Mahābhārata · Adhyāya 12.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.90.1
यानङ्गिराः क्षत्रधर्मानुतथ्यो ब्रह्मवित्तमः ।
मान्धात्रे यौवनाश्चाय प्रीतिमानभ्यभाषत ॥ १२.९०.१ ॥
Utathya, der beste Kenner des Brahman, sprach gern zu Māndhātṛ, dem Sohn Yauvanāśvas, über die Pflichten der Krieger, die er von Aṅgiras gelernt hatte.
12.90.2
स यथाऽनुशशासैनमुतथ्यो ब्रह्मवित्तमः ।
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि निखिलेन युधिष्ठिर ॥ १२.९०.२ ॥
Wie Utathya, der beste Kenner des Veda, ihn unterwies, so werde ich es dir, o Yudhiṣṭhira, vollständig erzählen.
12.90.3
धर्माय राजा भवति न कामकरणाय तु ।
मान्धातरभिजानीहि राजा लोकस्य रक्षिता ॥ १२.९०.३ ॥
Ein König ist um des Dharma willen da, nicht um zu tun, was ihm gefällt. Wisse, Māndhātṛ: Der König ist der Beschützer der Welt.
12.90.4
राजा चरति चेद्धर्मं देवत्वायैव कल्पते ।
स चेदधर्मं चरति नरकायैव गच्छति ॥ १२.९०.४ ॥
Wenn ein König im Dharma handelt, wird er der Göttlichkeit würdig; handelt er aber im Adharma, so geht er nur zur Hölle.
12.90.5
धर्मे तिष्ठन्ति भूतानि धर्मो राजनि तिष्ठाति ।
तं राजा साधु यः शास्ति स राजा श्रियमश्नुते ॥ १२.९०.५ ॥
Die Wesen stehen im Dharma, und der Dharma steht im König. Der König, der ihn gut lenkt, erlangt Wohlstand.
12.90.6
राजापराधान्मान्धातर्लक्ष्मीवान्पाप उच्यते ।
देवाश्च गर्हां गच्छन्ति धर्मो नास्तीति चोच्यते ॥ १२.९०.६ ॥
Māndhātṛ, durch das Vergehen des Königs wird er sündig genannt, auch wenn er wohlhabend ist; auch die Götter tadeln ihn, und man sagt, in ihm sei kein Dharma.
12.90.7
अधर्मे वर्तमानानामर्थसिद्धिः प्रदृश्यते ।
तदेव मङ्गलं लोकः सर्वः समनुवर्तते ॥ १२.९०.७ ॥
Bei denen, die im Adharma handeln, zeigt sich das Gelingen ihrer Ziele; eben das gilt als glückverheißend, und die ganze Welt folgt ihm nach.
12.90.8
उच्छिद्यते धर्मवृत्तमधर्मो वर्तते महान् ।
भयमाहुर्दिवारात्रं यदा पापा न वार्यते ॥ १२.९०.८ ॥
Das Verhalten nach dem Dharma wird entwurzelt, und großes Adharma herrscht. Man sagt, es herrsche Furcht bei Tag und Nacht, wenn die Bösen nicht zurückgehalten werden.
12.90.9
इदं मम इदं नेति साधूनां तात धर्मतः ।
न वै व्यवस्था भवति यदा पापो न वार्यते ॥ १२.९०.९ ॥
Lieber Sohn, bei den Guten gibt es nach dem Dharma keine Unterscheidung von »dies ist mein, dies ist nicht mein«. Wenn der Böse nicht zurückgehalten wird, besteht keine Ordnung mehr.
12.90.10
नैव भार्या न पशवो न क्षेत्रं न निवेशनम् ।
संदृश्येत मनुष्याणां यदा पापबलं भवेत् ॥ १२.९०.१० ॥
Wenn die Macht der Bösen wächst, sieht man unter den Menschen weder Ehefrau noch Vieh, weder Feld noch Wohnstätte.
