மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.82.1
एषा प्रथमतो वृत्तिर्द्वितीयां शृणु भारत ।
यः कश्चिद्वेदयेदर्थं राज्ञा रक्ष्यः स मानवः ॥ १२.८२.१ ॥
இதுவே முதல் நடத்தை; பரதனின் வழித்தோன்றலே, இரண்டாவதைக் கேள். அரசனுக்குச் செல்வத்தைப் பற்றி எவனாவது தெரிவிக்கிறானோ, அந்த மனிதனை அரசன் காக்க வேண்டும்.
12.82.2
ह्रियमाणममात्येन भृत्यो वा यदि वा भृतः ।
यो राजकोशं नश्यन्तमाचक्षीत युधिष्ठिर ॥ १२.८२.२ ॥
யுதிஷ்டிரா, அமைச்சனால் கவர்ந்து செல்லப்படுவதையோ, ஊழியனோ அல்லது கூலிக்கு அமர்ந்தவனோ, அரசுக் கருவூலம் அழிவதைக் கண்டவன் அதைத் தெரிவிக்க வேண்டும்.
12.82.3
श्रोतव्यमस्य च रहो रक्ष्यश्चामात्यतो भवेत् ।
अमात्या ह्यपहर्तारो भूयिष्ठं घ्नन्ति भारत ॥ १२.८२.३ ॥
அவனது சொல்லை தனிமையில் கேட்க வேண்டும்; அமைச்சர்களிடமிருந்து அவனைக் காக்க வேண்டும். ஏனெனில் பரதனின் வழித்தோன்றலே, பெரும்பாலும் அமைச்சர்களே கவர்பவர்கள்; அவர்கள் பலரையும் கொல்கிறார்கள்.
12.82.4
राजकोशस्य गोप्तारं राजकोशविलोपकाः ।
समेत्य सर्वे बाधन्ते स विनश्यत्यरक्षितः ॥ १२.८२.४ ॥
அரசுக் கருவூலத்தின் காவலனை, அரசுக் கருவூலத்தைக் கொள்ளையடிப்பவர்கள் எல்லோரும் ஒன்றுகூடி துன்புறுத்துகிறார்கள்; அவன் காக்கப்படாமல் அழிகிறான்.
12.82.5
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
मुनिः कालकवृक्षीयः कौसल्यं यदुवाच ह ॥ १२.८२.५ ॥
இவ்விஷயத்தில் இந்தப் பழங்கால இதிகாசத்தை எடுத்துக்காட்டுவார்கள்; காலகவிருக்ஷீய முனிவர் கோசலனிடம் சொன்னதை.
12.82.6
कोसलानामाधिपत्यं संप्राप्तं क्षेमदर्शिनम् ।
मुनिः कालकवृक्षीय आजगोमेति नः श्रुतम् ॥ १२.८२.६ ॥
கோசலர்களின் ஆதிபத்தியத்தைப் பெற்று, நலத்தைக் கருதிய அரசனிடம் காலகவிருக்ஷீய முனிவர் என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம்.
12.82.7
स काकं पञ्जरे बद्ध्वा विषयं क्षेमदर्शिनः ।
सर्वं पर्यचरद्युक्तः प्रवृत्त्यर्थी पुनः पुनः ॥ १२.८२.७ ॥
அவன் காக்கையைக் கூண்டில் கட்டி வைத்து, க்ஷேமதர்சியின் நாட்டில் நடப்பவற்றை எல்லாம் கவனத்துடன் பின்தொடர்ந்தான்; செய்திகளை அறியும் விருப்பத்தால் மீண்டும் மீண்டும் அவ்வாறு செய்தான்.
12.82.8
अधीये वायसीं विद्यां शंसन्ति मम वायसाः ।
अनागतमतीतं च यच्च संप्रति वर्तते ॥ १२.८२.८ ॥
நான் காக்கைகளின் வித்தையைக் கற்றேன்; காக்கைகள் எனக்கு எதிர்காலத்தையும் கடந்தகாலத்தையும் இப்போது நடப்பதையும் சொல்கின்றன.
12.82.9
इति राष्ट्रे परिपतन्बहुभिः पुरुषैः सह ।
सर्वेषां राजयुक्तानां दुष्कृतं परिदृष्टवान् ॥ १२.८२.९ ॥
இவ்வாறு நாட்டில் பலருடன் சுற்றித் திரிந்து, அரசு அதிகாரிகள் அனைவரின் தவறுகளையும் அவன் கண்டான்.
