மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.36.1
श्रोतुमिच्छामि भगवन्विस्तरेण महामुने ।
राजधर्मान्द्विजश्रेष्ठ चातुर्वर्ण्यस्य चाखिलान् ॥ १२.३६.१ ॥
ஓ பகவானே, ஓ மகாமுனியே, ஓ த்விஜஶ்ரேஷ்டரே, அரச தர்மங்களையும் நான்கு வர்ணங்களின் முழு தர்மங்களையும் விரிவாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
12.36.2
आपत्सु च यथा नीतिः प्रणेतव्या द्विजोत्तम ।
धर्म्यमालम्ब्य पन्थानं विजयेयं कथं महीम् ॥ १२.३६.२ ॥
ஓ த்விஜோத்தமரே, ஆபத்துக் காலங்களில் எவ்வாறு நீதி வகுக்கப்பட வேண்டும்? தர்ம வழியைப் பற்றிக்கொண்டு பூமியை நான் எவ்வாறு வெல்வது?
12.36.3
प्रायश्चित्तकथा ह्येषा भक्ष्याभक्ष्यसमन्विता ।
कौतूहलानुप्रवणा हर्षं जनयतीव मे ॥ १२.३६.३ ॥
உண்ணத்தகுந்தவை மற்றும் உண்ணத்தகாதவை பற்றிய இந்த பிராயச்சித்த கதை, ஆர்வத்தைத் தூண்டி எனக்கு மகிழ்ச்சியை அளிப்பது போலிருக்கிறது.
12.36.4
धर्मचर्या च राज्यं च नित्यमेव विरुध्यते ।
एवं मुह्यति मे चेतश्चिन्तयानस्य नित्यशः ॥ १२.३६.४ ॥
தர்மச் செயல்பாடும் அரசாட்சியும் எப்போதும் முரண்படுகின்றன. இவ்வாறு தொடர்ந்து சிந்திப்பதால் என் மனம் குழம்புகிறது.
12.36.5
तमुवाच महाराज व्यासो वेदविदां वरः ।
नारदं समभिप्रेक्ष्य सर्वं जानन्पुरातनम् ॥ १२.३६.५ ॥
ஓ மகாராஜனே, வேதம் அறிந்தோரில் சிறந்த வியாசர், பழமையான அனைத்தையும் அறிந்த நாரதரை நோக்கி அவரிடம் கூறினார்.
12.36.6
श्रोतुमिच्छसि चेद्धर्मं निखिलेन नराधिप ।
प्रेहि भीष्मं महाबाहो वृद्धं कुरुपितामहम् ॥ १२.३६.६ ॥
ஓ நராதிபனே, நீ தர்மத்தை முழுமையாகக் கேட்க விரும்பினால், ஓ மகாபாகுவே, முதியவரான குருக்களின் பிதாமகர் பீஷ்மரிடம் செல்.
12.36.7
स ते धर्मरहस्येषु संशयान्मनसि स्थितान् ।
छेत्ता भागीरथीपुत्रः सर्वज्ञः सर्वधर्मवित् ॥ १२.३६.७ ॥
தர்மத்தின் இரகசியங்களில் உன் மனத்தில் நிலைத்துள்ள ஐயங்களை நீக்குபவர், பாகீரதியின் மகனும் எல்லாம் அறிந்தவரும் எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவருமான அவரே.
12.36.8
जनयामास यं देवी दिव्या त्रिपथगा नदी ।
साक्षाद्ददर्श यो देवान्सर्वानिन्द्रपुरोगमान् ॥ १२.३६.८ ॥
தெய்வீக திரிபதகா நதியாகிய தேவி எவரைப் பெற்றெடுத்தாளோ, இந்திரனை முன்னிட்டுள்ள எல்லா தேவர்களையும் நேரில் கண்டவர் அவரே.
