மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.35.1
किं भक्ष्यं चाप्यभक्ष्यं च किंच देयं प्रशस्यते ।
किंच पात्रमपात्रं वा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३५.१ ॥
உண்ணத்தக்கது எது, உண்ணத்தகாதது எது, எது கொடுக்கத்தக்கது எனப் புகழப்படுகிறது, எது தகுதியுடையவர் அல்லது தகுதியற்றவர், அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், பிதாமகரே.
12.35.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
सिद्धानां चैव संवादं मनोश्चैव प्रजापतेः ॥ १२.३५.२ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழங்கால இதிகாசத்தை எடுத்துரைக்கின்றனர் — சித்தர்களின் உரையாடலையும், மனுவும் பிரஜாபதியும் நடத்திய உரையாடலையும்.
12.35.3
ऋषयस्तु व्रतपराः समागम्य पुरा विभुम् ।
धर्मं पप्रच्छुरासीनमादिकाले प्रजापतिम् ॥ १२.३५.३ ॥
விரதங்களில் நிலைத்த ரிஷிகள், பண்டைய காலத்தில் ஒன்றுகூடி, ஆதிகாலத்தில் அமர்ந்திருந்த எங்கும் நிறைந்த பிரஜாபதியிடம் தர்மத்தைப் பற்றிக் கேட்டனர்.
12.35.4
कथमन्त्रं कथं दानं गम्यागम्याः कथं स्त्रियः ।
कार्याकार्यं च यत्सर्वं शंस वै त्वं प्रजापते ॥ १२.३५.४ ॥
உணவு எப்படி இருக்க வேண்டும், தானம் எப்படி இருக்க வேண்டும், எந்தப் பெண்களை அணுகலாம், அணுகக்கூடாது, எது செய்யத்தக்கது, எது செய்யத்தகாதது — இவை அனைத்தையும், பிரஜாபதியே, நீரே சொல்லுங்கள்.
12.35.5
तैरेवमुक्तो भगवान्मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ।
शुश्रूषध्वं यथावृत्तं धर्मं व्याससमासतः ॥ १२.३५.५ ॥
அவர்கள் இவ்வாறு வேண்டியபோது, பகவான் சுவாயம்புவ மனு சொன்னார்: 'நடந்தபடியே கேளுங்கள்; தர்மத்தை வியாசன் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்.'
12.35.6
अनादेशे जपो होम उपवासस्तथैव च ।
आत्मज्ञानं पुण्यनद्यो यत्र प्रायश्च तत्पराः ॥ १२.३५.६ ॥
ஆணையின்றியும் ஜபம், ஹோமம், உபவாசம், அவ்வாறே ஆத்மஞானம், புண்ணிய நதிகள் — அங்கே பெரும்பாலும் அவற்றில் ஈடுபட்டவர்கள் இருப்பார்கள்.
12.35.7
अनादिष्टं तथैतानि पुण्यानि धरणीभृतः ।
सुवर्णप्राशनमपि रत्नादिस्नानमेव च ॥ १२.३५.७ ॥
குறிப்பிடப்படாத இவையும் அரசர்களுக்குரிய புண்ணியச் செயல்களே; தங்கம் உண்பதும், ரத்தினங்கள் முதலியவற்றால் நீராடுவதும் கூட.
12.35.8
देवस्थानाभिगमनमाज्यप्राशनमेव च ।
एतानि मेध्यं पुरुषं कुर्वन्त्याशु न संशयः ॥ १२.३५.८ ॥
தேவாலயங்களுக்குச் செல்வதும், நெய்யை உண்பதும் — இவையும் மனிதனை விரைவில் தூய்மையாக்குகின்றன; இதில் ஐயமில்லை.
12.35.9
न गर्वेण भवेत्प्राज्ञः कदाचिदपि मानवः ।
दीर्घमायुरथेच्छन्हि त्रिरात्रं चोष्णपो भवेत् ॥ १२.३५.९ ॥
அறிவுள்ள மனிதன் ஒருபோதும் செருக்கால் நிரம்பக்கூடாது. நீண்ட ஆயுளை விரும்புபவன் மூன்று இரவுகள் வெந்நீரை மட்டுமே பருகி இருக்க வேண்டும்.
