Mahābhārata · Adhyāya 12.318
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.318.1
पादावध्यात्ममित्याहुर्ब्राह्मणास्तत्त्वदर्शिनः ।
गन्तव्यमधिभूतं च विष्णुस्तत्राधिदैवतम् ॥ १२.३१८.१ ॥
Die Brahmanen, die die Wahrheit sehen, sagen, die Füße seien das Adhyātma; das Gehen sei das Adhibhūta, und dort sei Viṣṇu die Adhidaivata.
12.318.2
पायुरध्यात्ममित्याहुर्यथातत्त्वार्थदर्शिनः ।
विसर्गमधिभूतं च मित्रस्तत्राधिदैवतम् ॥ १२.३१८.२ ॥
Die Seher des wahren Sinnes sagen, der After sei das Adhyātma; die Ausscheidung sei das Adhibhūta, und dort sei Mitra die Adhidaivata.
12.318.3
उपस्थोऽध्यात्ममित्याहुर्यथायोगप्रदर्शिनः ।
अधिभूतं तथाऽऽनन्दो दैवतं च प्रजापतिः ॥ १२.३१८.३ ॥
Die Lehrer des Yoga sagen, das Geschlechtsorgan sei das Adhyātma; die Freude sei das Adhibhūta, und ihre Gottheit sei Prajāpati.
12.318.4
हस्तावध्यात्ममित्याहुर्यथासङ्ख्यानदर्शिनः ।
कर्तव्यमधिभूतं तु इन्द्रस्तत्राधिदैवतम् ॥ १२.३१८.४ ॥
Die Seher der rechten Aufzählung sagen, die Hände seien das Adhyātma; das zu Tuende sei das Adhibhūta, und dort sei Indra die Adhidaivata.
12.318.5
वागध्यात्ममिति प्राहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
वक्तव्यमधिभूतं तु वह्निस्तत्राधिदैवतम् ॥ १२.३१८.५ ॥
Die Lehrer nach der Offenbarung sagen, die Rede sei das Adhyātma; das zu Sprechende sei das Adhibhūta, und dort sei Agni die Adhidaivata.
12.318.6
चक्षुरध्यात्ममित्याहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
रूपमत्राधिभूतं तु सूर्यश्चाप्यधिदैवतम् ॥ १२.३१८.६ ॥
Die Lehrer nach der Offenbarung sagen, das Auge sei das Adhyātma; hier sei die Form das Adhibhūta, und die Adhidaivata sei die Sonne, Sūrya.
12.318.7
श्रोत्रमध्यात्ममित्याहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
शब्दस्तत्राधिभूतं तु दिशश्चात्राधिदैवतम् ॥ १२.३१८.७ ॥
Das Gehör nennt man das Adhyātman, so sagen es die, die gemäß der Offenbarung lehren. Dort ist der Schall das Adhibhūta, und hier sind die Himmelsrichtungen die Adhidaivata.
12.318.8
जिह्वामध्यात्ममित्याहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
रस एवाधिभूतं तु आपस्तत्राधिदैवतम् ॥ १२.३१८.८ ॥
Die Zunge nennt man das Adhyātman, so sagen es die, die gemäß der Offenbarung lehren. Der Geschmack allein ist das Adhibhūta, und dort ist das Wasser das Adhidaivata.
12.318.9
घ्राणमध्यात्ममित्याहुर्थथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
गन्ध एवाधिभूतं तु पृथिवी चाधिदैवतम् ॥ १२.३१८.९ ॥
Die Nase nennt man das Adhyātman, so sagen es die, die gemäß der Offenbarung lehren. Der Geruch allein ist das Adhibhūta, und die Erde ist das Adhidaivata.
12.318.10
त्वगध्यात्ममिति प्राहुस्तत्त्वबुद्धिविशारदाः ।
स्पर्शमेवाधिभूतं तु पवनश्चाधिदैवतम् ॥ १२.३१८.१० ॥
Die Haut ist das Adhyātman, erklären jene, die im Verständnis der Wirklichkeit bewandert sind. Die Berührung allein ist das Adhibhūta, und der Wind ist das Adhidaivata.
