Mahābhārata · Adhyāya 12.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.69.1
दण्डनीतिश्च राजा च समस्तौ तावुभावपि ।
तत्र किं कुर्वतः सिद्धिस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.६९.१ ॥
Die Lehre von der Strafgewalt (daṇḍanīti) und der König sind beide gleich. Welcher Erfolg kommt dem zu, der dabei was tut? Großvater, sage mir das.
12.69.2
माहात्म्यं दण्डनीत्यास्तु साध्यं शब्दैः सहेतुकैः ।
शृणु मे शंसतो राजन्यथावदिह भारत ॥ १२.६९.२ ॥
Die Größe der Lehre von der Strafgewalt ist mit Worten und Gründen darzulegen. Höre mir zu, o König, o Nachkomme Bharatas, während ich es hier genau so darlege, wie es ist.
12.69.3
दण्डनीतिः स्वधर्मेषु चातुर्वर्ण्यं नियच्छति ।
प्रयुक्ता स्वामिना सम्यगधर्मेभ्यो नियच्छति ॥ १२.६९.३ ॥
Die Lehre von der Strafgewalt hält die vier Stände in ihren eigenen Pflichten; wenn der Herrscher sie richtig anwendet, hält sie sie vom Unrecht zurück.
12.69.4
चातुर्वर्ण्ये स्वधर्मस्थे मर्यादानामसंकरे ।
दण्डनीतिकृते क्षेमे प्रजानामकुतोभये ॥ १२.६९.४ ॥
Wenn die vier Stände in ihren Pflichten verharren und die Grenzen nicht vermischt werden, kommen den Untertanen durch die Lehre von der Strafgewalt Sicherheit und Furchtlosigkeit von allen Seiten.
12.69.5
सोमे प्रयत्नं कुर्वन्ति वयो वर्णा यथाविधि ।
तस्मादेव मनुष्याणां सुखं विद्धि समाहितम् ॥ १२.६९.५ ॥
Die Lebensstadien und die Stände bemühen sich der Vorschrift gemäß um das Wohl (soma). Wisse daher, dass das Glück der Menschen gesichert ist.
12.69.6
कालो वा कारणं राज्ञो राजा वा कालकारणम् ।
इति ते संशयो माभूद्राजा कालस्य कारणम् ॥ १२.६९.६ ॥
Ist die Zeit die Ursache des Königs, oder der König die Ursache der Zeit? Dieser Zweifel soll dich nicht länger beschäftigen: Der König ist die Ursache der Zeit.
12.69.7
दण्डनीत्यां यदा राजा सम्यक्कार्त्स्न्येन वर्तते ।
तदा कृतयुगं नाम कालः श्रेष्ठः प्रवर्तते ॥ १२.६९.७ ॥
Wenn der König in der Staatskunst (daṇḍanīti) vollständig und recht handelt, dann beginnt das beste Zeitalter, Kṛtayuga genannt.
12.69.8
भवेत्कृतयुगे धर्मो नाधर्मो विद्यते क्वचित् ।
सर्वेषामेव वर्णानां नाधर्मे रमते मनः ॥ १२.६९.८ ॥
Im Kṛta-Zeitalter herrscht dharma; adharma findet sich nirgends, und der Geist aller Varṇas erfreut sich nicht am adharma.
12.69.9
योगक्षेमाः प्रवर्तन्ते प्रजानां नात्र संशयः ।
वैदिकानि च कर्माणि भवन्त्यपि गुणान्युत ॥ १२.६९.९ ॥
Wohlergehen und Sicherheit (yoga-kṣema) des Volkes gedeihen, daran ist kein Zweifel; auch die vedischen Riten werden wirkungsvoll.
12.69.10
ऋतवश्च सुखाः सर्वे भवन्त्युत निरामयाः ।
प्रसीदन्ति नराणां च स्वरवर्णमनांसि च ॥ १२.६९.१० ॥
Alle Jahreszeiten werden angenehm und frei von Krankheit; die Stimmen, Hautfarben und Gemüter der Menschen werden heiter.
12.69.11
व्याधयो न भवन्त्यत्र नाल्पायुर्दृश्यते नरः ।
विधवा न भवन्त्यत्र नृशंसो नात्र जायते ॥ १२.६९.११ ॥
Hier entstehen keine Krankheiten, und kein kurzlebiger Mensch ist zu sehen; hier gibt es keine Witwen, und hier wird kein grausamer Mensch geboren.
