறப்பு வரையை நினைவுகூர்கின்றனரா, இல்லையா?
12.307.81
यदत्र तथ्यं तन्मे त्वं यथावद्वक्तुमर्हसि ।
त्वदृते पुरुषं नान्यं प्रष्टुमर्हामि कौरव ॥ १२.३०७.८१ ॥
கௌரவரே, இதில் உண்மையானது எதுவோ அதை நீர் எனக்கு முறைப்படி சொல்லத் தகுந்தவர்; உம்மைத் தவிர வேறு ஒருவரிடம் கேட்கவும் நான் தகுதியுடையவனல்ல.
12.307.82
मोक्षे दोषो महानेष प्राप्य सिद्धिगतानृषीन् ।
यदि तत्रैव विज्ञाने वर्तन्ते यतयः परे ॥ १२.३०७.८२ ॥
முக்தியில் இது ஒரு பெரிய குறை: சித்தியடைந்த முனிவர்கள் அங்கேயே தங்கிவிடுகின்றனர்; மேலான யதிகளும் அந்த ஞானத்திலேயே நிலைபெறுகின்றனர் என்றால்.
12.307.83
प्रवृत्तिलक्षणं धर्मं पश्यामि परमं नृप ।
मग्नस्य हि परे ज्ञाने किं न दुःखतरं भवेत्। ॥ १२.३०७.८३ ॥
அரசே, செயலை இலக்கணமாகக் கொண்ட தர்மமே மேலானது என நான் காண்கிறேன்; மேலான ஞானத்தில் மூழ்கியவனுக்கு இதைவிட துக்கம் தருவது எது?
12.307.84
यथान्यायं त्वया तात प्रश्नः पृष्टः सुसंकटः ।
बुधानामपि संमोहः प्रश्नेऽस्मिन्भरतर्षभ ॥ १२.३०७.८४ ॥
அன்பு மகனே, நீர் முறையாக மிகவும் கடினமான கேள்வியைக் கேட்டாய்; இந்தக் கேள்வியில் ஞானிகளுக்கும் கூட மயக்கம் உண்டாகும், பரதர்களின் காளையே.
12.307.85
अत्रापि तत्त्वं परमं शृणु सम्यङ्भयेरितम् ।
बुद्धिश्च परमा यत्र कापिलानां महात्मनाम् ॥ १२.३०७.८५ ॥
இங்கும் அந்த உயர்ந்த தத்துவத்தை நன்றாகக் கேள், அஞ்சாதவர்களால் (ஞானிகளால்) சொல்லப்பட்டது; அங்கே மகாத்மாக்களான கபிலரைப் பின்பற்றுவோரின் உயர்ந்த அறிவு இருக்கிறது.
12.307.86
इन्द्रियाण्येव बुध्यन्ते स्वदेहे देहिनां नृप ।
कारणान्यात्मनस्तानि सूक्ष्मः पश्यति तैस्तु सः ॥ १२.३०७.८६ ॥
அரசே, உடல் உடையவர்களின் சொந்த உடலில் புலன்களே அறிகின்றன; அவை ஆன்மாவின் கருவிகள்; நுட்பமானவன் அவற்றின் வழியாகவே பார்க்கிறான்.
12.307.87
आत्मना विप्रहीणानि काष्ठकुड्यसमानि तु ।
विनश्यन्ति न संदेहः फेना इव महार्णवे ॥ १२.३०७.८७ ॥
ஆன்மாவால் கைவிடப்பட்ட அவை மரக்கட்டை மற்றும் சுவருக்கு ஒப்பாகின்றன; சந்தேகமில்லை, பெரும் கடலில் நுரைபோல அழிகின்றன.
12.307.88
इन्द्रियैः सह सुप्तस्य देहिनः शत्रुतापन ।
सूक्ष्मश्चरति सर्वत्र नभसीव समीरणः ॥ १२.३०७.८८ ॥
எதிரிகளைத் தகிப்பவனே, புலன்களுடன் உறங்கும் உடல் உடையவனின் நுட்பமானவன் எங்கும் அலைகிறான்; ஆகாயத்தில் காற்று போல.
