மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.313

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

12.313.1

अप्रबुद्धमथाव्यक्तमिमं गुणविधिं शृणु ।
गुणान्धारयते ह्येषा सृजत्याक्षिपते तथा ॥ १२.३१३.१ ॥

விழிப்பற்றதும் வெளிப்படாததுமான இந்த குண முறையைக் கேள். இது குணங்களைத் தாங்குகிறது, படைக்கிறது, அவற்றை மீண்டும் உள்ளிழுக்கவும் செய்கிறது.

12.313.2

अजस्रं त्विह क्रीडार्थं विकरोति जनाधिप ।
आत्मानं बहुधा कृत्वा तान्येव प्रविचक्षते ॥ १२.३१३.२ ॥

ஜனாதிபதியே, அது இங்கே விளையாட்டிற்காக இடைவிடாமல் தன்னைப் பலவாறு மாற்றிக்கொள்கிறது; அந்த வடிவங்களையே அவர்கள் எடுத்துரைக்கின்றனர்.

12.313.3

एतदेवं विकुर्वाणं बुध्यमानो न बुध्यते ।
अव्यक्तबोधनाच्चैव बुध्यमानं वदन्त्यपि ॥ १२.३१३.३ ॥

இவ்வாறு மாறிக்கொண்டிருப்பதை அறிபவனும் அறிவதில்லை; வெளிப்படாததை உணர்வதால்தான் அறிபவனையும் அறிந்தவன் என்று சொல்கின்றனர்.

12.313.4

न त्वेव बुध्यतेऽव्यक्तं सगुणं वाऽथ निर्गुणम् ।
कदाचित्त्वेव खल्वेतदाहुरप्रतिबुद्धकम् ॥ १२.३१३.४ ॥

வெளிப்படாததை — குணத்துடனோ குணமற்றதோ — அவன் உண்மையில் அறிவதில்லை; ஆனால் சில சமயங்களில் இதையே விழிப்பற்றது என்கின்றனர்.

12.313.5

बुध्यते यदि वाऽव्यक्तमेतद्वै पञ्चविंशकम् ।
बुध्यमानो भवत्येष सङ्गात्मक इति श्रुतिः।
अनेनाप्रतिबुद्धेति वदन्त्यव्यक्तमच्युतम् ॥ १२.३१३.५ ॥

வெளிப்படாததும் இருபத்து ஐந்தாவதுமான இது அறியப்பட்டால், அறிபவன் இவன் சங்காத்மகனாகிறான் என்பது சுருதி. இதனாலேயே அழியாத அவ்யக்தத்தை விழிப்பற்றது என்கின்றனர்.

12.313.6

अव्यक्तोबोधनाच्चापि बुध्यमानं वदन्त्युत ।
पञ्चविंशं महात्मानं न चासावपि बुध्यते ॥ १२.३१३.६ ॥

வெளிப்படாததை உணர்வதால்தான் அறிபவனையும் அறிந்தவன் என்று சொல்கின்றனர்; ஆனால் இருபத்து ஐந்தாவதான மகாத்மாவை அவனும் அறிவதில்லை.

12.313.7

षङ्विशं विमलं बुद्धमप्रमेयं सनातनम् ।
स तु तं पञ्चविंशं च चतुर्विशं च बुध्यते ॥ १२.३१३.७ ॥

இருபத்தாறாவதை, தூய்மையானதை, விழிப்புற்றதை, அளவிட முடியாததை, நித்தியமானதை அவன் அறிகிறான்; இருபத்தைந்தாவதையும் இருபத்துநான்காவதையும் அவன் அறிகிறான்.

12.313.8

दृश्यादृश्यौ ह्यनुगतावुभावेव महाद्युती ।
अव्यक्तं तत्तु तद्ब्रह्म बुध्यते तात केवलम् ॥ १२.३१३.८ ॥

தெரியும், தெரியாதது ஆகிய இரண்டுமே பின்தொடர்பவை, ஓ பேரொளியுடையவனே; ஆனால் அந்த அவ்யக்தமான பிரம்மம், அன்பனே, அதுவே மட்டுமே அறியப்படுகிறது.

12.313.9

केवलं पञ्चविंशं च चतुर्विशं च पश्यति ।
बुध्यमानो यदात्मानमन्योऽहमिति मन्यते ॥ १२.३१३.९ ॥

இருபத்தைந்தாவதையும் இருபத்துநான்காவதையும் அவன் வெறுமனே காண்கிறான்; அறியும் நிலையில் இருக்கும்போது, 'நான் வேறொருவன்' என்று அவன் தன்னை எண்ணுகிறான்.

