മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.12.1
यथैव ते नमस्कार्याः प्रोक्ताः शक्रेण मानद ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व येभ्यः स्पृहयसे नृपः ॥ १३.१२.१ ॥
മാനദാ, ഇന്ദ്രൻ നിനക്ക് നമസ്കാരയോഗ്യരെന്ന് പറഞ്ഞവരെ എല്ലാം എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ; രാജാവേ, നീ ആരെയാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
13.12.2
उत्तमापद्गतस्यापि यत्र ते वर्तते मनः ।
मनुष्यलोके सर्वस्मिन्यदमुत्रेह चाप्युत ॥ १३.१२.२ ॥
അത്യുത്തമ ആപത്തിൽ വീണിരിക്കുമ്പോഴും നിന്റെ മനസ്സ് എവിടേക്ക് തിരിയുന്നുവോ, മനുഷ്യലോകത്തിലും പരലോകത്തിലും എല്ലാറ്റിലും, അതും.
13.12.3
स्पृहयामि द्विजातिभ्यो येषां ब्रह्म परं धनम् ।
येषां संप्रत्ययः स्वर्गस्तपःस्वाध्यायसाधनम् ॥ १३.१२.३ ॥
ആർക്ക് ബ്രഹ്മമാണ് പരമധനമോ, ആർക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വിശ്വാസമോ, തപസ്സും സ്വാധ്യായവുമാണ് സാധനമോ, ആ ദ്വിജന്മാരെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.12.4
येषां बालाश्च वृद्धाश्च पितृपैतामहीं धुरम् ।
उद्वहन्ति न सीदन्ति तेभ्यो वै स्पृहयाम्यहम् ॥ १३.१२.४ ॥
ആരുടെ ബാലന്മാരും വൃദ്ധന്മാരും പിതൃ-പിതാമഹന്മാരുടെ ഭാരം ചുമക്കുന്നു, തളരുന്നില്ലയോ, അവരെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.12.5
विद्यास्वभिविनीतानां दान्तानां मृदुभाषिणाम् ।
श्रुतवृत्तोपपन्नानां सदाऽक्षरविदां सताम् ॥ १३.१२.५ ॥
വിദ്യയിൽ നന്നായി പരിശീലിച്ചവരെയും, അടക്കമുള്ളവരെയും, മൃദുവായി സംസാരിക്കുന്നവരെയും, ശ്രുതിയും സദാചാരവും ഉള്ളവരെയും, എപ്പോഴും അക്ഷരം അറിയുന്ന സജ്ജനങ്ങളെയും.
13.12.6
संसत्सु वदतां तात हंसानामिव सङ्घशः ।
मङ्गल्यरूपा रुचिरा दिव्यजीमूतनिःस्वनाः ॥ १३.१२.६ ॥
മകനേ, സഭകളിൽ സംസാരിക്കുന്നവരുടെ, ഹംസങ്ങളുടെ കൂട്ടംപോലെ, മംഗളരൂപമുള്ള, സുന്ദരരായ, ദിവ്യമേഘഗർജ്ജനം പോലെ ശബ്ദമുള്ളവരുടെ.
13.12.7
सम्यगुच्चरिता वाचः श्रूयन्ते हि युधिष्ठिर ।
शुश्रूषमाणे नृपतौ प्रेत्य चेह सुखावहाः ॥ १३.१२.७ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, രാജാവ് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുമ്പോൾ നന്നായി പറയപ്പെട്ട വാക്കുകൾ കേൾക്കപ്പെടുന്നു; അവ ഇവിടെയും മരണശേഷവും സുഖം നൽകുന്നു.
