மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.89.1
वनस्पतीभक्ष्यफलान्न च्छिन्द्युर्विषये तव ।
ब्राह्मणानां मूलफलं धर्ममाहुर्मनीषिणः ॥ १२.८९.१ ॥
உன் நாட்டில் மரங்களின் உண்ணத்தக்க கனிகளையும் உணவையும் வெட்டக்கூடாது. அந்தணர்களின் வேர்களும் கனிகளும் தர்மம் என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்.
12.89.2
ब्राह्मणेभ्योऽतिरिक्तं च भुञ्जीरन्नितरे जनाः ।
न ब्राह्मणोपरोधेन हरेदन्यः कथंचन ॥ १२.८९.२ ॥
அந்தணர்களுக்குக் கொடுத்ததற்குப் பிறகு மிஞ்சியதையே மற்றவர்கள் உண்ண வேண்டும். அந்தணர்களை வருத்தி எவரும் எப்படியும் எடுக்கக்கூடாது.
12.89.3
विप्रश्चेत्त्यागमातिष्ठेदाख्याया वृत्तिकर्शितः ।
परिकल्यास्य वृत्तिः स्यात्सदारस्य नराधिप ॥ १२.८९.३ ॥
அந்தணன் வாழ்க்கை வழியின்மையால் வாடி துறவை ஏற்றால், ஓ மன்னனே, அவனுக்கும் அவன் மனைவிக்கும் வாழ்வாதாரம் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.
12.89.4
स चेन्नोपनिवर्तेत वाच्यो ब्राह्मणसंसदि ।
कस्मिन्निदानीं मर्यादामयं लोकः करिष्यति ॥ १२.८९.४ ॥
அவன் திரும்பவில்லை என்றால், அந்தணர் சபையில் அவனிடம் சொல்ல வேண்டும்: இப்போது இந்த உலகம் எந்த ஒழுங்கை கடைப்பிடிக்கும்?
12.89.5
असंशयं निवर्तेत न चेत्त्यक्ष्यत्यतः परम् ।
पूर्वं परोक्षं वक्तव्यमेतत्कौन्तेय शाश्वतम् ॥ १२.८९.५ ॥
சந்தேகமின்றி அவன் திரும்பவில்லை என்றால், பின்னர் துறந்துவிடுவான். எனவே முதலில் தனிமையில் இதைச் சொல்ல வேண்டும் — ஓ குந்தியின் மகனே, இது நிலையானது.
12.89.6
आहुरेतज्जना ब्रह्मन्न चैतच्छ्रद्दधाम्यहम् ।
निमन्त्र्यश्च भवेद्भोगैरवृत्त्या च तदा चरेत् ॥ १२.८९.६ ॥
மக்கள் இவ்வாறு கூறுகிறார்கள், ஓ அந்தணனே, ஆனால் நான் இதை நம்பவில்லை. இன்பங்களுக்கு அழைக்கப்பட்டவன், வாழ்வாதாரம் இல்லாத போது அப்போது அவ்வாறு நடக்க வேண்டும்.
12.89.7
कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यं लोकानामिह जीवनम् ।
ऊर्ध्वं चैव त्रयी विद्या सा भूतान्भावयत्युत ॥ १२.८९.७ ॥
உழவு, பசுக் காப்பு, வணிகம் ஆகியவையே இவ்வுலகில் மக்களின் வாழ்வாதாரம்; மேலே உள்ளது மூவேத அறிவு, அதுவே உயிரினங்களை வளர்க்கிறது.
12.89.8
तस्यां प्रपतमानायां ये स्युस्तत्परिपन्थिनः ।
दस्यवस्तद्वधायेह ब्रह्मा क्षत्रमथासृजत् ॥ १२.८९.८ ॥
அந்த ஒழுங்கு வீழ்ந்துகொண்டிருந்தபோது, அதற்கு எதிரானவர்களான கொள்ளையர்களை அழிப்பதற்காக பிரம்மா க்ஷத்திரிய வருணத்தைப் படைத்தார்.
12.89.9
शत्रूञ्जय प्रजा रक्ष यजस्व क्रतुभिर्नृप ।
युध्यस्व समरे वीरो भूत्वा कौरवनन्दन ॥ १२.८९.९ ॥
பகைவரை வெல்பவனே, குடிமக்களைக் காப்பாயாக; அரசே, யாகங்களால் யாகம் செய். குருவின் மகிழ்ச்சியே, வீரனாக இருந்து போரில் போராடு.
12.89.10
संरक्ष्यान्रक्षते राजा स राजा राजसत्तमः ।
ये केचित्तान्न रक्षन्ति तैरर्थो नास्ति कश्चन ॥ १२.८९.१० ॥
காக்கப்பட வேண்டியவர்களை அரசன் காக்கிறான்; அவனே சிறந்த அரசன். அவர்களைக் காக்காதவர்களுக்கு எந்த பயனும் இல்லை.