12.36.9
बृहस्पतिपुरोगांस्तु देवर्षीनसकृत्प्रभुः ।
तोषयित्वोपचारेण राजनीतिमधीतवान् ॥ १२.३६.९ ॥
பிருஹஸ்பதியை முன்னிட்ட தேவரிஷிகளை மீண்டும் மீண்டும் பணிவிடையால் மகிழ்வித்து, வல்லவராகிய அவர் அரசநீதியைக் கற்றறிந்தார்.
12.36.10
उशना वेद यच्छास्त्रं देवासुरगुरुर्द्विजः ।
स च धर्मं सवैयाख्यं प्राप्तवान्कुरुसत्तमः ॥ १२.३६.१० ॥
தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் குருவான துவிஜ உசனா அறிந்த சாத்திரத்தையும், அதன் தனிப்பெயர் கொண்ட தர்மத்தையும் அந்த குருசிறந்தவர் பெற்றார்.
12.36.11
भार्गवाच्च्यवनाच्चापि वेदानङ्गोपबृंहितान् ।
प्रतिपेदे महाबुद्धिर्वसिष्ठाच्चरितव्रतः ॥ १२.३६.११ ॥
பிருகுவின் மரபினர் சியவனரிடமிருந்தும், வசிஷ்டரிடமிருந்தும் அங்கங்களால் வளர்க்கப்பட்ட வேதங்களை அந்த மகாபுத்தியுள்ள, விரதங்களைக் கடைப்பிடித்தவர் பெற்றார்.
12.36.12
पितामहसुतं ज्येष्ठं कुमारं दीप्ततेजसम् ।
अध्यात्मगतितत्त्वज्ञमुपाशिक्षत यः पुरा ॥ १२.३६.१२ ॥
பிதாமகரின் மூத்த மகனாகிய, ஒளிரும் தேஜஸ் கொண்ட குமாரர், ஆன்ம கதியின் தத்துவத்தை அறிந்தவர்; அவரிடமிருந்து முன்பு கற்றவர் அவரே.
12.36.13
मार्कण्डेयमुखात्कृत्स्नं यतिधर्ममवाप्तवान् ।
रामादस्त्राणि शक्राच्च प्राप्तवान्पुरुपर्षभः ॥ १२.३६.१३ ॥
அவர் மார்க்கண்டேயரின் வாயிலிருந்து யதி-தர்மத்தை முழுமையாகப் பெற்றிருந்தார்; ராமரிடமிருந்தும் இந்திரனிடமிருந்தும் அஸ்திரங்களையும் பெற்றிருந்தார்; அவர் மனிதர்களில் சிறந்தவர்.
12.36.14
मृत्युरात्मेच्छया यस्य जातस्य मनुजेष्वपि ।
तथाऽनपत्यस्य सतः पुण्यलोकादिविश्रुताः ॥ १२.३६.१४ ॥
மனிதர்களிடையே பிறந்தபோதிலும், அவரது மரணம் அவரது சொந்த விருப்பத்தாலேயே நிகழ்ந்தது; அவ்வாறே, புத்திரரற்றவராக இருந்தபோதிலும், அவர் புண்ணிய உலகங்கள் முதலியவற்றுக்காகப் புகழ்பெற்றவராக இருந்தார்.
12.36.15
यस्य ब्रह्मर्षयः पुण्या नित्यमासन्स भसादः ।
यस्य नाविदितं किंचिज्ज्ञानं ज्ञेयेषु दृश्यते ॥ १२.३६.१५ ॥
புண்ணியமான பிரம்மரிஷிகள் எப்போதும் அவரிடம் இருந்தனர், புனித எச்சங்களை உண்பவர்களும் இருந்தனர்; அறியத்தக்கவற்றில் அவருக்குத் தெரியாதது எதுவும் காணப்படவில்லை.