13.12.8
ये चापि तेषां श्रोतारः सदा सदसि सम्मताः ।
विज्ञानगुणसम्पन्नास्तेभ्यश्च स्पृहयाम्यहम् ॥ १३.१२.८ ॥
സദസ്സിൽ എപ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന, അറിവും ഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞ ശ്രോതാക്കളുണ്ട്; അവരെ ഞാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.12.9
सुसंस्कृतानि प्रयताः शुचीनि गुणवन्ति च ।
ददत्यन्नानि तृप्त्यर्थं ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठर।
ये चापि सततं राजंस्तेभ्यश्च स्पृहयाम्यहम् ॥ १३.१२.९ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, സംയമത്തോടെയും ശുദ്ധിയോടെയും നന്നായി പാകം ചെയ്ത ഗുണമുള്ള അന്നം തൃപ്തിക്കായി ബ്രാഹ്മണർക്ക് നൽകുന്നവരും, രാജാവേ, എപ്പോഴും അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവരും ഉണ്ട്; അവരെയും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.12.10
शक्यं ह्येवाहवे योद्धुं न दातुमनसूयितुम् ॥ १३.१२.१० ॥
യുദ്ധത്തിൽ പോരാടുന്നത് സാധ്യമാണ്; എന്നാൽ ദാനം ചെയ്യുന്നതും അസൂയയില്ലാതിരിക്കുന്നതും എളുപ്പമല്ല.
13.12.11
शूरा वीराश्च शतशः सन्ति लोके युधिष्ठिर ।
तेषां संख्यायमानानां दानशूरो विशिष्यते ॥ १३.१२.११ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, ലോകത്തിൽ നൂറുകണക്കിന് ശൂരന്മാരും വീരന്മാരുമുണ്ട്; എന്നാൽ അവരെ എണ്ണുമ്പോൾ ദാനശൂരൻ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായി വിളങ്ങുന്നു.
13.12.12
भद्रं तु जन्म सम्प्राप्य भूयो ब्राह्मणको भवेत् ।
बन्धुमध्ये कुले जातः सुदुरापमवाप्नुयात् ॥ १३.१२.१२ ॥
ശുഭമായ ജന്മം ലഭിച്ചവൻ വീണ്ടും ബ്രാഹ്മണനാകാം; ബന്ധുക്കൾക്കിടയിൽ ഒരു കുലത്തിൽ ജനിച്ച് അത്യന്തം ദുർലഭമായത് അവൻ നേടിയേക്കാം.
13.12.13
धन्यः स्यां यद्यहं भूयः सौम्यब्राह्मणकोपि वा ।
कुले जातो धर्मगतिस्तपोविद्यापरायणः ॥ १३.१२.१३ ॥
ഞാൻ വീണ്ടും ജനിച്ചാൽ, സൗമ്യനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനായാലും ഞാൻ ധന്യനാകും — ധർമ്മമാണ് ഗതിയായ, തപസ്സിലും വിദ്യയിലും മുഴുകിയ കുലത്തിൽ ജനിച്ചവനായി.
13.12.14
न मे त्वत्तः प्रियतरो लोकेऽस्मिन्पाण्डुनन्दन ।
त्वत्तश्चापि प्रियतरा ब्राह्मणा एव भारत ॥ १३.१२.१४ ॥
പാണ്ഡുപുത്രാ, ഈ ലോകത്തിൽ നിന്നെക്കാൾ പ്രിയനായി എനിക്കാരുമില്ല; ഭാരതാ, നിന്നെക്കാൾ പ്രിയർ ബ്രാഹ്മണർ തന്നെയാണ്.
13.12.15
यथा मम प्रियतमास्त्वत्तो विप्राः कुरूत्तम ।
तेन सत्येन गच्छेयं लोकान्यत्र स शन्तनुः ॥ १३.१२.१५ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠാ, നിന്നെക്കാളും ബ്രാഹ്മണർ എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയരാണ് എന്ന ആ സത്യത്താൽ, ശന്തനു പോയ ലോകങ്ങളിലേക്ക് ഞാൻ പോകട്ടെ.
13.12.16
न मे पिता प्रियतरो ब्रह्मणेभ्यस्तथाऽभवत् ।
न मे पितुः पिता वाऽपि ये चान्येऽपि सुहृञ्जनाः ॥ १३.१२.१६ ॥
ബ്രാഹ്മണരെക്കാൾ എനിക്ക് എന്റെ പിതാവും പ്രിയനായിരുന്നില്ല; എന്റെ പിതാവിന്റെ പിതാവുമല്ല, മറ്റ് സുഹൃത്തുക്കളുമല്ല.
13.12.17
न हि मे वृजिनं किञ्चिद्विद्यते ब्राह्मणेष्विह ।
अणु वा यदि वा स्थूलं विद्यते साधुकर्मसु ॥ १३.१२.१७ ॥
ഇവിടെ ബ്രാഹ്മണരോട് എന്നിൽ യാതൊരു തെറ്റും കാണപ്പെടുന്നില്ല; ചെറുതോ വലുതോ ആയ ഒന്നും, സത്കർമ്മങ്ങളിൽ എന്നിലില്ല.
