മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.69.1
दण्डनीतिश्च राजा च समस्तौ तावुभावपि ।
तत्र किं कुर्वतः सिद्धिस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.६९.१ ॥
ദണ്ഡനീതിയും രാജാവും ഇരുവരും സമാനരാണ്. അവിടെ എന്തു ചെയ്യുന്നവന് സിദ്ധി ലഭിക്കും? പിതാമഹാ, അത് എന്നോടു പറയൂ.
12.69.2
माहात्म्यं दण्डनीत्यास्तु साध्यं शब्दैः सहेतुकैः ।
शृणु मे शंसतो राजन्यथावदिह भारत ॥ १२.६९.२ ॥
ദണ്ഡനീതിയുടെ മഹത്വം കാരണസഹിതമായ വാക്കുകളാൽ പറയേണ്ടതാണ്. രാജാവേ, ഭരതവംശജനേ, ഞാൻ പറയുന്നത് ഇവിടെ യഥാവിധി കേൾക്കൂ.
12.69.3
दण्डनीतिः स्वधर्मेषु चातुर्वर्ण्यं नियच्छति ।
प्रयुक्ता स्वामिना सम्यगधर्मेभ्यो नियच्छति ॥ १२.६९.३ ॥
ദണ്ഡനീതി നാലു വർണങ്ങളെയും അവരവരുടെ സ്വധർമ്മത്തിൽ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. ഭരണാധികാരി ശരിയായി പ്രയോഗിച്ചാൽ അത് അധർമ്മത്തിൽനിന്ന് തടയുന്നു.
12.69.4
चातुर्वर्ण्ये स्वधर्मस्थे मर्यादानामसंकरे ।
दण्डनीतिकृते क्षेमे प्रजानामकुतोभये ॥ १२.६९.४ ॥
നാലു വർണങ്ങളും സ്വധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, മര്യാദകൾ കലരാതിരിക്കുമ്പോൾ, ദണ്ഡനീതിമൂലം പ്രജകൾക്ക് ക്ഷേമവും എവിടെനിന്നും ഭയമില്ലായ്മയും ഉണ്ടാകുന്നു.
12.69.5
सोमे प्रयत्नं कुर्वन्ति वयो वर्णा यथाविधि ।
तस्मादेव मनुष्याणां सुखं विद्धि समाहितम् ॥ १२.६९.५ ॥
വയസ്സും വർണങ്ങളും വിധിപ്രകാരം സോമത്തിനായി (ക്ഷേമത്തിനായി) പരിശ്രമിക്കുന്നു. അതിനാൽ മനുഷ്യരുടെ സുഖം സുസ്ഥിരമെന്ന് അറിയുക.
12.69.6
कालो वा कारणं राज्ञो राजा वा कालकारणम् ।
इति ते संशयो माभूद्राजा कालस्य कारणम् ॥ १२.६९.६ ॥
കാലമാണോ രാജാവിന് കാരണം, അതോ രാജാവാണോ കാലത്തിന് കാരണം? നിനക്ക് ഈ സംശയം വേണ്ട: രാജാവാണ് കാലത്തിന്റെ കാരണം.
12.69.7
दण्डनीत्यां यदा राजा सम्यक्कार्त्स्न्येन वर्तते ।
तदा कृतयुगं नाम कालः श्रेष्ठः प्रवर्तते ॥ १२.६९.७ ॥
രാജാവ് ദണ്ഡനീതിയിൽ പൂർണ്ണമായും ശരിയായും പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ കൃതയുഗം എന്ന ശ്രേഷ്ഠകാലം ആരംഭിക്കുന്നു.
12.69.8
भवेत्कृतयुगे धर्मो नाधर्मो विद्यते क्वचित् ।
सर्वेषामेव वर्णानां नाधर्मे रमते मनः ॥ १२.६९.८ ॥
കൃതയുഗത്തിൽ ധർമ്മമുണ്ടാകും; എവിടെയും അധർമ്മം കാണുകയില്ല. എല്ലാ വർണ്ണക്കാരുടെയും മനസ്സ് അധർമ്മത്തിൽ രമിക്കുകയില്ല.