12.90.11
देवाः पूजां न जानन्ति न स्वधां पितरस्तदा ।
न पूज्यन्ते ह्यतिथयो यदा पापो न वार्यते ॥ १२.९०.११ ॥
Wenn der Böse nicht zurückgehalten wird, kennen die Götter keine Verehrung, die Ahnen kennen keine Svadhā-Gabe, und Gäste werden nicht geehrt.
12.90.12
न वेदानधिगच्छन्ति व्रतवन्तो द्विजातयः ।
न यज्ञांस्तन्वते विप्रा यदा पापो न वार्यते ॥ १२.९०.१२ ॥
Wenn der Böse nicht zurückgehalten wird, erlangen die gelübdetreuen Zweimalgeborenen die Veden nicht, und die Brahmanen führen keine Opfer mehr aus.
12.90.13
वध्यानामिव सत्वानां मनो भवति विह्वलम् ।
मनुष्याणां महाराज यदा पापो न वार्यते ॥ १२.९०.१३ ॥
Großer König, wenn der Frevler nicht zurückgehalten wird, gerät der Geist der Menschen in Aufruhr wie der von Wesen, die zum Schlachten bestimmt sind.
12.90.14
उभौ लोकावभिप्रेक्ष्य राजानमसृजंस्तथा ।
मुनयोऽथ महद्भूतमयं धर्मो भविष्यति ॥ १२.९०.१४ ॥
Nachdem die Weisen beide Welten betrachtet hatten, erschufen sie einen König; dieses große Wesen wird der Dharma sein.
12.90.15
यस्मिन्धर्मो विराजेत तं राजानं प्रचक्षते ।
यस्मिन्विलीयते धर्मस्तं देवा वृषलं विदुः ॥ १२.९०.१५ ॥
Den, in dem der Dharma leuchtet, nennt man König; den, in dem der Dharma sich auflöst, halten die Götter für einen Vṛṣala.
12.90.16
वृषो हि भगवान्धर्मो यस्तस्य कुरुते लयम् ।
वृषलं तं वीवदुर्देवास्तस्माद्धर्मं न लोपयेत् ॥ १२.९०.१६ ॥
Der Dharma ist wahrlich der Stier, der Erhabene; wer seine Auflösung bewirkt, den nennen die Götter einen Vṛṣala. Darum soll man den Dharma nicht zerstören.
12.90.17
धर्मे वर्धति वर्धन्ति सर्वभूतानि सर्वदा ।
तस्मिन्ह्रसति हीयन्ते तस्माद्धर्मं विवर्धयेत् ॥ १२.९०.१७ ॥
Wenn der Dharma wächst, wachsen alle Wesen stets; wenn er abnimmt, nehmen sie ab. Darum soll man den Dharma mehren.
12.90.18
धनानि स्पौति धर्मो हि धारणाद्वेति निश्चयः ।
मानवान मनुष्येन्द्र स सीमान्तकरः स्मृतः ॥ १२.९०.१८ ॥
Der Dharma nährt den Reichtum, denn durch das Bewahren ist dies gewiss. Herr der Menschen, er wird als derjenige erinnert, der die Grenze der Menschen setzt.
12.90.19
प्रभवार्थंमहि भूतानां धर्मः सृष्टः स्वयंभुवा ।
तस्मात्प्रवर्धयेद्धर्मं प्रजानुग्रहकारणात् ॥ १२.९०.१९ ॥
Zum Wohl der Wesen wurde der Dharma vom Selbstexistenten geschaffen; darum soll man den Dharma aus Gunst gegenüber den Untertanen fördern.
12.90.20
तस्माद्धि राजशार्दूल धर्मः श्रेष्ठतरः स्मृतः ।
स राजायः प्रजाः शास्ति साधुकृत्पुरुषर्षभ ॥ १२.९०.२० ॥
Darum, Tiger unter den Königen, gilt der Dharma als der höchste; der König, der die Untertanen regiert, soll ein Wohltäter sein, Stier unter den Menschen.
12.90.21
कामक्रोधावनादृत्य धर्ममेवानुपालयेत् ।
धर्मः श्रेयस्करतमो राज्ञां भरतसत्तम ॥ १२.९०.२१ ॥
Unter Verachtung von Begierde und Zorn soll man allein den Dharma bewahren; der Dharma ist den Königen am heilsamsten, Bester der Bharatas.
