Mahābhārata · Adhyāya 13.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.12.1
यथैव ते नमस्कार्याः प्रोक्ताः शक्रेण मानद ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व येभ्यः स्पृहयसे नृपः ॥ १३.१२.१ ॥
Como Śakra declarou que são dignos de saudação, ó doador de honra, conta-me tudo sobre eles. Ó rei, por quem anseias?
13.12.2
उत्तमापद्गतस्यापि यत्र ते वर्तते मनः ।
मनुष्यलोके सर्वस्मिन्यदमुत्रेह चाप्युत ॥ १३.१२.२ ॥
Mesmo caído na maior desgraça, aquilo para que a tua mente se volta, em todo o mundo humano e também no outro mundo, isso também.
13.12.3
स्पृहयामि द्विजातिभ्यो येषां ब्रह्म परं धनम् ।
येषां संप्रत्ययः स्वर्गस्तपःस्वाध्यायसाधनम् ॥ १३.१२.३ ॥
Anseio pelos duas vezes nascidos, cuja suprema riqueza é o Veda, cuja convicção é o céu, e cujo meio são a ascese e o estudo védico.
13.12.4
येषां बालाश्च वृद्धाश्च पितृपैतामहीं धुरम् ।
उद्वहन्ति न सीदन्ति तेभ्यो वै स्पृहयाम्यहम् ॥ १३.१२.४ ॥
Aqueles cujas crianças e anciãos carregam o peso herdado de pais e avós e não afundam, por eles, de fato, anseio.
13.12.5
विद्यास्वभिविनीतानां दान्तानां मृदुभाषिणाम् ।
श्रुतवृत्तोपपन्नानां सदाऽक्षरविदां सताम् ॥ १३.१२.५ ॥
Dos bons, bem treinados no saber, dominadores de si, de fala suave, dotados de erudição e conduta, sempre conhecedores da sílaba.
13.12.6
संसत्सु वदतां तात हंसानामिव सङ्घशः ।
मङ्गल्यरूपा रुचिरा दिव्यजीमूतनिःस्वनाः ॥ १३.१२.६ ॥
Ó querido filho, dos que falam nas assembleias, como bandos de cisnes, de forma auspiciosa, encantadores, com vozes como o trovão das nuvens divinas.
13.12.7
सम्यगुच्चरिता वाचः श्रूयन्ते हि युधिष्ठिर ।
शुश्रूषमाणे नृपतौ प्रेत्य चेह सुखावहाः ॥ १३.१२.७ ॥
Yudhiṣṭhira, quando o rei está disposto a ouvir, ouvem-se palavras bem proferidas; elas trazem felicidade aqui e após a morte.
13.12.8
ये चापि तेषां श्रोतारः सदा सदसि सम्मताः ।
विज्ञानगुणसम्पन्नास्तेभ्यश्च स्पृहयाम्यहम् ॥ १३.१२.८ ॥
E aqueles ouvintes que são sempre honrados na assembleia e dotados de discernimento e virtude: também eu os desejo.
13.12.9
सुसंस्कृतानि प्रयताः शुचीनि गुणवन्ति च ।
ददत्यन्नानि तृप्त्यर्थं ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठर।
ये चापि सततं राजंस्तेभ्यश्च स्पृहयाम्यहम् ॥ १३.१२.९ ॥
Yudhiṣṭhira, e, ó rei, aqueles que sempre oferecem aos brâmanes alimentos bem preparados, puros e excelentes, com autocontrole, para sua satisfação: também eu os desejo.
13.12.10
शक्यं ह्येवाहवे योद्धुं न दातुमनसूयितुम् ॥ १३.१२.१० ॥
Na batalha é de fato possível lutar, mas não é fácil dar e estar livre da inveja.
13.12.11
शूरा वीराश्च शतशः सन्ति लोके युधिष्ठिर ।
तेषां संख्यायमानानां दानशूरो विशिष्यते ॥ १३.१२.११ ॥
Yudhiṣṭhira, no mundo há centenas de heróis e guerreiros; mas, ao contá-los, o herói da generosidade se destaca.