13.12.18
कर्मणा मनसा वाऽपि वाचा वाऽपि परंतप ।
यन्मे कृतं ब्राह्मणेभ्यस्तेनाद्य न तपाम्यहम् ॥ १३.१२.१८ ॥
ശത്രുതാപനാ, പ്രവൃത്തിയാലോ മനസ്സാലോ വാക്കാലോ ബ്രാഹ്മണർക്കായി ഞാൻ ചെയ്തതെന്തും — അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഞാൻ പശ്ചാത്തപിക്കുന്നില്ല.
13.12.19
ब्रह्मण्य इति मामाहुस्तया वाचाऽस्मि तोषितः ।
एतदेव पवित्रेभ्यः सर्वेभ्यः परमं स्मृतम् ॥ १३.१२.१९ ॥
ജനങ്ങൾ എന്നെ ബ്രാഹ്മണഭക്തൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു; ആ വാക്കിനാൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനായി. പവിത്രരായ എല്ലാവർക്കും ഇതുതന്നെയാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
13.12.20
पश्यामि लोकानमलाञ्शुचीन्ब्राह्मणतोषणात् ।
तेषु मे तात गन्तव्यमह्नाय च चिराय च ॥ १३.१२.२० ॥
ബ്രാഹ്മണരെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ ആ നിർമ്മലവും പവിത്രവുമായ ലോകങ്ങൾ ഞാൻ കാണുന്നു. മകനേ, ഞാൻ അവിടേക്ക് പോകേണ്ടതുണ്ട്, അല്പകാലത്തേക്കും ദീർഘകാലത്തേക്കും.
13.12.21
यथा भर्त्राश्रयो धर्मः स्त्रीणां लोके युदिष्ठिर ।
स देवः सा गतिर्नान्या क्षत्रियस्य तथा द्विजाः ॥ १३.१२.२१ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, ലോകത്തിൽ സ്ത്രീകളുടെ ധർമ്മം ഭർത്താവിനെ ആശ്രയിക്കുന്നതുപോലെ, അവനാണ് അവരുടെ ദൈവം, അവനാണ് അവരുടെ ഗതി, മറ്റൊരു ഗതിയില്ല; അതുപോലെ, ഹേ ദ്വിജന്മാരേ, ക്ഷത്രിയനും അങ്ങനെ തന്നെ.
13.12.22
क्षत्रियः शतवर्षी च दशवर्षी द्विजोत्तमः ।
पितापुत्रौ च विज्ञेयौ तयोर्हि ब्राह्मणो गुरुः ॥ १३.१२.२२ ॥
ക്ഷത്രിയൻ നൂറു വയസ്സുള്ളവനും, ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജൻ പത്തു വയസ്സുള്ളവനും ആണെങ്കിൽ, ഇരുവരെയും പിതാവും പുത്രനുമായി അറിയണം; അവരിൽ ബ്രാഹ്മണനാണ് ഗുരു.
13.12.23
नारी तु पत्यभावे वै देवरं कुरुते पतिम् ।
पृथिवी ब्राह्मणालाभे क्षत्रियं कुरुते पतिम् ॥ १३.१२.२३ ॥
ഭർത്താവില്ലാത്തപ്പോൾ സ്ത്രീ ദേവരനെ ഭർത്താവായി സ്വീകരിക്കുന്നു; ബ്രാഹ്മണൻ ലഭിക്കാത്തപ്പോൾ ഭൂമി ക്ഷത്രിയനെ തന്റെ പതിയായി സ്വീകരിക്കുന്നു.
13.12.24
ब्राह्मणानुज्ञया ग्राह्यं राज्यं च सपुरोहितैः ।
तद्रक्षणेन स्वर्गोऽस्य तत्कोपान्नरकोऽक्षयः ॥ १३.१२.२४ ॥
ബ്രാഹ്മണരുടെ അനുവാദത്തോടെയും പുരോഹിതന്മാരോടൊപ്പവും രാജ്യം സ്വീകരിക്കണം; അതിനെ രക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ അവന് സ്വർഗ്ഗം, അവരുടെ കോപത്താൽ അനശ്വരമായ നരകം.
