Mahābhārata · Adhyāya 12.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.77.1
केषां प्रभवते राजा वित्तस्य भरतर्षभ ।
कया च वृत्त्या वर्तेत तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.७७.१ ॥
Über wessen Reichtum herrscht der König, o Stier der Bharatas? Und von welchem Lebensunterhalt soll er leben? Sag mir das, o Großvater.
12.77.2
अब्राह्मणानां वित्तस्य स्वामी राजेति वैदिकम् ।
ब्राह्मणानां च ये केचिद्विकर्मस्था भवन्त्युत ॥ १२.७७.२ ॥
Der Veda lehrt, dass der König der Herr über den Reichtum der Nicht-Brahmanen ist. Und jene Brahmanen, die sich verbotenen Handlungen hingeben,
12.77.3
विकर्मस्थाश्च नोपेक्ष्या विप्रा राज्ञा कथंचन ।
इति राज्ञां पुरावृत्तमभिजल्पन्ति साधवः ॥ १२.७७.३ ॥
Brahmanen, die sich schlechten Handlungen hingeben, darf der König auf keine Weise vernachlässigen. Dies ist der alte Brauch der Könige, wie die Weisen verkünden.
12.77.4
यस्य स्म विषये राज्ञः स्तेनो भवति वै द्विजः ।
राज्ञ एवापराधं तं मन्यन्ते किल्विषं नृप ॥ १२.७७.४ ॥
In dessen Reich ein Brahmane zum Dieb wird, o König, den betrachten die Leute als die Schuld des Königs selbst.
12.77.5
अभिशस्तमिवात्मानं मन्यन्ते तेन कर्मणा ।
तस्माद्राजर्षयः सर्वे ब्राह्मणानन्वपालयन् ॥ १२.७७.५ ॥
Durch diese Tat hält sich der König gleichsam für angeklagt. Darum beschützten alle königlichen Weisen die Brahmanen.
12.77.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गीतं केकयराजेन हियमाणेन रक्षसा ॥ १२.७७.६ ॥
Hierzu führt man diese alte Überlieferung an, die der König der Kekayas sang, während ein Rākṣasa ihn fortschleppte.
12.77.7
केकयानामधिपतिं रक्षो जग्राह दारुणम् ।
स्वाध्यायेनान्वितं राजन्नरण्ये संशितव्रतम् ॥ १२.७७.७ ॥
Der Herrscher der Kekaya wurde grausam von einem Rākṣasa ergriffen, o König, während er im Wald war, dem Vedastudium ergeben und fest in seinen Gelübden.
12.77.8
न मे स्तेनो जनपदे न कदर्यो न मद्यपः ।
नानाहिताग्निर्नायज्वा मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.८ ॥
In meinem Reich gibt es keinen Dieb, keinen Geizhals, keinen Trinker; keinen, der die heiligen Feuer nicht entzündet hat, keinen, der nicht opfert. Tritt nicht in mein Inneres ein.
12.77.9
न च मे ब्राह्मणोऽविद्वान्नाव्रती नाप्यसोमपः ।
द्विजातिर्विषये मह्यं मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.९ ॥
In meinem Reich gibt es weder einen unwissenden Brahmanen noch einen ohne Gelübde, noch einen, der keinen Soma trinkt; kein Zweimalgeborener in meinem Reich ist so. Tritt nicht in mein Inneres ein.
12.77.10
नानाप्तदक्षिणैर्यज्ञैर्यजन्ते विषये मम ।
नाधीते चाव्रती कश्चिन्मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.१० ॥
In meinem Reich opfert niemand ohne volle Gaben, niemand versäumt das Studium, und niemand ist ohne Gelübde. Tritt nicht in mein Inneres ein.
12.77.11
अध्यापयन्त्यधीयन्ते यजन्ते याजयन्ति च ।
ददति प्रतिगृह्णन्ति षट्सु कर्मस्ववस्थिताः ॥ १२.७७.११ ॥
Sie lehren und lernen, sie opfern und lassen opfern, sie geben und nehmen; fest in den sechs Pflichten.
