Mahābhārata · Adhyāya 12.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.89.1
वनस्पतीभक्ष्यफलान्न च्छिन्द्युर्विषये तव ।
ब्राह्मणानां मूलफलं धर्ममाहुर्मनीषिणः ॥ १२.८९.१ ॥
In deinem Reich soll niemand die essbaren Früchte und die Nahrung der Bäume abschneiden. Die Weisen nennen die Wurzeln und Früchte für die Brahmanen Dharma.
12.89.2
ब्राह्मणेभ्योऽतिरिक्तं च भुञ्जीरन्नितरे जनाः ।
न ब्राह्मणोपरोधेन हरेदन्यः कथंचन ॥ १२.८९.२ ॥
Andere Menschen sollen nur essen, was nach der Gabe an die Brahmanen übrig bleibt. Niemand anderes soll auf irgendeine Weise etwas nehmen, indem er die Brahmanen bedrängt.
12.89.3
विप्रश्चेत्त्यागमातिष्ठेदाख्याया वृत्तिकर्शितः ।
परिकल्यास्य वृत्तिः स्यात्सदारस्य नराधिप ॥ १२.८९.३ ॥
Wenn ein Brahmane, geschwächt durch Mangel an Lebensunterhalt, zur Entsagung durch Betteln greift, so soll, o Herr der Menschen, für seinen Unterhalt und den seiner Frau gesorgt werden.
12.89.4
स चेन्नोपनिवर्तेत वाच्यो ब्राह्मणसंसदि ।
कस्मिन्निदानीं मर्यादामयं लोकः करिष्यति ॥ १२.८९.४ ॥
Wenn er nicht umkehrt, soll man ihn in der Versammlung der Brahmanen fragen: 'Nach welcher Richtschnur des Verhaltens wird diese Welt nun handeln?'
12.89.5
असंशयं निवर्तेत न चेत्त्यक्ष्यत्यतः परम् ।
पूर्वं परोक्षं वक्तव्यमेतत्कौन्तेय शाश्वतम् ॥ १२.८९.५ ॥
Zweifellos: Wenn er nicht umkehrt und danach aufgibt, soll man dies zuerst im Verborgenen sagen, o Sohn der Kuntī — dies ist ewig.
12.89.6
आहुरेतज्जना ब्रह्मन्न चैतच्छ्रद्दधाम्यहम् ।
निमन्त्र्यश्च भवेद्भोगैरवृत्त्या च तदा चरेत् ॥ १२.८९.६ ॥
Die Leute sagen dies, o Brahmane, doch ich glaube es nicht: Wer zu Genüssen eingeladen ist, soll, wenn er keinen Lebensunterhalt hat, dann auf diese Weise leben.
12.89.7
कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यं लोकानामिह जीवनम् ।
ऊर्ध्वं चैव त्रयी विद्या सा भूतान्भावयत्युत ॥ १२.८९.७ ॥
Ackerbau, Viehzucht und Handel sind hier der Lebensunterhalt der Menschen; darüber steht das dreifache Wissen, das die Wesen nährt.
12.89.8
तस्यां प्रपतमानायां ये स्युस्तत्परिपन्थिनः ।
दस्यवस्तद्वधायेह ब्रह्मा क्षत्रमथासृजत् ॥ १२.८९.८ ॥
Als jene Ordnung zu zerfallen drohte, schuf Brahmā den Kriegerstand (kṣatra), um die Räuber zu erschlagen, die sich ihr widersetzten.
12.89.9
शत्रूञ्जय प्रजा रक्ष यजस्व क्रतुभिर्नृप ।
युध्यस्व समरे वीरो भूत्वा कौरवनन्दन ॥ १२.८९.९ ॥
Bezwinger der Feinde, beschütze deine Untertanen; opfere mit Opfern, o König. Werde ein Held und kämpfe im Krieg, o Freude der Kurus.
