Mahābhārata · Adhyāya 12.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.36.1
श्रोतुमिच्छामि भगवन्विस्तरेण महामुने ।
राजधर्मान्द्विजश्रेष्ठ चातुर्वर्ण्यस्य चाखिलान् ॥ १२.३६.१ ॥
O Erhabener, o großer Weiser, Bester der Zweimalgeborenen, ich wünsche ausführlich die Pflichten der Könige und alle Pflichten der vier Stände zu hören.
12.36.2
आपत्सु च यथा नीतिः प्रणेतव्या द्विजोत्तम ।
धर्म्यमालम्ब्य पन्थानं विजयेयं कथं महीम् ॥ १२.३६.२ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, wie soll in Zeiten der Not die Staatsklugheit gelehrt werden? Wie könnte ich, den rechten Pfad beschreitend, die Erde erobern?
12.36.3
प्रायश्चित्तकथा ह्येषा भक्ष्याभक्ष्यसमन्विता ।
कौतूहलानुप्रवणा हर्षं जनयतीव मे ॥ १२.३६.३ ॥
Diese Erzählung von der Sühne, die sich damit befasst, was gegessen werden darf und was nicht, weckt meine Neugier und scheint mir Freude zu bereiten.
12.36.4
धर्मचर्या च राज्यं च नित्यमेव विरुध्यते ।
एवं मुह्यति मे चेतश्चिन्तयानस्य नित्यशः ॥ १२.३६.४ ॥
Das Üben des Dharma und das Königtum stehen stets im Widerspruch. So verwirrt sich mein Geist, während ich ständig darüber nachsinne.
12.36.5
तमुवाच महाराज व्यासो वेदविदां वरः ।
नारदं समभिप्रेक्ष्य सर्वं जानन्पुरातनम् ॥ १२.३६.५ ॥
O großer König, Vyāsa, der Beste unter den Vedakundigen, blickte auf Nārada, der alles Alte wusste, und sprach zu ihm.
12.36.6
श्रोतुमिच्छसि चेद्धर्मं निखिलेन नराधिप ।
प्रेहि भीष्मं महाबाहो वृद्धं कुरुपितामहम् ॥ १२.३६.६ ॥
O Herr der Menschen, wenn du das Dharma in seiner Gesamtheit hören willst, so geh, o Starkarmiger, zu Bhīṣma, dem greisen Ahnherrn der Kuru.
12.36.7
स ते धर्मरहस्येषु संशयान्मनसि स्थितान् ।
छेत्ता भागीरथीपुत्रः सर्वज्ञः सर्वधर्मवित् ॥ १२.३६.७ ॥
Er, der Sohn Bhāgīrathīs, allwissend und kundig in allem Dharma, wird die Zweifel in deinem Geist über die verborgenen Geheimnisse des Dharma durchtrennen.
12.36.8
जनयामास यं देवी दिव्या त्रिपथगा नदी ।
साक्षाद्ददर्श यो देवान्सर्वानिन्द्रपुरोगमान् ॥ १२.३६.८ ॥
Den die göttliche Flussgöttin Tripathagā gebar und der alle Götter unter Indra unmittelbar sah.
12.36.9
बृहस्पतिपुरोगांस्तु देवर्षीनसकृत्प्रभुः ।
तोषयित्वोपचारेण राजनीतिमधीतवान् ॥ १२.३६.९ ॥
Jener Mächtige, der die göttlichen Weisen unter Bṛhaspati wiederholt durch Dienst erfreut hatte, studierte die Kunst der Staatskunst.
12.36.10
उशना वेद यच्छास्त्रं देवासुरगुरुर्द्विजः ।
स च धर्मं सवैयाख्यं प्राप्तवान्कुरुसत्तमः ॥ १२.३६.१० ॥
Der Beste der Kuru erlangte die Lehre, die der zweimal Geborene Uśanas, Lehrer der Götter und Asuras, kennt, zusammen mit dem Dharma, der seinen besonderen Namen trägt.
