Mahābhārata · Adhyāya 12.318
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.318.1
पादावध्यात्ममित्याहुर्ब्राह्मणास्तत्त्वदर्शिनः ।
गन्तव्यमधिभूतं च विष्णुस्तत्राधिदैवतम् ॥ १२.३१८.१ ॥
Os brâmanes que veem a verdade dizem que os pés são o ádhyātma; o andar é o ádhibhūta, e ali a divindade presidente é Viṣṇu.
12.318.2
पायुरध्यात्ममित्याहुर्यथातत्त्वार्थदर्शिनः ।
विसर्गमधिभूतं च मित्रस्तत्राधिदैवतम् ॥ १२.३१८.२ ॥
Os que veem o sentido verdadeiro dizem que o ânus é o ádhyātma; a excreção é o ádhibhūta, e ali a divindade presidente é Mitra.
12.318.3
उपस्थोऽध्यात्ममित्याहुर्यथायोगप्रदर्शिनः ।
अधिभूतं तथाऽऽनन्दो दैवतं च प्रजापतिः ॥ १२.३१८.३ ॥
Os que ensinam o yoga dizem que o órgão genital é o ádhyātma; a alegria é o ádhibhūta, e sua divindade é Prajāpati.
12.318.4
हस्तावध्यात्ममित्याहुर्यथासङ्ख्यानदर्शिनः ।
कर्तव्यमधिभूतं तु इन्द्रस्तत्राधिदैवतम् ॥ १२.३१८.४ ॥
Os que veem corretamente a enumeração dizem que as mãos são o ádhyātma; o que deve ser feito é o ádhibhūta, e ali a divindade presidente é Indra.
12.318.5
वागध्यात्ममिति प्राहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
वक्तव्यमधिभूतं तु वह्निस्तत्राधिदैवतम् ॥ १२.३१८.५ ॥
Os que ensinam segundo a revelação dizem que a fala é o ádhyātma; o que deve ser dito é o ádhibhūta, e ali a divindade presidente é Agni.
12.318.6
चक्षुरध्यात्ममित्याहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
रूपमत्राधिभूतं तु सूर्यश्चाप्यधिदैवतम् ॥ १२.३१८.६ ॥
Os que ensinam segundo a revelação dizem que o olho é o ádhyātma; aqui a forma é o ádhibhūta, e a divindade presidente é o sol, Sūrya.
12.318.7
श्रोत्रमध्यात्ममित्याहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
शब्दस्तत्राधिभूतं तु दिशश्चात्राधिदैवतम् ॥ १२.३१८.७ ॥
O ouvido é o adhyātma, dizem os que ensinam segundo a revelação. Ali o som é o adhibhūta, e aqui as direções são os adhidaivata.
12.318.8
जिह्वामध्यात्ममित्याहुर्यथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
रस एवाधिभूतं तु आपस्तत्राधिदैवतम् ॥ १२.३१८.८ ॥
A língua é o adhyātma, dizem os que ensinam segundo a revelação. O sabor é o adhibhūta, e ali as águas são o adhidaivata.
12.318.9
घ्राणमध्यात्ममित्याहुर्थथाश्रुतिनिदर्शिनः ।
गन्ध एवाधिभूतं तु पृथिवी चाधिदैवतम् ॥ १२.३१८.९ ॥
O nariz é o adhyātma, dizem os que ensinam segundo a revelação. O odor é o adhibhūta, e a terra é o adhidaivata.
12.318.10
त्वगध्यात्ममिति प्राहुस्तत्त्वबुद्धिविशारदाः ।
स्पर्शमेवाधिभूतं तु पवनश्चाधिदैवतम् ॥ १२.३१८.१० ॥
A pele é o adhyātma, declaram os versados no conhecimento da realidade. O tato é o adhibhūta, e o vento é o adhidaivata.
12.318.11
मनोऽध्यात्ममिति प्राहुर्यथा शास्त्रविशारदाः ।
मन्तव्यमधिभूतं तु चन्द्रमाश्चाधिदैवतम् ॥ १२.३१८.११ ॥
A mente é o adhyātma, declaram os versados nas escrituras. O que deve ser pensado é o adhibhūta, e a lua é o adhidaivata.
12.318.12
आहंकारिकमध्यात्ममाहुस्तत्त्वनिदर्शिनः ।
अभिमानोऽधिभूतं तु बुद्धिश्चात्राधिदैवतम् ॥ १२.३१८.१२ ॥
O que surge do sentido do eu é o adhyātma, dizem os que ensinam os princípios da realidade. A presunção do eu é o adhibhūta, e aqui o intelecto é o adhidaivata.
12.318.13
बुद्धिरध्यात्ममित्याहुर्यथावदभिदर्शिनः ।
बोद्धव्यमधिभूतं तु क्षेत्रज्ञश्चाधिदैवतम् ॥ १२.३१८.१३ ॥
O intelecto, dizem os que veem corretamente, é o eu interior (adhyātma); o que deve ser conhecido é o elemental (adhibhūta), e o conhecedor do campo é o divino (adhidaivata).
12.318.14
एषा ते व्यक्तितो राजन्विभूतिरनुदर्शिता ।
आदौ मध्ये तथाऽन्ते च यथा तत्त्वेन तत्त्ववित् ॥ १२.३१८.१४ ॥
Eis, ó rei, a tua glória (vibhūti) mostrada-te claramente, no princípio, no meio e no fim, como a explica em verdade quem conhece a verdade.
