மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.69.1
दण्डनीतिश्च राजा च समस्तौ तावुभावपि ।
तत्र किं कुर्वतः सिद्धिस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.६९.१ ॥
தண்டநீதியும் அரசனும் இரண்டும் சமமானவை. அங்கு எது செய்பவனுக்கு வெற்றி கிடைக்கும்? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.69.2
माहात्म्यं दण्डनीत्यास्तु साध्यं शब्दैः सहेतुकैः ।
शृणु मे शंसतो राजन्यथावदिह भारत ॥ १२.६९.२ ॥
தண்டநீதியின் பெருமையை காரணங்களுடன் கூடிய சொற்களால் கூற வேண்டும். ஓ அரசே, பரதனின் வழித்தோன்றலே, நான் கூறுவதை இங்கு உள்ளபடி கேள்.
12.69.3
दण्डनीतिः स्वधर्मेषु चातुर्वर्ण्यं नियच्छति ।
प्रयुक्ता स्वामिना सम्यगधर्मेभ्यो नियच्छति ॥ १२.६९.३ ॥
தண்டநீதி நால்வகை வர்ணத்தாரையும் அவரவர் தர்மத்தில் நிலைநிறுத்துகிறது. அரசனால் முறையாகப் பயன்படுத்தப்படும்போது அது அதர்மத்திலிருந்து தடுக்கிறது.
12.69.4
चातुर्वर्ण्ये स्वधर्मस्थे मर्यादानामसंकरे ।
दण्डनीतिकृते क्षेमे प्रजानामकुतोभये ॥ १२.६९.४ ॥
நால்வகை வர்ணத்தாரும் தங்கள் தர்மத்தில் நிலைத்து, எல்லைகள் கலக்காமல் இருக்கும்போது, தண்டநீதியால் குடிமக்களுக்கு நலமும் எங்கிருந்தும் பயமின்மையும் உண்டாகும்.
12.69.5
सोमे प्रयत्नं कुर्वन्ति वयो वर्णा यथाविधि ।
तस्मादेव मनुष्याणां सुखं विद्धि समाहितम् ॥ १२.६९.५ ॥
ஆசிரம நிலைகளும் வர்ணத்தாரும் முறைப்படி சோமத்திற்காக (நலனுக்காக) முயல்கிறார்கள். ஆகவே மனிதர்களின் இன்பம் நிலையானது என்று அறிவாய்.
12.69.6
कालो वा कारणं राज्ञो राजा वा कालकारणम् ।
इति ते संशयो माभूद्राजा कालस्य कारणम् ॥ १२.६९.६ ॥
காலம் அரசனுக்குக் காரணமா, அல்லது அரசன் காலத்துக்குக் காரணமா? உனக்கு இந்தச் சந்தேகம் வேண்டாம்: அரசனே காலத்தின் காரணம்.
12.69.7
दण्डनीत्यां यदा राजा सम्यक्कार्त्स्न्येन वर्तते ।
तदा कृतयुगं नाम कालः श्रेष्ठः प्रवर्तते ॥ १२.६९.७ ॥
அரசன் தண்டநீதியில் முழுமையாகவும் சரியாகவும் நடக்கும்போது, அப்போது 'கிருதயுகம்' என்ற சிறந்த காலம் தோன்றுகிறது.
12.69.8
भवेत्कृतयुगे धर्मो नाधर्मो विद्यते क्वचित् ।
सर्वेषामेव वर्णानां नाधर्मे रमते मनः ॥ १२.६९.८ ॥
கிருதயுகத்தில் தர்மம் இருக்கும்; எங்கும் அதர்மம் காணப்படாது. எல்லா வர்ணத்தாருடைய மனமும் அதர்மத்தில் மகிழாது.
12.69.9
योगक्षेमाः प्रवर्तन्ते प्रजानां नात्र संशयः ।
वैदिकानि च कर्माणि भवन्त्यपि गुणान्युत ॥ १२.६९.९ ॥
மக்களுக்கு யோக-க்ஷேமம் நிலைபெறும்; இதில் ஐயமில்லை. வைதிக கருமங்களும் பலனுள்ளவையாகின்றன.
12.69.10
ऋतवश्च सुखाः सर्वे भवन्त्युत निरामयाः ।
प्रसीदन्ति नराणां च स्वरवर्णमनांसि च ॥ १२.६९.१० ॥
எல்லா பருவங்களும் இனிமையாகவும் நோயற்றவையாகவும் இருக்கும். மனிதர்களின் குரல், நிறம், மனம் ஆகியவை மகிழ்ச்சியுறும்.
12.69.11
व्याधयो न भवन्त्यत्र नाल्पायुर्दृश्यते नरः ।
विधवा न भवन्त्यत्र नृशंसो नात्र जायते ॥ १२.६९.११ ॥
இங்கு நோய்கள் இல்லை; குறுகிய ஆயுளுள்ள மனிதன் காணப்படுவதில்லை. இங்கு விதவைகள் இல்லை; இங்கு கொடியவன் பிறப்பதில்லை.
