മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.35.1
किं भक्ष्यं चाप्यभक्ष्यं च किंच देयं प्रशस्यते ।
किंच पात्रमपात्रं वा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३५.१ ॥
ഭക്ഷിക്കാവുന്നത് ഏതാണ്, ഭക്ഷിക്കരുതാത്തത് ഏതാണ്, ഏതു കൊടുക്കുന്നതാണ് പ്രശംസനീയം, ആരാണ് യോഗ്യൻ അല്ലെങ്കിൽ അയോഗ്യൻ, അത് എന്നോട് പറയൂ, പിതാമഹാ.
12.35.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
सिद्धानां चैव संवादं मनोश्चैव प्रजापतेः ॥ १२.३५.२ ॥
ഇവിടെയും ആളുകൾ ഈ പുരാതനമായ ഇതിഹാസം വിവരിക്കുന്നു — സിദ്ധന്മാരുടെ സംവാദവും, മനുവും പ്രജാപതിയും തമ്മിലുള്ള സംവാദവും.
12.35.3
ऋषयस्तु व्रतपराः समागम्य पुरा विभुम् ।
धर्मं पप्रच्छुरासीनमादिकाले प्रजापतिम् ॥ १२.३५.३ ॥
വ്രതനിഷ്ഠരായ ഋഷിമാർ പണ്ട് ഒന്നിച്ചുകൂടി, ആദികാലത്ത് ഇരുന്നിരുന്ന സർവ്വവ്യാപിയായ പ്രജാപതിയോട് ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
12.35.4
कथमन्त्रं कथं दानं गम्यागम्याः कथं स्त्रियः ।
कार्याकार्यं च यत्सर्वं शंस वै त्वं प्रजापते ॥ १२.३५.४ ॥
ഭക്ഷണം എങ്ങനെയാകണം, ദാനം എങ്ങനെയാകണം, ആരെ സമീപിക്കാം ആരെ സമീപിക്കരുത്, എന്തു ചെയ്യണം എന്തു ചെയ്യരുത് — ഇതെല്ലാം, പ്രജാപതേ, നീ തന്നെ പറയുക.
12.35.5
तैरेवमुक्तो भगवान्मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ।
शुश्रूषध्वं यथावृत्तं धर्मं व्याससमासतः ॥ १२.३५.५ ॥
അവർ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ സ്വായംഭുവ മനു പറഞ്ഞു — 'നടന്നതുപോലെ കേൾക്കുവിൻ; ധർമ്മം വ്യാസൻ സംക്ഷേപിച്ച് പറയുന്നു.'
12.35.6
अनादेशे जपो होम उपवासस्तथैव च ।
आत्मज्ञानं पुण्यनद्यो यत्र प्रायश्च तत्पराः ॥ १२.३५.६ ॥
ആജ്ഞയില്ലാതെയും ജപം, ഹോമം, ഉപവാസം, അതുപോലെ ആത്മജ്ഞാനം, പുണ്യനദികൾ — അവിടെ ആളുകൾ സാധാരണയായി അവയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
12.35.7
अनादिष्टं तथैतानि पुण्यानि धरणीभृतः ।
सुवर्णप्राशनमपि रत्नादिस्नानमेव च ॥ १२.३५.७ ॥
നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടാത്ത ഇവയും രാജാക്കന്മാർക്കുള്ള പുണ്യകർമ്മങ്ങളാണ്; സ്വർണ്ണം ഭക്ഷിക്കുന്നതും രത്നാദികളാൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നതും.
12.35.8
देवस्थानाभिगमनमाज्यप्राशनमेव च ।
एतानि मेध्यं पुरुषं कुर्वन्त्याशु न संशयः ॥ १२.३५.८ ॥
ദേവാലയങ്ങളിൽ പോകുന്നതും നെയ്യ് ഭക്ഷിക്കുന്നതും — ഇവയും മനുഷ്യനെ വേഗം പവിത്രനാക്കുന്നു; സംശയമില്ല.
