Mahābhārata · Adhyāya 12.315
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.315.1
धर्माधर्मविमुक्तं यद्विमुक्तं सर्वसंशयात् ।
जन्ममृत्युविमुक्तं च विमुक्तं पुण्यपापयोः ॥ १२.३१५.१ ॥
Das, was von Dharma und Adharma befreit ist, von allen Zweifeln befreit, von Geburt und Tod befreit und von Verdienst und Schuld befreit ist.
12.315.2
यच्छिवं नित्यमभयं नित्यमक्षरमव्ययम् ।
शुचि नित्यमनायासं तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १२.३१५.२ ॥
Das, was heilbringend, ewig, furchtlos, ewig, unvergänglich, unvergänglich, rein, ewig und mühelos ist — Ihr seid würdig, es zu lehren.
12.315.3
अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
याज्ञवल्क्यस्य संवादं जनकस्य च भारत ॥ १२.३१५.३ ॥
Hier werde ich dir eine alte Geschichte erzählen: den Dialog zwischen Yājñavalkya und Janaka, o Bhārata.
12.315.4
याज्ञवल्क्यमृषिश्रेष्ठं दैवरातिर्महायशाः ।
पप्रच्छ जनको राजा प्रश्नं प्रश्नविदांवरः ॥ १२.३१५.४ ॥
Der König Janaka, Daivarāti, von großem Ruhm und der beste derer, die Fragen kennen, fragte Yājñavalkya, den besten der Weisen, eine Frage.
12.315.5
कतीन्द्रियाणि विप्रर्षे कति प्रकृतयः स्मृताः ।
किमव्यक्तं परं ब्रह्म तस्माच्च परतस्तु किम् ॥ १२.३१५.५ ॥
O Brahmanen-Weiser, wie viele Sinne gibt es, und wie viele Prinzipien der Natur werden genannt? Was ist das Unmanifeste, was ist das höchste Brahman, und was liegt jenseits davon?
12.315.6
प्रभवं चाप्ययं चैव कालसङ्ख्यां तथैव च ।
वक्तुमर्हसि विप्रेन्द्र त्वदनुग्रहकाङ्क्षिणः ॥ १२.३१५.६ ॥
Der Ursprung und die Auflösung, ebenso die Zählung der Zeit — o bester der Brahmanen, Ihr seid würdig, mir davon zu sprechen, der ich Eure Gnade begehre.
12.315.7
अज्ञानात्परिपृच्छामि त्वं हि ज्ञानमयो निधिः ।
तदहं श्रोतुमिच्छामि सर्वमेतदसंशयम् ॥ १२.३१५.७ ॥
Aus Unwissenheit frage ich dich, denn du bist ein Schatz des Wissens; deshalb möchte ich all dies ohne Zweifel hören.
12.315.8
श्रूयतामवनीपाल यदेतदनुपृच्छसि ।
योगानां परमं ज्ञानं साङ्ख्यानां च विशेषतः ॥ १२.३१५.८ ॥
Höre, o Beschützer der Erde, was du fragst: Dies ist das höchste Wissen der Yogas und besonders der Sāṅkhyas.
12.315.9
त तवाविदितं किंचिन्मां तु जिज्ञासते भवान् ।
पृष्टेन चापि वक्तव्यमेष धर्मः सनातनः ॥ १२.३१५.९ ॥
Dir ist nichts unbekannt, und doch möchtest du es von mir erfahren; auf Frage zu antworten ist der ewige Dharma.
12.315.10
अष्टौ प्रकृतयः प्रोक्ता विकाराश्चापि षोडश ।
आसां तु सप्त व्यक्तानि प्राहुरध्यात्मचिन्तकाः ॥ १२.३१५.१० ॥
Acht Ur-Naturen werden genannt und ebenso sechzehn Abwandlungen; davon nennen sieben die Geistesforscher offenbar.
12.315.11
अव्यक्तं च महांश्चैव तथाऽहंकार एव च ।
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ॥ १२.३१५.११ ॥
Das Unoffenbare, das Große und ebenso das Ich-Bewusstsein; Erde, Luft, Äther, Wasser und als fünftes das Feuer.
12.315.12
एताः प्रकृतयस्त्वष्टौ विकारानपि मे शृणु ।
श्रोत्रं त्वक्चैव चक्षुश्च जिह्वा घ्राणं च पञ्चमम् ॥ १२.३१५.१२ ॥
Dies sind die acht Ur-Naturen; höre nun auch von mir die Abwandlungen: das Ohr, die Haut, das Auge, die Zunge und als fünftes die Nase.
12.315.13
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धस्तथैव च ।
वाक्च हस्तौ च पादौ च पायुर्मेढ्रं तथैव च ॥ १२.३१५.१३ ॥
Klang, Berührung, Gestalt, Geschmack und Geruch; ebenso die Rede, die beiden Hände, die beiden Füße, der After und das Geschlechtsorgan.