13.12.12
भद्रं तु जन्म सम्प्राप्य भूयो ब्राह्मणको भवेत् ।
बन्धुमध्ये कुले जातः सुदुरापमवाप्नुयात् ॥ १३.१२.१२ ॥
Tendo obtido um nascimento afortunado, um homem pode novamente tornar-se brâmane; nascido numa família entre parentes, pode alcançar o que é muito difícil de obter.
13.12.13
धन्यः स्यां यद्यहं भूयः सौम्यब्राह्मणकोपि वा ।
कुले जातो धर्मगतिस्तपोविद्यापरायणः ॥ १३.१२.१३ ॥
Se eu renascesse, mesmo como um brâmane gentil, seria afortunado — nascido em uma família cujo caminho é o dharma, devotada à austeridade e ao saber.
13.12.14
न मे त्वत्तः प्रियतरो लोकेऽस्मिन्पाण्डुनन्दन ।
त्वत्तश्चापि प्रियतरा ब्राह्मणा एव भारत ॥ १३.१२.१४ ॥
Filho de Pāṇḍu, neste mundo não há ninguém mais querido para mim do que tu; e, Bhārata, mais queridos que tu são os brâmanes.
13.12.15
यथा मम प्रियतमास्त्वत्तो विप्राः कुरूत्तम ।
तेन सत्येन गच्छेयं लोकान्यत्र स शन्तनुः ॥ १३.१२.१५ ॥
Melhor dos Kurus, pela verdade de que os brâmanes me são mais queridos que tu, possa eu ir aos mundos para onde foi Śantanu.
13.12.16
न मे पिता प्रियतरो ब्रह्मणेभ्यस्तथाऽभवत् ।
न मे पितुः पिता वाऽपि ये चान्येऽपि सुहृञ्जनाः ॥ १३.१२.१६ ॥
Nem meu pai me foi mais querido que os brâmanes; nem o pai de meu pai, nem nenhum dos outros parentes bem-intencionados.
13.12.17
न हि मे वृजिनं किञ्चिद्विद्यते ब्राह्मणेष्विह ।
अणु वा यदि वा स्थूलं विद्यते साधुकर्मसु ॥ १३.१२.१७ ॥
Quanto aos brâmanes, aqui não encontro em mim nenhuma falta; nem pequena nem grande se acha em minhas boas ações.
13.12.18
कर्मणा मनसा वाऽपि वाचा वाऽपि परंतप ।
यन्मे कृतं ब्राह्मणेभ्यस्तेनाद्य न तपाम्यहम् ॥ १३.१२.१८ ॥
Abrasador de inimigos, o que quer que eu tenha feito pelos brâmanes, por ação, pensamento ou mesmo palavra, por isso hoje não me arrependo.
13.12.19
ब्रह्मण्य इति मामाहुस्तया वाचाऽस्मि तोषितः ।
एतदेव पवित्रेभ्यः सर्वेभ्यः परमं स्मृतम् ॥ १३.१२.१९ ॥
As pessoas me chamam devoto dos brâmanes; com essas palavras fico satisfeito. Para todos os puros, isto é lembrado como o supremo.
13.12.20
पश्यामि लोकानमलाञ्शुचीन्ब्राह्मणतोषणात् ।
तेषु मे तात गन्तव्यमह्नाय च चिराय च ॥ १३.१२.२० ॥
Ao agradar aos brâmanes, vejo aqueles mundos imaculados e puros. Ó querido filho, para lá devo ir, por um dia e por muito tempo.
13.12.21
यथा भर्त्राश्रयो धर्मः स्त्रीणां लोके युदिष्ठिर ।
स देवः सा गतिर्नान्या क्षत्रियस्य तथा द्विजाः ॥ १३.१२.२१ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, assim como no mundo o dever da mulher repousa no marido, que é seu deus e seu único refúgio, nenhum outro; assim também, ó nascidos duas vezes, é para o kṣatriya.
