Mahābhārata · Adhyāya 12.315
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.315.1
धर्माधर्मविमुक्तं यद्विमुक्तं सर्वसंशयात् ।
जन्ममृत्युविमुक्तं च विमुक्तं पुण्यपापयोः ॥ १२.३१५.१ ॥
Aquilo que está livre de dharma e adharma, livre de todas as dúvidas, livre de nascimento e morte, e livre de mérito e demérito.
12.315.2
यच्छिवं नित्यमभयं नित्यमक्षरमव्ययम् ।
शुचि नित्यमनायासं तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १२.३१५.२ ॥
Aquilo que é auspicioso, eterno, destemido, eterno, imperecível, inalterável, puro, eterno e sem esforço — vós sois digno de o dizer.
12.315.3
अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
याज्ञवल्क्यस्य संवादं जनकस्य च भारत ॥ १२.३१५.३ ॥
Aqui te contarei uma história antiga: o diálogo entre Yājñavalkya e Janaka, ó Bhārata.
12.315.4
याज्ञवल्क्यमृषिश्रेष्ठं दैवरातिर्महायशाः ।
पप्रच्छ जनको राजा प्रश्नं प्रश्नविदांवरः ॥ १२.३१५.४ ॥
O rei Janaka, Daivarāti, de grande fama e o melhor dos que conhecem as questões, perguntou a Yājñavalkya, o melhor dos sábios.
12.315.5
कतीन्द्रियाणि विप्रर्षे कति प्रकृतयः स्मृताः ।
किमव्यक्तं परं ब्रह्म तस्माच्च परतस्तु किम् ॥ १२.३१५.५ ॥
Ó sábio brâmane, quantos sentidos existem e quantos princípios da natureza são declarados? O que é o não manifestado, o que é o Brahman supremo, e o que está além disso?
12.315.6
प्रभवं चाप्ययं चैव कालसङ्ख्यां तथैव च ।
वक्तुमर्हसि विप्रेन्द्र त्वदनुग्रहकाङ्क्षिणः ॥ १२.३१५.६ ॥
A origem e a dissolução, e igualmente a contagem do tempo — ó melhor dos brâmanes, vós deveis falar disso a mim, que desejo a vossa graça.
12.315.7
अज्ञानात्परिपृच्छामि त्वं हि ज्ञानमयो निधिः ।
तदहं श्रोतुमिच्छामि सर्वमेतदसंशयम् ॥ १२.३१५.७ ॥
Por ignorância te pergunto, pois és um tesouro de sabedoria; por isso desejo ouvir tudo isto sem dúvida.
12.315.8
श्रूयतामवनीपाल यदेतदनुपृच्छसि ।
योगानां परमं ज्ञानं साङ्ख्यानां च विशेषतः ॥ १२.३१५.८ ॥
Ouve, ó protetor da terra, o que perguntas: este é o conhecimento supremo dos yogas, e especialmente dos Sāṅkhyas.
12.315.9
त तवाविदितं किंचिन्मां तु जिज्ञासते भवान् ।
पृष्टेन चापि वक्तव्यमेष धर्मः सनातनः ॥ १२.३१५.९ ॥
Nada te é desconhecido, e mesmo assim queres saber de mim; responder quando se pergunta é o dharma eterno.
12.315.10
अष्टौ प्रकृतयः प्रोक्ता विकाराश्चापि षोडश ।
आसां तु सप्त व्यक्तानि प्राहुरध्यात्मचिन्तकाः ॥ १२.३१५.१० ॥
Oito naturezas primordiais são declaradas, e também dezesseis modificações; destas, sete são chamadas manifestas pelos pensadores do espírito.
12.315.11
अव्यक्तं च महांश्चैव तथाऽहंकार एव च ।
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ॥ १२.३१५.११ ॥
O não manifesto, o grande, e igualmente o sentido do eu; terra, ar, éter, água, e, como quinto, o fogo.
12.315.12
एताः प्रकृतयस्त्वष्टौ विकारानपि मे शृणु ।
श्रोत्रं त्वक्चैव चक्षुश्च जिह्वा घ्राणं च पञ्चमम् ॥ १२.३१५.१२ ॥
Estas são as oito naturezas primordiais; ouve também de mim as modificações: o ouvido, a pele, o olho, a língua e, como quinto, o nariz.
12.315.13
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धस्तथैव च ।
वाक्च हस्तौ च पादौ च पायुर्मेढ्रं तथैव च ॥ १२.३१५.१३ ॥
O som, o tato, a forma, o paladar e o olfato; igualmente a fala, as duas mãos, os dois pés, o ânus e os órgãos genitais.
