Mahābhārata · Adhyāya 12.350
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.350.1
अस्तौषीद्वैदिकैर्व्यासः सशिष्यो मधुसूदनम् ।
नामभिर्विविधैरेषां निरुक्तं भगवन्मम ॥ १२.३५०.१ ॥
Com hinos védicos, Vyāsa, junto com seus discípulos, louvou Madhusūdana. Ó bem-aventurado, explica-me a etimologia destes diversos nomes.
12.350.2
वक्तुमर्हसि शुश्रूषोः प्रजापतिपतेर्हरः ।
श्रुत्वा भवेयं यत्पूतः शरच्चन्द्र इवामलः ॥ १२.३५०.२ ॥
Ó Hari, senhor dos senhores das criaturas, deverias falar a mim, que desejo ouvir, para que, tendo ouvido, eu me torne puro e imaculado como a lua de outono.
12.350.3
शृणु राजन्यथाचष्ट फल्गुनस्य हरिः प्रभुः ।
प्रसन्नात्मात्मनो नाम्नां निरुक्तं गुणकर्मजम् ॥ १२.३५०.३ ॥
Escuta, ó rei, como o senhor Hari, de mente benevolente, explicou a Phalguna (Arjuna) a etimologia dos seus nomes, nascida de suas qualidades e ações.
12.350.4
नामभिः कीर्तितैस्तस्य केशवस्य महात्मनः ।
पृष्टवान्केशवं राजन्फगुनः परवीरहा ॥ १२.३५०.४ ॥
Ó rei, Phalguna, matador de heróis inimigos, perguntou a Keśava sobre os nomes do magnânimo Keśava que tinham sido louvados.
12.350.5
भगवन्भूतभव्येश सर्वभूतसृगव्यय ।
लोकधाम जगन्नाथ लोकानामभयप्रद ॥ १२.३५०.५ ॥
Ó bem-aventurado, senhor do que é e do que será, criador de todos os seres, imperecível, morada dos mundos, senhor do universo, doador de destemor aos mundos!
12.350.6
यानि नामानि ते देव कीर्तितानि महर्षिभिः ।
वेदेषु सपुराणेषु यानि गुह्यानि कर्मभिः ॥ १२.३५०.६ ॥
Ó deus, aqueles teus nomes que foram louvados pelos grandes sábios nos Vedas e nos Purāṇas, e que são secretos por teus feitos.
12.350.7
तेषां निरुक्तं त्वत्तोऽहं श्रोतुमिच्छामि केशव ।
न ह्यन्यो वर्णयेन्नाम्नां निरुक्तं त्वामृते प्रभो ॥ १२.३५०.७ ॥
Desejo ouvir de ti a explicação etimológica deles, ó Keśava. Ó senhor, ninguém além de ti poderia descrever a etimologia destes nomes.
12.350.8
ऋग्वेदे सयजुर्वेदे तथैवाथर्वसामसु ।
पुराणे सोपनिषदे तथैव ज्योतिषेऽर्जुन ॥ १२.३५०.८ ॥
No Ṛg Veda, junto com o Yajur Veda; igualmente nos Atharva e Sāma Vedas; nos Purāṇas junto com os Upaniṣads; igualmente na astronomia, ó Arjuna.
12.350.9
साङ्ख्ये च योगशास्त्रे च आयुर्वेदे तथैव च ।
बहूनि मम नामानि कीर्तितानि महर्षिभिः ॥ १२.३५०.९ ॥
No Sāṅkhya e no tratado do Yoga, e igualmente no Āyurveda, meus muitos nomes foram proclamados pelos grandes videntes.
12.350.10
गौणानि तत्र नामानि कर्मजानि च कानिचित् ।
निरुक्तं कर्मजानां त्वं शृणुष्व प्रयतोऽनघ ॥ १२.३५०.१० ॥
Entre eles, alguns nomes derivam de qualidades e outros surgem de ações. Ouve com atenção, ó sem mácula, a etimologia dos nomes nascidos de ações.
12.350.11
कथ्यमानं मया तात त्वं हि मेऽर्धं स्मृतः पुरा ।
नमोऽतियशमे तस्मै देवानां परमात्मने ॥ १२.३५०.११ ॥
Enquanto o digo, querido, outrora foste lembrado como minha metade. Homenagem àquele de glória superior, a alma suprema dos deuses.
12.350.12
नारायणाय विश्वाय निर्गुणाय गुणात्मने ।
यस्य प्रसादजो ब्रह्मा रुद्रस्य क्रोधसंभवः ॥ १२.३५०.१२ ॥
Homenagem a Nārāyaṇa, ao universo, ao sem atributos, à alma dos atributos; por cuja graça nasceu Brahmā, e de cuja ira surgiu Rudra.
