Mahābhārata · Adhyāya 12.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.35.1
किं भक्ष्यं चाप्यभक्ष्यं च किंच देयं प्रशस्यते ।
किंच पात्रमपात्रं वा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३५.१ ॥
Was darf gegessen werden und was nicht, welche Gabe wird gepriesen, und was ist ein würdiger oder unwürdiger Empfänger? Sag mir das, Großvater.
12.35.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
सिद्धानां चैव संवादं मनोश्चैव प्रजापतेः ॥ १२.३५.२ ॥
Auch hier erzählt man diese alte Geschichte: den Dialog der Vollendeten und den Dialog zwischen Manu und Prajāpati.
12.35.3
ऋषयस्तु व्रतपराः समागम्य पुरा विभुम् ।
धर्मं पप्रच्छुरासीनमादिकाले प्रजापतिम् ॥ १२.३५.३ ॥
Die Weisen, den Gelübden hingegeben, versammelten sich einst und befragten den allgegenwärtigen Herrn der Geschöpfe, der im Anbeginn der Zeit saß, nach dem Dharma.
12.35.4
कथमन्त्रं कथं दानं गम्यागम्याः कथं स्त्रियः ।
कार्याकार्यं च यत्सर्वं शंस वै त्वं प्रजापते ॥ १२.३५.४ ॥
Wie soll die Speise sein, wie die Gabe, zu wem man gehen darf und zu wem nicht, was zu tun und was zu lassen ist — dies alles, o Herr der Geschöpfe, sage du selbst.
12.35.5
तैरेवमुक्तो भगवान्मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ।
शुश्रूषध्वं यथावृत्तं धर्मं व्याससमासतः ॥ १२.३५.५ ॥
So angesprochen, sprach der erhabene Manu Svāyambhuva: »Hört, wie es war; das Dharma, wie Vyāsa es kurz sagt.«
12.35.6
अनादेशे जपो होम उपवासस्तथैव च ।
आत्मज्ञानं पुण्यनद्यो यत्र प्रायश्च तत्पराः ॥ १२.३५.६ ॥
Ohne Gebot Rezitation, Feueropfer und Fasten, ebenso die Selbsterkenntnis und die heiligen Flüsse — wo die Menschen meist darauf bedacht sind.
12.35.7
अनादिष्टं तथैतानि पुण्यानि धरणीभृतः ।
सुवर्णप्राशनमपि रत्नादिस्नानमेव च ॥ १२.३५.७ ॥
Auch diese sind, obwohl nicht vorgeschrieben, verdienstvoll für Könige: das Essen von Gold und das Baden in Edelsteinen und dergleichen.
12.35.8
देवस्थानाभिगमनमाज्यप्राशनमेव च ।
एतानि मेध्यं पुरुषं कुर्वन्त्याशु न संशयः ॥ १२.३५.८ ॥
Der Besuch der Tempel der Götter und das Trinken von geklärter Butter machen den Menschen ebenfalls rasch rein; daran besteht kein Zweifel.
12.35.9
न गर्वेण भवेत्प्राज्ञः कदाचिदपि मानवः ।
दीर्घमायुरथेच्छन्हि त्रिरात्रं चोष्णपो भवेत् ॥ १२.३५.९ ॥
Ein weiser Mensch soll niemals hochmütig werden. Wer ein langes Leben wünscht, soll drei Nächte lang nur heißes Wasser trinken.
12.35.10
अदत्तस्यानुपादानं दानमध्ययनं तपः ।
अहिंसा सत्यमक्रोधं क्षमा धर्मस्य लक्षणम् ॥ १२.३५.१० ॥
Nicht zu nehmen, was nicht gegeben ist, Geben, Studium, Askese, Gewaltlosigkeit, Wahrhaftigkeit, Zornlosigkeit und Vergebung — das sind die Kennzeichen des Dharma.
12.35.11
स एव धर्मः सोऽधर्मो देशकाले प्रतिष्ठितः ।
आदानमनृतं हिंसा धर्मो ह्यात्यन्तिकः स्मृतः ॥ १२.३५.११ ॥
Dasselbe ist Dharma, und dasselbe ist Adharma, je nach Ort und Zeit festgelegt. Nehmen, Lüge und Gewalt gelten als absolutes Dharma.