12.315.14
एते विशेषा राजेन्द्रा महाभूतेषु पञ्चसु ।
बुद्धीन्द्रियाण्यथैतानि सविशेषाणि मैथिल ॥ १२.३१५.१४ ॥
Estas são as qualidades particulares dos cinco grandes elementos, ó senhor dos reis; e estes órgãos de percepção, ó Maithila, possuem as suas próprias qualidades.
12.315.15
मनः षोडशकं प्राहुरध्यात्मगतिचिन्तकाः ।
त्वं चैवान्ये च विद्वांसस्तत्त्वबुद्धिविशारदाः ॥ १२.३१५.१५ ॥
Os que refletem sobre o caminho do eu chamam a mente de décimo sexto; assim dizem tu e os outros sábios versados na compreensão da realidade.
12.315.16
अव्यक्ताच्च महानात्मा समुत्पद्यति पार्थिव ।
प्रथमं सर्गमित्येतदाहुः प्राधानिकं बुधाः ॥ १२.३१५.१६ ॥
Do não manifesto surge o grande eu, ó rei. Os sábios chamam a isto a primeira criação, a que procede de prakṛti.
12.315.17
महतश्चाप्यहंकार उत्पद्यति नराधिप ।
द्वितीयं सर्गमित्याहुरेतद्बुद्ध्यात्मकं स्मृतम् ॥ १२.३१५.१७ ॥
Do grande, ó senhor dos homens, surge também o sentido do eu. A isto chama-se a segunda criação, e diz-se que tem a natureza do intelecto.
12.315.18
अहंकाराच्च संभूतं मनो भूतगुणात्मकम् ।
तृतीयः सर्ग इत्येष आहंकारिक उच्यते ॥ १२.३१५.१८ ॥
A mente, produzida pelo sentido do eu, tem a natureza das qualidades dos elementos. Esta é chamada a terceira criação, a nascida do ahaṃkāra.
12.315.19
मनसस्तु समुद्भूता महाभूता नराधिप ।
चतुर्थं सर्गमित्येतन्मानसं चिन्तनात्मकम् ॥ १२.३१५.१९ ॥
Da mente, ó senhor dos homens, surgiram os grandes elementos. Esta é a quarta criação, a mental, cuja natureza é o pensamento.
12.315.20
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धस्तथैव च ।
पञ्चमं सर्गमित्याहुर्भौतिकं भूतचिन्तकाः ॥ १२.३१५.२० ॥
O som, o toque, a forma, o sabor e o odor: os pensadores dos elementos chamam a isto a quinta criação, a material.
12.315.21
श्रोत्रं त्वक्चैव चक्षुश्च जिह्वा घ्राणं च पञ्चमम् ।
सर्गं तु षष्ठमित्याहुर्बहुचिन्तात्मकं स्मृतम् ॥ १२.३१५.२१ ॥
A audição, a pele, a visão, a língua e o olfato: chamam a isto a sexta criação, lembrada como de natureza de muito pensamento.
12.315.22
अधः श्रोत्रेन्द्रियग्राम उत्पद्यदि नराधिप ।
सप्तमं सर्गमित्याहुरेतदैन्द्रियकं स्मृतम् ॥ १२.३१५.२२ ॥
Quando o conjunto dos órgãos do ouvido surge de baixo, ó senhor dos homens, chamam a isto a sétima criação, lembrada como sensorial.
12.315.23
ऊर्ध्वं स्रोतस्तथा तिर्यगुत्पद्यति नराधिप ।
अष्टमं सर्गमित्याहुरेतदार्जवकं स्मृतम् ॥ १२.३१५.२३ ॥
Surge para cima numa corrente e também de lado, ó senhor dos homens — chamam a isto a oitava criação, lembrada como direta.
12.315.24
तिर्यक्स्रोतस्त्वधःस्रोत उत्पद्यति नराधिप ।
नवमं सर्गमित्याहुरेतदार्जवकं बुधाः ॥ १२.३१५.२४ ॥
Surge de lado e para baixo numa corrente, ó senhor dos homens — chamam a isto a nona criação; os sábios a chamam direta.
12.315.25
एते वै नव सर्गा हि तत्त्वानि च नराधिप ।
चतुर्विशतिरुक्तानि यथाश्रुतिनिदर्शनम् ॥ १२.३१५.२५ ॥
Ó senhor dos homens, estas são de fato as nove criações, e os princípios foram declarados como vinte e quatro, conforme a exposição transmitida pela śruti.
12.315.26
अत ऊर्ध्वं महाराज गुणस्यैतस्य तत्त्वतः ।
महात्मभिरनुप्रोक्तां कालसङ्ख्यां निबोध मे ॥ १२.३१५.२६ ॥
Agora, grande rei, compreende de mim, segundo a verdade deste guṇa, a contagem do tempo como ensinada pelos grandes de alma.