12.69.12
अकृष्टपच्या पृथिवी भवन्त्योषधयस्तथा ।
त्वक्पत्रफलमूलानि वीर्यवन्ति भवन्ति च ॥ १२.६९.१२ ॥
உழாமலேயே விளையும் பூமி ஆகிறது; அவ்வாறே மூலிகைகளும். மரப்பட்டை, இலை, பழம், வேர் ஆகியவையும் வலிமையுள்ளவையாகின்றன.
12.69.13
नाधर्मो विद्यते तत्र धर्म एव तु केवलम् ।
इति कार्तयुगानेतान्गुणान्विद्धि युधिष्ठिर ॥ १२.६९.१३ ॥
அங்கு அதர்மம் இல்லை, தர்மமே மட்டும் உண்டு. இவ்வாறு, ஓ யுதிஷ்டிரா, கிருத யுகத்தின் இந்தக் குணங்களை அறிவாயாக.
12.69.14
दण्डनीत्या यदा राजा त्रीनंशाननुवर्तते ।
चतुर्थमंशमुत्सृज्य तदा त्रेता प्रवर्तते ॥ १२.६९.१४ ॥
அரசன் தண்டநீதியால் மூன்று பங்குகளைப் பின்பற்றி நான்காம் பங்கை விட்டுவிடும்போது, த்ரேதா யுகம் தொடங்குகிறது.
12.69.15
अधर्मस्य चतुर्थांशस्त्रीनंशाननुवर्तते ।
कृष्टपच्यैव पृथिवी भवन्त्योषधयस्तथा ॥ १२.६९.१५ ॥
அதர்மத்தின் நான்காம் பங்கு மூன்று பங்குகளைப் பின்பற்றுகிறது; அப்போதும் பூமி உழுது விளைவிக்கப்படுவதாகவே இருக்கிறது, மூலிகைகளும் அவ்வாறே.
12.69.16
अर्धं त्यक्त्वा यदा राजा नीत्यर्धमनुवर्तते ।
ततस्तु द्वापरं नाम स कालः संप्रवर्तते ॥ १२.६९.१६ ॥
அரசன் பாதியை விட்டுவிட்டு நீதியால் பாதியைப் பின்பற்றும்போது, அந்தக் காலம் த்வாபர யுகம் எனப் பெயர்பெற்று தொடங்குகிறது.
12.69.17
अशुभस्य यदा त्वर्धं द्वावंशावनुवर्तते ।
कुष्टपच्यैव पृथिवी भवत्यर्धफला तथा ॥ १२.६९.१७ ॥
அசுபத்தின் பாதி இரண்டு பங்குகளைப் பின்பற்றும்போது, பூமி கடினமாக விளையும்; அது பாதி பலன் தருவதாகவும் ஆகிறது.
12.69.18
दण्डनीतिं परित्यज्य यदा कार्त्स्न्येन भूमिपः ।
प्रजाः क्लिश्नात्ययोगेन प्रवर्तेत तदा कलिः ॥ १२.६९.१८ ॥
அரசன் தண்டநீதியை முழுவதும் விட்டுவிட்டு, ஒழுங்கின்மையால் குடிமக்களை வருத்தும்போது, கலி யுகம் தொடங்குகிறது.
12.69.19
कलावधर्मो भूयिष्ठो धर्मो भवति न क्वचित् ।
सर्वेषामेव वर्णानां स्वधर्माच्च्यवते मनः ॥ १२.६९.१९ ॥
கலியுகத்தில் அதர்மம் மிகுந்திருக்கும்; தர்மம் எங்கும் நிலைக்காது. அனைத்து வர்ணத்தாரின் மனமும் தங்கள் சுவதர்மத்திலிருந்து விலகும்.
12.69.20
शूद्रा भैक्षेण जीवन्ति ब्राह्मणाः परिचर्यया ।
योगक्षेमस्य नाशश्च वर्तते वर्णसंकरः ॥ १२.६९.२० ॥
சூத்திரர்கள் பிச்சையால் வாழ்வார்கள்; பிராமணர்கள் பணிவிடையால் வாழ்வார்கள். யோக-க்ஷேமம் அழியும்; வர்ணசங்கரம் நிகழும்.
12.69.21
वैदिकानि च कर्माणि भवन्ति विगुणान्युत ।
ऋतवो न सुखाः सर्वे भवन्त्यामयिनस्तथा ॥ १२.६९.२१ ॥
வேத கர்மங்களும் குறைபாடுடையவை ஆகும். பருவங்கள் அனைத்தும் இனிமையற்றவை ஆகும்; மக்களும் நோயுற்றவர்கள் ஆவார்கள்.
12.69.22
ह्रसन्त च मनुष्याणां स्वरवर्णमनांस्युत ।
व्याधयश्च भवन्त्यत्र म्रियन्ते चाशतायुषः ॥ १२.६९.२२ ॥
மனிதர்களின் குரல், நிறம், மனம் ஆகியவை குறையும்; இங்கு நோய்கள் தோன்றும்; நூறு ஆண்டுகள் நிறைவுறாமல் மக்கள் இறப்பார்கள்.