12.36.11
भार्गवाच्च्यवनाच्चापि वेदानङ्गोपबृंहितान् ।
प्रतिपेदे महाबुद्धिर्वसिष्ठाच्चरितव्रतः ॥ १२.३६.११ ॥
Von dem Bhārgava Cyavana und auch von Vasiṣṭha erlangte der großsinnige, gelübdetreue Mann die Veden, durch ihre Glieder gestärkt.
12.36.12
पितामहसुतं ज्येष्ठं कुमारं दीप्ततेजसम् ।
अध्यात्मगतितत्त्वज्ञमुपाशिक्षत यः पुरा ॥ १२.३६.१२ ॥
Der einst vom ältesten Sohn des Großvaters unterwiesen wurde, dem jungen Kumāra von glühendem Glanz, der die Wahrheit des Weges des Selbst kennt.
12.36.13
मार्कण्डेयमुखात्कृत्स्नं यतिधर्ममवाप्तवान् ।
रामादस्त्राणि शक्राच्च प्राप्तवान्पुरुपर्षभः ॥ १२.३६.१३ ॥
Aus dem Munde Mārkaṇḍeyas hatte er die Pflicht des Asketen vollständig empfangen, und von Rāma und Indra hatte er Waffen erhalten; er war der Beste unter den Menschen.
12.36.14
मृत्युरात्मेच्छया यस्य जातस्य मनुजेष्वपि ।
तथाऽनपत्यस्य सतः पुण्यलोकादिविश्रुताः ॥ १२.३६.१४ ॥
Obwohl unter den Menschen geboren, kam sein Tod durch seinen eigenen Willen; ebenso war er, obwohl kinderlos, berühmt für die heiligen Welten und dergleichen.
12.36.15
यस्य ब्रह्मर्षयः पुण्या नित्यमासन्स भसादः ।
यस्य नाविदितं किंचिज्ज्ञानं ज्ञेयेषु दृश्यते ॥ १२.३६.१५ ॥
Heilige brahmanische Weise waren stets bei ihm, und auch jene, die die heiligen Überreste essen; unter den zu erkennenden Dingen war ihm nichts unbekannt zu sehen.
12.36.16
स ते वक्ष्यति धर्मज्ञः सूक्ष्मधर्मार्थतत्त्ववित् ।
तमभ्येहि पुरा प्राणान्स विमुञ्चति धर्मवित् ॥ १२.३६.१६ ॥
Er, der Kenner des Dharma und der feinen Wahrheiten von Dharma und Artha, wird es dir sagen. Geh zu ihm, bevor er seine Lebensatem aufgibt; dieser Kenner des Dharma steht im Begriff zu sterben.
12.36.17
एवमुक्तस्तु कौन्तेयो दीर्घप्रज्ञो महामतिः ।
उवाच वदतां श्रेष्ठं व्यासं सत्यवतीसुतम् ॥ १२.३६.१७ ॥
So angesprochen, sprach der Sohn Kuntīs, von weitreichender Weisheit und großem Verstand, zu Vyāsa, dem besten der Redner, dem Sohn Satyavatīs.
12.36.18
वैशसं सुमहत्कृत्वा ज्ञातीनां रोमहर्षणम् ।
आगस्कृत्सर्वलोकस्य पृथिवीनाशकारकः ॥ १२.३६.१८ ॥
Nachdem ich ein so großes und haarsträubendes Gemetzel an den Verwandten angerichtet habe, bin ich zum Frevler gegen die ganze Welt und zur Ursache des Untergangs der Erde geworden.
12.36.19
घातयित्वा तमेवाजौ छलेनाजिह्नयोधिनम् ।
उपसंप्रष्टुमर्हामि तमहं केन हेतुना ॥ १२.३६.१९ ॥
Nachdem ich ihn im Kampf durch List hatte töten lassen, den aufrichtigen Krieger – aus welchem Grund verdiene ich es, mich ihm zu nähern und zu fragen?