12.82.10
स बुद्ध्वा तस्य राष्ट्रस्य व्यवसायं हि सर्वशः ।
राजयुक्तापचारांश्च सर्वान्बुद्ध्वा ततस्ततः ॥ १२.८२.१० ॥
அவன் அந்த நாட்டின் எல்லா செயல்களையும் முழுமையாக அறிந்தான்; அரசு அதிகாரிகளின் எல்லா குற்றங்களையும் அறிந்து, பின்னும் பின்னும் அறிந்தான்.
12.82.11
ततः स काकमादाय राजानं द्रष्टुमागमत् ।
सर्वज्ञोऽस्मीति वचनं ब्रुवाणः संशितव्रतः ॥ १२.८२.११ ॥
பின்னர் அவன் காக்கையை எடுத்துக்கொண்டு அரசனைக் காண வந்தான்; 'நான் எல்லாம் அறிந்தவன்' என்று சொல்லி, உறுதியான விரதம் கொண்டவனாக.
12.82.12
स स्म कौसल्यमागम्य राजामात्यमलंकृतम् ।
प्राह काकस्य वचनादमुत्रेदं त्वया कृतम् ॥ १२.८२.१२ ॥
அவன் கௌசல்யனிடம் வந்து, அலங்கரிக்கப்பட்ட அரசனையும் அமைச்சரையும் நோக்கி, 'காக்கையின் சொல்லால், அங்கே நீ இதைச் செய்தாய்' என்றான்.
12.82.13
असौ चासौ च जानीते राजकेशस्त्वया हृतः ।
एवमाख्याति काकोऽयं तच्छीघ्रमनुगम्यताम् ॥ १२.८२.१३ ॥
இவனும் அவனும் அரசுக் கருவூலத்தை நீ கவர்ந்ததை அறிவர். இவ்வாறு இந்தக் காகம் கூறுகிறது; ஆகவே விரைவில் அதைப் பின்தொடர்க.
12.82.14
तथाऽन्यानपि स प्राह राजकोशहरांस्तदा ।
न चास्य वचनं किंचिदनृतं श्रूयते क्वचित् ॥ १२.८२.१४ ॥
அவ்வாறே அவன் அப்போது அரசுக் கருவூலத்தைக் கவர்ந்த மற்றவர்களையும் குறிப்பிட்டான். அவன் சொல்லில் எங்கும் பொய் ஒன்றும் கேட்கப்படுவதில்லை.
12.82.15
तेन विप्रकृताः सर्वे राजयुक्ताः कुरूद्वह ।
तमतिक्रम्य सुप्तं तु निशि काकमपोथयन् ॥ १२.८२.१५ ॥
அவனால் அனைத்து அரசு அதிகாரிகளும் அவமதிக்கப்பட்டனர், குருக்களின் சிறந்தவனே. அவனை விட்டுவிட்டு, இரவில் உறங்கிக்கொண்டிருந்த அந்தக் காகத்தைத் தாக்கினர்.
12.82.16
वायसं तु विनिर्भिन्नं दृष्ट्वा वाणेन पञ्जरे ।
पूर्वाह्णे ब्राह्मणो वाक्यं क्षेमदर्शिनमब्रवीत् ॥ १२.८२.१६ ॥
கூண்டில் அம்பால் துளைக்கப்பட்ட காகத்தைக் கண்டு, முற்பகலில் அந்தணன் நலம் காண்பவனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
12.82.17
राजंस्त्वामभयं याचे प्रभुं प्राणधनेश्वरम् ।
अनुज्ञातस्त्वया ब्रूयां वचनं भवतो हितम् ॥ १२.८२.१७ ॥
அரசே, உயிருக்கும் செல்வத்துக்கும் இறைவனாகிய உன்னிடம் அபயம் கேட்கிறேன். நீ அனுமதித்தால் உனக்கு நன்மையான சொல்லைச் சொல்வேன்.
12.82.18
मित्रार्थमभिसंतप्तो भक्त्या सर्वात्मनाऽऽगतः ।
ह्रियन्ते हि महार्थाश्च पुरुषे विक्रमत्यपि ॥ १२.८२.१८ ॥
நண்பனுக்காக மிகவும் துயருற்று, பக்தியுடனும் முழு மனதுடனும் வந்திருக்கிறேன். மனிதன் வீரத்துடன் முயன்றாலும் பெரிய செல்வங்கள் பறிக்கப்படுகின்றன.