12.69.23
विधवाश्च भवन्त्यत्र नृशंसा जायते प्रजा ।
क्वचिद्वर्षति पर्जन्यः क्वचित्सस्यं प्ररोहति ॥ १२.६९.२३ ॥
இங்கு பெண்கள் கைம்பெண்களாவார்கள்; சந்ததி கொடியவர்களாகப் பிறக்கும். எங்கோ மழை பொழியும், எங்கோ பயிர் முளைக்கும்.
12.69.24
रसाः सर्वे क्षयं यान्ति यदा नेच्छति भूमिपः ।
प्रजाः संरक्षितुं सम्यग्दण्डनीतिसमाहितः ॥ १२.६९.२४ ॥
அரசன் குடிமக்களை நன்றாகக் காக்க விரும்பாமல், தண்டநீதியில் நிலைபெறாதபோது, எல்லாச் சாரங்களும் அழியும்.
12.69.25
राजा कृतयुगस्रष्टा त्रेताया द्वापरस्य च ।
युगस्य च चतुर्थस्य राजा भवति कारणम् ॥ १२.६९.२५ ॥
அரசன் கிருத யுகத்தைப் படைப்பவன்; திரேதை மற்றும் துவாபரத்திற்கும் அவனே; நான்காம் யுகத்திற்கும் அரசனே காரணமாகிறான்.
12.69.26
कृतस्य करणाद्राजा स्वर्गमत्यन्तमश्नुते ।
त्रेतायाः करणाद्राजा स्वर्गं नात्यन्तमश्नुते ॥ १२.६९.२६ ॥
கிருத யுகத்தைச் செய்வதால் அரசன் முழுமையாக சொர்க்கத்தை அடைகிறான்; திரேதையைச் செய்வதால் அரசன் சொர்க்கத்தை முழுமையாக அடைவதில்லை.
12.69.27
प्रवर्तनाद्द्वापरस्य यथाभागमुपाश्नुते ।
कलेः प्रवर्तनाद्राजा पापमत्यन्तमश्नुते ॥ १२.६९.२७ ॥
துவாபரத்தை நிகழ்த்துவதால் அரசன் தன் பங்கிற்கேற்ப பயனை அடைகிறான்; கலியை நிகழ்த்துவதால் அரசன் முழுமையாகப் பாவத்தை அடைகிறான்.
12.69.28
ततो वसति दुष्कर्मा नरके शाश्वतीः समाः ।
प्रजानां कल्मषे मग्नोऽकीर्ति पापं च विन्दति ॥ १२.६९.२८ ॥
பின்னர் அந்தத் தீய செயல் புரிந்த அரசன் நரகத்தில் நெடுங்காலம் வசிக்கிறான்; மக்களின் கறையில் மூழ்கி அவமானத்தையும் பாவத்தையும் அடைகிறான்.
12.69.29
दण्डनीतिं पुरस्कृत्य क्षत्रियेण विजानता ।
लिप्सितव्यमलभ्यं च लब्धं रक्ष्यं च भारत।
योगक्षेमाः प्रवर्तन्ते प्रजानां नात्र संशयः ॥ १२.६९.२९ ॥
தண்டநீதியை முன்வைத்து அறிவுள்ள க்ஷத்திரியன் கிடைக்காததை அடைய முயல வேண்டும்; கிடைத்ததைக் காக்க வேண்டும், பாரதா; இதில் ஐயமில்லை, குடிமக்களின் யோகக்ஷேமம் நடக்கும்.
12.69.30
लोकस्य सीमन्तकरी मर्यादा लोकपावनी ।
सम्यङ्गीता दण्डनीतिर्यथा माता यथा पिता ॥ १२.६९.३० ॥
தண்டநீதி உலகத்தின் எல்லையை வகுத்து, உலகைத் தூய்மைப்படுத்தும் வரம்பாகும்; நன்றாகப் பாடப்பட்ட தண்டநீதி தாயையும் தந்தையையும் போன்றது.
12.69.31
यस्यां भवन्ति भूतानि तद्विद्धि भरतर्षभ ।
एष एव परो धर्मो यद्राजा दण्डनीतिमान् ॥ १२.६९.३१ ॥
பரதர்களில் காளையே, எதில் உயிரினங்கள் நிலைபெறுகின்றனவோ அதை அறிவாயாக. தண்டநீதியை உடையவனாக அரசன் இருப்பதே உயர்ந்த தர்மம்.
12.69.32
तस्मात्कौरव्य धर्मेण प्रजाः पालय नीतिमान् ।
एवं वृत्तः प्रजा रक्षन्स्वर्गं जेतासि दुर्जयम् ॥ १२.६९.३२ ॥
ஆகையால் குருவின் வழித்தோன்றலே, நீதிமானாக தர்மத்தோடு குடிமக்களைக் காப்பாயாக. இவ்வாறு நடந்து குடிமக்களைக் காக்கும் நீ வெல்ல முடியாத சுவர்க்கத்தை வெல்வாய்.