Mahābhārata · Adhyāya 12.368

12.368.1

अथ तेन नरश्रेष्ठ ब्राह्मणेन तपस्विना ।
निराहारेण वसता दुःखितास्ते भुजङ्गमाः ॥ १२.३६८.१ ॥

Da wurden jene Schlangen, o Bester der Menschen, betrübt, weil jener asketische Brahmane fastend verweilte.

सर्वे संभूय सहिता ह्यस्य नावस्य बान्धवाः ।
भ्रातरस्तनया भार्या ययुस्तं ब्राह्मणं प्रति ॥ १२.३६८.२ ॥

Alle seine Verwandten — Brüder, Söhne und Gattin — gingen gemeinsam zu jenem Brahmanen.

तेऽपश्यन्पुलिने तं वै विविक्ते नियतव्रतम् ।
समासीनं निराहारं द्विजं जप्यपरायणम् ॥ १२.३६८.३ ॥

Sie sahen ihn an einer abgelegenen Sandbank sitzen, in strengen Gelübden, fastend, ins Murmeln der Rezitation versunken.

ते सर्वे समभिक्रम्य विप्रमभ्यर्च्य चासकृत् ।
ऊचुर्वाक्यमसंदिग्धमातिथेयस्य बान्धवाः ॥ १२.३६८.४ ॥

Alle Verwandten traten heran, ehrten den Brahmanen wieder und wieder und sprachen klare Worte über die Gastfreundschaft gegenüber dem Gast.

षष्ठो हि दिवसस्तेऽद्य प्राप्तस्येह तपोधन ।
न चाभिभाषसे किंचिदाहारं धर्मवत्सल ॥ १२.३६८.५ ॥

O Schatz der Askese, heute ist der sechste Tag, seit du hier angekommen bist; du sprichst nichts und nimmst keine Nahrung, o Liebhaber des Dharma.

आमानभिगतश्चासि वयं च त्वामुपस्थिताः ।
कार्यं चातिथ्यमस्माभिरीप्सितं तव ऋद्धिमत् ॥ १२.३६८.६ ॥

Du bist mit Ehren empfangen worden, und wir stehen vor dir. Unsere Pflicht ist es, dir die gewünschte Gastfreundschaft in reicher Fülle zu gewähren.

मूलं फलं वा पर्णं वा पयो वा द्विजसत्तम ।
आहारहेतोरन्नं वा भोक्तुमर्हसि ब्राह्मण ॥ १२.३६८.७ ॥

O Bester der Zweimalgeborenen, eine Wurzel, eine Frucht, ein Blatt oder Milch, oder irgendeine Speise – zur Nahrung sollst du essen, o Brāhmaṇa.

त्यक्ताहारेण भवता वने निवसता त्वया ।
बालवृद्धमिदं सर्वं पीड्यते धर्मसंकरात् ॥ १२.३६८.८ ॥

Weil du, im Wald wohnend und die Nahrung aufgegeben hast, leidet all dies – auch Kinder und Alte – durch die Verwirrung des Dharma.

न हि नो भ्रूणहा कश्चित्पन्नगेष्विह विद्यते ।
पूर्वाशी वा कुले ह्यस्मिन्देवतातिथिबन्धुषु ॥ १२.३६८.९ ॥

Hier unter den Schlangen gibt es in unserer Familie keinen Embryonenmörder; auch niemanden, der vor Göttern, Gästen und Verwandten isst.

उपदेशेन युष्माकमाहारोऽयं कृतो मया ।
द्विरूनं दशरात्रं वै नागस्यागमनं प्रति ॥ १२.३६८.१० ॥

Auf euren Rat hin habe ich diese Speiseregel gehalten: zehn Nächte, minus zwei, in Erwartung der Ankunft der Schlange.

यद्यष्टरात्रेऽतिक्रान्ते नागमिष्यति पन्नगः ।
तदाहारं करिष्यामि तन्निमित्तमिद व्रतम् ॥ १२.३६८.११ ॥

Wenn nach acht Nächten die Schlange nicht kommt, dann werde ich Speise zu mir nehmen; um seinetwillen ist dieses Gelübde.

कर्तव्यो न च संतापो गम्यतां च यथागतम् ।
तन्निमित्तमिदं सर्वं नैतद्भेत्तुगिहार्हथ ॥ १२.३६८.१२ ॥

Kein Kummer soll entstehen; geht, wie ihr gekommen seid. All dies ist dafür da; ihr solltet es hier nicht brechen.

ते तेन समनुज्ञाता ब्राह्मणेन भुजङ्गमाः ।
स्वमेव भवनं जग्मुरकृतार्था नरर्षभ ॥ १२.३६८.१३ ॥

So vom Brahmanen entlassen, kehrten die Schlangen in ihre eigene Behausung zurück, o Stier unter den Menschen, ohne ihr Ziel erreicht zu haben.