12.82.19
संबुबोधयिषुर्मित्रं सदश्वमिव सारथिः ।
अतिमन्युप्रसक्तो हि प्रसह्य हितकारणात् ॥ १२.८२.१९ ॥
நண்பனுக்கு அறிவூட்ட விரும்பும் ஒருவன், நல்ல குதிரையை தேரோட்டி அடக்குவது போல, மிகுந்த கோபத்தில் மூழ்கியவனை அவனுடைய நன்மைக்காக வலிந்தேனும் அடக்க வேண்டும்.
12.82.20
तथाविधस्य सुहृदा क्षन्तव्यं संविजानता ।
ऐश्वर्यमिच्छता नित्यं पुरुषेण बुभूषता ॥ १२.८२.२० ॥
அறிந்த நண்பன், இத்தகைய ஒருவனை மன்னிக்க வேண்டும்; எப்போதும் செல்வத்தையும் ஆட்சியையும் விரும்பி அதைப் பெற விழையும் மனிதனையும் அவ்வாறே மன்னிக்க வேண்டும்.
12.82.21
तं राजा प्रत्युवाचेदं यत्किंचिन्मां भवान्वदेत् ।
कस्मादहं न क्षमेयमाकाङ्क्षन्नात्मनो हितम् ॥ १२.८२.२१ ॥
அரசன் அவனுக்குப் பதிலளித்தான்: 'நீர் எனக்கு எதைச் சொன்னாலும், என் நன்மையை விரும்பும் நான் ஏன் பொறுக்கக்கூடாது?'
12.82.22
ब्राह्मण प्रतिजाने ते प्रब्रूहि यदिहेच्छसि ।
करिष्यामि हि ते वाक्यं यन्मां विप्र प्रवक्ष्यसि ॥ १२.८२.२२ ॥
பிராமணரே, நான் உமக்கு உறுதி அளிக்கிறேன்; இங்கு நீர் விரும்புவதை சொல்லும். அந்தணரே, நீர் எனக்குச் சொல்லும் வார்த்தையை நான் நிச்சயமாகச் செய்வேன்.
12.82.23
विद्वान्नयानपायांश्च भयाख्यातॄन्भयानि च ।
भक्त्या वृत्तिं समाख्यातुं भवतोऽन्तिकमागतः ॥ १२.८२.२३ ॥
நீதியின் நன்மை தீமைகளையும், அச்சங்களை அறிவிப்பவர்களையும், அச்சங்களையும் அறிந்தவனாய், பக்தியுடன் உங்கள் நடத்தையை விளக்கும் பொருட்டு உங்கள் அருகில் வந்தேன்.
12.82.24
प्रागेवोक्तं तु दोषोऽयमाचार्यैर्नृपसेवनम् ।
अगतेः कुगतिर्ह्येषा या राज्ञा सहजीविका ॥ १२.८२.२४ ॥
ஆசிரியர்கள் முன்பே கூறியுள்ளனர்: அரசனுக்குச் சேவை செய்வது ஒரு குற்றம்; புகலிடமற்றவனுக்கு இது தீய வழி; அரசனுடன் வாழ்க்கை நடத்துவது அப்படித்தான்.
12.82.25
आशीविषैश्च तस्याहुः संगमं यस्य राजभिः ।
बहुमित्रांश्च राजानो बह्वभित्रास्तथैव च ॥ १२.८२.२५ ॥
அரசர்களுடன் சேர்க்கை கொண்டவனின் சேர்க்கை விஷப்பாம்புகளுடன் சேர்க்கை போன்றது என்று கூறுகிறார்கள். அரசர்களுக்கு பல நண்பர்களும், அதேபோல் பல பகைவர்களும் உண்டு.
12.82.26
तेभ्यः सर्वेभ्य एवाहुर्भयं राजोपजीविनाम् ।
तथाऽस्य राजतो राजन्मुहुर्तादागतं भयम् ॥ १२.८२.२६ ॥
அரசனைச் சார்ந்து வாழ்பவர்களுக்கு அவர்கள் அனைவராலும் பயம் வரும் என்று கூறுகிறார்கள். அரசே, அதுபோல் அவனுக்கு அரசனிடமிருந்தே ஒரு கணத்தில் பயம் வந்துவிடுகிறது.
12.82.27
नैकान्तेनाप्रमादो हि शक्यः कर्तुं महीपतौ ।
न तु प्रमादः कर्तव्यः कथंचिद्भूतिमिच्छता ॥ १२.८२.२७ ॥
அரசனிடம் முழுமையான கவனத்துடன் இருப்பது உண்மையில் சாத்தியமில்லை. ஆனால் செழிப்பை விரும்புபவன் எவ்வகையிலும் அலட்சியமாக இருக்கக்கூடாது.
