Mahābhārata · Adhyāya 13.138
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.138.1
केन सङ्कल्पितं श्राद्धं कस्मिन्काले किमात्मकम् ।
भृग्वङ्गिरसिके काले मुनिना कतरेण वा ॥ १३.१३८.१ ॥
Von wem wurde das Śrāddha bestimmt, zu welcher Zeit und in welcher Gestalt? In der Zeit von Bhṛgu und Aṅgiras oder durch welchen Weisen?
13.138.2
येन सङ्कल्पितं चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ।
कानि श्राद्धेषु वर्ज्यानि कानि मूलफलानि च।
धान्यजात्यश्च का वर्ज्यास्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१३८.२ ॥
Sag mir auch, von wem es bestimmt wurde, o Großvater. Was ist bei den Śrāddha-Riten zu meiden, welche Wurzeln und Früchte, und welche Getreidesorten sind verboten? Sag mir das, o Großvater.
13.138.3
यथा श्राद्धं सम्प्रवृत्तं यस्मिन्काले सदात्मकम् ।
येन सङ्कल्पितं चैव तन्मे शृणु जनाधिप ॥ १३.१३८.३ ॥
Höre von mir, o Herr der Menschen, wie das Śrāddha entstand, zu welcher Zeit und in welcher beständigen Gestalt, und von wem es bestimmt wurde.
13.138.4
स्वायम्भुवोऽत्रिः कौरव्य परमर्षिः प्रतापवान् ।
तस्य वंशे महाराज दत्तात्रेय इति स्मृतः ॥ १३.१३८.४ ॥
Atri, Sohn des Svayambhū, o Kaurava, war ein höchster Weiser von großer Macht. In seiner Linie, o großer König, wird er als Dattātreya erinnert.
13.138.5
दत्तात्रेयस्य पुत्रोऽभून्निमिर्नाम तपोधनः ।
निमेश्चाप्यभवत्पुत्रः श्रीमान्नाम श्रिया वृतः ॥ १३.१३८.५ ॥
Dattātreya wurde ein Sohn namens Nimi geboren, dessen Reichtum die Askese war. Und Nimi wurde ein Sohn namens Śrīmān geboren, der mit Glanz begabt war.
13.138.6
पूर्णो वर्षसहस्रान्ते स कृत्वा दुष्करं तपः ।
कालधर्मपरीतात्मा निधनं समुपागतः ॥ १३.१३८.६ ॥
Am Ende von tausend Jahren, nachdem er die schwere Askese vollendet hatte, und sein Selbst vom Gesetz der Zeit ergriffen war, fand er den Tod.
13.138.7
निमिस्तु कृत्वा शौचानि विधिदृष्टेन कर्मणा ।
सन्तापमगमत्तीप्रं पुत्रशोकपरायणः ॥ १३.१३८.७ ॥
Nimi, der die vorgeschriebenen Reinigungsriten vollzogen hatte, wurde dennoch von heftigem Schmerz ergriffen, ganz dem Kummer um seinen Sohn hingegeben.
13.138.8
अथ कृत्वोपकार्याणि चतुर्दश्यां महामतिः ।
तमेव गणयञ्शोकं विरात्रे प्रत्यबुध्यत ॥ १३.१३८.८ ॥
Dann, nachdem er am vierzehnten Tag die Dienstopfer vollbracht hatte, erwachte der Großmütige am Ende der Nacht, noch immer jenen Kummer bedenkend.
13.138.9
तस्यासीत्प्रतिबुद्धस्य शोकेन व्यथितात्मनः ।
मनः संहृत्य विषये बुद्धिर्विस्तारगामिनी ॥ १३.१३८.९ ॥
Als er erwachte, zog sich sein von Kummer gequälter Geist von den Sinnesobjekten zurück, und sein Verstand begann sich auszubreiten.
13.138.10
ततः सञ्चिन्तयामास श्राद्धकल्पं समाहितः ।
यानि तस्यैव भोज्यानि मूलानि च फलानि च ॥ १३.१३८.१० ॥
Dann, gesammelten Geistes, bedachte er die Regel des Śrāddha-Ritus: welche Speisen, Wurzeln und Früchte ihm allein gehörten.
13.138.11
उक्तानि यानि चान्यानि यानि चेष्टानि तस्य ह ।
तानि सर्वाणि मनसा विनिश्चित्य तपोधनः ॥ १३.१३८.११ ॥
Nachdem er in seinem Geist alles Vorgeschriebene und die anderen ihm eigenen Pflichten festgelegt hatte, der Schatz der Askese...
13.138.12
अमावास्यां महाप्राज्ञो विप्रानानाय्य पूजितान् ।
दक्षिणावर्तिकाः सर्वा बृसीः स्वयमथाकरोत् ॥ १३.१३८.१२ ॥
Am Neumondtag lud der sehr Weise die geehrten Brahmanen ein und legte selbst alles heilige Gras nach rechts gewendet aus.