12.77.12
पूजिताः संविभक्ताश्च मृदवः सत्यवादिनः ।
ब्राह्मणा मे स्वकर्मस्था मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.१२ ॥
Meine Brahmanen sind geehrt, freigebig im Geben, sanft, wahrhaftig und fest in ihren eigenen Pflichten. Tritt nicht in mein Inneres ein.
12.77.13
न याचन्ते प्रयच्छन्ति सत्यधर्मविशारदाः ।
नाध्यापयन्त्यधीयन्ते यजन्ते याजयन्ति न ॥ १२.७७.१३ ॥
Sie betteln nicht und geben nicht; erfahren im Dharma der Wahrheit, lehren sie nicht und studieren nicht, opfern nicht und lassen nicht opfern.
12.77.14
ब्राह्मणान्परिरक्षन्ति सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
क्षत्रिया मे स्वकर्मस्था मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.१४ ॥
Meine Kshatriyas, die die Brahmanen im Kampf beschützen, ohne zu fliehen, verharren in ihrer eigenen Pflicht; tritt nicht in mich ein.
12.77.15
कृषिगोरक्षवाणिज्यमुपजीवन्त्यमायया ।
अप्रमत्ताः क्रियावन्तः सुवृत्ताः सत्यवादिनः ॥ १२.७७.१५ ॥
Sie leben von Ackerbau, Viehzucht und Handel ohne Täuschung; wachsam, tatkräftig, von gutem Wandel und wahrhaftig.
12.77.16
संविभागं दमं शौचं सौहृदं च व्यपाश्रिताः ।
मम वैश्याः स्वकर्मस्था मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.१६ ॥
Meine Vaishyas, die Zuflucht genommen haben bei Teilen, Selbstbeherrschung, Reinheit und Freundlichkeit, verharren in ihrer eigenen Pflicht; tritt nicht in mich ein.
12.77.17
त्रीन्वर्णानुपतिष्ठन्ते यथावदनसूयकाः ।
मम शूद्राः स्वकर्मस्था मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.१७ ॥
Meine Śūdras, die die drei Stände recht und ohne Neid dienen, verharren in ihrer eigenen Pflicht; tritt nicht in mich ein.
12.77.18
कृपणानाथवृद्धानां दुर्बलातुरयोषिताम् ।
संविभक्ताऽस्मि सर्वेषां मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.१८ ॥
Ich bin unter ihnen allen verteilt: den Elenden, den Hilflosen, den Alten, den Schwachen, den Kranken und den Frauen. Tritt nicht in mich ein.
12.77.19
कुलानुरूपधर्माणां प्रस्थितानां यथाविधि ।
अव्युच्छेत्ताऽस्मि सर्वेषां मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.१९ ॥
Ich bin der ununterbrochene Beschützer aller, die die ihrer Abstammung gemäße Pflicht erfüllen und nach Vorschrift aufgebrochen sind; tritt nicht in mein Inneres ein.
12.77.20
तपस्विनो मे विषये पूजिताः परिपालिताः ।
संविभक्ताश्च सत्कृत्य मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.२० ॥
In meinem Reich werden die Asketen geehrt, beschützt und ehrerbietig versorgt; tritt nicht in mein Inneres ein.
12.77.21
नासंविभज्य भोक्ताऽस्मि न विशामि परस्त्रियम् ।
स्वतन्त्रो जातु न क्रीडे मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.२१ ॥
Ich esse nicht, ohne zu teilen, ich nähere mich nicht der Frau eines anderen, und ich gebe mich nie als Zügelloser dem Vergnügen hin; tritt nicht in mein Inneres ein.
12.77.22
नाब्रह्मचारी भिक्षावान्भिक्षुर्वा ब्रह्मचर्यवान् ।
अनृत्विजा हुतं नास्ति मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.२२ ॥
Wer nicht keusch lebt, ist kein Bettler, und der Bettelmönch ist, wer die Keuschheit hält; ohne Priester wird kein Opfer dargebracht; tritt nicht in mein Inneres ein.