12.82.28
प्रमादात्स्खलते बुद्धिः स्खलतो नास्ति जीवितम् ।
अग्निं दीप्तमिवासीदेद्राजानप्नुपशिक्षितः ॥ १२.८२.२८ ॥
அலட்சியத்தால் புத்தி தவறுகிறது; தவறுபவனுக்கு உயிர் நிலைக்காது. அரசனிடம் நன்கு பயிற்சி பெற்றவன் எரியும் நெருப்பை அணுகுவதுபோல் அணுகவேண்டும்.
12.82.29
आशीविषमिव क्रुद्धं प्रभुं प्राणधनेश्वरम् ।
यत्नेनोपचरेन्नित्यं नाहमस्मीति मानवः ॥ १२.८२.२९ ॥
கோபம் கொண்ட விஷப்பாம்பைப் போன்று, உயிரும் செல்வமும் அளிக்கும் பிரபுவை, 'நான் ஒன்றுமில்லை' என்ற எண்ணத்துடன் மனிதன் எப்போதும் முயற்சியுடன் பணிவிடை செய்ய வேண்டும்.
12.82.30
दुर्व्याहृताच्छङ्कमानो दुःस्थिताद्दुरनुष्ठितात् ।
दुरासदाद्दुर्वृजिनादिङ्गिताद्ध्यायितादपि ॥ १२.८२.३० ॥
தீய சொல், தவறான நிலை, தீய செயல், அணுக முடியாத கடுமை, தீமை, குறிப்பு, அல்லது எண்ணம் ஆகியவற்றாலும் பயந்தவனாக (எச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும்).
12.82.31
देवतेव हि सर्वार्थान्कुर्याद्राजा प्रसादितः ।
वैश्वानर इव क्रुद्धः समूलमपि निर्दहेत् ॥ १२.८२.३१ ॥
மன்னன் மகிழ்ந்தால் தெய்வத்தைப் போல் எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றுவான்; சினந்தால் வைஸ்வானர அக்கினியைப் போல் வேருடன் கூட எரித்துவிடுவான்.
12.82.32
इति राजन्यमः प्राह वर्तते च तथैव तत् ।
अथ भूयांसमेवार्थं करिष्यामि पुनः पुनः ॥ १२.८२.३२ ॥
இவ்வாறு அரசர்களில் சிறந்தவன் கூறினான்: 'அது அப்படியே உள்ளது. இனி இன்னும் பெரிய நோக்கத்தை மீண்டும் மீண்டும் நிறைவேற்றுவேன்.'
12.82.33
ददात्यत्मद्विधोऽऽमात्यो बुद्धिसाहाय्यमापदि ।
वायसस्त्वेष मे राजन्नन्तकायाभिसंहितः ॥ १२.८२.३३ ॥
என்னைப் போன்ற அமைச்சன் ஆபத்தில் அறிவுத் துணையை அளிக்கிறான். அரசே, இந்தக் காக்கை எனக்காக யமனால் அனுப்பப்பட்டது.
12.82.34
न च मेऽत्र भवान्गर्ह्यो न च येषां भवान्प्रियः ।
हिताहितांस्तु बुद्ध्येथा मापरोक्षमतिर्भव ॥ १२.८२.३४ ॥
இங்கு நீர் எனக்கு நிந்தைக்குரியவர் அல்லர்; நீர் விரும்புவோரும் அவ்வாறல்லர். நன்மை தீமையை நீர் அறிவீராக; மறைந்தவற்றை உணராத புத்தியுடையவராக இருக்காதீர்.
12.82.35
ये त्वादानपरा एव वसन्ति भवतो गृहे ।
अभूतिकामा भूतानां तादृशैर्मेऽभिसंहितम् ॥ १२.८२.३५ ॥
உமது வீட்டில் வாழ்பவர்கள், கொள்ளையடிப்பதில் மட்டுமே ஈடுபட்டு, உயிர்களின் அழிவை விரும்புபவர்கள்; அத்தகையோரால் எனக்கு எதிராக இது திட்டமிடப்பட்டது.
12.82.36
यो वा भवद्विनाशेन राज्यमिच्छत्यनन्तरम् ।
आन्तरैराभेसंधाय राजन्सिद्ध्यति नान्यथा ॥ १२.८२.३६ ॥
உமது அழிவின் வழியாக அடுத்த அரசைக் விரும்புபவன், உள்ளவர்களுடன் சதி செய்து, அரசே, வெற்றி பெறுவான்; இல்லையெனில் இல்லை.
