மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.350
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.350.1
अस्तौषीद्वैदिकैर्व्यासः सशिष्यो मधुसूदनम् ।
नामभिर्विविधैरेषां निरुक्तं भगवन्मम ॥ १२.३५०.१ ॥
வேத மந்திரங்களால் வியாசர் தம் சீடர்களுடன் மதுசூதனனைத் துதித்தார். பகவானே, இந்தப் பல்வேறு பெயர்களின் விளக்கத்தை எனக்குக் கூறுங்கள்.
12.350.2
वक्तुमर्हसि शुश्रूषोः प्रजापतिपतेर्हरः ।
श्रुत्वा भवेयं यत्पूतः शरच्चन्द्र इवामलः ॥ १२.३५०.२ ॥
கேட்க விரும்பும் எனக்கு, பிரஜாபதிகளின் பதியாகிய ஹரியே, நீர் கூற வேண்டும். அதைக் கேட்டு நான் சரத்கால சந்திரனைப் போல் தூய்மையும் களங்கமின்மையும் அடைவேன்.
12.350.3
शृणु राजन्यथाचष्ट फल्गुनस्य हरिः प्रभुः ।
प्रसन्नात्मात्मनो नाम्नां निरुक्तं गुणकर्मजम् ॥ १२.३५०.३ ॥
அரசே, கேளுங்கள். பிரபுவாகிய ஹரி மகிழ்ந்த மனத்தோடு பல்குனனுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு) தம் நாமங்களின் விளக்கத்தை குணங்களும் செயல்களும் வழி வந்தவாறு எடுத்துரைத்தார்.
12.350.4
नामभिः कीर्तितैस्तस्य केशवस्य महात्मनः ।
पृष्टवान्केशवं राजन्फगुनः परवीरहा ॥ १२.३५०.४ ॥
அரசே, மகாத்மாவாகிய கேசவனின் புகழப்பட்ட நாமங்களைப் பற்றி, பகைவீரர்களைக் கொல்லும் பல்குனன் கேசவனிடம் வினவினான்.
12.350.5
भगवन्भूतभव्येश सर्वभूतसृगव्यय ।
लोकधाम जगन्नाथ लोकानामभयप्रद ॥ १२.३५०.५ ॥
பகவானே, நடந்தவை மற்றும் வருபவற்றின் ஈசனே, எல்லா உயிர்களையும் படைப்பவரே, அழியாதவரே, உலகங்களின் இருப்பிடமே, அண்ட நாதனே, உலகங்களுக்கு அபயம் அளிப்பவரே!
12.350.6
यानि नामानि ते देव कीर्तितानि महर्षिभिः ।
वेदेषु सपुराणेषु यानि गुह्यानि कर्मभिः ॥ १२.३५०.६ ॥
தேவரே, உங்கள் எந்தப் பெயர்கள் மகாமுனிவர்களால் வேதங்களிலும் புராணங்களிலும் புகழப்பட்டனவோ, எவை தம் செயல்களால் இரகசியமானவையோ.
12.350.7
तेषां निरुक्तं त्वत्तोऽहं श्रोतुमिच्छामि केशव ।
न ह्यन्यो वर्णयेन्नाम्नां निरुक्तं त्वामृते प्रभो ॥ १२.३५०.७ ॥
கேசவா, அவற்றின் நிருக்தியை உன்னிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன். பிரபுவே, உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் இந்தப் பெயர்களின் நிருக்தியை விவரிக்க முடியாது.
12.350.8
ऋग्वेदे सयजुर्वेदे तथैवाथर्वसामसु ।
पुराणे सोपनिषदे तथैव ज्योतिषेऽर्जुन ॥ १२.३५०.८ ॥
ரிக்வேதத்திலும், யஜுர்வேதத்துடன், அதேபோல் அதர்வ மற்றும் சாம வேதங்களிலும், புராணம் மற்றும் உபநிடதங்களுடன், அதேபோல் ஜோதிடத்திலும், அர்ஜுனா.
