മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.334
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.334.1
ततः स राजा जनको मन्त्रिभिः सह भारत ।
पुरोहितं पुरस्कृत्य सर्वाण्यन्तः पुराणि च ॥ १२.३३४.१ ॥
അപ്പോൾ ആ രാജാവ് ജനകൻ, ഹേ ഭാരതാ, മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം, പുരോഹിതനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, തന്റെ എല്ലാ അന്തഃപുരങ്ങളോടും കൂടി (അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിച്ചു).
12.334.2
आसनं च पुरस्कृत्य रत्नानि विविधानि च ।
शिरसा चार्ध्यमादाय गुरुपुत्रं समभ्यगात् ॥ १२.३३४.२ ॥
ആസനവും വിവിധ രത്നങ്ങളും മുന്നിൽ വെച്ച്, തല കുനിച്ച് അർഘ്യവുമായി ഗുരുപുത്രന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
12.334.3
स तदासनमादाय बहुरत्नविभूषितम् ।
स्पर्ध्यास्तरणसंस्तीर्णं सर्वतोभद्रमृद्धिमत् ॥ १२.३३४.३ ॥
അവൻ അനേകം രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചതും, അസൂയാവഹമായ വിരികളാൽ വിരിച്ചതും, എല്ലാ വശങ്ങളിലും മംഗളകരവും സമൃദ്ധവുമായ ആ ആസനം എടുത്തു.
12.334.4
पुरोधसा संगृहीतं हस्तेनालभ्य पार्थिवः ।
प्रददौ गुरुपुत्राय शुकाय परमार्चितम् ॥ १२.३३४.४ ॥
പുരോഹിതൻ പിടിച്ചുനിർത്തിയതിനെ രാജാവ് കൈകൊണ്ട് തൊട്ട്, അത്യന്തം ആദരിക്കപ്പെട്ട അതിനെ ഗുരുപുത്രനായ ശുകന് നൽകി.
12.334.5
तत्रोपविष्टं तं कार्ष्णि शास्त्रतः प्रतिपूज्य च ।
पाद्यं निवेद्य प्रथममर्ध्यं गां च न्यवेदयत् ॥ १२.३३४.५ ॥
അവിടെ ഇരിക്കുന്ന കൃഷ്ണന്റെ പുത്രനെ ശാസ്ത്രപ്രകാരം ആദരിച്ച്, ആദ്യം പാദ്യം അർപ്പിച്ച്, അർഘ്യവും പശുവും സമർപ്പിച്ചു.
12.334.6
स च तां मन्त्रवत्पूजां प्रत्यगृह्णाद्यथाविधि ।
प्रतिगृह्य तु तां पूजां जनकाद्द्विजसत्तमः ॥ १२.३३४.६ ॥
അദ്ദേഹം ആ പൂജ മന്ത്രപൂർവ്വം, വിധിപ്രകാരം സ്വീകരിച്ചു. ജനകനിൽനിന്ന് ആ പൂജ സ്വീകരിച്ച് ആ ദ്വിജോത്തമൻ (സന്തുഷ്ടനായി).
12.334.7
गां चैव समनुज्ञाय राजानमनुमान्य च ।
पर्यपृच्छन्महातेजा राज्ञः कुशलमव्ययम् ॥ १२.३३४.७ ॥
പശുവിനെ അനുവദിച്ചും രാജാവിനെ ആദരിച്ചും മഹാതേജസ്വി രാജാവിന്റെ അക്ഷയമായ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു.
12.334.8
अनामयं च राजेन्द्र शुकः सानुचरस्य ह ।
अनुज्ञातः स तेनाथ निषसाद सहानुगः ॥ १२.३३४.८ ॥
രാജേന്ദ്രാ, ശുകനും പരിവാരങ്ങൾക്കും ക്ഷേമമുണ്ട്. പിന്നെ അനുവാദം ലഭിച്ച് അദ്ദേഹം അനുചരന്മാരോടൊപ്പം ഇരുന്നു.
12.334.9
कुशलं चाव्ययं चैव पृष्ट्वा वैयासकिं नृपः ।
किमागमनमित्येवं पर्यपृच्छत पार्थिवः ॥ १२.३३४.९ ॥
വ്യാസപുത്രന്റെ അക്ഷയമായ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ച ശേഷം രാജാവ് 'വരവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യമെന്ത്?' എന്ന് ചോദിച്ചു.