12.82.37
तेषामहं भयाद्राजन्गमिष्याम्यन्यमाश्रमम् ।
तैर्हि मे संधितो बाणः काके निपतितः प्रभो ॥ १२.८२.३७ ॥
அரசே, அவர்களுக்கு அஞ்சி நான் வேறொரு ஆசிரமத்திற்குச் செல்வேன்; ஏனெனில் அவர்களால் என் தொடுக்கப்பட்ட அம்பு காக்கையின் மீது விழுந்தது, பிரபுவே.
12.82.38
छझना मम काकश्च गमितो यमसादनम् ।
दृष्टं ह्येतन्मया राजंस्तपोदीर्घेन चक्षुषा ॥ १२.८२.३८ ॥
வஞ்சனையால் என் காக்கையும் யமலோகத்திற்கு அனுப்பப்பட்டது. அரசே, நான் நீண்ட தவத்தால் பெற்ற கண்ணால் இதைக் கண்டேன்.
12.82.39
बहुनक्रझषग्राहां तिमिंगिलगणैर्युताम् ।
काकेन वालिशेनेमामतार्षमहमापगाम् ॥ १२.८२.३९ ॥
பல முதலைகள், மீன்கள், சுறாக்களும் திமிங்கிலக் கூட்டங்களும் நிறைந்த இந்த ஆற்றை, அந்த மூடக் காக்கையுடன் நான் கடந்தேன்.
12.82.40
स्थाण्वश्मकण्टकवर्तीं सिंह व्याघ्रसमाकुलाम् ।
दुरासदां दुष्प्रसहां गुहां हैमवतीमिव। ॥ १२.८२.४० ॥
மரத்துண்டுகள், கற்கள், முட்கள் நிறைந்த வழியுள்ள, சிங்கங்களும் புலிகளும் நிறைந்த, அணுக முடியாத, தாங்க முடியாத, இமயத்தின் குகை போன்றது.
12.82.41
अग्निना तामसं दुर्गं नौभिराप्यं च गम्यते ।
राजदुर्गावतरणे नोपायं पण्डिता विदुः ॥ १२.८२.४१ ॥
நெருப்பால் இருண்ட கோட்டையும், படகுகளால் நீர்வழியாகவும் கடக்கப்படும்; ஆனால் அரசக் கோட்டையில் இறங்குவதற்கான வழியை அறிஞர்கள் அறிவதில்லை.
12.82.42
गहनं भवतो राज्यमन्धकारं तमोन्वितम् ।
नेह विश्वसितुं शक्यं भवताऽपि कुतो मया ॥ १२.८२.४२ ॥
உமது அரசு ஆழமானது, இருளும் அறியாமையும் நிறைந்தது; இங்கு நம்ப முடியாது — உம்மையும் நம்ப முடியாது, என்னை எப்படி நம்புவது?
12.82.43
अतो नायं शुभो वासस्तुल्ये सदसती इह ।
वधो ह्येवात्र सुकृते दुष्कृते न च संशयः ॥ १२.८२.४३ ॥
ஆகையால் இங்கு நல்லதும் தீயதும் சமமே; இங்கு நல்ல வாசம் இல்லை. இங்கே நல்லொழுக்கமுடையவருக்கும் தீயொழுக்கமுடையவருக்கும் நிச்சயமாக மரணமே; இதில் சந்தேகமில்லை.
12.82.44
न्यायतो दुष्कृते घातः सुकृते न कथनम् ।
नेह युक्तं स्थिरं स्थातुं जवेनैवाव्रजेद्वुधः ॥ १२.८२.४४ ॥
நியாயப்படி தீயொழுக்கமுடையவனே கொல்லப்படுவான்; நல்லொழுக்கமுடையவனைப் பற்றிச் சொல்லுதலும் இல்லை. இங்கு நிலையாகத் தங்குவது தகாது; அறிவுடையவன் விரைந்தே அகல வேண்டும்.
12.82.45
सीता नाम नदी राजन्प्लवो यस्यां निमज्जति ।
तयोपमामिमां मन्ये वागुरां सर्वधातिनीम् ॥ १२.८२.४५ ॥
அரசே, சீதா என்ற பெயருடைய ஓர் ஆறு உண்டு; அதில் படகும் மூழ்கிவிடும். அதைக் கொண்டே இதை உவமிக்கிறேன் — இது அனைத்தையும் அழிக்கும் வலை.
12.82.46
मधुप्रपातो हि भवान्भोजनं विषसंयुतम् ।
असतामिव ते भावो वर्तते न सतामिव ॥ १२.८२.४६ ॥
நீர் தேனில் விழுவதைப் போன்றவர்; உமது உணவு விஷம் கலந்தது. உம்முடைய குணம் தீயவர்களைப் போன்றது, நல்லவர்களைப் போன்றதல்ல.