12.350.9
साङ्ख्ये च योगशास्त्रे च आयुर्वेदे तथैव च ।
बहूनि मम नामानि कीर्तितानि महर्षिभिः ॥ १२.३५०.९ ॥
சாங்கியத்திலும், யோக சாஸ்திரத்திலும், அதேபோல் ஆயுர்வேதத்திலும், என் பல பெயர்கள் மகரிஷிகளால் கீர்த்திக்கப்பட்டுள்ளன.
12.350.10
गौणानि तत्र नामानि कर्मजानि च कानिचित् ।
निरुक्तं कर्मजानां त्वं शृणुष्व प्रयतोऽनघ ॥ १२.३५०.१० ॥
அங்கு சில பெயர்கள் குணங்களிலிருந்தும், சில செயல்களிலிருந்தும் எழுந்தவை. செயல்களில் பிறந்த பெயர்களின் நிருக்தியை, பாவமற்றவனே, கவனமாகக் கேள்.
12.350.11
कथ्यमानं मया तात त्वं हि मेऽर्धं स्मृतः पुरा ।
नमोऽतियशमे तस्मै देवानां परमात्मने ॥ १२.३५०.११ ॥
நான் சொல்லுகையில், அன்பனே, நீயே முன்பு என் பாதியாக நினைக்கப்பட்டவன். அளவற்ற புகழுடைய அவனுக்கு வணக்கம், தேவர்களின் பரமாத்மாவுக்கு.
12.350.12
नारायणाय विश्वाय निर्गुणाय गुणात्मने ।
यस्य प्रसादजो ब्रह्मा रुद्रस्य क्रोधसंभवः ॥ १२.३५०.१२ ॥
நாராயணனுக்கு, அனைத்துமான அவனுக்கு, குணமற்றவனுக்கு, குணங்களின் ஆத்மாவுக்கு; அவனுடைய அருளால் பிரம்மா பிறந்தான், அவனுடைய கோபத்திலிருந்து ருத்ரன் தோன்றினான்.
12.350.13
योसौ योनिर्हि सर्वस्य स्थावरस्य चरस्य च ।
अष्टादशगुणं यत्तत्सत्वं सत्ववतांवर ॥ १२.३५०.१३ ॥
அசையாததும் அசைவதுமான அனைத்தின் மூலமான அந்த யோனி அவரே; பதினெட்டு குணங்களை உடையதும் உயிருள்ளவர்களில் சிறந்ததுமான அந்த சத்துவம் அவரே.
12.350.14
प्रकृतिः सा परा मह्यं रोदसी लोकधारिणी ।
ऋता सत्याऽमरा जय्या लोकानामात्मसंज्ञिता ॥ १२.३५०.१४ ॥
அந்த உயர்ந்த பிரகிருதி எனதே; உலகங்களைத் தாங்கும் வானமும் பூமியுமாக இருப்பது அது; ரிதம், சத்தியம், அமரம், ஜய்யம் என்றும், உலகங்களின் ஆத்மா என்றும் அது அழைக்கப்படுகிறது.
12.350.15
तस्मात्सर्वाः प्रवर्तन्ते सर्गप्रलयविक्रियाः ।
तपो यज्ञश्च यष्टा च पुराणः पुरुषो विराट् ॥ १२.३५०.१५ ॥
ஆகையால் படைப்பு, அழிவு என்ற அனைத்து மாற்றங்களும் தோன்றுகின்றன; தவமும் யாகமும் யாகம் செய்பவரும், பழமையான புருஷனாகிய விராட்டும்.
12.350.16
अनिरुद्ध इति प्रोक्तो लोकानां प्रभवाप्ययः ।
ब्राह्मे रात्रिक्षये प्राप्ते तस्य ह्यमिततेजसः ॥ १२.३५०.१६ ॥
உலகங்களின் தோற்றமும் ஒடுக்கமும் ஆனவர் அநிருத்தர் என்று கூறப்படுகிறார்; பிரம்மாவின் இரவு முடிவுற்ற போது, அளவற்ற தேஜஸ் உடைய அவரின்.
12.350.17
प्रसादात्प्रादुरभवत्पद्ममर्कनिभं क्षणात् ।
तत्र ब्रह्मा समभवत्स तस्यैव प्रसादजः ॥ १२.३५०.१७ ॥
அவரது அருளால் உடனே சூரியனைப் போன்ற தாமரை தோன்றியது; அதில் பிரம்மா தோன்றினார்; அவர் அவரின் அருளால் பிறந்தவர்.