12.36.16
स ते वक्ष्यति धर्मज्ञः सूक्ष्मधर्मार्थतत्त्ववित् ।
तमभ्येहि पुरा प्राणान्स विमुञ्चति धर्मवित् ॥ १२.३६.१६ ॥
அவர் தர்மத்தை அறிந்தவர், நுட்பமான தர்மத்தையும் அர்த்தத்தின் உண்மையையும் அறிந்தவர்; அவர் உனக்குச் சொல்வார். அவர் தன் உயிரை விடுவதற்கு முன்பு அவரிடம் செல்; அந்த தர்மஞானி உயிரை விடப்போகிறார்.
12.36.17
एवमुक्तस्तु कौन्तेयो दीर्घप्रज्ञो महामतिः ।
उवाच वदतां श्रेष्ठं व्यासं सत्यवतीसुतम् ॥ १२.३६.१७ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது, நீண்ட ஞானமும் பெரிய அறிவும் கொண்ட குந்தியின் மகன், பேசுபவர்களில் சிறந்தவரான சத்யவதியின் மகன் வியாசரிடம் கூறினார்.
12.36.18
वैशसं सुमहत्कृत्वा ज्ञातीनां रोमहर्षणम् ।
आगस्कृत्सर्वलोकस्य पृथिवीनाशकारकः ॥ १२.३६.१८ ॥
உறவினர்களின் மிகப் பெரிய, மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும் படுகொலையைச் செய்து, உலகம் முழுவதற்கும் குற்றவாளியாகி, பூமியின் அழிவுக்குக் காரணமானேன்.
12.36.19
घातयित्वा तमेवाजौ छलेनाजिह्नयोधिनम् ।
उपसंप्रष्टुमर्हामि तमहं केन हेतुना ॥ १२.३६.१९ ॥
போரில் வஞ்சனையால் அந்த நேரான வீரனைக் கொல்வித்த பின், எந்தக் காரணத்தால் நான் அவனிடம் சென்று வணங்கத் தகுதியுடையவன்?
12.36.20
ततस्तं नृपतिश्रेष्ठं चातुर्वर्ण्यहितेप्सया ।
पुनरेव महाबाहुर्यदुश्रेष्ठोऽब्रवीद्वचः ॥ १२.३६.२० ॥
அப்போது நான்கு வர்ணத்தாரின் நலனை விரும்பி, யாதவர்களில் சிறந்த மகாபாகு அந்த மன்னர்களில் சிறந்தவனிடம் மீண்டும் இச்சொற்களைச் சொன்னார்.
12.36.21
नेदानीमतिनिर्बन्धं शोके त्वं कर्तुमर्हसि ।
यदाह भगवान्व्यासस्तत्कुरुष्व नृपोत्तम ॥ १२.३६.२१ ॥
இப்போது துக்கத்தில் அதிக பிடிவாதம் கொள்ளக் கூடாது. பகவான் வ்யாசர் சொன்னதையே செய், ஓ நரபதிகளில் உத்தமனே.
12.36.22
ब्राह्मणास्त्वां महाबाहो भ्रातरश्च महौजसः ।
पर्जन्यमिव घर्मान्ते नाथमाना उपासते ॥ १२.३६.२२ ॥
ஓ மகாபாகுவே, வெப்பத்தின் முடிவில் மழைமேகத்தை நாடுவது போல், பிராமணர்களும் உன் மகா ஒளிபடைத்த சகோதரர்களும் உன்னை நாதனாகக் கருதி உன்னை வணங்குகின்றனர்.
12.36.23
हतशिष्टाश्च राजानः कृत्स्नं चैव समागतम् ।
चातुर्वर्ण्यं महाराज राष्ट्रं ते कुरुजाङ्गलम् ॥ १२.३६.२३ ॥
ஓ மகாராஜா, கொல்லப்படாது எஞ்சிய அரசர்களும், ஒன்றுகூடிய முழு நான்கு வர்ணத்தாரும், உன் குருஜாங்கல நாடும்.
12.36.24
प्रियार्थमपि चैतेषां ब्राह्मणानां महात्मनाम् ।
नियोगादस्य च गुरोर्व्यासस्यामिततेजसः ॥ १२.३६.२४ ॥
இந்த மகாத்மாவான பிராமணர்களின் மகிழ்ச்சிக்காகவும், அளவற்ற ஒளியுடைய குரு வ்யாசரின் கட்டளையாலும்.