12.313.10

तदा प्रकृतिमानेष भवत्यव्यक्तलोचनः ।
बुध्यते च परां बुद्धिं विमलाममलां यदा ॥ १२.३१३.१० ॥

அப்போது இவன் இயற்கையைக் கொண்டவனாகி, அவ்யக்தக் கண்ணுடையவனாகிறான்; எப்போது உயர்ந்த, தூய்மையான, களங்கமற்ற புத்தியை அறிகிறானோ.

12.313.11

षङ्विंशं राजशार्दूल तथा बुद्धत्वमाव्रजेत् ।
ततस्त्यजति सोऽव्यक्तं सर्गप्रलयधर्मि वै ॥ १२.३१३.११ ॥

அரசர்களில் புலியே, இருபத்தாறாவதும் அவ்வாறே விழிப்பு நிலையை அடைகிறது; பின்னர் அவன் படைப்பும் அழிவும் கொண்ட அவ்யக்தத்தைத் துறக்கிறான்.

12.313.12

निर्गुणः प्रकृतिं वेद गुणयुक्तामचेतनाम् ।
ततः केवलधर्माऽसौ भवत्यव्यक्तदर्शनात् ॥ १२.३१३.१२ ॥

குணமற்றவன் குணங்களுடன் கூடிய, உணர்வற்ற இயற்கையை அறிகிறான்; பின்னர் அவ்யக்தத்தைக் காண்பதால் அவன் தூய தன்மை உடையவனாகிறான்.

12.313.13

केवलेन समागम्य विमुक्तोऽऽत्मानमाप्नुयात् ।
एतं वै तत्त्वमित्याहुर्निस्तत्त्वमजरामरम् ॥ १२.३१३.१३ ॥

கேவலத்துடன் இணைந்து விடுதலை பெற்றவன் ஆத்மாவை அடைகிறான். இதையே தத்துவம் என்கிறார்கள்; தத்துவமற்றது முதுமையும் சாவுமற்றது.

12.313.14

तत्त्वसंश्रयणादेष तत्त्ववान्न च मानद ।
पञ्चविंशतितत्त्वानि प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ १२.३१३.१४ ॥

தத்துவங்களைப் பற்றுவதால் இவன் தத்துவம் உடையவனாகிறான்; ஆனால் இல்லை, மானதா. அறிஞர்கள் இருபத்தைந்து தத்துவங்களைக் கூறுகிறார்கள்.

12.313.15

न चैष तत्त्ववांस्तात निस्तत्त्वस्त्वेष बुद्धिमान् ।
एष मुञ्चति तत्त्वं हि क्षिप्रं बुद्धत्वलक्षणम् ॥ १२.३१३.१५ ॥

அப்பனே, இவன் தத்துவம் உடையவன் அல்ல; இவன் தத்துவமற்றவன், புத்திமான். விழிப்பின் அடையாளமான தத்துவத்தை இவன் விரைவில் விடுகிறான்.

12.313.16

षाङ्विंशोऽहमिति प्राज्ञो गृह्यमाणोऽजरामरः ।
केवलेन बलेनैव समतां यात्यसंशयम् ॥ १२.३१३.१६ ॥

'நான் இருபத்தாறாவது' என்று கருதி அறிவாளி ஏற்றுக்கொள்பவன் முதுமையற்ற அழிவற்றவன். கேவலத்தின் வலிமையால் மட்டுமே அவன் சமநிலையை அடைகிறான், சந்தேகமின்றி.

12.313.17

षङ्विंशेन प्रबुद्धेन बुध्यमानो ह्यबुद्धिमान् ।
एवं नानात्वमित्युक्तं साङ्ख्यश्रुतिनिदर्शनात् ॥ १२.३१३.१७ ॥

இருபத்தாறாவதால் விழித்தெழுந்தவனாக இருந்தும் விழிப்பற்றவன் அறிவிலி. இவ்வாறு பன்மை கூறப்பட்டது, சாங்கிய சுருதியின் காட்டலால்.

12.313.18

चेतनेन समेतस्य पञ्चविंशतिकस्य च ।
एकत्वं वै भवत्यस्य यदा बुद्ध्या न बुध्यते ॥ १२.३१३.१८ ॥

சேதனத்துடன் இணைந்துள்ள இருபத்தைந்து தத்துவங்களுக்கு அவனுக்கு ஒருமை உண்டாகிறது, அவன் புத்தியால் அறியாதபோது.

12.313.19

बुध्यमानोप्रबुद्धेन समतां याति मैथिल ।
सङ्गधर्मा भवत्येष निःसङ्गात्मा नराधिप ॥ १२.३१३.१९ ॥

மைதில, விழிப்புற்றவன் விழிப்பற்றவனோடு சமத்துவத்தை அடைகிறான். நராதிபா, இவன் பற்றின் இயல்புடையவனாகிறான்; பற்றற்ற ஆன்மா உடையவனாகிறான்.