12.334.10
पित्राऽहमुक्तो भद्रं ते मोक्षधर्मार्थकोविदः ।
विदेहराजो याज्यो मे जनको नाम विश्रुतः ॥ १२.३३४.१० ॥
എന്റെ പിതാവ് എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് ശുഭമുണ്ടാകട്ടെ. മോക്ഷധർമ്മവും അർത്ഥവും അറിയുന്ന, വിദേഹരാജാവായ, എന്റെ യാജ്യനായ, പ്രസിദ്ധനായ ജനകൻ ഉണ്ട്.'
12.334.11
तत्र गच्छस्व वै तूर्णं यदि ते हृदि संशयः ।
प्रवृत्तौ वा निवृत्तौ वा स ते च्छेत्स्यति संशयं ॥ १२.३३४.११ ॥
നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ വേഗം അവിടെ പോവുക. പ്രവൃത്തിയിലോ നിവൃത്തിയിലോ അദ്ദേഹം നിന്റെ സംശയം ഛേദിക്കും.
12.334.12
सोहं पितुर्नियोगात्त्वामुपप्रष्टुमिहागतः ।
तन्मे धर्मभृतां श्रेष्ठ यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ १२.३३४.१२ ॥
അതിനാൽ പിതാവിന്റെ നിയോഗത്താൽ നിന്നോട് ചോദിക്കാനാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്. ധർമ്മം വഹിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, അത് എനിക്ക് യഥാവിധി പറഞ്ഞുതരാൻ നീ അർഹനാണ്.
12.334.13
किं कार्यं ब्राह्मणेनेह मोक्षार्थश्च किमात्मकः ।
कथं च मोक्षः प्राप्तव्यो ज्ञानेन तपसाऽथवा ॥ १२.३३४.१३ ॥
ഇവിടെ ബ്രാഹ്മണന്റെ കർത്തവ്യം എന്ത്? മോക്ഷത്തിനായി അവൻ ഏതു സ്വഭാവമുള്ളവനാകണം? മോക്ഷം എങ്ങനെ നേടണം, ജ്ഞാനത്താലോ തപസ്സിനാലോ?
12.334.14
यत्कार्यं ब्राह्मणेनेह जन्मप्रभृति तच्छृणु ।
कृतोपनयनस्तात भवेद्वेदपरायणः ॥ १२.३३४.१४ ॥
ബ്രാഹ്മണന്റെ കർത്തവ്യം ജനനം മുതൽ കേൾക്കുക. പ്രിയ പുത്രാ, ഉപനയനം കഴിഞ്ഞ ശേഷം അവൻ വേദപരായണനായിരിക്കണം.
12.334.15
तपसा गुरुवृत्त्या च ब्रह्मचर्येण चाभिभो ।
देवतानामृषीणां चाप्यनृणो ह्यनसूयकः ॥ १२.३३४.१५ ॥
ഹേ ശക്തനേ, തപസ്സ്, ഗുരുസേവ, ബ്രഹ്മചര്യം എന്നിവയാൽ ദേവന്മാരോടും ഋഷിമാരോടുമുള്ള കടം തീർത്ത്, അസൂയയില്ലാത്തവനായിരിക്കണം.
12.334.16
वेदानधीत्य नियतो दक्षिणामपवर्ज्य च ।
अभ्यनुज्ञामथ प्राप्य समावर्तेत वै द्विजः ॥ १२.३३४.१६ ॥
വേദങ്ങൾ പഠിച്ച്, നിയമത്തോടെ, ഗുരുദക്ഷിണ ഒഴിവാക്കി, അനുവാദം നേടി, ദ്വിജൻ ഗൃഹത്തിലേക്ക് മടങ്ങണം.
12.334.17
समावृत्तश्च गार्हस्थ्ये स्वदारनिरतो वसेत् ।
अनसूयुर्यथान्यायमाहिताग्निरनावृतः ॥ १२.३३४.१७ ॥
ഗൃഹത്തിലേക്ക് മടങ്ങി ഗാർഹസ്ഥ്യത്തിൽ സ്വന്തം ഭാര്യയിൽ ആസക്തനായി, അസൂയയില്ലാതെ, ന്യായപ്രകാരം, അഗ്നി സൂക്ഷിച്ച്, തടസ്സമില്ലാതെ വസിക്കണം.