12.315.14
एते विशेषा राजेन्द्रा महाभूतेषु पञ्चसु ।
बुद्धीन्द्रियाण्यथैतानि सविशेषाणि मैथिल ॥ १२.३१५.१४ ॥
Dies sind die besonderen Eigenschaften der fünf großen Elemente, o Herr der Könige; und diese Sinnesorgane, o Maithila, haben ihre eigenen besonderen Eigenschaften.
12.315.15
मनः षोडशकं प्राहुरध्यात्मगतिचिन्तकाः ।
त्वं चैवान्ये च विद्वांसस्तत्त्वबुद्धिविशारदाः ॥ १२.३१५.१५ ॥
Die über den Weg des Selbst Nachdenkenden nennen den Geist das sechzehnte; so sagen du und die anderen Gelehrten, die im Verständnis der Wirklichkeit geübt sind.
12.315.16
अव्यक्ताच्च महानात्मा समुत्पद्यति पार्थिव ।
प्रथमं सर्गमित्येतदाहुः प्राधानिकं बुधाः ॥ १२.३१५.१६ ॥
Aus dem Unmanifesten entsteht das große Selbst, o König. Die Weisen nennen dies die erste Schöpfung, die aus der Prakṛti hervorgeht.
12.315.17
महतश्चाप्यहंकार उत्पद्यति नराधिप ।
द्वितीयं सर्गमित्याहुरेतद्बुद्ध्यात्मकं स्मृतम् ॥ १२.३१५.१७ ॥
Aus dem Großen, o Herr der Menschen, entsteht auch das Ich-Bewusstsein. Dies nennt man die zweite Schöpfung; sie gilt als von der Natur des Verstandes.
12.315.18
अहंकाराच्च संभूतं मनो भूतगुणात्मकम् ।
तृतीयः सर्ग इत्येष आहंकारिक उच्यते ॥ १२.३१५.१८ ॥
Der aus dem Ich-Bewusstsein hervorgegangene Geist hat die Natur der Qualitäten der Elemente. Dies heißt die dritte Schöpfung, die aus dem ahaṃkāra geboren ist.
12.315.19
मनसस्तु समुद्भूता महाभूता नराधिप ।
चतुर्थं सर्गमित्येतन्मानसं चिन्तनात्मकम् ॥ १२.३१५.१९ ॥
Aus dem Geist, o Herr der Menschen, entstanden die großen Elemente. Dies ist die vierte Schöpfung, die geistige, deren Wesen das Denken ist.
12.315.20
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धस्तथैव च ।
पञ्चमं सर्गमित्याहुर्भौतिकं भूतचिन्तकाः ॥ १२.३१५.२० ॥
Klang, Berührung, Gestalt, Geschmack und Geruch — die Denker der Elemente nennen dies die fünfte Schöpfung, die materielle.
12.315.21
श्रोत्रं त्वक्चैव चक्षुश्च जिह्वा घ्राणं च पञ्चमम् ।
सर्गं तु षष्ठमित्याहुर्बहुचिन्तात्मकं स्मृतम् ॥ १२.३१५.२१ ॥
Gehör, Haut, Sehkraft, Zunge und Geruch — sie nennen dies die sechste Schöpfung, die als von vielfachem Denken geprägt überliefert ist.
12.315.22
अधः श्रोत्रेन्द्रियग्राम उत्पद्यदि नराधिप ।
सप्तमं सर्गमित्याहुरेतदैन्द्रियकं स्मृतम् ॥ १२.३१५.२२ ॥
Wenn die Schar der Hörorgane von unten entsteht, o Herr der Menschen — sie nennen dies die siebte Schöpfung, die als sinnlich überliefert ist.
12.315.23
ऊर्ध्वं स्रोतस्तथा तिर्यगुत्पद्यति नराधिप ।
अष्टमं सर्गमित्याहुरेतदार्जवकं स्मृतम् ॥ १२.३१५.२३ ॥
Es entsteht aufwärts in einem Strom und auch seitwärts, o Herr der Menschen — sie nennen dies die achte Schöpfung, die als geradlinig überliefert ist.
12.315.24
तिर्यक्स्रोतस्त्वधःस्रोत उत्पद्यति नराधिप ।
नवमं सर्गमित्याहुरेतदार्जवकं बुधाः ॥ १२.३१५.२४ ॥
Es entsteht seitwärts und abwärts in einem Strom, o Herr der Menschen — sie nennen dies die neunte Schöpfung; die Weisen nennen sie geradlinig.
12.315.25
एते वै नव सर्गा हि तत्त्वानि च नराधिप ।
चतुर्विशतिरुक्तानि यथाश्रुतिनिदर्शनम् ॥ १२.३१५.२५ ॥
O Herr der Menschen, dies sind in der Tat die neun Schöpfungen, und die Prinzipien wurden als vierundzwanzig dargelegt, wie es die Śruti überliefert.
12.315.26
अत ऊर्ध्वं महाराज गुणस्यैतस्य तत्त्वतः ।
महात्मभिरनुप्रोक्तां कालसङ्ख्यां निबोध मे ॥ १२.३१५.२६ ॥
Nun, großer König, vernimm von mir, dem Wesen dieser Eigenschaft gemäß, die Zeitrechnung, wie sie die Hochgesinnten gelehrt haben.