12.82.47
आशीविषैः परिवृतः कूपस्त्वमसि पार्थिव ॥ १२.८२.४७ ॥
அரசே, நீர் நச்சுப் பாம்புகளால் சூழப்பட்ட கிணறு போன்றவர்.
12.82.48
दुर्गतीर्था बृहत्कूला कावेरी चोरसंयुता ।
नदी मधुरपानीया यथा राजंस्तथा भवान्।
श्वगृध्रगोमायुयुतो राजहंससमो ह्यसि ॥ १२.८२.४८ ॥
கடக்க முடியாத துறைகளையும் பெரிய கரைகளையும் உடைய காவேரி ஆறு போல, இனிய நீருள்ள நதி போல, அரசே, நீர் இருக்கிறீர்; நாய்கள், கழுகுகள், நரிகளோடு கூடியவராயினும் நீர் அன்னப்பறவைக்கு ஒப்பாக இருக்கிறீர்.
12.82.49
यथाऽऽश्रित्य महावृक्षं कक्षः संवर्धते महान् ।
ततस्तं संवृणोत्येव तमतीत्य च वर्धते ॥ १२.८२.४९ ॥
ஒரு பெரிய மரத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டு பெரிய புதர் வளர்கிறது; பின்பு அது அந்த மரத்தை மூடிவிடுகிறது, அதை மிஞ்சியும் வளர்கிறது.
12.82.50
तेनैवोग्रेन्धनेनैनं दावो दहति दारुणः ।
तथोपमा ह्यमात्यास्ते राजंस्तान्परिशोधय ॥ १२.८२.५० ॥
அதே கொடிய எரிபொருளால் கொடிய காட்டுத்தீ அதை எரிக்கிறது. அவ்வாறே, அரசே, அமைச்சர்கள் அதற்கு உவமை; அவர்களை நன்கு சோதித்துத் தூய்மைப்படுத்துங்கள்.
12.82.51
त्वया चैव कृता राजन्भवता परिपालिताः ।
भवन्तं पर्यवज्ञाय जिघांसन्ति भवत्प्रियम् ॥ १२.८२.५१ ॥
உங்களால் உருவாக்கப்பட்டவர்கள்; நீங்களே அவர்களைக் காத்தீர்கள், அரசே. ஆனால் அவர்கள் உங்களை அவமதித்து, உங்களுக்குப் பிரியமானவனைக் கொல்ல விரும்புகிறார்கள்.
12.82.52
उषितं शङ्कमानेन प्रमादं परिरक्षता ।
अन्तः सर्प इवागारे वीरपत्न्या इवालये।
शीलं जिज्ञासमानेन राज्ञः साहसजीविनः ॥ १२.८२.५२ ॥
பாம்பு வீட்டில் இருப்பதைப் போலவும், வீரனின் மனைவி இல்லத்தில் இருப்பதைப் போலவும், சந்தேகத்துடனும் கவனக்குறைவின்றிப் பாதுகாத்துக்கொண்டும் வாழ்ந்தவன் — துணிச்சலால் வாழும் அரசனின் நடத்தையை அறிய விரும்பியவன்.
12.82.53
कच्चिज्जितेन्द्रियो राजा कच्चिदस्यान्तरा जिताः ।
कच्चिदेषां प्रियो राजा कच्चिद्राज्ञः प्रियाः प्रजाः ॥ १२.८२.५३ ॥
அரசன் புலன்களை வென்றவனா? அவனது உள்ளுறை எதிரிகள் வெல்லப்பட்டனரா? அரசன் இவர்களுக்குப் பிரியமானவனா? அரசனுக்குப் பிரியமானவர்கள் குடிமக்களா?
12.82.54
विजिज्ञासुरिह प्राप्तस्तवाहं राजसत्तम ।
तस्य मे रोचते राजन्क्षुधितस्येव भोजनम् ॥ १२.८२.५४ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவரே, உம்மை அறிய விரும்பி நான் இங்கு வந்தேன். அரசே, அது எனக்கு பசித்தவனுக்கு உணவு போல இனிக்கிறது.
12.82.55
अमात्या मे न रोचन्ते वितृष्णस्य यथोदकम् ।
भवतोऽर्थकृदित्येवं मयि ते दोषमादधन्।
विद्यते कारणं नान्यदिति मे नात्र संशयः ॥ १२.८२.५५ ॥
என் அமைச்சர்கள் எனக்கு உகக்கவில்லை, தாகமற்றவனுக்கு நீர் உகக்காததுபோல. உங்கள் நலம் விரும்புபவர்கள் என்பதால் அவர்கள் என் மீது குற்றம் சுமத்துகிறார்கள். வேறு காரணம் இல்லை, இதில் எனக்கு சந்தேகமில்லை.