12.307.89
स पश्यति यथान्यायं स्पर्शान्स्पृशति वा विभो ।
बुध्यमानो यथापूर्वमखिलेनेह भारत ॥ १२.३०७.८९ ॥
ஆற்றல்மிக்கவனே, அவன் முறையாகப் பார்க்கிறான், அல்லது தொடுதல்களைத் தொடுகிறான்; பாரதனே, முன்பு போலவே முழுமையாக அறிந்துகொண்டு இங்கே.
12.307.90
इन्द्रियाणीह सर्वाणि स्वे स्वे स्थाने यथाविधि ।
अनीशत्वात्प्रलीयन्ते सर्पा हतविषा इव ॥ १२.३०७.९० ॥
இங்கே எல்லாப் புலன்களும் அவரவர் இடத்தில் முறைப்படி இருக்கின்றன; கட்டுப்பாடின்மையால் அவை ஒடுங்குகின்றன, விஷமற்ற பாம்புகள் போல.
12.307.91
इन्द्रियाणां तु सर्वेषां स्वस्थानेष्वेव सर्वशः ।
आक्रम्य गतयः सूक्ष्माश्चरत्यात्मा न संशयः ॥ १२.३०७.९१ ॥
புலன்கள் அனைத்தையும் அவற்றின் அவற்றின் இடங்களிலேயே முழுமையாக அடக்கி, நுண்ணிய வழிகளில் ஆத்மா சஞ்சரிக்கிறது; இதில் ஐயமில்லை.
12.307.92
सत्वस्य च गुणान्कृत्स्नान्नजसश्च गुणान्पुनः ।
गुणांश्च तमसः सर्वान्गुणान्बुद्धेश्च भारत ॥ १२.३०७.९२ ॥
பாரதா, சத்துவத்தின் அனைத்துக் குணங்களையும், பின்னர் ரஜஸின் குணங்களையும், தமஸின் அனைத்துக் குணங்களையும், புத்தியின் குணங்களையும்.
12.307.93
गुणांश्च मनसश्चापि नभसश्च गुणांश्च सः ।
गुणान्वायोश्च धर्मात्मंस्तेजसां च गुणान्पुनः ॥ १२.३०७.९३ ॥
மனத்தின் குணங்களும், ஆகாயத்தின் குணங்களும், அவர் வாயுவின் குணங்களும், தர்மாத்மாவே, மீண்டும் தேஜஸின் குணங்களும்.
12.307.94
अपां गुणांस्तथा पार्थ पार्थिंवांश्च गुणानपि ।
सर्वात्मना गुणैर्व्याप्तः क्षेत्रज्ञेषु युधिष्ठिर ॥ १२.३०७.९४ ॥
பார்த்தா, அவ்வாறே நீரின் குணங்களையும் பூமியின் குணங்களையும்; யுதிஷ்டிரா, க்ஷேத்ரஜ்ஞர்களில் அவர் முழுமையாக குணங்களால் வ்யாப்தராக இருக்கிறார்.
12.307.95
आत्मा च याति क्षेत्रज्ञं कर्मणी च शुभाशुभे ।
शिष्या इव महात्मानमिन्द्रियाणि च तं प्रभो ॥ १२.३०७.९५ ॥
ஆத்மா க்ஷேத்ரஜ்ஞரை அடைகிறது, நல்ல தீய கர்மங்களும் அவரை அடைகின்றன; பிரபுவே, புலன்கள் சீடர்களைப் போல் அந்த மகாத்மாவை அடைகின்றன.