12.69.12
अकृष्टपच्या पृथिवी भवन्त्योषधयस्तथा ।
त्वक्पत्रफलमूलानि वीर्यवन्ति भवन्ति च ॥ १२.६९.१२ ॥
Die Erde wird zu einer, die ohne Pflügen reift, und ebenso die Kräuter; Rinde, Blätter, Früchte und Wurzeln werden kraftvoll.
12.69.13
नाधर्मो विद्यते तत्र धर्म एव तु केवलम् ।
इति कार्तयुगानेतान्गुणान्विद्धि युधिष्ठिर ॥ १२.६९.१३ ॥
Dort gibt es kein Unrecht, nur das Dharma existiert. So, o Yudhiṣṭhira, erkenne diese Eigenschaften des Kṛta-Zeitalters.
12.69.14
दण्डनीत्या यदा राजा त्रीनंशाननुवर्तते ।
चतुर्थमंशमुत्सृज्य तदा त्रेता प्रवर्तते ॥ १२.६९.१४ ॥
Wenn der König durch die Strafpolitik drei Teile befolgt und den vierten Teil aufgibt, dann beginnt das Tretā-Zeitalter.
12.69.15
अधर्मस्य चतुर्थांशस्त्रीनंशाननुवर्तते ।
कृष्टपच्यैव पृथिवी भवन्त्योषधयस्तथा ॥ १२.६९.१५ ॥
Der vierte Teil der Ungerechtigkeit folgt drei Teilen; dann bringt die Erde noch Früchte durch Pflügen hervor, und die Kräuter ebenso.
12.69.16
अर्धं त्यक्त्वा यदा राजा नीत्यर्धमनुवर्तते ।
ततस्तु द्वापरं नाम स कालः संप्रवर्तते ॥ १२.६९.१६ ॥
Wenn der König die Hälfte aufgibt und durch Politik der anderen Hälfte folgt, dann beginnt jene Zeit mit dem Namen Dvāpara-Zeitalter.
12.69.17
अशुभस्य यदा त्वर्धं द्वावंशावनुवर्तते ।
कुष्टपच्यैव पृथिवी भवत्यर्धफला तथा ॥ १२.६९.१७ ॥
Wenn die Hälfte des Üblen zwei Teilen folgt, wird die Erde schwer reifend und bringt nur halbe Früchte hervor.
12.69.18
दण्डनीतिं परित्यज्य यदा कार्त्स्न्येन भूमिपः ।
प्रजाः क्लिश्नात्ययोगेन प्रवर्तेत तदा कलिः ॥ १२.६९.१८ ॥
Wenn der König die Strafpolitik gänzlich aufgibt und seine Untertanen durch Unordnung quält, dann erhebt sich Kali.
12.69.19
कलावधर्मो भूयिष्ठो धर्मो भवति न क्वचित् ।
सर्वेषामेव वर्णानां स्वधर्माच्च्यवते मनः ॥ १२.६९.१९ ॥
Im Kali-Zeitalter wird Adharma überwiegen und Dharma nirgends bestehen; der Geist aller Varṇas wird von seiner eigenen Pflicht (svadharma) abfallen.
12.69.20
शूद्रा भैक्षेण जीवन्ति ब्राह्मणाः परिचर्यया ।
योगक्षेमस्य नाशश्च वर्तते वर्णसंकरः ॥ १२.६९.२० ॥
Die Śūdras werden vom Betteln leben und die Brāhmaṇen vom Dienen; die Sicherung des Erworbenen (yoga-kṣema) geht verloren, und die Vermischung der Varṇas (varṇa-saṃkara) tritt ein.
12.69.21
वैदिकानि च कर्माणि भवन्ति विगुणान्युत ।
ऋतवो न सुखाः सर्वे भवन्त्यामयिनस्तथा ॥ १२.६९.२१ ॥
Auch die vedischen Riten werden fehlerhaft werden, und nicht alle Jahreszeiten werden angenehm sein; alle Menschen werden krank werden.
12.69.22
ह्रसन्त च मनुष्याणां स्वरवर्णमनांस्युत ।
व्याधयश्च भवन्त्यत्र म्रियन्ते चाशतायुषः ॥ १२.६९.२२ ॥
Stimme, Hautfarbe und Geist der Menschen werden abnehmen; hier werden Krankheiten entstehen, und die Menschen werden sterben, bevor sie hundert Lebensjahre erreichen.