13.138.13
सप्त विप्रांस्ततो भोज्ये युगपत्समुपानयत् ।
ऋते च लवणं भोज्यं श्यामाकान्नं ददौ प्रभुः ॥ १३.१३८.१३ ॥
Dann führte er sieben Brahmanen gleichzeitig zur Mahlzeit heran und gab ihnen, ohne Salz, Speise aus Hirse.
13.138.14
दक्षिणाग्रास्ततो दर्भा विष्टरेषु निवेशिताः ।
पादयोश्चैव विप्राणां ये त्वन्नमुपभुञ्जते ॥ १३.१३८.१४ ॥
Dann wurden Darbha-Gras mit nach Süden weisenden Spitzen auf die Sitze und zu den Füßen der Brahmanen gelegt, die die Speise aßen.
13.138.15
कृत्वा च दक्षिणाग्नान्वै दर्भान्स प्रयतः शुचिः ।
प्रददौ श्रीमते पिण्डान्नामगोत्रमुदाहरन् ॥ १३.१३८.१५ ॥
Nachdem er Kuśa-Gras mit nach Süden weisenden Spitzen gelegt hatte, bot er, selbstbeherrscht und rein, den ehrwürdigen Ahnen die Reisbällchen dar und nannte dabei Namen und Geschlecht.
13.138.16
तत्कृत्वा स मुनिश्रेष्ठो धर्मसङ्करमात्मनः ।
पश्चात्तापेन महता तप्यमानोऽभ्यचिन्तयत् ॥ १३.१३८.१६ ॥
Nachdem er dies getan hatte, dachte der beste der Weisen, von großer späterer Reue gequält, über die Verwirrung seines eigenen Dharma nach.
13.138.17
अकृतं मुनिभिः पूर्वं किं मयेदमनुष्ठितम् ।
कथं नु शापेन न मां दहेयुर्ब्राह्मणा इति ॥ १३.१३८.१७ ॥
"Was habe ich da getan, was die Weisen zuvor nie getan haben? Wie könnten die Brahmanen mich nicht mit ihrem Fluch verbrennen?"
13.138.18
ततः सञ्चिन्तयामास वंशकर्तारमात्मनः ।
बुद्ध्वाऽत्रिं मनसा दध्यौ भगवन्तं समाहितः।
ध्यातमात्रस्तथा चात्रिराजगाम तपोधनः ॥ १३.१३८.१८ ॥
Dann gedachte er des Stammvaters seines Geschlechts; in Gedanken Atri erkennend, meditierte er mit gesammeltem Geist über jenen Ehrwürdigen, und kaum war er meditiert, kam der asketische Atri dorthin.
13.138.19
अथात्रिस्तं तथा दृष्ट्वा पुत्रशोकेन कर्शितम् ।
भृशमाश्वासयामास वाग्भिरिष्टाभिरव्ययः ॥ १३.१३८.१९ ॥
Da tröstete Atri, der Unvergängliche, ihn, der so von Kummer um seinen Sohn ausgezehrt war, sehr mit angenehmen Worten.
13.138.20
निमे सङ्कल्पितस्तेऽयं पितृयज्ञस्तपोधन ।
मतो मे पूर्वदृष्टोऽत्र धर्मोऽयं ब्रह्मणा स्वयम् ॥ १३.१३८.२० ॥
O Nimi, o du an Askese Reicher, dieser dein Entschluss, das Opfer für die Väter zu vollziehen, ist meiner Ansicht nach richtig. Dieses Ritual hat Brahmā selbst einst erkannt.
13.138.21
सोयं स्वयभुविहितो धर्मः सङ्कल्पितस्त्वया ।
ऋते स्वयम्भुवः कोऽन्यः श्राद्धे संविधिमाहरेत् ॥ १३.१३८.२१ ॥
Diese vom Selbstexistenten verordnete Pflicht hast du beschlossen. Außer dem Selbstexistenten, wer sonst könnte die rechte Ordnung für das Totenritual vorschreiben?
13.138.22
अथाख्यास्यामि ते पुत्र श्राद्दे यं विधिमुत्तमम् ।
स्वयम्भुविहितं पुत्र तत्कुरुष्व निबोध मे ॥ १३.१३८.२२ ॥
Nun, mein Sohn, will ich dir jene höchste Ordnung für das Totenritual verkünden, die vom Selbstexistenten verordnet wurde. Vollziehe sie, mein Sohn; höre sie von mir.
13.138.23
कृत्वाऽग्निशरणं पूर्वं मन्त्रपूर्वं तपोधन ।
ततोऽग्नयेऽथ सोमाय वरुणाय च नित्यशः ॥ १३.१३८.२३ ॥
O du an Askese Reicher, zuerst, nachdem du mit den Mantras Zuflucht bei Agni genommen hast, dann täglich für Agni, für Soma und für Varuṇa.