12.350.13
योसौ योनिर्हि सर्वस्य स्थावरस्य चरस्य च ।
अष्टादशगुणं यत्तत्सत्वं सत्ववतांवर ॥ १२.३५०.१३ ॥
Ele é o ventre de tudo, do imóvel e do móvel; e ele é esse sattva de dezoito qualidades, o melhor entre os que possuem sattva.
12.350.14
प्रकृतिः सा परा मह्यं रोदसी लोकधारिणी ।
ऋता सत्याऽमरा जय्या लोकानामात्मसंज्ञिता ॥ १२.३५०.१४ ॥
Essa natureza suprema é minha; é o céu e a terra que sustentam os mundos. É chamada ṛta, verdade, imortal, a invencível e o eu dos mundos.
12.350.15
तस्मात्सर्वाः प्रवर्तन्ते सर्गप्रलयविक्रियाः ।
तपो यज्ञश्च यष्टा च पुराणः पुरुषो विराट् ॥ १२.३५०.१५ ॥
Por isso surgem todas as transformações da criação e da dissolução: a austeridade, o sacrifício, o sacrificador e o antigo Varão, o Virāṭ.
12.350.16
अनिरुद्ध इति प्रोक्तो लोकानां प्रभवाप्ययः ।
ब्राह्मे रात्रिक्षये प्राप्ते तस्य ह्यमिततेजसः ॥ १२.३५०.१६ ॥
Ele é chamado Aniruddha, origem e fim dos mundos. Quando chega o fim da noite de Brahmā, daquele de esplendor imensurável —
12.350.17
प्रसादात्प्रादुरभवत्पद्ममर्कनिभं क्षणात् ।
तत्र ब्रह्मा समभवत्स तस्यैव प्रसादजः ॥ १२.३५०.१७ ॥
Por sua graça surgiu num instante um lótus semelhante ao sol; nele veio a ser Brahmā, nascido apenas de sua graça.
12.350.18
अह्नः क्षये ललाटाच्च सुतो देवस्य वै तथा ।
क्रोधाविष्टस्य संजज्ञे रुद्रः संहारकारकः ॥ १२.३५०.१८ ॥
Ao fim do dia, também nasceu um filho da testa do deus; dele, tomado pela ira, nasceu Rudra, o agente da destruição.
12.350.19
एतौ द्वौ विबुधश्रेष्ठौ प्रसादक्रोधजावुभौ ।
तदादर्शितपन्थानौ सृष्टिसंहारकारकौ ॥ १२.३५०.१९ ॥
Estes dois, os melhores dos deuses, nascidos da graça e da ira, são os agentes da criação e da destruição, tendo mostrado aquele caminho.
12.350.20
निमित्तमात्रं तावत्र सर्वप्राणिवरप्रदौ ।
कपदीं जटिलो मुण्डः श्मशानगृहसेवकः ॥ १२.३५०.२० ॥
Aqui são apenas instrumentos, concedentes de dádivas a todos os seres: de cabelos emaranhados, trançados, cabeça raspada, habitando o campo de cremação.
12.350.21
उग्रव्रतचरो रुद्रो योगी त्रिपुरदारणः ।
दक्षक्रतुहरश्चैव भगनेत्रहरस्तथा ॥ १२.३५०.२१ ॥
Rudra, que pratica votos ferozes, o yogin, o fendedor de Tripura, o destruidor do sacrifício de Dakṣa, e também aquele que arrancou os olhos de Bhaga.
12.350.22
नारायणात्मको ज्ञेयः पाण्डवेय युगेयुगे ।
तस्मिन्हि पूज्यमाने वै देवदेवे महेश्वरे ॥ १२.३५०.२२ ॥
Ó filho de Pāṇḍu, em cada era deve ser conhecido como de natureza Nārāyaṇa; pois quando o deus dos deuses, o grande Senhor, é adorado.
12.350.23
संपूजितो भवत्पार्थ देवो नारायणः प्रभुः ।
अहमात्मा हि लोकानां विश्वेषां पाण्डुनन्दन ॥ १२.३५०.२३ ॥
Ó Pārtha, o deus Nārāyaṇa, o Senhor, é devidamente adorado por ti. Ó alegria de Pāṇḍu, eu sou de fato o eu de todos os mundos.