12.350.18
अह्नः क्षये ललाटाच्च सुतो देवस्य वै तथा ।
क्रोधाविष्टस्य संजज्ञे रुद्रः संहारकारकः ॥ १२.३५०.१८ ॥
நாளின் முடிவில் தேவனின் நெற்றியிலிருந்தும் ஒரு மகன் பிறந்தான்; கோபத்தால் நிறைந்தவரிடமிருந்து அழிவை நடத்தும் ருத்ரன் பிறந்தார்.
12.350.19
एतौ द्वौ विबुधश्रेष्ठौ प्रसादक्रोधजावुभौ ।
तदादर्शितपन्थानौ सृष्टिसंहारकारकौ ॥ १२.३५०.१९ ॥
இவ்விருவரும், தேவர்களில் சிறந்தவர்கள்; அருள் மற்றும் சினத்திலிருந்து தோன்றியவர்கள்; அவர்கள் படைப்பையும் அழிவையும் செய்பவர்கள், அம்மார்க்கத்தைக் காட்டியவர்கள்.
12.350.20
निमित्तमात्रं तावत्र सर्वप्राणिवरप्रदौ ।
कपदीं जटिलो मुण्डः श्मशानगृहसेवकः ॥ १२.३५०.२० ॥
இங்கு அவர்கள் வெறும் காரணமாக மட்டுமே; அனைத்து உயிர்களுக்கும் வரமளிப்பவர்கள். சடைமுடியர், மொட்டைத் தலையர், சுடுகாட்டில் வசிப்பவர்.
12.350.21
उग्रव्रतचरो रुद्रो योगी त्रिपुरदारणः ।
दक्षक्रतुहरश्चैव भगनेत्रहरस्तथा ॥ १२.३५०.२१ ॥
கடும் விரதம் கொண்ட ருத்திரன், யோகி, திரிபுரத்தை அழித்தவன், தக்ஷனின் யாகத்தை அழித்தவன், பகனின் கண்களைப் பறித்தவன்.
12.350.22
नारायणात्मको ज्ञेयः पाण्डवेय युगेयुगे ।
तस्मिन्हि पूज्यमाने वै देवदेवे महेश्वरे ॥ १२.३५०.२२ ॥
பாண்டவனே, யுகந்தோறும் அவரை நாராயணனின் இயல்பினராக அறிய வேண்டும்; ஏனெனில் தேவதேவனாகிய மகேஸ்வரரை வழிபடும்போது.
12.350.23
संपूजितो भवत्पार्थ देवो नारायणः प्रभुः ।
अहमात्मा हि लोकानां विश्वेषां पाण्डुनन्दन ॥ १२.३५०.२३ ॥
பார்த்தனே, உன்னால் நன்கு வழிபடப்பட்ட தேவன் நாராயணன், பிரபு. பாண்டுவின் மகனே, நானே எல்லா உலகங்களின் ஆன்மா.
12.350.24
तस्मादात्मानमेवाग्रे रुद्रं संपूजयाम्यहम् ।
यद्यहं नार्चयेयं वै ईशानं वरदं शिवम् ॥ १२.३५०.२४ ॥
ஆகையால் நான் முதலில் என் ஆன்மாவாகிய ருத்திரனையே நன்கு வழிபடுகிறேன். வரமளிக்கும் சிவனாகிய ஈசானரை நான் வழிபடாவிட்டால்.
12.350.25
आत्मानं नार्चयेत्कश्चिदिति मे भावितात्मनः ।
मया प्रमाणं हि कृतं लोकः समनुवर्तते ॥ १२.३५०.२५ ॥
தன்னைத்தானே யாரும் வழிபடக்கூடாது என்று, தன்னைப் பண்படுத்திய எனது மனதால் நான் தீர்மானித்தேன். நானே ஓர் முன்மாதிரியை நிறுவினேன்; உலகம் அதைப் பின்பற்றுகிறது.