12.82.56
न हि तेषामहं द्रोग्धा तत्तेषां द्रोहवद्गतम् ।
अरेर्हि दुर्हृदाद्भेयं भग्नपृष्ठादिवोरगात् ॥ १२.८२.५६ ॥
நான் அவர்களுக்குத் துரோகி அல்ல; அது அவர்களுக்கு நேர்ந்த துரோகம் போன்றது. எதிரியிடமிருந்தும், தீய இதயமுள்ளவனிடமிருந்தும் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும், முதுகு முறிந்த பாம்பைப் போல.
12.82.57
भूयसा परिहारेण सत्कारेण च भूयसा ।
पूजितो ब्राह्मणश्रेष्ठ भूयो वस गृहे मम ॥ १२.८२.५७ ॥
மிகுந்த மரியாதையுடனும் பெரும் மதிப்புடனும் வழிபடப்பட்டவராய், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, மீண்டும் என் இல்லத்தில் வசியுங்கள்.
12.82.58
ये त्वां ब्राह्मण नेच्छन्ति ते न वत्स्यन्ति मे गृहे ।
भवतैव हि तज्ज्ञेयं यत्तदेषामनन्तरम् ॥ १२.८२.५८ ॥
பிராமணரே, உங்களை விரும்பாதவர்கள் என் இல்லத்தில் வசிக்கமாட்டார்கள். அவர்களுக்குப் பின் என்ன நடக்கும் என்பதை நீங்களே அறிய வேண்டும்.
12.82.59
यथा स्यात्सुधृतो दण्डो यथा च सुकृतं कृतम् ।
तथा समीक्ष्य भगवञ्श्रेयसे विनियुङ्क्ष्व माम् ॥ १२.८२.५९ ॥
தண்டனை நன்கு நிலைநிறுத்தப்படவும், நல்லது செய்யப்பட்டது முறையாகச் செய்யப்படவும் வகையில் ஆராய்ந்து, பகவானே, நன்மைக்காக என்னை நியமியுங்கள்.
12.82.60
अदर्शयन्निमं दोषमेकैकं दुर्बलं कुरु ।
ततः कारणमाज्ञाय पुरुषंपुरुषं जहि।
एकदोषा हि बहवो मृद्गीयुरपि कण्टकान् ॥ १२.८२.६० ॥
இக்குற்றத்தைக் காட்டி ஒவ்வொருவரையும் பலவீனப்படுத்துக. பின்னர் காரணத்தை அறிந்து ஒவ்வொருவரையும் அழித்துவிடு. ஒரே குற்றமுள்ள பல முட்களையும் மிதித்து அழிக்கலாம்.
12.82.61
अर्थे सर्वं जगद्वद्धमर्थेनैव निबध्यते ।
अर्थे दर्पो मनुष्याणां तस्मादर्थं विरोचय ॥ १२.८२.६१ ॥
செல்வத்தில்தான் முழு உலகமும் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது; செல்வத்தாலேயே அது பிணைக்கப்படுகிறது. செல்வத்தில்தான் மனிதர்களுக்குப் பெருமிதம் உள்ளது; ஆகையால் செல்வத்தை வளர்த்துக்கொள்.
12.82.62
एकेनैकस्य दोषेण तद्विरुद्धं प्रचोदय ।
स तस्य दोषानुद्भाव्य तस्यार्थं ग्राहयिष्यति ॥ १२.८२.६२ ॥
ஒருவனின் ஒரு குற்றத்தைக் கொண்டு அவனுக்கு எதிராக அவனைத் தூண்டு. அவன் அவனுடைய குற்றங்களை வெளிப்படுத்தி அவனிடமிருந்து செல்வத்தைப் பறித்துக்கொள்வான்.
12.82.63
सामपूर्वं च केषांचिद्भेदेन च परस्परम् ।
वैरं कारय भूपाल पश्चाद्दण्डं प्रचोदय ॥ १२.८२.६३ ॥
சிலரிடம் முதலில் சாமத்தால் தொடங்கி, பிரிவினையால் ஒருவருக்கொருவர் பகைமை உண்டாக்கு. ஓ மன்னா, பின்னர் தண்டனையைச் செயல்படுத்து.