12.35.10
अदत्तस्यानुपादानं दानमध्ययनं तपः ।
अहिंसा सत्यमक्रोधं क्षमा धर्मस्य लक्षणम् ॥ १२.३५.१० ॥
கொடுக்கப்படாததை எடுக்காமை, தானம், கற்றல், தவம், அகிம்சை, உண்மை, சினமின்மை, பொறுமை — இவையே தர்மத்தின் அடையாளங்கள்.
12.35.11
स एव धर्मः सोऽधर्मो देशकाले प्रतिष्ठितः ।
आदानमनृतं हिंसा धर्मो ह्यात्यन्तिकः स्मृतः ॥ १२.३५.११ ॥
அதுவே தர்மமும்; அதுவே அதர்மமும் — தேசம், காலம் ஆகியவற்றில் நிலைபெற்று. எடுத்தல், பொய், வன்முறை — இவையே முழுமையான தர்மமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளன.
12.35.12
द्विविधौ चाप्युभावेतौ धर्माधर्मौ विजानताम् ।
अप्रवृत्तिः प्रवृत्तिश्च द्वैविध्यं लोकवेदयोः ॥ १२.३५.१२ ॥
அறிந்தவர்களுக்கு தர்மமும் அதர்மமும் இரண்டுமே இரு வகைப்பட்டவை — நிவிருத்தியும் பிரவிருத்தியும்; உலகிலும் வேதத்திலும் இந்த இரட்டைத்தன்மை உண்டு.
12.35.13
अप्रवृत्तेरमर्त्यत्वं मर्त्यत्वं कर्मणः फलम् ।
अशुभस्याशुभं विद्याच्छुभस्य शुभमेव च।
एतयोश्चोभयोः स्यातां शुभाशुभतया तथा ॥ १२.३५.१३ ॥
செயலின்மையால் அமரத்துவம்; செயலின் பயன் மரணம். அசுபத்தின் பயன் அசுபமே என்றும், சுபத்தின் பயன் சுபமே என்றும் அறிய வேண்டும். இவ்விரண்டும் சுப-அசுபத் தன்மையால் அவ்வாறே ஆகும்.
12.35.14
दैवं च दैवसंयुक्तं प्राणश्च प्रलयस्तथा ।
अप्रेक्षापूर्वकरणादशुभानां शुभं फलम् ॥ १२.३५.१४ ॥
விதியும், விதியுடன் இணைந்த உயிர்மூச்சும், அழிவும் அவ்வாறே. முன் ஆராயாமல் செய்வதால் அசுபங்களின் பயன் சுபமாகும்.
12.35.15
ऊर्ध्वं भवति संदेहादिहादिष्टार्थमेव च ।
अप्रेक्षापूर्वकरणात्प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३५.१५ ॥
ஐயத்தால் பின்னர் இங்கு நியமிக்கப்பட்ட செயலும் நிகழும். முன் ஆராயாமல் செய்வதால் பிராயச்சித்தம் விதிக்கப்படுகிறது.
12.35.16
क्रोधमोहकृते चैव दृष्टान्तागमहेतुभिः ।
शरीराणामुपक्लेशो मनसश्च प्रियाप्रिये।
तदौषधैश्च मन्त्रैश्च प्रायश्चित्तैश्च शाम्यति ॥ १२.३५.१६ ॥
கோபம், மயக்கத்தால் உண்டாகும் துன்பம்—காட்சி உதாரணங்களாலும் ஆகமக் காரணங்களாலும்—உடல்களின் வேதனையும், மனத்தின் இன்பதுன்பமும் ஆகும். அது மருந்துகளாலும், மந்திரங்களாலும், பிராயச்சித்தங்களாலும் அடங்கும்.
12.35.17
उपवासेनैकरात्रं दण्डोत्सर्गे नराधिपः ।
विशुद्ध्येदात्मशुद्ध्यर्थं त्रिरात्रं तु पुरोहितः ॥ १२.३५.१७ ॥
அரசன் ஓர் இரவு உபவாசத்தால், தண்டம் விடுவதில் தூய்மையடைய வேண்டும்; ஆனால் புரோகிதன் ஆன்ம சுத்திக்காக மூன்று இரவுகளில் தூய்மையடைய வேண்டும்.