12.36.20
ततस्तं नृपतिश्रेष्ठं चातुर्वर्ण्यहितेप्सया ।
पुनरेव महाबाहुर्यदुश्रेष्ठोऽब्रवीद्वचः ॥ १२.३६.२० ॥
Da sprach der starkarmige Beste der Yadus, der das Wohl der vier Stände wollte, erneut diese Worte zu jenem besten der Könige.
12.36.21
नेदानीमतिनिर्बन्धं शोके त्वं कर्तुमर्हसि ।
यदाह भगवान्व्यासस्तत्कुरुष्व नृपोत्तम ॥ १२.३६.२१ ॥
Jetzt solltest du im Kummer nicht übermäßig beharren. Tue, was der ehrwürdige Vyāsa gesagt hat, o bester der Könige.
12.36.22
ब्राह्मणास्त्वां महाबाहो भ्रातरश्च महौजसः ।
पर्जन्यमिव घर्मान्ते नाथमाना उपासते ॥ १२.३६.२२ ॥
O Starkarmiger, die Brahmanen und deine Brüder von großem Glanz suchen dich als Beschützer und warten auf dich, wie man am Ende der Hitze auf die Regenwolke wartet.
12.36.23
हतशिष्टाश्च राजानः कृत्स्नं चैव समागतम् ।
चातुर्वर्ण्यं महाराज राष्ट्रं ते कुरुजाङ्गलम् ॥ १२.३६.२३ ॥
O großer König, die überlebenden Könige, alle vier Stände, hier versammelt, und dein Reich Kuru-jāṅgala.
12.36.24
प्रियार्थमपि चैतेषां ब्राह्मणानां महात्मनाम् ।
नियोगादस्य च गुरोर्व्यासस्यामिततेजसः ॥ १२.३६.२४ ॥
Auch um diesen hochherzigen Brahmanen zu gefallen und auf Geheiß des Lehrers Vyāsa von unermesslichem Glanz.
12.36.25
सुहृदामस्मदादीनां द्रौपद्यांश्च परंतप ।
कुरु प्रियममित्रघ्न लोकस्य च हितं कुरु ॥ १२.३६.२५ ॥
O Versenge, tu, was unseren Freunden und uns Übrigen und Draupadī lieb ist; o Feindetöter, tu auch, was der Welt heilsam ist.
12.36.26
एवमुक्तः स कृष्णेन राजा राजीवलोचनः ।
हितार्थं सर्वलोकस्य समुत्तस्थौ महामनाः ॥ १२.३६.२६ ॥
So von Kṛṣṇa angesprochen, erhob sich der lotusäugige König, großen Sinnes, zum Wohl aller Welten.
12.36.27
सोऽनुनीतो नरव्याघ्र विष्टरश्रवसा स्वयम् ।
द्वैपायनेन च तथा देवस्थानेन जिष्णुना ॥ १२.३६.२७ ॥
O Menschentiger, auch von Viṣṭaraśravas (Vyāsa) selbst, von Dvaipāyana, Devasthāna und Jiṣṇu (Arjuna) wurde er ebenso überredet.
12.36.28
एतैश्चान्यैश्च बहुभिरनुनीतो युधिष्ठिरः ।
व्यजहान्मानसं दुःखं संतापं च महायशाः ॥ १२.३६.२८ ॥
Von diesen und vielen anderen überzeugt, legte der hochberühmte Yudhiṣṭhira den Kummer und den Schmerz seines Geistes ab.
12.36.29
श्रुतवाक्यः श्रुतनिधिः श्रुतश्राव्यविशारदः ।
व्यवस्य मनसा शान्तिमगच्छत्पाण्डुनन्दनः ॥ १२.३६.२९ ॥
Der Sohn Pāṇḍus, der die Worte gehört hatte, ein Schatz des Wissens und erfahren in dem, was zu hören ist, fasste in seinem Geist einen Entschluss und gelangte zum Frieden.