12.35.9
न गर्वेण भवेत्प्राज्ञः कदाचिदपि मानवः ।
दीर्घमायुरथेच्छन्हि त्रिरात्रं चोष्णपो भवेत् ॥ १२.३५.९ ॥
ബുദ്ധിമാനായ മനുഷ്യൻ ഒരിക്കലും അഹങ്കാരത്താൽ നിറയരുത്. ദീർഘായുസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ മൂന്ന് രാത്രി ചൂടുവെള്ളം മാത്രം കുടിച്ചിരിക്കണം.
12.35.10
अदत्तस्यानुपादानं दानमध्ययनं तपः ।
अहिंसा सत्यमक्रोधं क्षमा धर्मस्य लक्षणम् ॥ १२.३५.१० ॥
കൊടുക്കാത്തത് എടുക്കാതിരിക്കൽ, ദാനം, പഠനം, തപസ്സ്, അഹിംസ, സത്യം, ക്രോധമില്ലായ്മ, ക്ഷമ — ഇവയാണ് ധർമ്മത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ.
12.35.11
स एव धर्मः सोऽधर्मो देशकाले प्रतिष्ठितः ।
आदानमनृतं हिंसा धर्मो ह्यात्यन्तिकः स्मृतः ॥ १२.३५.११ ॥
അതുതന്നെ ധർമ്മവും അധർമ്മവുമാണ് — ദേശകാലങ്ങളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. സ്വീകരിക്കൽ, അസത്യം, ഹിംസ — ഇവ പരമമായ ധർമ്മമെന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
12.35.12
द्विविधौ चाप्युभावेतौ धर्माधर्मौ विजानताम् ।
अप्रवृत्तिः प्रवृत्तिश्च द्वैविध्यं लोकवेदयोः ॥ १२.३५.१२ ॥
അറിയുന്നവർക്ക് ധർമ്മവും അധർമ്മവും രണ്ടു വിധമാണ് — നിവൃത്തിയും പ്രവൃത്തിയും; ലോകത്തിലും വേദത്തിലും ഈ ദ്വൈവിധ്യമുണ്ട്.
12.35.13
अप्रवृत्तेरमर्त्यत्वं मर्त्यत्वं कर्मणः फलम् ।
अशुभस्याशुभं विद्याच्छुभस्य शुभमेव च।
एतयोश्चोभयोः स्यातां शुभाशुभतया तथा ॥ १२.३५.१३ ॥
നിഷ്ക്രിയത്വത്താൽ അമർത്യത; കർമ്മഫലം മർത്യത. അശുഭത്തിന്റെ ഫലം അശുഭം തന്നെ, ശുഭത്തിന്റെ ഫലം ശുഭം തന്നെ എന്നറിയണം. ഇവ രണ്ടും ശുഭാശുഭ സ്വഭാവത്താൽ അങ്ങനെതന്നെ ഭവിക്കുന്നു.
12.35.14
दैवं च दैवसंयुक्तं प्राणश्च प्रलयस्तथा ।
अप्रेक्षापूर्वकरणादशुभानां शुभं फलम् ॥ १२.३५.१४ ॥
ദൈവവും ദൈവയോഗത്താൽ ചേർന്ന പ്രാണനും പ്രളയവും അങ്ങനെതന്നെ. മുൻകൂട്ടി ആലോചിക്കാതെ ചെയ്യുന്നതിനാൽ അശുഭങ്ങൾക്കും ശുഭഫലം ഉണ്ടാകുന്നു.
12.35.15
ऊर्ध्वं भवति संदेहादिहादिष्टार्थमेव च ।
अप्रेक्षापूर्वकरणात्प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३५.१५ ॥
സന്ദേഹത്താൽ പിന്നീട് ഇവിടെ നിർദ്ദേശിച്ച കാര്യവും സംഭവിക്കുന്നു. മുൻകൂട്ടി ആലോചിക്കാതെ ചെയ്യുന്നതിനാൽ പ്രായശ്ചിത്തം വിധിക്കപ്പെടുന്നു.
