Mahābhārata · Adhyāya 12.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.77.1
केषां प्रभवते राजा वित्तस्य भरतर्षभ ।
कया च वृत्त्या वर्तेत तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.७७.१ ॥
Sobre quem o rei tem poder sobre a riqueza, ó touro dos Bharatas? E de que meio de vida deve ele viver? Diz-me isso, ó avô.
12.77.2
अब्राह्मणानां वित्तस्य स्वामी राजेति वैदिकम् ।
ब्राह्मणानां च ये केचिद्विकर्मस्था भवन्त्युत ॥ १२.७७.२ ॥
O Veda afirma que o rei é o senhor da riqueza dos não brâmanes. E quanto aos brâmanes que se dedicam a ações proibidas,
12.77.3
विकर्मस्थाश्च नोपेक्ष्या विप्रा राज्ञा कथंचन ।
इति राज्ञां पुरावृत्तमभिजल्पन्ति साधवः ॥ १२.७७.३ ॥
Os brâmanes que se dedicam a ações erradas não devem ser negligenciados pelo rei de modo algum. Este é o antigo costume dos reis, como proclamam os sábios.
12.77.4
यस्य स्म विषये राज्ञः स्तेनो भवति वै द्विजः ।
राज्ञ एवापराधं तं मन्यन्ते किल्विषं नृप ॥ १२.७७.४ ॥
No reino daquele em que um brâmane se torna ladrão, ó rei, o povo considera essa falta como culpa do próprio rei.
12.77.5
अभिशस्तमिवात्मानं मन्यन्ते तेन कर्मणा ।
तस्माद्राजर्षयः सर्वे ब्राह्मणानन्वपालयन् ॥ १२.७७.५ ॥
Por esse ato, o rei se considera como se fosse acusado. Por isso, todos os reis-sábios protegiam os brâmanes.
12.77.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गीतं केकयराजेन हियमाणेन रक्षसा ॥ १२.७७.६ ॥
Sobre este ponto, as pessoas citam esta antiga tradição, que o rei dos Kekayas cantou enquanto era levado por um rākṣasa.
12.77.7
केकयानामधिपतिं रक्षो जग्राह दारुणम् ।
स्वाध्यायेनान्वितं राजन्नरण्ये संशितव्रतम् ॥ १२.७७.७ ॥
O senhor dos Kekaya foi cruelmente agarrado por um rākṣasa, ó rei, enquanto estava na floresta, dedicado ao estudo védico e firme em seus votos.
12.77.8
न मे स्तेनो जनपदे न कदर्यो न मद्यपः ।
नानाहिताग्निर्नायज्वा मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.८ ॥
No meu reino não há ladrão, nem avarento, nem bêbado; não há ninguém que não tenha acendido os fogos sagrados nem que deixe de sacrificar. Não entres em mim.
12.77.9
न च मे ब्राह्मणोऽविद्वान्नाव्रती नाप्यसोमपः ।
द्विजातिर्विषये मह्यं मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.९ ॥
Em meu reino não há brâmane ignorante, nem alguém sem votos, nem quem não beba soma; nenhum dvija do meu reino é assim. Não entres em mim.
12.77.10
नानाप्तदक्षिणैर्यज्ञैर्यजन्ते विषये मम ।
नाधीते चाव्रती कश्चिन्मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.१० ॥
No meu reino ninguém sacrifica sem dar os honorários completos, ninguém deixa de estudar, e ninguém está sem votos. Não entres em mim.
12.77.11
अध्यापयन्त्यधीयन्ते यजन्ते याजयन्ति च ।
ददति प्रतिगृह्णन्ति षट्सु कर्मस्ववस्थिताः ॥ १२.७७.११ ॥
Eles ensinam e estudam, sacrificam e fazem sacrificar, dão e recebem; estabelecidos nos seis deveres.
12.77.12
पूजिताः संविभक्ताश्च मृदवः सत्यवादिनः ।
ब्राह्मणा मे स्वकर्मस्था मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.१२ ॥
Meus brâmanes são honrados, generosos em dar, gentis, veraces e firmes em seus próprios deveres. Não entres em mim.
12.77.13
न याचन्ते प्रयच्छन्ति सत्यधर्मविशारदाः ।
नाध्यापयन्त्यधीयन्ते यजन्ते याजयन्ति न ॥ १२.७७.१३ ॥
Não pedem nem dão; peritos no dharma da verdade, não ensinam nem estudam, não sacrificam nem oficiam sacrifícios.
12.77.14
ब्राह्मणान्परिरक्षन्ति सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
क्षत्रिया मे स्वकर्मस्था मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.१४ ॥
Meus kshatriyas, que protegem os brâmanes na batalha sem fugir, permanecem em seu próprio dever; não entres em mim.
12.77.15
कृषिगोरक्षवाणिज्यमुपजीवन्त्यमायया ।
अप्रमत्ताः क्रियावन्तः सुवृत्ताः सत्यवादिनः ॥ १२.७७.१५ ॥
Vivem da agricultura, da criação de gado e do comércio sem engano; vigilantes, diligentes na ação, de boa conduta e veraz.