12.35.18
क्षयं शोकं प्रकुर्वाणो न म्रियेत यदा नरः ।
शस्त्रादिभिरुपाविष्टस्त्रिरात्रं तत्र निर्दिशेत् ॥ १२.३५.१८ ॥
இழப்பும் துயரும் உண்டாக்கிக் கொண்டிருக்கும் மனிதன் ஆயுதம் முதலியவற்றால் துன்புற்றும் இறக்கவில்லையெனில், அங்கு மூன்று இரவுகள் நியமிக்கப்பட வேண்டும்.
12.35.19
जातिश्रेण्यधिवासानां कुलधर्मांश्च शाश्वतान् ।
वर्जयन्ति च ये धर्मं तेषां धर्मो न विद्यते ॥ १२.३५.१९ ॥
சாதி, சங்கங்களில் வாழ்வோரின் நிரந்தரமான குலதர்மங்களையும் தர்மத்தையும் எவர் கைவிடுகிறார்களோ, அவர்களுக்கு தர்மம் இல்லை.
12.35.20
दश वा वेदशास्त्रज्ञास्त्रयो वा धर्मपाठकाः ।
यद्ब्रूयुः कार्य उत्पन्ने स धर्मो धर्मसंशये ॥ १२.३५.२० ॥
வேத சாஸ்திரம் அறிந்த பத்துப் பேரோ, தர்மம் ஓதும் மூவரோ, ஒரு செயல் எழும்போது அவர்கள் எது சொல்கிறார்களோ, தர்ம ஐயத்தில் அதுவே தர்மம்.
12.35.21
अनुष्णा मृत्तिका चैव तथा क्षुद्रपिपीलिकाः ।
श्लेष्मातकस्तथा विप्रैरभक्ष्यं विषमेव च ॥ १२.३५.२१ ॥
சூடேற்றப்படாத மண், சிறிய எறும்புகள், அதுபோல் சிலேஷ்மாதகம், அந்தணர்களுக்கு உண்ணத் தகாத விஷம் ஆகியவையும் உண்ணத்தகாதவை.
12.35.22
अभक्ष्या ब्राह्मणैर्मत्स्याः शकलैर्ये विवर्जिताः ।
चतुष्पात्कच्छपादन्यो मण्डूका जलजाश्च ये ॥ १२.३५.२२ ॥
அந்தணர்களுக்கு உண்ணத்தகாத மீன்கள் — செதில்கள் இல்லாதவை; நான்கு கால்களுள்ள ஆமையைத் தவிர மற்றவை, தவளைகள், நீரில் பிறப்பவை.
12.35.23
भासा हंसाः सुपर्णाश्च चक्रवाकाः प्लवा बकाः ।
काको मद्रुश्च गृध्रश्च श्येनोलूकस्तथैव च ॥ १२.३५.२३ ॥
பாசம், அன்னங்கள், சுபர்ணங்கள், சக்ரவாகங்கள், பிளவங்கள், கொக்குகள், காகம், மத்ரு, கழுகு, பருந்து, ஆந்தை ஆகியவையும் அதுபோலவே.
12.35.24
क्रव्यादा दंष्ट्रिणः सर्वे चतुष्पात्पक्षिणश्च ये ।
येषां चोभयतो दन्ताश्चतुर्दंष्ट्राश्च सर्वशः ॥ १२.३५.२४ ॥
ஊனுண்ணிகள், கோரைப்பற்கள் கொண்ட அனைத்து விலங்குகள், நான்கு கால் பறவைகள், இருபுறமும் பற்கள் உடையவை, முழுவதும் நான்கு கோரைப்பற்கள் உடையவையும்.
12.35.25
एडकाश्च मृगोष्ट्राणां सूकराणां गवामपि ।
मानुषीणां खरीणां च न पिबेद्ब्राह्मणः पयः ॥ १२.३५.२५ ॥
ஆடு, மான், ஒட்டகம், பன்றி, பசு, மனிதப் பெண், கழுதை ஆகியவற்றின் பாலையும் பிராமணன் அருந்தக்கூடாது.
12.35.26
प्रेतान्नं सूतकान्नं च यच्च किंचिदनिर्दशम् ।
अभोज्यं चाप्यपेयं च धेनोर्दुग्धमनिर्दशम् ॥ १२.३५.२६ ॥
இறந்தவர் உணவு, சூதக உணவு, பத்து நாட்களுக்குள் உள்ள எதுவும் உண்ணத் தகாதது, குடிக்கத் தகாதது; பசுவின் பால் பத்து நாட்களுக்குள் குடிக்கத் தகாதது.