12.35.16
क्रोधमोहकृते चैव दृष्टान्तागमहेतुभिः ।
शरीराणामुपक्लेशो मनसश्च प्रियाप्रिये।
तदौषधैश्च मन्त्रैश्च प्रायश्चित्तैश्च शाम्यति ॥ १२.३५.१६ ॥
ക്രോധവും മോഹവും മൂലമുണ്ടാകുന്ന, ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും ആഗമകാരണങ്ങളും വഴി, ശരീരങ്ങൾക്കുള്ള ക്ലേശവും മനസ്സിന്റെ പ്രിയാപ്രിയ ദുഃഖവും ഉണ്ടാകുന്നു. അതു ഔഷധങ്ങളാലും മന്ത്രങ്ങളാലും പ്രായശ്ചിത്തങ്ങളാലും ശമിക്കുന്നു.
12.35.17
उपवासेनैकरात्रं दण्डोत्सर्गे नराधिपः ।
विशुद्ध्येदात्मशुद्ध्यर्थं त्रिरात्रं तु पुरोहितः ॥ १२.३५.१७ ॥
രാജാവ് ഉപവാസത്താൽ ഒരു രാത്രിയിൽ ദണ്ഡം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിൽ ശുദ്ധനാകണം; ആത്മശുദ്ധിക്കായി, പുരോഹിതൻ മാത്രം മൂന്നു രാത്രികളിൽ.
12.35.18
क्षयं शोकं प्रकुर्वाणो न म्रियेत यदा नरः ।
शस्त्रादिभिरुपाविष्टस्त्रिरात्रं तत्र निर्दिशेत् ॥ १२.३५.१८ ॥
നഷ്ടവും ദുഃഖവും വരുത്തുന്ന മനുഷ്യൻ ആയുധാദികളാൽ പീഡിതനായിട്ടും മരിക്കാതിരുന്നാൽ, അവിടെ മൂന്നു രാത്രികളുടെ വിധി പറയണം.
12.35.19
जातिश्रेण्यधिवासानां कुलधर्मांश्च शाश्वतान् ।
वर्जयन्ति च ये धर्मं तेषां धर्मो न विद्यते ॥ १२.३५.१९ ॥
ജാതി, ശ്രേണികളിൽ വസിക്കുന്നവരുടെ ശാശ്വതമായ കുലധർമ്മങ്ങളും ധർമ്മവും ആരു ഉപേക്ഷിക്കുന്നുവോ, അവർക്ക് ധർമ്മമില്ല.
12.35.20
दश वा वेदशास्त्रज्ञास्त्रयो वा धर्मपाठकाः ।
यद्ब्रूयुः कार्य उत्पन्ने स धर्मो धर्मसंशये ॥ १२.३५.२० ॥
വേദശാസ്ത്രജ്ഞരായ പത്തുപേരോ ധർമ്മപാഠകരായ മൂന്നുപേരോ, ഒരു കാര്യം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അവർ പറയുന്നതാണ് ധർമ്മസംശയത്തിൽ ധർമ്മം.
12.35.21
अनुष्णा मृत्तिका चैव तथा क्षुद्रपिपीलिकाः ।
श्लेष्मातकस्तथा विप्रैरभक्ष्यं विषमेव च ॥ १२.३५.२१ ॥
ചൂടാക്കാത്ത മണ്ണും ചെറിയ ഉറുമ്പുകളും, അതുപോലെ ശ്ലേഷ്മാതകവും, ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഭക്ഷ്യമല്ലാത്ത വിഷവും.
12.35.22
अभक्ष्या ब्राह्मणैर्मत्स्याः शकलैर्ये विवर्जिताः ।
चतुष्पात्कच्छपादन्यो मण्डूका जलजाश्च ये ॥ १२.३५.२२ ॥
ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഭക്ഷ്യമല്ലാത്ത മത്സ്യങ്ങൾ — ചെതുമ്പലില്ലാത്തവ; നാലു കാലുള്ള ആമയൊഴികെ മറ്റുള്ളവ, തവളകൾ, വെള്ളത്തിൽ ജനിക്കുന്നവ.