12.69.9
योगक्षेमाः प्रवर्तन्ते प्रजानां नात्र संशयः ।
वैदिकानि च कर्माणि भवन्त्यपि गुणान्युत ॥ १२.६९.९ ॥
പ്രജകൾക്ക് യോഗക്ഷേമങ്ങൾ നടക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല. വൈദിക കർമ്മങ്ങളും ഫലദായകമാകുന്നു.
12.69.10
ऋतवश्च सुखाः सर्वे भवन्त्युत निरामयाः ।
प्रसीदन्ति नराणां च स्वरवर्णमनांसि च ॥ १२.६९.१० ॥
എല്ലാ ഋതുക്കളും സുഖകരവും രോഗരഹിതവുമായിരിക്കും; മനുഷ്യരുടെ സ്വരം, വർണ്ണം, മനസ്സ് എന്നിവ പ്രസന്നമാകും.
12.69.11
व्याधयो न भवन्त्यत्र नाल्पायुर्दृश्यते नरः ।
विधवा न भवन्त्यत्र नृशंसो नात्र जायते ॥ १२.६९.११ ॥
ഇവിടെ രോഗങ്ങളില്ല; അല്പായുസ്സുള്ള മനുഷ്യനെ കാണില്ല. ഇവിടെ വിധവകളില്ല; ക്രൂരൻ ഇവിടെ ജനിക്കുന്നില്ല.
12.69.12
अकृष्टपच्या पृथिवी भवन्त्योषधयस्तथा ।
त्वक्पत्रफलमूलानि वीर्यवन्ति भवन्ति च ॥ १२.६९.१२ ॥
ഉഴാതെ വിളയുന്ന ഭൂമിയാകും; ഔഷധങ്ങളും അങ്ങനെതന്നെ. തൊലി, ഇല, ഫലം, വേര് എന്നിവയും വീര്യമുള്ളവയാകും.
12.69.13
नाधर्मो विद्यते तत्र धर्म एव तु केवलम् ।
इति कार्तयुगानेतान्गुणान्विद्धि युधिष्ठिर ॥ १२.६९.१३ ॥
അവിടെ അധർമ്മമില്ല, ധർമ്മം മാത്രമേയുള്ളൂ. ഹേ യുധിഷ്ഠിരാ, ഇങ്ങനെ കൃതയുഗത്തിലെ ഈ ഗുണങ്ങളെ അറിയുക.
12.69.14
दण्डनीत्या यदा राजा त्रीनंशाननुवर्तते ।
चतुर्थमंशमुत्सृज्य तदा त्रेता प्रवर्तते ॥ १२.६९.१४ ॥
രാജാവ് ദണ്ഡനീതിയാൽ മൂന്ന് ഭാഗങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന് നാലാം ഭാഗം ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ ത്രേതായുഗം ആരംഭിക്കുന്നു.
12.69.15
अधर्मस्य चतुर्थांशस्त्रीनंशाननुवर्तते ।
कृष्टपच्यैव पृथिवी भवन्त्योषधयस्तथा ॥ १२.६९.१५ ॥
അധർമ്മത്തിന്റെ നാലാം ഭാഗം മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നു; അപ്പോഴും ഭൂമി ഉഴുതുണ്ടാക്കുന്നതാണ്, ഔഷധങ്ങളും അങ്ങനെതന്നെ.
12.69.16
अर्धं त्यक्त्वा यदा राजा नीत्यर्धमनुवर्तते ।
ततस्तु द्वापरं नाम स कालः संप्रवर्तते ॥ १२.६९.१६ ॥
രാജാവ് പകുതി ഉപേക്ഷിച്ച് നീതിയാൽ പകുതി പിന്തുടരുമ്പോൾ, ആ കാലം ദ്വാപരം എന്ന പേരിൽ ആരംഭിക്കുന്നു.