12.318.11
मनोऽध्यात्ममिति प्राहुर्यथा शास्त्रविशारदाः ।
मन्तव्यमधिभूतं तु चन्द्रमाश्चाधिदैवतम् ॥ १२.३१८.११ ॥
Der Geist ist das Adhyātman, erklären jene, die in den Schriften bewandert sind. Das zu Denkende ist das Adhibhūta, und der Mond ist das Adhidaivata.
12.318.12
आहंकारिकमध्यात्ममाहुस्तत्त्वनिदर्शिनः ।
अभिमानोऽधिभूतं तु बुद्धिश्चात्राधिदैवतम् ॥ १२.३१८.१२ ॥
Was aus dem Ichsinn entspringt, ist das Adhyātman, sagen jene, die die Prinzipien der Wirklichkeit lehren. Der Eigendünkel ist das Adhibhūta, und hier ist der Intellekt das Adhidaivata.
12.318.13
बुद्धिरध्यात्ममित्याहुर्यथावदभिदर्शिनः ।
बोद्धव्यमधिभूतं तु क्षेत्रज्ञश्चाधिदैवतम् ॥ १२.३१८.१३ ॥
Der Intellekt, sagen die recht Sehenden, ist das innere Selbst (adhyātma); das zu Erkennende ist das Elementare (adhibhūta), und der Kenner des Feldes ist das Göttliche (adhidaivata).
12.318.14
एषा ते व्यक्तितो राजन्विभूतिरनुदर्शिता ।
आदौ मध्ये तथाऽन्ते च यथा तत्त्वेन तत्त्ववित् ॥ १२.३१८.१४ ॥
Hier, o König, ist deine Herrlichkeit (vibhūti) dir klar gezeigt, am Anfang, in der Mitte und am Ende, so wie sie der Wahrheitskundige in Wahrheit erklärt.
12.318.15
प्रकृतिर्गुणान्विकुरुते स्वच्छन्देनात्मकाम्यया ।
क्रीडार्थे तु महाराज शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १२.३१८.१५ ॥
Die Prakṛti verwandelt aus eigenem Willen und eigenem Verlangen, o großer König, die Guṇas hundert- und tausendfach, einzig zum Spiel.
12.318.16
यथा दीपसहस्राणि दीपान्मर्त्याः प्रकुर्वते ।
प्रकृतिस्तथा विकुरुते पुरुषस्य गुणान्बहून् ॥ १२.३१८.१६ ॥
Wie Sterbliche aus einer Lampe tausend Lampen entzünden, so verwandelt die Prakṛti die vielen Eigenschaften des Puruṣa.
12.318.17
सत्वमानन्द उद्रेकः प्रीतिः प्राकाम्यमेव च ।
सुखं शुद्धत्वमारोग्यं संतोषः श्रद्दधानता ॥ १२.३१८.१७ ॥
Güte (sattva), Freude, Überfluss, Wohlgefallen, Erfüllung des Wunsches, Glück, Reinheit, Gesundheit, Zufriedenheit und Vertrauen.
12.318.18
अकार्पण्यमसंरम्भः क्षमा धृतिरहिंसता ।
समता सत्यमानृण्यमार्जवं ह्रीरचापलम् ॥ १२.३१८.१८ ॥
Großzügigkeit, Zornlosigkeit, Vergebung, Standhaftigkeit, Gewaltlosigkeit, Gleichmut, Wahrheit, Schuldenfreiheit, Aufrichtigkeit, Scham und Abwesenheit von Unbeständigkeit.