12.35.23
भासा हंसाः सुपर्णाश्च चक्रवाकाः प्लवा बकाः ।
काको मद्रुश्च गृध्रश्च श्येनोलूकस्तथैव च ॥ १२.३५.२३ ॥
ഭാസപക്ഷികൾ, അരയന്നങ്ങൾ, സുപർണ്ണങ്ങൾ, ചക്രവാകങ്ങൾ, പ്ലവങ്ങൾ, കൊക്കുകൾ, കാക്ക, മദ്രു, കഴുകൻ, പരുന്ത്, മൂങ്ങ എന്നിവയും അതുപോലെ.
12.35.24
क्रव्यादा दंष्ट्रिणः सर्वे चतुष्पात्पक्षिणश्च ये ।
येषां चोभयतो दन्ताश्चतुर्दंष्ट्राश्च सर्वशः ॥ १२.३५.२४ ॥
മാംസഭക്ഷികളും കോമ്പല്ലുള്ള എല്ലാ മൃഗങ്ങളും, നാലുകാലുള്ള പക്ഷികളും, ഇരുവശത്തും പല്ലുകളുള്ളവയും, പൂർണ്ണമായി നാലു കോമ്പല്ലുകളുള്ളവയും.
12.35.25
एडकाश्च मृगोष्ट्राणां सूकराणां गवामपि ।
मानुषीणां खरीणां च न पिबेद्ब्राह्मणः पयः ॥ १२.३५.२५ ॥
ആട്, മാൻ, ഒട്ടകം, പന്നി, പശു, മനുഷ്യസ്ത്രീ, കഴുത എന്നിവയുടെ പാൽ ബ്രാഹ്മണൻ കുടിക്കരുത്.
12.35.26
प्रेतान्नं सूतकान्नं च यच्च किंचिदनिर्दशम् ।
अभोज्यं चाप्यपेयं च धेनोर्दुग्धमनिर्दशम् ॥ १२.३५.२६ ॥
പ്രേതാന്നം, സൂതകാന്നം, പത്തു ദിവസത്തിനകത്തുള്ള ഏതെങ്കിലും ഭക്ഷണം — ഭക്ഷിക്കാനോ കുടിക്കാനോ പാടില്ല; പശുവിന്റെ പാൽ പത്തു ദിവസത്തിനകത്ത് കുടിക്കരുത്.
12.35.27
राजान्नं तेज आदत्ते शूद्रान्नं ब्रह्मवर्चसम् ।
आयुः सुवर्णकारान्नमवीरायाश्च योषितः ॥ १२.३५.२७ ॥
രാജാവിന്റെ ഭക്ഷണം തേജസ്സിനെ അപഹരിക്കുന്നു; ശൂദ്രന്റെ ഭക്ഷണം ബ്രഹ്മവർച്ചസ്സിനെ; സ്വർണ്ണപ്പണിക്കാരന്റെ ഭക്ഷണം ആയുസ്സിനെ; വീരപുത്രരില്ലാത്ത സ്ത്രീയുടെ ഭക്ഷണവും.
12.35.28
विष्ठा वार्धुषिकस्यान्नं गणिकान्नमथेन्द्रियम् ।
मृष्यन्ति ये चोपपतिं स्त्रीजितान्नं च सर्वशः ॥ १२.३५.२८ ॥
പലിശക്കാരന്റെ ഭക്ഷണം വിസർജ്ജ്യം; വേശ്യയുടെ ഭക്ഷണം ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു; ഉപപതിയെ സഹിക്കുന്നവരുടെയും പൂർണ്ണമായി സ്ത്രീയുടെ വശത്തുള്ളവന്റെയും ഭക്ഷണവും.
12.35.29
दीक्षितस्य कदर्यस्य क्रतुविक्रयिकस्य च ।
तक्ष्णश्चर्मावकर्तुश्च पुंश्चल्या रजकस्य च ॥ १२.३५.२९ ॥
ദീക്ഷിതന്റെയും, ലുബ്ധന്റെയും, യാഗം വിൽക്കുന്നവന്റെയും, ആശാരിയുടെയും, തോൽപ്പണിക്കാരന്റെയും, വേശ്യയുടെയും, അലക്കുകാരന്റെയും ഭക്ഷണവും.