12.35.12
द्विविधौ चाप्युभावेतौ धर्माधर्मौ विजानताम् ।
अप्रवृत्तिः प्रवृत्तिश्च द्वैविध्यं लोकवेदयोः ॥ १२.३५.१२ ॥
Für Wissende sind Dharma und Adharma beide zweifach: Enthaltung und Tätigkeit. Diese Zweiheit gehört sowohl zur Welt als auch zum Veda.
12.35.13
अप्रवृत्तेरमर्त्यत्वं मर्त्यत्वं कर्मणः फलम् ।
अशुभस्याशुभं विद्याच्छुभस्य शुभमेव च।
एतयोश्चोभयोः स्यातां शुभाशुभतया तथा ॥ १२.३५.१३ ॥
Aus Nichthandeln entsteht Unsterblichkeit, die Frucht des Handelns ist Sterblichkeit. Man soll wissen: Das Unheilvolle bringt nur Unheil, das Heilvolle nur Heil; so geschieht es bei beiden durch ihre Natur von Gut und Böse.
12.35.14
दैवं च दैवसंयुक्तं प्राणश्च प्रलयस्तथा ।
अप्रेक्षापूर्वकरणादशुभानां शुभं फलम् ॥ १२.३५.१४ ॥
Das Schicksal und der mit dem Schicksal verbundene Lebensatem, ebenso die Auflösung; durch Handeln ohne vorherige Überlegung bringen selbst unheilvolle Taten eine heilvolle Frucht.
12.35.15
ऊर्ध्वं भवति संदेहादिहादिष्टार्थमेव च ।
अप्रेक्षापूर्वकरणात्प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३५.१५ ॥
Aus Zweifel entsteht danach auch das hier Vorgeschriebene; durch Handeln ohne vorherige Überlegung wird Sühne vorgeschrieben.
12.35.16
क्रोधमोहकृते चैव दृष्टान्तागमहेतुभिः ।
शरीराणामुपक्लेशो मनसश्च प्रियाप्रिये।
तदौषधैश्च मन्त्रैश्च प्रायश्चित्तैश्च शाम्यति ॥ १२.३५.१६ ॥
Aus Zorn und Verblendung entstehend, durch Ursachen, die Beispiel und Überlieferung zeigen, kommt Qual der Leiber und Bedrängnis des Geistes über Angenehmes und Unangenehmes; sie wird durch Heilmittel, Mantras und Sühneriten gestillt.
12.35.17
उपवासेनैकरात्रं दण्डोत्सर्गे नराधिपः ।
विशुद्ध्येदात्मशुद्ध्यर्थं त्रिरात्रं तु पुरोहितः ॥ १२.३५.१७ ॥
Der König reinigt sich durch eine Nacht Fasten, wenn er die Strafe ablegt, zur Selbstreinigung; der Hauspriester aber in drei Nächten.
12.35.18
क्षयं शोकं प्रकुर्वाणो न म्रियेत यदा नरः ।
शस्त्रादिभिरुपाविष्टस्त्रिरात्रं तत्र निर्दिशेत् ॥ १२.३५.१८ ॥
Wenn ein Mensch, der Verlust erzeugt und trauert, nicht stirbt, obwohl er von Waffen und dergleichen getroffen ist, so sollte dort eine dreinächtige Observanz vorgeschrieben werden.
12.35.19
जातिश्रेण्यधिवासानां कुलधर्मांश्च शाश्वतान् ।
वर्जयन्ति च ये धर्मं तेषां धर्मो न विद्यते ॥ १२.३५.१९ ॥
Für jene, die die ewigen Familienpflichten derer aufgeben, die in Kasten und Zünften leben, und das Dharma verlassen, gibt es kein Dharma.
12.35.20
दश वा वेदशास्त्रज्ञास्त्रयो वा धर्मपाठकाः ।
यद्ब्रूयुः कार्य उत्पन्ने स धर्मो धर्मसंशये ॥ १२.३५.२० ॥
Ob zehn Kenner der Veden und Schriften oder drei Rezitatoren des Dharma: was sie sagen, wenn eine Angelegenheit entsteht, das ist das Dharma im Zweifel über das Dharma.
12.35.21
अनुष्णा मृत्तिका चैव तथा क्षुद्रपिपीलिकाः ।
श्लेष्मातकस्तथा विप्रैरभक्ष्यं विषमेव च ॥ १२.३५.२१ ॥
Ungebrannter Lehm, kleine Ameisen, ebenso der Śleṣmātaka-Baum, und auch Gift sind für Brahmanen nicht zu essen.