12.90.22
धर्मस्य ब्राह्मणे योनिस्तस्मात्तान्पूजयेत्सदा ।
ब्राह्मणानां च मान्धातः कुर्यात्कामानमत्सरी ॥ १२.९०.२२ ॥
Der Ursprung des Dharma liegt im Brahmanen; darum soll man sie stets ehren. O Māndhātṛ, man soll den Wünschen der Brahmanen ohne Neid entsprechen.
12.90.23
तेषां ह्यकामकरणाद्राज्ञः संजायते भयम् ।
मित्राणि न च वर्धन्ते तथाऽमित्रीभवन्त्यपि ॥ १२.९०.२३ ॥
Wenn man ihren Wünschen nicht entspricht, entsteht Furcht beim König; Freunde wachsen nicht, und sogar Freunde werden zu Feinden.
12.90.24
ब्राह्मणानां सदासूयन्बाल्याद्वैरोचनिर्बलिः ।
अथास्माच्छ्रीरपाक्रामद्याऽस्मिन्नासीत्प्रतापिनी ॥ १२.९०.२४ ॥
Bali, Sohn des Virocana, der aus jugendlicher Torheit stets die Brahmanen beneidete; da verließ ihn das mächtige Glück, das in ihm gewesen war.
12.90.25
ततस्तस्मादपाक्रम्य साऽगच्छत्पाकशासनम् ।
अथ सोऽन्वतपत्पश्चाच्छ्रियं दृष्ट्वा पुरंदरे ॥ १२.९०.२५ ॥
Dann verließ sie ihn und ging zu Pākaśāsana (Indra). Als er später Śrī in Purandara sah, grämte er sich.
12.90.26
एतत्फलमसूयाया अभिमानस्य चाभिभो ।
तस्माद्बुध्यस्व मान्धातर्मा त्वां जह्यात्प्रतापिनी ॥ १२.९०.२६ ॥
O Überwältiger, dies ist die Frucht von Neid und Hochmut. Darum begreife es, o Māndhātṛ, damit die Glanzvolle dich nicht verlässt.
12.90.27
दर्पोनाम श्रियः पुत्रो जज्ञेऽधर्मादिति श्रुतिः ।
तेन देवासुरा राजन्नीताः सुबहवोऽव्ययम् ॥ १२.९०.२७ ॥
Die Überlieferung sagt, Darpa, der Sohn Śrīs, sei aus Unrecht geboren. O König, durch ihn wurden viele Götter und Dämonen verführt.
12.90.28
राजर्षयश्च बहवस्तथा बुध्यस्व पार्थिव ।
राजा भवति तं जित्वा दासस्तेन पराजितः ॥ १२.९०.२८ ॥
Ebenso fielen viele königliche Weise. O König, begreife: Wer ihn besiegt, wird König; wer von ihm besiegt wird, wird Sklave.
12.90.29
स यथा दर्पसहितमधर्मं नानुसेवते ।
तथा वर्तस्व मान्धातश्चिरं चेत्स्थातुमिच्छसि ॥ १२.९०.२९ ॥
So wie er das Unrecht, verbunden mit Hochmut, nicht verfolgt, so handle, o Māndhātṛ, wenn du lange bestehen willst.
12.90.30
मत्तात्प्रमत्तात्पौगण्डादुन्मत्ताच्च विशेषतः ।
निन्दिताच्चासदाचाराद्दुर्हृदां चापि सेवनात् ॥ १२.९०.३० ॥
Vor dem Berauschten, dem Achtlosen, dem unreifen Knaben, besonders aber vor dem Wahnsinnigen, dem Verachteten und dem Menschen übler Sitten, und vor dem Umgang mit Übelwollenden [hüte dich].
12.90.31
निगृहीतादमात्याच्च स्त्रीभ्यश्चैव विशेषतः ।
पर्वताद्विषमाद्दुर्गाद्धस्तिनोऽश्वात्सरीसृपात् ॥ १२.९०.३१ ॥
Man soll sich vor einem gefangenen Minister hüten, besonders vor Frauen, vor Bergen, unwegsamem Gelände und Festungen, vor Elefanten, Pferden und kriechenden Reptilien.