12.35.30
चिकित्सकस्य यच्चान्नमभोज्यं रक्षिणस्तथा ।
गणग्रामाभिशस्तानां रङ्गस्त्रीजीविनां तथा ॥ १२.३५.३० ॥
വൈദ്യന്റെ ഭക്ഷണവും, കാവൽക്കാരന്റെ ഭക്ഷണവും ഭക്ഷിക്കരുത്; ഗണമോ ഗ്രാമമോ കുറ്റം ചുമത്തിയവരുടെയും, അരങ്ങിൽ സ്ത്രീവേഷം കെട്ടി ജീവിക്കുന്നവരുടെയും ഭക്ഷണവും അപ്രകാരം തന്നെ.
12.35.31
परिवित्तीनामपुंसां च बन्दिद्यूतविदां तथा ।
वामहस्ताहृतं चान्नं शुष्कं पर्युषितं च यत् ॥ १२.३५.३१ ॥
പരിവിത്തികൾ, നപുംസകർ, തടവുകാർ, ചൂതാടികൾ ഇവരുടെ ഭക്ഷണവും, ഇടംകൈകൊണ്ട് കൊണ്ടുവന്ന ഭക്ഷണവും, ഉണങ്ങിയതും പഴകിയതുമായ ഏതും.
12.35.32
सुरानुगतमुच्छिष्टमभोज्यं शेषितं च यत् ।
पिष्टमांसेक्षुशाकानामाविकाजापयस्तथा।
सक्तु धाना करम्भाश्च नोपभोग्याश्चिरस्थिताः ॥ १२.३५.३२ ॥
മദ്യത്തോടുകൂടി വന്നത്, എച്ചിൽ, ഭക്ഷ്യയോഗ്യമല്ലാത്തത്, ശേഷിച്ചത് എന്നിവയും; അരച്ച മാംസം, കരിമ്പ്, പച്ചക്കറി, ആടുമാടുകളുടെ പാൽ, സത്തു, വറുത്ത ധാന്യം, തൈരിൽ ചേർത്ത ധാന്യം എന്നിവ ദീർഘനേരം വച്ചത് ഉപയോഗയോഗ്യമല്ല.
12.35.33
पायसं कृसरं मांसमपूपाश्च वृथा कृताः ।
अपेयाश्चाप्यभक्ष्याश्च ब्राह्मणैर्गृहमेधिभिः ॥ १२.३५.३३ ॥
പായസം, കൃസരം, മാംസം, അപ്പങ്ങൾ — വ്യർത്ഥമായി ഉണ്ടാക്കിയവ; ഗൃഹസ്ഥ ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഇവ കുടിക്കരുതാത്തവയും ഭക്ഷിക്കരുതാത്തവയുമാണ്.
12.35.34
देवानृषीन्मनुष्यांश्च पितॄन्गृह्याश्च देवताः ।
पूजयित्वा ततः पश्चाद्गृहस्थो भोक्तुमर्हति ॥ १२.३५.३४ ॥
ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരെയും മനുഷ്യരെയും പിതൃക്കളെയും ഗൃഹദേവതകളെയും പൂജിച്ച ശേഷമേ ഗൃഹസ്ഥൻ ഭക്ഷിക്കാൻ അർഹനാകൂ.
12.35.35
यथा प्रव्रजितो भिक्षुस्तथैव स्वे गृहे वसेत् ।
एवंवृत्तः प्रियैर्दारैः संबसन्धर्ममाप्नुयात् ॥ १२.३५.३५ ॥
സന്ന്യാസിയായ ഭിക്ഷു എങ്ങനെ കഴിയുന്നുവോ അതുപോലെ ഗൃഹസ്ഥൻ സ്വന്തം വീട്ടിൽ കഴിയണം; ഇങ്ങനെ പെരുമാറി പ്രിയ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം വസിച്ച് അവൻ ധർമ്മം നേടും.