12.350.26
प्रमाणानि हि पूज्यानि ततस्तं पूजयाम्यहम् ।
यस्तं वेत्ति स मां वेत्ति योऽनु तं स हि मामनु ॥ १२.३५०.२६ ॥
நெறிகள் வழிபடத்தக்கவை; ஆகையால் நான் அவரை வழிபடுகிறேன். அவரை அறிபவன் என்னை அறிகிறான்; அவரைப் பின்பற்றுபவன் நிச்சயமாக என்னைப் பின்பற்றுகிறான்.
12.350.27
रुद्रो नारायणश्चैव सत्वमेकं द्विधा कृतम् ।
लोके चरति कौन्तेय व्यक्तिस्थं सर्वकर्मसु ॥ १२.३५०.२७ ॥
ருத்ரனும் நாராயணனும் உண்மையில் ஒரே சத்துவம்; அது இரண்டு வடிவில் ஆக்கப்பட்டது. குந்தியின் மகனே, அது வெளிப்பட்ட நிலையில் உலகில் அனைத்துச் செயல்களிலும் திரிகிறது.
12.350.28
न हि मे केनचिद्देयो वरः पाण्डवनन्दन ।
इति संचिन्त्य मनसा पुराणं रुद्रमीश्वरम् ॥ १२.३५०.२८ ॥
பாண்டவர்களின் மகிழ்ச்சியே, எனக்கு யாராலும் வரம் அளிக்கப்படக்கூடாது என்று மனதில் சிந்தித்து, பழைமையான ஈசுவரன் ருத்திரனை (நினைத்தேன்).
12.350.29
पुत्रार्थमाराधितवानहमात्मानमात्मना ।
न हि विष्णुः प्रणमति कस्मैचिद्विबुधाय च ॥ १२.३५०.२९ ॥
மகனுக்காக நான் என்னைத்தானே என்னால் ஆராதித்தேன். விஷ்ணு யாருக்கும், எந்தத் தேவனுக்கும் வணங்குவதில்லை.
12.350.30
ऋते आत्मानमेवेति ततो रुद्रं नमाम्यहम् ।
सब्रह्मकाः सरुद्राश्च सेन्द्रा देवाः सहर्षिभिः ॥ १२.३५०.३० ॥
தன்னைத் தவிர வேறு யாரையும் அல்ல; ஆகையால் நான் ருத்திரனை வணங்குகிறேன். பிரம்மாவுடன், ருத்திரர்களுடன், இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களும், ரிஷிகளுடன் கூடியவர்களும் (அவ்வாறே செய்கிறார்கள்).
12.350.31
अर्चयन्ति सुरश्रेष्ठं देवं नारायणं हरिम् ।
भविष्यतां वर्ततां च भूतानां चैव भारत ॥ १२.३५०.३१ ॥
பாரதா! வருபவர்களும் இருப்பவர்களுமான உயிரினங்கள் அனைத்தும் தேவர்களில் சிறந்தவரான, ஹரியான நாராயண தேவனையே வழிபடுகின்றன.
12.350.32
सर्वेषामग्रणीर्विष्णुः सेव्यः पूज्यश्च नित्यशः ।
नमस्व हव्यदं विष्णुं तथा शरणदं नमः। ॥ १२.३५०.३२ ॥
விஷ்ணு அனைவரிலும் முதன்மையானவர்; எப்போதும் சேவிக்கத் தகுந்தவர், வழிபடத் தகுந்தவர். அவிர்ப்பாகம் அளிப்பவரும் அடைக்கலம் தருபவருமான விஷ்ணுவை வணங்குக.
12.350.33
वरदं नमस्व कौन्तेय हव्यकव्यभुजं नमः ।
चतुर्विधा मम जना भक्ता एव हि मे श्रुतम् ॥ १२.३५०.३३ ॥
குந்தியின் மகனே! வரம் அளிப்பவரை வணங்கு; அவிரும் கவியும் உண்பவருக்கு வணக்கம். என் பக்தர்கள் நால்வகையினர் என்று நான் கேட்டிருக்கிறேன்.
12.350.34
तेषामेकान्तिनः श्रेष्ठा ये चैवानन्यदेवताः ।
अहमेव गतिस्तेषां निराशीः कर्मकारिणाम् ॥ १२.३५०.३४ ॥
அவர்களில் ஏகாந்தமானவர்களும் சிறந்தவர்களும், வேறு தெய்வத்தை நாடாதவர்களுமாகிய அவர்களுக்கு, பலனாசை இன்றி செயல் புரிபவர்களுக்கு நானே கதி.