12.334.18
उत्पाद्य पुत्रं पौत्रं तु वन्याश्रमपदे वसेत् ।
तानेवाग्नीन्यथाशास्त्रमर्चयन्नतिथिप्रियः ॥ १२.३३४.१८ ॥
മകനെയും പേരക്കുട്ടിയെയും ജനിപ്പിച്ച ശേഷം വനാശ്രമത്തിൽ വസിക്കണം; ശാസ്ത്രപ്രകാരം ആ അഗ്നികളെത്തന്നെ പൂജിച്ച്, അതിഥികൾക്ക് പ്രിയനായി.
12.334.19
स वनेऽग्नीन्यथान्यायमात्मन्यारोप्य धर्मवित् ।
निर्द्वन्द्वो बीतरागात्मा ब्रह्माश्रमपदे वसेत् ॥ १२.३३४.१९ ॥
ധർമ്മജ്ഞൻ വനത്തിൽ അഗ്നികളെ യഥാന്യായം തന്നിൽ ആരോപിച്ച്, ദ്വന്ദ്വരഹിതനും രാഗരഹിത മനസ്സോടുകൂടിയവനുമായി ബ്രഹ്മാശ്രമത്തിൽ വസിക്കട്ടെ.
12.334.20
उत्पन्ने ज्ञानविज्ञाने प्रत्यक्षे हृदि शाश्वते ।
किमवश्यं निवस्तव्यमाश्रमेषु वनेषु वा ॥ १२.३३४.२० ॥
ഹൃദയത്തിൽ ശാശ്വതവും പ്രത്യക്ഷവുമായ ജ്ഞാനവിജ്ഞാനങ്ങൾ ഉദിച്ചശേഷം, ആശ്രമങ്ങളിലോ വനങ്ങളിലോ വസിക്കേണ്ടത് നിർബന്ധമാണോ?
12.334.21
एतद्भवन्तं पृच्छामि तद्भवान्वक्तुमर्हति ।
यथा वेदार्थतत्त्वेन ब्रूहि मे त्वं जनाधिप ॥ १२.३३४.२१ ॥
ഇതു ഞാൻ അങ്ങയോട് ചോദിക്കുന്നു; അതിനാൽ അങ്ങ് പറയാൻ യോഗ്യനാണ്. ജനാധിപാ, വേദാർത്ഥത്തിന്റെ തത്ത്വമനുസരിച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞാലും.
12.334.22
न विना ज्ञानविज्ञाने मोक्षस्याधिगमो भवेत् ।
न विना गुरुसंबन्धं ज्ञानस्याधिगमः स्मृतः ॥ १२.३३४.२२ ॥
ജ്ഞാനവിജ്ഞാനങ്ങളില്ലാതെ മോക്ഷപ്രാപ്തി ഉണ്ടാകില്ല; ഗുരുബന്ധമില്ലാതെ ജ്ഞാനപ്രാപ്തി ഉണ്ടാകുമെന്ന് സ്മൃതി പറയുന്നു.
12.334.23
गुरुः प्लावयिता तस्य ज्ञानं प्लव इहोच्यते ।
विज्ञाय कृतकृत्यस्तु तीर्णस्तदुभयं त्यजेत् ॥ १२.३३४.२३ ॥
ഗുരു അവനെ കടത്തിവിടുന്നവനാണ്; ഇവിടെ ജ്ഞാനത്തെയാണ് തോണി എന്ന് പറയുന്നത്. ജ്ഞാനം അറിഞ്ഞ് കൃതകൃത്യനായി കടന്നവൻ ആ രണ്ടും ഉപേക്ഷിക്കണം.
12.334.24
अनुच्छेदाय लोकानामनुच्छेदाय कर्मणाम् ।
पूर्वैराचरितो धर्मश्चातुराश्रम्यसंश्रितः ॥ १२.३३४.२४ ॥
ലോകങ്ങളുടെ തുടർച്ചയ്ക്കും കർമ്മങ്ങളുടെ തുടർച്ചയ്ക്കുമായി പൂർവ്വികർ ആചരിച്ച ധർമ്മം ചാതുരാശ്രമ്യത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
12.334.25
अनेन क्रमयोगेन बहुजातिषु कर्मणाम् ।
कृत्वा शुभाशुभं कर्म मोक्षो नामेह लभ्यते ॥ १२.३३४.२५ ॥
ഈ ക്രമയോഗത്തിലൂടെ, പല ജന്മങ്ങളിൽ ശുഭാശുഭ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത്, ഇവിടെത്തന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു.