12.35.36
न दद्याद्यशसे दानं न भयान्नोपकारिणे ।
न नृत्यगीतशीलेषु हासकेषु च धार्मिकः ॥ १२.३५.३६ ॥
ധാർമ്മികൻ യശസ്സിനായി ദാനം ചെയ്യരുത്, ഭയത്താൽ ചെയ്യരുത്, ഉപകാരം ചെയ്തവനും നൽകരുത്; നൃത്തഗീതശീലരിലും ഹാസ്യക്കാരിലും നൽകരുത്.
12.35.37
न मत्ते चैव नोन्मत्ते न स्तेने न च कुत्सके ।
न वाग्घीने विवर्णे वा नाङ्गहीने न वामने ॥ १२.३५.३७ ॥
മത്തനും ഭ്രാന്തനും കള്ളനും നിന്ദകനും ദാനം നൽകരുത്. വാക്കില്ലാത്തവനും വികൃതവർണ്ണനും അംഗഹീനനും വാമനനും നൽകരുത്.
12.35.38
न दुर्जने दौष्कुले वा व्रतैर्यो वा न संस्कृतः ।
न श्रोत्रियमृते दानं ब्राह्मणे ब्रह्मवर्जिते ॥ १२.३५.३८ ॥
ദുർജനനും ദുഷ്കുലത്തിൽ ജനിച്ചവനും വ്രതങ്ങളാൽ സംസ്കൃതനല്ലാത്തവനും ദാനം നൽകരുത്. ശ്രോത്രിയനല്ലാത്ത, വേദരഹിതനായ ബ്രാഹ്മണനും ദാനം നൽകരുത്.
12.35.39
असम्यच्कैव यद्दत्तमसम्यक् च प्रतिग्रहः ।
उभयं स्यादनर्थाय दातुरादातुरेव च ॥ १२.३५.३९ ॥
ശരിയല്ലാത്ത രീതിയിൽ നൽകുന്നതും ശരിയല്ലാത്ത രീതിയിൽ സ്വീകരിക്കുന്നതും ഇവ രണ്ടും ദാതാവിനും സ്വീകർത്താവിനും അനർത്ഥമേ വരുത്തൂ.
12.35.40
यथा खदिरमालम्ब्य शिलां वाप्यर्णवं तरन् ।
मञ्जेत मञ्जतस्तद्वद्दाता यश्च प्रतिग्रही ॥ १२.३५.४० ॥
ഖദിരമരമോ കല്ലോ പിടിച്ച് കടൽ കടക്കുന്നവൻ മുങ്ങുന്നതുപോലെ, ദാതാവും സ്വീകർത്താവും മുങ്ങിപ്പോകുന്നു.
12.35.41
काष्ठैरार्द्रैर्यथा वह्निरुपस्तीर्णो न दीप्यते ।
तपःस्वाध्यायचारित्रैरेवं हीनः प्रतिग्रही ॥ १२.३५.४१ ॥
നനഞ്ഞ വിറകുകളാൽ മൂടിയ തീ ജ്വലിക്കാത്തതുപോലെ, തപസ്സും സ്വാധ്യായവും സദാചാരവുമില്ലാത്ത സ്വീകർത്താവ് പ്രകാശിക്കുകയില്ല.
12.35.42
कपाले यद्वदापः स्युः श्वदृतौ च यथा पयः ।
आश्रयस्थानदोषेण वृत्तहीने तथा श्रुतम् ॥ १२.३५.४२ ॥
തലയോട്ടിയിലെ വെള്ളവും നായയുടെ തോൽസഞ്ചിയിലെ പാലും കേടാകുന്നതുപോലെ, പാത്രത്തിന്റെ ദോഷത്താൽ സദാചാരമില്ലാത്തവനിലെ ശ്രുതജ്ഞാനവും നശിക്കുന്നു.
12.35.43
निर्मन्त्रो निर्वृतो यः स्यादशास्त्रज्ञोऽनसूयकः ।
अनुक्रोशात्प्रदातव्यं हीनेष्वव्रतिकेषु च ॥ १२.३५.४३ ॥
മന്ത്രരഹിതനും നിർവൃതനും ശാസ്ത്രമറിയാത്തവനും അസൂയയില്ലാത്തവനുമായവന് കാരുണ്യത്താൽ ദാനം നൽകണം; ദരിദ്രർക്കും വ്രതമില്ലാത്തവർക്കും.