12.35.27
राजान्नं तेज आदत्ते शूद्रान्नं ब्रह्मवर्चसम् ।
आयुः सुवर्णकारान्नमवीरायाश्च योषितः ॥ १२.३५.२७ ॥
அரசனின் உணவு ஒளியை அபகரிக்கும்; சூத்திரனின் உணவு பிரம்மதேஜஸை அபகரிக்கும்; பொற்கொல்லனின் உணவு ஆயுளை அபகரிக்கும்; மகனில்லாத பெண்ணின் உணவும்.
12.35.28
विष्ठा वार्धुषिकस्यान्नं गणिकान्नमथेन्द्रियम् ।
मृष्यन्ति ये चोपपतिं स्त्रीजितान्नं च सर्वशः ॥ १२.३५.२८ ॥
வட்டிக்காரனின் உணவு மலம்; வேசியின் உணவு புலன்களை அழிக்கும்; காதலனை சகித்துக்கொள்பவர்களின் உணவும், முழுவதும் பெண்ணின் வசமுள்ளவனின் உணவும்.
12.35.29
दीक्षितस्य कदर्यस्य क्रतुविक्रयिकस्य च ।
तक्ष्णश्चर्मावकर्तुश्च पुंश्चल्या रजकस्य च ॥ १२.३५.२९ ॥
தீட்சை பெற்றவனின், கஞ்சனின், யாகம் விற்பவனின், தச்சனின், தோல் பதனிடுபவனின், விபச்சாரியின், வண்ணானின் உணவும்.
12.35.30
चिकित्सकस्य यच्चान्नमभोज्यं रक्षिणस्तथा ।
गणग्रामाभिशस्तानां रङ्गस्त्रीजीविनां तथा ॥ १२.३५.३० ॥
மருத்துவனின் உணவும், காவலனின் உணவும் உண்ணத் தகாதது; சமூகம் அல்லது கிராமத்தால் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களின், அரங்கில் நடித்து வாழும் பெண்வேடத்தாரின் உணவும் அப்படியே.
12.35.31
परिवित्तीनामपुंसां च बन्दिद्यूतविदां तथा ।
वामहस्ताहृतं चान्नं शुष्कं पर्युषितं च यत् ॥ १२.३५.३१ ॥
பரிவித்தியர்கள், ஆண்மையற்றவர்கள், சிறைக்கைதிகள், சூதாடிகள் ஆகியோரின் உணவும், இடக்கையால் கொண்டுவரப்பட்ட உணவும், உலர்ந்ததும் நேற்றைய பழையதுமான எதுவும்.
12.35.32
सुरानुगतमुच्छिष्टमभोज्यं शेषितं च यत् ।
पिष्टमांसेक्षुशाकानामाविकाजापयस्तथा।
सक्तु धाना करम्भाश्च नोपभोग्याश्चिरस्थिताः ॥ १२.३५.३२ ॥
மதுவுடன் வந்தது, எச்சில், உண்ணத்தகாதது, மீதமானது எதுவும்; அரைத்த இறைச்சி, கரும்பு, காய்கறிகள், ஆடு-செம்மறி பால், வறுத்த தானியம், சத்து மாவு, தயிர்க்கலந்த தானியம் ஆகியவை நீண்ட நேரம் வைக்கப்பட்டிருந்தால் உண்ணத்தகாதவை.
12.35.33
पायसं कृसरं मांसमपूपाश्च वृथा कृताः ।
अपेयाश्चाप्यभक्ष्याश्च ब्राह्मणैर्गृहमेधिभिः ॥ १२.३५.३३ ॥
பாயசம், கிச்சடி, இறைச்சி, அப்பங்கள் ஆகியவை வீணாகச் செய்யப்பட்டவை; இல்லறத்தார் பிராமணர்களுக்கு இவை குடிக்கத் தகாதவை, உண்ணத் தகாதவை.
12.35.34
देवानृषीन्मनुष्यांश्च पितॄन्गृह्याश्च देवताः ।
पूजयित्वा ततः पश्चाद्गृहस्थो भोक्तुमर्हति ॥ १२.३५.३४ ॥
தேவர்களையும், ரிஷிகளையும், மனிதர்களையும், பிதுர்களையும், இல்லத் தெய்வங்களையும் வழிபட்ட பின்னரே இல்லறத்தான் உண்ணத் தகுதியுடையவனாகிறான்.