12.318.15
प्रकृतिर्गुणान्विकुरुते स्वच्छन्देनात्मकाम्यया ।
क्रीडार्थे तु महाराज शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १२.३१८.१५ ॥
A prakṛti, por sua própria vontade e desejo, ó grande rei, transforma os guṇas em centenas e milhares, somente pelo jogo.
12.318.16
यथा दीपसहस्राणि दीपान्मर्त्याः प्रकुर्वते ।
प्रकृतिस्तथा विकुरुते पुरुषस्य गुणान्बहून् ॥ १२.३१८.१६ ॥
Assim como os mortais acendem mil lâmpadas de uma só lâmpada, assim a prakṛti transforma as muitas qualidades do puruṣa.
12.318.17
सत्वमानन्द उद्रेकः प्रीतिः प्राकाम्यमेव च ।
सुखं शुद्धत्वमारोग्यं संतोषः श्रद्दधानता ॥ १२.३१८.१७ ॥
Bondade (sattva), alegria, excesso, deleite, realização do desejo, felicidade, pureza, saúde, contentamento e fé.
12.318.18
अकार्पण्यमसंरम्भः क्षमा धृतिरहिंसता ।
समता सत्यमानृण्यमार्जवं ह्रीरचापलम् ॥ १२.३१८.१८ ॥
Generosidade, ausência de ira, perdão, firmeza, não violência, equanimidade, verdade, liberdade de dívidas, retidão, modéstia e ausência de inconstância.
12.318.19
शौचमार्दवमाचारमलौल्यं हृद्यसंभ्रमः ।
इष्टानिष्टवियोगानां कृतानामविकत्थना ॥ १२.३१८.१९ ॥
Pureza, gentileza, boa conduta, ausência de cobiça, um coração sem agitação, e, na separação do agradável e do desagradável, a ausência de jactância sobre os atos realizados.
12.318.20
दानेन चात्मग्रहणमस्पृहत्वं परार्थता ।
सर्वभूतदया चैव सत्वस्यैते गुणाः स्मृताः ॥ १२.३१८.२० ॥
Pela doação, pelo domínio de si, pela ausência de desejo, pela dedicação ao bem alheio e pela compaixão por todos os seres: estas são as qualidades de sattva declaradas.
12.318.21
रजोगुणानां संघातो रूपमैश्वर्यविग्रहौ ।
अत्यागित्वमकारुण्यं सुखदुःखोपसेवनम् ॥ १२.३१८.२१ ॥
O conjunto das qualidades de rajas: a beleza, o domínio e a disputa, a relutância em renunciar, a falta de compaixão e o apego ao prazer e à dor.
12.318.22
परापवादेषु रतिर्विवादानां च सेवनम् ।
अहंकारस्त्वसत्कारश्चिन्ता वैरोपसेवनम् ॥ १२.३१८.२२ ॥
Prazer em difamar os outros, entrega às disputas, egoísmo e desrespeito, ansiedade e cultivo da inimizade.
12.318.23
परितापोऽभिहरणं ह्रीनाशोऽनार्जवं तथा ।
भेदः परुषता चैव कामक्रोधो मदस्तथा ॥ १२.३१८.२३ ॥
Tormento, o ato de apoderar-se, a perda do pudor, a falsidade, a divisão, a dureza, o desejo e a ira, e igualmente a embriaguez.
12.318.24
दर्पो द्वेषोऽतिमानश्च एते प्रोक्ता रजोगुणाः ।
तामसानां तुं संघातान्प्रवक्ष्याम्युपधार्यताम् ॥ १२.३१८.२४ ॥
A arrogância, o ódio e o orgulho excessivo: estas são as qualidades de rajas declaradas. Agora explicarei os conjuntos das qualidades tamásicas; que se preste atenção.
12.318.25
मोहोऽप्रकाशस्तामिस्रमन्धतामिस्रसंज्ञितम् ।
मरणं चान्धतामिस्रं तामिस्रं क्रोध उज्यते ॥ १२.३१८.२५ ॥
A ilusão e a ausência de luz são chamadas tāmisra, também denominada andhatāmisra. A morte é andhatāmisra, e a ira é chamada tāmisra.
12.318.26
तमसो लक्षणानीह भक्षणाद्यभिरोचनम् ।
भोजनानामपर्याप्तिस्तथा पेयेष्वतृप्तता ॥ १२.३१८.२६ ॥
Os sinais do tamas são aqui: prazer em comer e coisas semelhantes, insaciedade com os alimentos e, igualmente, insatisfação com as bebidas.
12.318.27
गन्धवासो विहारेषु शयनेष्वासनेषु च ।
दिवास्वप्ने विवादे च प्रमादेषु च वै रतिः ॥ १२.३१८.२७ ॥
Surge o apego a perfumes e vestes, a passeios de prazer, a leitos e assentos, ao sono diurno, à disputa e à negligência.
12.318.28
नृत्यवादित्रगीतानामज्ञानाच्छ्रद्दधानता ।
द्वेषो धर्मविशेषाणामेते वै तामसा गुणाः ॥ १२.३१८.२८ ॥
Confiar cegamente na dança, nos instrumentos e no canto por ignorância, e ter aversão a certos dharmas: estas são, de fato, as qualidades tamásicas.