12.77.23
कृतं राज्यं मया सर्वं राज्यस्थेनापि कार्यवत् ।
नाहं व्युत्क्रामितः सत्यान्मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.२३ ॥
Als König habe ich alle Pflichten des Königtums gebührend erfüllt und bin nie von der Wahrheit abgewichen; tritt nicht in mein Inneres ein.
12.77.24
नावजानाम्यहं वैद्यान्न वृद्धान्न तपस्विनः ।
राष्ट्रे स्वपति जागर्मि मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.२४ ॥
Ich verachte weder Ärzte noch Alte noch Asketen; selbst wenn ich in meinem Reich schlafe, bleibe ich wach; tritt nicht in mein Inneres ein.
12.77.25
शुक्लकर्मास्मि सर्वत्र न दुर्गतिभयं मम ।
धर्मचारी गृहस्थश्च मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.२५ ॥
Ich handle überall rein, und ich fürchte kein böses Schicksal. Ich bin ein Hausvater, der den Dharma lebt; tritt nicht in mich ein.
12.77.26
वेदाध्ययनसंपन्नस्तपस्वी सत्यधर्मवित् ।
स्वामी सर्वस्य राष्ट्रस्य धीमान्मम पुरोहितः ॥ १२.७७.२६ ॥
Im Veda-Studium vollendet, ein Asket, Kenner des Dharma der Wahrheit, Herr des ganzen Reiches, weise, ist mein Hauspriester.
12.77.27
दानेन दिव्यानभिवाञ्छामि लोकान् ।
सत्येनाथ ब्राह्मणानां च गुप्त्या।
शुश्रूषया चापि गुरूनुपैमि ।
न मे भयं विद्यते राक्षसेभ्यः ॥ १२.७७.२७ ॥
Durch Geben begehre ich die göttlichen Welten; durch Wahrheit, durch den Schutz der Brahmanen und durch Dienst nähere ich mich den Lehrern. Ich fürchte die Rākṣasas nicht.
12.77.28
न मे राष्ट्रे विधवा ब्रह्मबन्धु ।
र्न ब्राह्मणः कितवो नोत चोरः।
नायाज्ययाजी न च पापकर्मा ।
न मे भयं विद्यते राक्षसेभ्यः ॥ १२.७७.२८ ॥
In meinem Reich gibt es keine Witwe, keinen Brahmanen nur dem Namen nach, keinen Spieler, keinen Dieb; keinen, der für Unwürdige opfert, und keinen Übeltäter. Ich fürchte die Rākṣasas nicht.
12.77.29
न मे शस्त्रैरनिर्भिन्नं गात्रे व्द्यङ्गुलमन्तरम् ।
धर्मार्थं युध्यमानस्य मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.२९ ॥
Auf meinem Körper, während ich für den Dharma kämpfe, gibt es nicht einen zwei Finger breiten Raum, der nicht von Waffen durchbohrt wäre; tritt nicht in mich ein.
12.77.30
गोब्राह्मणेभ्यो यज्ञेभ्यो नित्यं स्वस्त्ययनं मम ।
आशासते जना राष्ट्रे मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.३० ॥
Durch Kühe, Brahmanen und Opfer wird mir ständig Segen zuteil; die Menschen des Reiches wünschen mir Gutes. Tritt nicht in mich ein.
12.77.31
नारीणां व्यभिचाराच्च अन्यायाच्च महीक्षिताम् ।
विप्राणां कर्मदोषाच्च प्रजानां जायते भयम् ॥ १२.७७.३१ ॥
Aus dem Ehebruch der Frauen, aus dem Unrecht der Könige und aus den rituellen Fehlern der Brahmanen entsteht Furcht unter dem Volk.
12.77.32
अवृष्टिर्मारको दोषः सततं क्षुद्भयानि च ।
विग्रहश्च सदा तस्मिन्देशे भवति दारुणः ॥ १२.७७.३२ ॥
Ausbleibender Regen, ein tödliches Unglück, ständige Angst vor Hunger und Streit — in jenem Land sind diese stets schrecklich.