12.334.26
भावितैः करणैश्चायं बहुसंसारयोनिषु ।
आसादयति शुद्धात्मा मोक्षं वै प्रथमाश्रमे ॥ १२.३३४.२६ ॥
പല സംസാരയോനികളിൽ പരിശീലിപ്പിച്ച ഇന്ദ്രിയങ്ങളാൽ, ഈ ശുദ്ധാത്മാവ് ആദ്യാശ്രമത്തിൽത്തന്നെ മോക്ഷം നേടുന്നു.
12.334.27
तमासाद्य तु मुक्तस्य दृष्टार्थस्य विपश्चितः ।
त्रिष्वाश्रमेषु कोऽन्वर्थो भवेत्परमभीप्सतः ॥ १२.३३४.२७ ॥
അതു നേടി മുക്തനായി, സത്യദർശിയായ പണ്ഡിതന്, പരമത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്, മൂന്ന് ആശ്രമങ്ങളിൽ എന്ത് പ്രയോജനമുണ്ടാകും?
12.334.28
राजसांस्तामसांश्चैव नित्यं दोषान्विवर्जयेत् ।
सात्विकं मार्गमास्थाय पश्येदात्मानमात्मना ॥ १२.३३४.२८ ॥
രാജസ, താമസ ദോഷങ്ങളെ എപ്പോഴും വർജ്ജിക്കണം; സാത്വിക മാർഗം സ്വീകരിച്ച്, ആത്മാവിനെ ആത്മാവിനാൽ കാണണം.
12.334.29
सर्वभूतेषु चात्मानं सर्वभूतानि चात्मनि ।
संपश्यन्नोपलिप्येत जले वारिचरो यथा ॥ १२.३३४.२९ ॥
എല്ലാ ജീവികളിലും ആത്മാവിനെയും, ആത്മാവിൽ എല്ലാ ജീവികളെയും കാണുന്നവൻ, വെള്ളത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ജീവി പോലെ ലിപ്തനാകുന്നില്ല.
12.334.30
पक्षिवत्प्रायणादूर्ध्वममुत्रानन्त्यमश्नुते ।
विहाय देहान्निर्मुक्तो निर्द्वन्द्वः प्रशमं गतः ॥ १२.३३४.३० ॥
പക്ഷിയെപ്പോലെ മരണശേഷം മേലോട്ട് ഉയർന്ന്, അവിടെ അനന്തത്വം പ്രാപിക്കുന്നു; ശരീരങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, മുക്തനായി, ദ്വന്ദ്വങ്ങൾക്കതീതനായി, ശാന്തി പ്രാപിച്ചവൻ.
12.334.31
अत्र गाथाः पुरा गीताः शृणु राज्ञा ययातिना ।
धार्यन्तो या द्विजैस्तात मोक्षशास्त्रविशारदैः ॥ १२.३३४.३१ ॥
ഇവിടെ പണ്ട് രാജാവ് യയാതി പാടിയ ഗാഥകൾ കേൾക്കുക, മോക്ഷശാസ്ത്രത്തിൽ വിദഗ്ധരായ ദ്വിജർ ധരിച്ചുവെച്ചവ, പ്രിയ മകനേ.
12.334.32
ज्योतिरात्मनि नान्यत्र सर्वजन्तुषु तत्समम् ।
स्वयं च शक्यते द्रष्टुं सुसमाहितचेतसा ॥ १२.३३४.३२ ॥
ആ പ്രകാശം ആത്മാവിൽ മാത്രമാണ്, മറ്റൊരിടത്തും അല്ല; സർവ ജീവികളിലും അതിനു സമമായത് ഉണ്ട്; നന്നായി ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ അതിനെ സ്വയം കാണാം.
12.334.33
न बिभेति परो यस्मान्न बिभेति पराच्च यः ।
यश्च नेच्छति न द्वेष्टि ब्रह्म संपद्यते तु सः ॥ १२.३३४.३३ ॥
ആരിൽ നിന്ന് മറ്റുള്ളവർ ഭയപ്പെടുന്നില്ലയോ, ആരും മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് ഭയപ്പെടുന്നില്ലയോ, ആരും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലയോ വെറുക്കുന്നില്ലയോ, അവൻ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
12.334.34
यदा भावं न कुरुते सर्वभूतेषु पापकम् ।
कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १२.३३४.३४ ॥
എപ്പോൾ സർവ ജീവികളോടും പാപകരമായ ഭാവം പുലർത്തുന്നില്ലയോ, കർമ്മത്താലും മനസ്സാലും വാക്കാലും, അപ്പോൾ അവൻ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
12.334.35
संयोज्य मनसाऽऽत्मानमीर्ष्यामुत्सृज्य मोहनीम् ।
त्यक्त्वा कामं च मोहं च ततो ब्रह्मत्वमश्नुते ॥ १२.३३४.३५ ॥
മനസ്സാൽ ആത്മാവിനെ ഏകോപിപ്പിച്ച്, മോഹിനിയായ അസൂയ ഉപേക്ഷിച്ച്, കാമവും മോഹവും വെടിഞ്ഞ്, അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മത്വം പ്രാപിക്കുന്നു.