12.90.32
एतेभ्योऽनित्ययुक्तः स्यान्नक्तं चर्यां च वर्जयेत् ।
अत्याशां चाभिमानं च दम्भं क्रोधं च वर्जयेत् ॥ १२.९०.३२ ॥
Er soll sich stets vor diesen hüten, nachts nicht umherstreifen und übermäßige Hoffnung, Stolz, Heuchelei und Zorn meiden.
12.90.33
अविज्ञातासु च स्त्रीषु क्लीबासु स्वैरिणीषु च ।
परभार्यासु कन्यासु नाचरेन्मैथुनं नृप ॥ १२.९०.३३ ॥
O König, man soll keinen Geschlechtsverkehr mit unbekannten Frauen, Eunuchen, Frauen freien Wandels, der Frau eines anderen oder mit Jungfrauen haben.
12.90.34
कुलेषु पापरक्षांसि जायन्ते वर्णसंकरात् ।
अपुमांसोऽङ्गहीनाश्च स्थूलजिह्वा विचेतसः ॥ १२.९०.३४ ॥
Durch die Vermischung der Stände werden in den Familien sündhafte Rakshasas geboren: die Unmännlichen, die Gliederlosen, die Dicklippigen und die Sinnlosen.
12.90.35
एते चान्ये च जायन्ते यदा राजा प्रमाद्यति ।
तस्माद्राज्ञा विशेषेणं वर्तितव्यं प्रजाहिते ॥ १२.९०.३५ ॥
Diese und andere werden geboren, wenn der König nachlässig wird; deshalb muss der König besonders zum Wohl seiner Untertanen handeln.
12.90.36
क्षत्रियस्य प्रमत्तस्य दोषः संजायते महान् ।
अधर्माः संप्रवर्धन्ते प्रजासंकरकारकाः ॥ १२.९०.३६ ॥
Ein großer Fehler entsteht bei einem nachlässigen Kshatriya; unrechte Taten wachsen und verursachen die Vermischung der Untertanen.
12.90.37
अशीते विद्यते शीतं शीते शीतं न विद्यते ।
अवृष्टिरतिवृष्टिश्च व्याधिश्चाप्याविशेत्प्रजाः ॥ १२.९०.३७ ॥
In der kalten Jahreszeit gibt es keine Kälte, und wo keine Kälte ist, da findet sich Kälte; Dürre, übermäßiger Regen und Krankheit werden das Volk befallen.
12.90.38
नक्षत्राण्युपतिष्ठन्ति ग्रहा घोरास्तथागते ।
उत्पाताश्चात्र दृश्यन्ते बहवो राजनाशनाः ॥ १२.९०.३८ ॥
Die Sterne rücken heran, ebenso die schrecklichen Planeten; hier sieht man viele Vorzeichen, die den Königen Verderben bringen.
12.90.39
अरक्षितात्मा यो राजा प्रजाश्चापि न रक्षति ।
प्रजाश्च तस्य क्षीयन्ते ततः सोऽनु विनश्यति ॥ १२.९०.३९ ॥
Der König, der sich selbst nicht schützt und auch seine Untertanen nicht schützt — seine Untertanen schwinden dahin, und danach geht auch er zugrunde.
12.90.40
द्वावाददाते ह्येकस्य द्वयोः सुबहवोऽपरे ।
कुमार्यः संप्रलुप्यन्ते तदाहुर्नृपदूषणम् ॥ १२.९०.४० ॥
Von einem nehmen sie zwei, von zweien viele andere; Jungfrauen werden geraubt — dies nennt man die Schuld des Königs.
12.90.41
ममैतदिति नैतच्च मनुष्येष्ववतिष्ठति ।
त्यक्त्वा धर्मं यदा राजा प्रमादमनुतिष्ठित ॥ १२.९०.४१ ॥
Die Vorstellung „dies gehört mir“ bleibt unter den Menschen nicht bestehen, wenn der König das Dharma aufgibt und der Nachlässigkeit folgt.