12.35.44
न वै देयमनुक्रोशाद्दीनायापगुणाय तु ।
आप्ताचरित इत्येव धर्म इत्येव वा पुनः ॥ १२.३५.४४ ॥
കാരുണ്യത്താൽ ദീനനും ഗുണഹീനനുമായവന് ദാനം നൽകരുത്; 'ഇത് ആപ്തരുടെ ആചാരം' അല്ലെങ്കിൽ 'ഇതുതന്നെ ധർമം' എന്നു കരുതിയും അരുത്.
12.35.45
निष्कारणं स्मृतं दत्तं ब्राह्मणे ब्रह्मवर्जिते ।
न फलेत्पात्रदोषेण न चात्रास्ति विचारणा ॥ १२.३५.४५ ॥
ബ്രഹ്മം (വേദം) ഇല്ലാത്ത ബ്രാഹ്മണന് നൽകിയ ദാനം നിഷ്ഫലമെന്ന് സ്മൃതി പറയുന്നു; പാത്രദോഷത്താൽ ഫലം നൽകില്ല; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
12.35.46
यथा दारुमयो हस्ती यथा चर्ममयो मृगः ।
ब्राह्मणश्चानधीयानस्त्रयस्ते नामधारकाः ॥ १२.३५.४६ ॥
മരംകൊണ്ടുള്ള ആനയും തോൽകൊണ്ടുള്ള മാനും പോലെ, വേദം പഠിക്കാത്ത ബ്രാഹ്മണനും — ഈ മൂവരും പേരുമാത്രം വഹിക്കുന്നവരാണ്.
12.35.47
यथा षण्ढोऽफलः स्त्रीषु यथा गौर्गवि चाफला ।
शकुनिर्वाप्यपक्षः स्यान्निर्मन्त्रो ब्राह्मणस्तथा ॥ १२.३५.४७ ॥
സ്ത്രീകളിൽ ഷണ്ഡൻ നിഷ്ഫലനെന്നപോലെ, പശുക്കളിൽ വന്ധ്യയായ പശുവും, പക്ഷികളിൽ ചിറകില്ലാത്ത പക്ഷിയും പോലെ — അതുപോലെ മന്ത്രരഹിതനായ ബ്രാഹ്മണൻ.
12.35.48
ग्रामस्थानं यथा शून्यं यथा कूपश्च निर्जलः ।
यथा हुतमनग्नौ च तथैव स्यान्निराकृतौ ॥ १२.३५.४८ ॥
ഗ്രാമസ്ഥലം ശൂന്യമെന്നപോലെ, വെള്ളമില്ലാത്ത കിണർപോലെ, അഗ്നിയില്ലാതെ ഹോമിച്ച ആഹുതിപോലെ — അതുപോലെ (ദാനം) വ്യർത്ഥമാകുന്നു.
12.35.49
देवतानां पितॄणां च हव्यकव्यविनाशकः ।
सर्वथाऽर्थहरो मूर्खो न लोकान्प्राप्तुमर्हति ॥ १२.३५.४९ ॥
ദേവന്മാർക്കും പിതൃക്കൾക്കും അർപ്പിക്കേണ്ട ഹവ്യ-കവ്യങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, എല്ലാ വിധത്തിലും ധനം അപഹരിക്കുന്ന മൂഢനും ലോകങ്ങൾ നേടാൻ യോഗ്യനല്ല.
12.35.50
एतत्ते कथितं सर्वं यथावृत्तं युधिष्ठिर ।
समासेन महद्ध्येतच्छ्रोतव्यं नरतर्षभ ॥ १२.३५.५० ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, ഇതെല്ലാം നടന്നതുപോലെ നിനക്ക് സംക്ഷേപത്തിൽ പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു. നരശ്രേഷ്ഠാ, ഈ മഹത്തായ വിഷയം കേൾക്കേണ്ടതാണ്.