12.89.10
संरक्ष्यान्रक्षते राजा स राजा राजसत्तमः ।
ये केचित्तान्न रक्षन्ति तैरर्थो नास्ति कश्चन ॥ १२.८९.१० ॥
Der König schützt, die zu schützen sind; er ist der beste der Könige. Für jene, die sie nicht schützen, gibt es keinen Nutzen.
12.89.11
सदैव राज्ञा योद्धव्यं सर्वलोकाद्युधिष्ठिर ।
तस्याद्धेतोर्हि भुञ्जीत मनुष्यानेव मानवः ॥ १२.८९.११ ॥
Yudhiṣṭhira, der König muss stets für alle Welten kämpfen; und eben darum soll der Mensch die Menschen erhalten.
12.89.12
आन्तरेभ्यः परान्रक्षन्परेभ्यः पुनरान्तरान् ।
परान्परेभ्यः स्वान्खेभ्यः सर्वान्पालय नित्यदा ॥ १२.८९.१२ ॥
Schütze die Inneren vor den Äußeren und wieder die Äußeren vor den Inneren; die Deinen vor den Fremden und alle vor den Deinen — beschütze sie allzeit.
12.89.13
आत्मानं सर्वतो रक्षन्राजन्रक्षस्व मेदिनीम् ।
आत्ममूलमिदं सर्वमाहुर्वै विदुषो जनाः ॥ १२.८९.१३ ॥
Schütze dich nach allen Seiten, o König, und schütze die Erde. Die Weisen sagen, dass alles dies in dem ātman seine Wurzel hat.
12.89.14
किं छिद्रं कोनु सङ्गो मे किंवाऽस्त्यविनिपातितम् ।
कुतो मामाश्रयेद्दोष इति नित्यं विचिन्तयेत् ॥ १२.८९.१४ ॥
Welche Lücke ist in mir, welche Anhaftung ist mein, welcher Fehler ist noch nicht beseitigt, woher könnte ein Fehler mich treffen? So soll man stets nachdenken.
12.89.15
अतीतदिवसे वृत्तं प्रशंसन्ति न वा पुनः ।
गुप्तैश्चारैरनुमतैः पृथिवीमनुसारयेत् ॥ १२.८९.१५ ॥
Ob die Menschen das Verhalten vergangener Tage loben oder nicht, wiederum — man soll das Land durch vertraute verborgene Späher erkunden.
12.89.16
जानीत यदि मे वृत्तं प्रशंसन्ति न वा पुनः ।
कच्चिद्रोचेज्जनपदे कच्चिद्राष्ट्रे च मे वशः ॥ १२.८९.१६ ॥
Wenn du weißt, ob die Menschen mein Verhalten loben oder nicht — ob mein Verhalten im Land gefällt und ob das Reich unter meiner Herrschaft steht.
12.89.17
धर्मज्ञानां धृतिमतां संग्रामेष्वपलायिनाम् ।
राष्ट्रे तु येऽनुजीवन्ति ये तु राज्ञोऽनुजीविनः ॥ १२.८९.१७ ॥
Die das dharma kennen, die Standhaften, die in Schlachten nicht fliehen — diejenigen, die im Reich ihren Lebensunterhalt finden, und diejenigen, die vom König abhängig leben.
12.89.18
अमात्यानां च सर्वेषां मध्यस्थानां च सर्वशः ।
ये च त्वाऽभिप्रशंसेयुर्निन्देयुरथवा पुनः ॥ १२.८९.१८ ॥
Unter allen Ministern und Vermittlern diejenigen, die dich loben, oder diejenigen, die dich wiederum tadeln.
12.89.19
सर्वान्सुपरिणीतांस्तान्कारयेथा युधिष्ठिर ।
एकान्तेन हि सर्वेषां न शक्यं तात रोचितुम्।
मित्रामित्रमथो मध्यं सर्वभूतेषु भारत ॥ १२.८९.१९ ॥
Yudhiṣṭhira, sorge dafür, dass sie alle gut verheiratet und versorgt sind. Mein Lieber, es ist nicht möglich, es allen völlig recht zu machen. Bhārata, unter allen Wesen gibt es Freunde, Feinde und die Unparteiischen.