12.36.25
सुहृदामस्मदादीनां द्रौपद्यांश्च परंतप ।
कुरु प्रियममित्रघ्न लोकस्य च हितं कुरु ॥ १२.३६.२५ ॥
எதிரிகளை வாட்டுபவனே, நண்பர்களுக்கும், எங்களைப் போன்றோருக்கும், திரௌபதிக்கும் நன்மை செய்; எதிரிகளைக் கொல்பவனே, உலகுக்கும் நன்மை செய்.
12.36.26
एवमुक्तः स कृष्णेन राजा राजीवलोचनः ।
हितार्थं सर्वलोकस्य समुत्तस्थौ महामनाः ॥ १२.३६.२६ ॥
கிருஷ்ணனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட தாமரைக்கண்ணன் அரசன், உலகனைத்துக்கும் நன்மைக்காக, பெருமனம் கொண்டு எழுந்தான்.
12.36.27
सोऽनुनीतो नरव्याघ्र विष्टरश्रवसा स्वयम् ।
द्वैपायनेन च तथा देवस्थानेन जिष्णुना ॥ १२.३६.२७ ॥
நரவ்யாக்ரனே, அவனை விஷ்டரச்ரவஸ் (வியாசர்) தானே, த்வைபாயனர், தேவஸ்தானர், ஜிஷ்ணு (அர்ஜுனன்) ஆகியோரும் அவ்வாறே சமாதானப்படுத்தினர்.
12.36.28
एतैश्चान्यैश्च बहुभिरनुनीतो युधिष्ठिरः ।
व्यजहान्मानसं दुःखं संतापं च महायशाः ॥ १२.३६.२८ ॥
இவர்களாலும் வேறு பலராலும் சமாதானப்படுத்தப்பட்ட மகாயசஸ்வியான யுதிஷ்டிரன், மனத் துன்பத்தையும் தாபத்தையும் கைவிட்டான்.
12.36.29
श्रुतवाक्यः श्रुतनिधिः श्रुतश्राव्यविशारदः ।
व्यवस्य मनसा शान्तिमगच्छत्पाण्डुनन्दनः ॥ १२.३६.२९ ॥
வாக்கியங்களைக் கேட்டவனும், கல்வியின் களஞ்சியமும், கேட்கத்தகுந்தவற்றில் நிபுணனுமான பாண்டுவின் மகன் மனத்தில் உறுதி கொண்டு அமைதியை அடைந்தான்.
12.36.30
स तैः परिवृतो राजा नक्षत्रैरिव चन्द्रमाः ।
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य स्वपुरं प्रविवेश ह ॥ १२.३६.३० ॥
அவர்களால் சூழப்பட்ட அந்த அரசன், நட்சத்திரங்களால் சூழ்ந்த சந்திரனைப் போல, திருதராஷ்டிரனை முன்னிட்டு தன் நகரத்தில் நுழைந்தான்.
12.36.31
प्रविविक्षुः स धर्मज्ञः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अर्चयामास देवांश्च ब्राह्मणांश्च सहस्रशः ॥ १२.३६.३१ ॥
நுழையத் தயாரான தர்மம் அறிந்த குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரர் தேவர்களையும் பிராமணர்களையும் ஆயிரக்கணக்கில் வணங்கினார்.
12.36.32
ततो नवं रथं शुभ्रं कम्बलाजिनसंवृतम् ।
युक्तं षोडशभिस्त्वश्चैः पाण्डुरैः शुभलक्षणैः ॥ १२.३६.३२ ॥
பின்னர் கம்பளியும் தோல்களும் போர்த்தப்பட்ட புதிய, பிரகாசமான தேர் கொண்டுவரப்பட்டது; அதில் நல்ல அடையாளமுள்ள பதினாறு வெண்குதிரைகள் பூட்டப்பட்டிருந்தன.