12.77.33
यक्षरक्षःपिशाचेभ्यो नासुरेभ्यः कथंचन ।
भयमुत्पद्यते तत्र यत्र विप्राः सुसंयताः ॥ १२.७७.३३ ॥
Wo die Brahmanen gut beherrscht sind, entsteht auf keine Weise Furcht vor Yakṣas, Rākṣasas, Piśācas oder Asuras.
12.77.34
गन्धर्वाप्सरसः सिद्धाः पन्नगाश्च सरीसृपाः ।
मानवान्न जिघांसन्ति यत्र नार्यः पतिव्रताः ॥ १२.७७.३४ ॥
Wo die Frauen ihren Ehemännern treu ergeben sind, wünschen Gandharvas, Apsaras, Siddhas, Schlangen und Kriechtiere den Menschen keinen Schaden.
12.77.35
ब्राह्मणः क्षत्रिया वैश्या यत्र शूद्राश्च धार्मिकाः ।
नाऽनावृष्टिभयं तत्र न दुर्भिक्षं न विभ्रमः ॥ १२.७७.३५ ॥
Wo Brahmanen, Kṣatriyas, Vaiśyas und rechtschaffene Śūdras wohnen, gibt es keine Furcht vor Dürre, keine Hungersnot und keine Verwirrung.
12.77.36
धार्मिको यत्र भूपालो न तत्रास्ति पराभवः ।
उत्पाता न च दृश्यन्ते न दिव्या न च मानुषाः ॥ १२.७७.३६ ॥
Wo der König rechtschaffen ist, gibt es keine Niederlage; dort erscheinen weder göttliche noch menschliche Vorzeichen.
12.77.37
यस्मात्सर्वास्ववस्थासु धर्ममेवान्ववेक्षसे ।
तस्मात्प्राप्नुहि कैकेय गृहं स्वस्ति व्रजाम्यहम् ॥ १२.७७.३७ ॥
Denn in allen Lagen achtest du nur auf das Dharma; darum, o Kaikeya, kehre heim; ich gehe in Wohlergehen.
12.77.38
येषां गोब्राह्मणा रक्ष्याः प्रजा रक्ष्याश्च केकय ।
न रक्षोऽभ्यो भयं तेषां कुत एव तु पातकम् ॥ १२.७७.३८ ॥
Für jene, die Kühe, Brahmanen und Untertanen schützen, o Kekaya, gibt es keine Furcht vor den Rakshasas; wie könnte es dann für sie Sünde geben?
12.77.39
येषां पुरोगमा विप्रा येषां ब्रह्म परं बलम् ।
सुरक्षितास्तथा विप्रास्ते वै स्वर्गजितो नृपाः ॥ १२.७७.३९ ॥
Jene Könige, vor denen die Brahmanen stehen, deren höchste Stärke das heilige Wissen ist und deren Brahmanen wohl beschützt sind — diese Könige sind wahrlich Eroberer des Himmels.
12.77.40
तस्माद्द्विजातीन्रक्षेत ते हि रक्षन्ति रक्षिताः ।
आशीरेषां भवेद्राजन्राज्ञां सम्यक्प्रवर्तताम् ॥ १२.७७.४० ॥
Darum soll der König die Zweimalgeborenen schützen, denn geschützt schützen sie ihrerseits ihn. O König, möge dies der Segen sein für Könige, die recht handeln.
12.77.41
तस्माद्राज्ञा विशेषेण विकर्मस्था द्विजातयः ।
नियम्याः संविभज्याश्च प्रजानुग्रहकारणात् ॥ १२.७७.४१ ॥
Darum soll der König vor allem die Zweimalgeborenen, die von ihren Pflichten abgewichen sind, im Zaum halten und ihnen auch den Unterhalt zuteilen, um dem Volk Gunst zu erweisen.
12.77.42
एवं यो वर्तते राजा पौरजानपदेष्विह ।
अनुभूयेह भद्राणि प्राप्नोतीन्द्रसलोकताम् ॥ १२.७७.४२ ॥
Der König, der sich so unter den Bewohnern der Stadt und des Landes verhält, erlangt, nachdem er hier Wohltaten genossen hat, die Welt Indras.