12.307.96
प्रकृतिं चाप्यतिक्रम्य गच्छत्यात्मानमव्ययम् ।
परं नारायणं देवं निर्द्वन्द्वं प्रकृतेः परम् ॥ १२.३०७.९६ ॥
இயற்கையையும் கடந்து அவர் அழியாத ஆத்மாவாகிய பரம நாராயண தேவனை அடைகிறார்; அவன் இருமைகளற்றவன், இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டவன்.
12.307.97
विमुक्तः सर्वपापेभ्यः प्रविष्टस्तमनामयम् ।
परमात्मानमगुणं न निवर्तति भारत ॥ १२.३०७.९७ ॥
அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, அந்த மாசற்ற பரமாத்மாவினுள் நுழைந்தவன், குணமற்ற பரமாத்மாவிலிருந்து திரும்புவதில்லை, ஓ பாரதா.
12.307.98
शिष्टं तत्र मनस्तात इन्द्रियाणि च भारत ।
आगच्छन्ति यथाकालं गुरोः संदेशकारिणः ॥ १२.३०७.९८ ॥
அன்பு மகனே, பாரதா, அங்கே மனமும் புலன்களும் எஞ்சியிருக்கின்றன; குருவின் சொல்லைப் பின்பற்றுபவை போல அவை உரிய காலத்தில் வருகின்றன.
12.307.99
शक्यं चाल्पेन कालेन शान्तिं प्राप्तुं गुणार्थिना ।
एवमुक्तेन कौन्तेय युक्तज्ञानेन मोक्षिणा ॥ १२.३०७.९९ ॥
குந்தியின் மகனே, நன்மையை நாடுபவனுக்கு, இவ்வாறு உபதேசிக்கப்பட்ட, யுக்த ஞானத்துடன் விடுதலை நாடுபவனுக்கு, குறுகிய காலத்திலேயே அமைதியை அடைவது சாத்தியம்.
12.307.100
साङ्ख्या राजन्महाप्राज्ञा गच्छन्ति परमां गतिम् ।
ज्ञानेनानेन कौन्तेय तुल्यं ज्ञानं न विद्यते ॥ १२.३०७.१०० ॥
அரசே, மிகுந்த ஞானமுடைய சாங்கிய அறிஞர்கள் உயர்ந்த கதியை அடைகின்றனர். குந்தியின் மகனே, இந்த ஞானத்திற்கு நிகரான ஞானம் வேறெதுவும் இல்லை.
12.307.101
अत्र ते संशयो मा भूज्ज्ञानं सांख्यं परं मतम् ।
अक्षरं ध्रुवमव्यक्तं पूर्णं ब्रह्म सनातनम् ॥ १२.३०७.१०१ ॥
இதில் உனக்கு ஐயம் வேண்டாம்: சாங்கிய ஞானம் உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. அது அழியாதது, நிலையானது, அவ்யக்தமானது, நிறைவானது, நித்தியமான பிரம்மம்.
12.307.102
अनादिमध्यनिधनं निर्द्वन्द्वं कर्तृ शाश्वतम् ।
कूटस्थं चैव नित्यं च यद्वदन्ति शमात्मकाः ॥ १२.३०७.१०२ ॥
தொடக்கமும் நடுவும் முடிவும் இல்லாதது, இருமைகளற்றது, கர்த்தா, சாசுவதமானது, கூடஸ்தமானது, நித்தியமானது—இவ்வாறு அமைதியில் நிலைத்தவர்கள் அதைக் கூறுகின்றனர்.
12.307.103
यतः सर्वाः प्रवर्तन्ते सर्गप्रलयविक्रियाः ।
यच्च शंसन्ति शास्त्रेषु वदन्ति परमर्षयः ॥ १२.३०७.१०३ ॥
எதிலிருந்து படைப்பு, அழிவு ஆகிய அனைத்து மாற்றங்களும் தோன்றுகின்றனவோ, எதனை சாஸ்திரங்களில் பரம ரிஷிகள் அறிவித்துக் கூறுகின்றனரோ.