12.350.35
ये च शिष्टास्त्रयो भक्ताः फलकामा हि ते मताः ।
सर्वे च्यवनधर्माणः प्रतिबुद्धस्तु श्रेष्ठभाक् ॥ १२.३५०.३५ ॥
எஞ்சிய மூன்று பக்தர்கள் பலனை விரும்புபவர்களாகக் கருதப்படுகின்றனர்; அனைவரும் வீழ்ச்சிக்கு உட்பட்டவர்கள். ஆனால் விழிப்புற்றவனோ உயர்ந்த பலனின் பங்குதாரன்.
12.350.36
ब्रह्माणं शितिकण्ठं च याश्चान्या देवताः स्मृताः ।
प्रबुद्धचर्याः सेवन्तो मामेवैष्यन्ति यत्फलम् ॥ १२.३५०.३६ ॥
பிரம்மாவையும், நீலகண்டரையும், மற்றும் நினைவுகூரப்படும் பிற தேவதைகளையும் விழிப்புற்ற நடத்தையுடன் சேவிப்பவர்கள் என்னையே அடைவார்கள்; அதுவே அவர்கள் பெறும் பலன்.
12.350.37
भक्तं प्रति विशेषस्ते एष पार्थानुकीर्तितः ।
त्वं चैवाहं च कौन्तेय नरनारायणौ स्मृतौ ॥ १२.३५०.३७ ॥
பக்தனிடம் உனக்கான இந்தச் சிறப்பு பார்த்தனிடம் கூறப்பட்டது. கௌந்தேயா, நீயும் நானும்தான் நரனும் நாராயணனும் என நினைவுகூரப்படுகிறோம்.
12.350.38
भारावतरणार्थं तु प्रविष्टौ मानुषीं तनुम् ।
नानीभ्यध्यात्मयोगांश्च योऽहं यस्माच्च भारत ॥ १२.३५०.३८ ॥
பாரத்தை இறக்குவதற்காகவே நாம் இருவரும் மனித உடலில் நுழைந்தோம். பாரதா, பல்வேறு ஆன்ம யோகங்களை அருளும் நானும் அதற்காகவே வந்தேன்.
12.350.39
निवृत्तिलक्षणो धर्मस्तथाऽऽभ्यदयिकोऽपि च ।
नराणामयनं ख्यातमहमेकः सनातनः ॥ १२.३५०.३९ ॥
துறவை இலக்காகக் கொண்ட தர்மமும், செழிப்பைத் தரும் தர்மமும் மனிதர்களின் புகலிடம் என்று கூறப்படுகிறது. அதன் நித்தியமான ஒரே புகலிடம் நானே.
12.350.40
आपो नारा इति प्रोक्ता आपो वै नरसूनवः ।
अयनं मम ताः पूर्वमतो नारायणोस्म्यहम् ॥ १२.३५०.४० ॥
நீர்கள் 'நாரம்' எனப்படுகின்றன; நீர்களே நரனின் மக்கள். அவையே முன்பு எனது உறைவிடமாக இருந்தன; ஆகவே நான் நாராயணன்.
12.350.41
छादयामि जगद्विश्वं भूत्वा सूर्य इवांशुभिः ।
सर्वभूताधिवासश्च वासुदेवस्ततो ह्यहम् ॥ १२.३५०.४१ ॥
சூரியனைப் போல தன் கிரணங்களால் நான் முழு உலகையும் மூடுகிறேன். எல்லா உயிர்களின் வாசஸ்தலம் ஆதலால் நானே வாசுதேவன்.
12.350.42
गतिश्च सर्वभूतानां प्रजनश्चापि भारत ।
व्याप्ते म रोदसी पार्थ कान्तिश्चाभ्यधिका मम। ॥ १२.३५०.४२ ॥
பாரதா, சகல உயிர்களுக்கும் நானே கதியும் உற்பத்தியும். பார்த்தா, விண்ணும் மண்ணும் என்னால் நிறைந்துள்ளன; என் ஒளி மிக மேலானது.