12.69.17
अशुभस्य यदा त्वर्धं द्वावंशावनुवर्तते ।
कुष्टपच्यैव पृथिवी भवत्यर्धफला तथा ॥ १२.६९.१७ ॥
അശുഭത്തിന്റെ പകുതി രണ്ട് ഭാഗങ്ങളെ പിന്തുടരുമ്പോൾ, ഭൂമി കഷ്ടപ്പെട്ട് വിളയുന്നതും പകുതി ഫലം നൽകുന്നതുമാകുന്നു.
12.69.18
दण्डनीतिं परित्यज्य यदा कार्त्स्न्येन भूमिपः ।
प्रजाः क्लिश्नात्ययोगेन प्रवर्तेत तदा कलिः ॥ १२.६९.१८ ॥
രാജാവ് ദണ്ഡനീതി പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിച്ച് അയോഗത്താൽ പ്രജകളെ ദുരിതപ്പെടുത്തുമ്പോൾ കലിയുഗം ആരംഭിക്കുന്നു.
12.69.19
कलावधर्मो भूयिष्ठो धर्मो भवति न क्वचित् ।
सर्वेषामेव वर्णानां स्वधर्माच्च्यवते मनः ॥ १२.६९.१९ ॥
കലിയുഗത്തിൽ അധർമ്മം അധികമായിരിക്കും; ധർമ്മം എവിടെയും നിലനിൽക്കില്ല. എല്ലാ വർണ്ണക്കാരുടെയും മനസ്സ് സ്വധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കും.
12.69.20
शूद्रा भैक्षेण जीवन्ति ब्राह्मणाः परिचर्यया ।
योगक्षेमस्य नाशश्च वर्तते वर्णसंकरः ॥ १२.६९.२० ॥
ശൂദ്രർ ഭിക്ഷകൊണ്ട് ജീവിക്കും; ബ്രാഹ്മണർ സേവകൊണ്ട് ജീവിക്കും. യോഗക്ഷേമം നശിക്കും; വർണ്ണസങ്കരം ഉണ്ടാകും.
12.69.21
वैदिकानि च कर्माणि भवन्ति विगुणान्युत ।
ऋतवो न सुखाः सर्वे भवन्त्यामयिनस्तथा ॥ १२.६९.२१ ॥
വൈദിക കർമ്മങ്ങളും കുറ്റമറ്റതല്ലാതാകും. ഋതുക്കളെല്ലാം സുഖകരമാകാതെ, ജനങ്ങൾ രോഗികളാകും.
12.69.22
ह्रसन्त च मनुष्याणां स्वरवर्णमनांस्युत ।
व्याधयश्च भवन्त्यत्र म्रियन्ते चाशतायुषः ॥ १२.६९.२२ ॥
മനുഷ്യരുടെ സ്വരവും വർണ്ണവും മനസ്സും കുറയും; ഇവിടെ രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകും; നൂറുവയസ്സ് തികയാതെ ജനങ്ങൾ മരിക്കും.
12.69.23
विधवाश्च भवन्त्यत्र नृशंसा जायते प्रजा ।
क्वचिद्वर्षति पर्जन्यः क्वचित्सस्यं प्ररोहति ॥ १२.६९.२३ ॥
ഇവിടെ സ്ത്രീകൾ വിധവകളാകും; സന്തതി ക്രൂരരായി ജനിക്കും. എവിടെയോ മഴ പെയ്യും, എവിടെയോ വിള മുളയ്ക്കും.
12.69.24
रसाः सर्वे क्षयं यान्ति यदा नेच्छति भूमिपः ।
प्रजाः संरक्षितुं सम्यग्दण्डनीतिसमाहितः ॥ १२.६९.२४ ॥
രാജാവ് പ്രജകളെ നന്നായി സംരക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാതെ ദണ്ഡനീതിയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ, സകല രസങ്ങളും ക്ഷയിക്കും.
12.69.25
राजा कृतयुगस्रष्टा त्रेताया द्वापरस्य च ।
युगस्य च चतुर्थस्य राजा भवति कारणम् ॥ १२.६९.२५ ॥
രാജാവ് കൃതയുഗത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവാണ്; ത്രേതയ്ക്കും ദ്വാപരയ്ക്കും അവൻതന്നെ; നാലാം യുഗത്തിനും രാജാവുതന്നെയാണ് കാരണം.