12.334.36
यदा श्राव्ये च दृश्ये च सर्वभूतेषु चाप्ययम् ।
समो भवति निर्द्वन्द्वो ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १२.३३४.३६ ॥
കേൾക്കുന്നതിലും കാണുന്നതിലും സർവ ജീവികളിലും ഇവൻ സമഭാവം പുലർത്തി ദ്വന്ദ്വരഹിതനാകുമ്പോൾ, അപ്പോൾ അവൻ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
12.334.37
यदा स्तुतिं च निन्दां च समत्वेनैव पश्यति ।
काञ्चनं चायसं चैव सुखं दुःखं तथैव च ॥ १२.३३४.३७ ॥
ഒരാൾ സ്തുതിയെയും നിന്ദയെയും സമഭാവത്തോടെ കാണുമ്പോൾ, സ്വർണ്ണത്തെയും ഇരുമ്പിനെയും, സുഖത്തെയും ദുഃഖത്തെയും അങ്ങനെതന്നെ കാണുമ്പോൾ,
12.334.38
शीतमुष्णं तथैवार्थमनर्थं प्रियमप्रियम् ।
जीवितं मरणं चैव ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १२.३३४.३८ ॥
ശീതോഷ്ണങ്ങളെയും ലാഭനഷ്ടങ്ങളെയും പ്രിയാപ്രിയങ്ങളെയും ജീവിതമരണങ്ങളെയും സമമായി കാണുമ്പോൾ അപ്പോൾ അവൻ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
12.334.39
प्रसार्येह यथाङ्गानि कूर्मः संहरते पुनः ।
तथेन्द्रियाणि मनसा संयन्तव्यानि भिक्षुणा ॥ १२.३३४.३९ ॥
ആമ തന്റെ അവയവങ്ങൾ നീട്ടിയ ശേഷം വീണ്ടും ഉള്ളിലേക്ക് വലിക്കുന്നതുപോലെ, സന്യാസി മനസ്സുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കണം.
12.334.40
तमः परिगतं वेश्म यथा दीपेन दृश्यते ।
तथा बुद्धिप्रदीपेन शक्य आत्मा निरीक्षितुम् ॥ १२.३३४.४० ॥
ഇരുട്ടു നിറഞ്ഞ വീട് വിളക്കുകൊണ്ട് കാണുന്നതുപോലെ, ബുദ്ധിയാകുന്ന വിളക്കുകൊണ്ട് ആത്മാവിനെ ദർശിക്കാൻ കഴിയും.
12.334.41
एतत्सर्वं च पश्यामि त्वयि बुद्धिमतां वर ।
यच्चान्यदपि नोक्तं मे तत्त्वतो वेद तद्भवान् ॥ १२.३३४.४१ ॥
ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ! ഇതെല്ലാം ഞാൻ അങ്ങയിൽ കാണുന്നു; ഞാൻ പറയാത്ത മറ്റുള്ളവയും അങ്ങ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നു.
12.334.42
ब्रह्मर्षे विदितश्चासि विषयान्तमुपागतः ।
गुरोस्तव प्रसादेन तव चैवोपशिक्षया ॥ १२.३३४.४२ ॥
ബ്രഹ്മർഷേ! അങ്ങ് പ്രസിദ്ധനാണ്, വിഷയങ്ങളുടെ അന്തത്തിൽ എത്തിയവനാണ്; അങ്ങയുടെ ഗുരുവിന്റെ കൃപയാലും അങ്ങയുടെ തന്നെ ഉപദേശത്താലും.
12.334.43
तस्यैव च प्रसादेन प्रादुर्भूतं महात्मनः ।
ज्ञानं दिव्यं ममापीदं तेनासि विदितो मम ॥ १२.३३४.४३ ॥
ആ മഹാത്മാവിന്റെ കൃപയാൽത്തന്നെ എന്നിലും ഈ ദിവ്യജ്ഞാനം ഉദിച്ചു; അദ്ദേഹത്താലാണ് നിങ്ങളെ ഞാൻ അറിഞ്ഞത്.