13.138.24
विश्वेदवाश्च यि नित्यं पितृभिः सह गोचराः ।
तेभ्यः सङ्कल्पिता भागाः स्वयमेव स्वयम्भुवा ॥ १३.१३८.२४ ॥
Die Viśvedevas (…) wandeln stets mit den Vätern in ihrem Bereich; für sie wurden die Anteile vom Selbstexistenten selbst bestimmt.
13.138.25
स्तोतव्या चेह पृथिवी लोकस्यैव तु धारिणी ।
वैष्णवी काश्यपि चेति तथैवेहाक्षयेति च ॥ १३.१३८.२५ ॥
Hier ist die Erde zu preisen, die Stütze der Welt; man nennt sie auch Vaiṣṇavī und Kāśyapī, und hier auch Akṣayā.
13.138.26
उदकानयने चैव स्तोतव्यो वरुणो विभुः ।
ततोऽग्निश्चैव सोमश्च आराध्याविह तेऽनघ ॥ १३.१३८.२६ ॥
Beim Wasserholen ist Varuṇa, den Allgegenwärtigen, zu preisen; dann, o Makelloser, sind hier Agni und Soma zu verehren.
13.138.27
देवास्तु पितरो नाम निर्मिता ये स्वयम्भुवा ।
ऊष्मपा ये महाभागास्तेषां भागः प्रकल्पितः ॥ १३.१३८.२७ ॥
Die Götter, die der Selbstgeborene unter dem Namen der Pitṛs erschuf — die Ūṣmapas, die hochgesegneten — für sie ist ein Anteil bestimmt worden.
13.138.28
ते श्राद्धेनार्च्यमाना वै विमुच्यन्ते ह किल्बिषात् ।
सप्तकाः पितृवंशास्तु पूर्वदृष्टाः स्वयंभुवा ॥ १३.१३८.२८ ॥
Durch das Śrāddha verehrt, werden sie tatsächlich von der Sünde befreit; und die siebenfachen Ahnenlinien, einst vom Selbstgeborenen gesehen, ebenso.
13.138.29
विश्वे चाग्निमुखा देवाः संख्याताः पूर्वमेव ते ।
तेषां नामानि वक्ष्यामि भागार्हाणां महात्मनाम् ॥ १३.१३८.२९ ॥
Die Viśvedevas, mit Agni als Mund, wurden schon zuvor aufgezählt; ich werde die Namen jener großen Seelen nennen, die eines Anteils würdig sind.
13.138.30
सहः कृतिर्विपाप्मा च पुण्यकृत्पावनस्तथा ।
ग्राम्यः क्षेम्यः समूहश्च दिव्यसानुस्तथैव च ॥ १३.१३८.३० ॥
Saha, Kṛti, Vipāpmā, Puṇyakṛt, Pāvana; ebenso Grāmya, Kṣemya, Samūha und auch Divyasānu.
13.138.31
विवस्वान्वीर्यवाञ्श्रीमान्कीर्तिमान्कृत एव च ।
जितात्मा मुनिवीर्यश्च दीप्तरोमा भयङ्करः ॥ १३.१३८.३१ ॥
Vivasvān, mächtig und glanzvoll, berühmt, auch der Schöpfer; selbstbeherrscht, von der Kraft eines Weisen, mit glühenden Haaren, furchtbar.
13.138.32
अनुकर्मा प्रतीतश्च प्रदाताऽप्यंशुमांस्तथा ।
शैलाभः परमक्रोधी धीरोष्णी भूपतिस्तथा ॥ १३.१३८.३२ ॥
Anukarmā, berühmt, auch der Gebende, strahlend; bergähnlich, überaus zornig, standhaft und glühend, ebenso Herr der Erde.
13.138.33
स्रजो वज्रीवरी चैव विश्वेदेवाः सनातनाः ।
विद्युद्वर्चाः सोमवर्चाः सूर्यश्रीश्चेति नामतः ॥ १३.१३८.३३ ॥
Sṛja, Vajrī und Varī, die Viśvedevas, die ewigen; Vidyudvarcas, Somavarcas, Sūryaśrī, so mit Namen.
13.138.34
सोमपः सूर्यसावित्रो दत्तात्मा पुण्डरीयकः ।
उष्णीनाभो नभोदश्च विश्वायुर्दीप्तिरेव च ॥ १३.१३८.३४ ॥
Somapa, Sūrya-Sāvitra, der sich selbst Gegebene, Puṇḍarīyaka; Uṣṇīnābha, auch Nabhoda, Viśvāyus und Dīpti.