12.77.16
संविभागं दमं शौचं सौहृदं च व्यपाश्रिताः ।
मम वैश्याः स्वकर्मस्था मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.१६ ॥
Meus vaiśyas, que se refugiaram na partilha, no domínio de si, na pureza e na amizade, permanecem em seu próprio dever; não entres em mim.
12.77.17
त्रीन्वर्णानुपतिष्ठन्ते यथावदनसूयकाः ।
मम शूद्राः स्वकर्मस्था मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.१७ ॥
Meus śūdras, que servem as três classes devidamente e sem inveja, permanecem em seu próprio dever; não entres em mim.
12.77.18
कृपणानाथवृद्धानां दुर्बलातुरयोषिताम् ।
संविभक्ताऽस्मि सर्वेषां मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.१८ ॥
Estou repartido entre todos eles: os miseráveis, os desamparados, os velhos, os fracos, os doentes e as mulheres. Não entres em mim.
12.77.19
कुलानुरूपधर्माणां प्रस्थितानां यथाविधि ।
अव्युच्छेत्ताऽस्मि सर्वेषां मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.१९ ॥
Sou o protetor ininterrupto de todos os que seguem o dever próprio de sua linhagem e partiram conforme a norma; não entres em meu interior.
12.77.20
तपस्विनो मे विषये पूजिताः परिपालिताः ।
संविभक्ताश्च सत्कृत्य मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.२० ॥
No meu reino os ascetas são honrados, protegidos e providos com respeito; não entres em meu interior.
12.77.21
नासंविभज्य भोक्ताऽस्मि न विशामि परस्त्रियम् ।
स्वतन्त्रो जातु न क्रीडे मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.२१ ॥
Não como sem repartir, não me aproximo da mulher alheia, e nunca me entrego ao prazer como quem não presta contas a ninguém; não entres em meu interior.
12.77.22
नाब्रह्मचारी भिक्षावान्भिक्षुर्वा ब्रह्मचर्यवान् ।
अनृत्विजा हुतं नास्ति मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.२२ ॥
Quem não é celibatário não é mendicante, e o mendicante é quem guarda o celibato; sem sacerdote não se oferece oblação; não entres em meu interior.
12.77.23
कृतं राज्यं मया सर्वं राज्यस्थेनापि कार्यवत् ।
नाहं व्युत्क्रामितः सत्यान्मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.२३ ॥
Enquanto reinava, cumpri todos os deveres da realeza como devia, e nunca me afastei da verdade; não entres em meu interior.
12.77.24
नावजानाम्यहं वैद्यान्न वृद्धान्न तपस्विनः ।
राष्ट्रे स्वपति जागर्मि मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.२४ ॥
Não desprezo médicos, anciãos nem ascetas; mesmo dormindo em meu reino, permaneço desperto; não entres em meu interior.
12.77.25
शुक्लकर्मास्मि सर्वत्र न दुर्गतिभयं मम ।
धर्मचारी गृहस्थश्च मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.२५ ॥
Ajo puramente em toda parte e não temo um destino funesto. Sou um chefe de família que segue o dharma; não entres em mim.
12.77.26
वेदाध्ययनसंपन्नस्तपस्वी सत्यधर्मवित् ।
स्वामी सर्वस्य राष्ट्रस्य धीमान्मम पुरोहितः ॥ १२.७७.२६ ॥
Versado no estudo dos Vedas, asceta, conhecedor do dharma da verdade, senhor de todo o reino, sábio, é o meu sacerdote.
12.77.27
दानेन दिव्यानभिवाञ्छामि लोकान् ।
सत्येनाथ ब्राह्मणानां च गुप्त्या।
शुश्रूषया चापि गुरूनुपैमि ।
न मे भयं विद्यते राक्षसेभ्यः ॥ १२.७७.२७ ॥
Pela dádiva desejo os mundos divinos; pela verdade, pela proteção dos brâmanes e pelo serviço aproximo-me dos mestres. Não temo os rākṣasas.
12.77.28
न मे राष्ट्रे विधवा ब्रह्मबन्धु ।
र्न ब्राह्मणः कितवो नोत चोरः।
नायाज्ययाजी न च पापकर्मा ।
न मे भयं विद्यते राक्षसेभ्यः ॥ १२.७७.२८ ॥
No meu reino não há viúva, nem brâmane só de nome, nem jogador, nem ladrão; nem quem oficia sacrifícios para os indignos, nem praticante de pecados. Não temo os rākṣasas.
12.77.29
न मे शस्त्रैरनिर्भिन्नं गात्रे व्द्यङ्गुलमन्तरम् ।
धर्मार्थं युध्यमानस्य मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.२९ ॥
No meu corpo, enquanto luto pelo dharma, não há um espaço de dois dedos que não tenha sido ferido por armas; não entres em mim.