12.35.22
अभक्ष्या ब्राह्मणैर्मत्स्याः शकलैर्ये विवर्जिताः ।
चतुष्पात्कच्छपादन्यो मण्डूका जलजाश्च ये ॥ १२.३५.२२ ॥
Fische ohne Schuppen sind für Brahmanen nicht zu essen; außer der vierfüßigen Schildkröte sind auch Frösche und wassergeborene Wesen ausgeschlossen.
12.35.23
भासा हंसाः सुपर्णाश्च चक्रवाकाः प्लवा बकाः ।
काको मद्रुश्च गृध्रश्च श्येनोलूकस्तथैव च ॥ १२.३५.२३ ॥
Die Bhāsa-Vögel, Schwäne, Suparṇa-Vögel, Cakravāka-Enten, Plava-Wasservögel und Reiher; ebenso die Krähe, der Madru, der Geier, der Habicht und die Eule.
12.35.24
क्रव्यादा दंष्ट्रिणः सर्वे चतुष्पात्पक्षिणश्च ये ।
येषां चोभयतो दन्ताश्चतुर्दंष्ट्राश्च सर्वशः ॥ १२.३५.२४ ॥
Alle Fleischfresser und Tiere mit Fangzähnen, vierfüßige Vögel, jene mit Zähnen auf beiden Seiten und solche mit vier Fangzähnen insgesamt.
12.35.25
एडकाश्च मृगोष्ट्राणां सूकराणां गवामपि ।
मानुषीणां खरीणां च न पिबेद्ब्राह्मणः पयः ॥ १२.३५.२५ ॥
Ein Brahmane soll nicht die Milch von Schafen, Hirschen, Kamelen, Schweinen, Kühen, menschlichen Frauen oder Eselinnen trinken.
12.35.26
प्रेतान्नं सूतकान्नं च यच्च किंचिदनिर्दशम् ।
अभोज्यं चाप्यपेयं च धेनोर्दुग्धमनिर्दशम् ॥ १२.३५.२६ ॥
Speise der Toten, Speise des Unreinen und alles innerhalb von zehn Tagen ist weder zu essen noch zu trinken; die Milch einer Kuh innerhalb von zehn Tagen soll nicht getrunken werden.
12.35.27
राजान्नं तेज आदत्ते शूद्रान्नं ब्रह्मवर्चसम् ।
आयुः सुवर्णकारान्नमवीरायाश्च योषितः ॥ १२.३५.२७ ॥
Die Speise des Königs nimmt den Glanz; die des Śūdra den brahmanischen Glanz; die des Goldschmieds die Lebenskraft, und ebenso die einer Frau ohne heldenhafte Söhne.
12.35.28
विष्ठा वार्धुषिकस्यान्नं गणिकान्नमथेन्द्रियम् ।
मृष्यन्ति ये चोपपतिं स्त्रीजितान्नं च सर्वशः ॥ १२.३५.२८ ॥
Die Speise des Wucherers ist Kot; die der Kurtisane zerstört die Sinne; ebenso die Speise derer, die einen Liebhaber dulden, und die dessen, der ganz von einer Frau beherrscht wird.
12.35.29
दीक्षितस्य कदर्यस्य क्रतुविक्रयिकस्य च ।
तक्ष्णश्चर्मावकर्तुश्च पुंश्चल्या रजकस्य च ॥ १२.३५.२९ ॥
Die Speise des zum Opfer Geweihten, des Geizigen, dessen, der Opfer verkauft, des Zimmermanns, des Gerbers, der Dirne und des Wäschers.
12.35.30
चिकित्सकस्य यच्चान्नमभोज्यं रक्षिणस्तथा ।
गणग्रामाभिशस्तानां रङ्गस्त्रीजीविनां तथा ॥ १२.३५.३० ॥
Die Speise des Arztes und die des Wächters ist nicht zu essen; ebenso die derer, die von einer Gemeinde oder einem Dorf angeklagt sind, und die der Schauspieler, die vom Spielen weiblicher Rollen auf der Bühne leben.