12.334.44
अधिकं तव विज्ञानमधिका च गतिस्तव ।
अधिकं तव चैश्वर्यं तच्च त्वं नावबुध्यसे ॥ १२.३३४.४४ ॥
നിങ്ങളുടെ വിജ്ഞാനം അധികമാണ്, നിങ്ങളുടെ ഗതിയും അധികമാണ്, നിങ്ങളുടെ ഐശ്വര്യവും അധികമാണ്; അത് നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
12.334.45
बाल्याद्वा संशयाद्वापि भयाद्वाऽप्यविमोक्षणात् ।
उत्पन्ने चापि विज्ञाने नाधिगच्छति तां गतिं ॥ १२.३३४.४५ ॥
ബാല്യത്താലോ സംശയത്താലോ ഭയത്താലോ, അല്ലെങ്കിൽ മോചനം ലഭിക്കാത്തതിനാലോ, വിജ്ഞാനം ഉദിച്ചാലും അവൻ ആ ഗതി പ്രാപിക്കുന്നില്ല.
12.334.46
व्यवसायेन शुद्धेन मद्विधैश्छिन्नसंशयः ।
विमुच्य हृदयग्रन्थीनासादयति तां गतिम् ॥ १२.३३४.४६ ॥
ശുദ്ധമായ നിശ്ചയോദ്യമത്താൽ, എന്നെപ്പോലുള്ളവരാൽ സംശയം ഛേദിക്കപ്പെട്ട്, ഹൃദയഗ്രന്ഥികൾ അഴിച്ച് അവൻ ആ ഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.
12.334.47
भवांश्चोत्पन्नविज्ञानः स्थिरबुद्धिरलोलुपः ।
व्यवसायादृते ब्रह्मन्नासादयति तत्परम् ॥ १२.३३४.४७ ॥
നിങ്ങൾ വിജ്ഞാനം ഉദിച്ചവനും, സ്ഥിരബുദ്ധിയും, ലോഭമില്ലാത്തവനുമാണ്; ബ്രാഹ്മണാ, നിശ്ചയോദ്യമമില്ലാതെ മനുഷ്യൻ ആ പരമഗതി പ്രാപിക്കുന്നില്ല.
12.334.48
नास्ति ते सुखदुःखेषु विशेषो नास्ति लोलुपः ।
नौत्सुक्यं नृत्यगीतेषु न राग उपजायते ॥ १२.३३४.४८ ॥
സുഖദുഃഖങ്ങളിൽ നിങ്ങൾക്ക് വ്യത്യാസമില്ല, നിങ്ങൾക്ക് ലോഭവുമില്ല; നൃത്തത്തിലും ഗീതത്തിലും ഉത്സുകതയില്ല, ആസക്തിയും ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
12.334.49
न बन्धुष्वनुबन्धस्ते न भयेष्वस्ति ते भयम् ।
पश्यामि त्वां महाभाग तुल्यलोष्टाश्मकाञ्चनम् ॥ १२.३३४.४९ ॥
ഓ മഹാഭാഗേ, ബന്ധുക്കളിൽ നിനക്ക് ആസക്തിയില്ല; ഭയങ്ങളിൽ നിനക്ക് ഭയമില്ല. മണ്കട്ടയും കല്ലും സ്വർണ്ണവും തുല്യമായി കാണുന്ന നിന്നെ ഞാൻ കാണുന്നു.
12.334.50
अहं त्वामनुपश्यामि ये चाप्यन्ते मनीषिणः ।
आस्थितं परमं मार्गमक्षयं तमनामयम् ॥ १२.३३४.५० ॥
അവസാനം ഉള്ള മനീഷികളെ കാണുന്നതുപോലെ ഞാൻ നിന്നെ കാണുന്നു. ആ പരമവും അക്ഷയവും നിരാമയവുമായ മാർഗത്തെ നീ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
12.334.51
यत्फलं ब्राह्मणस्येह मोक्षार्थश्च यदात्मकः ।
तस्मिन्वै वर्तसे विप्र किमन्यत्परिपृच्छसि ॥ १२.३३४.५१ ॥
ഇവിടെ ബ്രാഹ്മണന്റെ ഫലമായതും മോക്ഷാർത്ഥവും ആത്മസ്വരൂപവുമായതും ഏതോ, ഓ വിപ്രാ, നീ അതിലാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്; പിന്നെ എന്തിനാണ് മറ്റൊന്ന് ചോദിക്കുന്നത്?