12.35.35
यथा प्रव्रजितो भिक्षुस्तथैव स्वे गृहे वसेत् ।
एवंवृत्तः प्रियैर्दारैः संबसन्धर्ममाप्नुयात् ॥ १२.३५.३५ ॥
துறவியான பிக்ஷு எப்படி வாழ்கிறானோ, அப்படியே இல்லறத்தான் தன் வீட்டில் வாழ வேண்டும்; இவ்வாறு நடந்து, அன்பான மனைவியருடன் வாழ்ந்து அவன் தர்மத்தை அடைவான்.
12.35.36
न दद्याद्यशसे दानं न भयान्नोपकारिणे ।
न नृत्यगीतशीलेषु हासकेषु च धार्मिकः ॥ १२.३५.३६ ॥
தர்மவான் புகழுக்காகத் தானம் செய்யக்கூடாது, பயத்தினால் கொடுக்கக்கூடாது, உதவி செய்தவருக்கும் கொடுக்கக்கூடாது; ஆடல் பாடல் பழக்கமுள்ளவர்களுக்கும், கேலி செய்பவர்களுக்கும் தர்மவான் கொடுக்கக்கூடாது.
12.35.37
न मत्ते चैव नोन्मत्ते न स्तेने न च कुत्सके ।
न वाग्घीने विवर्णे वा नाङ्गहीने न वामने ॥ १२.३५.३७ ॥
மதமயக்கத்தில் உள்ளவனுக்கும், பைத்தியக்காரனுக்கும், திருடனுக்கும், பழிப்பவனுக்கும் தானம் கொடுக்கக் கூடாது. பேச இயலாதவனுக்கும், நிறம் கெட்டவனுக்கும், அங்கக் குறையுள்ளவனுக்கும், குள்ளனுக்கும் கொடுக்கக் கூடாது.
12.35.38
न दुर्जने दौष्कुले वा व्रतैर्यो वा न संस्कृतः ।
न श्रोत्रियमृते दानं ब्राह्मणे ब्रह्मवर्जिते ॥ १२.३५.३८ ॥
தீயவனுக்கும், தீய குலத்தவனுக்கும், விரதங்களால் பண்படாதவனுக்கும் கொடுக்கக் கூடாது. வேதம் அறிந்த சிரோத்திரியனைத் தவிர, வேதமற்ற பிராமணனுக்குக் கொடுக்கக் கூடாது.
12.35.39
असम्यच्कैव यद्दत्तमसम्यक् च प्रतिग्रहः ।
उभयं स्यादनर्थाय दातुरादातुरेव च ॥ १२.३५.३९ ॥
முறையற்ற விதத்தில் கொடுப்பதும், முறையற்ற விதத்தில் பெறுவதும், இவை இரண்டுமே கொடுப்பவனுக்கும் பெறுபவனுக்கும் கேட்டையே விளைவிக்கும்.
12.35.40
यथा खदिरमालम्ब्य शिलां वाप्यर्णवं तरन् ।
मञ्जेत मञ्जतस्तद्वद्दाता यश्च प्रतिग्रही ॥ १२.३५.४० ॥
கதிர மரத்தையோ கல்லையோ பற்றிக்கொண்டு கடலைக் கடக்க முயல்பவன் மூழ்குவது போல, கொடுப்பவனும் ஏற்பவனும் மூழ்குவார்கள்.
12.35.41
काष्ठैरार्द्रैर्यथा वह्निरुपस्तीर्णो न दीप्यते ।
तपःस्वाध्यायचारित्रैरेवं हीनः प्रतिग्रही ॥ १२.३५.४१ ॥
ஈரமான விறகால் மூடப்பட்ட நெருப்பு எரிவதில்லை. அதுபோல், தவம், வேத ஓதல், ஒழுக்கம் இல்லாதவன் பெறுபவனாக இருந்தால் ஒளிர மாட்டான்.