12.35.31
परिवित्तीनामपुंसां च बन्दिद्यूतविदां तथा ।
वामहस्ताहृतं चान्नं शुष्कं पर्युषितं च यत् ॥ १२.३५.३१ ॥
Die Speise von denen, die vor dem älteren Bruder heiraten, von Unmännlichen, von Gefangenen und Spielern, Speise, die mit der linken Hand gebracht wurde, und was trocken oder abgestanden ist.
12.35.32
सुरानुगतमुच्छिष्टमभोज्यं शेषितं च यत् ।
पिष्टमांसेक्षुशाकानामाविकाजापयस्तथा।
सक्तु धाना करम्भाश्च नोपभोग्याश्चिरस्थिताः ॥ १२.३५.३२ ॥
Was mit Rauschtrank kommt, Überreste, Ungenießbares und Reste; gemahlenes Fleisch, Zuckerrohr und Gemüse, Schaf- und Ziegenmilch, Gerstenmehl, geröstetes Korn und Korn mit Quark, wenn lange aufbewahrt, sind nicht zum Genuss geeignet.
12.35.33
पायसं कृसरं मांसमपूपाश्च वृथा कृताः ।
अपेयाश्चाप्यभक्ष्याश्च ब्राह्मणैर्गृहमेधिभिः ॥ १२.३५.३३ ॥
Milchreisbrei, Reisbrei, Fleisch und Fladen, vergeblich bereitet; für Brahmanen, die Hausväter sind, sind diese weder zu trinken noch zu essen.
12.35.34
देवानृषीन्मनुष्यांश्च पितॄन्गृह्याश्च देवताः ।
पूजयित्वा ततः पश्चाद्गृहस्थो भोक्तुमर्हति ॥ १२.३५.३४ ॥
Nachdem er Götter, Seher, Menschen, Ahnen und Hausgötter verehrt hat, ist der Hausvater danach zum Essen berechtigt.
12.35.35
यथा प्रव्रजितो भिक्षुस्तथैव स्वे गृहे वसेत् ।
एवंवृत्तः प्रियैर्दारैः संबसन्धर्ममाप्नुयात् ॥ १२.३५.३५ ॥
So wie der entsagende Bettelmönch lebt, so soll auch der Hausvater in seinem eigenen Haus wohnen; wer sich so verhält und mit seinen geliebten Frauen zusammenlebt, erlangt das Dharma.
12.35.36
न दद्याद्यशसे दानं न भयान्नोपकारिणे ।
न नृत्यगीतशीलेषु हासकेषु च धार्मिकः ॥ १२.३५.३६ ॥
Der Rechtschaffene soll nicht aus Ruhmsucht schenken, nicht aus Furcht, nicht dem, der ihm geholfen hat; auch nicht denen, die zu Tanz und Gesang neigen, noch Spaßmachern.
12.35.37
न मत्ते चैव नोन्मत्ते न स्तेने न च कुत्सके ।
न वाग्घीने विवर्णे वा नाङ्गहीने न वामने ॥ १२.३५.३७ ॥
Man soll weder einem Berauschten, noch einem Verrückten, einem Dieb oder einem Lästerer geben. Auch nicht einem Sprachlosen, einem mit entstelltem Äußeren, einem Verstümmelten oder einem Zwerg.
12.35.38
न दुर्जने दौष्कुले वा व्रतैर्यो वा न संस्कृतः ।
न श्रोत्रियमृते दानं ब्राह्मणे ब्रह्मवर्जिते ॥ १२.३५.३८ ॥
Man soll weder einem Bösewicht, einem Menschen aus schlechter Familie noch einem durch Gelübde nicht Geläuterten geben. Außer einem Gelehrten des Veda soll man einem vedalosen Brahmanen nichts geben.
12.35.39
असम्यच्कैव यद्दत्तमसम्यक् च प्रतिग्रहः ।
उभयं स्यादनर्थाय दातुरादातुरेव च ॥ १२.३५.३९ ॥
Unangemessen geben und unangemessen empfangen führen beide zum Verderben, für den Gebenden wie für den Empfangenden.
12.35.40
यथा खदिरमालम्ब्य शिलां वाप्यर्णवं तरन् ।
मञ्जेत मञ्जतस्तद्वद्दाता यश्च प्रतिग्रही ॥ १२.३५.४० ॥
So wie einer, der sich an einem Khadira-Holz oder einem Stein festhält, um das Meer zu überqueren, untergeht, so gehen auch der Gebende und der Empfangende unter.