13.138.35
चमूहरः सुरेशश्च व्योमारिः शङ्करो भवः ।
ईशः कर्ता कृतिर्दक्षो भुवनो दिव्यकर्मकृत् ॥ १३.१३८.३५ ॥
Camūhara, auch Sureśa, Vyomāri, Śaṅkara, Bhava, Īśa, der Schöpfer, Kṛti, der Geschickte, Bhuvana, der Vollbringer göttlicher Taten.
13.138.36
गणितः पञ्चवीर्यश्च आदित्यो रश्मिवांस्तथा ।
सप्तकृत्सोमवर्चाश्च विश्वकृत्कविरेव च ॥ १३.१३८.३६ ॥
Gaṇita, der Fünfkräftige, Āditya, der Strahlende, Saptakṛt, auch Somavarcas, Viśvakṛt und der Seher.
13.138.37
अनुगोप्ता सुगोप्ता च नप्ता चेश्वर एव च ।
कीर्तितास्ते महाभागाः कालस्य गतिगोचराः ॥ १३.१३८.३७ ॥
Der Beschützer, der gute Beschützer, der Enkel und auch der Herr – diese sehr Glücklichen wurden genannt und sind im Lauf der Zeit enthalten.
13.138.38
अश्राद्धेयानि धान्यानि कोद्रवाः पुलकास्तथा ।
हिङ्गुद्रवेषु शाकेषु मूलानां लशुनं तथा ॥ १३.१३८.३८ ॥
Getreide ist für das Śrāddha nicht geeignet: ebenso Kodrava und Pulaka; unter Gemüsen mit Asa-foetida-Sud und unter Grünem; und unter den Wurzeln auch der Knoblauch.
13.138.39
पलाण्डुः सौभाञ्जनकस्तथा गृञ्जनकादयः ।
कूश्माण्डजात्यलाबुं च कृष्णं लवणमेव च ॥ १३.१३८.३९ ॥
Zwiebel, Sobhāñjanaka, Gṛñjanaka und ähnliche; die Kürbisart und der Flaschenkürbis; schwarzes Salz und auch Salz.
13.138.40
ग्राम्यवाराहमांसं च यच्चैवाप्रोक्षितं भवेत् ।
कृष्णाजं जीरकं चैव शीतपाकी तथैव च।
अङ्कुराद्यास्तथा वर्ज्या इह शृङ्गाटकानि च ॥ १३.१३८.४० ॥
Fleisch des Hausschweins und was nicht mit Wasser besprengt wurde; schwarze Ziege, Kreuzkümmel und ebenso kalt gekochte Speise; Keimlinge und dergleichen, und hier auch die Wassernüsse – diese sind zu meiden.
13.138.41
वर्जयेल्लवणं सर्वं तथा जम्बूफलानि च ।
अवक्षुतावरुदितं तथा श्राद्धे च वर्जयेत्। ॥ १३.१३८.४१ ॥
Man soll alles Salz meiden, ebenso die Jambu-Früchte; man soll sie beim Niesen und beim Weinen meiden, und auch beim Śrāddha.
13.138.42
निवापे हव्यकव्ये वा गर्हितं च सुदर्शनम् ।
पितरश्च हि देवाश्च नाभिनन्दन्ति तद्धविः ॥ १३.१३८.४२ ॥
Bei der Nivāpa oder bei Opfergaben an Götter und Ahnen ist das Getadelte und auch das Sudarśana zu meiden; Ahnen und Götter erfreuen sich nicht an jener Opfergabe.
13.138.43
चण्डालश्वपचौ वर्ज्यौ निवापे समुपस्थिते ।
काषायवासाः कुष्ठी वा पतितो ब्रह्महाऽपि वा ॥ १३.१३८.४३ ॥
Wenn das Ahnenopfer bevorsteht, sind der Caṇḍāla und der Śvapaca zu meiden, ebenso wer ockerfarbene Gewänder trägt, der Aussätzige, der Gefallene oder sogar der Brahmanenmörder.
13.138.44
सङ्कीर्णयोनिर्विप्रश्च सम्बन्धी पतितश्च यः ।
वर्जनीय बुधैरेते निवापे समुपस्थिते ॥ १३.१३८.४४ ॥
Ein Brahmane gemischter Herkunft, ein gefallener Verwandter und wer sonst noch – diese sollen die Weisen meiden, wenn das Ahnenopfer bevorsteht.
13.138.45
इत्येवमुक्त्वा भगवान्स्ववंश्यं तमृषिं पुरा ।
पितामहसभां दिव्या जगामात्रिस्तपोधनः ॥ १३.१३८.४५ ॥
Nachdem er so zu jenem Weisen, seinem Nachkommen, gesprochen hatte, ging der gesegnete Atri, dessen Reichtum die Askese ist, einst zur göttlichen Versammlung des Urahnen.