12.313.20

निःसङ्गात्मानमासाद्य षङ्विंशकमजं विभुम् ।
विभुस्त्यजति चाव्यक्तं यदा त्वेताद्विबुध्यते ॥ १२.३१३.२० ॥

பற்றற்ற ஆன்மாவை அடைந்து, இருபத்தாறாவதும் பிறப்பற்றதும் எங்கும் நிறைந்ததுமான தத்துவத்தை, எங்கும் நிறைந்தவன் அவ்யக்தத்தையும் விடுகிறான்; அதை அறியும்போது.

12.313.21

चतुर्विशं महाभाग षङ्विंशस्य प्रबोधनात् ।
एष ह्यप्रतिबुद्धश्च बुध्यमानश्च तेऽनघ ॥ १२.३१३.२१ ॥

மகாபாகா, இருபத்து நான்காவது இருபத்தாறாவதின் விழிப்பினால் (விழிக்கிறது). அனகா, இதுவே உனக்கு விழிப்பற்றதும் விழித்ததுமாகும்.

12.313.22

प्रोक्तो बुद्धश्च तत्त्वेन यथाश्रुतिनिदर्शनात् ।
नानात्वैकत्वमेतावद्द्रष्टव्यं शास्त्रदृष्टिभिः ॥ १२.३१३.२२ ॥

கேட்டபடி உண்மையால் இவ்வாறு விழித்தவன் என்று கூறப்படுகிறான். பலவும் ஒன்றுமான இவை இவ்வளவுதான், சாஸ்திர நோக்குடையவர்களால் காணப்பட வேண்டும்.

12.313.23

मशकोदुम्बरे यद्वदन्यत्वं तद्वदेतयोः ।
मत्स्योदके यथा तद्वदन्यत्वमुपलभ्यते ॥ १२.३१३.२३ ॥

கொசுவும் அத்திமரமும் போல வேறுபாடு உண்டு; அதுபோலவே இவ்விருவருக்கும் வேறுபாடு. மீனும் நீரும் போல வேறுபாடு காணப்படுவது போல.

12.313.24

एवमेवावगन्तव्यं नानात्वैकत्वमेतयोः ।
एतद्धि मोक्ष इत्युक्तमव्यक्तज्ञानसंज्ञितम् ॥ १२.३१३.२४ ॥

இதே போல இவ்விருவருக்குமான பலவும் ஒன்றும் அறியப்பட வேண்டும். இதுவே மோட்சம் என்று சொல்லப்பட்டது; அவ்யக்த ஞானம் என்ற பெயர் கொண்டது.

12.313.25

पञ्चविंशतिकस्यास्य योऽयं देहेषु वर्तते ।
एष मोक्षयितव्येति प्राहुरव्यक्तगोचरात् ॥ १२.३१३.२५ ॥

இருபத்தைந்து தத்துவங்களின் இந்தத் தொகுதியில் உடல்களில் வாழும் இவன், விடுவிக்கப்பட வேண்டியவன் என்று அவ்யக்தத்தின் கோணத்திலிருந்து அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.

12.313.26

सोयमेवं विमुच्येत नान्यथेति विनिश्चयः ।
परेण परधर्मा च भवत्येष समेत्य वै ॥ १२.३१३.२६ ॥

இவன் இவ்வாறே விடுவிக்கப்படுவான், வேறுவிதமாக அல்ல என்பதே உறுதியான முடிவு. இவன் பரமத்துடன் இணைந்து பரம தன்மையை அடைகிறான்.

12.313.27

विशुद्धर्मा शुद्धेन बुद्धेन च स बुद्धिमान् ।
विमुक्तधर्मा मुक्तेन समेत्य पुरुषर्षभ ॥ १२.३१३.२७ ॥

தூய தன்மையுள்ள அந்த அறிவுடையவன் தூய்மையானதும் விழித்தறிந்ததுமான பரத்துடன் இணைந்து விசுத்த தன்மையுள்ளவனாகிறான். புருஷர்களில் சிறந்தவனே, விடுதலை பெற்றதுடன் இணைந்து விடுதலை தன்மையுள்ளவனாகிறான்.

12.313.28

वियोगधर्मिणा चैव वियोगात्मा भवत्यथ ।
विमोक्षिणा विमोक्षश्च समेत्येह तथा भवेत् ॥ १२.३१३.२८ ॥

பிரிவுத் தன்மையுள்ளவனுடன் இவன் பிரிவுற்ற ஆன்மா உடையவனாகிறான். விடுவிப்பவனுடன் இணையும்போது இங்கே அதுபோலவே விடுதலை உண்டாகும்.