12.350.24
तस्मादात्मानमेवाग्रे रुद्रं संपूजयाम्यहम् ।
यद्यहं नार्चयेयं वै ईशानं वरदं शिवम् ॥ १२.३५०.२४ ॥
Portanto, primeiro adoro devidamente Rudra, que é o meu próprio eu. Se eu não adorasse Īśāna, o concedente de dádivas, o auspicioso.
12.350.25
आत्मानं नार्चयेत्कश्चिदिति मे भावितात्मनः ।
मया प्रमाणं हि कृतं लोकः समनुवर्तते ॥ १२.३५०.२५ ॥
Que ninguém adore a si mesmo — assim decidi eu, cujo eu está disciplinado. Estabeleci a norma, e o mundo a segue.
12.350.26
प्रमाणानि हि पूज्यानि ततस्तं पूजयाम्यहम् ।
यस्तं वेत्ति स मां वेत्ति योऽनु तं स हि मामनु ॥ १२.३५०.२६ ॥
As normas são dignas de culto, por isso eu o venero. Quem o conhece me conhece; quem o segue, com certeza me segue.
12.350.27
रुद्रो नारायणश्चैव सत्वमेकं द्विधा कृतम् ।
लोके चरति कौन्तेय व्यक्तिस्थं सर्वकर्मसु ॥ १२.३५०.२७ ॥
Rudra e Nārāyaṇa são, em verdade, uma só essência, feita de duas maneiras. Ó filho de Kuntī, ela percorre o mundo, residindo na forma manifesta, em todas as ações.
12.350.28
न हि मे केनचिद्देयो वरः पाण्डवनन्दन ।
इति संचिन्त्य मनसा पुराणं रुद्रमीश्वरम् ॥ १२.३५०.२८ ॥
Ó alegria dos Pāṇḍavas, a mim não deve ser concedida dádiva por ninguém. Tendo considerado isso na mente, voltei-me ao antigo senhor Rudra.
12.350.29
पुत्रार्थमाराधितवानहमात्मानमात्मना ।
न हि विष्णुः प्रणमति कस्मैचिद्विबुधाय च ॥ १२.३५०.२९ ॥
Pelo desejo de um filho, adorei a mim mesmo, por mim mesmo; pois Viṣṇu não se curva diante de ninguém, nem diante de nenhum deus.
12.350.30
ऋते आत्मानमेवेति ततो रुद्रं नमाम्यहम् ।
सब्रह्मकाः सरुद्राश्च सेन्द्रा देवाः सहर्षिभिः ॥ १२.३५०.३० ॥
Exceto a si mesmo — por isso me curvo diante de Rudra. Com Brahmā, com os Rudras, os deuses com Indra, e com os sábios, todos o fazem também.
12.350.31
अर्चयन्ति सुरश्रेष्ठं देवं नारायणं हरिम् ।
भविष्यतां वर्ततां च भूतानां चैव भारत ॥ १२.३५०.३१ ॥
Ó Bhārata, tanto os que serão como os que existem entre os seres adoram Nārāyaṇa, Hari, o melhor dos deuses.
12.350.32
सर्वेषामग्रणीर्विष्णुः सेव्यः पूज्यश्च नित्यशः ।
नमस्व हव्यदं विष्णुं तथा शरणदं नमः। ॥ १२.३५०.३२ ॥
Viṣṇu é o primeiro de todos, sempre digno de serviço e veneração. Inclina-te diante de Viṣṇu, doador de oferendas e doador de refúgio.
12.350.33
वरदं नमस्व कौन्तेय हव्यकव्यभुजं नमः ।
चतुर्विधा मम जना भक्ता एव हि मे श्रुतम् ॥ १२.३५०.३३ ॥
Ó filho de Kuntī, inclina-te diante do concedente de dádivas; homenagem ao que desfruta das oferendas e libações. Meus devotos são de quatro tipos, assim ouvi dizer.
12.350.34
तेषामेकान्तिनः श्रेष्ठा ये चैवानन्यदेवताः ।
अहमेव गतिस्तेषां निराशीः कर्मकारिणाम् ॥ १२.३५०.३४ ॥
Entre eles, os de mente única e os melhores, que não têm outro deus — para eles somente eu sou a meta, para os que agem sem desejo do fruto.
12.350.35
ये च शिष्टास्त्रयो भक्ताः फलकामा हि ते मताः ।
सर्वे च्यवनधर्माणः प्रतिबुद्धस्तु श्रेष्ठभाक् ॥ १२.३५०.३५ ॥
Os três devotos restantes são tidos como desejosos de frutos; todos estão sujeitos à queda. Mas o desperto participa do fruto supremo.