12.89.11
सदैव राज्ञा योद्धव्यं सर्वलोकाद्युधिष्ठिर ।
तस्याद्धेतोर्हि भुञ्जीत मनुष्यानेव मानवः ॥ १२.८९.११ ॥
யுதிஷ்டிரா, அரசன் எப்போதும் எல்லா உலகங்களின் (துன்பங்களுடன்) போராட வேண்டும்; அதற்காகவே மனிதன் மனிதர்களையே ஆதரிக்க வேண்டும்.
12.89.12
आन्तरेभ्यः परान्रक्षन्परेभ्यः पुनरान्तरान् ।
परान्परेभ्यः स्वान्खेभ्यः सर्वान्पालय नित्यदा ॥ १२.८९.१२ ॥
உள்ளவர்களிடமிருந்து வெளியவர்களையும், வெளியவர்களிடமிருந்து உள்ளவர்களையும் காத்து; வெளியவர்களிடமிருந்து சொந்தங்களையும், சொந்தங்களிடமிருந்து எல்லோரையும் எப்போதும் காத்திடு.
12.89.13
आत्मानं सर्वतो रक्षन्राजन्रक्षस्व मेदिनीम् ।
आत्ममूलमिदं सर्वमाहुर्वै विदुषो जनाः ॥ १२.८९.१३ ॥
ராஜனே, எல்லாப் பக்கங்களிலும் உன்னைக் காத்துக்கொண்டு பூமியைக் காப்பாயாக. இவை அனைத்திற்கும் மூலம் தன்னிலேயே உள்ளது என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.
12.89.14
किं छिद्रं कोनु सङ्गो मे किंवाऽस्त्यविनिपातितम् ।
कुतो मामाश्रयेद्दोष इति नित्यं विचिन्तयेत् ॥ १२.८९.१४ ॥
என்னிடம் என்ன குறை உள்ளது, என் பற்று எது, இன்னும் வீழ்த்தப்படாதது எது, என்மேல் எங்கிருந்து குற்றம் வரக்கூடும் — இவ்வாறு எப்போதும் சிந்திக்க வேண்டும்.
12.89.15
अतीतदिवसे वृत्तं प्रशंसन्ति न वा पुनः ।
गुप्तैश्चारैरनुमतैः पृथिवीमनुसारयेत् ॥ १२.८९.१५ ॥
கடந்த நாட்களில் நடந்த நடத்தையை மக்கள் புகழ்கிறார்களா இல்லையா, மீண்டும் — நம்பகமான மறைந்த ஒற்றர்களைக் கொண்டு நாட்டை ஆராய வேண்டும்.
12.89.16
जानीत यदि मे वृत्तं प्रशंसन्ति न वा पुनः ।
कच्चिद्रोचेज्जनपदे कच्चिद्राष्ट्रे च मे वशः ॥ १२.८९.१६ ॥
என் நடத்தையை மக்கள் புகழ்கிறார்களா இல்லையா என்பதை நீ அறிய முடிந்தால் — என் நடத்தை நாட்டில் விருப்பமானதா, என் ஆட்சி அரசில் நிலைத்திருக்கிறதா என்பதையும்.
12.89.17
धर्मज्ञानां धृतिमतां संग्रामेष्वपलायिनाम् ।
राष्ट्रे तु येऽनुजीवन्ति ये तु राज्ञोऽनुजीविनः ॥ १२.८९.१७ ॥
தர்மத்தை அறிந்தவர்கள், உறுதியுள்ளவர்கள், போர்களில் ஓடாதவர்கள் — நாட்டில் வாழ்வாதாரம் பெறுபவர்களும், அரசனைச் சார்ந்து வாழ்பவர்களும்.
12.89.18
अमात्यानां च सर्वेषां मध्यस्थानां च सर्वशः ।
ये च त्वाऽभिप्रशंसेयुर्निन्देयुरथवा पुनः ॥ १२.८९.१८ ॥
அனைத்து அமைச்சர்களிலும் மத்தியஸ்தர்களிலும், உன்னைப் புகழ்பவர்களும், அல்லது மீண்டும் உன்னை இகழ்பவர்களும்.
12.89.19
सर्वान्सुपरिणीतांस्तान्कारयेथा युधिष्ठिर ।
एकान्तेन हि सर्वेषां न शक्यं तात रोचितुम्।
मित्रामित्रमथो मध्यं सर्वभूतेषु भारत ॥ १२.८९.१९ ॥
யுதிட்டிரா, அவர்கள் அனைவரையும் நன்கு திருமணம் செய்து வைத்து நிலைப்படுத்து. அன்பனே, எல்லோரையும் முழுமையாக மகிழ்விப்பது இயலாது. பாரதா, எல்லா உயிர்களிலும் நண்பர், பகைவர், நடுநிலையாளர் உண்டு.