12.69.26
कृतस्य करणाद्राजा स्वर्गमत्यन्तमश्नुते ।
त्रेतायाः करणाद्राजा स्वर्गं नात्यन्तमश्नुते ॥ १२.६९.२६ ॥
കൃതയുഗം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനാൽ രാജാവ് പൂർണമായി സ്വർഗം നേടുന്നു; ത്രേത സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനാൽ രാജാവ് പൂർണമായി സ്വർഗം നേടുന്നില്ല.
12.69.27
प्रवर्तनाद्द्वापरस्य यथाभागमुपाश्नुते ।
कलेः प्रवर्तनाद्राजा पापमत्यन्तमश्नुते ॥ १२.६९.२७ ॥
ദ്വാപരയെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ രാജാവ് തന്റെ ഭാഗത്തിനനുസരിച്ച് ഫലം നേടുന്നു; കലിയെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ രാജാവ് പൂർണമായി പാപം നേടുന്നു.
12.69.28
ततो वसति दुष्कर्मा नरके शाश्वतीः समाः ।
प्रजानां कल्मषे मग्नोऽकीर्ति पापं च विन्दति ॥ १२.६९.२८ ॥
അപ്പോൾ ദുഷ്കർമിയായ ആ രാജാവ് നരകത്തിൽ ശാശ്വത വർഷങ്ങളോളം വസിക്കുന്നു; പ്രജകളുടെ കളങ്കത്തിൽ മുങ്ങി അപകീർത്തിയും പാപവും നേടുന്നു.
12.69.29
दण्डनीतिं पुरस्कृत्य क्षत्रियेण विजानता ।
लिप्सितव्यमलभ्यं च लब्धं रक्ष्यं च भारत।
योगक्षेमाः प्रवर्तन्ते प्रजानां नात्र संशयः ॥ १२.६९.२९ ॥
ദണ്ഡനീതിയെ മുന്നിൽ വച്ച് അറിവുള്ള ക്ഷത്രിയൻ ലഭിക്കാത്തത് നേടണം, ലഭിച്ചത് സംരക്ഷിക്കണം, ഭാരതാ; പ്രജകളുടെ യോഗക്ഷേമം നടക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
12.69.30
लोकस्य सीमन्तकरी मर्यादा लोकपावनी ।
सम्यङ्गीता दण्डनीतिर्यथा माता यथा पिता ॥ १२.६९.३० ॥
ദണ്ഡനീതി ലോകത്തിന്റെ അതിരു നിശ്ചയിച്ച് ലോകത്തെ ശുദ്ധമാക്കുന്ന മര്യാദയാണ്; സമ്യക്കായി പാടപ്പെട്ട ദണ്ഡനീതി അമ്മയും അച്ഛനും പോലെയാണ്.
12.69.31
यस्यां भवन्ति भूतानि तद्विद्धि भरतर्षभ ।
एष एव परो धर्मो यद्राजा दण्डनीतिमान् ॥ १२.६९.३१ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഏതിൽ ജീവികൾ നിലനിൽക്കുന്നുവോ അത് അറിയുക. ദണ്ഡനീതിയുള്ള രാജാവായിരിക്കുന്നതാണ് പരമധർമ്മം.
12.69.32
तस्मात्कौरव्य धर्मेण प्रजाः पालय नीतिमान् ।
एवं वृत्तः प्रजा रक्षन्स्वर्गं जेतासि दुर्जयम् ॥ १२.६९.३२ ॥
കൗരവാ, അതിനാൽ നീതിമാനായി ധർമ്മത്തോടെ പ്രജകളെ പാലിക്കുക. ഇങ്ങനെ നടന്ന് പ്രജകളെ രക്ഷിച്ചാൽ ജയിക്കാനാവാത്ത സ്വർഗ്ഗത്തെ നീ ജയിക്കും.