12.350.43
अधिभूतनिविष्टश्च तद्विश्वं चास्मि भारत ।
क्रमणाच्चाप्यहं पार्थ विष्णुरित्यभिसंज्ञितः ॥ १२.३५०.४३ ॥
பாரதா, நான் உயிர்களுக்குள் புகுந்திருக்கிறேன்; அந்த முழு உலகமும் நானே. பார்த்தா, அடியெடுத்து வைத்ததால் நான் விஷ்ணு என்று அழைக்கப்படுகிறேன்.
12.350.44
दमात्सिद्धिं परीप्सन्तो मां जनाः कामयन्ति ह ।
दिवं चोर्वी च मध्यं च तस्माद्दामोदरो ह्यहम् ॥ १२.३५०.४४ ॥
தன்னடக்கத்தால் சித்தியை விரும்பும் மக்கள் என்னையே விரும்புகின்றனர். வானமும் பூமியும் இடைவெளியும் எனதே; ஆகையால் நான் தாமோதரன்.
12.350.45
पृश्निरित्युच्यते चान्नं वेदा आपोऽमृतं तथा ।
ममैतानि सदा गर्भः पृश्निगर्भस्ततो ह्यहम् ॥ १२.३५०.४५ ॥
உணவு 'பிருஷ்ணி' எனப்படுகிறது; வேதங்களும் நீரும் அமிர்தமும் அவ்வாறே. இவையனைத்தும் எப்போதும் என் கர்ப்பத்தில் உள்ளன; ஆகையால் நான் பிருஷ்ணிகர்ப்பன்.
12.350.46
ऋषयः प्राहुरेवं मां त्रितं कूपनिपातितम् ।
पृश्निगर्भ त्रितं पाहीत्येकतद्वितपातितम् ॥ १२.३५०.४६ ॥
முனிவர்கள் என்னிடம் இவ்வாறு கூறினர்: 'கிணற்றில் விழுந்த த்ரிதனை — ஓ பிருஷ்ணிகர்ப்பா, த்ரிதனைக் காப்பாயாக' என்று; அதனால் அந்தக் குழியில் விழுந்தவன் (மீட்கப்பட்டான்).
12.350.47
ततः स ब्रह्मणः पुत्र आद्यो ह्यृषिवरस्त्रितः ।
उत्ततारोदपानाद्वै पृश्निगर्भानुकीर्तनात् ॥ १२.३५०.४७ ॥
அப்போது பிரம்மாவின் முதல் மகனும் சிறந்த முனிவனுமான த்ரிதன், பிருஷ்ணிகர்ப்பனின் பெயரைப் புகழ்ந்ததால் கிணற்றிலிருந்து மேலேறினான்.
12.350.48
सूर्यस्य तपतो लोकानग्नेः सोमस्य चाप्युत ।
अंशवो यत्प्रकाशन्ते ममैते केशसंज्ञिताः ॥ १२.३५०.४८ ॥
உலகங்களை எரிக்கும் சூரியனின், அக்கினியின், சந்திரனின் கதிர்கள் ஒளிர்கின்றனவே, அவை என் 'கேசங்கள்' என்று அழைக்கப்படுகின்றன.
12.350.49
सर्वज्ञाः केशवं तस्मान्मामाहुर्द्विजसत्तमाः ।
स्वपत्न्यामाहितो गर्भ उचथ्येन महात्मना ॥ १२.३५०.४९ ॥
ஆகையால் அனைத்தும் அறிந்த சிறந்த த்விஜர்கள் என்னை கேசவன் என்கின்றனர். மஹாத்மாவான உசத்யனால் தன் மனைவியில் கரு நிறுவப்பட்டது.
12.350.50
उचथ्येऽन्तहिंते चैव कदाचिद्देवताज्ञया ।
बृहस्पतिरथाविन्दत्तां पत्नीं तस्य धीमतः ॥ १२.३५०.५० ॥
உசத்யன் மறைந்த பின் ஒருமுறை தேவர்களின் கட்டளையால் பிருஹஸ்பதி அந்த அறிவாளியின் மனைவியை அடைந்தான்.