12.36.33
मन्त्रैरभ्यर्चितं पण्यैः स्तूयमानश्च बन्दिभिः ।
आरुरोह यथा देवः सोमोऽम्रतमयं यथम् ॥ १२.३६.३३ ॥
மந்திரங்களால் வழிபடப்பட்டு, பாடகர்களால் போற்றப்பட்டவராக, சோமன் அமுதமயமான தேரில் ஏறுவது போல அவர் அதில் ஏறினார்.
12.36.34
जग्राह रश्मीन्कौन्तेयो भीमो भीमपराक्रमः ।
अर्जुनः पाण्डुरं छत्रं धारयामास भानुमत् ॥ १२.३६.३४ ॥
குந்தியின் மகனான பீமன், பெரும் வீரம் கொண்டவர், கடிவாளங்களைப் பற்றினார்; அர்ஜுனன் ஒளிரும் வெண்குடையைப் பிடித்தார்.
12.36.35
ध्रियमाणं च तच्छत्रं पाण्डुरं राजमूर्धनि ।
शुशुभे तारकाराजः सिताभ्र इव चाम्बरे ॥ १२.३६.३५ ॥
அரசரின் தலைக்கு மேல் பிடிக்கப்பட்ட அந்த வெண்குடை, வானில் வெண்மேகத்தின் நடுவே நட்சத்திரங்களின் அரசன் போல ஒளிர்ந்தது.
12.36.36
चामरव्यजने त्वस्य वीरौ जगृहतुस्तदा ।
चन्द्ररश्मिप्रये शुभ्रे माद्रीपुत्रावलंकृते ॥ १२.३६.३६ ॥
அப்போது இரு வீரர்கள் அவருக்கு சாமரமும் விசிறியும் பிடித்தனர்; சந்திரக் கதிர்களை விரும்பும், பிரகாசமான, அலங்கரிக்கப்பட்ட மாத்ரியின் இரு மகன்களே அவர்கள்.
12.36.37
ते पञ्च रथमास्थाय भ्रातरः समलंकृताः ।
भूतानीव समस्तानि राजन्ददृशिरे तदा ॥ १२.३६.३७ ॥
அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த ஐந்து சகோதரர்களும் தேரில் ஏறினர்; ஓ அரசே, அப்போது அவர்கள் எல்லா உயிரினங்களைப் போலத் தெரிந்தனர்।
12.36.38
आस्थाय तु रथं शुभ्रं युक्तमश्वैर्मनोजवैः ।
अन्वयात्पृष्ठतो राजन्युयुत्सुः पाण्डवाग्रजम् ॥ १२.३६.३८ ॥
மனவேகக் குதிரைகள் பூட்டிய வெண்மையான தேரில் ஏறி, ஓ அரசே, யுயுத்சு பாண்டவர்களில் மூத்தவனைப் பின்தொடர்ந்தான்।
12.36.39
रथं हेममयं शुभ्रं शैव्यसुग्रीवयाजितम् ।
सह सात्यकिना कृष्णः समास्थायान्वयात्कुरून् ॥ १२.३६.३९ ॥
சைப்யனும் சுக்ரீவனும் பூட்டிய பொன்மயமான வெண்மையான தேரில் சாத்யகியுடன் கிருஷ்ணன் ஏறி குருக்களைப் பின்தொடர்ந்தான்।
12.36.40
नरयानेन तु ज्येष्ठः पिता पार्थस्य भारत ।
अग्रतो धर्मराजस्य गान्धारीसहितो ययौ ॥ १२.३६.४० ॥
ஓ பரதா, பார்த்தனின் தந்தையாகிய மூத்தவன் மனிதர்களால் இழுக்கப்படும் வாகனத்தில் காந்தாரியுடன் தர்மராஜனுக்கு முன்னால் சென்றான்।
12.36.41
कुरुस्त्रियश्च ताः सर्वाः कुन्ती कृष्णा च माधवी ।
यानैरुच्चावचैर्जग्मुर्विदुरेण पुरस्कृताः ॥ १२.३६.४१ ॥