12.307.104
सर्वे विप्राश्च देवाश्च तथा शमविदो जनाः ।
ब्रह्मण्यं परमं देवमनन्तं परमच्युतम् ॥ १२.३०७.१०४ ॥
அனைத்து பிராமணர்களும், தேவர்களும், அமைதியை அறிந்த மனிதர்களும், பரம பிரம்மமும், பரம தேவனும், அனந்தனும், பரம அச்சுதனுமான அவரை (அறிகின்றனர்).
12.307.105
प्रार्थयन्तश्च तं विप्रा वदन्ति गुणबुद्धयः ।
सम्यग्युक्तास्तथा योगाः साङ्ख्याश्चामितदर्शनाः ॥ १२.३०७.१०५ ॥
அவரை வணங்கும் பிராமணர்கள், குணங்களில் புத்தி கொண்டவர்கள், சரியாக யோகத்தில் நிலைபெற்றவர்கள், அளவற்ற தரிசனம் கொண்ட சாங்கியர்கள் ஆகியோர் அவரைப் பற்றிக் கூறுகின்றனர்.
12.307.106
अमूर्तेस्तस्य कौन्तेय साङ्ख्यं मूर्तिरिति श्रुतिः ।
अभिज्ञानानि तस्याहुर्मतं हि भरतर्षभ ॥ १२.३०७.१०६ ॥
கௌந்தேயா, அருவமானவரின் வடிவம் சாங்கியமே என்பது சுருதி. பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவரது அடையாளங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன; இதுவே கொள்கை.
12.307.107
द्विविधानीह भूतानि पृथिव्यां पृथिवीपते ।
जङ्गमाजङ्गमाख्यानि जङ्गमं तु विशिष्यते ॥ १२.३०७.१०७ ॥
பூமியின் அரசே, இங்கு பூமியில் உயிரினங்கள் இரண்டு வகையாக உள்ளன; அசைவன, அசையாதன என்று அழைக்கப்படுபவை; ஆனால் அசைவனவே சிறந்தவை.
12.307.108
ज्ञानं महद्यद्धि महत्सु राज ।
न्वेदेषु साङ्ख्येषु तथैव योगे।
यच्चापि दृष्टं विविधं पुराणे ।
साङ्ख्यागतं तन्निखिलं नरेन्द्र ॥ १२.३०७.१०८ ॥
அரசே, பெரியோர்களிடையே உள்ள மகத்தான ஞானம், வேதங்களிலும், சாங்கியத்திலும், யோகத்திலும் உள்ளதும், புராணங்களில் பலவகையாகக் காணப்படுவதும் எல்லாம், நரேந்திரா, சாங்கியத்தில் உள்ளதே.
12.307.109
यच्चेतिहासेषु महत्सु दृष्टं ।
यच्चार्थशास्त्रे नृप शिष्टजुष्टे।
ज्ञानं च लोके यदिहास्ति किंचि ।
त्साङ्ख्यागतं तच्च महन्महात्मन् ॥ १२.३०७.१०९ ॥
மகான்களின் இதிகாசங்களிலும், அறிஞர்கள் பின்பற்றும் அர்த்தசாஸ்திரத்திலும் காணப்படுவதும், உலகில் இங்கு உள்ள எந்த ஞானமும் சாங்கியத்தில் உள்ளது; அதுவே மகத்தானது, ஓ மகாத்மா.
12.307.110
शमश्च दृष्टः परमं बलं च ।
ज्ञानं च साङ्ख्यं च यथावदुक्तम्।
तपांसि सूक्ष्माणि सुखानि चैव ।
साङ्ख्ये यथावद्विहितानि राजन् ॥ १२.३०७.११० ॥
அமைதியும் உயர்ந்த வலிமையும் காணப்படுகின்றன; ஞானமும் சாங்கியமும் முறையாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளன; நுட்பமான தவங்களும் இன்பங்களும் கூட, ஓ அரசே, சாங்கியத்தில் முறையாக விதிக்கப்பட்டுள்ளன.