13.12.25
पुत्रवच्चैव ते रक्ष्या उपास्या गुरुवच्च ते ।
अग्निवच्चोपचार्या वै ब्राह्मणाः कुरुसत्तम् ॥ १३.१२.२५ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠാ, ബ്രാഹ്മണരെ പുത്രനെപ്പോലെ സംരക്ഷിക്കണം, ഗുരുവിനെപ്പോലെ ആരാധിക്കണം, അഗ്നിയെപ്പോലെ ശുശ്രൂഷിക്കണം.
13.12.26
ऋजुन्सतः सत्यशीलान्सर्वभूतहिते रतान् ।
आशीविषानिव क्रुद्धान्द्विजान्परिचरेत्सदा ॥ १३.१२.२६ ॥
നേരുള്ളവരും സത്യശീലരും സർവഭൂതഹിതത്തിൽ മുഴുകിയവരുമായ ബ്രാഹ്മണരെ എപ്പോഴും സേവിക്കണം; കോപിച്ച ദ്വിജരെ വിഷസർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ കരുതണം.
13.12.27
तेजसस्तपसश्चैव नित्यं बिभ्येद्युधिष्ठिर ।
उभे चैते परित्याज्ये तेजश्चैव तपस्तथा ॥ १३.१२.२७ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, തേജസ്സിനെയും തപസ്സിനെയും എപ്പോഴും ഭയക്കണം; ഈ രണ്ടിനെയും ഉപേക്ഷിക്കണം.
13.12.28
व्यवसायस्तयोः शीघ्रमुभयोरेव विद्यते ।
हन्युः क्रुद्धा महाराज ब्राह्मणा ये तपस्विनः ॥ १३.१२.२८ ॥
ഇവ രണ്ടിലും വേഗത്തിൽ ഫലം ഉണ്ടാകും; മഹാരാജാവേ, കോപിച്ച തപസ്വികളായ ബ്രാഹ്മണർക്ക് കൊല്ലാനും കഴിയും.
13.12.29
दूरतो मातृवत्पूज्या विप्रदाराः सुरक्षया ।
अकोपनापराधेन भूयो नरकमश्नुते ॥ १३.१२.२९ ॥
ബ്രാഹ്മണ ഭാര്യമാരെ ദൂരത്തുനിന്നുതന്നെ അമ്മയെപ്പോലെ ആദരിച്ച് നന്നായി സംരക്ഷിക്കണം; തെറ്റുചെയ്ത് അവരെ കോപിപ്പിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ വീണ്ടും നരകം പ്രാപിക്കുന്നു.
13.12.30
भूयः स्यादुभयं दत्तं ब्राह्मणाद्यदकोपनात् ।
कुर्यादुभयतः शेषं दत्तशेषं न शेषयेत् ॥ १३.१२.३० ॥
ബ്രാഹ്മണനെ കോപിപ്പിക്കാതിരുന്നാൽ ലഭിക്കുന്ന ഇരുതരം ഫലവും വീണ്ടും ഉണ്ടാകും; ശേഷിച്ചത് ഇരുവശത്തും പൂർത്തിയാക്കണം, നൽകിയതിന്റെ ശേഷിപ്പ് ബാക്കി വെക്കരുത്.
13.12.31
दण्डपाणिर्यथा गोष्ठं पालो नित्यं हि रक्षयेत् ।
ब्राह्मणेषु स्थितं ब्रह्म क्षत्रियः परिपालयेत् ॥ १३.१२.३१ ॥
ദണ്ഡുമേന്തിയ ഇടയൻ എപ്പോഴും തൊഴുത്തിനെ കാക്കുന്നതുപോലെ, ബ്രാഹ്മണരിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ബ്രഹ്മത്തെ (വേദത്തെ) ക്ഷത്രിയൻ നന്നായി സംരക്ഷിക്കണം.
13.12.32
पितेव पुत्रान्रक्षेथा ब्राह्मणान्ब्रह्मतेजसः ।
गृहे चैषामवेक्षेथाः किंस्विदस्तीति जीवनम् ॥ १३.१२.३२ ॥
പിതാവ് പുത്രന്മാരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ ബ്രഹ്മതേജസ്സുള്ള ബ്രാഹ്മണരെ സംരക്ഷിക്കണം; അവരുടെ വീട്ടിൽ ജീവിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കണം.