12.82.64
बिल्वेन च यथा बिल्वमाकारं छाद्य बुद्धिमान् ।
अशुद्धं सचिवं राजन्नशुद्धेनैव नाशय ॥ १२.८२.६४ ॥
ஒரு வில்வப் பழத்தை மற்றொரு வில்வப் பழத்தின் வடிவத்தால் மறைப்பது போல, ஓ அரசே, அறிவுள்ளவன் தீய அமைச்சனைத் தீயவழியாலேயே அழிக்க வேண்டும்.
12.82.65
मन्त्रभेदभयाद्राजंस्तस्मादेतद्ब्रवीमि ते ॥ १२.८२.६५ ॥
ஓ அரசே, ஆலோசனை வெளிப்படுமோ என்ற அச்சத்தால் அதனால்தான் இதை உனக்குச் சொல்கிறேன்.
12.82.66
वयं तु ब्राह्मणा नाम मृदुदण्डाः कृपालवः ।
स्वस्ति चेच्छाम भवतः परेषां च यथाऽऽत्मनः ॥ १२.८२.६६ ॥
நாங்கள் பிராமணர்கள்; மென்மையான தண்டனை உடையவர்கள், இரக்கமுள்ளவர்கள். உனக்கும் பிறருக்கும், எங்களுக்கும் நன்மையையே விரும்புகிறோம்.
12.82.67
राजन्नात्मानमाचक्षे संबन्धी भवतो ह्यहम् ।
मुनिः कालकवृक्षीय इत्येवमभिसंज्ञितः।
पितुः सखा च भवतः संमतः सत्यसंगरः ॥ १२.८२.६७ ॥
அரசே, நான் உங்கள் உறவினன்; என்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்கிறேன். காலகவிருக்ஷ குலத்து முனி என்று அழைக்கப்படுகிறேன். உங்கள் தந்தையின் நண்பனாகவும், உங்களால் மதிக்கப்படுபவனாகவும், சத்திய உறுதியுடையவனாகவும் இருந்தேன்.
12.82.68
व्यापन्ने भवतो राज्ये राजन्पितरि संस्थिते ।
सर्वकामान्परित्यज्य तपस्तप्तं तदा मया ॥ १२.८२.६८ ॥
அரசே, உங்கள் அரசு சீர்குலைந்து, தந்தையும் மறைந்தபோது, அப்போது நான் எல்லா ஆசைகளையும் துறந்து தவம் செய்தேன்.
12.82.69
स्नेहात्त्वां तु ब्रवीम्येतन्मा भूयो विभ्रो दिति ॥ १२.८२.६९ ॥
அன்பினால் உன்னிடம் இதைச் சொல்கிறேன்; மீண்டும் மயங்காதே, ஓ திதியின் மகனே.
12.82.70
उभे दृष्ट्वा दुःखसुखे राज्यं प्राप्य यदृच्छया ।
राज्येनामात्यसंस्थेन कथं राजन्प्रमाद्यसि ॥ १२.८२.७० ॥
துன்பமும் இன்பமும் இரண்டையும் கண்டு, தற்செயலாக அரசைப் பெற்று, அமைச்சர்களை நம்பியிருக்கும் அரசால் நீ எப்படி அலட்சியம் செய்கிறாய், அரசே?
12.82.71
ततो राजकुले नान्दी संजज्ञे भूयसा पुनः ।
पुरोहितकुले चैव संप्राप्ते ब्राह्मणर्षभे ॥ १२.८२.७१ ॥
பின்னர் அரச குலத்தில் மீண்டும் பெரும் நாந்தி (மங்கல ஆசி) எழுந்தது; புரோகித குலத்திலும், பிராமணர்களில் சிறந்தவர் வந்தபோது.
12.82.72
एकच्छत्रां महीं कृत्वा कौसल्याय यशस्विने ।
मुनिः कालकवृक्षीय ईजे क्रतुभिरुत्तमैः ॥ १२.८२.७२ ॥
புகழ்பெற்ற கௌசல்யருக்காக பூமியை ஒரே குடைக்கீழ் ஆக்கிய பின், காலகவிருக்ஷ குலத்து முனி சிறந்த யாகங்களால் வேள்வி செய்தார்.
12.82.73
हितं तद्वचनं श्रुत्वा कौसल्योऽप्यजयन्महीम् ।
तथा च कृतवान्राजा यथोक्तं तेन भारत ॥ १२.८२.७३ ॥
அவருடைய அந்த நலம்தரும் சொல்லைக் கேட்ட கௌசல்யனும் பூமியை வென்றான்; ஓ பாரதா, அரசன் அவர் சொன்னபடியே செய்தான்.