12.36.30
स तैः परिवृतो राजा नक्षत्रैरिव चन्द्रमाः ।
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य स्वपुरं प्रविवेश ह ॥ १२.३६.३० ॥
Von ihnen umgeben, zog der König, wie der von Sternen umgebene Mond, mit Dhṛtarāṣṭra an der Spitze in seine Stadt ein.
12.36.31
प्रविविक्षुः स धर्मज्ञः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अर्चयामास देवांश्च ब्राह्मणांश्च सहस्रशः ॥ १२.३६.३१ ॥
Yudhiṣṭhira, Sohn der Kuntī, Kenner des Dharma, im Begriff einzutreten, ehrte die Götter und Brahmanen tausendfach.
12.36.32
ततो नवं रथं शुभ्रं कम्बलाजिनसंवृतम् ।
युक्तं षोडशभिस्त्वश्चैः पाण्डुरैः शुभलक्षणैः ॥ १२.३६.३२ ॥
Dann wurde ein neuer, heller Wagen herbeigebracht, bedeckt mit Wolldecken und Fellen, bespannt mit sechzehn weißen Pferden von glücklichen Zeichen.
12.36.33
मन्त्रैरभ्यर्चितं पण्यैः स्तूयमानश्च बन्दिभिः ।
आरुरोह यथा देवः सोमोऽम्रतमयं यथम् ॥ १२.३६.३३ ॥
Mit Mantras geehrt und von Barden gepriesen, bestieg er ihn, wie der Gott Soma seinen Wagen aus Nektar besteigt.
12.36.34
जग्राह रश्मीन्कौन्तेयो भीमो भीमपराक्रमः ।
अर्जुनः पाण्डुरं छत्रं धारयामास भानुमत् ॥ १२.३६.३४ ॥
Bhīma, der Sohn der Kuntī, von schrecklicher Tapferkeit, ergriff die Zügel, und Arjuna hielt den leuchtenden weißen Sonnenschirm.
12.36.35
ध्रियमाणं च तच्छत्रं पाण्डुरं राजमूर्धनि ।
शुशुभे तारकाराजः सिताभ्र इव चाम्बरे ॥ १२.३६.३५ ॥
Der weiße Sonnenschirm, über das Haupt des Königs gehalten, strahlte wie der Sternenkönig, der Mond, inmitten einer weißen Wolke am Himmel.
12.36.36
चामरव्यजने त्वस्य वीरौ जगृहतुस्तदा ।
चन्द्ररश्मिप्रये शुभ्रे माद्रीपुत्रावलंकृते ॥ १२.३६.३६ ॥
Dann nahmen die beiden Helden für ihn die Yak-Schweif-Fächer auf: die Söhne der Mādrī, strahlend und geschmückt, den Mondstrahlen lieb.
12.36.37
ते पञ्च रथमास्थाय भ्रातरः समलंकृताः ।
भूतानीव समस्तानि राजन्ददृशिरे तदा ॥ १२.३६.३७ ॥
Geschmückt bestiegen die fünf Brüder den Wagen; o König, da erschienen sie wie alle Wesen.
12.36.38
आस्थाय तु रथं शुभ्रं युक्तमश्वैर्मनोजवैः ।
अन्वयात्पृष्ठतो राजन्युयुत्सुः पाण्डवाग्रजम् ॥ १२.३६.३८ ॥
Den hellen Wagen besteigend, bespannt mit Pferden schnell wie der Gedanke, folgte Yuyutsu, o König, von hinten dem Ältesten der Pāṇḍava.
12.36.39
रथं हेममयं शुभ्रं शैव्यसुग्रीवयाजितम् ।
सह सात्यकिना कृष्णः समास्थायान्वयात्कुरून् ॥ १२.३६.३९ ॥
Auf dem goldenen, hellen Wagen, bespannt von Śaibya und Sugrīva, bestieg Kṛṣṇa zusammen mit Sātyaki und folgte den Kuru.