12.35.42
कपाले यद्वदापः स्युः श्वदृतौ च यथा पयः ।
आश्रयस्थानदोषेण वृत्तहीने तथा श्रुतम् ॥ १२.३५.४२ ॥
ஓட்டுக்கலத்தில் உள்ள நீரும், நாய்த்தோலில் உள்ள பாலும் கெட்டுப்போவது போல, ஒழுக்கமற்றவனிடம் இருக்கும் கல்வியும் பாத்திரக் குறையால் வீணாகும்.
12.35.43
निर्मन्त्रो निर्वृतो यः स्यादशास्त्रज्ञोऽनसूयकः ।
अनुक्रोशात्प्रदातव्यं हीनेष्वव्रतिकेषु च ॥ १२.३५.४३ ॥
மந்திரமற்றவனும், கடமையற்றவனும், சாஸ்திரம் அறியாதவனும், பொறாமையற்றவனும் ஆகியவனுக்கு, இரக்கத்தால் தானம் கொடுக்கப்பட வேண்டும்; ஏழைகளுக்கும் விரதமற்றவர்களுக்கும் கூட.
12.35.44
न वै देयमनुक्रोशाद्दीनायापगुणाय तु ।
आप्ताचरित इत्येव धर्म इत्येव वा पुनः ॥ १२.३५.४४ ॥
இரக்கத்தால் துன்புற்றவனுக்கும் குணமற்றவனுக்கும் தானம் கொடுக்கக்கூடாது; 'இது நல்லோர் நடத்தை' அல்லது 'இதுவே தர்மம்' என்று கருதியும் அல்ல.
12.35.45
निष्कारणं स्मृतं दत्तं ब्राह्मणे ब्रह्मवर्जिते ।
न फलेत्पात्रदोषेण न चात्रास्ति विचारणा ॥ १२.३५.४५ ॥
வேதமற்ற பிராமணனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தானம் பயனற்றது என்று கூறப்பட்டுள்ளது; பாத்திரத்தின் குறையால் பலன் தராது, இதில் ஐயமில்லை.
12.35.46
यथा दारुमयो हस्ती यथा चर्ममयो मृगः ।
ब्राह्मणश्चानधीयानस्त्रयस्ते नामधारकाः ॥ १२.३५.४६ ॥
மரத்தால் செய்த யானையும், தோலால் செய்த மானும் போல, வேதம் ஓதாத பிராமணனும் — இம்மூவரும் பெயரளவில் மட்டுமே உள்ளவர்கள்.
12.35.47
यथा षण्ढोऽफलः स्त्रीषु यथा गौर्गवि चाफला ।
शकुनिर्वाप्यपक्षः स्यान्निर्मन्त्रो ब्राह्मणस्तथा ॥ १२.३५.४७ ॥
பெண்களிடையே அலியைப் போலவும், பசுக்களிடையே மலடி பசுவைப் போலவும், பறவைகளிடையே இறகற்ற பறவையைப் போலவும் — அவ்வாறே மந்திரமற்ற பிராமணன்.
12.35.48
ग्रामस्थानं यथा शून्यं यथा कूपश्च निर्जलः ।
यथा हुतमनग्नौ च तथैव स्यान्निराकृतौ ॥ १२.३५.४८ ॥
கிராமத்தின் இடம் வெறிச்சோடியது போலவும், நீரற்ற கிணறு போலவும், நெருப்பில்லாமல் இட்ட ஆகுதி போலவும் — அவ்வாறே அது (தானம்) வீணாகிறது.
12.35.49
देवतानां पितॄणां च हव्यकव्यविनाशकः ।
सर्वथाऽर्थहरो मूर्खो न लोकान्प्राप्तुमर्हति ॥ १२.३५.४९ ॥
தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும் உரிய ஹவ்ய-கவ்யங்களை அழிப்பவனும், எல்லா வகையிலும் செல்வத்தைப் பறிப்பவனுமான மூடன் உலகங்களை அடையத் தகுதியற்றவன்.
12.35.50
एतत्ते कथितं सर्वं यथावृत्तं युधिष्ठिर ।
समासेन महद्ध्येतच्छ्रोतव्यं नरतर्षभ ॥ १२.३५.५० ॥
யுதிஷ்டிரா, இவை அனைத்தும் நடந்தபடியே உனக்குச் சுருக்கமாகச் சொல்லப்பட்டன. நரர்களில் சிறந்தவனே, இந்த மிகப் பெரிய விஷயம் கேட்கத் தகுந்தது.