12.350.36
ब्रह्माणं शितिकण्ठं च याश्चान्या देवताः स्मृताः ।
प्रबुद्धचर्याः सेवन्तो मामेवैष्यन्ति यत्फलम् ॥ १२.३५०.३६ ॥
Os que servem Brahmā, o de garganta azul, e os demais deuses lembrados, com conduta desperta, alcançarão somente a mim; esse é o seu fruto.
12.350.37
भक्तं प्रति विशेषस्ते एष पार्थानुकीर्तितः ।
त्वं चैवाहं च कौन्तेय नरनारायणौ स्मृतौ ॥ १२.३५०.३७ ॥
Este favor especial para com o devoto foi declarado a Pārtha. Filho de Kuntī, tu e eu somos lembrados como Nara e Nārāyaṇa.
12.350.38
भारावतरणार्थं तु प्रविष्टौ मानुषीं तनुम् ।
नानीभ्यध्यात्मयोगांश्च योऽहं यस्माच्च भारत ॥ १२.३५०.३८ ॥
Para aliviar o fardo, nós dois entramos em um corpo humano. E, descendente de Bharata, é por isso que vim eu, que ensino os diversos yogas do eu.
12.350.39
निवृत्तिलक्षणो धर्मस्तथाऽऽभ्यदयिकोऽपि च ।
नराणामयनं ख्यातमहमेकः सनातनः ॥ १२.३५०.३९ ॥
O dharma marcado pela renúncia, e igualmente o dharma que traz prosperidade, são declarados refúgio dos homens; e o seu único refúgio eterno sou eu, somente eu.
12.350.40
आपो नारा इति प्रोक्ता आपो वै नरसूनवः ।
अयनं मम ताः पूर्वमतो नारायणोस्म्यहम् ॥ १२.३५०.४० ॥
As águas são chamadas de nāras, e as águas são de fato os filhos de Nara. Elas foram outrora minha morada; por isso sou Nārāyaṇa.
12.350.41
छादयामि जगद्विश्वं भूत्वा सूर्य इवांशुभिः ।
सर्वभूताधिवासश्च वासुदेवस्ततो ह्यहम् ॥ १२.३५०.४१ ॥
Tornando-me como o sol com seus raios, cubro o universo inteiro. E porque sou a morada de todos os seres, sou de fato Vāsudeva.
12.350.42
गतिश्च सर्वभूतानां प्रजनश्चापि भारत ।
व्याप्ते म रोदसी पार्थ कान्तिश्चाभ्यधिका मम। ॥ १२.३५०.४२ ॥
Descendente de Bharata, eu sou também o destino e a origem de todos os seres. Filho de Pṛthā, céu e terra são penetrados por mim, e meu esplendor é supremo.
12.350.43
अधिभूतनिविष्टश्च तद्विश्वं चास्मि भारत ।
क्रमणाच्चाप्यहं पार्थ विष्णुरित्यभिसंज्ञितः ॥ १२.३५०.४३ ॥
Estou entrado em todos os seres, ó Bhārata, e eu sou aquele universo inteiro. E pelo meu passo, ó Pārtha, sou chamado Viṣṇu.
12.350.44
दमात्सिद्धिं परीप्सन्तो मां जनाः कामयन्ति ह ।
दिवं चोर्वी च मध्यं च तस्माद्दामोदरो ह्यहम् ॥ १२.३५०.४४ ॥
Os homens que buscam a perfeição pelo domínio de si me desejam. O céu, a terra e o espaço intermédio são meus; por isso sou Dāmodara.
12.350.45
पृश्निरित्युच्यते चान्नं वेदा आपोऽमृतं तथा ।
ममैतानि सदा गर्भः पृश्निगर्भस्ततो ह्यहम् ॥ १२.३५०.४५ ॥
O alimento é chamado pṛśni, assim como os Vedas, as águas e o néctar. Tudo isto está sempre em meu ventre; por isso sou Pṛśnigarbha.
12.350.46
ऋषयः प्राहुरेवं मां त्रितं कूपनिपातितम् ।
पृश्निगर्भ त्रितं पाहीत्येकतद्वितपातितम् ॥ १२.३५०.४६ ॥
Assim os sábios me disseram: 'Trita caiu num poço — protege Trita, ó Pṛśnigarbha!'. E assim Trita, caído naquela cova, foi salvo.
12.350.47
ततः स ब्रह्मणः पुत्र आद्यो ह्यृषिवरस्त्रितः ।
उत्ततारोदपानाद्वै पृश्निगर्भानुकीर्तनात् ॥ १२.३५०.४७ ॥
Então aquele primeiro filho de Brahmā, o melhor dos sábios Trita, ergueu-se do poço apenas pela recitação de Pṛśnigarbha.