12.89.20
तुल्यबाहुबलानां च तुल्यानां च गुणैरपि ।
कथं स्यादधिकः कश्चित्स च भुञ्जीत मानवान् ॥ १२.८९.२० ॥
சம புயபலமும் குணங்களிலும் சமமானவர்களிடையே ஒருவன் எப்படி மேலானவனாக இருக்க முடியும்? அவன் மனிதர்களை எப்படி ஆள முடியும்?
12.89.21
यच्चरा ह्यचरानद्युरदंष्ट्रान्दंष्ट्रिणस्तथा ।
आशीविषा इव क्रुद्धा भुजङ्गान्भुजगा इव ॥ १२.८९.२१ ॥
நகர்பவை நகராதவற்றை உண்கின்றன; பல்லில்லாதவற்றை பல்லுள்ளவை உண்கின்றன; சினமுற்ற விஷப்பாம்புகள் மற்ற பாம்புகளை விழுங்குவது போல்.
12.89.22
एतेभ्यश्चाप्रमत्तः स्यात्सदा शत्रोर्युधिष्ठिर ।
भारुण्डसदृशा ह्येते निपतन्ति प्रमादतः ॥ १२.८९.२२ ॥
யுதிட்டிரா, இவர்களிடமிருந்தும் பகைவனிடமிருந்தும் எப்போதும் கவனமாக இருக்க வேண்டும்; இவர்கள் பாருண்ட பறவைகள் போல் அசட்டையினால் பாய்ந்து வீழ்வார்கள்.
12.89.23
कच्चित्ते वणिजो राष्ट्रे नोद्विजन्ति करार्दिताः ।
क्रीणन्तो बहुनाऽल्पेन कान्तारकृतविश्रमाः ॥ १२.८९.२३ ॥
உன் நாட்டின் வணிகர்கள் வரிகளால் வருந்தி கலங்குவதில்லையா? குறைவால் அதிகத்தை வாங்கி, காட்டு வழிகளில் ஓய்வெடுப்பவர்கள் அவர்கள்.
12.89.24
कच्चित्कृषिकरा राष्ट्रं न जहत्यतिपीडिताः ।
ये बहन्ति धुरं राज्ञां ते भरन्तीतरानपि ॥ १२.८९.२४ ॥
உன் உழவர்கள் மிகவும் துன்புற்று நாட்டை விட்டு ஓடிப்போவதில்லையா? அரசர்களின் சுமையை தாங்குபவர்களே மற்றவர்களையும் தாங்குகிறார்கள்.
12.89.25
आलस्येन हृतः पादः पादः पाषण्डमाश्रितः ।
राजानं सेवते पादः पादः कृषिमुपाश्रितः ॥ १२.८९.२५ ॥
சோம்பலால் ஒரு பங்கு பறிக்கப்படுகிறது; ஒரு பங்கு பாஷண்டத்தை ஆதரிக்கிறது; ஒரு பங்கு அரசனுக்குச் சேவை செய்கிறது; ஒரு பங்கு உழவை நம்புகிறது.
12.89.26
एकपादं त्रयः पादा भक्षयन्ति दिनेदिने ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पादं रक्ष युधिष्ठिर ॥ १२.८९.२६ ॥
ஒரு பங்கை மூன்று பங்குகள் நாளுக்கு நாள் உண்கின்றன; ஆகையால், யுதிஷ்டிரா, எல்லா முயற்சியுடனும் அந்த ஒரு பங்கைக் காத்திடு.
12.89.27
इतो दत्तेन जीवन्ति देवाः पितृगणास्तथा ।
मानुषोरगरक्षांसि वयांसि पशवस्तथा ॥ १२.८९.२७ ॥
இதிலிருந்து கொடுக்கப்படுவதால் தேவர்களும் பிதுர்க்களும் வாழ்கின்றனர்; அவ்வாறே மனிதர்களும், பாம்புகளும், ராட்சசர்களும், பறவைகளும், விலங்குகளும்.
12.89.28
एषा ते राष्ट्रवृत्तिश्च राज्ञां गुप्तिश्च भारत ।
प्रोक्तोद्दिश्यैतमेवार्थं भूयो वक्ष्यामि पा…व ॥ १२.८९.२८ ॥
பரதா, இது உனக்கு நாட்டின் நடத்தையும் அரசர்களின் பாதுகாப்பும் ஆகும்; இதே பொருளைக் குறித்து மீண்டும் சொல்வேன், பா…வ.