12.35.41
काष्ठैरार्द्रैर्यथा वह्निरुपस्तीर्णो न दीप्यते ।
तपःस्वाध्यायचारित्रैरेवं हीनः प्रतिग्रही ॥ १२.३५.४१ ॥
Wie ein Feuer, das mit feuchtem Holz bedeckt ist, nicht brennt, so leuchtet der Empfänger nicht, der ohne Askese, Vedastudium und rechtes Verhalten ist.
12.35.42
कपाले यद्वदापः स्युः श्वदृतौ च यथा पयः ।
आश्रयस्थानदोषेण वृत्तहीने तथा श्रुतम् ॥ १२.३५.४२ ॥
Wie Wasser in einem Schädel und Milch in einem Hundefellbeutel durch den Mangel des Gefäßes verderben, so verdirbt das Wissen des Menschen ohne rechtes Verhalten durch den Fehler seines Gefäßes.
12.35.43
निर्मन्त्रो निर्वृतो यः स्यादशास्त्रज्ञोऽनसूयकः ।
अनुक्रोशात्प्रदातव्यं हीनेष्वव्रतिकेषु च ॥ १२.३५.४३ ॥
Wer ohne Mantras und ohne Riten ist, die Wissenschaften nicht kennt und frei von Neid ist, dem soll aus Mitgefühl gegeben werden, ebenso den Armen und denen ohne Gelübde.
12.35.44
न वै देयमनुक्रोशाद्दीनायापगुणाय तु ।
आप्ताचरित इत्येव धर्म इत्येव वा पुनः ॥ १२.३५.४४ ॥
Aus Mitgefühl soll man dem Elenden oder dem Tugendlosen nicht geben, auch nicht in der Meinung, 'dies ist das Verhalten der Verlässlichen' oder 'dies ist Dharma'.
12.35.45
निष्कारणं स्मृतं दत्तं ब्राह्मणे ब्रह्मवर्जिते ।
न फलेत्पात्रदोषेण न चात्रास्ति विचारणा ॥ १२.३५.४५ ॥
Eine Gabe an einen Brahmanen ohne Veda gilt als nutzlos; durch den Fehler des Empfängers trägt sie keine Frucht, und daran besteht kein Zweifel.
12.35.46
यथा दारुमयो हस्ती यथा चर्ममयो मृगः ।
ब्राह्मणश्चानधीयानस्त्रयस्ते नामधारकाः ॥ १२.३५.४६ ॥
Wie ein Elefant aus Holz und ein Hirsch aus Leder ist ein Brahmane, der den Veda nicht studiert: Diese drei tragen nur einen Namen.
12.35.47
यथा षण्ढोऽफलः स्त्रीषु यथा गौर्गवि चाफला ।
शकुनिर्वाप्यपक्षः स्यान्निर्मन्त्रो ब्राह्मणस्तथा ॥ १२.३५.४७ ॥
Wie ein Eunuch unter Frauen unfruchtbar ist, eine unfruchtbare Kuh unter Kühen oder ein flügelloser Vogel unter Vögeln, so ist der Brahmane ohne Mantras.
12.35.48
ग्रामस्थानं यथा शून्यं यथा कूपश्च निर्जलः ।
यथा हुतमनग्नौ च तथैव स्यान्निराकृतौ ॥ १२.३५.४८ ॥
Wie eine Dorfstätte leer ist, ein Brunnen wasserlos, oder ein Opfer ohne Feuer, so wird die Gabe zunichte.
12.35.49
देवतानां पितॄणां च हव्यकव्यविनाशकः ।
सर्वथाऽर्थहरो मूर्खो न लोकान्प्राप्तुमर्हति ॥ १२.३५.४९ ॥
Der Tor, der die Opfergaben für Götter und Ahnen zerstört und auf jede Weise Reichtum raubt, verdient es nicht, die Welten zu erlangen.
12.35.50
एतत्ते कथितं सर्वं यथावृत्तं युधिष्ठिर ।
समासेन महद्ध्येतच्छ्रोतव्यं नरतर्षभ ॥ १२.३५.५० ॥
Yudhiṣṭhira, all dies wurde dir in Kürze so erzählt, wie es sich ereignet hat. Stier unter den Menschen, diese große Sache ist zu hören.