12.89.20
तुल्यबाहुबलानां च तुल्यानां च गुणैरपि ।
कथं स्यादधिकः कश्चित्स च भुञ्जीत मानवान् ॥ १२.८९.२० ॥
Wie könnte jemand unter denen, die an Armkraft und auch an Eigenschaften gleich sind, überlegen werden? Und wie könnte er über die Menschen herrschen?
12.89.21
यच्चरा ह्यचरानद्युरदंष्ट्रान्दंष्ट्रिणस्तथा ।
आशीविषा इव क्रुद्धा भुजङ्गान्भुजगा इव ॥ १२.८९.२१ ॥
Was sich bewegt, verschlingt, was sich nicht bewegt; die Zahnlosen werden von den Gezahnten verschlungen, wie zornige Giftschlangen andere Schlangen verschlingen.
12.89.22
एतेभ्यश्चाप्रमत्तः स्यात्सदा शत्रोर्युधिष्ठिर ।
भारुण्डसदृशा ह्येते निपतन्ति प्रमादतः ॥ १२.८९.२२ ॥
Yudhiṣṭhira, man sei stets wachsam gegenüber diesen und gegenüber dem Feind, denn sie stürzen sich, wie die Bhāruṇḍa-Vögel, aus Unachtsamkeit herab.
12.89.23
कच्चित्ते वणिजो राष्ट्रे नोद्विजन्ति करार्दिताः ।
क्रीणन्तो बहुनाऽल्पेन कान्तारकृतविश्रमाः ॥ १२.८९.२३ ॥
Sind deine Händler im Reich nicht beunruhigt, von Abgaben bedrückt? Jene, die mit wenig viel kaufen und in den Waldpässen rasten.
12.89.24
कच्चित्कृषिकरा राष्ट्रं न जहत्यतिपीडिताः ।
ये बहन्ति धुरं राज्ञां ते भरन्तीतरानपि ॥ १२.८९.२४ ॥
Verlassen deine Bauern, aufs Äußerste bedrängt, nicht das Reich? Jene, die das Joch der Könige tragen, sind dieselben, die auch die anderen ernähren.
12.89.25
आलस्येन हृतः पादः पादः पाषण्डमाश्रितः ।
राजानं सेवते पादः पादः कृषिमुपाश्रितः ॥ १२.८९.२५ ॥
Durch Trägheit wird ein Viertel geraubt; ein Viertel sucht Zuflucht bei der Ketzerei; ein Viertel dient dem König; und ein Viertel wendet sich dem Ackerbau zu.
12.89.26
एकपादं त्रयः पादा भक्षयन्ति दिनेदिने ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पादं रक्ष युधिष्ठिर ॥ १२.८९.२६ ॥
Drei Viertel verzehren täglich ein Viertel; darum, Yudhiṣṭhira, schütze jenes Viertel mit aller Anstrengung.
12.89.27
इतो दत्तेन जीवन्ति देवाः पितृगणास्तथा ।
मानुषोरगरक्षांसि वयांसि पशवस्तथा ॥ १२.८९.२७ ॥
Von dem, was hier gegeben wird, leben die Götter und die Ahnenscharen; ebenso Menschen, Schlangen und Dämonen, Vögel und Tiere.
12.89.28
एषा ते राष्ट्रवृत्तिश्च राज्ञां गुप्तिश्च भारत ।
प्रोक्तोद्दिश्यैतमेवार्थं भूयो वक्ष्यामि पा…व ॥ १२.८९.२८ ॥
Bharata, dies ist für dich das Verhalten des Reiches und der Schutz der Könige; auf eben diesen Gegenstand bezogen werde ich wieder sprechen, pā…v.