12.318.19
शौचमार्दवमाचारमलौल्यं हृद्यसंभ्रमः ।
इष्टानिष्टवियोगानां कृतानामविकत्थना ॥ १२.३१८.१९ ॥
Reinheit, Sanftmut, gutes Betragen, Freiheit von Gier, ein unerschütterliches Herz, und, bei der Trennung von Angenehmem und Unangenehmem, das Nichtrühmen der vollbrachten Taten.
12.318.20
दानेन चात्मग्रहणमस्पृहत्वं परार्थता ।
सर्वभूतदया चैव सत्वस्यैते गुणाः स्मृताः ॥ १२.३१८.२० ॥
Durch Geben, Selbstbeherrschung, Begierdelosigkeit, Hingabe an das Wohl anderer und Mitgefühl mit allen Wesen — dies sind die Eigenschaften des sattva, so wird gelehrt.
12.318.21
रजोगुणानां संघातो रूपमैश्वर्यविग्रहौ ।
अत्यागित्वमकारुण्यं सुखदुःखोपसेवनम् ॥ १२.३१८.२१ ॥
Die Zusammenballung der Eigenschaften des rajas: Schönheit, Herrschaft und Streit, Unfähigkeit zum Entsagen, Mangel an Mitgefühl und Hingabe an Lust und Leid.
12.318.22
परापवादेषु रतिर्विवादानां च सेवनम् ।
अहंकारस्त्वसत्कारश्चिन्ता वैरोपसेवनम् ॥ १२.३१८.२२ ॥
Lust am Verleumden anderer, Hingabe an Streit, Eigendünkel und Missachtung, Sorge und das Pflegen der Feindschaft.
12.318.23
परितापोऽभिहरणं ह्रीनाशोऽनार्जवं तथा ।
भेदः परुषता चैव कामक्रोधो मदस्तथा ॥ १२.३१८.२३ ॥
Qual, das Ergreifen, der Verlust der Scham, Unaufrichtigkeit, Zwietracht, Härte, Begierde und Zorn sowie ebenso der Rausch.
12.318.24
दर्पो द्वेषोऽतिमानश्च एते प्रोक्ता रजोगुणाः ।
तामसानां तुं संघातान्प्रवक्ष्याम्युपधार्यताम् ॥ १२.३१८.२४ ॥
Hochmut, Hass und übermäßiger Stolz — dies sind die Eigenschaften des rajas. Nun will ich die Zusammenballungen der tamas-Eigenschaften darlegen; mögest du achtgeben.
12.318.25
मोहोऽप्रकाशस्तामिस्रमन्धतामिस्रसंज्ञितम् ।
मरणं चान्धतामिस्रं तामिस्रं क्रोध उज्यते ॥ १२.३१८.२५ ॥
Verblendung und das Fehlen von Licht heißen tāmisra, das auch andhatāmisra genannt wird. Der Tod ist andhatāmisra, und der Zorn heißt tāmisra.
12.318.26
तमसो लक्षणानीह भक्षणाद्यभिरोचनम् ।
भोजनानामपर्याप्तिस्तथा पेयेष्वतृप्तता ॥ १२.३१८.२६ ॥
Die Kennzeichen des tamas sind hier: Freude am Essen und dergleichen, Unersättlichkeit bei Speisen und ebenso Unzufriedenheit mit Getränken.
12.318.27
गन्धवासो विहारेषु शयनेष्वासनेषु च ।
दिवास्वप्ने विवादे च प्रमादेषु च वै रतिः ॥ १२.३१८.२७ ॥
Anhaftung entsteht an Duft und Kleidung, an Vergnügungen, Betten und Sitzen, am Schlaf am Tag, am Streit und an der Nachlässigkeit.
12.318.28
नृत्यवादित्रगीतानामज्ञानाच्छ्रद्दधानता ।
द्वेषो धर्मविशेषाणामेते वै तामसा गुणाः ॥ १२.३१८.२८ ॥
Leichtgläubiges Vertrauen auf Tanz, Instrumente und Gesang aus Unwissenheit und Abneigung gegen bestimmte dharmas — dies sind in der Tat die tamasischen Eigenschaften.