12.313.29

शुद्धधर्मा शुचिश्चैव भवत्यमितदीप्तिमान् ।
विमलात्मा च भवति समेत्य विमलात्मना ॥ १२.३१३.२९ ॥

தூய தன்மையுள்ளவனும் தூயவனுமாகி அவன் அளவற்ற ஒளியுடையவனாகிறான். களங்கமற்ற ஆன்மாவுடன் இணைந்து அவன் களங்கமற்ற ஆன்மாவாகிறான்.

12.313.30

केवलात्मा तथा चैव केवलेन समेत्य वै ।
स्वतन्त्रश्च स्वतन्त्रेण स्वतन्त्रत्वमवाप्नुते ॥ १२.३१३.३० ॥

அதுபோலவே கேவல ஆன்மா கேவலத்துடன் இணைந்து உண்மையில் கேவலத்தை அடைகிறது. சுதந்திரன் சுதந்திரனுடன் இணைந்து சுதந்திரத்தை அடைகிறான்.

12.313.31

एतावदेतत्कथितं मया ते ।
तथ्यं महाराज यथार्थतत्त्वम्।
अमत्सरत्वं प्रतिगृह्य चार्थं ।
सनातनं ब्रह्म विशुद्धमाद्यम् ॥ १२.३१३.३१ ॥

இதுவரை இவற்றை உனக்குச் சொன்னேன். மகாராஜனே, இது உண்மையான யதார்த்த தத்துவம். பொறாமையற்றவனாய் இந்த அர்த்தத்தை ஏற்றுக்கொள்: நித்தியமும் தூய்மையானதும் ஆதியுமான பிரம்மம்.

12.313.32

नावेदनिष्ठस्य जनस्य राज ।
न्प्रदेयमेतत्परमं त्वया भवेत्।
विवित्समानाय विबोधकारणं ।
प्रबोधहेतोः प्रणतस्य शासनम् ॥ १२.३१३.३२ ॥

அரசனே, வேதத்தில் நிலைபெறாத மனிதனுக்கு இந்த உயர்ந்ததை நீ கொடுக்கக்கூடாது. அறிய விரும்பி, விழிப்பின் காரணத்தை நாடி, பணிந்து வணங்குபவனுக்கே இந்தப் போதனையை வழங்க வேண்டும்.

12.313.33

न देयमेतच्च तथाऽनृतात्मने ।
शठाय क्लीबाय न जिह्नबुद्धये।
न पण्डितज्ञानपरोपतापिने ।
देयं त्वयेदं विनिबोध यादृशे ॥ १२.३१३.३३ ॥

பொய்யான இயல்புடையவனுக்கும், வஞ்சகனுக்கும், கோழைக்கும், கோணலான புத்தியுடையவனுக்கும் இதைக் கொடுக்கக்கூடாது. பண்டிதர்களின் அறிவைத் துன்புறுத்தும் ஒருவனுக்கும் கொடுக்கக்கூடாது. இவற்றை அறிந்து, அத்தகையோர் அல்லாதவனுக்கே நீ இதைக் கொடுக்க வேண்டும்.

12.313.34

श्रद्धान्वितायाथ गुणान्विताय ।
परापवादाद्विरताय नित्यम्।
विशुद्धयोगाय बुधाय चैव ।
क्रियावते च क्षमिणे हिताय ॥ १२.३१३.३४ ॥

நம்பிக்கை உடையவனுக்கும், நற்குணங்கள் நிறைந்தவனுக்கும், பிறரைப் பழிப்பதிலிருந்து எப்போதும் விலகியவனுக்கும், தூய யோகமுடையவனுக்கும், அறிவுள்ளவனுக்கும், நல்ல செயல் செய்பவனுக்கும், பொறுமையுடையவனுக்கும், நன்மை செய்பவனுக்கும் இதைக் கொடுக்க வேண்டும்.

12.313.35

विविक्तशीलाय विधिप्रियाय ।
विवादहीनाय बहुश्रुताम्।
विजानते चैव दमक्षमावते ।
शक्ताय चैकात्मशमाय देहिनाम् ॥ १२.३१३.३५ ॥

ஏகாந்தமான ஒழுக்கமுடையவனுக்கும், விதிகளை விரும்புபவனுக்கும், வாக்குவாதம் இல்லாதவனுக்கும், மிகக் கற்றவனுக்கும், அறிந்தவனுக்கும், அடக்கமும் பொறுமையும் உடையவனுக்கும், ஆற்றலுள்ளவனுக்கும், உயிரினங்களிடம் ஒன்றான மனச்சாந்தி கொண்டவனுக்கும் இதைக் கொடுக்க வேண்டும்.