Mahābhārata · Adhyāya 12.368

12.368.1

अथ तेन नरश्रेष्ठ ब्राह्मणेन तपस्विना ।
निराहारेण वसता दुःखितास्ते भुजङ्गमाः ॥ १२.३६८.१ ॥

Então, ó melhor dos homens, como aquele brâmane asceta permanecia em jejum, aquelas serpentes ficaram aflitas.

सर्वे संभूय सहिता ह्यस्य नावस्य बान्धवाः ।
भ्रातरस्तनया भार्या ययुस्तं ब्राह्मणं प्रति ॥ १२.३६८.२ ॥

Todos os seus parentes reunidos — irmãos, filhos e esposa — foram até aquele brâmane.

तेऽपश्यन्पुलिने तं वै विविक्ते नियतव्रतम् ।
समासीनं निराहारं द्विजं जप्यपरायणम् ॥ १२.३६८.३ ॥

Viram-no sentado numa margem arenosa isolada, fiel aos seus votos, em jejum, absorto na recitação.

ते सर्वे समभिक्रम्य विप्रमभ्यर्च्य चासकृत् ।
ऊचुर्वाक्यमसंदिग्धमातिथेयस्य बान्धवाः ॥ १२.३६८.४ ॥

Todos os parentes se aproximaram, honraram o brâmane repetidas vezes e disseram palavras claras sobre a hospitalidade devida ao hóspede.

षष्ठो हि दिवसस्तेऽद्य प्राप्तस्येह तपोधन ।
न चाभिभाषसे किंचिदाहारं धर्मवत्सल ॥ १२.३६८.५ ॥

Ó tesouro de ascese, hoje é o sexto dia desde que chegaste aqui; não dizes nada e não tomas alimento, ó amante do dharma.

आमानभिगतश्चासि वयं च त्वामुपस्थिताः ।
कार्यं चातिथ्यमस्माभिरीप्सितं तव ऋद्धिमत् ॥ १२.३६८.६ ॥

Foste recebido com honra, e nós estamos diante de ti. O nosso dever é oferecer-te a hospitalidade que desejas, em plena abundância.

मूलं फलं वा पर्णं वा पयो वा द्विजसत्तम ।
आहारहेतोरन्नं वा भोक्तुमर्हसि ब्राह्मण ॥ १२.३६८.७ ॥

Ó melhor dos nascidos duas vezes, uma raiz, um fruto, uma folha ou leite, ou algum alimento — para te nutrires deves comer, ó brāhmaṇa.

त्यक्ताहारेण भवता वने निवसता त्वया ।
बालवृद्धमिदं सर्वं पीड्यते धर्मसंकरात् ॥ १२.३६८.८ ॥

Porque tu, habitando na floresta e tendo abandonado o alimento, todo isto — também crianças e idosos — sofre pela confusão do dharma.

न हि नो भ्रूणहा कश्चित्पन्नगेष्विह विद्यते ।
पूर्वाशी वा कुले ह्यस्मिन्देवतातिथिबन्धुषु ॥ १२.३६८.९ ॥

Aqui, entre as serpentes, na nossa família não há assassino de embriões; nem alguém que coma antes dos deuses, hóspedes e parentes.

उपदेशेन युष्माकमाहारोऽयं कृतो मया ।
द्विरूनं दशरात्रं वै नागस्यागमनं प्रति ॥ १२.३६८.१० ॥

Por vossa instrução fiz esta observância alimentar: dez noites, menos duas, à espera da vinda da serpente.

यद्यष्टरात्रेऽतिक्रान्ते नागमिष्यति पन्नगः ।
तदाहारं करिष्यामि तन्निमित्तमिद व्रतम् ॥ १२.३६८.११ ॥

Se, passadas oito noites, a serpente não vier, então tomarei alimento; por causa dele é este voto.

कर्तव्यो न च संतापो गम्यतां च यथागतम् ।
तन्निमित्तमिदं सर्वं नैतद्भेत्तुगिहार्हथ ॥ १२.३६८.१२ ॥

Não deve haver aflição; ide como viestes. Tudo isto é por causa disso; não deveis quebrá-lo aqui.

ते तेन समनुज्ञाता ब्राह्मणेन भुजङ्गमाः ।
स्वमेव भवनं जग्मुरकृतार्था नरर्षभ ॥ १२.३६८.१३ ॥

Assim dispensadas pelo brâmane, as serpentes voltaram às suas próprias moradas, ó touro entre os homens, sem terem cumprido o seu propósito.