குருக்களின் பெண்கள் அனைவரும், குந்தியும், கிருஷ்ணையும், மாதவியும் பல்வேறு வாகனங்களில் விதுரனை முன்னிறுத்திச் சென்றனர்।
12.36.42
ततो रथाश्च बहुला नागाश्वसमलंकृताः ।
पादाताश्च हयाश्चैव पृष्ठतः समनुव्रजन् ॥ १२.३६.४२ ॥
பின்னர் யானைகளும் குதிரைகளும் அலங்கரித்த பல தேர்களும், காலாட்படையும், குதிரைகளும் பின்தொடர்ந்தன।
12.36.43
ततो वैतालिकैः सूतैर्मागधैश्च सुभाषितैः ।
स्तूयमानो ययौ राजा नगरं नागसाह्वयम् ॥ १२.३६.४३ ॥
அப்போது வைதாளிகர், சூதர், மாகதர் ஆகியோரால் நல்ல சொற்களால் புகழப்பட்டவராக அரசன் நாகசாஹ்வய நகரை நோக்கிச் சென்றான்.
12.36.44
तत्प्रयाणं माहबाहोर्बभूवाप्रतिमं भुवि ।
आकुलाकुलमुत्क्रुष्टं हृष्टपुष्टजनाकुलम् ॥ १२.३६.४४ ॥
மகாபாகுவின் அந்தப் புறப்பாடு உலகில் ஒப்பற்றதாக இருந்தது; பேரொலியும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த மக்கள் கூட்டத்தால் நிரம்பி இருந்தது.
12.36.45
अभियाने तु पार्थस्य नरैर्नगरवासिभिः ।
नगरं राजमार्गाश्च यथावत्समलंकृताः ॥ १२.३६.४५ ॥
பார்த்தனின் புறப்பாட்டின்போது நகரவாசிகள் நகரையும் அரச வீதிகளையும் முறையாக அலங்கரித்தனர்.
12.36.46
पाण्डुरेण च माल्येन पताकाभिश्च मेदिनी ।
संस्कृतो राजमार्गोऽभूद्धूपनैश्च प्रधूपितः ॥ १२.३६.४६ ॥
வெண்மையான மாலைகளாலும் கொடிகளாலும் நிலம் அலங்கரிக்கப்பட்டது; அரச வீதி அலங்கரிக்கப்பட்டு தூபங்களால் மணம் வீசியது.
12.36.47
अथ चूर्णैश्च गन्धानां नानापुष्पप्रियङ्गुभिः ।
माल्यदामभिरासक्तै राजवेश्माभिसंवृतम् ॥ १२.३६.४७ ॥
பின்னர் வாசனைப் பொடிகளாலும் பல மலர்களாலும் பிரியங்கு மலர்களாலும், தொங்கும் மாலைகளாலும் அரண்மனை சூழப்பட்டிருந்தது.
12.36.48
कुम्भाश्च नगरद्वारि वारिपूर्णा नवा दृढाः ।
सिताः सुमनसो गौराः स्थापितास्तत्र तत्र ह ॥ १२.३६.४८ ॥
நகர வாயிலில் நீர் நிரம்பிய புதிய, உறுதியான, வெண்மையான, மலர்களுடன் கூடிய பானைகள் இங்கும் அங்கும் வைக்கப்பட்டிருந்தன.
12.36.49
तथा स्वलंकृतं द्वारं नगरं पाण्डुनन्दनः ।
स्तूयमानः शुभैर्वाक्यैः प्रविवेश सुहृद्वृतः ॥ १२.३६.४९ ॥
அதேபோல் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட நகர வாயில் வழியாக, பாண்டுவின் மகன் மங்கல வார்த்தைகளால் புகழப்பட்டவனாக, நண்பர்களால் சூழப்பட்டு நகரத்துக்குள் நுழைந்தான்.