12.69.23
विधवाश्च भवन्त्यत्र नृशंसा जायते प्रजा ।
क्वचिद्वर्षति पर्जन्यः क्वचित्सस्यं प्ररोहति ॥ १२.६९.२३ ॥
Hier werden Frauen zu Witwen werden, und die Nachkommenschaft wird grausam geboren; mal wird die Regenwolke gießen, mal werden die Feldfrüchte sprießen.
12.69.24
रसाः सर्वे क्षयं यान्ति यदा नेच्छति भूमिपः ।
प्रजाः संरक्षितुं सम्यग्दण्डनीतिसमाहितः ॥ १२.६९.२४ ॥
Wenn der König nicht wünscht, seine Untertanen richtig zu schützen, und nicht fest in der Lehre der Herrschaft durch Strafe (daṇḍa-nīti) steht, dann vergehen alle Säfte (rasa).
12.69.25
राजा कृतयुगस्रष्टा त्रेताया द्वापरस्य च ।
युगस्य च चतुर्थस्य राजा भवति कारणम् ॥ १२.६९.२५ ॥
Der König ist der Schöpfer des Kṛta-Zeitalters, auch des Tretā- und Dvāpara-Zeitalters; und der König wird auch die Ursache des vierten Zeitalters.
12.69.26
कृतस्य करणाद्राजा स्वर्गमत्यन्तमश्नुते ।
त्रेतायाः करणाद्राजा स्वर्गं नात्यन्तमश्नुते ॥ १२.६९.२६ ॥
Durch das Herbeiführen des Kṛta-Zeitalters erlangt der König vollständig den Himmel; durch das Herbeiführen des Tretā-Zeitalters erlangt der König den Himmel nicht vollständig.
12.69.27
प्रवर्तनाद्द्वापरस्य यथाभागमुपाश्नुते ।
कलेः प्रवर्तनाद्राजा पापमत्यन्तमश्नुते ॥ १२.६९.२७ ॥
Durch das Herbeiführen des Dvāpara-Zeitalters erlangt der König entsprechend seinem Anteil; durch das Herbeiführen des Kali-Zeitalters begeht der König vollständig Sünde.
12.69.28
ततो वसति दुष्कर्मा नरके शाश्वतीः समाः ।
प्रजानां कल्मषे मग्नोऽकीर्ति पापं च विन्दति ॥ १२.६९.२८ ॥
Dann weilt dieser übeltätige König in der Hölle durch ewige Jahre; im Schmutz seiner Untertanen versunken, erlangt er Schande und Sünde.
12.69.29
दण्डनीतिं पुरस्कृत्य क्षत्रियेण विजानता ।
लिप्सितव्यमलभ्यं च लब्धं रक्ष्यं च भारत।
योगक्षेमाः प्रवर्तन्ते प्रजानां नात्र संशयः ॥ १२.६९.२९ ॥
Die Strafpolitik vor Augen, soll der weise Kṣatriya das Unerreichte erstreben und das Erreichte schützen, o Bhārata; das Wohl der Untertanen entwickelt sich daraus, daran besteht kein Zweifel.
12.69.30
लोकस्य सीमन्तकरी मर्यादा लोकपावनी ।
सम्यङ्गीता दण्डनीतिर्यथा माता यथा पिता ॥ १२.६९.३० ॥
Die Strafpolitik ist die Grenze, die die Welt scheidet und die Welt reinigt; richtig besungen, ist die Strafpolitik wie eine Mutter und wie ein Vater.
12.69.31
यस्यां भवन्ति भूतानि तद्विद्धि भरतर्षभ ।
एष एव परो धर्मो यद्राजा दण्डनीतिमान् ॥ १२.६९.३१ ॥
Wisse, o Stier der Bharatas, dass das, worin die Wesen bestehen, dies ist: Dies allein ist der höchste Dharma, dass der König die Lehre der Strafgewalt (daṇḍanīti) besitzt.
12.69.32
तस्मात्कौरव्य धर्मेण प्रजाः पालय नीतिमान् ।
एवं वृत्तः प्रजा रक्षन्स्वर्गं जेतासि दुर्जयम् ॥ १२.६९.३२ ॥
Darum, o Nachfahre der Kurus, beschütze deine Untertanen klug und gemäß dem Dharma. Wenn du so handelst und das Volk schützt, wirst du den unbesiegbaren Himmel erobern.