12.77.30
गोब्राह्मणेभ्यो यज्ञेभ्यो नित्यं स्वस्त्ययनं मम ।
आशासते जना राष्ट्रे मा ममान्तरमाविशः ॥ १२.७७.३० ॥
Pelas vacas, pelos brâmanes e pelos sacrifícios há bênção constante para mim; o povo do reino deseja-me o bem. Não entres em mim.
12.77.31
नारीणां व्यभिचाराच्च अन्यायाच्च महीक्षिताम् ।
विप्राणां कर्मदोषाच्च प्रजानां जायते भयम् ॥ १२.७७.३१ ॥
Do adultério das mulheres, da injustiça dos reis e das faltas rituais dos brâmanes nasce o medo entre o povo.
12.77.32
अवृष्टिर्मारको दोषः सततं क्षुद्भयानि च ।
विग्रहश्च सदा तस्मिन्देशे भवति दारुणः ॥ १२.७७.३२ ॥
A falta de chuva, uma calamidade mortal, o temor constante da fome e a discórdia: naquela terra, estes são sempre terríveis.
12.77.33
यक्षरक्षःपिशाचेभ्यो नासुरेभ्यः कथंचन ।
भयमुत्पद्यते तत्र यत्र विप्राः सुसंयताः ॥ १२.७७.३३ ॥
Onde os brâmanes são bem disciplinados, não nasce medo de modo algum dos yakṣas, rākṣasas, piśācas ou asuras.
12.77.34
गन्धर्वाप्सरसः सिद्धाः पन्नगाश्च सरीसृपाः ।
मानवान्न जिघांसन्ति यत्र नार्यः पतिव्रताः ॥ १२.७७.३४ ॥
Onde as mulheres são devotas aos seus maridos, gandharvas, apsarases, siddhas, serpentes e répteis não desejam ferir os seres humanos.
12.77.35
ब्राह्मणः क्षत्रिया वैश्या यत्र शूद्राश्च धार्मिकाः ।
नाऽनावृष्टिभयं तत्र न दुर्भिक्षं न विभ्रमः ॥ १२.७७.३५ ॥
Onde vivem brâmanes, kṣatriyas, vaiśyas e śūdras virtuosos, não há temor à seca, nem fome, nem confusão.
12.77.36
धार्मिको यत्र भूपालो न तत्रास्ति पराभवः ।
उत्पाता न च दृश्यन्ते न दिव्या न च मानुषाः ॥ १२.७७.३६ ॥
Onde o rei é justo, não há derrota; ali não se veem presságios, nem divinos nem humanos.
12.77.37
यस्मात्सर्वास्ववस्थासु धर्ममेवान्ववेक्षसे ।
तस्मात्प्राप्नुहि कैकेय गृहं स्वस्ति व्रजाम्यहम् ॥ १२.७७.३७ ॥
Porque em todas as condições tu observas somente o dharma; portanto, ó Kaikeya, alcança o teu lar; eu parto em bem-estar.
12.77.38
येषां गोब्राह्मणा रक्ष्याः प्रजा रक्ष्याश्च केकय ।
न रक्षोऽभ्यो भयं तेषां कुत एव तु पातकम् ॥ १२.७७.३८ ॥
Para aqueles que protegem as vacas, os brâmanes e os súditos, ó Kekaya, não há temor dos rakshasas; como poderia então haver pecado para eles?
12.77.39
येषां पुरोगमा विप्रा येषां ब्रह्म परं बलम् ।
सुरक्षितास्तथा विप्रास्ते वै स्वर्गजितो नृपाः ॥ १२.७७.३९ ॥
Aqueles reis diante de quem estão os brâmanes, cuja força suprema é o saber sagrado e cujos brâmanes são bem protegidos, esses reis são verdadeiramente conquistadores do céu.
12.77.40
तस्माद्द्विजातीन्रक्षेत ते हि रक्षन्ति रक्षिताः ।
आशीरेषां भवेद्राजन्राज्ञां सम्यक्प्रवर्तताम् ॥ १२.७७.४० ॥
Portanto, o rei deve proteger os dvijas, pois, protegidos, eles por sua vez o protegem. Ó rei, que esta seja a bênção para os reis que governam corretamente.
12.77.41
तस्माद्राज्ञा विशेषेण विकर्मस्था द्विजातयः ।
नियम्याः संविभज्याश्च प्रजानुग्रहकारणात् ॥ १२.७७.४१ ॥
Portanto, o rei deve sobretudo conter os dvijas que se afastaram de seus deveres e também distribuir-lhes o sustento, para favorecer o povo.
12.77.42
एवं यो वर्तते राजा पौरजानपदेष्विह ।
अनुभूयेह भद्राणि प्राप्नोतीन्द्रसलोकताम् ॥ १२.७७.४२ ॥
O rei que se conduz assim entre os habitantes da cidade e do campo, tendo aqui desfrutado de bênçãos, alcança o mundo de Indra.