12.36.40
नरयानेन तु ज्येष्ठः पिता पार्थस्य भारत ।
अग्रतो धर्मराजस्य गान्धारीसहितो ययौ ॥ १२.३६.४० ॥
O Bharata, der Älteste, der Vater Pārthas, fuhr in einem von Menschen gezogenen Gefährt mit Gāndhārī vor König Dharma.
12.36.41
कुरुस्त्रियश्च ताः सर्वाः कुन्ती कृष्णा च माधवी ।
यानैरुच्चावचैर्जग्मुर्विदुरेण पुरस्कृताः ॥ १२.३६.४१ ॥
Alle Frauen der Kuru — Kuntī, Kṛṣṇā und Mādhavī — fuhren in verschiedenartigen Fahrzeugen, von Vidura angeführt.
12.36.42
ततो रथाश्च बहुला नागाश्वसमलंकृताः ।
पादाताश्च हयाश्चैव पृष्ठतः समनुव्रजन् ॥ १२.३६.४२ ॥
Dann folgten von hinten viele mit Elefanten und Pferden geschmückte Wagen, Fußsoldaten und Pferde.
12.36.43
ततो वैतालिकैः सूतैर्मागधैश्च सुभाषितैः ।
स्तूयमानो ययौ राजा नगरं नागसाह्वयम् ॥ १२.३६.४३ ॥
Dann zog der König, von den Vaitālikas, Sūtas und Māgadhas mit wohlgesetzten Worten gepriesen, zur Stadt namens Nāgasāhvaya.
12.36.44
तत्प्रयाणं माहबाहोर्बभूवाप्रतिमं भुवि ।
आकुलाकुलमुत्क्रुष्टं हृष्टपुष्टजनाकुलम् ॥ १२.३६.४४ ॥
Jener Aufbruch des Starkarmigen war auf Erden unvergleichlich, Getümmel auf Getümmel, laut und voller froher, wohlhabender Menschen.
12.36.45
अभियाने तु पार्थस्य नरैर्नगरवासिभिः ।
नगरं राजमार्गाश्च यथावत्समलंकृताः ॥ १२.३६.४५ ॥
Beim Aufbruch des Sohnes der Pṛthā schmückten die Stadtbewohner die Stadt und die Königsstraßen gebührend.
12.36.46
पाण्डुरेण च माल्येन पताकाभिश्च मेदिनी ।
संस्कृतो राजमार्गोऽभूद्धूपनैश्च प्रधूपितः ॥ १२.३६.४६ ॥
Mit weißen Girlanden und Bannern wurde die Erde geschmückt; die Königsstraße wurde geschmückt und mit Weihrauch durchduftet.
12.36.47
अथ चूर्णैश्च गन्धानां नानापुष्पप्रियङ्गुभिः ।
माल्यदामभिरासक्तै राजवेश्माभिसंवृतम् ॥ १२.३६.४७ ॥
Dann war der Königspalast umgeben von duftenden Pulvern, mannigfaltigen Blüten, Priyaṅgu-Blüten und hängenden Blumengirlanden.
12.36.48
कुम्भाश्च नगरद्वारि वारिपूर्णा नवा दृढाः ।
सिताः सुमनसो गौराः स्थापितास्तत्र तत्र ह ॥ १२.३६.४८ ॥
An dem Stadttor wurden hier und dort neue, feste, weiße, mit Blumen geschmückte, wassergefüllte Krüge aufgestellt.
12.36.49
तथा स्वलंकृतं द्वारं नगरं पाण्डुनन्दनः ।
स्तूयमानः शुभैर्वाक्यैः प्रविवेश सुहृद्वृतः ॥ १२.३६.४९ ॥
So betrat der Sohn Pāṇḍus die Stadt durch das prächtig geschmückte Tor, von glückverheißenden Worten gepriesen und von seinen Freunden umgeben.