13.12.22
क्षत्रियः शतवर्षी च दशवर्षी द्विजोत्तमः ।
पितापुत्रौ च विज्ञेयौ तयोर्हि ब्राह्मणो गुरुः ॥ १३.१२.२२ ॥
Ainda que um kṣatriya tenha cem anos e o melhor dos nascidos duas vezes dez, ambos devem ser reconhecidos como pai e filho; dos dois, o brâmane é o mestre.
13.12.23
नारी तु पत्यभावे वै देवरं कुरुते पतिम् ।
पृथिवी ब्राह्मणालाभे क्षत्रियं कुरुते पतिम् ॥ १३.१२.२३ ॥
Mas quando não há marido, a mulher toma o irmão mais novo do marido como esposo; e quando nenhum brâmane se encontra, a terra toma um kṣatriya como seu senhor.
13.12.24
ब्राह्मणानुज्ञया ग्राह्यं राज्यं च सपुरोहितैः ।
तद्रक्षणेन स्वर्गोऽस्य तत्कोपान्नरकोऽक्षयः ॥ १३.१२.२४ ॥
Com a permissão dos brâmanes, e junto com os sacerdotes, o reino deve ser tomado; ao protegê-lo, ele ganha o céu, e de sua ira vem um inferno imperecível.
13.12.25
पुत्रवच्चैव ते रक्ष्या उपास्या गुरुवच्च ते ।
अग्निवच्चोपचार्या वै ब्राह्मणाः कुरुसत्तम् ॥ १३.१२.२५ ॥
Melhor dos Kurus, deves proteger os brâmanes como filhos, honrá-los como a um mestre e servi-los como ao fogo.
13.12.26
ऋजुन्सतः सत्यशीलान्सर्वभूतहिते रतान् ।
आशीविषानिव क्रुद्धान्द्विजान्परिचरेत्सदा ॥ १३.१२.२६ ॥
Deve-se sempre servir os brâmanes retos, veraces e dedicados ao bem de todos os seres, mas tratar os dvijas irados como serpentes venenosas.
13.12.27
तेजसस्तपसश्चैव नित्यं बिभ्येद्युधिष्ठिर ।
उभे चैते परित्याज्ये तेजश्चैव तपस्तथा ॥ १३.१२.२७ ॥
Yudhiṣṭhira, deve-se sempre temer o poder e a austeridade (dos brâmanes); ambos devem ser evitados.
13.12.28
व्यवसायस्तयोः शीघ्रमुभयोरेव विद्यते ।
हन्युः क्रुद्धा महाराज ब्राह्मणा ये तपस्विनः ॥ १३.१२.२८ ॥
O efeito destes dois chega rapidamente; grande rei, os brâmanes ascetas, quando irados, podem até matar.
13.12.29
दूरतो मातृवत्पूज्या विप्रदाराः सुरक्षया ।
अकोपनापराधेन भूयो नरकमश्नुते ॥ १३.१२.२९ ॥
As esposas dos brâmanes devem ser honradas de longe, como mães, e bem protegidas; quem as irrita por uma falta volta a cair no inferno.
13.12.30
भूयः स्यादुभयं दत्तं ब्राह्मणाद्यदकोपनात् ।
कुर्यादुभयतः शेषं दत्तशेषं न शेषयेत् ॥ १३.१२.३० ॥
Ao não irritar um brâmane, o dado de ambos os modos é novamente obtido; o restante deve ser completado de ambos os lados, e não se deve deixar resto do que foi dado.
13.12.31
दण्डपाणिर्यथा गोष्ठं पालो नित्यं हि रक्षयेत् ।
ब्राह्मणेषु स्थितं ब्रह्म क्षत्रियः परिपालयेत् ॥ १३.१२.३१ ॥
Assim como o pastor que empunha o cajado guarda sempre o curral, o kṣatriya deve proteger plenamente o brahman (o Veda) que habita entre os brāhmaṇas.
13.12.32
पितेव पुत्रान्रक्षेथा ब्राह्मणान्ब्रह्मतेजसः ।
गृहे चैषामवेक्षेथाः किंस्विदस्तीति जीवनम् ॥ १३.१२.३२ ॥
Assim como um pai protege seus filhos, proteja os brāhmaṇas, cujo esplendor é o brahman; e vigie em suas casas se há algo para o sustento.