12.350.48
सूर्यस्य तपतो लोकानग्नेः सोमस्य चाप्युत ।
अंशवो यत्प्रकाशन्ते ममैते केशसंज्ञिताः ॥ १२.३५०.४८ ॥
Os raios do sol abrasador, do fogo e da lua que resplandecem pelos mundos — estes são chamados meus 'cabelos'.
12.350.49
सर्वज्ञाः केशवं तस्मान्मामाहुर्द्विजसत्तमाः ।
स्वपत्न्यामाहितो गर्भ उचथ्येन महात्मना ॥ १२.३५०.४९ ॥
Por isso os melhores dos duas-vezes-nascidos, que tudo sabem, me chamam Keśava. Um embrião foi implantado em sua própria esposa pelo grande Ucathya.
12.350.50
उचथ्येऽन्तहिंते चैव कदाचिद्देवताज्ञया ।
बृहस्पतिरथाविन्दत्तां पत्नीं तस्य धीमतः ॥ १२.३५०.५० ॥
Quando Ucathya desapareceu, certa vez, por ordem dos deuses, Bṛhaspati obteve a esposa daquele sábio.
12.350.51
ततो वै तमृषिश्रेष्ठं मैथुनोपगतं तथा ।
उवाच गर्भः कौन्तेय पञ्चभूतगुणात्मकः ॥ १२.३५०.५१ ॥
Então, ó filho de Kuntī, o embrião, cuja natureza é feita das qualidades dos cinco elementos, falou assim àquele melhor dos sábios que se aproximara para a união.
12.350.52
पूर्वागतोऽहं वरद नार्हस्यम्बां प्रबाधितुम् ।
एतद्बृहस्पतिः श्रुत्वा चुक्रोध च शशाप च ॥ १२.३५०.५२ ॥
"Eu cheguei primeiro, ó doador de dádivas; não deves perturbar a mãe." Ao ouvir isto, Bṛhaspati irou-se e também amaldiçoou.
12.350.53
मैथुनायागतो यस्मात्त्वयाऽहं विनिवारितः ।
तस्मादन्धो यास्यसि त्वं मच्छापान्नात्र संशयः ॥ १२.३५०.५३ ॥
Porque me impediste, eu que tinha vindo para a união, portanto ficarás cego; disto não há dúvida, pela minha maldição.
12.350.54
स शापादृषिमुख्यस्य दीर्घं तम उपेयिवान् ।
स हि दीर्घतमा नाम नाम्ना ह्यासीदृषिः पुरा ॥ १२.३५०.५४ ॥
Pela maldição daquele sábio principal, caiu em longa escuridão. Ele fora, em tempos antigos, um sábio chamado Dīrghatamas.
12.350.55
वेदानवाप्य चतुरः साङ्गोपाङ्गान्सनातनान् ।
प्रयोजयामास तदा नाम गुह्यमिदं मम ॥ १२.३५०.५५ ॥
Tendo obtido os quatro Vedas eternos com seus membros e subsidiários, então empregou este meu nome secreto.
12.350.56
आनुपूर्व्येण विधिना केशवेति पुनः पुनः ।
स चक्षुष्मान्समभवद्गौतमश्चाभवत्पुनः ॥ १२.३५०.५६ ॥
Ao invocar 'Keśava' repetidas vezes, na ordem devida e segundo o rito, tornou-se dotado de visão e voltou a ser Gautama.
12.350.57
एवं हि वरदं नाम केशवेति ममार्जुन ।
देवानामथ सर्वेषामृषीणां च महात्मनाम् ॥ १२.३५०.५७ ॥
Assim, ó Arjuna, meu nome 'Keśava' concede bênçãos, para todos os deuses e também para os sábios magnânimos.
12.350.58
अग्निः सोमेन संयुक्त एकयोनिर्मुखं कृतम् ।
अग्नीषोममयं तस्माज्जगत्कृत्स्नं चराचरम् ॥ १२.३५०.५८ ॥
Agni, unido a Soma, de uma só origem, foi feito face; portanto, todo este mundo dos móveis e imóveis é feito de Agni e Soma.
12.350.59
अपि हि पुराणे भवति एकयोन्यावग्नीषोमौ देवाश्चाग्निमुखा इति। एकयोनित्वाच्च परस्परं हर्षयन्तो लोकान्धारयन्त इति ॥ १२.३५०.५९ ॥
De fato, diz-se no Purāṇa que Agni e Soma são de uma só origem, e que os deuses têm Agni por face; por terem a mesma origem, alegrando-se mutuamente, sustentam os mundos.