12.350.51
ततो वै तमृषिश्रेष्ठं मैथुनोपगतं तथा ।
उवाच गर्भः कौन्तेय पञ्चभूतगुणात्मकः ॥ १२.३५०.५१ ॥
பின்னர் ஓ குந்தியின் மகனே, ஐம்பெரும் பூதங்களின் குணங்களால் ஆன கரு, புணர்ச்சிக்கு வந்திருந்த அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவனிடம் இவ்வாறு கூறியது.
12.350.52
पूर्वागतोऽहं वरद नार्हस्यम्बां प्रबाधितुम् ।
एतद्बृहस्पतिः श्रुत्वा चुक्रोध च शशाप च ॥ १२.३५०.५२ ॥
ஓ வரம் தருபவனே, நான் முன்பே வந்துவிட்டேன்; நீ தாயை வருத்தக்கூடாது. இதைக் கேட்ட பிருஹஸ்பதி கோபமுற்று சபித்தான்.
12.350.53
मैथुनायागतो यस्मात्त्वयाऽहं विनिवारितः ।
तस्मादन्धो यास्यसि त्वं मच्छापान्नात्र संशयः ॥ १२.३५०.५३ ॥
மைதுனத்திற்கு வந்த என்னை நீ தடுத்ததால், நீ குருடனாவாய்; என் சாபத்தால் இதில் ஐயமில்லை.
12.350.54
स शापादृषिमुख्यस्य दीर्घं तम उपेयिवान् ।
स हि दीर्घतमा नाम नाम्ना ह्यासीदृषिः पुरा ॥ १२.३५०.५४ ॥
அந்த முதன்மை முனிவரின் சாபத்தால் அவன் நீண்ட இருளை அடைந்தான். அவன் முன்பு தீர்க்கதமஸ் என்ற பெயர் கொண்ட முனிவனாக இருந்தான்.
12.350.55
वेदानवाप्य चतुरः साङ्गोपाङ्गान्सनातनान् ।
प्रयोजयामास तदा नाम गुह्यमिदं मम ॥ १२.३५०.५५ ॥
நான்கு நித்தியமான வேதங்களையும் அவற்றின் அங்கங்கள் மற்றும் உபாங்கங்களுடன் பெற்று, அப்போது அவர் என்னுடைய இந்த இரகசியப் பெயரை வழங்கினார்.
12.350.56
आनुपूर्व्येण विधिना केशवेति पुनः पुनः ।
स चक्षुष्मान्समभवद्गौतमश्चाभवत्पुनः ॥ १२.३५०.५६ ॥
முறைப்படி, 'கேசவா' என்று மீண்டும் மீண்டும் அழைத்ததால், அவர் பார்வை பெற்றவரானார்; மீண்டும் கௌதமரும் ஆனார்.
12.350.57
एवं हि वरदं नाम केशवेति ममार्जुन ।
देवानामथ सर्वेषामृषीणां च महात्मनाम् ॥ १२.३५०.५७ ॥
இவ்வாறு, அர்ஜுனா, என்னுடைய 'கேசவா' என்ற பெயர் வரமளிப்பது; எல்லா தேவர்களுக்கும், மகாத்மாக்களான ரிஷிகளுக்கும் அது அவ்வாறே.
12.350.58
अग्निः सोमेन संयुक्त एकयोनिर्मुखं कृतम् ।
अग्नीषोममयं तस्माज्जगत्कृत्स्नं चराचरम् ॥ १२.३५०.५८ ॥
சோமனுடன் இணைந்த அக்னி, ஒரே மூலமுடையவராய், முகமாக ஆக்கப்பட்டார்; ஆகையால் நகர்வதும் நிலைப்பதுமான இவ்வுலகம் முழுவதும் அக்னி-சோமமயமானது.
12.350.59
अपि हि पुराणे भवति एकयोन्यावग्नीषोमौ देवाश्चाग्निमुखा इति। एकयोनित्वाच्च परस्परं हर्षयन्तो लोकान्धारयन्त इति ॥ १२.३५०.५९ ॥
புராணத்திலும் அக்னியும் சோமனும் ஒரே மூலமுடையவர்கள் என்றும், தேவர்கள் அக்னிமுகமுடையவர்கள் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது; ஒரே மூலமாயிருப்பதால், ஒருவரையொருவர் மகிழ்வித்து அவர்கள் உலகங்களைத் தாங்குகின்றனர்.