12.307.111
विपर्यये तस्य हि पार्थ देवा ।
न्गच्छन्ति साङ्ख्याः सततं सुखेन।
तांश्चानुसंचार्य ततः कृतार्थाः ।
पतन्ति विप्रेषु यतेषु भूयः ॥ १२.३०७.१११ ॥
ஓ பார்த்தா, அதன் மாறுதலில் தேவர்கள் சாங்கியர்களிடம் எப்போதும் எளிதாகச் செல்வதில்லை; அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து, நிறைவடைந்து, பின்னர் அந்தணர்களிடமும் துறவிகளிடமும் மீண்டும் வீழ்கின்றனர்.
12.307.112
हित्वा च देहं प्रविशन्ति मोक्षं ।
दिवौकसो द्यामिव पार्थ साङ्ख्याः।
अतोऽधिकं तेऽभिरता महार्थे ।
साङ्ख्ये द्विजाः पार्थिव शिष्टजुष्टे ॥ १२.३०७.११२ ॥
உடலை விட்டுவிட்டு, ஓ பார்த்தா, சாங்கியர்கள் தேவலோகத்தவர் வானத்தில் நுழைவது போல் மோட்சத்தில் நுழைகின்றனர்; ஆகவே, ஓ அரசே, அறிஞர்கள் பயிலும் அந்த மகத்தான நோக்கத்தில் இருபிறப்பாளர்கள் மிகவும் மகிழ்ந்திருக்கின்றனர்.
12.307.113
तेषां न तिर्यग्गमनं हि दृष्टं ।
नार्वाग्गतिः पापकृताधिवासः।
च चाबुधानामपि ते द्विजातयो ।
ये ज्ञानमेतन्नृपतेऽनुरक्ताः ॥ १२.३०७.११३ ॥
அவர்களின் செல்லும் வழி கீழ்நோக்கியோ பக்கவாட்டிலோ செல்வதாகக் காணப்படவில்லை; பாவச் செயல்களால் அமைந்த வாசம் அவர்களுக்கில்லை. இந்த ஞானத்தில் பற்றுள்ள இருபிறப்பாளர்களும் அறிவிலிகளுக்கும் (பாவத்திலிருந்து விலகியவர்களாவர்), ஓ மன்னா!
12.307.114
साङ्ख्यं विशालं परमं पुराणं ।
महार्णवं विमलमुदाहरन्ति
कृत्स्नं च साङ्ख्यं नृपते महात्मा ।
नारायणो धारयतेऽप्रमेयम् ॥ १२.३०७.११४ ॥
சாங்கியம் பரந்தது, மிக உயர்ந்தது, பழமையானது, பெரிய கடல் போன்றது, தூய்மையானது என்று கூறுவர். ஓ மன்னா, முழு சாங்கியத்தையும் மகாத்மாவான நாராயணன் அளவிடற்கரியவனாக தாங்குகிறான்.
12.307.115
एतन्मयोक्तं नरदेव तत्त्वं ।
नारायणो विश्वमिदं पुराणम्।
स सर्गकाले च करोति सर्गं ।
संहारकाले च तदत्ति भूयः ॥ १२.३०७.११५ ॥
ஓ மனிதர்களின் தலைவா, இந்த உண்மையை நான் கூறினேன்: நாராயணனே இந்தப் பழமையான உலகம். படைப்புக் காலத்தில் அவனே படைக்கிறான்; ஒடுக்கக் காலத்தில் மீண்டும் அதை விழுங்குகிறான்.
12.307.116
संहृत्य सर्वं निजदेहसंस्थं ।
कृत्वाऽप्सु शेते जगदन्तरात्मा ॥ १२.३०७.११६ ॥
தன் உடலில் நிலைத்திருந்த அனைத்தையும் ஒடுக்கி, நீரில் வைத்து, உலகின் உள்ளுறை ஆன்மா துயில்கிறான்.